Author Topic: ကိုကိုထြန္းေအးတင္တဲ့ဟာသမ်ား  (Read 233698 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19914
       "       ကင္း   ေစာင့္   ေန   ရ   လို ့       "



                      မေတြ ့တာၾကာျပီျဖစ္သည့္ သူငယ္ခ်င္းမႏွင့္ ျပန္ဆံုရာ..ကိုဘေမာင္က သူ ့သား ဓါတ္ပံုအား ထုတ္ၾကြားသည္ ။

                "     ဒါ..ငါ့သားပံုေလ..     "

                "     ေအး...ေခ်ာတယ္ဟ..    မင္းေမာ္ကြန္းနဲ ့ တူလိုက္တာ..    "

                "     တူမွာေပါ့ဟ.. ငါအဲ့ဒီတုန္းက ေရွ  ့တန္းထြက္ေနရတယ္ေလ.....ဇင္၀ိုင္း ၾကားကား၀င္ဆဲြသြားတာေနမွာေပါ့      "
+6

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19914
      "       ေပ်ာက္   တဲ ့   သူ   ေပ်ာက္   သြား   ျပီ       "



                      ပါေမာကၡမ်ားပါ၀င္ေသာ ေကာ္မရွင္ အဖဲြ ့သည္ ေလ့လာစစ္ေရးတာ၀န္ျဖင့္ စိတ္က်န္းမာေရး

               အထူးကု ေဆးရံုသို ့ ေရာက္လာသည္ ။ အေျခအေန အဆိုးဆံုး လူနာကို ေခၚလာသည္ ။

               "      ခင္ဗ်ား နာမည္ ဘယ္လိုေခၚသလဲ       "


                      လူနာက ဘာကိုမွ စိတ္၀င္စားျခင္းမရွိသည့္ နလပိန္းတုန္း ပံုစံမ်ိဳးျဖင့္ ျပန္ေျဖသည္ ။

               "      မသိဘူး.       "

               "      ခင္ဗ်ား အေဖရဲ  ့ နာမည္ကိုေရာ သိသလား       "

               "      မသိဘူး.       "

                      ပါေမာကၡ တစ္ေယာက္က ၀င္ေျပာသည္ ။

               "      ဒီလူနာကို က်ေနာ္ တာ၀န္ယူတယ္ဗ်ာ..     "

                      တစ္ႏွစ္တိတိ ၾကာသြားသည္ ။ ထိုေကာ္မရွင္ပင္ ထိုေဆးရံုသို ့ ေရာက္လာသည္ ။ မႏွစ္ကလူနာ

               ကိုပင္ ျပန္ေမးသည္ ။

               "      ခင္ဗ်ား နာမည္ ဘယ္လိုေခၚသလဲ       "

               "      အင္ဒေရ ပါ       "

               "      ခင္ဗ်ား အေဖနာမည္ကေရာ..    "

               "      က်ေနာ့္ အေဖနာမည္က ဦးအီဗန္ ပါ..။ ႏိုင္ငံေတာ္လယ္ယာမွာ ထရက္တာ ေမာင္းပါတယ္..  "

                      ေကာ္မရွင္ အဖဲြ ့၀င္မ်ား အရမ္းအံ့ၾသသြားၾကသည္ ။ သို ့ႏွင့္ လူနာအား တာ၀န္ယူ ကုသေပးသူ

               ပါေမာကၡကို ၀ိုင္းေမးၾကသည္ ။

               "      ပေရာ္ဖက္ဆာ...ဒီလူ ဘယ္လိုလုပ္ျပီး ေရာဂါေပ်ာက္သြားတာလဲဗ်...  "

                      ဘာကိုမွ စိတ္၀င္စားျခင္း မရွိသည့္ နလပိန္းတုန္း ပံုစံမ်ိဳးျဖင့္ ပါေမာကၡ ျပန္ေျဖသည္ ..။

               "      မသိဘူး     "

+8

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19914
                   ပိုက္   ဆံ   လို   ခ်င္   တယ္


       စိတ္က်န္းမာေရး  အထူးကု  ေဆးရံုတြင္ျဖစ္သည္  ။  ေဆးရံုအုပ္ၾကီးသည္ ျပတင္းေပါက္မွေန၍ ေအာက္ကို  ငံု ့ၾကည့္လိုက္သည္ ။

လူနာမ်ား  လမ္းေပၚမွာ  တြားသြားေနသည္ကို  ျမင္ရသည္ ။ သို ့ႏွင့္  အလုပ္သင္ ဆရာ၀န္ေလးကိုေခၚျပီး ဘာျဖစ္ေနသလဲ   ဆိုသည္ကို

သြားၾကည့္ရန္ ခိုင္းလိုက္သည္ ။ ေနာက္ ႏွစ္နာရီခဲြ အၾကာတြင္ ဆရာ၀န္ေလး ျပန္ေရာက္လာသည္ ။တကိုယ္လံုး ညစ္ပတ္ေပေရ ေနသည္ ။

ဆရာ၀န္ၾကီးက ေမးသည္ ။

       “     ေအာက္မွာ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ     “

       “     လူနာတစ္ေယာက္က ကတၱရာလမ္းေပၚမွာ ေျမျဖဴနဲ ့ မ်ဥ္းတား

             လိုက္တယ္..။ အဲ့ဒီမ်ဥ္းေၾကာင္းအတိုင္း တြားသြားျပႏိုင္တဲ့သူကို

             ေဒၚလာ တစ္ေထာင္ေပးမယ္လို ့ သူေျပာတယ္..။  အဲ့ဒါနဲ ့လူနာ

             ေတြ တစ္ေယာက္ျပီး တစ္ေယာက္ ၾကိဳးစားေနၾကတာပါ…. “

       “     ေမာင္ရင္က ဘာျဖစ္လို ့ အခုမွ ျပန္ေရာက္လာရတာလဲ     “

      “     ဆရာၾကီးကလဲ..ေဒၚလာတစ္ေထာင္ဆိုတဲ့ပိုက္ဆံ နည္းတာ

             မွတ္လို ့     “

+13

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19914
      "       မ   ျဖစ္   ႏိုင္   တာ   မ   ရွိ   ပါ        "


       ေဂ်ာ္ဂ်ီယာျပည္နယ္ ၊ ေက်းရြာာေလး တစ္ရြာမ အဘိုးၾကီး ေဂၚဂီသည္ ေမာ္စကိုသို ့ သံုးရက္ၾကာ ခရီးထြက္မည္ျဖစ္၍

ဘူတာရံုတြင္လိုက္ပို ့သူမ်ားႏွင့္ စည္ကားေနသည္ ။ လိုက္ပို ့သူမ်ားထဲက တစ္ေယာက္က ေျပာသည္ ။

       “     အဘိုး ေဂၚဂီ …၊ ေမာ္စကို ေရာက္ရင္ ေဘာ္လ္ရြဳိင္း ဇာတ္ရံုမွာ ဘဲေလး ၾကည့္ျဖစ္

             ေအာင္ ၾကည့္ခဲ့စမ္းပါ…။ ေနာက္ေတာ့ ဒူဘလြန္ကာ ( သိုးသားေရႏွင့္ လုပ္သည့္

             ေဆာင္း၀တ္ရံု ) တစ္ထည္ကို ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ ့ ရေအာင္၀ယ္ခဲ့ပါ..။ အဲ့…ျပီးရင္ေတာ့

             လီနင့္ ဗိမာန္ကိုသြားျပီး. အလုပ္သမားလူတန္းစားရဲ  ့ ေခါင္းေဆာင္ကို ဂါရ၀ျပဳခဲ့ပါ

             ေခါင္းေဆာင္ၾကီးရဲ  ့ ရုပ္ကလာပ္ကို  ေဆးစီရင္ျပီး  မွန္ေပါင္းေခ်ာင္မွာ  ထည့္ထား

             ထားတယ္ဆိုပဲ…အဲ့ဒီ သံုးခုကို လုပ္ခ့ဲဲႏိုင္မွ ေမာ္စကိုကုိ သြားရက်ိဳး နပ္မွာေနာ္     “

       “     အဲ့ဒါဆိုလဲ မျဖစ္မေန လုပ္ရတာပ ငါ့တူရယ္…  “

       အဘိုးၾကီးေဂၚဂီ ေမာ္စကိုသို ့ေရာက္လာသည္ ။  ပထမေန ့တြင္ပင္ ေဘာ္လ္ရြဳိင္း ဇာတ္ရံုသို ့ သြားျပီး.လက္မွတ္အေရာင္း

ဌာနတြင္ ထိုင္ေနေသာ အမ်ိဳးသမီးငယ္ကို ေျပာသည္ ။

       “     သမီးရယ္… ဒီေန ့ည ကမဲ့ “ ငန္းတို ့ေပ်ာ္ရာ ေရကန္သာ  “ ဘဲေလးအတြက္ လက္

             မွတ္တစ္ေစာင္ ေရာင္းပါကြယ္…  “

       အဘိုးၾကီးကို  “  ရူးေနသလား  “ ဆိုသည့္ အမူအရာျဖင့္  အမ်ိဳးသမီးက  ၾကည့္လိုက္ျပီး ေျပာသည္ ။

       “     မျဖစ္ႏိုင္ဘူး အဘိုး…၊ ေဘာ္လ္ရြဳိင္းက ဘဲေလးကို ၾကည့္ခ်င္ရင္ လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးလ

             ေလာက္ကတည္းက လက္မွတ္ကို ၾကိဳ၀ယ္ထားရတယ္ရွင့္၊ လက္မွတ္ တစ္ေစာင္

             မွ မက်န္ေတာ့ဘူးရွင့္     “

       အိပ္ထဲမွ ေငြစကၠဴမ်ားကို အဘိုးၾကီး ထုတ္လိုက္သည္ ။ တစ္ရာတန္ တစ္ရြက္ကို ေကာင္မေလး၏ ေရွ  ့ကို ထိုးေပးလိုက္သည္ ။

       “     ဒါ..သမီးကိုယ္တိုင္ ၾကည့္ဘို ့..( ေနာက္ တစ္ရာတန္ တစ္ရြက္ကို ထပ္ထုတ္လိုက္

             ျပီး )  ဒါကေတာ့ အဘိုး အတြက္     “

       အမ်ိဳးသမီးက  ပိုက္ဆံႏွစ္ရြက္ကို  ခပ္ျမန္ျမန္ေလး ယူလိုက္ျပီး အဘိုးၾကီးကို  လက္မွတ္တစ္ေစာင္ ထုတ္ေပးလိုက္သည္ ။

ထိုေန ့ည.. အဘိုးၾကီး ဘဲေလး ၾကည့္လိုက္ရသည္ ။

       ဒုတိယရက္… ။  ရင္ျပင္နီ ေရွ  ့ရွိ “  ဂြမ္း  “   စတိုးဆိုင္ၾကီးသို ့ သြားသည္ ။ အေရာင္းစာေရးမေလးတစ္ေယာက္အနားသို ့ ကပ္

သြားျပီး အဘိုး ေဂၚဂီ ေျပာသည္ ။

       “     သမီးရယ္.. အဘိုးအတြက္ ဒူဘလြန္ကာ တစ္ထည္ ေရာင္းပါကြယ္..    “

       ျပဴးက်ယ္ေသာ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ အဘိုးၾကီးကို ၾကည့္ျပီး စာေရးမေလး  ေျပာသည္ ။

       “     ဒူဘလြန္ကာ ဆိုတာ အင္မတန္ ရွားပါးတဲ့ ပစၥည္းရွင့္ ..ျပီးေတာ့ ေစ်းကလည္း

             အင္မတန္ ၾကီးတယ္..။ က်မတို ့ဆိုင္မွာ မရွိပါဘူး…  “

       အဘိုးၾကီး ေငြစကၠဴမ်ားကို အိတ္ထဲက ထုတ္သည္ ။ ရူဘယ္ ၁၅၀၀ ကို စာေရးမ၏လက္ထဲ ကမ္းေပးလိုက္သည္ ။

       “     အဲ့ဒါ သမီး ဒူဘလြန္ကာ ၀ယ္၀တ္ဘို ့…(  ေနာက္ထပ္ ၁၅၀၀ ထုတ္ျပီး ) ဒါက

             အဘိုး အတြက္     “

       ပိုက္ဆံေတြကို စာေရးမေလးက ျဖတ္လတ္စြာယူလိုက္သည္ ။

       “     ခဏေနဦး.အဘိုး… က်မ ျပန္လာခဲ့မယ္..    “

       ေကာင္မေလး ဆိုင္ေနာက္သို ့ ထြက္သြားသည္ ။ မၾကာမီ ဒူဘလြန္ကာ တစ္ထည္ ပိုက္ျပီး ျပန္ထြက္လာသည္ ။  အဘိုး ေဂၚဂီ

ဒူဘလြန္ကာ တစ္ထည္ ရလိုက္ျပီ….။ ကိစၥ သံုးခုမွာ ႏွစ္ခု ျပီးသြားျပီ…။ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးကို ဂါရ၀ ျပဳဘို ့ပဲ က်န္ေတာ့သည္ ။

ကေန ့ အခ်ိန္မရွိေတာ့ ..။ မနက္ျဖန္ ညေန ဘူတာမဆင္းခင္ ျပီးေအာင္ လုပ္ရမည္…။ မနက္ကိုးနာရီတိတိ ဆိုင္ဖြင့္သည္ႏွင့္ ကုန္စံု

ဆိုင္ၾကီးတြင္ နာမည္ၾကီး ေကာ့ညက္အရက္ဆယ္ပုလင္းကို အဘိုးၾကီး ေေဂၚဂီ  ၀ယ္လိုက္သည္ ။ ပုလင္းေတြကို လက္ဆဲြအိတ္ထဲ

ထည့္ျပီး ဗိမာန္ရွိရာ ရင္ျပင္နီဘက္သို ့ သြားသည္ ။  ဂါရ၀ျပဳရန္ တန္းစီေစာင့္ေနၾကသည့္ လူတန္းၾကီးသည္ ႏွစ္မိုင္နီးပါးေလာက္

ရွည္လွ်ားသည္ ။ အဘိုး ေဂၚဂီ လူတန္းၾကီးကို ေစြၾကည့္လိုက္ျပီး  ဗိမာန္ေရွ ့တည့္တည့္ကို ခ်ီတက္သြားသည္ ။ ဗိမာန္ အ၀င္ေပါက္တြင္

 သတိအေနအထားျဖင့္ ရပ္ျပီး ေစာင့္ၾကပ္ေနၾကသည့္  စစ္သားႏွစ္ေယာက္အနက္ တစ္ေယာက္၏ ေဘးနားတြင္ အရက္ပုလင္းအိတ္ကို

ခ်ထားလိုက္သည္ ။ အိတ္ကို အလံုပိတ္ထားျခင္း မဟုတ္သည့္အတြက္ အေစာင့္စစ္သားက လွမ္းၾကည့္ေသာအခါ ပုလင္းေတြက္ို အထင္း

သား ျမင္ေနရသည္ ။ အဘိုး ေဂၚဂီက စစ္သားေလး ၾကားရံု ေျပာသည္ ။

       “     သားရယ္…အဘိုးက နယ္က လာရတာ….ဒီေန ့ညေနပဲ ျပန္ရမွာပါ…။ မျပန္ခင္

             ေခါင္းေဆာင္ၾကီးကို ဂါရ၀ ျပဳခ်င္လိုက္တာကြယ္…။ ေစာင့္ေနတဲ့ လူတန္းကလဲ

             ရွည္လြန္းလွတယ္…။ အဘိုးကို ကူညီပါလားကြယ္…။ ဂါရ၀မွ မျပဳရရင္ေတာ့ အ

             ဘိုး.. အျပန္ ေျဖာင့္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး…  “

       အရက္အိတ္ကို အေစာင့္စစ္သား မသိမသာ ထပ္ၾကည့္သည္ ။ထို ့ေနာက္ အဘိုးအိုၾကားရံု ျပန္ေျပာသည္ .။

       “     အဘိုး ကုိယ္တိုင္ ၀င္ၾကည့္မွာလား…ဒါမွ မဟုတ္..က်ေနာ္တို ့ ထုတ္ယူလာရမလား..    “
+13

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19914
      "       သူ   လည္း   စား   သ   ကိုး      "


      ေမြးျမဴေရးသမားတစ္ေယာက္သည္ အသိျဖစ္သူ ကုန္သည္ၾကီးထံ ေရာက္လာျပီး မိမိ ေမြးထားေသာ ႏြားမမ်ား
အတြက္ ႏြားထီးတစ္ေကာင္ ၀ယ္လိုသျဖင့္ ပိုက္ဆံေခ်းပါရန္ေမတၱာရပ္ခံသည္ ။ ကုန္သည္ၾကီးက ေတာင္းေသာ ပိုက္
ဆံကို ေပးလိုက္သည္ ။ ရက္အနည္းငယ္အၾကာတြင္ ၄င္းတို ့ႏွစ္ဦး ျပန္ဆံုၾကေသာအခါ ကုန္သည္ၾကီးက ေမးသည္ ။
       “     ဘယ့္ႏွယ့္လဲ….ႏြားထီး ၀ယ္ျပီးျပီလား     “
       “     ၀ယ္ျပီးပါျပီ…ဒါေပမဲ့  ဘာမွ မထူးဘူး..ႏြားမေတြကို ဒီေကာင္ လံုး၀ ဂရုမစိုက္ဘူး..   “
       “     အဲ့ဒါဆို  တရိစ ၦာန္ ဆရာ၀န္ဆီ သြားျပေလ.    “

       ရက္အနည္းငယ္အၾကာတြင္ ၄င္းတို ့ႏွစ္ဦး ဆံုမိၾကျပန္သည္ ။ ကုန္သည္ၾကီးက ေမးသည္ ။
       “     ဆရာ၀န္ဆီ သြားျပျဖစ္ေသးလား     “
       “     ျပျပီးျပီ… အခုမွပဲ ဟန္က်ေတာ့တယ္     “
       “     ဟုတ္လား…ဆရာ၀န္က ဘာေဆး ေပးလိုက္လို ့လဲ     “
       “     ေဆးျပားေတြပဲဗ်..   “
       “     ေဆးနာမည္က ဘာတဲ့လဲဗ်.     “
      “     ေဆးနာမည္ေတာ့ မသိဘူးဗ်..  စားလိုက္ရင္  ရွိန္းတိန္းတိန္းနဲ ့     “
+7

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19914
               ၾကိဳက္   တာ   ေရြး


       ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းသို ့ ပထမဦးဆံုးအၾကိမ္ ေရာက္လာဟန္ရွိသည့္ လူငယ္ကို ဘုန္းၾကီးက ေမးသည္ ။


       “       နိဗၺာန္ နဲ ့ ငရဲ ဘယ္ကို ေရာက္ခ်င္သလဲ င့ါသား       “

       “       တစ္ခုနဲ ့ တစ္ခု ဘယ္လို ကြာျခားပါသလဲ ဖာသာ      “

       “       နိဗၺာန္မွာ ရာသီဥတု ေကာင္းတယ္….အဲ…ငရဲမွာေတာ့ အေပါင္းအသင္း  ေတာင့္တယ္.     “





              အ   သား   အ   ေရာင္   ခဲြ   ျခား   မွဳ



       အေမရိကန္ သန္းၾကြယ္သူေဌးၾကီး ေမာင္းလာသည့္ ကာဒိလက္ကားၾကီးသည္ တစ္ေနရာတြင္ နီဂရိုး

ေယာက္ကို  အရွိန္နွင့္ တိုက္မိသည္  ။  နီဂရိုးမွာ ေနရာတြင္ပင္ ပဲြခ်င္းျပီး ေသဆံုးသြားေလသည္ ။  ရဲစခန္း

တြင္ ရဲမွဴးက  သူေဌးၾကီးကို ေမးသည္ ။

      “       လူၾကီးမင္းရဲ  ့ ကားနဲ ့တိုက္မိတုန္းက ေသဆံုးသူဟာ တစ္နာရီ ဘယ္ႏွစ္မိုင္ႏွဳန္းနဲ ့

               ေလွ်ာက္လာသလဲဟင္…    “
+10

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19914
               "       ထိုက္   တန္    သူ       "



                      ကိုဘေမာင္ ေခ်ာကလက္ဘူးကိုကိုင္ျပီး အိမ္သို ့ျပန္လာသည္ ။ သားသမီးေလးေယာက္က ၀မ္းသာအားရ အေဖ့ကို

               ၾကိဳဆိုၾကသည္ ။  ကိုဘေမာင္ ေျပာသည္ ။

               "     ကိုင္း...သားတို ့  သမီးတို ့ေရ....အေမ့စကားကို အျမဲတမ္းနားေထာင္တဲ့သူ ..ေမေမ့ကို  ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မေျပာတဲ့သူ

                     ေမေမ လုပ္ခိုင္းတာ မွန္သမွ်ကို မျငီးမျငဴ လုပ္ေပးတဲ့သူ ဒီေခ်ာကလက္ကို ရမယ္ေဟ့..ဘယ္သူရမယ္ ထင္သလဲကြယ္   "

               ကေလး  ေလးေယာက္စလံဳး ျပိဳင္တူ ေျဖလိုက္ၾကသည္ ။

               "     ေဖေဖ      "

+8

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19914
       "       ပ  ထ  မ  အ  ဆင့္       "


       ပယ္ရီစထရိြဳင္ကာေခတ္...၊  ေပၚလစ္ဗ်ဴရိုအဖဲြ ့အစည္းအေ၀းတြင္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ေဂၚဘာေခ်ာ့က ေမးသည္ ။

       "     အရက္ေသစာ ေသာက္စားမွဳ တိုက္ဖ်က္ေရးလုပ္ငန္းရဲ ့ အေျခအေန ဘယ္လို ရွိသလဲ     "

       ေပၚလစ္ဗ်ဴရိုအဖဲြ ့၀င္  လီဂါေခ်ာ့ က အားတက္သေရာ ေျဖသည္ ။

       "     ပထမအဆင့္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ျဖတ္ေက်ာ္လိုက္ျပီ ခင္ဗ်... အျမည္း စားစရာ မရွိေတာ့ဘူး..     "



       "       က်   ေနာ္   တို ့   လူ       "



       ဆိုဗီယက္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ..၂၇ ၾကိမ္ေျမာက္ ညီလာခံ က်င္းပေနသည္ ။ ေဂၚဘာေခ်ာ့ မိန္ ့ခြန္း ေျပာသည္ ။

       "     ရဲေဘာ္တို ့..ပယ္ရီစထရိြဳင္ကာေခတ္မွာ က်ေနာ္တို ့  အရင္ကထက္ ပိုျပီး ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေနၾကရပါလိမ့္မယ္     "

       "     က်ေနာ္တို ့   ဆိုတာ ဘယ္သူ ့ကို ေျပာတာလဲ     "   ခန္းမထဲက အသံ တစ္သံ ျဖစ္သည္ ။

       "     ရဲေဘာ္က ဘယ္သူလဲ     "   ေဂၚဘာေခ်ာ့ ျပန္ေမးသည္ ။

       "     က်ေနာ့္ နာမည္  ယဲလ္စင္...ဗဟိုေကာ္မတီ၀င္ပါ     "

      "     အဲ့ဒါဆုိ....က်ေနာ္တို ့  အထဲမွာ  ခင္ဗ်ားလည္း ပါတယ္....စိတ္ခ်..      “

+5
« Last Edit: March 27, 2012, 01:45:41 PM by tunaye2011 »

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19914
      "       ဘယ္   လို   မွ   မ   လြတ္   ပါ   လား       " 



       ဆိုဗီယက္ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ၏ အလွည့္က် အေထြေထြ ညီလာခံကို ကရင္မလင္  နန္းေတာ္၀င္းအတြင္းရွိ  ကြန္ဂရက္ ခန္းမတြင္

က်င္းပေနသည္ ။ ပါတီကိုယ္စားလွယ္ ငါးေထာင္ တက္ေရာက္ၾကသည္ ။ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴး ဘရက္ဇညက္ က ႏိုင္ငံေရးအ

စီရင္ခံစာကို တင္သြင္း ဖတ္ၾကားသည္ ။

       တစ္နာရီၾကာသြားသည္ ။  ကိုယ္စားလွယ္ ထက္၀က္နီးပါး အိပ္ေပ်ာ္သြားၾကသည္ ။

       ႏွစ္နာရီ ၾကာသြားသည္ ။ မိန္ ့ခြန္းမျပီးေသး...။ ကိုယ္စားလွယ္ သံုးပံု ႏွစ္ပံု အိပ္ေမာက်ကုန္ ၾကသည္ ။

       သံုးနာရီ ၾကာသြားသည္ ။ ဘရက္ဇညက္ မိန္ ့ခြန္းေျပာဆဲ...ကိုယ္စားလွယ္ငါးေယာက္သာ မိန္ ့ခြန္းကို ဆက္နားေထာင္ေနၾကသည္ ။

က်န္သူမ်ား၏ ေဟာက္သံေၾကာင့္ မိန္ ့ခြန္းကို ေကာင္းေကာင္းပင္ မၾကားရေတာ့ ။

       ေလးနာရီ ၾကာသြားသည္  ။  ေခါင္းေဆာင္ၾကီး အစီရင္ခံစာ တင္သြင္းေနသည္ကို ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ တစ္ေယာက္သာ ဂရုတစိုက္

နားေထာင္ေနသည္ ။ က်န္သူေတြအားလံုး အိပ္ေမာက်ေနၾကျပီ...။  ဂရုတစိုက္ နားေထာင္ေနသူ ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္၏ ေဘးတစ္ဖက္တစ္

ခ်က္တြင္အရပ္၀တ္ႏွင့္ ေက ဂ်ီ ဘီ အရာရွိ ႏွစ္ေယာက္ လာရပ္လိုက္ၾကသည္ ။ တစ္ေယာက္က ေျပာသည္ ။

       “     ခင္ဗ်ားကို က်ေနာ္တို ့ဖမ္းရပါမယ္...  “

       ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္က ျပဴးတူးျပဲတဲႏွင့္ ျပန္ေျပာသည္ ။

       “     ဘာျဖစ္လို ့လဲ....က်ေနာ္ ဘာလုပ္လုိ ့လဲ...ေခါင္းေဆာင္ၾကီးရဲ  ့မိန္ ့ခြန္းကို က်ေနာ္ ေကာင္းေကာင္း နားေထာင္ေနတာပဲ    “

       “     The Enemy Never Sleeps   ရန္သူဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ မအိပ္ဘူး  ဆိုတဲ့ စကား ၾကားဖူးတယ္ မဟုတ္လား.. 

              အဲ့ဒါေၾကာင့္   “

+6

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19914
       "       ဆို   လို   တဲ ့   အ   ဓိ   ပၸါယ္       "


       ဆိုဗီယက္ ျပည္သူလႊတ္ေတာ္ အစည္းအေ၀း က်င္းပေနသည္  ။ ေဂၚဘာေခ်ာ့ မိန္ ့ခြန္း ေျပာသည္  ။ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္

တစ္ဦးသည္  ေဂၚဘာေခ်ာ့ကို တစ္ခ်ိန္လံုး လက္သီးဆုပ္ျပသည္  ။  ေဂၚဘာေခ်ာ့က တုန္ ့ျပန္ေသာအားျဖင့္ လက္ေခ်ာင္းျဖင့္ နားထင္ကို

ေထာက္ကာ ၀ိုက္ျပသည္ ။ ခဏၾကာေသာ္အခါ အရပ္၀တ္ႏွင့္ လံုျခံဳေရး အရာရွိႏွစ္ဦး ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္အနား ေရာက္လာျပီးေမးသည္။

       "     မီေခးလ္ဆာေဂး ေယဗစ္ခ်္ ( ေဂၚဘာေခ်ာ့ ) ကို ခင္ဗ်ား တစ္ခ်ိန္လံုး ဘာျဖစ္လို ့ လက္သီး ဆုပ္ျပေနရတာလဲ     "

       "     ေၾသာ္....ဒါလား....က်ေနာ္က တိုင္းျပည္ကို ျပတ္ျပတ္သားသား နဲ ့ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ကိုင္ပါဆိုျပီး လက္သီးဆုပ္ျပတာပါ...

             အဲ့ဒါ..သူက သူ ့ဦးေႏွာက္ ဒီေလာက္မေကာင္းဘူးဆိုတာကိုပဲ ျပန္ေျပာေနတယ္.... ဒုကၡပါပဲ...   "
+5

Tags: