Recent Posts

Pages: « 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
91
ကြမ္းယာဆိုင္ႏွင့္ ကုန္မာပစၥည္းအေရာင္းဆိုင္ တြဲလ်က္ဖြင့္ထားသည့္ အမီနာ၏ဆိုင္ကေလးဆီေရာက္ေတာ့ မဝင္းသန္းက သူမေယာက္်ား ခင္ေရႊ ၿမိဳ႕ထဲကျပန္ေရာက္မေရာက္ေမးလိုက္သည္။

"ေရာက္ၿပီ အစ္မရဲ႕ အစ္မမွာတဲ့ဟာေတြ အကုန္ပါတယ္လို႔ေျပာတယ္ အေနာက္ဖက္ ဝင္သြားလိုက္ေလ အစ္မ "

အမီနာက သူ႕ပင္ကိုယ္ဟန္အတိုင္း ျပံဳးခ်ိဳစြာႏွင့္သြက္သြက္လက္လက္ကေလး ေျပာလိုက္သည္။

"ေအး ေအး ေကာင္းၿပီ အမီနာ ငါဝင္သြားလိုက္ဦးမယ္ "

"ဟုတ္ကဲ့ အစ္မ "

မဝင္းသန္း ကြမ္းယာဆိုင္ေဘးကေနပတ္ၿပီး ဆိုင္ႏွင့္တစ္ဆက္တည္းရွိေနေသာ အိမ္ဖက္ကို ေလွ်ာက္သြားလိုက္သည္။

အိမ္ထဲကို လွမ္းဝင္လိုက္သည္ႏွင့္ပင္ သူမႏွာေခါင္းထဲမွာ အရက္နံ႕ေထာင္းကနဲရလိုက္ၿပီျဖစ္သည္။ အမီနာ့ေယာက္်ားခင္ေရႊက အေသာက္သမားျဖစ္ၿပီး အရက္ဆိုလွ်င္ ဘာရရ မူးၿပီးေရာ အကုန္ေသာက္သူျဖစ္သည္။

သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဒီႏွစ္ပိုင္းမွာ စီးပြားအေတာ္ကေလးျဖစ္ထြန္းလာ၍ အမီနာက သူ႕ေယာက္်ားကို ကားတစ္စီးဝယ္ေပးလိုက္ကာ ၿမိဳ႕တြင္းၿမိဳ႕ျပင္အငွားလိုက္၍ ေမာင္းႏွင္ေစၿပီး သူမတို႔ဆိုင္အတြက္ လိုအပ္ေသာပစၥည္းေတြ သြားေရာက္တင္ေဆာင္ရာမွာလည္း ဒီကားေလးက ေတာ္ေတာ္ကေလး အသုံးတည့္လွပါသည္။

သူမတို႔ လမ္းထဲမွာ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ပစၥည္းဝယ္စရာရွိလွ်င္လည္း ခင္ေရႊ႕ကားကိုပဲ အသုံးျပဳကာ အခေၾကးေငြေပး၍ မွာယူလာၾကသည္။ အမီနာေရာ ခင္ေရႊပါ စိတ္ေကာင္းရွိၾကသူေတြျဖစ္ၾကၿပီး သူမေယာက္်ားခင္ေရႊမွာလည္း ေသာက္တတ္သည္မွအပ လူမႈေရးကိစၥေတြကအစ ဘာမဆိုခိုင္းခ်င္ရာခိုင္း ေရွ႕တန္းကေနၿပီး အားတက္သေရာ ကုူညီလုပ္ေဆာင္ေပးတတ္သူျဖစ္၍ လူခ်စ္လူခင္လည္း ေပါသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေပသည္။

ဒီေန႕လည္း ခင္ေရႊ သူ႕တာဝန္ၿပီးဆုံး၍ ပစၥည္းေတြကို သူ႕စာရင္းႏွင့္သူ ခြဲျခားထားလိုက္ၿပီး ကြမ္းယာဆိုင္မွာလည္း အမီနာတစ္ေယာက္တည္းကို မ်က္ႏွာလႊဲထားႏိုင္ၿပီမို႔ ေန႔လည္စာမစားေသာက္ခင္ တစ္ခြက္တစ္ဖလားေသာက္မည္ဆိုၿပီး အိမ္ေရွ႕ခန္းမွာ တစ္ေယာက္တည္း ထိုင္ခ်ေနျခင္းပဲ ျဖစ္ေလသည္။

မဝင္းသန္းဝင္လာတာေတြ႕ေတာ့ ခင္ေရႊအရက္ခြက္ကို ခ်ၿပီးထိုင္ရာက ထမည္ျပဳလိုက္သည္။

"ေန ေန ခင္ေရႊေရ နင့္ဖာသာနင္ ၿပီးေအာင္သာေသာက္ အစ္မ ေအးေဆးလာတာ ပစၥည္းေတြေရာ အစုံပါခဲ့တယ္ မဟုတ္လား "

"ပါတယ္အစ္မ အဲဒီမွာ စစ္ၾကည့္လိုက္ေလ ႏို႔ဆီေတြေရာ တီးမစ္ ေကာ္ဖီမစ္ေတြေရာ သၾကား အသားတုနဲ႔ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုပ္ေတြေရာ အဲဒီအထုပ္ထဲမွာ အားလုံးေပါင္းၿပီး ထည့္ထားတာ "

ခင္ေရႊကေျပာၿပီး သူ႕အထုပ္ထားသည့္ေနရာကို ညႊန္ျပလိုက္ေတာ့ မဝင္းသန္းပစၥည္းထည့္ထားသည့္အထုပ္က ဟိုး ေအာက္ဆုံးဖက္ကို ေရာက္ရွိေနတာေတြ႕ရေလသည္။

"အာ နင္ မ ေပးမွျဖစ္မွာဟ ငါ မ မ ႏိုင္ဘူး အေပၚကဟာေတြ တစ္ခ်က္ဝိုင္းၿပီးေရႊ႕ေပးဦး က်န္တာေတာ့ ငါ့ဖာသာငါပဲ လုပ္လိုက္ပါ့မယ္ "

မဝင္းသန္း သူ႕အေရွ႕မွာ ဖင္ႀကီးကုန္း၍ အေပၚက ပစၥည္းအိတ္ေတြကို မႏိုင့္တႏိုင္ပင့္မ၍ ေနရာခ်ေနတာကို ျမင္ရေတာ့ ခင္ေရႊလည္းမေနသာေတာ့ဘဲ ထိုင္ရာကထလာခဲ့ရၿပီး သူမႏွင့္အတူ အိတ္ေတြကို ဝိုင္းဝန္း သယ္မကာ ေနရာ မက်က်ေအာင္ ေျပာင္းေရႊ႕ေပးလိုက္ရပါသည္။


ဆက္ရန္
92
သူမတို႔ မိသားစုက အေမရယ္ သူတို႔ေမာင္ႏွမခ်ည္း သက္သက္ ေျခာက္ေယာက္ … အစ္မတစ္ေယာက္ ေမာင္တစ္ေယာက္ႏွင့္ ညီမ သုံးေယာက္ရွိၾကသည္။

သူမအထက္က အစ္မ သီတာေရာ ေမာင္ျဖစ္သူ ငမ်ိဳးႏွင့္ ညီမအႀကီးမ တစ္ေယာက္ပါ အိမ္ေထာင္ရက္သား က်ကုန္ၾကၿပီး အိမ္ခြဲသြားၾကကာ အပ်ိဳေဖာ္ဝင္စအရြယ္ ညီမႏွစ္ေယာက္သာက်န္ခဲ့သည္။ ညီမအႀကီးမ လွလွရီက အိမ္ေထာင္က်ၿပီးျဖစ္၍ အလတ္မ စိုးယုေမာ္က ေစ်းထဲကအထည္ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ အလုပ္ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ေနၿပီး အငယ္ဆုံးညီမ ဝင့္ဝါခိုင္မွာ ခုမွ ရွစ္တန္းေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းတက္တုန္း အရြယ္ပင္ ျဖစ္ေလသည္။

မိခင္ျဖစ္သူမွာ တစ္သက္လုံး သူမတစ္ေယာက္တည္း ေစ်းထဲမွာဆိုင္ဖြင့္ကာ ရုန္းကန္ေကြ်းေမြးလာခဲ့ရသူျဖစ္၍ အရြယ္နည္းနည္းရလာေတာ့ က်န္းမာေရးခ်ဴခ်ာလာၿပီး အိမ္မွာပဲ ေအးေအးလူလူ နားေနခိုင္းလိုက္ကာ သူမကပင္ အစစအရာရာဦးစီးလုပ္ကိုင္၍ အိမ္ေထာင့္တာဝန္ကို ထမ္းေဆာင္ေနရပါသည္။

သူမ၏ ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးမင္းႏိုင္မွာ သူမ၏ ညီမအငယ္ဆုံးျဖစ္သူ ဝင့္ဝါခိုင္ကို ေမြးၿပီး ေျခာက္လသမီးအရြယ္မွွာပင္ ကုန္ကားေမာင္းရင္း အက္ဆီးဒင့္တစ္ခုျဖစ္ကာ ဒဏ္ရာအႀကီးအက်ယ္ရရွိခဲ့ၿပီး ထိုအတြင္းဒဏ္ျဖင့္ပင္ ေဆးရံုမွာ တေရွာင္ေရွာင္ႏွင့္ ေဆးကုသရင္း ေနာက္တစ္လခန္႔အၾကာမွာပဲ ကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္ခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

ဒီေန႔ ေစ်းပိတ္ရက္ျဖစ္သျဖင့္ မဝင္းသန္းအိမ္မွာပဲ အခန္းေအာင္းၿပီး ဖုန္းတစ္လုံးႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္ေနသည္။ လြန္ခဲ့သည့္ရက္အနည္းငယ္က အထည္ဆိုင္မွ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ဆီကေန ဆိုဒ္တစ္ခုကို ဝင္ေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္းသတင္းရ၍ အီးေမးလိပ္စာေပးၿပီး  achittatkatho.net ဆိုတာကို ဝင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မဝင္းသန္းတစ္ေယာက္ ေရငတ္တုန္းေရတြင္းထဲက်ခဲ့ရသူလို ဝမ္းသာလုံးႀကီး ဆို႔တက္သြားရေလသည္။

သုူမဖတ္ခ်င္လြန္း၍ အတန္တန္ရွာေဖြေနခဲ့ေသာ စာအုပ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဇာတ္လမ္းေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္ တို႔ကို တစ္ေနရာထဲမွာ ယခုလို တစ္စုတစ္စည္းတည္း ေတြ႕ရွိလိုက္ရ၍ ျဖစ္ေလသည္။ ထိုေန႔ကစ၍ မဝင္းသန္းတစ္ေယာက္ စာအုပ္မ်ားစြာကို ေၾကာင္ပုစြန္စား ၾကြပ္ၾကြပ္ဝါး ဆိုသကဲ့သို႔ ေတြ႕ကရာေသာင္းေျပာင္း ကုန္းရုန္းဖတ္ရႈခဲ့ေလေတာ့၏။

ယခုလက္ရွိဖတ္ေနေသာ ဇာတ္လမ္းမွာ ( စာေရးသူ _အမည္မသိ ) ဆိုသူ ေရးသားထားသည့္ ( ပြဲၾကမ္းသြားမယ္ ) ဟု အမည္ရေသာ စာအုပ္အတြဲျဖစ္သည္။ သူ႕ဇာတ္လမ္းက သုံးအုပ္ခန္႔သာေတြ႕ရၿပီး က်န္ႏွစ္အုပ္က (ေစလိုရာ ေစပါေတာ့ရွင္ ) ႏွင့္ ( အစ္ကိုႀကီး သိပ္ရက္စက္တယ္…) ဆိုတာေတြပဲ ျဖစ္သည္။

အဓိက ဇာတ္ေကာင္ ေဒၚတင္တင္ေမႏွင့္ သမီးသုံးေယာက္ျဖစ္ၾကေသာ ခင္ေမေက်ာ္ ခင္ေမေသာ္ႏွင့္ ခင္ေမေနာ္ ( ေနာ္ေနာ္)တို႔ကို  ကိုစိုးထိုက္ ကိုေအာင္ျမတ္ဆိုသည့္ လူလည္ႀကီးႏွစ္ေယာက္က ပက္ပက္စက္စက္ အခ်စ္စခန္းဖြင့္လွစ္သည့္အေၾကာင္းမ်ားကို သူမအႀကိဳက္ျဖစ္ေသာ တစ္တစ္ခြခြ စကားလုံးအသုံးအႏႈန္းမ်ားႏွင့္ တုတ္ထိုးအိုးေပါက္ ေရးသားဖြဲ႕ႏြဲ႕ထားေသာဝတၳဳႀကီးပင္ ျဖစ္ေပသည္။

ဒီဝတၳဳႏွင့္အလားသ႑ာန္တူေသာ ဇာတ္လမ္းအေနျဖင့္ ေအာဝတၳဳ အေက်ာ္အေမာ္တစ္ဦးျဖစ္သည့္ ( ရတနာဝင္းထိန္ ) ဆိုသူ ေရးသားသည့္ ( မယားပါသမီး ) ( မိုက္မဲခ်စ္ ) ( ကြိဳင္ေတာ့တက္ၿပီ ) ( အသင့္ျပင္ထား ထြက္ေတာ့မယ္ ) ( သရီးဘိုင္ဝမ္း ) စသည္ျဖင့္ အစီအစဥ္အလိုက္ သူမ ယခင္ကတည္းကပင္ ဖတ္ဖူးခဲ့သည္။ ႀကိဳက္လည္း ႀကိဳက္ခဲ့ အလြန္ကိုလည္း စြဲလန္းႏွစ္သက္ခဲ့ဖူးပါသည္။ ယခုလို အစကေနအဆုံးထိ တစ္စုတစ္ေဝးတည္း ျပန္လည္ဖတ္ရႈခြင့္ရသျဖင့္ အခ်စ္တကၠသိုလ္မွ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္သူႏွင့္ တာဝန္ရွိသူ လူႀကီးမင္းအေပါင္းတို႔ကို သူမအလြန္ပဲ ေက်းဇူးတင္မိသြားရသည္။

စာေတြဖတ္ရင္း သူမေပါင္ၾကားထဲကို လက္ျဖင့္ပြတ္လိုက္ႏိႈက္လိုက္ လုပ္ကာျဖင့္ သူမအဂၤါဇပ္ဆီမွအရည္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပင္ ထြက္၍သြားကာ လူပါ ေမ်ာ့ေမ်ာ့ကေလးသာ က်န္ေတာ့သည္အထိ ႏုံးခ်ိ၍ သြားရေလသည္။

မဝင္းသန္းတစ္ေယာက္ ဇာတ္သိမ္းခန္းကို ေနာက္တစ္ေခါက္ ထပ္ဖတ္ၿပီး ဖုန္းကို ျပန္ပိတ္လိုက္သည္။ နာရီၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေန႔ခင္း ၁၁ နာရီေတာင္ ထိုးၿပီးေနၿပီ။ သူမ ပစၥည္းမွာထားသည္ကို သတိရၿပီး ကုတင္ေပၚမွာ လွဲအိပ္ေနရာက အသာထလိုက္သည္။ သူမထမီကို လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ထမီက အရည္ေတြ အကြက္လိုက္ႀကီးျဖစ္ကာ စိုရႊဲေနတာကိုေတြ႕ရေလသည္။
 
ေတာ္ပါေသးရဲ႕ဆိုၿပီး စိတ္ထဲကေျပာလိုက္မိရင္း ထမီအသစ္တစ္ထည္ လဲလွယ္ဝတ္ဆင္လိုက္ကာ အခန္းထဲကေန ထြက္လာသည္။ အိမ္ေရွ႕ခန္းမွာထိုင္ေနေသာ အေမျဖစ္သူကို လမ္းထိပ္သြားဦးမည္လို႔ ေျပာခဲ့ၿပီး သၾကား ႏို႔ဆီႏွင့္ အျခားကုန္ေျခာက္ပစၥည္းတခ်ိဳ႕ လူၾကံဳႏွင့္မွာထားေသာ သူမတို႔လမ္းထိပ္က အမီနာ၏ ကြမ္းယာဆိုင္ဆီ ထြက္လာခဲ့လိုက္ပါသည္။

ဆက္ရန္
93
ခ်စ္ေသာသူ ရွာရင္ေတြ႕

နရသူ



မဝင္းသန္း ဖုန္းထဲကေနၿပီး ေအာစာအုပ္တစ္အုပ္ကို စိတ္ဝင္တစား ဖတ္ေနသည္။ ခုေနာက္ပိုင္း ဟန္းဖုန္းေတြမိႈလိုေပါက္ၿပီး အင္တာနက္လိုင္းေတြ ေခတ္မီျမန္ဆန္လာေတာ့ ေတာေရာၿမိဳ႕ပါ ေခတ္ႏွင့္အညီ ရင္ေဘာင္တန္းလိုသူေတြ အားလုံးေလာက္နီးပါး လိုင္းေပၚကို (အင္နက္လိုင္းကို ဆိုလိုသည္။) ေရာက္ရွိလာၾကသည္။ ေဖ့စ္ဘြတ္ဆိုတာေတြ တက္ၾကည့္ၾကသည္။ Viber ေတြဘာေတြ သုံးၾကသည္။ အေကာင့္ေတြ အၿပိဳင္းအရိုင္းဖြင့္ၾကသည္။ လူတစ္ကိုယ္ ေဖ့စ္ဘြတ္ႏွင့္ Viber အေကာင့္ ေလးငါးဆယ္ခုစီေလာက္ ဖြင့္ၿပီး ေျပာခ်င္တာေျပာ ေရးခ်င္တာေရးၾကသည္။

မည္သည့္လိုင္းမ်ိဳးမဆို ဖတ္သူၾကည့္သူေတြေတာ့ရွိသည္။ လူတစ္ကိုယ္ အႀကိဳက္တစ္မ်ိဳးစီမို႕ သူ႕အႀကိဳက္ႏွင့္သူ ဘယ္သူ႕ဘယ္သူကိုမွလည္း အျပစ္ေျပာေနစရာ မလိုေခ်။ သားပ်ိဳ သမီးပ်ိဳေတြဆိုလွ်င္ ေတာ္ေတာ့္ကို ထိန္းသိမ္းရခက္မည့္ ေခတ္ျဖစ္သည္။

မဝင္းသန္းက အႏွီဝတၳဳေတြကို ဖတ္ရမွတ္ရတာ ဝါသနာေတာ္ေတာ္ႀကီးသည္။ ကိုယ္တိုင္သာ အေတြ႕အၾကံဳမရွိလို႔ ခ်မေရးရဲတာ။ ေရးရဲသူရွိလို႔ကေတာ့ ကိုယ္ပိုင္အခန္းကေလးထဲမွာ ဘယ္ေလာက္ပင္ ၾကမ္းတမ္းသည့္စာမ်ိဳးကိုမဆို ဖုန္းကေလးကို ပြတ္ပြတ္ၿပီး ဇိမ္ႏွင့္ႏွပ္၍ ဖတ္သည္။ ဆရာပန္းရိုင္းတို႔ ဆရာကိုနတ္သားတို႔ ဆရာတပ္ၾကပ္ႀကီးတို႔ ဆရာေလးကိုသာဒင္တို႔ … ကိုအညၾတတို႔ ဟား …လိုင္းစုံပါေပ့။

တစ္ခုေတာ့ရွိသည္။ မဝင္းသန္းက ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းသမား။ ေစ်းသည္ပီပီ လက္ရဲဇက္ရဲ ႏႈတ္ရဲသူတစ္ဦးမို႔ စာကို ဘြင္းဘြင္းႀကီး ဒဲ့ဒိုး ေရးတာမ်ိဳးမွ ႀကိဳက္သည္။ လီးႀကီးတို႔ ေစာက္ပတ္ယက္တာ လိုးတာတို႔ ပုေလြမႈတ္တာတို႔ ဆိုတာမ်ိဳးကို သူမအလြန္ကို ႏွစ္ေထာင္းအားရ သေဘာေတြ႕လြန္းလွသည္။ ပန္းပြင့္ကေလးတို႔ ပ်ားရည္အိုင္တို႔ ပိပိကို ဝလုံးေရးတာမ်ိဳးတို႔ ဆိုလွ်င္ ဖီးလ္က မလာခ်င္။ ဖတ္လက္စ စာအုပ္ကို ေဘးသာခ်ထားလိုက္ခ်င္သည္။ (ခိခိ ေနာက္ထွာေနာ္ စိတ္ဆိုးရဘုစ္ … ခြိ )။

အျပာကား ေအာကားမွန္သမွ်လည္း စုံေနေအာင္ကို လိုက္ၾကည့္သူျဖစ္သည္။ ေစ်းထဲက ခပ္ေျခာက္ေျခာက္ ျဖစ္ေနေသာ မိေအး (သူ႕နာမည္ရင္းက ေမာင္ေအး ) ဆိုသည့္ မိန္းမလ်ာေကာင္ေလးဆီကေန ဒီလိုကားမ်ိဳးေတြ သူမ Zapya ႏွင့္ရွယ္ၿပီး ကူးယူကာၾကည့္ျခင္းျဖစ္သည္။ ဒီေနရာမွာလည္း သူမႀကိဳက္တဲ့ ကားအမ်ိဳးအစားက အေမရိကန္ေအာကားပဲ ျဖစ္သည္။ ကပၸလီလို႔ ေခၚသည့္ လူမည္းလီးႀကီးေတြကို ၾကည့္ၿပီး သူမအဖုတ္ကေလးကို ကိုယ့္ဖာသာပြတ္၍ အရည္ေတြ ပန္းထြက္မတတ္ျဖစ္ရသည္။

မဝင္းသန္း … နာမည္ရင္းက " ဝင္းမင္းသန္း "ျဖစ္ၿပီး … သူမက အၿပိဳႀကီး …။ 

သူမအသက္က ၃၀ ေလာက္ရွိၿပီ။

" အၿပိဳႀကီး "ဆိုတာ ယရစ္ႏွင့္စာလုံးေပါင္းျခင္းကို ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။ သူမအသက္ ၁၆ ႏွစ္သမီးအရြယ္ ေလာက္က ရပ္ကြက္ထဲက ေရပိုက္ျပင္သမားတစ္ေယာက္ႏွင့္ ခိုးရာ တစ္ခါလိုက္ေျပးခဲ့ဖူးသည္။ မိဘေတြ သေဘာမတူ၍ ျပန္ခြဲပစ္လိုက္ၾကသည္။ သူတို႔ ကြယ္ရာမွာ ေနာက္ထပ္ ေလးငါးႀကိမ္ ခ်ိန္းေတြ႕ၾကေသးေပမယ့္ သူမေကာင္ေလးက ေက်ာရ႐ံုသာၾကံသြားခဲ့ၿပီး တျခားရပ္ကြက္က တစ္ခုလပ္မတစ္ေယာက္ေနာက္ကို ပါသြားခဲ့ရာမွ သူမတို႔ အခ်စ္ဇာတ္လမ္း တစ္ခန္းရပ္ခဲ့ရပါသည္။

သူမရုပ္ရည္က မင္းသမီးရွဳံးရေလာက္ေအာင္ မြတ္ေနေအာင္ေခ်ာသူမဟုတ္ေပမယ့္ မ်က္လုံးေကာင္းေကာင္း ႏွာတံေပၚေပၚ ပါးကေလးေဖာင္းေဖာင္းႏွင့္ ကုလားဆင္မေလးလို ခ်စ္စရာေကာင္းသူပဲျဖစ္သည္။ သူမႏႈတ္ခမ္းကေလးကေတာ့ ထူထူအမ္းအမ္း ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းခပ္တြဲတြဲကေလးျဖစ္ကာ ဆြဲေဆာင္မႈရွိသည္ ဟုေတာ့ ခံစားရသည္။ အလိုရမၼက္ႀကီး၍ တဏွာလြန္က်ဴးေသာမိန္းမသားတစ္ေယာက္၏ ႏႈတ္ခမ္းမ်ိဳးျဖစ္သည္ ဆိုတာ စာေတြထဲမွာဖတ္လိုက္ရ၍ ကုိယ့္ဖာသာကိုယ္ ၾကိတ္ၿပီး ဂုဏ္ယူေနမိေသးသည္။


ဆက္ရန္
94
မၾကာမီအခ်ိန္ကေလးအတြင္းမွာပင္…

သုုံးေယာက္သား ကာမစိတ္ေတြ ပိုထန္ ပိုသည္းလာခဲ့သည့္အေလွ်ာက္ ကိုမင္းလည္း လဲ့ယမင္းကို ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာပင္ ဖင္ကုန္းခိုင္းလိုက္ကာ သူမဖင္သားအေနာက္မွ ျပဴးျပဴးကေလးထြက္ေပၚလို႔ေနေသာ ေစာက္ပတ္အဝမွာ သူ႕လီးႀကီးကိုေတ့ခ်ိန္၍ တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ေစာက္စိကေလးကေလးကို ထိုးေမႊေပးလိုက္ရင္း အေပၚစီးကေန သူမေစာက္ပတ္ကို ဇြပ္ ဘြပ္ ကနဲအသံထြက္ေအာင္ပင္ သူ႕လီးႀကီးကို ဖိေဆာင့္လိုးခ်လိုက္ေလသည္။

လီးႀကီးက သူမ ေစာက္ပတ္ထဲကို တအိအိႏွင့္ထိုးႏွစ္ေဆာင့္ဝင္သြားေလသည္။

လဲ့ယမင္း လန္႔မေအာ္မိေအာင္ ပါးစပ္ကိုမနည္းပိတ္ထားလိုက္ရသည္။ တစ္ၾကပ္စြာတိုးဝင္လာေသာလီးက သူမဖင္သားအေနာက္ကေန ေစာက္ေခါင္းကေလးထဲကို တျဖည္းျဖည္း ကြ်ံနိမ့္ဆင္းလာရၿပီး အတြင္းထဲထိအေရာက္ တြင္းဝင္ေျဖာင့္သည့္ေျမြတစ္ေကာင္လို တစ္ထစ္ခ်င္းတစ္ရစ္ခ်င္း ေမွ်ာ့ေသြးစမ္း၍ ထိုးေဖာက္ဝင္ေရာက္လာေလသည္။

ဒီတစ္ႀကိမ္မွာေတာ့ သူ႕လီးႀကီးက လဲ့ယမင္းေစာက္ပတ္ထဲကို အဆုံးထိ ထည့္သြင္းလိုးေဆာင့္ေပးႏိုင္ၿပီပဲ ျဖစ္သည္။

တစ္ခ်က္ခ်င္း လိုးေဆာင့္ရင္းျဖင့္ သူမေစာက္ပတ္ကေလးက သူ႕လီးႏွင့္အသားတက်ရွိလာသည္။ လီးအဝင္လမ္းလည္းေျဖာင့္လာရၿပီမို႔ ခါးအားသန္ေသာ ကိုမင္း၏ ေဆာင့္ခ်က္ၾကမ္းၾကမ္းေတြကို လဲ့ယမင္းတစ္ေယာက္ မီးပြင့္မတတ္ပင္ စတင္ခံစား လာခဲ့ရၿပီျဖစ္ေလသည္။

ကိုမင္းက သူမကို ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္အား လိုးသည္ႏွင့္မတူေအာင္ တစ္မူကြဲ၍လိုးေပးေနျခင္းျဖစ္သည္။ သူ႕လီးႀကီးကို လဲ့ယမင္းေစာက္ပတ္ထဲသို႔ တစ္ခ်က္တည္းတြင္းဝင္ေအာင္ ေဆာင့္လိုးျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ႏွစ္ဆင့္သုံးဆင့္ခံ၍ သူမ၏က်ဥ္းေျမာင္းလြန္းသည့္ ေစာက္ပတ္ႏွင့္လိုက္ဖက္ညီေအာင္ အတိုးအေလွ်ာ့လုပ္၍ အားအရွိန္ကိုထိန္းၿပီး ဖိေဆာင့္ခ်ေပးေနျခင္းျဖစ္သည္။

လဲ့ယမင္းအေနႏွင့္သူ႕လိုးေဆာင့္မႈကို ခုသာခံသာရွိလာသည္။ လီးလည္းတစ္ဆုံးဝင္သလို သူမသားအိမ္ကို ဒိန္းကနဲဒိုင္းကနဲ အရွိန္ႏွင့္ ေျပးေဆာင့္လိုက္တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ ညင္သာစြာ ထိတိုက္မိရံုကေလးျဖစ္၍ ကာမအရသာကို တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္ရရွိေနေပသည္။

ကိုမင္း အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ သူမကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေမွ်ာလိုးေပးၿပီး ေစာက္ရည္အရႊဲသားႏွင့္ အဝင္လမ္းေခ်ာလာၿပီဆိုေတာ့မွ သူ ထိန္ခ်န္ထားခဲ့သည့္ အားအင္ေတြကို ရွစ္ဆယ္ရာႏႈန္းေလာက္ ထုတ္သုံးလာၿပီး သူမကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ခပ္သြက္သြက္ ထိထိမိမိကေလးလိုးေပးလာပါသည္။

"ေကာင္းလား ယမင္း ကိုယ္လိုးတာ ခံႏိုင္ရဲ႕လား "

"ရ ရတယ္ ေဆာင့္ အစ္ကို မမ သြယ္ကို လိုးသလို ယမင္းကိုလည္း လိုးေပးေတာ့ …ယမင္းေစာက္ပတ္ တအားရြေနၿပီ အစ္ကို ေဆာင့္ ျမန္ျမန္ လိုး လိုး ေပးပါ "

ကိုမင္း မီးကုန္ယမ္းကုန္ ေဆာ္ေလၿပီ။ သူမကို အားျပည့္အင္ျပည့္ တေဖာက္ေဖာက္ တဘြပ္ဘြပ္ အသံထြက္ေအာင္ ဇယ္ဆက္သလို လိုးပစ္လိုက္သည္။

တစ္နာရီနီးပါးေလာက္ ၾကာမည္ထင္ပါသည္။

လဲ့ယမင္းစိတ္ထဲမွာေတာ့ တစ္ကမၻာေလာက္ပင္ ၾကာရွည္ေနမလား မေျပာတတ္ေတာ့ပါေခ်။

အပ်ိဳစစ္စစ္ေစာက္ပတ္ကဲ့သို႔ နီရဲေဖာင္းၾကြကာ အေမႊးအျမင္ခပ္ပါးပါးကေလးမွ်သာ ဝိုင္းရံေပါက္ေရာက္ ေနၾကလွ်က္ ေျပာင္ေျပာင္ရွင္းရွင္းကေလးျဖစ္ေနေသာ သူမ၏ေစာက္ပတ္ထဲသို႔ ကိုမင္းလီးႀကီးက တစ္ၾကပ္စီးပိုင္စြာျဖင့္ပင္ ဝင္ခ်ည္ထြက္ခ်ည္ လိုးေဆာင့္စခန္းသြားေနလွ်က္ရွိသည္။

ေစာက္ရည္သံတဗြပ္ဗြပ္ႏွင့္ အသံေတြပို၍က်ယ္ေလာင္လာခဲ့ရေလၿပီ။

ကိုမင္းလည္း အသားကုန္ပင္ ေရကုန္ေရခမ္းဆိုသလို လိုးေဆာင့္ခ်၍ အခ်က္ေပါင္းရာခ်ီလာသည့္အခ်ိန္တြင္ သူမေစာက္ေခါင္းေလးထဲမွ ေစာက္ရည္မ်ားက ထိန္းမႏိုင္သိမ္းမရစြာျဖင့္ အျပင္ဖက္သို႔တိုင္ေအာင္ တပြက္ပြက္ထြက္လွ်ံကာ ယိုစိမ့္စီးဆင္း က်လာခဲ့ရေပသည္။

လဲ့ယမင္း ဘယ္ႏွစ္ခ်ီၿပီးလို႔ ၿပီးသြားမွန္း ကိုယ့္ဖာကိုယ္သတိမထားမိေအာင္ပင္ မႊန္ထူသြားမိသျဖင့္ နည္းနည္းကေလးေတာ့ ရွက္မိသလိုလို ျဖစ္သြားရပါသည္။

ကိုမင္းက ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ကိုလည္း ထိုအတိုင္းပင္ ဖင္ကုန္းေစၿပီး အေနာက္မွေန၍ သူမဖင္သားႀကီးႏွစ္ဖက္ကို သူ႕လက္ျဖင့္ဆြဲကိုင္ကာ အားယူ၍ တေျဖာင္းေျဖာင္း ေဆာင့္လိုးေပးေနျပန္ပါသည္။ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္အေနႏွင့္ ဒီတစ္ညတာအတြက္ သူမ၏ကာမလိုအင္မွာ ျပည့္စုံရံုမွ်မက အတိုင္းထက္အလြန္ပိုလွ်ံ၍ပင္ ေနရပါေခ်ၿပီ။

အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ႏွစ္ခ်ီ သုံးခ်ီစီေလာက္ၿပီးသြားၾကသည္။ သူ႕လီးက လရည္တစ္ႀကိမ္သာထြက္ခဲ့ၿပီး ေတာင္မတ္ေနတုန္းပင္ ရွိပါေသးသည္။

ကိုမင္း လီးႀကီးကို သူမတို႔ ႏွစ္ေယာက္ အလုအယက္ဆြဲယူစုပ္နမ္းၿပီး ဂြင္းရိုက္ေဆာင့္ေပးလိုက္ၾကရင္း သူ၏ လီးထိပ္ဆီမွ ထြက္က်လာေသာ လရည္မ်ားကို တစ္ေယာက္တစ္လွည့္စီ ပါးစပ္ႏွင့္ခံ၍ ၿမိန္ရည္ယွက္ရည္ပင္ ႏွစ္ေယာက္သား စုပ္မ်ိဳခ်လိုက္ၾကေပသည္။


ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က ကိုမင္းကို ၾကမ္းျပင္မွာ ဒီအတိုင္းပက္လက္လွဲအိပ္ေစၿပီး အေပၚစီးကေန ကိုမင္း၏ ကိုယ္ေပၚကိုတက္ခြထိုင္ကာ တစ္ေယာက္တစ္လွည့္စီ ျမင္းစီးသလိုလုပ္ၿပီး ဖင္ႀကီးကို တလွိမ့္လွိမ့္ ႏွိမ့္ကာၾကြကာျဖင့္ ထပ္ျပန္တလဲလဲ လိုးေဆာင့္ေပးေနလိုက္ၾကသည္။

တစ္ညလုံးလုံး တစ္ျပန္စီ တစ္လွည့္စီ လိုးၾကၿပီး မိုးလင္းကာနီးက်မွ သုံးေယာက္သား ေျခကုန္လက္ပမ္းက်ကာ အတူတကြ အိပ္စက္အနားယူလိုက္ၾကေလသည္။


သူမတို႔ႏွစ္ေယာက္ ႏိုးလာခ်ိန္မွာ ကိုမင္းက မရွိေတာ့ၿပီ။

ပတ္ဝန္းက်င္ကလူေတြ မရိပ္စားမိႏိုင္ေအာင္လို႔ ကိုမင္းတစ္ေယာက္ ယခုလို ေစာစီးစြာပင္ အိမ္မွထြက္ခြာသြားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ႏွစ္ေယာက္သား သေဘာေပါက္နားလည္မိၾကေပသည္။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္၍ ႏွစ္သိမ့္ျပံဳးကေလး ကိုယ္စီ ျပံဳးလိုက္မိၾကသည္။ လဲ့ယမင္းလည္း သူမအေပၚနားလည္မႈအျပည့္ေပးသည့္ ဆရာမေလးကို ရင္ထဲကႏွစ္ႏွစ္ကာကာပင္ ခ်စ္မိသြားသလို ေက်းဇူးလည္း အထူးတလည္ တင္မိသြားရပါသည္။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ ေက်းဇူးေၾကာင့္ပင္ သူမမွာ ကိုမင္းလို ခ်စ္ေရးခ်စ္ရာမွာ တုဖက္ကင္းလွသည့္ ျပည့္စုံေသာ ေယာက္်ားရင့္မာႀကီး တစ္ေယာက္ႏွင့္ ဆုံဆည္းခ်စ္ခြင့္ ၾကံဳခဲ့ရသည္ပဲ မဟုတ္ပါလား။   

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္တစ္ေယာက္ သူမ ဟန္းဖုန္းကေလးကိုထုတ္၍ ကိုမင္းဆီဆက္သြယ္ၿပီး ညေနအေရာက္လာခဲ့ဖို႔ ဖုန္းထဲကေနေျပာဆိုေနသည္ကို လဲ့ယမင္းတစ္ေယာက္ ထိုင္ေငးၾကည့္ရင္း သူမမ်က္ႏွာေပၚဝယ္ ေက်နပ္ပီတိျဖစ္မႈႏွင့္အတူ လွ်ိဳ႕ဝွက္၍ အဓိပၸါယ္ေဖာ္ရန္ခက္ေသာ အျပံဳးကေလးတစ္ခု ျဖစ္ေပၚ၍ လာခဲ့ရေလသည္။




*******

ၿပီးပါၿပီ။


ေလးစားလွ်က္

နရသူ
95
ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ႏွင့္လဲ့ယမင္းက ကိုမင္း၏တစ္ဖက္တစ္ခ်က္စီမွာ ထိုင္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ သုံးေယာက္သား ပြတ္သီးပြတ္သပ္လုပ္ရင္း ကိုမင္း၏လက္မ်ားက ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ႏွင့္လဲ့ယမင္းကို ႏို႔ကိုင္လိုက္ ဖင္သားအိအိႀကီးမ်ားကို စမ္းလိုက္လုပ္၍ သူမတို႔ေပါင္ၾကားထဲကို တစ္လွည့္စီ ပြတ္သပ္ေပးေနသည္။

အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ေယာက္၏ လက္မ်ားကလည္း ကိုမင္း၏ပုဆိုးကိုခြ်တ္လွန္၍ သူ၏လီးႀကီးကို ေတာင္မတ္လာေအာင္ တစ္လွည့္စီ ဂြင္းရိုက္ေဆာင့္ေပးေနၾကၿပီ ျဖစ္သည္။

ကိုမင္းလီးက တမုဟုတ္ခ်င္းပင္ မာန္ဖီေထာင္ထလာပါသည္။

"နည္းတာႀကီးမဟုတ္ဘူး အစ္ကိုရယ္ "

လဲ့ယမင္းက ခပ္ညည္းညည္းကေလးလုပ္ၿပီး ေျပာလိုက္သည္။

"ယမင္း မႈတ္ေပးေလ "

"အင္း မႈတ္ေပးမယ္ "

လဲ့ယမင္း သူ႕အေရွ႕မွာ က်ံဳ႕က်ံဳ႕ကေလးထိုင္ခ်လိုက္ရာက ကိုမင္းလီးႀကီးကို အပီစုပ္နမ္းေပးေလသည္။

ကိုမင္းကလည္း လဲ့ယမင္းလီးစုပ္ေပးတာကို ဇိမ္ယူခံစားရင္း ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ကိုယ္လုံးအိအိကေလးကို သူ႕ဖက္ကို ဆြဲယူလိုက္ကာ…

"သြယ္ ဒီခုံေပၚတက္ေလ ကိုယ္ မႈတ္ေပးမယ္ "

ဆိုၿပီး သူထိုင္ေနေသာဆက္တီေပၚတက္ရပ္ခိုင္းလိုက္ကာ သူမထမီကို ပင့္လွန္ေစလိုက္ရာက သူ႕အေပၚကေန တက္ခြရပ္ခိုင္းၿပီး သူမ ေစာက္ပတ္ကိုမ်က္ႏွာအပ္၍ အပီအျပင္ဘာဂ်ာကိုင္ေနလိုက္ေလသည္။

"အ အား ကြ်တ္ကြ်တ္  ေမာင္ …  ေမာင္ရယ္ အ အေန ခက္လိုက္တာကြယ္ "

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ႏႈတ္မွ ညည္းသံကေလးတစ္စ ထြက္ေပၚလာခဲ့သည္။ ခ်က္ေကာင္းကိုမိသျဖင့္ သူမကိုယ္ကေလးက တြန္႔ကနဲျဖစ္ကာ ဟန္ခ်က္ပ်က္ၿပီး ကိုမင္းမ်က္ႏွာႀကီးကို သူမေစာက္ပတ္ႏွင့္ ေယာင္ယမ္း၍ ဖိကပ္ထားလိုက္မိေပသည္။ သူမေစာက္စိထိပ္ဖူးကေလးကို ကိုမင္းက တျပြတ္ျပြတ္ျမည္ေအာင္ စုပ္ေပးေနျခင္းျဖစ္သည္။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ ထမီတစ္ကြင္းလုံး ခြ်တ္ပစ္လိုက္ကာ ကိုမင္း၏ေခါင္းကို ထိန္းကိုင္၍ သူ႕မ်က္ႏွာကို သူမေစာက္ပတ္ကေလးႏွင့္ ပြတ္တိုက္ေပးေနမိသည္။ ကိုမင္း၏ လွ်ာႀကီးတစ္ခုလုံးမွာလည္း သူမကိုမရိုးမရြကေလးျဖစ္ေအာင္ ေစာက္ပတ္အုံတစ္ခုလုံးကို ထိုးေမႊ႕ယက္ဆြေပးေနလွ်က္ရွိေခ်ၿပီ။

ေစာက္ေခါင္းထဲကို လွ်ာသြင္း၍ ယက္ေပးသည္။ အစိကေလးကို သြားႏွင့္ မနာက်င္ေအာင္ကိုက္ခဲကာ ကလိဆြေပးသည္။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္တစ္ေယာက္ ေအာကားၾကည့္ရတာထက္ပင္ ပိုဇိမ္ေတြ႕ၿပီး ခ်က္ခ်င္းလက္ငင္းပင္ ကိုမင္းအလိုးကို ခံခ်င္စိတ္ေပါက္လာမိေလသည္။

လဲ့ယမင္းလည္း တဏွာအၾကြႀကီး ၾကြေနၿပီျဖစ္သည္။

သူ႕လီးႀကီးကိုစုပ္ရင္း သူမေပါင္ၾကားထဲကို လက္ႏႈိက္ကာ သူမ၏ေစာက္ပတ္ေဖာင္းအိအိကေလးကို ပြတ္ကာသပ္ကာျဖင့္ အစိကေလးကို တဆတ္ဆတ္လႈပ္ႏွဴး ဆြေပးေနမိေပသည္။

ကိုမင္းလီးနံ႕ကို နီးနီးကပ္ကပ္ ရွဴရႈိက္ေနရတာမို႔လည္း လဲ့ယမင္းေစာက္ပတ္မွာ ေစာက္ရည္မ်ားျဖင့္ ရႊဲရႊဲစိုေနရၿပီျဖစ္ေလသည္။

ကိုမင္းလီးႀကီးကလည္း အစုပ္အမႈတ္သန္လွေသာ သူမ၏ပုေလြအစြမ္းေၾကာင့္ လီးတစ္ေခ်ာင္းလုံး သံမဏိေမာင္းတံႀကီးလို မာေတာင္ေတာင့္တင္းကာ တဆတ္ဆတ္တုန္ခါလႈပ္ရွားလွ်က္ရွိေလၿပီ။

ဆက္ရန္
96
လီးက တဝက္သာသာေလာက္ စိုက္ဝင္သြားသည္။ တစ္ခ်ီႏွစ္ခ်ီ ဆက္လက္ လိုးေဆာင့္ေပးျခင္းအားျဖင့္ သူ႕လဒစ္ႀကီးအဆုံးထိေရာက္ေအာင္ လိုးသြင္းႏိုင္လိမ့္မည္ဆိုတာ ကိုမင္း သူအေတြ႕အၾကံဳမ်ားအရ သိလိုက္ပါသည္။ တစ္ခါတည္း ေဆာင့္လိုးခ်လိုက္လွ်င္မူ သူမေစာက္ပတ္ကြဲျပဲသြားရံုအျပင္ ဘာအက်ိဳးအျမတ္ တစ္စုံတစ္ရာကိုမွလည္း ရရွိႏိုင္မွာမဟုတ္ပါေခ်။

မုဒိန္းသမားေတြ ဖာဘိမွာ ပါကင္ဖြင့္သည့္ ဖာေခါင္းေတြသာ အဆိုပါ တစ္ခ်က္ထိတစ္ဆုံးလိုး ဆိုသည့္ လိုးေဆာင့္နည္းမ်ိဳးကို အသုံးျပဳၾကလိမ့္မည္ျဖစ္သည္။

ကိုမင္း သူမကို အပ်ိဳစင္ပါကင္လိုးသလို လီးကိုတစ္ရစ္ခ်င္း လွည့္ပတ္ထည့္သြင္း၍ လိုးေပးေနေလသည္။ ေဆးလီးႀကီးျဖစ္၍ လီးကို္ယ္ထည္အလယ္နားေလာက္ဆီမွာ တစ္ၾကပ္ေနသည့္တိုင္ေအာင္ လဲ့ယမင္းအေနႏွင့္ သူေဆာင့္လိုးေလသမွ်ကို တစ္ခ်က္ကေလးေသာ္မွ် မညည္းမညဴဘဲ အံကေလးႀကိတ္ကာႀကိတ္ကာျဖင့္ အလိုးခံေနပုံမွာ အံ့ၾသေလာက္ဖြယ္ရာပင္ ေကာင္းေနေသးေတာ့သည္။

"ယမင္း … နာေသး လား နာရင္ေျပာ ေနာ္ "

"မ မနာ ဘူး … ရ … ရ တယ္ အစ္ကို အားရသလို လိုးေပး ေဆာင့္ …တအား ေဆာင့္လိုးစမ္းပါ … အစ္ကို ရယ္…"

လဲ့ယမင္း အားမလိုအားမရျဖစ္ဟန္ႏွင့္ေျပာသည္။

သူမကလည္း အင္အားခ်င္းသာ မမွ်ေပမယ့္ သူ႕လဒစ္ထိပ္ျပဲႀကီးကို သူမေစာက္ပတ္ထဲ တစ္ဆုံးထည့္သြင္း၍ အလိုးခံခ်င္ေနပုံရေပသည္။

ကိုမင္း လိုးေဆာင့္ရင္းက သူမႏို႔ကို ဖ်စ္ညွစ္ဆုပ္နယ္၍ေနသည္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္လည္း သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ရမၼက္သည္းထန္စြာျဖင့္ အျပင္းအထန္လိုးေဆာင့္ေနပုံကိုၾကည့္ရင္း တဏွာအျပတ္ၾကြလာဟန္တူသည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္၏ အနားကို ေရာက္ရွိလာၿပီး လဲ့ယမင္း၏ ရင္သားဖင္သား လုံးလုံးအိအိကေလးမ်ားကို သူမလက္ကေလးမ်ားႏွင့္ ပြတ္သပ္ဆုပ္နယ္ကာ ကိုင္တြယ္ကစားေပးလာသည္။

သူမ၏ႏႈတ္ခမ္းကေလးကို သူ႕ႏႈတ္ခမ္းမ်ားျဖင့္ ဖိကပ္စုပ္နမ္းၿပီး အေပၚစီးကေန ရင္သားထိပ္အခ်င္းခ်င္း ထိတိုက္လႈပ္ခတ္၍ ဖင္ႀကီးကုန္းကုန္းကြကြႏွင့္ပင္ ပြတ္သီးပြတ္သပ္လႈပ္ရွားေပးေနေလရာ ကိုမင္းကလည္း လဲ့ယမင္းအား တစ္ဖက္ကေနလိုးရင္း ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္၏ ကုန္းကြေပးထားေသာ ေစာက္ပတ္ကိုလည္း သူ႕လက္ေခ်ာင္းမ်ားသြင္း၍ တရစပ္ပင္ ထိုးလိုက္ႏိႈက္လိုက္လုပ္ၿပီး လႈပ္ရွား ဆြေပးေနမိျပန္ေလသည္။

လဲ့ယမင္းေစာက္ပတ္ကို လီးတဝက္ထည့္လိုးရင္း လိုးခ်က္ျမန္ဆန္လာခဲ့ရကာ ႏွစ္ေယာက္သား အသက္ရွဴႏႈန္းလည္း ျပင္းထန္လာခဲ့ၾကသည္။ အခ်က္သုံးေလးဆယ္ေလာက္ ဇယ္ဆက္သလို လိုးေဆာင့္ခ်လိုက္ရင္း ကိုမင္းလရည္ထြက္သြားခ်ိန္မွာ လဲ့ယမင္းလည္း ေကာ့ပ်ံေနေအာင္ပင္ ေစာက္ပတ္တစ္ခုလုံး ရြစိရြစိ ျဖစ္လာခဲ့ၿပီးေနာက္ တစ္ခ်ီၿပီးဆုံးျခင္းသို႔ ေရာက္ရွိသြားခဲ့ရေလၿပီ။

ကိုမင္းလီးကို သူမတို႔ႏွစ္ေယာက္ တစ္လွည့္စီ အလုအယက္ စုပ္ၾကသည္။ မႈတ္ေပးၾကသည္။

ကိုမင္းလည္း သူမတို႔ႏွစ္ေယာက္၏ေစာက္ပတ္ေတြကို ဖင္သားႀကီးမ်ားအေနာက္ကေန လက္လွ်ိဳႏိႈက္သြင္းၿပီး အပီကိုင္ကာဆြေပးေနျပန္ပါသည္။

သူ႕လီးႀကီးျပန္ေတာင္လာခ်ိန္မွာေတာ့ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ ကိုမင္းအေပၚကေန ျမင္းစီး၍ သူမဖင္ႀကီးကို တလွိမ့္လွိမ့္လုပ္ၿပီး ေဆာင့္လိုးေပးလိုက္သည္။ ဒီတစ္ခ်ီ အခ်ိန္ ေတာ္ေတာ္ကိုၾကာသြားသည္။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္လည္း ေစာက္ပတ္တစ္ခုလုံးထူပူသြားေအာင္ေဆာင့္လိုးၿပီး ေစာက္ရည္မ်ားထြက္က်လာရျပန္ကာ လဲ့ယမင္းကို အလွည့္ေပးလိုက္ရသည္။

ကိုမင္းႏွင့္လဲ့ယမင္း ေခြးကုန္းကုန္းၿပီး လိုးၾကေတာ့ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ အနားကေန ထိုင္ေစာင့္ေပးရင္း လဲ့ယမင္းခံသာေအာင္ဆိုၿပီး သူမေစာက္ပတ္ထိပ္ကေလးကို အသာအယာလက္လွ်ိဳ၍ ေစာက္စိကေလးကို ဖ်စ္ညွစ္ပြတ္ေခ်ေပးေနသည္။

ေခြးကုန္းလိုးမႈက ကိုမင္းလီးႀကီးကို မထင္မွတ္ဘဲ လဲ့ယမင္းေစာက္ပတ္ထဲသို႔ အရင္းဆုံးထိတိုင္ ဝင္ေရာက္သြားေစခဲ့ပါသည္။ လဲ့ယမင္းေစာက္ပတ္ကေလးက လီးဝင္လိုက္ထြက္လိုက္ ျပဳလုပ္ေနခ်ိန္မွာ ဟဟျပဲျပဲကေလး အေပါက္ဝက်ယ္၍ သြားရေလေတာ့သည္။

သာမန္ မိန္းမပ်ိဳကေလးတစ္ေယာက္သာဆိုလွ်င္ လဲ့ယမင္းေစာက္ပတ္မွာ ျပဲရြဲကုန္ၿပီ ျဖစ္သည္။

ခုေတာ့ သူမမွာ အပ်ိဳစင္စစ္စစ္လည္းမဟုတ္သည္ကတစ္ေၾကာင္း ေယာက္်ားသုံးေလးေယာက္မကလိုးဖူးေသာ ေစာက္ပတ္လည္း ျဖစ္ေနတာမို႔ ကိုမင္းလီးဒဏ္ကို အံႀကိတ္ကာခံရင္း ေစာက္ပတ္အနားသားကေလး အနည္းငယ္မွ် စုတ္ျပဲကာ စပ္ဖ်င္းဖ်င္းျဖစ္သြားရံုမွအပ ဘာမွ် ဆိုးဆိုးဝါးဝါးမခံစားလိုက္ရဘဲ ကာမအရသာကို တင္းျပည့္က်ပ္ျပည့္ပင္ ရရွိသြားခဲ့ပါသည္။

ကိုမင္းေရာသူမပါ လရည္ႏွင့္ ေစာက္ရည္မ်ားထြက္ၿပီး ကိစၥၿပီးသြားၾကေလရာ သုံးေယာက္သား အနားယူသည့္အေနႏွင့္ အခန္းျပင္ကို ျပန္ထြက္လာခဲ့ၾကသည္။

ဧည့္ခန္းဆီေရာက္ေတာ့ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ အိမ္မီးေတြအကုန္ပိတ္ပစ္လိုက္ၿပီး တီဗြီေအာက္စက္ထဲကို အေမရိကန္ေအာေခြတစ္ေခြ ထိုးထည့္လိုက္ကာ ေရခဲေသတၱာထဲက အေအးဘူးေတြထုတ္ေသာက္ၿပီး အေမာေျဖရင္း သုံးေယာက္သားအတူတကြ ေအာေခြထိုင္ၾကည့္ၾကသည္။

တစ္အိမ္လုံး ေမွာင္ႏွင့္မည္းမည္း ျဖစ္ေနၿပီး တီဗြီမွ အလင္းေရာင္ကေလးသာ သူတို႔သုံးေယာက္အေပၚသို႔ ကြက္၍ က်ေရာက္ေနေပရာ ကဗ်ာဆန္လွေသာ ညကေလးတစ္ညလို႔ေတာင္ ဆိုရခ်ိမ့္မည္။

ရုပ္ရွင္ကားထဲမွ မင္းသမီးကေလးတစ္လက္ထဲကို လူမည္းအမ်ိဳးသားသုံးေယာက္ ဝိုင္းကိုင္ေနၾကသည့္ အခန္းကိုၾကည့္ရင္း ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ေရာ လဲ့ယမင္းပါ စ်ာန္ဝင္စားၿပီး ဖီလင္ေတြတက္ကာ ဏွာအျပတ္ထလာၾကျပန္သည္။


ဆက္ရန္
97
ကိုမင္းက ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ကို စိတ္မကြက္ေစလို၍ သူမကိုဦးစားေပးၿပီးကိုင္သည္။ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္၏ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကို ဆြဲျဖဲၿပီး သူမေပါင္ခြၾကားရွိေစာက္ပတ္ကို သူ႕မ်က္ႏွာအပ္ကာ ကုန္း၍နမ္းစုပ္ေပးလိုက္ရင္း လွ်ာႏွင့္ လိုက္လံယက္ဆြေပးသည္။ အကြဲေၾကာင္းကေလးကို လွ်ာႏွင့္ယက္ကာယက္ကာ သပ္တင္ေပးလိုက္ၿပီး ေစာက္ေခါင္းတစ္ခုလုံးကို လွ်ာထိုး၍ လွည့္ပတ္ေမႊေႏွာက္ေပးလိုက္ကာ ေစာက္စိကေလးကိုပါ ပါးစပ္ႏွင့္ငုံ၍ တျပြတ္ျပြတ္စုပ္ဆြဲ ကိုက္ကစားေပးသည္။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ့္ေစာက္ပတ္က ေစာက္ရည္ေတြ ဒလေဟာႀကီး စီးဆင္းက်လာခဲ့ရေခ်ၿပီ။

တစ္ဖက္ကလည္း သူ၏လီးႀကီးမွာ လဲ့ယမင္း၏မ်က္ႏွာႏွွင့္တည့္တည့္ သူမႏႈတ္ခမ္းႏွစ္လႊာ၏အေရွ႕မွာ တရစ္ဝဲဝဲရွိေနသည္ျဖစ္ရာ လဲ့ယမင္းလည္း စိတ္ထဲက မရိုးမရြျဖစ္လာရၿပီး ကိုမင္းအေျပာကိုေတာင္ မေစာင့္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ သူ၏ လဒစ္ျပဲႀကီးကို လက္ႏွင့္ဆုပ္ဆြဲယူလိုက္ရင္း လီးႀကီးအားသူမ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားျဖင့္ ျပြတ္ကနဲေနေအာင္ စုပ္၍ နမ္းပစ္လိုက္မိပါေလေတာ့၏။

လဲ့ယမင္းပါးစပ္ထဲမွာ ကိုမင္းလီးက မဆန္႔မျပဲႀကီးေတာင္ျဖစ္ေနေပသည္။ သူမက လွ်ာကေလးကို တစ္လစ္ထုတ္ၿပီး ကိုမင္းလီးဒစ္ေခါင္းႀကီးကိုေဝ့ဝိုက္လွည့္ပတ္၍ ယက္ဆြေပးေနပါသည္။ လဒစ္ႀကီးကား နီရဲေတာင္မတ္ေနၿပီျဖစ္၍ သူမနမ္းစုပ္မႈေအာက္မွာ ဒစ္ႀကီးျပဴးထြက္လာကာ ပို၍ပင္ ႀကီးထြားလာသလိုေတာင္ ထင္မွတ္ရေလသည္။

လဲ့ယမင္း သူ႕လီးႀကီးကို မင္သက္စြာေငးၾကည့္ရင္း တံေတြးအႀကိမ္ႀကိမ္ မ်ိဳခ်ေနမိေလသည္။

"ေတာ္ၿပီ … လိုးရေအာင္ … သြယ္ေရ "

လဲ့ယမင္းကို ေျပာသေယာင္ႏွင့္ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ကိုပါ တစ္ဆက္တည္း အသိေပးေျပာၾကားလိုက္ၿပီး ကိုမင္းက ခ်ိဳခ်ိဳသြယ့္ ကိုယ္လုံးကေလးကို ေနရာျပင္ေပးလိုက္ကာ သူမေပါင္ႏွစ္ဖက္အၾကားမွာ ဝင္ထိုင္လိုက္ပါသည္။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ ကိုမင္းအေရွ႕မွာ ဒူးေထာင္ေပါင္ကားႀကီးျဖစ္ကာ ေစာက္ပတ္ကိုျဖဲေပးထားသလိုျဖစ္ေနေပသည္။ ကိုမင္းက သူ႕လီးဒစ္ထိပ္ေခါင္းႀကီးကို သူမေစာက္ပတ္အဝမွာေတ့ၿပီး ျဗဳန္းဆို မေျပာမဆိုေဆာင့္ခ်လိုက္ရာ လီးထိပ္ႀကီးက သူမေစာက္ေခါင္းကေလးထဲကို စြတ္ ျဗြတ္ ဆိုၿပီး ကြ်ံနစ္ဝင္သြားရၿပီး လီးတစ္ဆုံးအထိေရာက္ရွိသြားရေလသည္။

"အ ထိတယ္ … ေမာင္ရယ္ တစ္ခါတည္း လိုးခ်လိုက္တာပဲ ဟင္း ေအာင့္သြားတာပဲကြာ … ေလွ်ာ့ ေလွ့်ာ့ ပါဦး "

"စြတ္ ဖြပ္ ဘြပ္ …ဘုတ္ စြိ ဇြတ္  ဖြပ္ဗြပ္ …ဘုတ္  ဖတ္ ဗလပ္ … စြပ္ ဗြပ္ "

ကိုမင္း မေလွ်ာ့ပါ။ မေလွွ်ာ့သည့္အျပင္ ပိုၿပီးေတာ့ေတာင္ အားပါပါ ဖိေဆာင့္ခ်လိုက္ရင္း ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ကို ဖင္ဘူးေတာင္းပင္ေထာင္မတတ္ ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကိုဆြဲကိုင္ေျမွာက္ပင့္ၿပီး ဒူးေကာက္ေကြးကို လက္ႏွစ္ဖက္ အားႏွင့္ဖိ၍ အေပၚစီးကေန တရစပ္ပင္ေဆာင့္လိုးခ်ေနေပရာ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္စကားေတာင္မေျပာႏိုင္ရွာဘဲ တအြန္းအြန္းညည္း၍ ေကာ့ပ်ံေနရေလေတာ့သည္။

သူက ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ကို လိုးေနခ်ိန္မွာ လဲ့ယမင္းလည္း အနားကပ္လာ၍ ကိုမင္းလည္း သူမခါးေလးကိုဆြဲဖက္ရင္း ႏို႔အုံကေလးကို စို႔ေပးကာ အသီးကေလးေတြကို လွ်ာႏွင့္ထိုးယက္ ကစားေပးသည္။ သူမေပါင္ခြၾကားရွိ ေစာက္ပတ္ကေလးကိုလည္း လက္ႏွင့္ႏိႈက္ပြတ္၍ ေဆာင့္ထိုးႏွဴးဆြေပးလိုက္ေသးသည္။ လဲ့ယမင္း ကိုမင္းႏႈတ္ခမ္းကို သူမႏႈတ္ခမ္းကေလးႏွင့္ဖိကပ္နမ္းစုပ္ေနရာက တအိအိႏွင့္ သူမႏႈတ္ဖ်ားမွ အသံကေလးမ်ား ထြက္လာရေလသည္။

ေကာင္မေလးမွာ ေစာက္ပတ္အေတာ္ပင္ရြၿပီး ေတာ္ေတာ္ကေလး လိုလားေနၿပီျဖစ္မွန္း ေမးစရာမလိုဘဲ ႏွင့္ေတာင္ သိႏိုင္ေနပါၿပီ။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ သူ႕ကို ကုန္းလိုးေပးေနေသာ ကိုမင္းကို ေအာက္ကေန အသာေပြ႕ဖက္ၿပီး သူ႕နားနားတိုးကပ္၍ ေလသံကေလးျဖင့္ …

"ေကာင္မေလးကို လိုးေပးလိုက္ဦး ေမာင္ "

"ရတယ္ သြယ္တစ္ခ်ီၿပီးေအာင္လိုးေပးမယ္  ေနာက္မွ သူ႕ကိုလိုးတာေပါ့ "

ကိုမင္းက အခ်ိန္မဆြဲဘဲ ခပ္ျမန္ျမန္တစ္ခ်ီၿပီးေအာင္ အားသြန္၍ေဆာင့္လိုးေပးလိုက္ရာ လီးႀကီးက သူမေစာက္ပတ္ကေလးထဲကို တဇြပ္ဇြပ္တဗြပ္ဗြပ္ႏွင့္ အတင္းဝင္ အတင္းထြက္ျဖစ္ေနၿပီး လိုးေဆာင့္ခ်က္မ်ား ကလည္း ျပင္းလြန္လွသျဖင့္ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ ဖင္ႀကီးေျမာက္ကာၾကြကာႏွင့္ ေကာ့ပ်ံေနေအာင္ အလိုးခံေနရကာ တထြန္႔ထြန္႔ တလြန္႔လြန္႔လူးရင္း သူမေစာက္ေခါင္းကေလးထဲမွ ေစာက္ရည္ေတြက တျဖစ္ျဖစ္ႏွင့္ ဖ်စ္ကာညွစ္ကာ ပန္းလႊတ္ထြက္သြားရေလသည္။

ကိုမင္းက သူ႕လီးကို ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ေစာက္ပတ္ကေန ဆြဲခြ်တ္ထုတ္လိုက္ၿပီး လဲ့ယမင္းဖက္ကိုလွည့္လိုက္သည္။

"အစ္ကို ဘယ္လို လိုးမလဲ "

လဲ့ယမင္း သူ႕လီးကို စိုက္၍ၾကည့္လိုက္ရာမွ ေမးလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

"ပက္လက္ပဲ လိုးမယ္ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို ကားေထာင္ၿပီး ေစာက္ပတ္ကိုပါ ျဖဲထားေပး ျဖစ္တယ္မဟုတ္လား "

"အင္း ျဖစ္ပါတယ္ နည္းနည္းေတာ့ ေလွ်ာ့ေဆာင့္ေပးေနာ္ အစ္ကို႔လီးႀကီးက ဒီေလာက္ေတာင္ ႀကီးခ်င္တိုင္း ႀကီးေနတာ ဟင့္ ဟင့္ "

ကိုမင္း ေခါင္းကိုသာ ညိတ္ျပလိုက္ၿပီး လဲ့ယမင္းေစာက္ပတ္အဝမွာ သူ႕လဒစ္ထိပ္ကို ေတ့၍ တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ထိုးေမႊေပးလိုက္ေလသည္။ သူမေစာက္ပတ္မွာ အေမႊးအျမင္ခပ္ပါးပါးကေလးသာေပါက္ေနတာမို႔  ေျပာင္ရွင္းကာေနၿပီး ေဖာင္းမို႔တင္းၾကြေနကာ အပ်ိဳစင္ေစာက္ပတ္ကေလးလို႔ေတာင္ ေျပာ၍ရေပသည္။

ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ား အသားျပည့္၍ ထူၿပီး အကြဲေၾကာင္းကေလးက မဟတဟႏွင့္ ေစာက္စိကေလးမွာ ပဲႀကီးေစ့ အရြယ္ခန္႔ ေတာ္ေတာ္ကေလးႀကီးေနကာ သူမေစာက္ပတ္တစ္ခုလုံး အရည္ေတြရႊဲရႊဲစိုေနတာကို ေတြ႕ရသည္။

သူ႕လဒစ္ကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဖိေဆာင့္ခ်လိုက္ရာ ထင္သေလာက္တစ္ၾကပ္မေနဘဲ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ပင္ တိုးနစ္ဝင္သြားၿပီး လီးတဝက္ေလာက္ေရာက္ေတာ့မွ ေရွ႕ဆက္မတိုးေတာ့ဘဲ တစ္ခုခု ခံ၍ေနသလို တစ္ဆို႔ဆို႔ျဖစ္ကာေနေပသည္။

ကိုမင္း ရသေလာက္အေနအထားႏွင့္ပင္ တင္းတိမ္လိုက္ၿပီး ခပ္သြက္သြက္ေဆာင့္ခ်ေပးလိုက္ေတာ့ လဲ့ယမင္းလည္း ေကာ့ပ်ံေနခဲ့ရၿပီး တအိုးအိုးတအင့္အင့္ အံကေလးတႀကိတ္ႀကိတ္ႏွင့္ သူ႕လီးႀကီး၏ နင့္ကနဲနင့္ကနဲေနေအာင္ လိုးေဆာင့္ေပးမႈကို တရႈိက္မက္မက္ ဖင္ႀကီးေကာ့ေျမာက္ ၾကြခံ၍ ေပးေနတာကို ေတြ႕ျမင္ေနရေလသည္။


ဆက္ရန္
98
ဂ်ပန္အခ်စ္ဇာတ္ကားျဖစ္ၿပီး ဟိုအခန္းဒီအခန္းေတြပါဝင္ကာ မင္းသမီးေလးကလည္း သူမ၏ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ေသာ ရုပ္ရည္ကေလးႏွင့္ ဘယ္လိုမွ မလိုက္ဖက္လွစြာပင္ အရုပ္ဆိုးဆိုးလူၾကမ္းႀကီးေတြႏွင့္ တြဲဖက္၍ အိပ္ယာဝင္ခန္းေတြကို ပီပီျပင္ျပင္ႀကီး သရုပ္ေဆာင္ထားေလသည္။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္အေနႏွင့္ အတြင္းသိပင္ျဖစ္၍ လဲ့ယမင္းတစ္ေယာက္ ဘယ္လိုဘယ္ပုံအထာျပေနၿပီ ဆိုတာကို ေကာင္းစြာ ရိပ္စားမိၿပီးျဖစ္ရာ သူမဖက္ကို အသာလွည့္၍ၾကည့္လိုက္ရင္း ခါးကေလးကို မသိမသာဖ်စ္ညွစ္၍ ေထြးဖက္ထားလိုက္မိပါသည္။ လဲ့ယမင္းလည္း သူမခါးကို ျပန္ဖက္ထားသည္။

တစ္ဖက္မွာလည္း ကိုမင္းက သူမကို ေပါင္ၾကားထဲလက္ထည့္၍ ကိုင္ေနၿပီမို႔ စိတ္ကနည္းနည္းေတာ့ ေထြလာရေပၿပီ။

ဇာတ္လမ္းက ဇာတ္ရွိန္တျဖည္းျဖည္းျမင့္တက္လာေလေလ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ့္ေပါင္ျခံတဝိုက္မွာ အရည္ေတြ တရႊဲရႊဲ ရႊန္းစိုလာရေလေလျဖစ္္ကာ သိသိသာသာမူပ်က္လာပါသည္။

ကိုမင္းလက္တစ္ဖက္က သူ႕ဖက္မွာရွိေနသည့္ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္၏ေပါင္တန္တစ္ဖက္ကို ထမီလွန္ကာပြတ္သပ္ေပးေနရင္းက တျဖည္းျဖည္းႏွင့္ သူမ၏ေစာက္ပတ္ဆီေရာက္ရွိလာၿပီး သူမေစာက္ပတ္ကို ထမီေအာက္ကေနလက္လွ်ိဳ၍ ကိုင္ကာ ေစာက္ေခါင္းေပါက္ကေလးထဲသို႔ လက္ေခ်ာင္းမ်ားထည့္သြင္း၍ ေမႊေႏွာက္ဆြေပးေနပါသည္။

သူမထမီက ေပါင္ရင္းထိေရာက္ေအာင္ လန္တက္သြားရာက ကိုမင္းလည္း သူမေျခေထာက္တစ္ဖက္ကို သူ႕ေပါင္ေပၚသို႔ ဆြဲတင္လိုက္ျပန္ရာ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္မွာ ေျခတစ္ဖက္ ကားရယားႀကီးျဖစ္သြားရလွ်က္ ကိုယ္ကေလး ေလွ်ာဆင္းသြားရၿပီး လဲ့ယမင္းပုခုံးေပၚ သူမေခါင္းကေလးေမွးတင္ထားရသည့္အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားခဲ့ ေလသည္။

လဲ့ယမင္းလည္း ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ႏႈတ္ခမ္းကေလးကို ငုံ႔ကာနမ္း၍ သူမကိုယ္ကေလးကို ဆက္တီေပၚမွာ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ႏွင့္ ေဘးခ်င္းယွဥ္ရက္သားျဖစ္ေအာင္ ကိုယ္တစ္ျခမ္းေစာင္း ဒူးတစ္ဖက္ေထာင္၍ လွဲအိပ္ခ်လိုက္ေလရာ သူမေျခတစ္ဖက္က ေျခရင္းဖက္တြင္ရွိေသာ ကိုမင္း၏ ေပါင္ေပၚကို ေရာက္ရွိ ထိမိသြားၿပီး သူမခါးမွ စကပ္ကေလးပါ ခါးအထက္ကိုလန္၍တက္သြားရသျဖင့္ ကိုမင္းကို သူမ၏ေစာက္ပတ္ကေလးအား အနီးကပ္ျဖဲျပလိုက္သလို ျဖစ္သြားရပါသည္။

ကိုမင္းလက္ကလည္း ျမန္သည္။ သူမေျခေထာက္ကို ကိုင္ၿပီး ထိန္းထားေပးသလိုႏွင့္ သူမ၏ ေပါင္ခြၾကားထဲ ေရာက္လာၿပီး ေစာက္ပတ္ေဖာင္းအိအိကေလးကို လက္ႏွင့္အသာ ပြတ္သပ္ေပးေနေလသည္။

လဲ့ယမင္းက ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ လႈပ္ရွား၍မရေအာင္ သူမကိုယ္အေပၚပိုင္းကို တင္းတင္းဖက္ထားလိုက္ရင္း ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း ဖိကပ္ထိေတြ႕လွ်က္ အျပတ္ပင္နမ္းစုပ္ေပးေနသည္။ တစ္ေယာက္ႏို႔ကို တစ္ေယာက္ နယ္ေပးသည္။

ကိုမင္းကလည္း ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္၏ခါးေအာက္ပိုင္းကို ထမီတစ္ကြင္းလုံးပင့္လွန္တင္၍ ေစာက္ပတ္ကို လက္ေခ်ာင္းမ်ားႏွင့္ ထိုးဆြေဆာင့္ေပးရင္း လဲ့ယမင္းစကပ္ကိုလည္း လွန္တင္လိုက္ရာက သူမ၏ ေစာက္ပတ္ကေလးကို ကုန္းနမ္းပစ္လိုက္ေလသည္။

"အ …  အေမ့ … မမ ရယ္ …အိ အီး  … ဟင့္ ဟင့္ "

"ယ … ယမင္း  … ဘာ … ဘာလဲ ဟင္ "

"မမ လူႀကီး ယမင္း  စ  စပတ္ ကို … ယက္  … ယက္ေနၿပီ မမ ရဲ႕…  ဟင့္ ဟင့္ "

"ဟင္း  …နင္ နင္ ပဲ … ေပးယက္ေနတာ မဟုတ္ဘူးလား ေစာက္ ေကာင္မေလး … ဟြန္းး "

"သြား ဘာမွန္းလဲ မသိ  ဘူး…  မမ ကလဲ …  အား   အ အ …  ယား  …တယ္  ဟင့္ … အို … အင့္  … အင္း ဟင့္  "

"မမလည္း အရည္ေတြ ေတာ္ေတာ္ထြက္ေနၿပီ ယမင္း  … ငါတို႔  အခန္းထဲသြားၾကစို႕ "

"…… …… "

လဲ့ယမင္း စကားျပန္မေျပာႏိုင္ေသး။ ကိုမင္း အသည္းအသန္မႈတ္ေပးေနတာမို႔ လူက လႈပ္ရွားလို႔ မရသလိုေတာင္ ျဖစ္ေနၿပီ။

"ေမာင္ … "

"ဘာလဲ ဟင္ သြယ္ "

"လူျမင္လို႔ မေကာင္းဘူး ေမာင္ရယ္ … အခန္းထဲသြားရေအာင္ သူ႔ကိုပါ ေမာင္ပဲ …အခန္းထဲကို ေခၚလာခဲ့ေတာ့ "

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ လူးလဲ ကုန္းရုန္းထလိုက္ၿပီး ထမီစေလးကို လက္တစ္ဖက္ႏွင့္စြန္ေတာင္ဆြဲ၍ ထမီမႏိုင္ပုဝါမႏိုင္ဆိုသလို အိပ္ခန္းထဲ အေျပးတစ္ပိုင္းဝင္သြားလိုက္သည္။

ကိုမင္းလည္း လဲ့ယမင္းတစ္ကိုယ္လုံးကို လွဲအိပ္ရက္သားပင္ ေပြ႕ခ်ီယူလိုက္ရာက ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္အေနာက္ကေနၿပီး သူမအိပ္ခန္းထဲကို ထပ္ခ်ပ္မကြာပင္ လိုက္ဝင္ လာခဲ့ေပေတာ့သည္။

အိပ္ခန္းထဲမွာ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ကို ထမီမပါ ဗလာကိုယ္ထည္း လဲေလွ်ာင္းအိပ္စက္ေနလွ်က္ရွိတာကို ေတြ႕ရေလသည္။ လဲ့ယမင္းကို သူမနေဘးမွာအသာခ်လိုက္ၿပီး ကိုမင္း ပုဆိုးကို ခြ်တ္ပစ္လိုက္ပါသည္။

သူ႕လီးႀကီးကား မေခ်ာႏွစ္ေယာက္ေစာက္ပတ္နံ႕ကို ရရွိေလသျဖင့္ မမႈတ္ဘဲႏွင့္ေတာင္ အစြမ္းကုန္ေတာင္မတ္ ထၾကြေနလွ်က္ရွိေလၿပီ။


ဆက္ရန္
99
ကိုမင္းလည္း ေနာက္ဆုံးပန္းတိုင္ကို ေရာက္လုနီးေနၿပီီမို႔ သူမကို လုံးဝ သက္ညွာႏိုင္ျခင္းမရွိွေတာ့ဘဲ ထပ္တလဲလဲဆင့္ကာဆင့္ကာ လိုးေဆာင့္ခ်လိုက္ရင္း အခ်က္ေလးဆယ္ ငါးဆယ္အေရာက္မွာ သူ႕လီးထိပ္ဆီမွ လရည္ပ်စ္ခြ်ဲခြ်ဲ မ်ားက သူမသားအိမ္ဆီသို႔ တျဗစ္ျဗစ္ႏွင့္ အဆက္မျပတ္ ပန္းလႊတ္ေရာက္ရွိသြားရေလေတာ့၏။

ႏွစ္ေယာက္သား ေျခကုန္လက္ပန္းက်ကာ ေခတၱခဏအနားယူလိုက္ၾကသည္။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္က ကိုမင္း စားဖို႔ေသာက္ဖို႔ သြားေရာက္စီစဥ္ေပးၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား အားရွိေအာင္ စားေသာက္လိုက္ၾကကာ ဒုတိယအႀကိမ္ ႏွစ္ခ်ီေျမာက္အျဖစ္ ထပ္မံစခန္းသြားလိုက္ၾကျပန္ပါသည္။

ႏွစ္နာရီနီးပါးေလာက္ ၾကာေအာင္ ႏွဴးလိုက္ဆြလိုက္ စုပ္လိုက္ယက္လိုက္ႏွင့္ နည္းမ်ိဳးစုံလင္စြာျဖင့္ အခ်စ္စခန္းကို ၿမိဳင္ၿမိဳင္ဆိုင္ဆိုင္ႀကီးဖြင့္လိုက္ၾကၿပီး ႏွစ္ေယာက္စလုံး အားအင္ေတြ ေတာ္ေတာ္ကေလး ကုန္ခမ္းသြားၾကကာ လူလည္းေတာ္ေတာ့္ကို ၿပိဳင္းသြားခဲ့ၾကေပသည္။



ည ၁၁ နာရီထိုးၿပီးခ်ိန္ ေလာက္မွာ …

အိမ္ခန္းတံခါးကို ေသာ့ဖြင့္ဝင္ေရာက္လာသံ ၾကားရ၍ လဲ့ယမင္းတစ္ေယာက္ အျပင္မွျပန္ေရာက္လာၿပီဆိုတာ သိလိုက္ရၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား အခန္းျပင္ထြက္ကာ ဧည့္ခန္းဖက္ဆီေလွ်ာက္လာခဲ့ၾကသည္။

လဲ့ယမင္းလည္း အျပင္မွျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ အက်ၤီအဝတ္အစားမ်ား သြားေရာက္လဲလွယ္ဝတ္ဆင္လိုက္ကာ တီရွပ္ခ်ိဳင္းျပတ္ မီနီစကပ္တိုနံ႕နံ႕ကေလးႏွင့္ ျပန္ထြက္လာခဲ့ၿပီး သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းမွာ လာေရာက္ထိုင္လိုက္ရင္း တီဗၤီြၾကည့္လိုက္ စကားစျမည္ေျပာဆိုလိုက္ လုပ္ေနၾကပါသည္။

လဲ့ယမင္း၏မ်က္လုံးအၾကည့္မ်ားက ကိုမင္း၏တစ္ကိုယ္လုံးဆီကို က်ေရာက္ေနလွ်က္ရွိၿပီး အထူးသျဖင့္ သူ၏ေပါင္ခြဆုံရွိ ကိုမင္းဝတ္ဆင္ထားေသာ ပုဆိုးေအာက္မွေန၍ အေျမွာင္းလိုက္ႀကီး ျဖစ္ေပၚေနေသာ သူ၏ လီးႀကီးရွိရာကို မ်က္ေတာင္မခတ္စတမ္းပင္ စူးစူးရဲရဲကေလးစိုက္ၾကည့္ေနေလသည္။

ဒါကို ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္လည္း ေကာင္းေကာင္းႀကီးရိပ္စားမိၿပီး စိတ္ထဲကေန ႀကိတ္ျပံဳးလိုက္မိေပသည္။

ကိုမင္း၏မ်က္လုံးမ်ားကလည္း လဲ့ယမင္း၏ ကို္ယ္ေပၚက ဖြံ႕ဖြံ႕ၿဖိဳးၿဖိဳးရွိလွေသာေရႊရင္အစုံႏွင့္တကြ မီနီစကပ္ေအာက္မွ ေပါင္တန္ေဖြးေဖြးကေလးႏွစ္ဖက္ဆီကိုပါ တရစ္ဝဲဝဲႏွင့္ ေရာက္ရွိေနသည္ပင္။

လဲ့ယမင္း သူမကိုယ္ကေလးကို မသိမသာပင္ အေနအထားျပင္၍ ထိုင္လိုက္သည္။ ဆက္တီခုံမွာ ေျခႏွစ္ဖက္ကိုခပ္ဟဟကေလးလုပ္ၿပီး ေျခတစ္ဖက္ခ်ိတ္ထိုင္လိုက္ေလရာ သူမ၏မီနီစကပ္ကေလး လပ္ဟာသြားၿပီး စကပ္ေအာက္မွေန၍ ဘာအခုအခံရယ္မွမရွိေသာ ေပါင္ခြဆုံအရပ္ရွိ ေစာက္ပတ္အုံ ေဖာင္းအိအိကေလးမွာ အေမႊးအျမင္ ခပ္ပါးပါးကေလးမ်ား ဝိုင္းရံလွ်က္ သူမတင္ပါးေအာက္ကေနၿပီး ေအာက္စလြတ္၍ ထြက္ေပၚလာတာကို ေကာင္းစြာ ေတြ႕ျမင္လိုက္ရေလသည္။

သူမ တမင္တကာပင္ စကပ္ေအာက္နားစကေလးကို လႊတ္ျပလိုက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းကို ကိုမင္းလည္း သေဘာေပါက္လိုက္ပါသည္။ ပုဆိုးေအာက္မွ သူ႕လိင္ေခ်ာင္းႀကီးလည္း သူမေစာက္ပတ္ကို အေသအခ်ာ ျမင္လိုက္ရတာမို႔ ေျဖာင္းကနဲခုန္ထလာေတာ့မတတ္ ျဖစ္သြားခဲ့ရေလသည္။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ထိုင္ေနသည့္ေနရာႏွင့္ လဲ့ယမင္းေနရာကေလးမွာ ေဘးတိုက္ေလာက္က်ၿပီး ကိုမင္းႏွင့္က်ေတာ့ ခပ္ေစြေစြကေလးျဖစ္ေန၍ သူ႕ေနရာမွၾကည့္လွ်င္ အေသအခ်ာျမင္ေနရျခင္းျဖစ္သည္။

ကိုမင္းလည္း ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္နေဘးမွာ ထိုင္ေနရာကေန သူမခါးကို မသိမသာကေလးဖက္လိုက္ရာက ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္၏ ႏို႔အုံတစ္ဖက္ကို အသာပြတ္သပ္ေပးေနသည္။ ေနာက္ တျဖည္းျဖည္းႏွင့္သူ႕လက္က သူမေပါင္တန္မ်ားဆီ ေလွ်ာဆင္းသြားကာ ေပါင္ႏွစ္ဖက္အၾကားကို မသိမသာဝင္ေရာက္၍ ဖိအုပ္ကိုင္လိုက္ေလသည္။

လဲ့ယမင္း ထိုင္ရာကအသာထၿပီး တီဗြီဇာတ္လမ္းတြဲၾကည့္ရတာ ပ်င္းလာ၍ အခ်စ္ကားပဲ ၾကည့္ေတာ့မည္ ဆိုၿပီး သူမတို႔ႏွစ္ေယာက္ ေန႔ခင္းကၾကည့္ခဲ့သည့္ကားေတြထဲက စိတ္ႀကိဳက္အေခြတစ္ေခြ ေရြးၿပီး စက္ထဲထည့္လိုက္သည္။

ၿပီးေတာ့ ခုနက သူမထိုင္ခဲ့ေသာ ဆက္တီခုံဆီမသြားေတာ့ဘဲ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ ထိုင္ေနရာဆီ ေလွ်ာက္လာခဲ့ၿပီး သူမနေဘးမွာ အသာပင္ ကပ္ထိုင္လိုက္ပါသည္။


ဆက္ရန္
100

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္တို႔  ႏွစ္ေယာက္ ေရခ်ိဳးစားေသာက္ၿပီး၍ ေခတၱအနားယူေနၾကခ်ိန္မွာပင္ ကိုမင္းေရာက္ရွိလာသည္။ သူ႕ကားကိုေတာ့ အိမ္ေရွ႕ယူမလာခဲ့ဘဲ လမ္းထိပ္က ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ အပ္ႏွံထားခဲ့ကာ ဒီအတိုင္းပင္ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္တို႔ လမ္းထဲကို ေလွ်ာက္ဝင္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္က ကိုမင္းကို လဲ့ယမင္းႏွင့္ မိတ္ဆက္ေပးလိုက္ရသည္။ သုံးေယာက္သား ဧည့္ခန္းရွိ တီဗြီေရွ႕မွာ ထိုင္ကာ စကားစျမည္ေျပာဆိုေနၾကၿပီး အလိုက္သိေသာ လဲ့ယမင္းက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ႏွင့္ခ်ိန္းထား၍ အျပင္ကိုခဏသြားလိုက္ဦးမည္ဆိုၿပီး အိမ္ေသာ့ကိုပါယူကာ ေရွာင္ထြက္သြားလိုက္သည္။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ႏွင့္ကိုမင္းတို႔ ႏွစ္ေယာက္သား တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္ကာ ျပံဳးလိုက္ၾကၿပီး ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္လည္း ကိုမင္းကို အသာပင္လက္ကမ္းေပးလိုက္ရာ ကိုမင္းက သူမလက္ကိုဆြဲ၍ ႏွစ္ေယာက္သား သူမအိပ္ခန္းထဲကို ဝင္လာခဲ့ၾကပါသည္။

"ေမာင္ … လိုးခ်င္လွၿပီ သြယ္ရယ္ "

ကိုမင္းက သူမကို္ယ္လုံးကေလးအား သိမ္းက်ံဳးေပြ႕ဖက္ကာ နမ္းလိုက္ရင္းက ေျပာသည္။

"ဟင္းဟင္း  ဟင္း သြယ္လည္း ေမာင့္လိုပါပဲ ေမာင္ရယ္ …ေမာင္ ဒီည သေဘာရွိေပ်ာ္ႏိုင္ပါတယ္ သြယ့္အိမ္မွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ပဲ ဘယ္သူတစ္ေယာက္မွ မရွိၾကဘူးေလ "

"ဟိုေကာင္မေလး လဲ့ယမင္း ဆိုလား … သူကေရာ "

"သူက သြယ့္တပည့္မကေလးပါ  သြယ္တို႔ ကိစၥ သူဝင္စြက္မွာ မဟုတ္ဘူး "

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ေျပာလိုက္ၿပီး ကိုမင္းကို ျပံဳးစစႏွင့္ၾကည့္လိုက္ရာက …

"ဘာလဲ … ေမာင္ သူ႕ကို စိတ္ဝင္စားလို႔ လား "

"အို မဟုတ္ပါဘူး သြယ္ကလဲ "

"စိတ္ဝင္စားရင္ေျပာ သြယ္ေျပာေပးမယ္ "

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္က သူ႕ကို ေနာက္သလိုလို အတည္လိုလိုလုပ္ၿပီး ေျပာသည္။

ကိုမင္းက ဘာမွ်ျပန္မေျပာဘဲ တဟင္းဟင္းသာ ရယ္ေနလိုက္သည္။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္၏ကိုယ္ေပၚကအက်ၤီပါးကေလးကို ကိုမင္းက အသာခြ်တ္ေပးလိုက္ၿပီး ရင္ႏွစ္ျမႊာကို စည္းေႏွာင္ထားသည့္ ဘရာစီယာကေလးကိုပါ အသာျဖဳတ္ခြ်တ္ေပးလိုက္ျပန္သည္။ သူမ၏ ထြားထြားအိအိရွိလွေသာ ရင္သားႀကီးႏွစ္ျမႊာက ဘရာစီယာေအာက္ကေန ခုန္ထြက္လာၾကသည္။

အိမ္ေထာင္မရွိေသးသူပီပီ သူမ၏ႏို႔သီးေခါင္းခြ်န္တက္တက္ကေလး ႏွစ္ခုက က်စ္ခဲလွစြာျဖင့္ အေပၚဖက္သို႔ ေငါ့၍ ေထာင္ထေနတာကို ေတြ႕ရေပသည္။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ကိုယ္တိုင္လည္း သူမထမီကို လိုလိုလားလားပင္ ခြ်တ္ေပးၿပီး ဆက္လက္၍ ကိုမင္းကိုယ္ေပၚရွိ အဝတ္ေတြကို သူမလက္ကေလးႏွင့္ အသာအယာ ခြ်တ္ယူလိုက္ေလသည္။

ႏွစ္ေယာက္စလုံး ခႏၶာကိုယ္ ဗလာက်င္းသြားၿပီး လွ်ိဳ႕ဝွက္အပ္ရာ ကိုယ္အဂၤါေတြ တစ္ခုမက်န္ ေပၚထြက္လာရကာ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ဖက္ရမ္းနမ္းရႈံ႕၍ ကုတင္ေပၚကို ႏွစ္ေယာက္သား ဖိေမွာက္ထပ္လ်က္သား လဲၿပိဳက်သြားခဲ့ၾကေလသည္။

မၾကာမီ အိပ္ခန္းေလးထဲမွ အသံဗလံမ်ားထြက္လာၾကၿပီး သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဆီမွ မာန္သြင္းသံ အသားဆိုင္အခ်င္းခ်င္း ပြတ္တိုက္ရိုက္ခတ္သံ တအိုးအိုးတအင့္အင့္ညည္းညဴသံေတြက အိပ္ခန္းအျပင္ဖက္သို႔တိုင္ တားမႏိုင္ဆီးမရ ဖိတ္လွ်ံ၍ ထြက္ေပၚလာခဲ့ရပါေခ်ၿပီ။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ပင္ ကာမေရယာဥ္ေၾကာထဲမွာ တစိုက္မတ္မတ္ ေမ်ာပါေနမိေလသည္။

ကိုမင္း၏လိုးေဆာင့္ခ်က္မ်ားက ကုတင္ေပၚမွာ ေလးဘက္ကုန္းေပးထားေသာ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္၏ဖင္သား ကားကားအိအိႀကီးႏွစ္ဖက္ေပၚကို အဆက္မျပတ္က်ေရာက္ေနၿပီး သူ႕လိင္တန္ႀကီးကလည္း သူမ၏ေစာက္ပတ္ထဲသို႔ တစ္ၾကပ္စီးပိုင္စြာျဖင့္ တဇြပ္ဇြပ္တဗြပ္ဗြပ္အသံျပဳကာ တိုးဝင္လိုက္ ျပန္ထြက္လိုက္ႏွင့္ ထြက္ခ်ည္ဝင္ခ်ည္ ျဖစ္ကာ ေနေလေတာ့သည္။

ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္တစ္ေယာက္ ေကာ့ေနေအာင္ကို ပက္ပက္စက္စက္ပင္ အလိုးခံေနရေပသည္။

ကိုမင္းက သူမကို ပုံစံအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္း၍ ဆက္ဆံေနၿပီး ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္လည္း ကိုမင္းလုပ္ေလသမွ်ကို မညည္းမညဴလိုက္ပါ၍ ပက္လက္တစ္မ်ိဳး ေမွာက္ရက္တစ္ဖုံ အမ်ိဳးမ်ိဳးအသုံးေတာ္ခံၿပီး သူ႕အလိုက် လိုက္ေလ်ာျဖည့္ဆီး ေပးေနေပသည္။

အခ်ိန္အားျဖင့္ တစ္နာရီနီးပါးေလာက္ ၾကာျမင့္သြားခဲ့သည္။

ကိုမင္းလိုးေဆာင့္ခ်က္မ်ားက ျပင္းသထက္ျပင္းလာသည္။ ထိေရာက္မႈလည္း ရွိလာသည္။ ခြန္အားႏွင့္ျပည့္စုံသေလာက္ ခါးအားလည္းသန္သူျဖစ္၍ သူအဆက္မျပတ္ေဆာင့္လိုးေပးမႈကို ခံရင္း ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ တစ္ခ်ီၿပီး တစ္ခ်ီ ၿပီးေနရပါသည္။ ခ်ိဳခ်ိဳသြယ္ သူ႕လီးႀကီးကို ေတာ္ေတာ္ခိုက္သြားသည္။

ရင္ေခါင္းတစ္ခုလုံး ဆို႔ဆို႔နင့္နင့္ႀကီးျဖစ္ေအာင္ပင္ အားပါးတရ တရစပ္လိုးေဆာင့္ေပးေနေသာ ကိုမင္းလီးႀကီးမွာ သူမကို တစ္ခ်ီမကဘဲ ႏွစ္ခ်ီသုံးခ်ီဆက္တိုက္ပင္ ကာမပန္းတိုင္ကို အလီအလီအခ်ီခ်ီ ဆိုက္ေရာက္သြားေစသျဖင့္ လူတစ္ကိုယ္လုံး ေခြယိုင္ကာႏုံးခ်ိမတတ္ပင္ ျဖစ္သြားရေလသည္။

ဆက္ရန္
Pages: « 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10