Author Topic: ကိုကိုထြန္းေအးတင္တဲ့ဟာသမ်ား  (Read 233924 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3366
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19926
       "       ျပ   ႆ   နာ       "


               အိပ္မေပ်ာ္ေသာေရာဂါျဖင့္ ေယာကၤ်ားၾကီးတစ္ေယာက္ ဆရာ၀န္ထံ ေရာက္လာသည္ ။  ၄င္းကို ဆရာ၀န္က

               လိုအပ္သည္မ်ားကို စမ္းသပ္စစ္ေဆးသည္ ။ စိုးရိမ္စရာ ဘာကိုမွ မေတြ ့သည္ႏွင့္ ဆရာ၀န္က ေျပာသည္ ။

               "       ခင္ဗ်ား အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ က်ေနာ္ လုပ္ေပးမယ္  ..  ဒါေပမဲ့  ခင္ဗ်ားကလဲ က်ေနာ့္ကို ကူဘို ့လိုတယ္

                       အဓိက ကေတာ့  ခင္ဗ်ား အိပ္ရာ၀င္တဲ့အခါမွာ  ရွိေနတဲ ့ ျပႆနာေတြကို ခင္ဗ်ားနဲ ့ အတူ ယူမလာ

                       နဲ ့...။  ေဘးဖယ္ထားလိုက္       "

               "       ဆရာ့ အၾကံကို က်ေနာ္ လက္ခံခ်င္လိုက္တာ ဆရာရယ္..  ခက္တာက  က်ေနာ့္မိန္းမက သူတစ္ေယာက္

                       တည္း  အိပ္ဘို ့ ျငင္းတယ္ ခင္ဗ်        "
+4

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3366
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19926
       "       လူ   ေကာင္း       "


               စိတ္ေရာဂါအထူးကု ဆရာ၀န္ကို လူနာက ေျပာသည္ ။

               "       ေဒါက္တာ..က်ေနာ့္ကို ကူပါဦး...။  က်ေနာ္ လူတစ္ကိုယ္ထဲနဲ ့ သံုးစိတ္ကဲြေနသလား မသိဘူး..

                       စဥ္းစားတာ တစ္ခု  ၊  ေျပာေတာ့ တစ္မ်ိဳး  ၊  လုပ္ေတာ့ တစ္ျခား ျဖစ္ေနတယ္ခင္ဗ်.     "

               "       ဒါမ်ား..အဆန္းလုပ္လို ့ ..  မစိုးရိမ္နဲ ့ ... ခင္ဗ်ား ဘာမ် မျဖစ္ဘူး ။   ဒါ  ..လူေကာင္းတစ္ေယာက္ရဲ  ့

                       လကၡဏာေတြပဲဗ်. 
     "
+5

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3366
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19926
       "       ေဆး   သစ္       "


               ေဆးရံုတြင္ ျဖစ္သည္ ။  ေဆးသစ္တစ္မ်ိဳးကို စမ္းသပ္စစ္ေဆးရန္ ဆရာ၀န္မ်ား ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကသည္ ။

               လူနာမ်ားကို ၾကာရွည္စြာ ကုသခံယူေနသူ အုပ္စု ႏွင့္ မၾကာေသးမီကမွ ကုသမွဳ ခံယူသူ အုပ္စု ဟူ၍ အုပ္

               စု ႏွစ္စု ခဲြလိုက္ျပီး ေဆး၏ အာနိသင္ မည္သို ့ ရွိမည္နည္းဆိုသည္ကို ေလ့လာၾကမည္ ျဖစ္သည္ ။

               ေနာက္တစ္ေန ့ မနက္တြင္ ဆရာ၀န္ထံ လူနာတစ္ေယာက္ ေရာက္လာျပီး ေျပာသည္  ။

               "       ေဒါက္တာ...က်ေနာ့္ကို  ေနာက္ေဆးတစ္မ်ိဳး ေျပာင္းေပးတယ္ ထင္တယ္       "

               ဆရာ၀န္က သတိၾကီးစြာထား၍ ျပန္ေမးသည္ ။

               "       ေဆးတစ္မ်ိဳး ေျပာင္းေပးတယ္လို ့ ခင္ဗ်ား ဘာေၾကာင့္ ထင္ရတာလဲ ဗ်..ဟင္      "

              "       ဒီလိုပါ... အရင္ေပးေနက် ေဆးျပားေတြကို က်ေနာ္ ေရဆဲြအိမ္သာထဲ ပစ္ခ်လိုက္တဲ့အခါမွာ

                       ေရေပၚမွာ ေပၚေနတယ္..။  အခုေဆးျပားေတြ က်ေတာ့  ပစ္ခ်လုိက္တာနဲ ့  ျမဳတ္သြားတယ္ေလ.       "
+11

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3366
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19926
       "       ကိုယ္   ေတြ ့  မို ့   ပါ       "


               ေမာ္စကိုျမိဳ  ့လည္  ကားမွတ္တိုင္တစ္ခုတြင္ ဆံပင္တိုတို ညွပ္ထားေသာ လူငယ္တစ္ေယာက္ ရပ္ေစာင့္ေနသည္ ။

        ေဆာင္းရာသီျဖစ္၍ အေအးဓါတ္မွာ လြန္ကဲလွသည္ ။ ထိုေန ့တြင္  အႏုတ္ ဒီဂရီ ၂၅ ႏွင့္ ၃၀ ( စင္တီဂရိတ္ ) အထိ ရွိေန

        သည္ ။ လူငယ္တြင္ ဦးထုပ္ မပါေခ်..။  ေဆာင္းဦးထုပ္ အထူၾကီးကိုေဆာင္းထားေသာ လူၾကီးတစ္ေယာက္က ၄င္းကိုေမး

        သည္ ။

        "       ဘာလဲ...ေသခ်င္လို ့လား..     "

        "       ဘာျဖစ္လို ့ ေသရမွာလဲ       "

        လူငယ္က အံ့ၾသသံျဖင့္ ျပန္ေမးသည္ ။

        "       ဒီေလာက္ေအးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေမာင္ရင္..ဦးထုပ္မေဆာင္းထားဘူး...၊ အဲ့ဒါ အေအးမိျပီး မနင္းဂ်ီးေျမွး ေရာင္ရမ္းနာ

                ေရာဂါ  (  MENINGITIS ) ရသြားႏိုင္တယ္..၊အဲ့ဒီေရာဂါျဖစ္ျပီ  ဆိုလို ့ကေတာ့  ေသရင္ေသ.. မေသရင္ တစ္သက္

                လံုး..ရူးသလို ေၾကာင္သလို ျဖစ္တယ္... မယံုမရွိနဲ ့...ကိုယ္တိုင္ခံစားခဲ့ရဘူးလို ့ ေျပာျပတာ...    "
+5

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3366
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19926
       "       ေကာင္း   ေကာင္း   သိ   တာ   ေပါ့       "


               "       လူသံုးရာမွာ တစ္ေယာက္ဟာ အရပ္ ေျခာက္ေပခဲြ ရွိတဲ့လူ..ျဖစ္ေလ့ရွိတယ္တဲ့..

                       အဲ့ဒါ ခင္ဗ်ားသိလား..    "

               "       က်ေနာ္..ေကာင္းေကာင္း သိတာေပါ့..  ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္တိုင္း က်ေနာ့္ေရွ ့က

                       ခံုမွာ သူထိုင္တယ္ေလ..     "




       "       မ   မွား   ႏိုင္   ေတာ့   ဘူး       "


               "       သြားကိုက္ေနတာလား..     "

               "       ဟုတ္တယ္.. တစ္ညလံုး အိပ္မရဘူး..    "

               "       အဲ့ဒါဆို  ဆရာ၀န္ဆီ သြားျပေလ..     "

               "       သြားျပီးျပီ..    "

               "       ဘာလဲ...မသက္သာဘူးလား.      "

               "       ဆရာ၀န္က သြားႏွဳတ္ေပးပါရဲ  ့ ..၊  ဒါေပမဲ့  မွားျပီး တျခားတစ္ေခ်ာင္းကို ႏွဳတ္လိုက္တယ္

                       အခု...သူ ့ဆီသြားမလို ့   ဒီတစ္ခါေတာ့ နာတဲ့သြားကို  ႏွဳတ္ပေစေပါ့      "

               "       ဒီတစ္ခါလည္း မွားမွာ မေၾကာက္ဘူးလား..     "

               "       ဒီတစ္ခါ သူ မွားစရာ အေၾကာင္းမရွိေတာ့ဘူး..    "

               "       ဘာျဖစ္လို ့လဲ       "

               "       က်ေနာ့္ဆီမွာ  သြားတစ္ေခ်ာင္းပဲ  က်န္ေတာ့တယ္ေလ.       "
+9

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3366
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19926
      "       နား   မ   ေထာင္   ေလ   ေကာင္း   ေလ       "


               "       ခင္ဗ်ား ေယာကၤ်ားဟာ  လံုး၀ စိတ္လွဳပ္ရွားလို ့ မျဖစ္ဘူး...

                       သူ ့ကို လံုး၀ အနားယူပါေစ       "

               "       အိုး..ေဒါက္တာရယ္.. သူက  က်မ စကားကို နားမေထာင္ဘူးရွင့္       "

               "      ေကာင္းတယ္....အဲ့ဒါ..အင္မတန္ေကာင္းတယ္..     "



       "       ႏွ   ေျမာ   တယ္.      "



                      "   ဆာရာ   "  က  ရွဳိက္ၾကီးတစ္ငင္ ငိုရင္း ေျပာသည္ ။

               "      အာဗရမ္... ရွင္မို ့လို ့  ကုလားထိုင္ အသစ္ကို ခ်ိဳးရက္တယ္..

                      မီးဆိုင္းအသစ္ကို ဖ်က္ဆီးရက္တယ္..။  က်မေတာ့ ရင္က်ိဳးပါျပီ..

                      ၾကိဳးဆဲြခ် သတ္ေသတာမ်ား တျခားမွာ သြားလုပ္ပါလားေတာ့...


                      အီး..ဟီး...ဟီး..     "
+6

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3366
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19926
       "       တိုး   လာ   တဲ့   ေလွ်ာ္   ေၾကး       "


                      ဆိုဗီယက္ေခတ္က ျဖစ္သည္ ။   အီဗန္ သည္ အင္ဂ်င္နီယာဘဲြ ့ရျပီး အလုပ္၀င္လုပ္သည္ . ။ ထိုစဥ္က သတ္မွတ္ခ်က္အတိုင္း

               က်န္ဘဲြ ့ရမ်ားနည္းတူ လစာ ရူဘယ္ ၁၂၀  ရသည္ ။  မၾကာမီ မိန္းမယူခ်င္စိတ္ ၀င္လာသည္ ။  သို ့ေသာ္ မိန္းမရလွ်င္ ရသမွ်လခ

               ကို မိန္းမလက္ထဲ အပ္ရမည္ကို စိုးေနျပန္သည္ ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ႏွင့္ ဘီယာစုေသာက္ခ်င္ေသးသည္ ။  အျမဲတမ္း မိန္းမဆီကလက္

               ျဖန္ ့ မေတာင္းခ်င္...။ သို ့ႏွင့္ မိန္းမ ယူျပီး ပထမလခကို အပ္သည့္ေန ့မွာပင္ မိန္းမကို ဤသို ့ ေျပာသည္ ။

               "      ငါ...တပ္မေတာ္မွာ စစ္မွဳထမ္းတုန္းက ငါ့ေၾကာင့္ ရဟတ္ယာဥ္တစ္စီး ပ်က္က်သြားဖူးတယ္..။  အဲ့ဒီအတြက္ စစ္ရံုးက ငါ့ရဲ  ့

                      လခထဲက ရူဘယ္  ၂၀  ကို လစဥ္ ျဖတ္တယ္ကြ..    "

                      မိန္းမျဖစ္သူမွာ အသိစိတ္ရွီသူျဖစ္၍ ေယာကၤ်ားကို နားလည္ေပးသည္ ။ အမိႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ ေပးရသည္ျဖစ္၍ ေက်နပ္သည္ ။

               ဤအတိုင္းေနလာၾကသည္မွာ ဆယ္ႏွစ္ၾကာသြားသည္ ။ သားသမီး ႏွစ္ေယာက္ ရလာသည္ ။ စားရိတ္စားကေတြ တိုးလာသည္ ။  မိန္း

               မျဖစ္သူ မေက်မနပ္ ျဖစ္စ ျပဳလာသည္ ။  တစ္ေန ့တြင္ ေယာကၤ်ားကို ေျပာသည္ ။

               "      ဘယ့္ႏွယ့္ေတာ္....လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္က အမွားတစ္ခု လုပ္မိတာေၾကာင့္နဲ ့ အခုအထိ တစ္လကို ရူဘယ္  ၂၀  ျဖတ္သတဲ့..

                      မၾကားဖူးေပါင္ေတာ္....။  ရွင္ နဲ ့ က်မ စစ္ရံုးကို သြားျပီး အေရးဆိုမွ ျဖစ္မယ္...။ ကိုင္း...လာသြားၾကမယ္..။      "

                      အီဗန္ အၾကပ္ရိုက္သြားသည္ ။ တစ္ခ်ိန္လံုး မိသားစုကို လိမ္လာခဲ့ေၾကာင္း ၀န္ခံရမွာ ရွက္သည္ ။ ဘာ ဆင္ေျခကိုမွ ေတြးလို ့မရသည္

               ႏွင့္ စစ္ရံုးေရာက္မွ မီးစင္ၾကည့္ ကရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္ ။  စစ္ရံုးမွ အရာရွိၾကီး၏ အခန္းထဲသို ့ ႏွစ္ေယာက္သား ၀င္သြားၾကသည္ ။ မိန္းမ

               က  လာရျခင္းအေၾကာင္းရင္းကို ရွင္းျပသည္ ။  အရာရွိသည္ အကင္းပါးသူျဖစ္၍  အေျခအေနကို သေဘာေပါက္လိုက္သည္ ။ အစအဆံုးနား

               ေထာင္ျပီးေသာအခါ  အမ်ိဳးသမီးကို ေျပာသည္  ။

               "      ကိုင္း...ခင္ဗ်ား..အခန္းအျပင္ဘက္မွာ ခဏေစာင့္ေနပါ..။  က်ေနာ္တို ့ ဒီျပႆနာကို ရွင္းပါ့မယ္      "

                      အမ်ိုးသမီး ထြက္သြားသည္ ႏွင့္ အရာရွီၾကီးသည္ ထိုင္ေနမွ ထျပီး ေဒါသတၾကီးႏွင့္ အီဗန္ကို  ေအာ္သည္  ။

               "      အင္မတန္ ေအာက္တန္းက်တဲ့ ေကာင္ပါလားကြ..ေဟ...။  မိသားစုဆီက ျဖတ္စားရသတဲ့..၊ မင္းဟာ ကေလးႏွစ္ေယာက္ အေဖဆိုတာ

                      ေမ့ေနသလားကြ....။   ငါ့ကိုၾကည့္... ေရငုတ္သေဘၤာအတြက္ တစ္လကို ဆယ္ရူဘယ္ပဲ ေလွ်ာ္ေၾကး ေပးရတယ္.။  မင္းက ရဟတ္ယာဥ္

                      အတြက္  ရူဘယ္  ၂၀ ေတာင္.....ဘယ္မွာၾကားဖူးသလဲ.
.       "

                      ထို ့ေနာက္ အနည္းငယ္  စိတ္ေျပသြားေသာအခါ ဆက္ေျပာသည္  ။

               "      ထားေတာ့...ေယာကၤ်ားခ်င္း မင္းကို  ငါ နားလည္ေပးခ်င္တယ္..။  ကိုင္း..ဒီလိုလုပ္ၾကမယ္..။  အခု  အမိန္ ့စာတစ္ေစာင္ ေရးေပးလိုက္မယ္

                      မင္းရဲ  ့ မိန္းမအတြက္ေနာ္...။  အခုအခ်ိန္ကစျပီး  ေလွ်ာ္ေၾကး တစ္လကို ဆယ္ရူဘယ္ပဲ ေပးေတာ့...။  ေလာက္ေအာင္သံုး...ဒါပဲ       "

                      အမိန္ ့စာကို  ကိုင္ျပီး ညွိဳးငယ္ေသာ မ်က္ႏွာျဖင့္  အီဗန္  အခန္းထဲမွ ျပန္ထြက္လာသည္  ။  မိန္းမျဖစ္သူက  ေမွ်ာ္လင့္ေသာ  မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္

                ေယာကၤ်ားကို သိလိုစိတ္ ျပင္းျပစြာေမးသည္ ။

                "     ဘာတဲ့လဲ..     "

                      စာရြက္ကို စိတ္တိုတိုျဖင့္ ေထာင္ျပလိုက္ျပီး အီဗန္ ေျပာသည္  ။

                "     မင္းမိုက္ျပစ္နဲ ့ မင္းပဲ ေဟ့....ေနာက္ထပ္  ဆယ္ရူဘယ္ တိုးျဖတ္ဖို ့  ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္..    "
+8

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3366
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19926
       "       ကူ   ညီ   တာ   ပါ       "



                      ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ၏ ရထားတစ္စီးေပၚတြင္ ျဖစ္သည္ ။  လက္မွတ္စစ္က လက္မွတ္ကိုၾကည့္ျပီး ခရီးသည္ကို ေျပာသည္ ။

               "      ခင္ဗ်ား....လီကာတို မွာ  ဆင္းမလိုိ ့လား      "

               "      ဟုတ္ပါတယ္..     "

               "      အဲ့ဒါဆိုရင္...၁၀း၄၅ နာရီမွာ ထြက္တဲ့ ရထားကို စီးသင့္တယ္..၊  အခု ရထားကို မစီးသင့္ဘူး.။  ဒီရထားက

                      လီကာတို  မွာ  မရပ္တာ  ႏွစ္လရွိျပီ. ဗ်..    "

               "      ဟာ...ဒုကၡပါပဲ...၊  က်ေနာ္  လီကာတို  မွာ  မဆင္းလို ့ မျဖစ္ဘူး..၊  က်ေနာ့္ ေကာင္မေလး..က်ေနာ့္ကို  ေစာင့္

                      ေနမွာဗ်...။  က်ေနာ္ မဆင္းရင္ က်ေနာ္ သူ ့ကိုလိမ္တယ္လို ့ ထင္ျပီး.တစ္သက္လံုး.မုန္းသြားေတာ့မွာ ဗ်..။ က်

                      ေနာ့္ခ်စ္သူနဲ ့ က်ေနာ္  ကဲြပါျပီ..ဗ်ာ...    "

                      လက္မွတ္စစ္က  လူငယ္ကို သနားသြားသည္  ။

               "      ေနဦး...က်ေနာ္ စက္ေခါင္း ေမာင္းတဲ့လူကို သြား ေျပာၾကည့္ဦးမယ္..    "

                      မၾကာခင္ ျပန္လာသည္ ။

               "      စက္ေခါင္းေမာင္းတဲ့သူက  ရပ္ေပးလို ့မရဘူးတဲ့ဗ်ာ...၊ အဲ...ဒါေပမဲ့  လီကာတို ဘူတာအ၀င္မွာ တစ္နာရီ..၂၀ ကီလို

                      မီတာႏွဳန္းနဲ ့ ရထားကို အရွိ္န္ေလွ်ာ့ျပီး ေမာင္းေပးမယ္ တဲ့..။  ဒီ့ထက္ ပိုေႏွးလို ့ေတာ့ မရဘူးတဲ့ဗ်..။  ...ဒီလိုလုပ္ဗ်ာ..

                      က်ေနာ္...ခင္ဗ်ားကို ကူမယ္..။  ဘူတာအနားကို ေရာက္တဲ့အခါ..ခင္ဗ်ားကို  က်ေနာ္ ကိုင္ထားမယ္. .။  ေျခေထာက္

                      ႏွစ္ဖက္နဲ ့ ခင္ဗ်ားက  ေျပးသလို လုပ္... ။  အဲ့ဒီ့ေနာက္  ပလက္ေဖာင္းကို ေရာက္တာနဲ ့  ခင္ဗ်ားကို  က်ေနာ္  လႊတ္

                      ေပးလိုက္မယ္. .။   ပထမ စကၠန္ ့အနည္းငယ္မွာ  ခင္ဗ်ား..အျမန္ ေျပးဘို ့ လိုတယ္... ။  ႏို ့မဟုတ္ရင္  လဲက်သြားႏိုင္

                      တယ္ဗ်...  "

                      ဤအစီအစဥ္အတိုင္း လုပ္ၾကသည္  ။  ပလက္ေဖာင္းတြင္  လက္မွတ္စစ္က  လႊတ္ခ်ေပးလိုက္သည္ႏွင့္  လူငယ္သည္

               ပထမ တစ္ရွိန္ထိုး ေျပးသည္ ။  ထို ့ေနာက္ တျဖည္းျဖည္း အရွိန္ေလွ်ာ့၍ ေျပးသည္ ။  ဤတြင္  မေမွ်ာ္လင့္တာ ျဖစ္လာသည္ ။

               ေနာက္ဆံုးတဲြတြင္ လိုက္ပါလာေသာ ခရီးသည္ တစ္ဦးက ပလက္ေဖာင္းအတိုင္း  ေျပးလိုက္ေနေသာ လူငယ္ကို ဂုတ္မွ ကိုင္ျပီး

               မိမိ၏ တဲြေပၚ ဆဲြတင္လိုက္သည္ ။  ထို ့ေနာက္ ႏွဳတ္မွလည္း ေျပာသည္  ။

               "      ကိုယ့္လူ ကံေကာင္းတယ္မွတ္.....ဒီဘူတာမွာ  ရထားမရပ္တာ...ႏွစ္လေတာင္ ရွိျပီ...    "
+8

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3366
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19926
       "       ေလွာင္   တယ္   ထင္   လို ့       "


                      ေဆးရံုေပၚတြင္ျဖစ္သည္ ။  လူနာမ်ားအခန္းသို ့ သူနာျပဳ ဆရာမ ႏွင့္ အတူ ဆရာ၀န္ ၀င္လာသည္ ။

               ဆရာ၀န္က  သူနာျပဳ ဆရာမကို  ေမးသည္  ။

               "      ဒီလူနာေတြ ဘယ္သူေတြလဲ....   ဘယ္က ေရာက္လာၾကတာလဲ       "

                      သူနာျပဳ ဆရာမက ရွင္းျပသည္ ။

               "      လက္က်ဳိးေနတဲ့လူက  ေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ေပၚက ျပဳတ္က်တာ... ေခါင္းကဲြေနတဲ့လူက ေဆာက္လုပ္ေရး

                      စခန္းကေန  ဒီကို တိုက္ရိုက္ေခၚလာရတာ      "

               "      ဟိုေထာင့္က  တစ္မ်က္ႏွာလံုး ညိဳမဲေနတဲ့ ဒဏ္ရာေတြနဲ ့ လူကေရာ..      "

               "      ဘယ္ကမွ  မဟုတ္ဘူး....သူ ့ဟာသူ  ေရာက္လာတာ..     "

               "      သူဘယ္သူလဲ...ဘာလုပ္သလဲ..    "

               "      ေခါင္းျဖီးတဲ့ ဘီးမ်ိဳးစံုကို  လိုက္ေၾကာ္ျငာတဲ့ လူေလ.      "

               "      ဘယ္လိုလုပ္  ဒီဒဏ္ရာေတြ  ရတာလဲ..     "

               "      က်မတို ့ ေဆးရံုအုပ္ၾကီးက  ထိပ္ေျပာင္ေနတယ္  မဟုတ္လား...ျပီးေတာ့  မေန ့က  ဘာေၾကာင့္မွန္း

                      မသိဘူး... သူ ့အလိုလိုေနရင္း..  စိတ္တိုေနတယ္ေလ..      "
+6

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3366
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19926
       "       ေရွ  ့   ေန   ၾကီး       "


                      ေအာင္ျမင္မွဳ အရဆံုးဟု အမ်ားက သတ္မွတ္ထားသည့္ ေရွ ့ေနၾကီးသည္ ယခုအခ်ိန္အထိ  အလွဴေငြ  တစ္ျပား

               တစ္ခ်ပ္မွ ထည့္၀င္ျခင္း မျပဳေသးေၾကာင္း သတိထားမိေသာ ပရဟိတ အသင္းတစ္ခုသည္ မိမိ၏ ကိုယ္စားလွယ္တစ္

               ဦးကို ေရွ ့ေနၾကီး၏အိမ္သို ့ေစလႊတ္လိုက္သည္ ။  ေရာက္သည္ႏွင့္ အသင္းကိုယ္စားလွယ္က စကားစသည္ ။

               "      လူၾကီးမင္းဟာ ဒီျမိဳ ့မွာ ေအာင္ျမင္မွဳ အရဆံုး  ေရွ ့ေနၾကီးပါ..။  လူၾကီးမင္းဟာ သန္းၾကြယ္သူေဌး ျဖစ္မယ္လို ့

                      ထင္ပါတယ္..။  က်ေနာ္တို ့အသင္းအတြက္ အလွဴေငြ မထည့္ႏိုင္ဘူးလား ခင္ဗ်ာ     "

                      ေရွ ့ေနၾကီး ျပန္ေျပာသည္ ။

               "      က်ေနာ့္အေမဟာ နာတာရွည္ ေရာဂါနဲ ့ ေ၀ဒနာ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ခံစားျပီး မနက္ဖန္  သဘက္  ေသေတာ့မယ္

                      ဆိုတာ  ခင္ဗ်ား သိသလား..။  ကုသစားရိတ္ ေသာက္ေသာက္လဲ ကုန္က်လို ့ အခု က်ေနာ့္အေမ မဲြေနျပီ ဆိုတာ

                      ေကာ...ခင္ဗ်ား သိလား..     "

                      ကိုယ္စားလွယ္သည္ မ်က္ႏွာ ပ်က္ပ်က္ႏွင့္ ေရွ ့ေနၾကီးကို ေတာင္းပန္သည္ ။

               "      က်ေနာ္....ေတာင္းပန္ပါတယ္..  က်ေနာ္ ..ဒါေတြကို  ..ဘာမွ  မသိပါဘူး...    "

                      ေရွ ့ေနၾကီး ဆက္ေျပာသည္ ။

               "      စစ္ျပန္ျဖစ္တဲ့..က်ေနာ့္ ညီေလးဟာ မ်က္လံုးကန္းေနတယ္..။  အိပ္ရာထဲက မထႏိုင္ဘူး....။  သူ ့မိန္းမမွာ ကေလး

                      ေျခာက္ေယာက္နဲ ့ ...။  အဲ့ဒါေကာ  ခင္ဗ်ားသိလား..     "

               "      က်ေနာ္..အထူး..ေတာင္း..ေတာင္းပန္ပါတယ္..။  ဒါေတြကို  က်..က်ေနာ္ ဘာမွ  မသိပါဘူး..    "

                      အသံျမွင့္ျပီး ေရွ ့ေနၾကီး ဆက္ေျပာသည္ ။

               "      က်ေနာ့္ ညီမေလးရဲ ့ေယာကၤ်ားဟာ  ကားတိုက္ျပီးေသသြားတယ္..။  က်ေနာ့္ ညီမဟာ အေၾကြးေတြ ပတ္လည္၀ိုင္း

                      ျပီး  ကေလး သံုးေယာက္နဲ ့ က်န္ခဲတယ္ ဆိုတာေကာ  ခင္ဗ်ား သိသလားဟင္...    "

               "      ဘုရား...ဘုရား.. သနားစရာပါလား ခင္ဗ်ာ...    "

                      ေရွ ့ေနၾကီး စကားကို အဆံုးသတ္သည္ ။

               "      ေအး.....အဲ့ဒါေတာင္မွ  သူတို ့ကို  အခုအခ်ိန္အထိ  က်ဳပ္  တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ  မေပးခဲ့ရင္  ခင္ဗ်ားတို ့ကိုေတာ့ က်ေနာ္

                      ေပးမွာပဲလို ့ ဘာျဖစ္လို ့ ထင္ရတာလဲဗ်... ဟင္       "



မွတ္ခ်က္...။  က်ေနာ္ မဟုတ္ပါ...။  ;D ;D ;D
+6

Tags: