Author Topic: ကိုကိုထြန္းေအးတင္တဲ့ဟာသမ်ား  (Read 219536 times)

0 Members and 3 Guests are viewing this topic.

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3338
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19454
                    "       ေကာင္း   လိုက္   တဲ့   ေၾကာ္   ျငာ       "


                            သတင္းစာ လက္ေပြ ့ေရာင္းသူ  ခ်ာတိတ္က  ေမာ္စကို ဘူတာၾကီးတြင္  ေအာက္ပါအတိုင္း

                            ေအာ္ေရာင္းေနသည္ ။

                     "     ပရားပဒါး  (   အမွန္တရား  )  မရွိေတာ့ဘူး. .။   ဆိုဗီယက္ ရုရွား     ေရာင္းလို ့  ကုန္ျပီ..။

                            လုပ္အား   ပဲ  က်န္ေတာ့တယ္...  ။   ၅  ျပားနဲ ့  ရမယ္..    "

                            (   အထက္ပါ  သတင္းစာမ်ားကုိ  ယခုအထိ  ထုတ္ေ၀ေနဆဲ  ျဖစ္သည္  ။   )



                      "      ခြင့္    လြတ္    ပါ       "


                             ဆိုဗီယက္ ယူနီယံသို ့  အလည္ေရာက္ေနေသာ  ကားလ္မက္စ္  က  ေရဒီယုိမွ  စကားေျပာခြင့္

                             ေပးပါရန္  ဆိုဗီယက္ ေခါင္းေဆာင္  ဘရက္ဇညက္ ကို  ခြင့္ေတာင္းသည္ ။  ဘရက္ဇညက္ က

                             ျပန္ေျပာသည္ ။

                     "       ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒကို  ခင္ဗ်ား  စတင္ေဖာ္ထုတ္သူ  ျဖစ္ေပမဲ့  က်ေနာ္ တစ္ေယာက္တည္းနဲ ့  ဒီလို

                             အေရးၾကီးတဲ့ ကိစၥကို ဆံုးျဖတ္ပိုင္ခြင့္  မရွိပါဘူး..၊   က်ေနာ္တို ့ဆီမွာ   စုေပါင္းေခါင္းေဆာင္မွဳ

                             စနစ္ကို  က်င့္သံုးပါတယ္..   "

                      "      က်ေနာ္  စကား တစ္ခြန္းတည္း  ေျပာမွာပါဗ်ာ..     "

                             တစ္ခြန္းတည္းဆိုသျဖင့္  အရဲစြန္ ့ကာ  ဘရက္ဇညက္  ခြင့္ျပဳလိုက္သည္  ။  ကားလ္မက္စ္ သည္

                             မိုက္ကရိုဖုန္းေရွ  ့  ရပ္ကာ  ေအာက္ပါအတိုင္း  ေျပာလိုက္သည္ ။

                       "     ကမ ၻာ့လုပ္သားထု  ခင္ဗ်ာ..   က်ေနာ့္ကို  ခြင့္လႊတ္ပါ..      "
+3

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3338
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19454
                    "       ခ်က္  ဆို  နား  ခြက္  က  မီး  ေတာက္  ရ  မယ္..    "


                            ဆိုဗီယက္ေခတ္ ရုရွားေတာျမိဳ  ့ ေလး တစ္ျမိဳ  ့ရွိ  စုေပါင္းလယ္ယာလုပ္သားႏွင့္  ေမြးျမဴေရးျခံ

                            လုပ္သားတို ့အတြက္ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ   စုေပါင္းေစ်းသို ့  ႏိုင္ငံျခား ကိုယ္စားလွယ္ အဖဲြ ့ တစ္

                            ဖဲြ ့ လာေရာက္ ေလ့လာသည္ ။  ေစ်းေထာင့္တစ္ေနရာတြင္  ဦးၾကီးတစ္ေယာက္  မိမိ၏ ႏြားမကို

                            ခ် ေရာင္းေနသည္  ။  ေစ်းႏွဳန္းကို  ဧည့္သည္မ်ား  ၀ိုင္းေမးၾကရာ  ကိုယ္စားလွယ္အဖဲြ ့ႏွင့္လိုက္

                            ပါလာေသာ ျမိဳ ့နယ္ပါတီယူနစ္ ေကာ္မတီအတြင္းေရးမွဴးက ဧည့္သည္တို ့၏ ေနာက္ေက်ာဘက္

                            မွ ေန၍  လက္ဟန္ေျခဟန္ျဖင့္  " ေစ်းကုိ  နည္းႏိုင္သမွ် နည္းေအာင္  ေျပာရန္  " အရိပ္ျပသည္။

                            ဦးၾကီးက  ေျပာသည္  ။

                     "      သံုး ရူဘယ္ တည္းပါ      "

                            ဧည့္သည္မ်ား ေက်နပ္စြာ  ေခါင္းညိတ္လိုက္ၾကသည္  ။  ဤ အခ်ိန္တြင္    အနားမွ  ျဖတ္သြားသူ

                            တစ္ေယာက္က  "  ေစ်းႏွဳန္း  "  ကို ၾကားလိုက္သျဖင့္  ႏြားေရာင္းသူ ေရွ ့သို ့ တိုးလာသည္ ။

                     "      ႏြားမတစ္ေကာင္ကို  သံုး ရူဘယ္ ... ဟုတ္လား..  ၀ယ္တယ္ဗ်ာ...   "

                            ပါတီ အတြင္းေရးမွဴးသည္  ဧည့္သည္မ်ား မျမင္ေအာင္  ႏြား၀ယ္သူကို   လက္သီး  ဆုပ္ျပသည္ ။

                            မ်က္စိႏွစ္လံုးကို  ျပဴးျဖဲျပသည္  ။  ၀ယ္သူ  ခ်က္ခ်င္း သေဘာေပါက္သြားသည္  ။

                      "     အင္း ....မ၀ယ္ေတာ့ပါဘူးေလ... ေနာက္ထပ္ တစ္ ရူဘယ္  ထပ္ထဲ့လိုက္ျပီး ၾကက္ပဲ ၀ယ္လိုက္

                            ေတာ့မယ္..    "
+7

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3338
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19454
                    "       ငုန္    တာ    ဥ    စား    ခ်င္    တယ္       "


                            ဆိုင္ထဲသို ့  ကိုခ်ဴခ်ာ ၀င္လာျပီး  ေစ်းေရာင္သူကို  ေမးသည္  ။

                     "      ခင္ဗ်ားတို ့ဆီမွာ  ငုန္တာဥ  ရွိသလား ဟင္     "

                     "      တစ္အခ်က္..-  ငုန္တာဥ မဟုတ္ဘူး....မုန္လာဥ  ။   ႏွစ္အခ်က္...-  မရွိဘူး..။

                            သံုးအခ်က္...-  ေနာက္တစ္ခါ  ငုန္တာဥလို ့  လာေျပာရင္  မင္းကို  ေဟာ့ဟိုနံရံ

                            မွာ  သံ နဲ ့ ရိုက္ထားလိုက္မယ္....နားလည္လား...   "

                            ရက္အနည္းငယ္ၾကာေသာအခါ  ေစာေစာက ဆိုင္သို ့  ကိုခ်ဴခ်ာ ျပန္ေရာက္လာသည္ ။

                     "      ခင္ဗ်ားတို ့ဆိုင္မွာ  သံ  ရွိလား ဟင္..   "

                     "      မရွိဘူး..    "

                     "      ဒါဆို  ငုန္တာဥ  ေကာဟင္     "
+6

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3338
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19454
                     "       ကိုယ္   ေစာင့္   နတ္       "


                             လူတစ္ေယာက္  လမ္းေလွ်ာက္လာသည္  ။  ရုတ္တရက္  စိုးရိမ္တစ္ၾကီး ေျပာေသာ

                             အသံ ေသးေသးေလး တစ္ခုကို  ၾကားသည္ ။

                      "      ေနာက္ကို  ျမန္ျမန္ဆုတ္      "

                             ထိုသူ  ေနာက္ကို ဆုတ္လိုက္သည္ ။  ဤအခ်ိန္တြင္  တိုက္၀ရံတာမွ  ပန္းအိုးတစ္လံုး

                             က်လာသည္ ။  မိမိ၏  အသက္သခင္ ေက်းဇူးရွင္ကို  ေတြ ့လိုေတြ ့ျငား    ေဘးဘီကို

                             ထိုလူ  ၾကည့္သည္ ။

                      "      ငါ့ အသက္ကို  ကယ္လိုက္တာ  ဘယ္သူလဲ..   "

                      "      ငါ ပဲ..၊  ငါ ဟာ မင္းရဲ  ့  ကိုယ္ေစာင့္နတ္  ၊  ငါ  မင္းရဲ  ့ အိတ္ေထာင္ထဲမွာ  ရွိေနတယ္   "

                             ထိုလူ  အိတ္ေထာင္ကို  ႏွဳိက္သည္ ။  အထဲမွ လက္မ သာသာ အရြယ္ရွိ  မွင္စာေလးကို
 
                             ေတြ ့ရသည္ ။  မွင္စာကို  လက္ႏွင့္ဖိေျခလိုက္ျပီး  မေက်မနပ္  ေျပာသည္ ။

                      "      ငါ  မိန္းမ ယူတုန္းက  မင္း  ဘယ္သြားေနသလဲကြ  ေဟ...     "
+4

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3338
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19454
                     "        မ    လိမ္    နဲ  ့      "


                              လင္မယား  စကားမ်ား  ရန္ျဖစ္ေနၾကသည္  ။

                      "       ငါ့ကို  ေျပာစမ္း..၊  မင္း  ငါ့ကို  ဘာျဖစ္လို ့  ယူခဲ့တာလဲ.....ဒီလိုပဲ

                              ေန ့စဥ္နဲ ့အမွ်  ငါ့ကို  ရန္လုပ္ဖို ့  ယူထားတာလားကြ ေဟ..   "

                      "       ရွင္  အသံုးမက်တဲ့  ေယာကၤ်ားမွန္း မသိလို ့  ယူခဲ့မိတာေပါ့ ေတာ္..   "

                      "       မင္း  မလိမ္နဲ ့...ဒီအေၾကာင္းကို  မင္း  အစကတည္းက  သိျပီးသား..   "



                     "       ေနာက္   ဆံုး   စ   ကား       "


                              မေန ့က  မိန္းမႏွင့္ ရန္ျဖစ္ခဲ့သည့္ အေၾကာင္းကို  မိတ္ေဆြမ်ားအား  ကိုရင္ေမာင္

                              ေျပာျပေနသည္ ။  မိတ္ေဆြမ်ားက  ၄င္း  ေျပာျပေနသည္ကို နားေထာင္ျပီးေနာက္

                              ၄င္းကို  ေမးသည္  ။

                      "       ရန္ပဲဲြကို  ဘယ္သူ အဆံုးသတ္လိုက္သလဲ..    "

                      "       က်ေနာ္ ေပ့ါ..     "

                      "       ခင္ဗ်ား  ဘယ္လို ေျပာလိုက္လို ့  ရန္ပဲြျပီးသြား ရတာလဲ.... "

                      "      ေကာင္းျပီ....၀ယ္ကြာ   လို ့  ေျပာလိုက္တယ္...    "
+5
« Last Edit: August 09, 2011, 03:50:47 PM by tunaye2011 »

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3338
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19454
                    "       သိ   ခ်င္   တာ   ေပါ့       "


                            လင္မယား ႏွစ္ေယာက္ ေရႊတိဂံု ဘုရားဖူးျပီး  ဘုရားကုန္းေတာ္ေပၚမွ  ဆင္းလာၾကသည္ ။

                            လမ္းတြင္  မိန္းမက  ေျပာသည္  ။

                    "       ရွင္  အလွဴခံပံုးမွာ  ေငြငါးေထာင္  လွဴလိုက္တာ  က်မ ျမင္တယ္..   "

                    "       အဲ့ဒါ  ဘာျဖစ္လို ့လဲ  ကြ..    "

                    "       ဘာျဖစ္ရမွာလဲ....ဘာအျပစ္ေတြ  ဒီေလာက္ေတာင္  က်ဴးလြန္ခဲ့လို ့  ဒီေလာက္မ်ားမ်ား

                            လွဴလိုက္ရသလဲဆိုတာ  က်မ သိခ်င္တာေပါ့..      "



                     "       သ   ေဘာ   မ   တူ   ဘူး       "


                             ပါတီ ကလာပ္စည္း အတြင္းေရးမွဴးက  ေျပာသည္  ။

                      "      ရဲေဘာ္..ရာဗင္ႏိုဗစ္ခ်္...    အခု ေဆြးေႏြးတဲ့ကိစၥနဲ ့  ပတ္သက္ျပီး  ရဲေဘာ္ရဲ  ့ အျမင္ဘယ္

                             လိုရွိသလဲ  ေျပာစမ္းပါ..    "

                      "      က်ေနာ့္ဆီမွာ  အျမင္ရွိပါတယ္..၊  ဒါေပမဲ့   အဲ့ဒီအျမင္ကို  က်ေနာ္  သေဘာမတူဘူးခင္ဗ်      "
+4

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3338
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19454
                    "       ဘယ္   သူ   ထင္   လို ့   လဲ       "


                            ေမာ္စကိုျမိဳ ့လယ္  လမ္းမေပၚ ေလွ်ာက္လာရင္း  ရာဘင္ႏိုဗစ္ခ်္ သည္  မိမိ မေက်နပ္သည္ကို

                            အသံထြက္  ေရရြတ္လာသည္  ။

                     "    ေတာက္.....ေနရာတစ္ကာမွာ  ဒီ သူခိုး ဓားျပေတြ  ၊  လူလိမ္လူညစ္ေတြ..၊   ငို ့ဘ   (  ငါ့ဘို ့ )

                           သမားေတြပဲ  ၾကီးပြားျခယ္လွယ္ေနၾကပါလား....ထီြ    "

                           ၄င္းအနားသို ့  အရပ္၀တ္ လူႏွစ္ေယာက္  (  ေကဂီ်ဘီ အရာရွိ ) ကပ္လာျပီး  ေမးသည္  ။

                    "      ခင္ဗ်ား..ဘယ္သူ ့ကို  ရည္ညႊန္းျပီး  ေျပာတာလဲ..   "

                    "      ဘယ္သူ ့ကို  ရမလဲ...၊  အေမရိကန္ နယ္ခ်ဲ  ့ေတြကိုေပါ့..     "

                           အံ့ၾသသံျဖင့္  ရာဘင္ႏိုဗစ္ခ်္  ၄င္းတို ့ေနာက္  ေျပးလိုက္ကာ  ရိုးရိုးသားသား  သိခ်င္သည့္ ပံုစံ

                           ျဖင့္   ေမးသည္  ။

                    "      ခင္ဗ်ားတို ့ကေကာ  ဘယ္သူလို ့  ထင္လို ့လဲဗ်..ဟင္       "
+4

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3338
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19454
                    "       တစ္   ခု   တည္း   ေသာ   ဆ   ႏၵ       "


                            ေမာ္စကို ရင္ျပင္နီသို ့  ေရာက္လာေသာ  ႏိုင္ငံျခားသားဧည့္သည္သည္  ရင္ျပင္နီေရွ  ့ရွိ

                            စတိုးဆိုင္ၾကီးအနားတြင္  လူအမ်ား  တန္းစီေနသည္ကို  ေတြ ့သည္ႏွင့္   ရာဘင္ႏိုဗစ္ခ်္

                            အားေမးရာ   "   ႏိုင္ငံေတာ္ ၏  အတိုးမဲ့ ထုတ္ေခ်းေငြကို ရယူလိုသူေတြ စာရင္းသြင္းေန

                            တာပါ   "  ဟု  ျပန္ေျပာျပသည္ ။

                            ဤအေၾကာင္းကို  ၾကားေသာအခါ  ဆိုဗီယက္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ ကိုစီဂင္ က ရာဘင္ႏိုဗစ္ခ်္အား

                            မိမိ၏ရံုးခန္းသို ့ ဖိတ္ေခၚကာ  ေက်းဇူးတင္စကား  ေျပာသည္  ။

                    "       ရဲေဘာ္  ရာဘင္ႏိုဗစ္ခ်္   ၊  အစိုးရနဲ ့ ျပည္သူေတြ ကိုယ္စား  ခင္ဗ်ားကို  က်ေနာ္  ေက်းဇူး

                            တင္ပါတယ္.  .။   ႏိုင္ငံျခားသားေတြ ေရွ ့မွာ  အခုလို  လိမ္လိမ္မာမာ ေျဖတတ္တဲ့ အတြက္

                            ခင္ဗ်ားကို  ခ်ီးက်ဴးပါတယ္..."

                     "      က်ေနာ္ဟာ   မ်ိဳးခ်စ္သူ ပါ       "

                     "      ခင္ဗ်ား..ဘာလိုခ်င္သလဲ   ေျပာ ..၊  ခင္ဗ်ားရဲ  ့ဆႏၵမွန္သမွ်ကို  က်ေနာ္တို ့ ျဖည့္ဆည္းေပး

                            ဘို ့  အဆင္သင့္ပဲ..     "

                      "     အစၥေရးကို သြားဘို ့  ဗီဇာ ထုတ္ေပးပါ       "
+4

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3338
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19454
                    "       စ   ႏၵ   ရား   ဆ   ရာ   သြား   ရွာ   ျပီ       "


                            အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု  ၊  တကၠဆပ္ ျပည္နယ္တြင္  ျဖစ္သည္  ။  အရက္ဘားအတြင္းသို ့

                            ေကာင္းဘြဳိင္တစ္ေယာက္ ၀င္လာျပီး  ၀ီစကီ ၀မ္းပက္မွာသည္ ။   အရက္ေသာက္ရင္း  ေဘး

                           ပတ္၀န္းက်င္ကို  ၾကည့္ရာ  ေဒါင့္တစ္ေနရာတြင္  စႏၵရားတစ္လံုးကို  ေတြ ့ရသည္  ။   စႏၵရား

                           ေပၚတြင္  စာတမ္းတစ္ခု  ခ်ိတ္ထားသည္ ။  "    စႏၵရားဆရာကို  ေသနတ္ျဖင့္ မပစ္ပါႏွင့္  သူ

                          တတ္သေလာက္  တီးျခင္း  ျဖစ္ပါသည္   "  ဟူ၍ ျဖစ္သည္ ။  စႏၵရားထိုင္ခံုတြင္ စႏၵရားဆရာ

                           ကို  မေတြ ့သျဖင့္  ဘားပိုင္ရွင္ကို  ေမးသည္  ။

                   "       စႏၵရား ဆရာ  ဘယ္မွလဲဗ်..    "

                           ဘားပိုင္ရွင္  သက္ျပင္းခ်ျပီး  ေျဖသည္  ။

                    "      စႏၵရား ဆရာ  သြားရွာျပီေလ....မေန ့က  စာမဖတ္တတ္တဲ့  ေကာင္းဘဳြိင္တစ္ေယာက္ ေရာက္

                           လာတယ္ဗ်ာ..     "
+1

Online tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3338
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19454
                    "       ေက်း   ဇူး   တင္   စ   ကား       "


                            ဘတ္စ္ကားသည္  ခရီးသည္မ်ားျဖင့္  ျပည့္က်ပ္ေနသည္ ။  လူၾကီးတစ္ဦးသည္  ျပတင္းေပါက္ေဘးတြင္

                            ဇိမ္က်က်  ထိုင္ေနေသာ  ၁၂  ႏွစ္သား  အရြယ္   ခ်ာတိတ္ကို  ေျပာသည္  ။

                     "      မင္း   ေနရာက  ဖယ္ေပးမယ္ဆိုရင္  အန္ကယ္လ္  ၂  ေဒၚလာ ေပးမယ္..     "

                            ခ်ာတိတ္  ေနရာက ထလိုက္သည္  ။ လူၾကီးက ၄င္းကို  ၂  ေဒၚလာ  ေပးသည္  ။  ထို ့ေနာက္ အနားတြင္

                            ရပ္ေနေသာ  အမ်ိဳးသမီးကို  လူၾကီးက  ေျပာသည္  ။

                     "      ထိုင္ပါ ခင္ဗ်ာ..    "

                            အမ်ိဳးသမီးသည္  အနည္းငယ္  အံ့အားသင့္သြားသည္ ။  ထို ့ေနာက္ လြတ္သြားေသာ ေနရာတြင္ ၀င္ထိုင္

                            လိုက္ျပီး  ခ်ာတိတ္ကို  ေျပာသည္  ။

                      "    သား....   ၂  ေဒၚလာေပးတဲ့  ဟိုအန္ကယ္လ္ကို  ေက်းဇူးတင္စကား  ေျပာလိုက္ဦးေလ..    "
+3

Tags: