Author Topic: ကိုကိုထြန္းေအးတင္တဲ့ဟာသမ်ား  (Read 233835 times)

0 Members and 2 Guests are viewing this topic.

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19921
                    "       ရဲ   ေဘာ္   ကို   ခ်ဴ    ခ်ာ       "



                                    တပ္သားကိုခ်ဴခ်ာကို ရန္သူေတြ ဖမ္းမိသြားသည္ ။  တပ္အင္အား မည္မွ်ရွိသနည္းကို ၄င္းအား

                            စစ္ေမးၾကသည္  ။  ကိုခ်ဴခ်ာ လံုး၀ကို ထုတ္မေျပာေခ်..။  အမ်ိဳးမ်ိဳး စစ္သည္  ။  ေခ်ာ့သည္  ။ ေျခာက္

                            သည္  ။ မရ  ။  ကိုခ်ဴခ်ာ ေခါင္းမာမာႏွင့္ တင္းခံသည္  ။   သို ့ႏွင့္

                            "       စစ္သားတစ္ေယာက္ကို ေဗာ့ဒ္ကာ တစ္ပုလင္းႏွဳန္း ေပးပါမည္  "  ဟု  ျဖားေယာင္းသည္  ။

                                    ကိုခ်ဴခ်ာ ေခါင္းယမ္းျပီး ေျပာသည္ ။

                           "       ေဗာ့ဒ္ကာ ပုလင္း  ၁၀၀  နဲ ့ က်ဳပ္တပ္မေတာ္ရဲ  ့ လွ်ိဳ  ့၀ွက္ခ်က္ကို ထုတ္ေျပာမဲ ့ေကာင္းစား

                                    မွတ္လို ့လား...မေျပာဘူး...အေသသတ္       "
+5
« Last Edit: September 26, 2011, 09:27:22 AM by tunaye2011 »

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19921
                     "       ကုန္   ကား   ေမာင္း   တဲ ့   ကို   ခ်ဴ   ခ်ာ       "



                                     ရုရွားလုပ္  KAMAZ  ကုန္တင္ကားကို  ကိုခ်ဴခ်ာ ေမာင္းလာသည္  ။  ရုတ္တရက္ ကားဘရိတ္

                             ေပါက္သြားသည္  ။  ဘာလုပ္ရမလဲ ဆိုတာ ကိုခ်ဴခ်ာ ကမန္းကတန္း စဥ္းစားသည္  ။

                             "       ေရွ  ့တည့္တည့္ကို ဆက္သြားရင္  အုတ္နံရံကို တိုက္မိမယ္..၊ ငါ  အသက္ရွင္ဖို ့ လမ္းမရွိ     "

                                     ဟု  ေတြးသည္  ။

                             "       ညာဘက္ကို ေကြ ့လိုက္ရင္  ေစ်းထဲ ေရာက္သြားမယ္  .. လူေတြအမ်ားၾကီးကို တက္နင္းမိမယ္

                                     လူေတြ  သနားစရာ    "

                                     ဘယ္ဘက္ကို  ကိုခ်ဴခ်ာ လွမ္းၾကည့္သည္  ။  အဲ့ဒီမွာ ခ်ာတိတ္ေလး တစ္ေယာက္တည္း..။  ကိုခ်ဴ

                             ခ်ာ   စဥ္းစားသည္  ။

                             "       ကိုယ့္အသက္ေသမွာ...လူေတြအမ်ားၾကီး ေသမွာထက္  ဘယ္ဘက္ကို ေကြ ့တာ အေကာင္းဆံုး

                                     ျဖစ္မယ္       "  ဟု  ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္  ။  ဆံုးျဖတ္သည့္အတိုင္း  ေကြ  ့လိုက္သည္  ။

                                     ေနာက္ေန ့ထုတ္ သတင္းစာတြင္  ကားတိုက္မွဳသတင္းကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေရးထားသည္  ။

                            "       မေန ့  ေန ့လည္  ၁၂  နာရီက ျမိဳ  ့လယ္ေစ်းၾကီးကို  ကုန္တင္ကား တစ္စီး ၀င္တိုက္ရာ လူ ၁၀၀

                                     ေက်ာ္  ေသဆံုးသည္  ။  ကားတိုက္မွဳသည္  ခ်ာတိတ္ေလးတစ္ေယာက္  ေစ်းဘက္ ေျပးထြက္သြား

                                     ရာက  စတင္ျခင္း ျဖစ္သည္  ။       "
+9

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19921
                   "        ေျဖာင့္    ခ်က္       "



                                     အီဂ်စ္ႏိုင္ငံတြင္   ေရွးေဟာင္းပစၥည္း တူးေဖာ္ရာ   ေက်ာက္ျဖင့္   ျပဳလုပ္ထားသည့္    အေခါင္း

                              တစ္ခုကို  ေဆးစီရင္ထားသည့္ လူေသအေလာင္း (  မမ္မီ  )  ႏွင့္အတူ ေတြ ့သည္ ။  

                                     မည္သူ ့အေလာင္း ျဖစ္မည္နည္းဆိုသည္ကို ႏိုင္ငံတကာမွ ေရွးေဟာင္သုေတသန ပညာရွင္မ်ား

                             ေဖာ္ထုတ္ဖို ့ ၾကိဳးစားသည္  ။  မေအာင္ျမင္ေခ်..။  

                                     ဆိုဗီယက္ျပည္ေထာင္စုမွ  ပညာရွင္မ်ား ေရာက္လာၾကသည္  ။  အေလာင္းကို မိမိတို ့ခ်ည္း စစ္

                             ေဆးခြင့္ျပဳရန္ ေမတၱာရပ္ခံသည္  ။   ေမတၱာရပ္ခံသည့္အတိုင္း ခြင့္ျပဳလိုက္ၾကသည္  ။

                                     ေနာက္ေန ့တြင္  ဆိုဗီယက္ ပညာရွင္မ်ား  နဖူးေပၚမွ ေခၽြးစမ်ားကို လက္ႏွင့္သုတ္ရင္း အခန္းထဲမွ

                             ထြက္လာၾကသည္  ။  စိတ္၀င္တစား ေစာင့္ေနသည့္ ပရိတ္သတ္ကို ေၾကျျငာသည္  ။

                             "       အေလာင္း ပိုင္ရွင္ဟာ  အာမင္ဟိုတက္  ၂၃  ျဖစ္ပါတယ္.       "

                             "       သူျဖစ္တယ္ဆိုတာ  ဘယ္လိုလုပ္ သိသလဲဗ်.       "

                             "       သူကိုယ္တိုင္  ၀န္ခံတာပဲေလ       "


                            
+6
« Last Edit: September 24, 2011, 04:01:43 PM by tunaye2011 »

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19921
                     "       ေၾကာက္   ပါ   ျပီ    ခင္   ဗ်        "



                                    ကိုခ်ဴခ်ာကို  မိတ္ေဆြမ်ား  ၾကက္တူေရြးတစ္ေကာင္  လက္ေဆာင္ေပးသည္   ။   အလြန္လွ၏ ။

                             အျပင္မွာ ေစ်းၾကီးေပး ၀ယ္ရေသာ အမိ်ဳးျဖစ္သည္  ။ သို ့ေသာ္ ရိုင္းစိုင္းေသာ  စကားေတြကိုသာေျပာ

                             သည္  ။

                                    ကိုခ်ဴခ်ာ ..၊ ၄င္း၏ ဇနီး ႏွင့္ ေယာကၡမ တို ့ကို  မေတြ ့လိုက္ႏွင့္  ၊  ေတြ ့လိုက္သည္ႏွင့္ ဖြတ္က်ား

                            ေတြ  ဟု  ေျပာျပီး  ႏွဳတ္ဆက္သည္  ။  ဒီအက်င့္ဆိုးၾကီး ေပ်ာက္ေအာင္  အမ်ိဳးမ်ိဳး ၾကိဳးစားၾကည့္သည္ ။

                             ျပင္ေျပာေအာင္ သင္ေပးသည္ ။  မရ   ။  ေလွာင္ခ်ိဳင့္ကို အ၀တ္ႏွင့္  အုပ္သည္  ။  မရ  ။  ဧည့္သည္လာ

                             လွ်င္  ဒင္း  သိေနသည္  ။  အိမ္သားေတြ၏ ေျခသံကို  ဒင္း  က်က္မိေနသည္  ။  ေနာက္ဆံုး  သည္းမခံ

                             ႏိုင္ေတာ့သည္ႏွင့္  ၾကက္တူုေရြးကို  ေရခဲေသတၱာထဲ  ကိုခ်ဴခ်ာ ထည့္ထားလိုက္သည္  ။

                                    ဆယ္မိနစ္ခန္ ့ တံခါးကို  ႏွဳတ္သီးျဖင့္ ဆိတ္သံ..၊ ဆဲဆိုသံေတြ  ၾကားရသည္  ။  ေနာက္ေတာ့ လံုး-၀

                             အသံတိတ္သြားသည္  ။  ကိုခ်ဴခ်ာ ေရခဲေသတၱာကို ဖြင့္လိုက္သည္  ။  ၾကက္တူေရြးက  ကိုခ်ဴခ်ာကို  အသံ

                             တိုးတိုးေလးျဖင့္  ေျပာသည္  ။

                             "       က်ေနာ္  ေတာင္းပန္ပါတယ္...က်ေနာ္  မွားပါတယ္..။  ဒီအိမ္က လူေတြအားလံုး  လူေကာင္းေတြပါ

                                     က်ေနာ္..ေနာက္  ဘယ္ေတာ့မွ  ၾကမ္းတမ္းတဲံ့စကား  မေျပာေတာ့ပါဘူး..       "

                                     ၾကက္တူေရြး၏စကားေၾကာင့္  ကိုခ်ဴခ်ာ သနားသြားသည္  ။

                             "       ေအးပါ...မမွားတဲ့သူ  မရွိပါဘူး...။  ရပါတယ္       "

                                     ၾကက္တူေရြး ေစာေစာကအတိုင္း  တိုးတိုးေလး  ထပ္ေမးသည္  ။

                             "       အထဲက ၾကက္က  အေမႊးတစ္ေခ်ာင္းမွ  မရွိေတာ့ဘူး...သူ ဘာလုပ္ခဲ့လို ့လဲဗ်.       "
+4

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19921
                     "        အိပ္    ခ်င္    တယ္       "



                                      မိန္းမၾကီးတစ္ဦး၏ အိမ္၀င္းထဲသို ့ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနဟန္ရွိသည့္ ေခြးတိုၾကီး တစ္ေကာင္ ၀င္လာသည္  ။

                              သန္ ့သန္ ့ျပန္ ့ျပန္ ့ ရွိသည္  ။  လူေတြကို ယဥ္ပါးသည့္ပံု ေပါက္သည္  ။  လည္ပတ္ ပတ္ထားသည္ ။ သူ ့သခင္

                              ရွိလိမ့္မည္  ။  ေခြးေလေခြးလြင့္ မဟုတ္ႏိုင္ဟု မိန္းမၾကီး ေကာက္ခ်က္ခ်သည္  ။ 

                                      မိန္းမၾကီးအနားသို ့ ေခြးကပ္လာသည္  ။  မိန္းမၾကီးက ေခါင္းကို ပြတ္သတ္ေပးသည္  ။  မိန္းမၾကီး အိမ္ထဲ

                              ၀င္သည္  ။ သူ ့ေနာက္က ေခြးလိုက္၀င္လာသည္  ။ ေခြးက ေခ်ာင္တစ္ခုဘက္သို ့ ေကြ ့လိုက္ျပီး လွဲခ်လိုက္သည္။

                              ခဏအတြင္းမွာပင္ ၄င္း အိပ္ေမာက်သြားသည္  ။  တစ္နာရီေက်ာ္ ၾကာေအာင္ အိပ္သည္  ။

                                      ေနာက္တစ္ေန ့လည္း  ၄င္း ေရာက္လာျပန္သည္  ။  အိမ္ရွင္မိန္းမၾကီးကို အျမီးႏွံ ့ျပီး  ႏွဳတ္ဆက္သည္  ။  မ

                              ေန ့ကအတိုင္း မိန္းမၾကီးေနာက္က လိုက္ျပီး အိမ္ထဲ၀င္သည္  ။ မေန ့က ေခ်ာင္မွာပဲ လွဲအိပ္သည္ ။ အိပ္ေရး၀ေသာ

                              အခါ ၄င္း အိမ္သို ့ ျပန္သြားသည္  ။

                                      ဤအတိုင္း ရက္ဆက္ျဖစ္လာသည္  ။  မိန္းမၾကီး စိတ္၀င္စားသည္  ။  ေခြး၏လည္ပတ္မွာ စာတိုေလး ေရးျပီး

                              ခ်ိတ္ေပးလိုက္သည္  ။  စာမွာ ေခြးပိုင္ရွင္ ဘယ္သူလဲဆိုတာ သိခ်င္ပါတယ္..။ က်မအိမ္ကို ဒီေခြး ေန ့တိုင္းလာအိပ္

                              ေနတယ္ဆိုတာ သိပါသလား   ဟူ၍ျဖစ္သည္  ။

                                       ေနာက္ေန ့တြင္ ထံုးစံအတိုင္း  ေခြးအိုၾကီး ေရာက္လာသည္  ။  ၄င္း၏ လည္ပင္းတြင္  ေနာက္စာတိုေလး  တစ္

                              ေစာင္ ခ်ိတ္ဆဲြထားသည္  ။  စာမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္ ။

                              "       ဒီေခြးဟာ  ကေလး ေျခာက္ေယာက္ရွိတဲ့ အိမ္မွာ ေနပါတယ္..။  ကေလး ႏွစ္ေယာက္ဟာ  သံုးႏွစ္ေတာင္

                                      မျပည့္ေသးပါဘူး..။  တစ္ေနရာရာမွာ  အိပ္ေရး၀ေအာင္ လာအိပ္တာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္..။  မနက္ျဖန္ က်ေနာ္

                                      လည္း  လာပါရေစလားခင္ဗ်ာ        "


             
+7

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19921
                    "       မ   ကူ   ညီ   ရင္   အ   ေကာင္း   သား       "



                                    ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက  တိုင္းျပည္တစ္ျပည္မွာ  အင္မတန္ေခ်ာေမာလွပတဲ့ မင္းသမီးေလး တစ္ေယာက္

                            ရွိသည္  ။  သူမကို လက္ထပ္ရန္ မင္းသား ႏွစ္ပါး ၾကိဳးစားၾကသည္  ။  တစ္ေယာက္မွာ အသက္ၾကီး ၀၀ဖိုင့္

                            ဖိုင့္ႏွင့္ မ်က္စိကလည္း မွဳံေသးသည္   ။  က်န္မင္းသားတစ္ပါးမွာ  ရုပ္ေျဖာင့္ေျဖာင့္  ဗလေကာင္းေကာင္းႏွင့္

                            လူငယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ ျပီး ဆဲြေဆာင္မွဳအျပည့္ရွိသည္ ။  သူတို ့ႏွစ္ေယာက္ကို  ေရကန္မွာ ေရကူးျပိဳင္ခိုင္း

                            သည္ ။ ကမ္းတစ္ဖက္ ပန္းတိုင္သို ့ အရင္ေရာက္တဲ့သူကို မင္းသမီးက လက္ထပ္မည္ ျဖစ္သည္ ။

                                    တာလႊတ္လိုက္သည္ႏွင့္  လူငယ္မင္းသားက ဖ်တ္ဖ်တ္လတ္လတ္ ကူးသည္  ။  မင္းသားၾကီးကေတာ့

                            ေျဖးေျဖးမွန္မွန္ပဲ ကူးလာသည္  ။  မင္းသားငယ္  ေရွ  ့ကို အေ၀းၾကီး ေရာက္သြားသည္ ။   ဒီအတိုင္းဆို  သူ

                            ႏိုင္ဘို ့ ေသခ်ာေနျပီ...။  မင္းသမီးက အားေပးတဲ့အေနျဖင့္ သူ ့ေရွ  ့မွာ ရပ္လိုက္ျပီး  ကိုယ္ေပၚက အ၀တ္ကို

                            ခြါခ်လိုက္သည္  ။

                                    ဒီမွာတင္  မထင္မွတ္တာ ျဖစ္ကုန္သည္ ။ လူငယ္မင္းသား၏ ေရကူးေနသည့္အရွိန္ ေႏွးသြားသည္ ။ ေရွ ့

                            ကို ပင္ပင္ပန္းပန္း ခက္ခက္ခဲခဲႏွင့္ ကူးခပ္ေနရသည့္ပံုေပါက္လာသည္ ။ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ ေနာက္က ျပိဳင္ပဲဲြ၀င္

                            မင္းသားၾကီး မွီလာသည္ ။ ထို ့ေနာက္ ေက်ာ္တက္ျပီး ပန္း၀င္သြားေလသည္  ။

                                    မင္းသမီး အၾကီးအက်ယ္ စိတ္ပ်က္သြားသည္  ။  မင္းသားငယ္ကို အျပစ္တင္သံျဖင့္ ေျပာသည္  ။

                            "      ရွင္ ဘယ္လို ျဖစ္တာလဲ... ရွင့္ကို  က်မရဲ ့ ၾကင္ယာအျဖစ္ ေမွ်ာ္လင့္ထားတာ...ရွင္ ႏိုင္ဖို ့လည္း

                                   ေသခ်ာသေလာက္ ျဖစ္ေနျပီ..။  ဘာျဖစ္လို ့ အနားကပ္မွ  တံု ့ဆိုင္း တံု ့ဆိုင္း ျဖစ္သြားရတာလဲ       "

                                   မင္းသားငယ္က  ေမာဟိုက္သံႏွင့္ ျပန္ေျဖသည္  ။

                            "      ဟုတ္တယ္...သူ ့ကို အျပတ္ျဖတ္ထားတာေၾကာင့္  တို ့ႏီုင္မယ္လို ့လည္း ထင္ခဲ့တယ္..။ ဒါေပမဲ့

                                   မေမွ်ာ္လင့္ပဲ  မင္းကိုယ္ေပၚက အ၀တ္အစားေတြကို ခၽြတ္လိုက္ေတာ့ ေရကူးရတာ ခက္လာတယ္

                                  ေရေမွာ္ေတြနဲ  ့  ျငိေနေတာ့  ဘယ္လို ကူးကူး  ေရွ  ့ကို မတိုးေတာ့ဘူး..      "
+10
« Last Edit: September 26, 2011, 01:05:21 PM by tunaye2011 »

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19921
                     "       လို   မွ   လုပ္   တယ္       "



                             နာမည္ၾကီး ခဲြစိတ္ဆရာ၀န္ၾကီးကို သတင္းေထာက္ ဗ်ဴး ေနသည္  ။

                             "       အေနာက္ႏိုင္ငံေတြမွာ  ဆရာ၀န္ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားဟာ  ပိုက္ဆံရရင္ျပီးေရာ ဆိုျပီး

                                     မလိုအပ္ပဲနဲ ့ ခဲြစိတ္ေနၾကတယ္လို ့  သတင္းစာေတြက ဆိုပါတယ္..။  ဒါနဲ ့ပတ္သက္

                                     ျပီး  ေဒါက္တာ ဘယ္လိုမွတ္ခ်က္ ေပးႏိုင္ပါသလဲ       "

                             ခဲြစိတ္ဆရာၾကီး ျပန္ေျဖသည္  ။

                            "       သူမ်ားေတြနဲ ့ ပတ္သက္ျပီး  ဘာမွ မေျပာခ်င္ဘူး..။  က်ေနာ္ကေတာ့  တကယ္ ပိုက္ဆံ

                                     လိုမွ  ခဲြစိတ္ပါတယ္...     "
+6

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19921
                    "       မ   ခ်စ္   လို ့   မ  ဟုတ္   ပါ       "



                                    ကုိခ်ဴခ်ာတြင္  ဇနီး ႏွစ္ေယာက္ရွိရာ  ၄င္းတို ့အၾကား မၾကာခဏ စကားမ်ား ရန္ျဖစ္ၾကေလ့ ရွိသည္ ။

                            ရန္ျဖစ္သည့္အခါတိုင္း  ေယာကၤ်ားျဖစ္သူ မိမိဘက္လိုက္ရန္ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ၾကိဳးစားၾကရာတြင္  သူတို ့ႏွစ္

                            ဦးအနက္  မည္သူ ့ကို ပိုခ်စ္သနည္း ဆိုသည့္ ေမးခြန္းကို  ကိုခ်ဴခ်ားအား  ေမးၾကစျမဲ  ျဖစ္သည္  ။   အၾကိမ္

                            တိုင္းလည္း ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို အတူတူုခ်စ္ပါသည္ ဟု  ကုိခ်ဴခ်ာ ေျဖရသည္  ။

                                    ယခုလည္း အလွည့္က် ရန္ျဖစ္သည္ ။  ေနာက္ဆံုး ထံုးစံအတိုင္း  ကုိခ်ဴခ်ာဆီ လာျပီး  မည္သူ ့ကို ပိုခ်စ္

                            သနည္း ဆိုသည့္ ေမးခြန္းကို  ေမးၾကျပန္သည္  ။

                                    ကုိခ်ဴခ်ာကလည္း ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို အတူတူခ်စ္ေၾကာင္း ေျဖေနၾကအတိုင္း ေျဖသည္  ။  မရ  ။  ဘု

                            ရားသခင္ကို တိုင္တည္ျပီး ေျပာသည္ ။  ဒါလည္း မရေခ်  ။  ဒီတစ္ေခါက္တြင္ မိန္းမႏွစ္ေယာက္စလံုး ထူးထူး

                            ျခားျခား ေခါင္းမာေနၾကသည္ ။ လိုခ်င္သည့္ အေျဖမရမခ်င္း ထြက္မသြားပဲ ေနၾကသည္  ။ အသက္နည္းနည္း

                            ပိုငယ္သည့္ ဇနီးက ေျပာသည္  ။

                            "       က်ဳပ္တို ့ကို  လွိမ့္မေနပါနဲ ့... ။  ဆိုပါစို ့.. အင္မတန္နက္တဲ့ ျမစ္ထဲကုိ က်မတို ့ ႏွစ္ေယာက္ 

                                    က်သြားတယ္..။  ရွင္က  ကမ္းေပၚမွာ..  ဘယ္သူ ့ကို အရင္ကယ္မလဲ....ကဲ       "

                                    ကိုခ်ဴခ်ာ အက်ပ္ရိုက္သြားသည္  ။  ေခ်ာင္ပိတ္ ခံရျပီဟု သိလိုက္သည္  ။  ဘာပဲ ေျဖေျဖ  ျပႆနာတက္

                            ေတာ့မည္ကို  ျမင္သည္  ။  ေနာက္ဆံုး  မယားၾကီး ျဖစ္သူထံ  ေမွ်ာ္လင့္သံျဖင့္  ေမးသည္  ။

                            "       မိန္းမေရ....မင္း  ေရနည္းနည္း ကူးတတ္တယ္ မဟုတ္လားေဟ့       "

         
+10

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19921
                    "       ဒါ   ေတာ့   လာ   မ   ထိ   နဲ ့       "



                                   အဗၺဒူလာ ခါလစ္  ၏ ဇနီးသည္  စရိုက္ၾကမ္းသည္  ။  စိတ္မထင္လွ်င္ ေတြ ့ရာႏွင့္ ေကာက္ေပါက္တတ္၏ ။

                            ထို ့ေၾကာင္း  ခါလစ္ ကို မိန္းမရ ကံမေကာင္း ဟု  အသိမိတ္ေဆြမ်ား ယူဆၾကသည္  ။ တစ္ေန ့တြင္ အျခားရြာက

                            အသိတစ္ေယာက္  ခါလစ္ ဆီ အလည္ေရာက္လာသည္  ။

                                   ဧည့္သည္ကို ၾကည့္ျပီး မိန္းမျဖစ္သူ ပြစိပြစိ ေျပာသည္  ။  ထို ့ေနာက္ ေန ့လည္စာ ခ်က္ဖို ့ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ၀င္

                           သြားသည္  ။   ခါလစ္   အေတာ္ ၾကာေအာင္ ေစာင့္သည္  ။  သို ့ေသာ္လည္း မိန္းမျဖစ္သူ ထြက္မလာေခ် ။  သို ့ႏွင့္

                           ၄င္းကိုယ္တိုင္  မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ၀င္ျပီး မိန္းမကို ေျပာသည္  ။

                           "       မိန္းမေရ..  ဧည့္သည္က အေ၀းၾကီးက လာရတာကြ.. ျမန္ျမန္က်က္ေအာင္ ခ်က္စမ္းပါ       "

                                   ဤသို ့ ေျပာျပီးျပီးခ်င္း မိန္းမက မီးညွပ္ႏွင့္ ပစ္သည္  ။.  ခါလစ္ ၏ နဖူး တည့္တည့္ကို ထိျပီး  ေသြးေတြ   ျဖာ

                           က်လာသည္  ။   ခါလစ္ ၏  နဖူးေပၚက ေသြးေတြကို သုတ္ေပးရင္း ဧည့္သည္က ႏွစ္သိမ့္စကား ေျပာသည္  ။

                           "       စိတ္မပ်က္နဲ ့  ခါလစ္..၊  တစ္ခ်ိဳ ့မိန္းမေတြက ဒီလိုပဲ   ။  ဘယ္လိုပဲ ေကာင္းေအာင္ ဆံုးမ ဆံုးမ  မရဘူး..။

                                   က်ဳပ္မိန္းမဆို  ေဒါသ မထြက္လိုက္နဲ ့..   ဒင္း  ေဒါသ ထြက္ျပီ ဆိုတာနဲ ့  က်ဳပ္ရဲ  ့မုတ္ဆိတ္ကို ဆဲြျပီး..မီးဖို

                                   ထဲ  ပစ္ထည့္ဖို ့  လုပ္တာကလား...    "

                                   ခါလစ္  အ၀တ္အစား ျပင္၀တ္သည္ ။  ထို ့ေနာက္  ရင္ေကာ့ျပီး  ေျပာသည္  ။

                           "       က်ဳပ္ကို  ခင္ဗ်ားနဲ ့  မႏွဳိင္းနဲ ့ေလ....က်ဳပ္က မုတ္ဆိတ္ အဆဲြခံမဲ့ လူစားမဟုတ္ဘူးဗ်..  မွတ္ထား       "

 
+7

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3364
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19921
                    "       ၾကည့္   ခ်င္   လြန္း   လို ့   ပါ       "



                                    သီခ်င္းသံ ၊  ရယ္ေမာဟားတိုက္သံေတြ  အက်ယ္ၾကီး ထြက္လာေနသည့္ အရက္ဘားထဲသို ့  အေပါ့အပါးသြား

                            ခ်င္သည္ႏွင့္  ခရစ္ယာန္ဘုန္းေတာ္ၾကီး တံခါးဖြင့္ျပီး ၀င္လိုက္သည္  ။  ေစာေစာကအသံေတြ ခ်က္ခ်င္းရပ္သြားသည္။

                            ဆိုင္ထဲကလူေတြအားလံုး  သူ ့ကို ၀ိုင္းၾကည့္ေနၾကသည္  ။  ဘုန္းေတာ္ၾကီး အေနရ ခက္သလို ျဖစ္သြားသည္ ။  ဘား

                            မင္းဆီ ၄င္းေလွ်ာက္သြားျပီး  ေမးသည္  ။

                            "        မင္းဆီက အိမ္သာကို သံုးလို ့ရမလားဟင္       "

                                     သူ ့ကို စာနာသည့္ မ်က္လံုးမ်ားျဖင့္ ၾကည့္ျပီး ဘားမင္း ေျပာသည္  ။

                            "        က်ေနာ္ေတာ့  ဖာသာကို  မသံုးေစခ်င္ဘူး..     "

                            "        ဘာျဖစ္လို ့လဲ...  အႏ ၱရာယ္ကို တကယ္ မလြယ္ႏိုင္ေတာ့လို ့ပါ       "

                            "        ေကာင္းျပီေလ..  တစ္ခုေတာ့ သတိေပးလိုက္ပါရေစ..။  အိမ္သာထဲမွာ လံုးတီးမိန္းမ ရုပ္တု

                                     ရွိတယ္..။  တစ္ေနရာကိုပဲ  သစ္ရြက္နဲ ့ ဖံုးထားတယ္       "

                            "        ရပါတယ္...ရုပ္တုကို  ဖာသာ မၾကည့္ပါဘူး..       "

                                     အိမ္သာရွိသည့္ ေနရာသို ့ ဘားမင္း ညႊန္ျပသည္  ။ ဘုန္းၾကီး သုတ္သုတ္ေလး ထြက္သြားသည္ ။  မိနစ္ အနည္းငယ္မွ်

                            အၾကာတြင္  အိမ္သာထဲက ဘုန္းၾကီး ထြက္လာသည္  ။  ဘားတစ္ခုလံုး ျပန္ျပီး ဆူညံေနသည္ ။ သီခ်င္းသံေရာ ရယ္ေမာဟား

                            တိုက္သံေတြပါ  ေသာေသာညံေနသည္  ။  ဘုန္းၾကီး  နားမလည္သျဖင့္  ဘားမင္းကို ေမးသည္  ။

                            "        ဘယ္လို ျဖစ္တာလဲ ...  က်ဳပ္ ၀င္လာတုန္းက အသံတိတ္သြားတယ္..၊  အခု  အိမ္သာက ထြက္လာေတာ့

                                     တိုင္ပင္ထားၾကသလိုပဲ  ျပန္ျပီး ဆူညံေနတယ္....၊  ဘာလဲ...ဘုရားရဲ  ့သားေတာ္ကို မေလးစားတာလား       "

                            "        စိတ္မဆိုးပါနဲ ့..၊  ဖာသာဟာ  က်ေနာ္တို ့အထဲက တစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားပါျပီ..၊  ကိုင္း ...ဘာေသာက္မလဲ

                                     ေျပာပါ       "

                            "       ေမာင္ရင္တို ့ထဲက တစ္ေယာက္....ဟုတ္လား...နားမလည္ႏိုင္ေတာ့ဘူး..ရွင္းျပစမ္းပါဦး       "

                            "       ဒီလိုပါ...လံုးတီးရုပ္တုမွာ ဖံုးထားတဲ့ သစ္ရြက္ကို တစ္ေယာက္ေယာက္က လွန္ၾကည့္လိုက္တိုင္း  က်ေနာ့္

                                    ဘားေကာင္တာ ပတ္လည္မွာ တပ္ထားတဲ့ ေရာင္စံုမီးလံုး အားလံုး  လင္းလာပါတယ္..  ကိုင္း  ထပ္ေမးမယ္

                                    ဘာေသာက္မလဲ ခင္ဗ်ာ..       "


+7

Tags: