Author Topic: ကိုကိုထြန္းေအးတင္တဲ့ဟာသမ်ား  (Read 227391 times)

0 Members and 1 Guest are viewing this topic.

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3354
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19813
                    "       တ    ရား    ခံ    ေတြ ့    ျပီ....     "


                            ေမာ္စကိုျမိဳ ့  ရဲစခန္းတစ္ခုတြင္  ျဖစ္သည္  ။  စခန္းထဲသို ့  ဒု- ရဲအုပ္  တစ္ေယာက္  ၀င္လာသည္  ။

                            လူတစ္ေယာက္ကို  ရဲသားမ်ား  ရိုက္ႏွက္  စစ္ေဆးေနသည္ကို  ေတြ ့သည္ႏွင့္  ေမးသည္  ။

                     "      ေဟ့.... ဒီလူကို  ဘာျဖစ္လို ့  ရိုက္ေနရတာလဲ ကြ..   "

                     "      သူ  ဘယ္မွာ  ေနသလဲ ဆိုတာကို  က်ေနာ္တို ့  ေမးတယ္....သူ ေျပာတဲ့ လိပ္စာအတိုင္း  က်ေနာ္တို ့

                            သြားၾကည့္တယ္..၊ ေရာက္ေတာ့ သူ  ဒီမွာ မေနပါဘူးလို ့  ေဘးအခန္းက  လူက ေျပာတယ္..၊ေနာက္

                            မလိမ္ရဲေအာင္  ဆံုးမတာပါ    "

                     "      ေအး   ေအး   ဒီလိုဆို  ဆက္ျပီး  ဆံုးမ လိုက္ၾက...   "

                            ဤသို ့ေျျပာျပီး  ဒု- ရဲအုပ္  ထြက္သြားသည္ ။ မၾကာမီ  စခန္းသို ့ ရဲအုပ္ တစ္ေယာက္  ေရာက္လာသည္။

                            ေစာစောက  ဒု-ရဲအုပ္ ကဲ့သို ့ပင္  ေမးသည္  ။  ရဲသားမ်ားကလည္း  ေစာေစာက အတိုင္း  ေျဖသည္ ။

                     "      ေအး  ေအး  ဒီလို ဆိုရင္  ဆက္ ဆံုးမလိုက္ၾက   "  ဟု  ေျပာျပီး  ျပန္ထြက္သြားသည္ ။

                            မၾကာမီ  ရဲမွဴးၾကီး  ေရာက္လာသည္  ။  ယခင္ကအတိုင္း  ေမးရာ  ရဲသားမ်ားက  ယခင္အတိုင္း ေျဖသည္။

                     "      ဒီေလာက္ဆို  ေတာ္ေလာက္ျပီ...  သူ ့ကို  ျပန္လႊတ္လိုက္...ေတာ္ေတာ္ၾကာ  အသက္ပါ  ထြက္သြားဦးမယ္     "

                            အရိုက္ခံရေသာ  ေယာကၤ်ားသည္  ဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္မ်ားျဖင့္  အိမ္ကို  ျပန္လာသည္  ။     မိမိ၏ အခန္းကို

                            ေသာ့ဖြင့္ အ၀င္တြင္  ေဘးခန္းမွလူ  ထြက္လာျပီး  လွမ္းေျပာသည္  ။

                     "      ေဟ့....နီကိုလိုင္    ခင္ဗ်ား  က်ဳပ္ကို  အရက္တိုက္ရမယ္ဗ်...   "

                     "      ဘာျဖစ္လို ့  တုိက္ရမွာလဲ...   "

                     "      ရဲေတြ  လာေမးတယ္..   ခင္ဗ်ား  ဒီမွာ  ေနသလားတဲ့...က်ဳပ္လဲ  ခင္ဗ်ားအတြက္  စိတ္ပူတာနဲ ့ မေနဘူးလို ့

                            ေျဖလိုက္တယ္..      "
+5

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3354
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19813
                    "      ကိုယ္   ေတြ ့  မို ့   ပါ      "


                           ေမာ္စကို ျမိဳ ့လည္  ကားမွတ္တိုင္  တစ္ခုတြင္  ဆံပင္ကို  ခပ္တိုတို  ညွပ္ထားေသာ

                           လူငယ္တစ္ဦး ဘတ္စ္ကား  ရပ္ေစာင့္ေနသည္ ။  ေဆာင္းရာသီ ျဖစ္၍  အေအးဓါတ္

                           လြန္ကဲလွသည္  ။  ထိုေန ့တြင္  အႏုတ္  ၂၅  မွ  ၃၀  (စင္တီဂရိတ္ ) အထိ ရွိေနသည္ ။

                           လူငယ္တြင္  ဦးထုပ္  မပါေခ်..။   ေဆာင္းဦးထုပ္  အထူၾကီး ေဆာင္းထားေသာ  လူၾကီး

                           တစ္ေယာက္က  ၄င္းကို  ေမးသည္  ။

                     "     ဘာလဲ.....ေသခ်င္လို ့လား      "

                     "     ဘာျဖစ္လို ့  ေသရမွာလဲ...     "

                           လူငယ္က  အံံ့ၾသသံျဖင့္  ျပန္ေမးသည္  ။

                     "     ဒီေလာက္ ေအးတဲ့အခ်ိန္မွာ  ေမာင္ရင္  ဦးထုပ္ မေဆာင္းထားဘူး.....အဲ့ဒါ  အေအးမိျပီး

                           မနင္းဂ်ီ ေျမွးေရာင္ရမ္းနာ ေရာဂါ (  meningitis   )  ရသြားႏိုင္တယ္..၊  အဲ့ဒီ ေရာဂါ ျဖစ္

                           ျပီ  ဆိုလို ့ကေတာ့   ေသရင္ေသ  မေသရင္  တစ္သက္လံုး  ရူးသလို  ေၾကာင္သလို  ျဖစ္

                           တယ္......မယံုမရွိနဲ ့..  က်ဳပ္က  ကိုယ္တိုင္  ခံစားခဲ့ဖူးလို ့  သိတာ....  "
+1

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3354
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19813
                    "       အ   သိ   မ   ရွိ   ရင္   မ   ေလွ်ာက္   နဲ ့      "


                            ေမာ္စကို  စာေပ   တကၠသိုလ္သို ့ တက္ေရာက္ရန္     ေလွ်ာက္ထားၾကသူမ်ားကို

                            လူေတြ ့   စစ္ေမးေနသည္  ။  (  ရုရွားႏိုင္ငံ၌ ဆယ္တန္း ေအာင္ျမင္ျပီးေသာ္လည္း

                            တကၠသိုလ္သို ့  တိုက္ရိုက္  တက္ေရာက္ခြင့္  မရ..၊    မိမိ    တက္ေရာက္လိုေသာ

                            တကၠသိုလ္ိသုို ့  ထပ္မံ ေလွ်ာက္ထားျပီး  ယင္းတကၠသိုလ္က  ျပဳလုပ္ေသာ အရည္

                            အခ်င္းစစ္ စာေမးပဲြကို  ေအာင္ျမင္မွသာ  တက္ေရာက္ခြင့္  ျပဳသည္ ။ )  စစ္ေမးသူ

                            ဆရာမ်ားက  ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ကို  ေမးသည္  ။

                   "        ပုရွကင္  ကို  သိသလား    "

                   "        ဟင့္  အင္း..    "

                   "        ေတာ္လ္စတြိဳင္း  ကိုေရာ  သိသလား     "

                   "        မသိဘူး  ခင္ဗ်..    "

                   "        ဒါဆိုရင္..ရွိတ္စပီးယား ေရာ     "

                   "        သူ ့ကိုလည္း  မသိပါဘူး      "

                   "        ကိုင္း   သြားႏိုင္ပါျပီ....   "

                            ေက်ာင္းသား  အခန္းအျပင္သို ့ ျပန္ထြက္လာသည္ ။  အစစ္ခံရန္  ေစာင့္ေနၾက

                            ေသာ  အျခား  ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ားက  ၄င္းကို  ၀ိုင္းေမးၾကသည္ ။

                   "        ဘယ္လိုလဲ....ခင္ဗ်ားကို  လက္ခံလိုက္သလား     "

                   "        ဟင့္  အင္း..   "

                   "        ဘာျဖစ္လို ့လဲ..    "

                   "        ဒီ တကၠသိုလ္မွာ  အဆက္အသြယ္ ေကာင္းတဲ့ လူကုိမွ  လက္ခံတယ္ဗ်..၊ က်ေနာ္

                            က   ပုရွကင္...၊  ေတာ္လ္စတြိဳင္း...၊  ရွိတ္စပီးယား  တစ္ေယာက္ကိုမွ မသိဘူး..ဒါ

                            ေၾကာင့္  အပယ္ခံလိုက္ရတယ္....  "

                           
+3

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3354
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19813
                     "       သ   စၥာ   ေဖာက္  မွဳ       "


                             လက္ထပ္သည့္  သံုးႏွစ္ေျမာက္ေန ့တြင္  မိန္းမျဖစ္သူသည္  ဘာစိတ္ကူးေပါက္သည္ မသိ ၊

                             ေမးခြန္းတစ္ခုတည္းကိုပင္  တစ္ခ်ိန္လံုး ေမးေနသည္ ။

                      "      ရွင္   က်မကို  မွန္မွန္ေျပာစမ္း...၊  က်မအျပင္  တစ္ျခားမိန္းမ  ဘယ္ႏွစ္ေယာက္နဲ ့ ရွင္ဇာတ္

                             လမ္း  ရွဳပ္ခဲ့သလဲ...."

                      "      ေဟ့..   ဘာေတြ ေမးေနတာလဲ...၊  မင္းသိေတာ့  မင္းပဲ  စိတ္မခ်မ္းမသာ  ျဖစ္ရမွာေပ့ါ ကြ..   "

                      "      ေျပာမွာသာ  ေျပာစမ္းပါ...၊  က်မစိတ္ကို  က်မထိန္းဖို ့  ကတိေပးတယ္.     "

                      "      တစ္..၊.ႏွစ္...၊ သံုး..၊.ေလး...၊.ငါး...၊.ေျခာက္..၊...ခြန္နစ္ က  မင္း....၊  ရွစ္...၊.ကိုး....၊  တစ္ဆယ္...၊
.
                             ဆယ့္တစ္..၊  ဆယ့္ႏွစ္..၊  ............................ ဆ.ယ့္ေျခာက္   "

                           
+4

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3354
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19813
                    ":      ပိုက္   ဆံ   အ   တု      "


                            ကိုခ်ဴခ်ာ ႏွင့္  ၄င္း၏  သူငယ္ခ်င္းတို ့ႏွစ္ဦးသား ့  ျမစ္ကမ္းေဘးတြင္  လမ္းေလွ်ာက္ေနၾကသည္ ။

                            ရုတ္တရက္  ကုိခ်ဴခ်ာသည္  တစ္စံုတစ္ခုကို  လွမ္းေကာက္ျပီး  ၀မ္းသာအားရ ေအာ္သည္။

                     "      ေဟး...ေဟး...ေဟး...ငါ  ေဒၚလာ တစ္ဆယ္တန္ တစ္ရြက္  ေကာက္ရတယ္..ေဟ့.."

                            ဤသို ့ ေျပာျပီးျပီးခ်င္း  ေငြစကၠဴကို   ကိုခ်ဴခ်ာ  ျမစ္ထဲ ပစ္ခ်လိုက္သည္  ။  သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ အံ့ၾသ

                            စြာျဖင့္  ေျပာသည္ ။

                     "      ေဟ့ေကာင္...မင္းရူးေနသလား..   ဘာျဖစ္လို ့ ပစ္ခ်လိုက္ရတာလဲ..    "

                     "      အတုၾကီး ကြ.....   သုည ႏွစ္လံုး ပါတဲ ့  တစ္ဆယ္တန္ကို  မင္း ဘယ္မွာ ျမင္ဘူးလို ့လဲ...   "
+4

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3354
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19813
                    "       ေရြး   ရ   ခက္   ၾကီး      "


                            ေယာကၤ်ား တစ္ေယာက္  မိန္းမျဖစ္သူ  မ်က္ႏွာျမင္မည္  ဆိုသျဖင့္  သားဖြားခန္းေရွ  ့တြင္

                            ထိုင္ေစာင့္ေနသည္ ။  တစ္နာရီေလာက္  ၾကာေသာအခါ  ဆရာ၀န္သည္  နဖူးေပၚက ေခၽြး

                            ကို သုတ္ကာ  ထြက္လာသည္  ။  ေယာကၤ်ားဘက္  ေလွ်ာက္လာျပီး  ေျပာသည္  ။

                     "      အေျခအေန  လံုး၀  မေကာင္းဘူး    ၊   ခင္ဗ်ား  တစ္ခုခုကို  ေရြးရလိမ့္မယ္...၊  က်ေနာ္တို ့

                            အေမ  ဒါမွ မဟုတ္  ကေလးကိုပဲ  ကယ္ႏိုင္မယ္ဗ်..  ကိုင္း  ခင္ဗ်ား  အဆံုးအျဖတ္ ေပးပါ.   "

                     "      က်..က်ေနာ္..ဘယ္လို ဆံုးျဖတ္ရ..ရမယ္မွန္းေတာင္  မသိေတာ့ပါဘူး..၊ ကေလးက   က်ေနာ္

                            နဲ ့  ရတဲ့  ကေလး မဟုတ္ဘူး... တစ္ဖက္က  ျပန္စဥ္းစားေတာ့လဲ   ေနာက္မိန္းမ တစ္ေယာက္

                            ကို  က်ေနာ္  အခ်ိန္မေရြး  ေကာက္ယူလို ့ရတယ္.. ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား...ဆရာ...."
+4

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3354
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19813
                    "       အ  ေတြ ့  အ  ၾကံဳ  ဖ  လွယ္  ျခင္း       "


                            ခဲြစိတ္ဆရာ၀န္  သံုးေယာက္  အေတြ ့အၾကံဳခ်င္း  ဖလွယ္ေနၾကသည္  ။  ပထမ

                            ဆရာ၀န္က  ေျပာသည္  ။

                    "       တစ္ေလာက  က်ေနာ့္ဆီကုိ  ရထားၾကိတ္မိလို ့  ေျခေထာက္တစ္ဖက္  ျပတ္လုမ

                            တတ္  ျဖစ္ေနတဲ့  လူနာတစ္ေယာက္  ေရာက္လာတယ္ ။    ဒီလူ ့ ေျခေထာက္ကို

                            ျပန္ဆက္တာ  တစ္ေနကုန္သြားတယ္...  ":

                            ဒုတိယ ဆရာ၀န္က  ေျပာသည္  ။

                    "       ကားႏွစ္စင္း  မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္  အရွိန္နဲ ့ တိုက္မိၾကျပီး  ကားေရွ ့မွန္ကို    ေခါင္းနဲ ့

                            ေဖာက္ထြက္သြားတဲ ့  လူနာတစ္ေယာက္  က်ေနာ္တို ့ေဆးရံုကို  ေရာက္လာတယ္

                            ဒီလူ ့ကိ္ု  သူ ့မ်က္ႏွာပံု ျပန္ရေအာင္  က်ေနာ္ ႏွစ္ရက္ၾကာ  ၾကိဳးစားခဲ့ရတယ္...."

                     "     ခင္ဗ်ားတို ့က  ဘာဟုတ္ေသးလဲ. မၾကာေသးခင္က  က်ေနာ့္ဆီ  လူနာတစ္ေယာက္

                           ေရာက္လာတယ္..သူက  ေလထီးတပ္သား..၊  ေလယာဥ္ေပၚက  ခုန္ဆင္းရာမွာ   သူ ့

                           ေလထီးက  မပြင့္ဘူး...၊  ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့  . ဒီငနဲ  ႏွင္းပံုေပၚ  က်သြားတယ္..၊ သူ ့

                           မ်က္ႏွာေပၚက  အျပံဳးကို ေပ်ာက္သြားေအာင္  က်ေနာ္ သံုးရက္တိတိ  ၾကာေအာင္ လုပ္

                          ယူရတယ္...ပင္ပန္းလိုက္တာ  မေျပာပါနဲ ့ေတာ့...  ဖူး.... "

+1

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3354
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19813
                    "       ကိုယ္   သာ   အ  သိ   ဆံုး       "


                            ရဟူဒီ ဘုန္းၾကီး (  ရာဘိုင္  )  ထံ   မိုေရွ   ေရာက္လာျပီး   မိန္းမျဖစ္သူႏွင့္  ကြာရွင္းလိုေၾကာင္း

                            လာေျပာသည္  ။  ဘုန္းၾကီးက  မိုေရွ  ကို  ေဖ်ာင္းဖ်သည္  ။

                    "       ဘာျဖစ္လို ့  ကြာရွင္းခ်င္တာလဲ  မိုေရွ..၊  မင္းပဲ  ဒုကၡ  ေရာက္မ်ာေပ့ါကြ..၊  မကြာပါနဲ ့ ..  "

                    "       ဟင့္ အင္း..  ကြာမွ ျဖစ္မယ္....၊  ကြာလိုက္မွ  က်ေနာ့္ဘ၀  ပိုအဆင္ေျပမယ္လို ့  ယံုၾကည္တယ္.."

                            တစ္ေယာက္က  နားခ်...ေနာက္တစ္ေယာက္က  ျငင္းႏွင့္  အခ်ိန္အေတာ္ ၾကာသြားသည္ ။.ေနာက္

                            ဆံုးတြင္  ရာဘုိင္ က  ေအာက္ပါအတိုင္း  ေျပာၾကည့္သည္ ။

                     "      ငါ ေျျပာတာကို နားေထာင္စမ္း  မိုေရွ...၊ မင္းမိန္းမဟာ  ရုပ္ေခ်ာတယ္..၊ ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္  ျမင္

                            ရတဲ့သူတိုင္း  အားက်တယ္...၊  ဒီလိုမိန္းမမ်ိဳး  ရခ်င္တဲ့  သူခ်ညး္ပဲ..၊  မင္းမိန္းမရဲ  ့  အရည္အခ်င္းကို

                            အားလံုး  သိၾကတယ္..၊  မင္းမို ့လို ့  ကြာခ်င္  ရသတဲ့...၊   ငါေတာ့  အံ့ၾသလို ့  မဆံုးဘူး...  "

                            စီးထားေသာ  ဖိနပ္ကို  မိုေရွ  ခၽြတ္ျပီး  ရာဘိ္ုင္  ေရွ  ့တြင္  ခ်လိုက္သည္  ။

                    "       ေဟ့...ဖိနပ္ကို  ငါ့ေရွ  ့  ဘာျဖစ္လို ့  လာခ်ရတာလဲ..    "

                    "       ရာဘိ္ုင္ ..  ဒီဖိနပ္ကို  ေသေသခ်ာခ်ာ  ၾကည့္စမ္းပါ..."

                    "       ဘာဆိုင္လို ့  ဒီဖိနပ္ကို  ငါက  ၾကည့္ရမွာလဲ...   "

                    "       ဒီဖိနပ္ဟာ  အင္မတန္ ေကာင္းတဲ့ ဖိနပ္...၊  လွလိုက္တာလို ့  အားလံုးခ်ီးက်ဴးၾကတယ္..၊ ဘယ္

                            အခ်ိန္  ၾကည့္ၾကည့္  က်က္သေရ  ရွိတယ္..၊  လူတိုင္း  ဒီဖိနပ္မ်ိဳး  လိုခ်င္ၾကတယ္.  .၊    ဒါေပမဲ့

                            ဒီဖိနပ္ကို  စီးလိုက္တိုင္း  ေျခေထာက္ေပါက္တယ္ ဆိုတာ  က်ေနာ္က လဲြျပီး  ဘယ္သူမွ  မသိဘူး

                            ရာဘိုင္      "

+2

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3354
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19813
                    "       ၾကံဳ  မွ  မ  ၾကံဳ  ဖူး  ဘဲ       "


                            ခရီးသည္ တစ္ေယာက္  တကၠစီ  စီးလာသည္  ။   ရုတ္တရက္  တစ္စံုတစ္ခုကို  ေမးခ်င္သည္ႏွင့္

                            တကၠစီ ဒရုိင္ဘာ၏ ပုခံုးကို  လွမ္းပုတ္လိုက္သည္  ။  "     ေအာင္မေလးဗ်     "   ဟု     ဒရုိင္ဘာ

                            ေၾကာက္လန္ ့တစ္ၾကား ေအာ္ျပီး  ကားလက္ကိုင္ကို  မထိန္းႏိုင္ဘဲ  ျဖစ္သြားသည္ ။    ကားသည္

                            ေရွ  ့က  ဘတ္စ္ကားကို  ၀င္တိုက္မလို  ျဖစ္သည္ ။  လူသြားလမ္းေပၚတက္သြားသည္ ။ ေနာက္ဆံုး

                            ဆိုင္ၾကီးတစ္ဆိုင္၏ မွန္တံခါး ေရွ  ့တည့္တည့္  တစ္လက္မ ခန္ ့ အလိုတြင္  ရပ္သြားသည္ ။   မိနစ္

                            အနည္းငယ္မွ်  တကၠစီ  ကားေပၚတြင္  တိတ္ဆိတ္မွဳ  စိုးမိုးသြားသည္  ။  ခဏအၾကာတြင္  ေျခာက္

                            ကပ္ေသာ  အသံျဖင့္  ကားဆရာက  ေျပာသည္  ။

                     "      ေဟ့ လူ..ေနာက္ကို  ဒီလို  ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္နဲ ့သီလား.. ကံေကာင္းလို ့ ကားတိုက္ျပီး မေသတယ္    "

                     "      က်ေနာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္...၊    ပုခံုးကို  အသာေလး  ပုတ္လိုက္တာနဲ ့   ခင္ဗ်ား   လန္ ့သြားမယ္လို ့

                            ဘယ္လိုမွ  မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့လို ့ပါဗ်ာ..    "

                            ခရီးသည္က  အထက္ပါအတိုင္း  ေတာင္းပန္စကား ဆိုသျဖင့္  ကားဆရာ  ေလေျပ  ျပန္ထိုးသည္  ။

                     "      တကယ္တမ္းေတာ့  ခင္ဗ်ား အျပစ္ မဟုတ္ပါဘူး..  က်ေနာ္က  ဒီေန ့မွ  တကၠစီ  စေမာင္းတဲ့ လူေလ..

                            လြန္ခဲ့တဲ့  ၂၅  ႏွစ္ လံုးလံုး  အသုဘယာဥ္ကိုပဲ  ေမာင္းခဲ့တာ ကလား..   "
+2

Offline tunaye2011

  • တြဲဖက္ ပါေမာကၡ
  • *****
  • Posts: 3354
  • ဂုဏ္ထူးေဆာင္ရမွတ္ 0
  • Respect: +19813
                    "       ဒ   ႆ   န   ဆန္   ေသာ   ေမး   ခြန္း       "


                            လူၾကီးခ်င္း  သေဘာတူထားေသာ  ေကာင္ေလးႏွင့္ ေကာင္မေလးတို ့ကို   ရင္းႏွီး

                            ေစခ်င္သည္ႏွင့္  ေကာင္မေလး၏ မိဘမ်ားက  ေကာင္ေလးကို  ညစာ လာစားရန္

                            ဖိတ္သည္  ။  ညစာသြားစားဖို ့  မထြက္ခင္  ေကာင္ေလး၏   မိဘမ်ားက  သားကို

                            မွာသည္  ။

                   "        ေကာင္မေလးကို  တစ္ -  အစားအေသာက္နဲ ့  ဆိုင္တဲ ့ေမးခြန္း ၊   ႏွစ္ -  မိသားစု

                            နဲ ့ ဆိုင္တဲ့ ေမးခြန္း  ၊  သံုး- ဒႆနဆန္တဲ့ ေမးခြန္း  သံုးခုကို  ေမးျဖစ္ေအာင္ ေမး

                            ခဲ့ေနာ္...  "

                            ညစာ စားရင္း  ေကာင္ေလး  စကား စသည္ ။

                    "       မသီတာ...  ဆန္ေခါက္ဆဲြ  ၾကိဳက္သလား ဟင္..  "

                    "       ဟင့္  အင္း      "

                    "       မသီတာရဲ  ့ အစ္ကိုေကာ  ဆန္ေခါက္ဆဲြ  ၾကိဳက္သလား....."

                    "       က်မမွာ  အစ္ကို  မရွိဘူး ရွင့္        "

                    "       တစ္ကယ္လို ့  မသီတာမွာ  အစ္ကို ရွိခဲ့ရင္  ဆန္ေခါက္ဆဲြကို  သူ  ၾကိဳက္မွာလား ဟင္      "
                           
+2

Tags: