Recent Posts

Pages: « 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
91
                  မိန္းမမ်ား၏ ဆႏၵသေဘာထား

၁။ ဗလအားကိုး ေယာကၤ်ားဆိုး
   အေလာင္းအစားမက္ေသာ ေယာကၤ်ားမ်ားအား ဆန္ ့က်င္ၾက ။

၂။ ညၾကီးအခ်ိန္မေတာ္ မာဆတ္ ( ေခၚ )
   အႏွိပ္ခန္းတြင္ ေပ်ာ္တတ္ေသာ ေယာကၤ်ားမ်ားအား ဆန္ ့က်င္ၾက ။

၃။ အိုင္ေတြ ့တိုင္း ေျခေဆး
   မိန္းမျမင္တိုင္း ေငးတတ္ေသာ ေယာကၤ်ားမ်ားအား
   ဘံုရန္သူအျဖစ္ သတ္မွတ္ ေျခမွဳန္းၾက..။


ေအာင္မ ငီး..
92
                   အရြယ္သံုးပါး

မိန္းမ

ပထမအရြယ္...... မိဘကို ဒုကၡေပးတဲ့အရြယ္..
ဒုတိယအရြယ္..... ေယာကၤ်ားကို ဒုကၡေပးတဲ့အရြယ္.
တတိယအရြယ္... ေယာကၡမကို ဒုကၡေပးတဲ့အရြယ္.

ေယာကၤ်ား

ပထမအရြယ္..... မိဘကို ဒုကၡေပးတဲ့အရြယ္.
ဒုတိယအရြယ္.... မိန္းမကို ဒုကၡေပးတဲ့အရြယ္.
တတိယအရြယ္.. ကုိယ့္ကိုကုိယ္ ဒုကၡေပးတဲ့အရြယ္.
93
                                                        မကပ္ဖူး..

တစ္ခါက တိုင္းျပည္အၾကီးအကဲ တစ္ဦးသည္ မိမိ၏ နာမည္ႏွင့္ ဂုဏ္ကို ျမွင့္တင္ခ်င္သည့္အတြက္ ၄င္း၏ပံုကုိ တံဆိပ္ေခါင္းအျဖစ္ ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္ ။ထုတ္ေ၀ျပီး
တစ္လခန္ ့အၾကာတြင္ ေရာင္းအားေကာင္း မေကာင္းစာတိုက္ၾကီးသို ့ ကုိယ္တိုင္သြားေရာက္ စံုစမ္းခဲ့သည္ ။

အၾကီးအကဲ..." ငါ့ပံုနဲ ့ တံဆိပ္ေခါင္း ေရာင္းေကာင္းသလားေဟ့.."

စာတိုက္မွဴး..." ေကာင္းပါတယ္..ဒါေပမဲ့ တံဆိပ္ေခါင္းက သိပ္မကပ္ဖူးလို ့ ေျပာၾကတယ္.."

အၾကီးအကဲ.." မျဖစ္ႏိုင္တာ.."

တံဆိပ္ေခါင္းတစ္ခုကို ကုိယ္တိုင္ယူျပီး ေနာက္ေက်ာကို တံေတြးေထြးကာ စာအိတ္ေပၚတြင္ ကပ္ၾကည့္လိုက္သည္ ။

အၾကီးအကဲ.." ကပ္လိုက္တာမွ ျမဲေနတာပဲကြာ.."

စာတိုက္မွဴး..." သူတို ့က တံေတြးကို တံဆိပ္ေခါင္းရဲ ့ ေရွ ့မွာ ေထြးၾကလို ့ပါ ခင္ဗ်.."
94
အေရးအၾကီးဆံုး

၁။ သင့္မွာ အိမ္မွဳကိစၥေတြ ကူညီေပးဘို ့ ၊ သင့္ကို ခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးေမြးဘို ့ မိန္းမေကာင္းတစ္ေယာက္ ရွိဘို ့ အေရးၾကီးတယ္..။

၂။ သင့္မွာ သင္စိတ္ညစ္လာတဲ့အခါ ေပ်ာ္ရႊင္လာေအာင္ ဟာသေလးေတြနဲ ့စိတ္အပန္းေျဖေပးတတ္တဲ့ မိန္းမေကာင္းတစ္ေယာက္ ရွိဘို ့အေရးၾကီးတယ္.။

၃။ သင့္မွာ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရျပီး ဘယ္ေတာ့မွ လိမ္မေျပာတတ္တဲ့ မိန္းမေကာင္းတစ္ေယာက္ ရွိဘို ့ အေရးၾကီးတယ္..။

၄။ သင့္မွာ သင့္ကို ယုယၾကင္နာတတ္တဲ့ မိန္းမေကာင္းတစ္ေယာက္ ရွိဘို ့အေရးၾကီးတယ္..။

၅။ အေရးအၾကီးဆံုးက အဲ့ဒီမိန္းမေလးေယာက္ဟာ တစ္ေယာက္နဲ ့တစ္ေယာက္ မသိဘို ့အေရးၾကီးတယ္..။
95
ရန္ကုန္မိန္းမ................ရန္ျဖစ္ျပီးလွ်င္ စိတ္ကုန္သြားေစႏိုင္ေသာ မိန္းမ
ရန္ကင္းမိန္းမ...............ရန္ျဖစ္လွ်င္ ကင္းကိုက္သလို ေအာ္တတ္ေသာ မိန္းမ
တာေမြ မိန္းမ...............တာရွည္ေပါင္းသင္းမိလွ်င္ ေျမြေပြးခါးပိုက္ပိုက္ထားရသည္ႏွင့္ တူေသာ မိန္းမ
သမိုင္း မိန္းမ...............သူ ့ကိုပဲ တသသ လုပ္ေနျပီး ၾကြမိုင္းကို နင္းထားရသလို အနီးကပ္ရွိေနမွ ၾကိဳက္ေသာ မိန္းမ
                            ( သူ ့ကို ပစ္ထားလွ်င္ ေပါက္ကဲြတတ္သည္ ။ )
အင္းစိန္ မိန္းမ.............အင္း ဟုေျပာလွ်င္ ကိုယ့္ကို စိန္ေခၚေနသည့္ signal ဟု သိထား သေဘာေပါက္ရမည့္ မိန္းမ
ျမစ္ၾကီးနား မိန္းမ..........ေျခေျချမစ္ျမစ္ ၾကီးၾကီးမားမား စကားလံုးမ်ားကို နားမလည္သည့္ မိန္းမ
ဗန္းေမာ္မိန္းမ.............လင္ကို ဗန္းျပျပီး ေမာ္ၾကြားတတ္သည့္မိန္းမ
ေရႊဘိုမိန္းမ...............ေရႊ၀တ္ျပီး ဘိုလို မွဳတ္တတ္သည့္မိန္းမ
စကၤာပူမိန္းမ.............တက္တက္စင္ေအာင္ သံုးျဖံဳး ေပ်ာ္ပါးျပီး ေျပာင္ကာမွ ပူပင္ေသာက ေရာက္တတ္သည့္ မိန္းမ
ေ၀ဘာဂီမိန္းမ...........မ်က္ရည္တေ၀ေ၀ျဖစ္ေနျပီး ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္မကိုင္ႏိုင္ပဲ ဂီလာန ျဖစ္ေနသည့္ မိန္းမ
လသာ မိန္းမ............လ ကုန္ရက္မ်ားတြင္မွ သာယာနာေပ်ာ္ဖြယ္စကားကို ေျပာဆိုတတ္သည့္ မိန္းမ
ေရႊဂံုတိုင္ မိန္းမ.........ေရႊ ရွိလွ်င္ ဂုဏ္ရွိသည္ဟု ထင္ျမင္တတ္ျပီး မ႑ပ္တိုင္ တက္တတ္သည့္ မိန္းမ
ဗိုင္တေထာင္ မိန္းမ....စစ္ဗိုလ္ျမင္လွ်င္ ငမ္းငမ္းတက္ ၾကိဳက္တတ္သည့္ မိန္းမ
ပုသိမ္ မိန္းမ...........အရပ္ပုသည္ကို သိမ္ငယ္စရာဟု ထင္ျမင္တတ္သည့္ မိန္းမ
ဘီအိုစီ မိန္းမ..........ဘီယာေသာက္သက္ old service ျဖစ္ေနျပီး အျမဳတ္တစီစီ ထြက္ေအာင္ စကားမ်ားတတ္သည့္ မိန္းမ..


ဟိဟိ..ဖဘမွာေတြ ့လို ကူးျပီး တင္ေပးတာေနာ္..ႏွဳတ္ခ်င္ရင္ ဖဘမွာတင္တဲ့သူကို ႏွဳတ္.. ;D ;D ;D
96
အဘက အလကား လုပ္ပါ့မလားကြယ့္

တစ္ခါကၾကားဖူးတဲ့ ပံုၿပင္ေလးတစ္ပုဒ္ကဒီလိုပါ။

လူငယ္တစ္စုတဲ့ ေမၿမိဳ႕ကို ေပ်ာ္ပြဲစားသြားၾကသတဲ့။ သူတို႕ထဲက တစ္ေယာက္က ေမၿမိဳ႕မွာ ၿခံနဲ႕ အိမ္ပိုင္ ေလသည္။ သူတို႕လည္းအဲဒါနဲ႕ အဲဒီၿခံမွာ တည္းၾကတာေပါ့။ အဲဒီၿခံထဲမွာ ၿခံေစာင့္ အဘိုးႀကီး တစ္ေယာက္လည္း ရွိေလသည္။ ညေနေရာက္ေတာ့ သူတို႕က အရက္ေသာက္ခ်င္လာၾကတယ္ေလ။ သြား၀ယ္ရမွာကလည္းပ်င္းတာနဲ႕ အဘိုးႀကီးကို ပိုက္ဆံေပးၿပီး

‘အဘ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို အရက္သြား၀ယ္ေပးစမ္းပါ’

ဆိုၿပီး လြတ္လိုက္ ၾကတယ္။ အဘိုးႀကီးလည္း ခဏေနေတာ့ အရက္ပုလင္းေလး၀ယ္ၿပီး ၿပန္လာေလသည္။ လူငယ္မ်ားသည္လည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ပါးပါးနဲ႕ အရက္ေသာက္ၾကရာ တစ္လံုးကုန္ေသာ္လည္း မမူးသၿဖင့္ ထပ္၀ယ္ခုိင္းေလသည္။ ထို႕ေနာက္ ထပ္ေသာက္ၾကၿပန္ရာ ထိုအခါလည္း မမူးေပ။ သို႕ႏွင့္ သူတို႕လည္း မသကၤာေတာ့ သၿဖင့္ အဘိုးႀကီး ကိုေမးၾကသည္။

‘အဘႀကီး ကၽြန္ေတာ္တို႕ အရက္ကို ေသာက္ၿပီး ေရေရာမ်ားလာသလား’

အဘိုးႀကီးက ၿပန္ေၿဖေလသည္။

‘ငါ့တူတို႕ရယ္ အဘကအလကား လုပ္ပါ့မလားကြဲ႕’

‘ဒါဆိုလည္း ၿပီးေရာဗ်ာ ထပ္၀ယ္ေခ်ဦး’

သူတို႕ ထပ္ေသာက္ၾကၿပန္သည္။ ဒီတစ္ခါလည္း မမူးေခ်။ အဘိုးႀကီးကို ထပ္ေမးၾကၿပန္သည္။

‘အဘ မလိမ္နဲ႕ ေနာ္ အဘေသာက္ၿပီး ေရေရာထားတယ္ထင္တယ္’
‘ေၾသာ္ ငါ့တူတို႕ရယ္ အဘက အလကား လုပ္ပါ့မလားကြယ့္’

သို႕ႏွင့္ သူတို႕ ထပ္၀ယ္ခုိင္းၿပီး ေသာက္ မမူး ထပ္ေမး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အဘိုးႀကီးက

‘ငါတူတို႕ရယ္ အဘအလကား လုပ္ပါ့မလားကြဲ႕’

ဟုဆိုကာ မူးလဲသြားေလသတည္း။
97
အားလံုးမွန္ပါသည္

တစ္ခါကတိုင္းၿပည္တစ္ၿပည္မွာ ဘုရင္ႀကီးတစ္ပါးအုပ္စိုးသတဲ့။ တစ္ရက္ေတာ့ အဲဒီဘုရင္ႀကီးဟာ လယ္ထြန္မဂၤလာ က်င္းပလိုၿပီး သူ႕ရဲ႕ လယ္ထြန္မဂၤလာမွာ ၿမိဳ႕ေတာ္သူၿမိဳ႕ေတာ္သားမ်ား တက္ေရာက္ ေစလိုေသာေၾကာင့္ ေအာက္ပါအတိုင္း ေၾကၿငာေမာင္းခတ္ေစေလသတဲ့။

‘တိုင္းသူ ၿပည္သား လူအမ်ားတို႕ေလ။ ဘုန္းကံႀကီးၿမတ္လွေသာ ေရေၿမ႕သခင္ အရွင္မင္းၿမတ္ႀကီး၏ လယ္ထြန္ မဂၤလာ အခမ္းအနားကို မနက္ၿဖန္တြင္ က်င္းပမည္ ၿဖစ္ပါသၿဖင့္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သား အားလံုးတက္ေရာက္ရန္ ေၾကၿငာေမာင္း ခတ္လိုက္သည္’

ဒူဒူ…ဒူ

ေၾကၿငာေမာင္းထုသူမ်ား ထိုသို႕ေၾကၿငာအၿပီးတြင္ အမတ္ႀကီးတစ္ဦးေရာက္လာၿပီး

‘အရွင္မင္းၿမတ္ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး အႀကံတစ္ခုေပးပါရေစ။ ေရေၿမ႕သခင္ အရွင္မင္းႀကီးရဲ႕ အမိန္႕ၿဖစ္ၿပီး လူေတြကို ဒီအတိုင္းရိုးရိုးေခၚတာေတာ့ မေကာင္းပါဘူး ဘုရား။ တကယ္လို႕ မလာၾကရင္ အရွင့္ရဲ႕ သိကၡာက်ရေခ်ရဲ႕။ အဲေတာ့ မလာတဲ့သူကို တစ္ခုခုေတာ့ အၿပစ္ေပးသင့္တာ ေပါ့ဘုရား’

ဘုရင္မင္းၿမတ္လည္း အမတ္ႀကီးရဲ႕ ေလွ်ာက္တင္ခ်က္ကို စဥ္းစားၿပီး သင့္ေတာ္သည္ဟု ထင္သၿဖင့္

‘အိမ္း ဟုတ္ေပသားပဲ ဒါဆိုအမိန္႕ေတာ္မွာ ၿပစ္ဒဏ္ထည့္ေစ’

ဟုဆိုသၿဖင့္ အမိန္႕ေၾကာ္ၿငာသမားတို႕ ေမာင္းထုၿပီး ေအာက္ပါအတိုင္း ေၾကၿငာရၿပန္သည္။

‘တိုင္းသူ ၿပည္သား လူအမ်ားတို႕ေလ။ ဘုန္းကံႀကီးၿမတ္လွေသာ ေရေၿမ႕သခင္ အရွင္မင္းၿမတ္ႀကီး၏ လယ္ထြန္ မဂၤလာ အခမ္းအနားကို မနက္ၿဖန္တြင္ က်င္းပမည္ ၿဖစ္ပါသၿဖင့္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သား အားလံုးတက္ေရာက္ရန္ ေၾကၿငာေမာင္း ခတ္လိုက္သည္။……. ပ်က္ကြက္ပါက ေသဒဏ္။’

ဒူဒူ…ဒူ

ထိုအမိန္႕ေတာ္ကို ေၾကၿငာအၿပီး ခဏတြင္ ထိုမင္းႀကီးကိုးကြယ္ေသာ ဆရာေတာ္ႀကီး နန္းေတာ္သို႕ အေၿပး ေရာက္လာၿပီး။

‘ဒကာေတာ္မင္းၿမတ္။ ဒကာရဲ႕ လယ္ထြန္မဂၤလာကို မလာတဲ့သူေသဒဏ္ေပးမယ္ဆိုေတာ့ အၿပစ္ဒဏ္က ႀကီးလြန္းမေနဘူးလားဘုရား။ အဲလိုသာတကယ္ဆိုရင္ အရွင္မင္းႀကီး အၾကင္နာတရား မၿပည့္၀တဲ့ မင္းႀကီးၿဖစ္ေနပါေပါ့။ ေမတၱာတရားရဲ႕ ၿပည့္၀တဲ့ မင္းႀကီး ဘယ္ၿဖစ္ပါ့ေတာ့မလဲဒကာ။ စဥ္းစားပါဦး’

ထိုအခါမင္းႀကီးလည္း ဆရာေတာ္၏ ေလွ်ာက္တင္ခ်က္ကို ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီး သင့္ၿမတ္လွသည္ဟု ထင္သၿဖင့္ မူးႀကီးမတ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ တိုင္ပင္ၿပီး အမိန္႕ေတာ္ကို ၿပင္ဆင္ေစရာ အမတ္ႀကီးတစ္ဦးက

‘အရွင္မင္းႀကီးခင္ဗ်ား။ ရာဇာတို႕၏ ႏုတ္ထြက္စကားသည္ မၿပင္ေကာင္းပါဘုရား။ သို႕အတြက္ေၾကာင့္ အမိန္႕ေတာ္ကို မၿပင္ပဲ ထပ္မံသာ ၿဖည့္စြက္သင့္ပါသည္ဘုရား’

ဟုေလွ်ာက္တင္ရာ အရွင္မင္းႀကီးလည္း ‘ဟုတ္ေပသားပဲ’ ဟုဆိုကာ မူးမတ္ႀကီး၏ အႀကံေပးခ်က္အတိုင္း ေအာက္ပါအတိုင္း ၿပင္ေစၿပန္သည္။

‘တိုင္းသူ ၿပည္သား လူအမ်ားတို႕ေလ။ ဘုန္းကံႀကီးၿမတ္လွေသာ ေရေၿမ႕သခင္ အရွင္မင္းၿမတ္ႀကီး၏ လယ္ထြန္ မဂၤလာ အခမ္းအနားကို မနက္ၿဖန္တြင္ က်င္းပမည္ ၿဖစ္ပါသၿဖင့္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သား အားလံုးတက္ေရာက္ရန္ ေၾကၿငာေမာင္း ခတ္လိုက္သည္။. ….ပ်က္ကြက္ပါက ေသဒဏ္။ …..ေသဒဏ္ဟုဆိုေသာ္လည္း သိပ္ေၾကာက္ရန္ေတာ့ မလို။’

ဒူဒူ…ဒူ

ထိုအမိန္႕ေတာ္ကို ေမာင္းထုသူတို႕ေၾကၿငာၿပီး ခဏတြင္ မင္းတိုင္ပင္ အမတ္ႀကီးတစ္ဦး နန္းေတာ္ထဲ သို႕ ေၿပးလာၿပီး ေလွ်ာက္တင္ၿပန္ေလသည္။

‘အရွင္မင္းႀကီးဘုရား။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးေလွ်ာက္တင္ပါသည္။ အရွင္မင္း၏ ေၾကၿငာခ်က္သည္ ေသဒဏ္ဟု ေၾကၿငာထားေသာ္လည္း သိပ္ေၾကာက္ရန္ေတာ့ မလိုဟုဆိုသၿဖင့္ လူအမ်ားေပါ့ပ်က္ပ်က္ၿဖစ္ေနၿပီး ရယ္စရာ ၿဖစ္ေနပါတယ္ဘုရား။ သို႕အတြက္ေၾကာင့္ မင္းတို႕၏ စကား မၿပင္စေကာင္းလည္း မၿဖစ္ေစရန္၊ လူလည္း ေလးစားေစရန္ ထပ္မံၿဖည့္စြက္သည့္ပါသည္ဘုရား’

ဟုအႀကံေပးၿပန္ရာ ေနာက္ဆံုးတြင္ အမိန္႕စာမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းၿဖစ္သြားေလသတည္း။

‘တိုင္းသူ ၿပည္သား လူအမ်ားတို႕ေလ။ ဘုန္းကံႀကီးၿမတ္လွေသာ ေရေၿမ႕သခင္ အရွင္မင္းၿမတ္ႀကီး၏ လယ္ထြန္ မဂၤလာ အခမ္းအနားကို မနက္ၿဖန္တြင္ က်င္းပမည္ ၿဖစ္ပါသၿဖင့္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သား အားလံုးတက္ေရာက္ရန္ ေၾကၿငာေမာင္း ခတ္လိုက္သည္။…….. ပ်က္ကြက္ပါက ေသဒဏ္။……. ေသဒဏ္ဟုဆိုေသာ္လည္း သိပ္ေၾကာက္ရန္ေတာ့ မလို။…… သို႕ေသာ္လည္း ေပါ့ေတာ့ မေပါ့ႏွင့္။’

ဒူဒူ…ဒူ ဟူ၏။
98
ဤသို ့လွ်င္ ၾကက္ဖတြန္သံ တညံညံျဖင့္ လမ္းမတန္း တေလွ်ာက္မွသည္ အိမ္ေရွ ့သို ့ ေရာက္ခဲ့ ပါေတာ့သည္။ အိမ္ေပၚေရာက္သည္ႏွင့္ ေရအျမန္ခ်ိဳးကာ ရံုးသြားရန္ ျပင္ဆင္ရေလေတာ့၏။ “သမီးတစ္ေကာင္ ထြန္စက္ တစ္ေထာင္…” ဟူေသာ ဆိုရုိးႏွင့္ အညီ ရံုးေနာက္က်ျပီျဖစ္၍ ေသေကာင္ေပါင္းလဲ ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲ ေနေသာ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ျဖစ္အင္ကို ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္ေသာ ေမေမက ၀ယ္လာေသာ နန္းၾကီးသုတ္ကို ဗူးႏွင့္ထည့္ကာ ရံုးျခင္းေတာင္းအတြင္း အဆင္သင့္ ျပင္ဆင္ ေပးထားရွာပါသည္။ ထံုးစံအတိုင္း ေအာ့ဖစ္ဆာ ႏွင္းလႊာ ေအာ့ဖစ္ေရာက္မွ ဆာရ ေပဦးမည္ တကား။ ထိုစဥ္ေအာက္မွ ဖယ္ရီကား၏ဟြန္းသံက ဆူညံစြာ ထြက္ေပၚ လာေပေတာ့သည္။ ကြ်ႏ္ုပ္ မွာကား သနပ္ခါးလူးလွ်က္ တန္းလန္း ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ေမေမကပင္ ဖယ္ရီကားသို ့ ကြ်ႏု္ပ္ မလိုက္ ျဖစ္ေတာ့ေၾကာင္း လွမ္းကာ ေအာ္ေျပာရပါေတာ့သည္။

ကြ်ႏု္ပ္လည္း စတြန္ ့ထိုးကာ အလွျပခ်င္ေသာ အက်ိဳးေၾကာင့္ ရံုးေနာက္က်ေတာ့မည့္ အေရးကို ေတြးကာ စိတ္ညစ္မိပါေတာ့သည္။ လူေတြ ့လွ်င္ ဂ်ာရန္ေခ်ာင္းေန.. အဲအဲ အျပစ္ရွာရန္ ေခ်ာင္းေနေသာ မန္ေနဂ်ာ၏ မ်က္ခြက္ၾကီးကိုလည္း ျမင္ေယာင္မိပါသည္။ စည္းကမ္းအရ (၉) နာရီ ေနာက္ဆံုး ထား၍ ရံုးသို ့ ေရာက္ရမည္ ျဖစ္ရာ ယေန ့ အဘို ့ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့သည္ကို.. ၄င္းမန္ေနဂ်ာ ရုတ္တရက္ မရိပ္မိေစရန္ ရံုးဆင္း၊ ရံုးတက္ မွတ္တမ္းဘုတ္အုပ္တြင္ ႏွင္းလႊာ ရံုးေရာက္ခ်ိန္ (၈) နာရီ (၉၀) မိနစ္ဟု မၾကာခဏ ေရးေနက်ထံုးစံအတိုင္း ေရးရေပဦးမည္။ ဖင္းဂါးပရင့္စက္ ပ်က္ေနျခင္းကိုပင္ ေက်းဇူး တင္ရေသးေတာ့၏။

ယူနီေဖာင္း၀တ္.. ျခင္းေတာင္းဆြဲကာ ရံုးသြားရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္ခ်ိန္တြင္မေတာ့ ကုတင္ေပၚတြင္ ခြ်တ္ပံုထားေသာ ဆြယ္တာ လွလွေလးကို တစ္ခ်က္ ငဲ့ေစာင္းကာၾကည့္မိပါေသးသည္။ အႏွီဆြယ္တာ အသစ္၏ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ရံုးသို ့ တက္ကဆီႏွင့္ ဒိုးရေပေတာ့မည္။ (ကြ်ႏု္ပ္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနေသာ ရံုးမွာ ကားမွတ္တိုင္ႏွင့္ ေ၀းလွပါသျဖင့္ ဘတ္စ္ကား စီးျခင္းငွာ မစြမ္းသာပါေခ်) ညိႈးငယ္ေသာ စိတ္ထားျဖင့္ အိမ္မွ ထြက္လာေသာ ကြ်ႏ္ုပ္.. လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ျမင္ရသည္က ဖုန္းၾကီးဖုန္းငယ္ အသြယ္သြယ္ျဖင့္ လမ္းသြားရင္း ေလကန္ေနၾကသူမ်ား။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ အနည္းငယ္က အင္မတန္ ဟန္းဖုန္းကိုင္ခ်င္ေသာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦး ကြ်ႏု္ပ္အား ေျပာခဲ့ဘူးပါသည္။ “ငါ ဟန္းဖုန္း ၀ယ္ျပီးရင္ နင္ ငါ့ဆီ လမ္းေဘးဖုန္းကေန ၁၀ မိနစ္တစ္ခါ ဆက္စမ္းပါဟယ္…” ဟူ၍။ ယခုေတာ့ ထိုသူငယ္ခ်င္းေကာ ကြ်ႏ္ုပ္ပါ ဟန္းဖုန္းကေလး ကိုယ္စီႏွင့္ စတိုင္က်ေနေခ်ျပီ။

မည္သို ့ပင္ဆိုေစကာမူ တရိပ္ရိပ္တိုးတက္ေနေသာ ကုန္ေစ်းႏႈန္းကို.. အဲအဲ အမိႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးကို ဂုဏ္ယူမိသည္ေတာ့ အမွန္ပင္။ အေျပာမဟုတ္ အလုပ္ႏွင့္ သက္ေသျပသြားၾကေသာ အူလဒူ.. တယ္လီေနာ တို ့၏ ေစတနာ (ပုဂံသို ့ ဘုရားဖူးသြားၾကသူမ်ား ဟိုေရာက္ေတာ့ ဘာလိုင္းမွ မမိပါဟု ေျပာပင္ ေျပာၾကေသာ္ျငား) ကိုလည္း အသိမွတ္ မျပဳဘဲ မေနႏိုင္ပါေခ်။ သို ့ပါေသာ္လည္း ယူၾကံဳးမရ… အုိင္ၾကံဳးရ.. ျဖစ္မိသည္က အခ်စ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး၏ ေက်ာင္းေတာ္သူကြ်ႏု္ပ္.. လက္ေတြ ့က်က် ခ်စ္ႏိုင္ရန္.. တနည္း ဂြတီးဂြက် ဂုဏ္ယူစရာ ဘ၀ ေရာက္ရွိႏိုင္ရန္ ေယာကၤ်ားတင္ေတာင္းဘို ့အေရး စုေဆာင္းထားေသာ ေငြအသျပာမ်ားအနက္မွ တက္ကဆီဘိုး (၂၀၀၀) ဆံုးရံႈးရေပေတာ့မည္။ ေမေမ ထည့္ေပးလိုက္ေသာ နန္းၾကီးသုတ္ဗူးကို တစ္လွည့္.. ျမန္မာေငြ (၂၀၀၀) က်ပ္ကို တစ္လွည့္ၾကည့္ကာ ကြ်ႏု္ပ္ခံစားမိသည္က ယေန ့မနက္ အူလဒူကြ်ႏ္ုပ္ စားရမည့္ မနက္စာသည္ (၂၀၀၀) က်ပ္တန္ နန္းၾကီးသုတ္ ျဖစ္ေခ်ေတာ့သည္တကားးးးး

ျပီးပါျပီ။

(click to show/hide)
99
အသုတ္ (၂) ပြဲမွာျပီး ရပ္ေစာင့္ေနစဥ္ ကြ်ႏု္ပ္ ေပါက္ေက်ာ္မ.. ပို္က္ဆံအိတ္ထဲမွ ဆန္မေစာင္း ဂယ္လက္ဆီ အမ်ိဳးအစား ပြတ္စကလင္ ဟန္းဆက္ တယ္လီဖုန္း(စာလံုးေပါင္း မွန္ရဲ့လားဟင္.. လူရွိန္ေအာင္သာ ထည့္ေရးတာ တကယ္ မကိုင္ဘူးေတာ့ သိဘူးရယ္…)ကို ထုတ္လိုက္စဥ္ ေစ်းလယ္ေခါင္ လူၾကားထဲ ဖုန္းေျပာျခင္းကို အလြန္တရာ မ်က္မုန္းက်ိဳးေနေသာ ေမေမက “ဘာလုပ္ဦး မလို ့တုန္းးးး….” ဟု မ်က္ေစာင္းခ်ီကာ ျမည္တြန္ ေတာက္တီးေလ၏။ “နာရီၾကည့္တာပါ ေမ ရဲ့…” ဟု က်ိဳးေၾကာင္း ဆီေလွ်ာ္စြာ ျပန္ေျပာလိုက္ေတာ့ ေမေမ မဆူေတာ့ပါ။ ဖုန္းကိုင္သူတိုင္း ဖုန္းျဖင့္ နာရီၾကည့္ေသာ ေခတ္ကာလ၏ ေရစီးေၾကာင္း သေဘာတရားကို (၂၁) ရာစု ေမေမ ပီပီ ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္ပံု ရပါသည္။

စားပြဲထိုး ေကာင္ေလး ထံသို ့ က်သင့္ေငြ လွမ္းေပးျပီး အသုတ္ထုပ္မ်ား လွမ္းယူစဥ္ “အိုပါ ဂမ္းနမ္းစတိုင္… အိုပါဂမ္းနမ္းစတိုင္….” ထိုေကာင္ေလး၏ အက်ီအိပ္ကပ္ထဲမွ ဆူညံစြာ ထြက္ေပၚ လာေသာ ဖုန္းသံျဖစ္ပါသည္။ ေမေမ့မ်က္ႏွာ စူပုပ္ေကာက္ခ်ိတ္သြားပါ၏။ ကြ်ႏု္ပ္လည္း ခိြကနဲ ရယ္မိပါ၏။ ေကာင္ေလးက အသုတ္ထုပ္မ်ား ကြ်ႏု္ပ္ထံလွမ္းေပးျခင္း၊ ေငြျပန္အမ္းျခင္း စေသာ အမႈမ်ားကို ဖုန္းေျပာရင္းတစ္ဘက္ကပင္ ကြ်မ္းက်င္စြာ လုပ္ေဆာင္သြားပါသည္။ သည္သူငယ္ မေခလွပါေခ်။ လိုအပ္သည္မ်ား ၀ယ္ျခမ္းျပီးေနာက္ အခ်ိန္အတန္ငယ္ လင့္သြားသျဖင့္ ကြ်ႏု္ပ္ ရံုးေနာက္က်မည္ကို စိုးရိမ္ေသာ ေမေမသည္ မိခင္တို ့၏ ၾကီးမားေသာ ေမတၱာျဖင့္ ပိုက္ဆံ ကုန္ကာမွ ကုန္ေရာ ဆိုကၠား စီးျပီး အိမ္ျပန္ရန္ ဆံုးျဖတ္ ပါေလသည္။

ဆိုကၠားစီးကာ ျပန္လာစဥ္ တစ္ခုေသာ လမ္းေကြ ့အေရာက္တြင္ ဆိုကၠားဆရာသည္ အနည္းငယ္ အားစိုက္ရန္ အလို ့ငွာ မတ္တပ္ရပ္လွ်က္ ကုန္းကုန္းကြကြ ႏွင့္ နင္းေလ၏။ ထိုစဥ္ “ေအာက္ အီ အီး အြတ္…. ေအာက္ အီ အီး အြတ္…. ေအာက္ အီ အီး အြတ္….” ဆိုကၠား ေခါင္းခန္းတြင္ ထိုင္လိုက္လာေသာ ေမေမ… ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းၾကားတြင္ ခ်ထားသည့္ ေစ်းျခင္းေတာင္းကို ရုတ္တရက္ အလန္ ့တၾကား ငံု ့ၾကည့္ေလသည္။ ၀ယ္လာေသာ ၾကက္ ထေအာ္သည္ ဟုမ်ား ထင္သြားေလေရာ့သလားပင္။ အမွန္ေတာ့ ထိုအသံ၏ တရားခံမွာ ဆိုကၠားဆရာ၏ ခါးၾကားမွ တယ္လီဖုန္း ျဖစ္ပါသည္။ သည္တစ္ၾကိမ္ေတာ့ ေမေမ မေနေတာ့ပါ။ “နင္တို ့ ဟာကလည္း ဟယ္… ဆိုကၠားနင္းေနတုန္းေတာ့ ဖုန္းေလး ပိတ္ထားသင့္တာေပါ့… လမ္းေပၚမွာ ကားေတြက ရႈပ္ပါဘိသနဲ ့…” ဟု ေျပာပါေတာ့သည္။

အလိုက္သိေသာ ဆိုကၠား ဆရာက ေမေမ့ကို ျပန္ေျပာပါသည္။ “စိတ္ခ်ပါ အန္တီ… က်ေနာ္က ဖုန္းကို ပိတ္သာ မထားျဖစ္တာပါ.. ဆိုကၠားနင္းရင္းေတာ့ ဖုန္းမေျပာဘူးအန္တီရ… က်ေနာ့ ပါစင္ဂ်ာ အႏၱရယ္ ျဖစ္မွာ စိုးလို ့ေလ…” ကတ္စတမ္မာကို ညာဘက္မွာ ထားေသာ အႏွီဆိုကၠားဆရာ လူငယ္၏ စိတ္ေန သေဘာထား ျမင့္ျမတ္မႈကို ကြ်ႏ္ုပ္ အသိမွတ္ မျပဳဘဲ မေနႏိုင္ပါ။ သို ့ေသာ္ ခက္သည္က သူ၏ ဖုန္းမွ ၾကက္ဖတြန္သံသည္ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ မရပ္မနား ေအာ္ျမည္ေနျခင္းပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ လမ္းေဘး၀ဲယာမွ ေစ်းသြားငါး၀ယ္ လူအမ်ားလည္း ကြ်ႏု္ပ္တို ့စီးလာေသာ ဆိုကၠားကို သမင္လည္ျပန္ ဒရယ္လည္ျပန္ ၾကည့္ၾကေလေတာ့သည္။ ဆြယ္တာ အသစ္ေလး၀တ္ကာ လွခ်င္တိုင္းလွေနေသာ ကြ်ႏု္ပ္ႏွင့္ ဤၾကက္ဖတြန္သံမွာ အလြန္တရာ ဆန္ ့က်င္ဘက္ ျဖစ္ေနရကား ကြ်ႏု္ပ္မွာ မ်က္ႏွာ မထား တတ္ေအာင္ပင္ ရွက္ရပါေတာ့၏။ ဤသို ့လွ်င္ ၾကက္ဖတြန္သံ တညံညံျဖင့္……………

ဆက္ပါဦးမည္……

(click to show/hide)
100
ၾကက္သားသည္က ေမေမ့အား “ခဏေလးေနာ္ အစ္မ..” ဟုေျပာကာ ဖုန္းကိုထုတ္၏။ နားက်ပ္ၾကိဳးကို ယူကာ နားတြင္ခ်ိတ္ရင္း တစ္ဘက္ကို ဖုန္းအေပါက္တြင္ ထိုး၍ “ဟလို… ဟလို..” ဟုက်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္ေလသည္။ ၾကက္သားခုတ္ရင္း တစ္ဘက္က ဖုန္းေျပာရန္ စီစဥ္ေနေသာ အႏွီေစ်းသည္၏ အေျမာ္ျမင္ၾကီးပံုကို ကြ်ႏု္ပ္ သေဘာက်ကာ ျပံဳးမိပါ၏။ ေမေမကေတာ့ မ်က္ေမွာင္က်ံဳ ့ေနပါသည္။
 
ထိုအခိုက္ ကြ်ႏု္ပ္ ျမင္လိုက္ရသည္က သူမ၏ နားက်ပ္ၾကိဳးတြင္ မိုက္ခရိုဖုန္းဟု ေခၚရမည္ျဖစ္ေသာ မည္းမည္းေလးေထာင့္ တုံုးကေလးက ပါးစပ္ႏွင့္ အတန္ငယ္လွမ္းေနရကား သူခမ်ာ အဆင္မေျပရွာပါ။ လက္က ဓါးကိုကိုင္ရင္း နံထင္ေဘးမွသည္ ပါးျပင္တေလွ်ာက္ တြဲေလာင္းက်ေနေသာ ၾကိဳးမွ အႏွီ မိုက္ခရိုဖုန္း ရွိရာဘက္သို ့ ေစာင္းကာေတ့ကာ ေျပာေနသည္မွာ ဟာသလူရႊင္ေတာ္တစ္ဦးက ေလျဖတ္သည့္ လူမမာ စကားေျပာေနသည့္ပံုစံ သရုပ္ေဆာင္ျပေနသကဲ့သို ့ ျဖစ္ေနေပသည္။

ေနရာတကာ ကူညီခ်င္ေသာ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ၀င္ပါမိျပန္ပါ၏။ ၾကက္သားသည္အေဒၚၾကီး ဖုန္းေျပာရင္း ၾကက္သားခုတ္ႏိုင္ရန္ အလို ့ငွာသူမ၏ နားက်ပ္ၾကိဳးမွ မိုက္ခရိုဖုန္းကေလးကို ပါးစပ္နားသို ့ ကိုင္၍ ေတ့ေပးလိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ အေဒၚၾကီးလည္း အဆင္ေျပသြားသျဖင့္ ၾကက္ကို စ တင္ခုတ္ရန္ ျပင္ေလေတာ့သည္။ ကြ်ႏု္ပ္ကူညီလိုက္သျဖင့္ တစ္ဘက္သား အဆင္ေျပသြားသည္ကို မိခင္အား ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြား ႏိုင္ေစျခင္း အလို ့ငွာ ေမေမ့ဘက္လွည့္ကာ ေအာင္ျမင္စြာ ျပံဳးျပလိုက္ပါသည္။ ေမေမက မ်က္ေစာင္း ထိုးလ်က္ “ေတာ္ေတာ့.. ခုတ္မေနနဲ ့ေတာ့… ငါ့ဘာသာ အိမ္ေရာက္မွ ခုတ္မယ္… ထည့္လိုက္ေတာ့ အဲ့အတိုင္း…” ဟု ခပ္တည္တည္ေျပာကာ ကြ်ႏု္ပ္၏ ေအာင္ျမင္မႈကို ေထာပနာ ျပဳလိုက္ေလေတာ့သည္။

ထိုမွ တဖန္ အသုတ္ဆိုင္ဘက္သို ့ ကူးကာ ကြ်ႏ္ုပ္ပူဆာသည့္အတိုင္း သားအမိႏွစ္ေယာက္ နန္းၾကီးသုတ္ ထိုင္္စားရန္ ၾကံစီၾကေလ၏။ အသုတ္ဆိုင္သို ့ေရာက္လတ္ေသာ္ အလြန္ပင္ လက္ရာေကာင္းလွေသာ ၄င္း အသုတ္ဆိုင္တြင္ အလွဴေပးေနသည့္ အလား ထိုင္စားေနၾကသည္မွာ ကြ်ႏု္ပ္တို ့ သားအမိအတြက္ ထိုင္စရာေနရာပင္ မရွိပါေခ်။ ေမေမက “ပါဆယ္ပဲ ၀ယ္လိုက္ေတာ့ မီးမီး.. ပိတ္ရက္က်မွ ထိုင္စားခ်င္စား…” ဟု ေျပာကာ ကြ်ႏု္ပ္အား ဆိုင္ဘက္သို ့ေမးေငါ့ကာ သြား၀ယ္ေစ၏။ သမီးလိမၼာေလးတစ္ဦး ျဖစ္ေသာ ကြ်ႏု္ပ္လည္း “ဟုတ္ ေမေမ…” ဟုေျပာကာ အသုတ္ပါဆယ္ သြား၀ယ္လိုက္ပါ၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကြ်ႏု္ပ္၏ အဓိက လိုရင္းမွာ အသုတ္ထိုင္စားရန္ထက္ ဆြယ္တာအသစ္ႏွင့္ လမ္းထြက္ရေရးသာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ အသုတ္ (၂) ပြဲမွာျပီး ရပ္ေစာင့္ေနစဥ္…….

ဆက္ပါဦးမည္..........
Pages: « 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10