Recent Posts

Pages: « 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 »
81
"ေကာင္းလားဟင္ မမ "

"ေကာင္း ေကာင္းလိုက္တာ ေမာင္ေလးရယ္ မမ တစ္ခ်ီေတာင္ ၿပီးခ်င္တယ္ ယက္ ယက္ ေမာင္ေလး ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းလွ်ာနဲ႔ယက္ေပး မမေစာက္ပတ္ တအားရြလြန္းေနၿပီ"

လွ်ာႏွင့္ယက္ရံုေတာင္မဟုတ္ဘဲ ေစာက္ေခါင္းထဲကိုလည္း လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းပူးထည့္၍ လိုးေပးလိုက္ေသးသည္။ ေဒၚနီနီျမင့္ခမ်ာ ဘယ္လိုမွ စိတ္မထိန္းႏိုင္ရွာေတာ့ၿပီ။ တစ္ကိုယ္လုံးေကာ့ၾကြကာ ထြန္႔ထြန္႔လူးရင္းက သူမေစာက္ပတ္တဝိုက္မွာလည္း ေစာက္ရည္ဗရပြ စီးယိုထြက္က်လာခဲ့ရကာ သူမလက္ႏွစ္ဖက္က သူ႕ေခါင္းကို ရုတ္တရက္ႀကီး တြန္းဖယ္ပစ္လိုက္ၿပီး …

"ေတာ္ၿပီ ေမာင္ေလး မင္းလီးကို မမတစ္လွည့္စုပ္ေပးမယ္ မင္းအဆင္သင့္ျဖစ္ရင္ လိုးၾကရေအာင္ကြယ္ မမ မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး "

"ဒါျဖင့္ စုပ္ေလ မမရဲ႕ "

ထူးေက်ာ္ သူ႕လီးႀကီးကို နီနီျမင့္ပါးစပ္နားတိုးကပ္ေပးလိုက္ၿပီး လီးစုပ္ေစလိုက္သည္။ နီနီျမင့္၏ လီးစုပ္ပညာကလည္း မေခလွေပ။ ထူးေက်ာ္လိုလူကို ေကာ့ပ်ံသြားေလာက္ေအာင္ပင္ စြမ္းလြန္းလွသည္။ လီးဒစ္ထိပ္လုံးကို ငုံကာစုပ္၍ လီးကိုယ္ထည္တစ္ေလွ်ာက္အား လွ်ာျဖင့္ယက္လိုက္ဆြလိုက္လုပ္ေပးသည္။ ထူးေက်ာ္လီးကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ကာ လီးတစ္ေခ်ာင္းလုံး အာေခါင္တြင္းသို႔ မဝင္ဝင္ေအာင္သြင္းၿပီး ေခါင္းကိုႏွိမ့္လိုက္ၾကြလိုက္လုပ္၍ ပါးစပ္ႏွင့္လိုးေပးသည္။ လေခ်ာင္းကိုေရာ ေဂြးဥႏွစ္လုံးကိုပါ ပါးစပ္ႏွင့္တျပြတ္ျပြတ္စုပ္၍ လွ်ာႏွင့္မရပ္မနား ဆြႏွဴးေပးလိုက္ေလရာ ထူးေက်ာ္လည္း လီးေတာင္လြန္လြန္း၍ နီနီျမင့္ပါးစပ္ထဲမွာေတာင္ သူ႕လီးကမဆန္႔ဘဲ ျဖစ္သြားခဲ့ရေလသည္။

ထူးေက်ာ္လီးႀကီးက အဆမတန္ႀကီးထြားလာသည္။

"လိုးၾကစို႔ မမရယ္ ေနာ္ "

သူ႕အေျပာကိုပင္ နီနီျမင့္တစ္ေယာက္ေစာင့္ေနပုံရသည္။

"မမ ဘယ္လိုေနေပးရမလဲ ေျပာ ေမာင္ေလး "

"ကုန္းလိုက္ မမ ကြ်န္ေတာ္ အေနာက္ကလိုးေပးမယ္ "

ေဒၚနီနီျမင့္ ေျခလက္ေလးဘက္ေထာက္ၿပီး ေမွာက္ခုံရက္ ဖင္ကို ကုန္းေပးလိုက္သည္။ သူမဖင္ႀကီးမွာ အယ္အယ္ထြားထြားႀကီးျဖစ္ရာ အသားအေရျဖဴဝင္းသေလာက္ ဖင္ေဖြးေဖြးႀကီးျဖစ္လွ်က္ ခါးေလးကိုအနည္းငယ္ေကြးညႊတ္ၿပီး ဖင္ကို ေယာက္်ားေလးအႀကိဳက္ ထင္သလို လိုးႏိုင္ေအာင္ အလိုက္တသိ ေကာ့ေထာင္ေပးထားသည့္အေနအထားႏွင့္မို႔  ထူးေက်ာ္လည္း လိုးခ်င္စိတ္ကို ဘယ္လိုနည္းႏွင့္မွ် ထိန္းခ်ဳပ္မထားႏိုင္ေတာ့ပါေခ်။ နီနီျမင့္ဖင္သားကားကားႀကီးအား ကုန္းနမ္းပစ္လိုက္ရာက ဖင္ႏွစ္ဖက္ကို ခပ္ေကာ့ေကာ့ေလး စိတ္တိုင္းက်ျပဳျပင္၍ သူမဖင္သားအေနာက္ကေနၿပီး ျပဴးျပဲထြက္ေနသည့္ ေစာက္ပတ္ႀကီးထဲကို သူ႕လီးထိပ္အားထည့္သြင္းၿပီး ဖြပ္ ဇြပ္ဆိုၿပီး အေနာက္ကေန ခပ္ဆတ္ဆတ္ကေလးလုပ္ကာ ေဆာင့္လိုးခ်လိုက္ေလသည္။

လီးႀကီးက တစ္ဝက္သာသာေလာက္နစ္ဝင္သြားၿပီး နီနီျမင့္ဖင္ႀကီး အေပၚကိုေငါ့ေထာင္ကာ ေကာက္တက္သြားရေလသည္။ ထူးေက်ာ္အပီအျပင္က်ံဳးလိုးသည္။ သူမကလည္း ဖင္ေနာက္ျပန္တြနါး၍ ေညွာင့္ေဆာင့္ေပးေနသည္။ သူ႕လီးႀကီးလြန္းလွ၍  ခံရခ်က္ကေတာ့ မသက္သာလွေပ။ နီနီျမင့္မ်က္ႏွာေလး ဣေျႏၵမဆယ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ရႈံ႕မဲ့ေနရၿပီး အံတႀကိတ္ႀကိတ္ႏွင့္ပင္ ထူးေက်ာ္လိုးသမွ်ကုန္းရုန္းခံေနကာ လီးအရသာကို ေကာင္းေကာင္းခံစားေနလွ်က္ရွိေပသည္။

"မမ အႀကိဳက္ေတြ႕ရဲ႕လား "

"ႀကိဳက္ပါတယ္ ငါ့ေမာင္ရယ္ ဒါေပမယ့္ မင္းလီးႀကီးက မမရဲ႕ေသသြားတဲ့လင္ထက္ေတာင္ ႏွစ္ဆေလာက္ ႀကီးမားေနေသးတယ္ မမ ဒီလို တစ္ခါမွ အလိုးမခံဖူးပါဘူးကြယ္ မင္းလိုးတာ မမ အသည္းေတြအူေတြေတာင္ ဘယ္လိုျဖစ္ကုန္တယ္ မသိေတာ့ပါဘူး "

"မမ သားအိမ္ေထာက္မိလို႔လား ဒါျဖင့္ ရိုးရိုးပဲလိုးရေအာင္ေလ ေနာက္က်င့္သားးရေတာ့မွ ဖင္ေထာင္လိုးတာေပါ့ မမကို ဒီေန႔တစ္ေန႔လုံး လိုးေပးမယ္ ေက်နပ္လား ဟင္ မမ"

"ေက်နပ္ပါတယ္ ေမာင္ေလးရယ္ ဟုတ္တယ္ မင္းေျပာသလိုပဲ ခုနကအတိုင္းျပန္လိုးရေအာင္ ေစာေစာက အေနာက္ကေနလိုးတာ မင္းဟာႀကီးက သားအိမ္လားဘာလား တစ္ခုခုေထာက္မိေနသလိုပဲ မမ စိတ္ထဲ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္ "

"ရတယ္ ကြ်န္ေတာ္ လီးခြ်တ္လိုက္မယ္ မမ ပက္လက္လွန္လိုက္ေနာ္ "

ႏွစ္ေယာက္သားပုံစံျပန္ေျပာင္းၿပီး ေလွႀကီးထိုးအတိုင္း လိုးေပးလိုက္ရသည္။ နီနီျမင့္က ဒီပုံစံႀကိဳက္သလို ထူးေက်ာ္လည္းႀကိဳက္သည္ပင္။ သူမႏို႕ကိုစို႔၍ စိတ္ရွိလက္ရွိ ကိုယ္လိုသလို ဆြဲလိုးလို႔လည္းရေနေပသည္။ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ စေတြ႕ကာ ခ်စ္မဝႏိုင္ေသးခ်ိန္မွာ ဒီနည္းအတိုင္း ဖက္ရမ္းနမ္းရႈံ႕၍ အခ်ိန္ယူ လိုးရတာလည္း တစ္မ်ိဳး အရသာရွိတာအမွန္ပဲျဖစ္သည္။

သူမဖင္ႀကီးကို အိုးပင့္မၿပီး ထူးေက်ာ္ ပက္ပက္စက္စက္ စခန္းသြားပစ္လိုက္သည္။ သူ႕လီးကို တစ္ဆုံးထည့္လိုးလိုက္တာမို႔  ထိထိမိမိအရသာလည္းရွိၿပီး အိကနဲအင့္ကနဲ ျဖစ္ျဖစ္သြားကာ နီနီျမင့္သူ႕ရင္ဘတ္ကိုပင္ အလန္႔တၾကားတြန္းကန္ထားလိုက္မိပါေသးသည္။ ႀကီးလည္းႀကီး ရွည္လည္းရွည္ေသာလီးမို႔ နီနီျမင့္တစ္ေယာက္ သူ႕ကို လက္မလႊတ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ အခ်စ္ပိုသြားမိပါသည္။

ထူးေက်ာ္က အသက္ငယ္ရြယ္သူျဖစ္၍လိုးအားေဆာင့္အားလည္းေကာင္းသည္။ မိန္းမအႀကိဳက္ အၾကမ္းတစ္မ်ိဳးအေခ်ာတစ္ဖုံ အမ်ိဳးမ်ိဳးလိုးေပးႏိုင္ၿပီး သူမေစာက္ပတ္အတြင္းနံရံေတြကို သူ႕လီးႀကီး အျပည့္အသိပ္ ထည့္သြင္းပြတ္တိုက္မႈေပးေနတာမို႔ ေဒၚနီနီျမင့္တစ္ေယာက္ေကာ့ပ်ံေနေအာင္အလိုးခံေနရကာ ပါးစပ္ကလည္း တကြ်တ္ကြ်တ္ အိုးအိုးအင့္အင့္ အသံစုံျမည္တမ္းညည္းညဴရင္း ထူးေက်ာ္ခါးကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ဖက္တြယ္၍ ကာမစည္းစိမ္အေတြ႕ႀကီးေတြ႕ေနမိေလေတာ့သည္။

တစ္နာရီနီးပါးေလာက္လိုးၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား လရည္ႏွင့္ေစာက္ရည္မ်ား ၿပိဳင္တူပန္းထြက္ကာ ကိစၥၿပီးလိုက္ၾကရသည္။ ေဒၚနီနီျမင့္ ဒီတစ္ႀကိမ္တြင္လည္း ႏွစ္ခ်ီဆက္တိုက္ၿပီးလိုက္ရျခင္းျဖစ္၍ အားေတာ္ေတာ္ေပ်ာ့သြားကာ ထူးေက်ာ္ရင္ခြင္ထဲ အသာဝင္ေရာက္ကာမွိန္းေနလိုက္ရေလသည္။

ဆက္ရန္
82
ထူးေက်ာ္လည္း ေဒၚနီနီျမင့္ဖင္သားအိအိကားကားႀကီးႏွစ္ဖက္ကို အားပါးတရ ေအာက္ကေနပင့္မကိုင္ကာ ဆုပ္ဆြဲရင္း ဇယ္ဆက္သလို လိုးေပးလိုက္သည္။ အခ်က္ႏွစ္ဆယ္အစိတ္မက အခ်က္ေလးငါးဆယ္ နာရီဝက္နီးပါးေလာက္ ၾကာေအာင္ အပီအျပင္ ထင္တိုင္းၾကဲ၍ လိုးပစ္လိုက္ရင္း သူ႕လီးထိပ္မွ က်င္ကနဲက်င္ကနဲ ျဖစ္လာၿပီး ပထမဆုံးအႀကိမ္ျဖစ္ေသာ လရည္ပ်စ္ခြ်ဲခြ်ဲမ်ားကို ေဒၚနီနီုျမင့္၏ ေစာက္ေခါင္းေလးထဲမွတစ္ဆင့္ သူမသားအိမ္ထဲသို႔ အဆက္မျပတ္ပင္ ပန္းလႊတ္ထုတ္ပစ္လိုက္ေလသည္။

ေဒၚနီနီျမင့္လည္း ငိုခ်င္ရက္လက္တို႔ ဆိုသလိုပင္ ထူးေက်ာ္ၿပီးလွ်င္ၿပီးခ်င္းပင္ သူမေစာက္ပတ္ဆီမွ ေစာက္ရည္မ်ား ေရကာတာမွေရလႊတ္လိုက္သကဲ့သို႔ တေျဖာေျဖာ ပန္းထြက္လာရၿပီး ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ၿပီးဆုံးျခင္းသို႔ ေရာက္ခဲ့ရေလေတာ့၏။

ႏွစ္ေယာက္သား ေမာေမာႏွင့္စကားမေျပာႏိုင္ၾကေသးဘဲ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ဖက္ကာ ထပ္ေမွာက္လဲေလွ်ာင္းေနမိၾက၏။ ထူးေက်ာ္က သူမႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ားကို အသာအယာပင္ စုပ္ဆြဲနမ္းလိုက္ရာ သူမဆီမွ ခ်က္ခ်င္းပင္ တုံ႔ျပန္နမ္းစုပ္ေပးလာပါသည္။

ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းစုပ္ရံုမက လွ်ာခ်င္းလည္း ယွက္လိမ္ဆြဲကာ ခလုတ္တိုက္မိၾကသည္။ ေအာက္ႏႈတ္ခမ္း အေပၚႏႈတ္ခမ္း တစ္လွည့္စီ အနမ္းေပးရင္း ထူးေက်ာ္လက္ႏွစ္ဖက္က ေဒၚနီနီျမင့္၏ ရင္သားအိအိႀကီးႏွစ္ျမႊာကို စတင္ လူးလွိမ့္ဖ်စ္ကိုင္ေပးလာသည္။ ႏို႔သီးေခါင္း လုံးခြ်န္ခြ်န္ ကေလးႏွစ္ခုကို လွိမ့္နယ္ဖ်စ္ေခ်ကစားရင္း ႏို႔တစ္ဖက္စီကို စို႔ေပးလိုက္ရာ ေဒၚနီနီျမင့္ႏႈတ္ဖ်ားဆီမွ တအင္းအင္း တဟင္းဟင္းႏွင့္ ငွက္ဖ်ားတက္သလို ညည္းသံကေလးမ်ား စတင္ ထြက္ေပၚလာရေတာ့သည္။

"အိုး ေမာင္ရယ္ ေကာင္းလွခ်ည္လားကြယ္ ဘယ္တုန္းကမ်ား ဒီအတတ္ေတြကို တတ္ေနပါလိမ့္ေနာ္ "

"မမကို ခ်စ္လြန္းလို႔ပါ မမရယ္ "

"မင္း တကယ္ေျပာေနတာလား လမ္းၾကံဳတုန္း အေပ်ာ္ခ်စ္တာ မဟုတ္ဘူးလား"

"မမ ယုံၾကည္အာင္ ဘယ္လို သက္ေသျပရမလဲ "

"ခ်စ္ေပး ခုနကလို အမုန္းထပ္ဆြဲေပးဦး မမ မင္း အဲဒီလိုလုပ္ေပးတာကို သိပ္ႀကိဳက္တယ္ "

"တကယ္ေနာ္ မမ ဟိုဖက္လွည့္ေပးပါ မမဖင္ႀကီးကို ၾကည့္ခ်င္တယ္ ဖင္ၾကည့္ရင္း လီးေတာင္ခ်င္တာ မမေစာက္ပတ္ကိုလည္း အားရပါးရမႈတ္ေပးခ်င္ေသးတယ္ "

"ေမာင္ေလး ေမာင္ထူး မမေျပာၿပီးၿပီပဲ မဟုတ္လား မင္းသေဘာအတိုင္းပါ လို႔ "

မမနီနီျမင့္က ကိုယ္ကို တစ္ဖက္သို႔ လွည့္ကာ လွဲအိပ္ေပးလိုက္သည္။ သူမဖင္သားႀကီးႏွစ္ဖက္ကို ကားကားႀကီးလုပ္ေပးထားသည့္အတြက္ အေနာက္ကၾကည့္ေနသူ ထူးေက်ာ္အဖို႔ သူမဖင္အိအိႀကီးေတြကို တစိမ့္စိမ့္အရသာခံၾကည့္ရႈရင္း ဖီလင္ေတြ တျဖည္းျဖည္းတက္လာရေလသည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ လီးက ေပ်ာ့ေခြေနရာက တမုဟုတ္ခ်င္းပင္ ျပန္လည္ေတာင္မတ္လာရေပသည္။

ထူးေက်ာ္ သူမဖင္ကို ၾကည့္ရင္း သူ႕လီးကို လက္ႏွင့္ဂြင္းရိုက္၍ေနသည္။ သူမဖင္ႏွစ္ဖက္ကို လက္ႏွင့္ထပ္မံ၍ ျပဲျပဲကားကားလုပ္ေပးလိုက္ရင္း ဖင္စအိုေပါက္ကေလးထဲကို လက္တံေတြးဆြတ္၍ ထည့္လိုက္သည္။ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းပူး ထိုးထည့္လိုက္ျခင္းျဖစ္၍ နီနီျမင့္ ဖင္တြန္႔တက္သြားမိပါသည္။ ထူးေက်ာ္ သူမဖင္ကိုနမ္းသည္။ မက္မက္စက္စက္ နမ္းပစ္လိုက္ျခင္းျဖစ္ၿပီး ဖင္ေပါက္ကိုပါ လွ်ာႏွင့္ယက္၍ ထိုမွတစ္ဆင့္ ေအာက္ကို ေလွွ်ာဆင္းသြားလိုက္ကာ ေစာက္ဖုတ္ျပဴတစ္တစ္ကေလးကိုပါ ပါးစပ္ႏွင့္ ျပြတ္ျပြတ္ဆိုၿပီး ဆက္လက္ နမ္းစုပ္ပစ္လိုက္ျပန္ေလသည္။

"မမ ဒီဖက္ျပန္လွည့္ "

"အင္း ေမာင္ေလး "

နီနီျမင့္ သူေျပာသမွ်ကို တေသြမတိမ္း လိုက္နာေနသည္။ ကိုယ္ကို တစ္ပတ္ျပန္လွည့္လိုက္ေတာ့ သူမေစာက္ပတ္ကို ထူးေက်ာ္မ်က္ႏွာအေရွ႕မွာ တမင္တကာ ျဖဲျပလိုက္သလို ျဖစ္သြားသည္။ ဒီအခ်ိန္က်မွ ထူးေက်ာ္လည္း သူမေစာက္ပတ္ကို ကုန္းၿပီးနမ္းလိုက္ေတာ့သည္။ ထူးေက်ာ္မွာ ငယ္စဥ္လူပ်ိဳေပါက္စ အရြယ္ေလာက္ကတည္းက မမႀကီးမ်ား၏အသည္းစြဲျဖစ္ခဲ့သျဖင့္ ဘာဂ်ာမႈတ္သည့္အလုပ္ကို ရြယ္တူေယာက္်ားေလးေတြထက္ ပိုၿပီး လုပ္တတ္ကိုင္တတ္ရွိေနၿပီျဖစ္သည္။ ဘာဂ်ာအလြန္ေကာင္းသည္ဟု မမေတြအၾကားမွာ အထူးတလည္ ေရပန္းစားသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။

ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသား ထူအိအိေတြကို တအားစုပ္ဆြဲနမ္းရင္း အကြဲေၾကာင္းေလးအတိုင္း ေအာက္မွေန၍ အထက္သို႔ လွ်ာျပားႀကီးျဖင့္ တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ ပင့္ယက္သပ္တင္ေပးလိုက္ပါသည္။ ေစာက္ပတ္အကြဲေၾကာင္းရဲ႕ ေအာက္ဖက္က လိုဏ္နန္းဝကေလးထဲကို လွ်ာကိုလိမ့္သြင္းၿပီး အသြင္းအထုတ္လုပ္ေပးလိုက္ေလသည္။ နီနီျမင့္ေစာက္ပတ္က သူ႕အျပဳအစု အယုအယေၾကာင့္ထင္သည္။ အရည္ေတြစိုရႊဲ၍ ထြက္လာပါသည္။ ထူးေက်ာ္အရည္တစ္စက္မွ် မက်န္ေအာင္ စုပ္ပစ္လိုက္သည္။

ဆက္ရန္
83
အသံမထြက္ဘဲ ကိုယ္ကေလးကို တြန္႔လိမ္ရုန္းကန္ေနရင္းက နီနီျမင့္လက္တစ္ဖက္က သူ႕လီးႀကီးရွိရာဆီကို မရည္ရြယ္ဘဲ ေရာက္ရွိသြားခဲ့ရျပန္ေလသည္။

"မ မမ "

"ေမာင္ေလး ဟင့္ ဟင့္  အို သိပ္မဆိုးနဲ႔ကြယ္ "

သူမ အသံက တိမ္ဝင္ေနသလို အားအင္ေဖ်ာ့ေတာ့လြန္းေနေပသည္။ ထူူးေက်ာ္၏လက္ရဲဇက္ရဲႏိုင္မႈက ဒီေနရာမွာ ထိေရာက္မႈရွိလြန္းလွေပသည္။ အမ်ိဳးသမီးႀကီး၏ေစာက္ပတ္ကို လက္ဖဝါးၾကမ္းႀကီးျဖင့္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပင္ ပြတ္သပ္ပစ္လိုက္ကာ ထူထပ္ေသာအေမႊးအျမွင္အုံႀကီးကို အေပၚသပ္တင္လိုက္ၿပီး သူမေစာက္ေခါင္းထဲ လက္ေခ်ာင္းမ်ားထိုးသိပ္ထည့္၍ ေစာက္စိကေလးကိုေရာ ေစာက္ပတ္အုံႀကီး တစ္ခုလုံးကိုပါ အေပၚၾကြတက္လာေအာင္ တဇပ္ဇပ္ထိုးႏႈိက္ေဆာင့္သြင္းေပးလိုက္ေလသည္။

"အ အ … ေမာင္ ေမာင္ေလး … မ … မလုပ္ အ …အား "

နီနီျမင့္တစ္ေယာက္ ဒူးညႊတ္ကာ ေပ်ာ့က်သြားရွာပါသည္။ သူမလက္က ဆုပ္ဆြဲကာ ကိုင္ထားေသာ ထူးေက်ာ္လီးလည္း လက္ထဲကေန ျပဳတ္ကြ်တ္၍ သြားရေလသည္။ ထူးေက်ာ္ သူမကိုယ္ေပၚကို ဖိေမွာက္၍ အိပ္ခ်လိုက္သည္။ အေပၚပိုင္းရွိဘေလာက္စ္အက်ၤ ီအပါးေလးကို ဆြဲလွန္၍ ေဘာ္လီဝတ္ဆင္မထားသည့္ ႏို႔ႀကီးႏွစ္လုံးကို တစ္လွည့္စီ ျပြတ္ကနဲျပြတ္ကနဲအသံထြက္ေအာင္ စို႔ပစ္လိုက္သည္။ သူမခါးမွ ထမီကို ကြင္းလုံးကြ်တ္ခြ်တ္ခ်လိုက္ၿပီး သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ေဝးရာဆီကိုေရာက္ေအာင္ တစ္လက္စတည္း ကန္ထုတ္ပစ္လိုက္ပါသည္။

သည့္ေနာက္မွာေတာ့ သူ၏အဆင္သင့္ ေတာင္မတ္ေနၿပီျဖစ္ေသာ လီးႀကီးကို ေဒၚနီနီျမင့္ေစာက္ပတ္အကြဲေၾကာင္း၏ေအာက္ဖက္ရွိ ေစာက္ေခါင္းေပါက္က်ဥ္းကေလးထဲသို႔ တစ္ဆုံးျမဳပ္သည္အထိ ဝင္ေရာက္သြားေအာင္ အရွိန္ျပင္းျပင္းႏွင့္မနားတမ္း လိုးေဆာင့္ပစ္လိုက္ ေလေတာ့သည္။

"ဇြတ္ ျဗြတ္ …  ၿဗိ စြပ္ … ဇြပ္ "

"အ အေမ့ အီး … အင့္ အင့္ ဟင့္ ေမာင္ ေမာင္ထူး ေက်ာ္ … ေသ ေသပါၿပီ… တကတည္း လူကို အေသလိုးတာပဲ အိ အီး ဟီး … အီး … "

"စြတ္ … ဖြပ္ ဘုတ္ … စြိ ဇြပ္ ဘြတ္ … ဗြပ္  … ဗလပ္ ဘုတ္… ဖတ္ ဘတ္ … ၿဗိ ျပြတ္ ျဗြတ္ … "

"အိ အိီး … အီးယာ့ … အ အလာ့…  လာ့ …လားးး  နာ နာတယ္ အရွီး ကြ်တ္ …ေသ ပီ အိ အီးအီး "

လူငယ္သေလာက္ အားအင္ႀကီးမားသန္စြမ္းမႈက ေဒၚနီနီျမင့္ကို ရုတ္ျခည္းအငိုက္မိသြားခဲ့ေစၿပီ။

သူမကိုယ္တိုင္လည္း လီးႏွင့္ပက္ပက္စက္စက္ အလိုးမခံရတာၾကာၿပီျဖစ္၍ ေယာက္်ားပ်ိဳတစ္ေယာက္၏ လီးႏွင့္အေတြ႕မွာ မလူးသာမလြန္႔သာ မရုန္းဖယ္သာဘဲျဖစ္ခဲ့ရၿပီး လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အလိုက္ခံလိုက္ရသလို တုန္တခိုက္ခိုက္ႏွင့္ မိန္းမူးသာယာေနမိရာက ထူးေက်ာ္ပင့္ေျမွာက္ေဆာင့္လိုးခ်က္မ်ားအတိုင္း ေအာက္ကေန သူမေစာက္ပတ္တစ္ခုလုံးကို ေကာ့ကာၾကြကာႏွင့္အလိုက္သင့္ပင္ ခံေညွာင့္ေဆာင့္လိုးေပးေနမိပါသည္။

လိုးခ်က္က ၾကမ္းသည္။ သြက္သည္။ မီးပြင့္မတတ္လည္း ထိခ်က္က ျပင္းထန္လြန္းေနေပသည္။ နီနီျမင့္ စိတ္ရိုင္းဝင္ၿပီး …

"လိုး လိုးစမ္း ငါ့ေမာင္ မင္းဒီေလာက္ ငါ့ေစာက္ပတ္လိုးခ်င္ေနရင္လည္း ကြဲျပဲသြားေအာင္သာ လိုးလိုက္စမ္းပါ ထူးေက်ာ္ရာ "

"မမကို ကြ်န္ေတာ္ ေစာ္ကားမိသလိုျဖစ္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ မမရယ္ "

"မေတာင္းပန္နဲ႔ မင္း ငါ့ကို ဘယ္ကတည္းက လိုးဖို႔ၾကံစည္ေနသလဲ မွန္မွန္ေျပာစမ္း မညာနဲ႔ ထူးေက်ာ္ "

"မမကို လိုးခ်င္ေနတာၾကာၿပီ လိုးခြင့္ရတာနဲ႔ လိုးဖို႔ စိတ္ကူးထားၿပီးသားပဲ "

"ေအး အဲဒီလို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာပါ မင္းလိုးခ်င္လို႔ ငါအလိုးခံေပးမယ္ လိုးခ်င္သေလာက္ ဘယ္ႏွစ္ခ်ီလိုးလိုး ရတယ္ စကားေတာ့မဖြာနဲ႔ ၾကားလား ထူးေက်ာ္ …ငါ့စကားနားမေထာင္ရင္ မင္းနဲ႔ငါ ေသခန္းျပတ္ပဲ "

"မမရယ္ ကြ်န္ေတာ္ ခုလိုျဖစ္တာ မထင္မွတ္ဘဲျဖစ္တာ ကြ်န္ေတာ္ မမဂုဏ္ငယ္ေအာင္ ဘယ္ေတာ့မွမလုပ္ဘူး ယုံပါ "

"ေအး မင္းစကားနဲ႔မင္းပဲ ကဲပါ လိုးတာ ဒီေလာက္ၾကာေနၿပီ ငါ့အရည္ေတြလည္း ထြက္ကုန္တာ မနည္းေတာ့ဘူး မင္းမၿပီးေသးတာ အံ့ၾသတယ္ တကယ္ပဲ "

"ကြ်န္ေတာ္ ခုလို အခြင့္ရတုန္း ႏွစ္ခ်ီဆက္လိုးခ်င္တယ္ မမ ခြင့္ျပဳပါေနာ္ "

"ဟင္း ေမာင္ေလးရယ္ "

နီနီျမင့္ ဘာစိတ္ေပါက္တယ္မသိ မခ်င့္မရဲ သက္ျပင္းရွည္ႀကီးခ်ၿပီး ထူးေက်ာ္ေက်ာျပင္ကို ခပ္တင္းတင္းႀကီး ေပြ႕ဖက္ထားလိုက္ရာက  …

"လိုးမွာျဖင့္ လိုးစမ္းပါ ကိုယ္ေတာ္ရယ္ မမ ခုလို အလိုးမခံရတာလည္း ၾကာေနၿပီ ဒါေလးေတာင္ မင္း မသိဘူးလား ဟင္ "

အားမလိုအားမရ ေျပာလိုက္မိရင္း သူမေစာက္ေခါင္းေပါက္ထဲ ဝင္ထြက္ေနေသာလီးႀကီးကို တင္ပါးႀကီးပင့္ေျမွာက္ေကာ့ဝိုက္ကာျဖင့္ ေအာက္ကေန အဆက္မျပတ္ေညွာင့္၍ ေညွာင့္၍ ေပးေနမိေလေတာ့၏။

ဆက္ရန္
84
"အား မမ လႊတ္ လႊတ္ ပါ "

"မ လႊတ္ဘူး မင္းက်ေတာ့ မလႊတ္ဘဲနဲ႔မ်ား ဟြင္း လာစမ္း ပိုက္ဆံမယူခ်င္ဘူးဆိုတဲ့ေကာင္ေလး သိမယ္ "

"အ အား ယူ ယူမယ္ ယူပါ့မယ္ နာ နာတယ္မမရဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ဟာႀကီး ေဆာင့္မဆြဲနဲ႔ေလ "

"ဘာလဲ ျပတ္ထြက္သြားမွာစိုးလို႔လား ဟြန္း "

"ဟုတ္ဘူး မမရယ္ လ လ လီး … ေတာင္ ေတာင္လာရင္ ခက္မွာ ဟင္းဟင္း ဟင္း "

"အမယ္ေလ့ေလး လီးေတာင္ တာမ်ား … နီနီျမင့္တို႔က အံတိုေနၿပီ "

"မမ ၾကည့္ခ်င္လို႔ လား "

"……  …… "

နီနီျမင့္ ဘာမွ်ျပန္မေျပာ အင္းမလုပ္ အဲမလုပ္လုပ္ေနသည္။

ထူးေက်ာ္ မထူးဇာတ္ခင္းၿပီး ပုဆိုးခြ်တ္ခ်လိုက္သည္။ သူ႕လီးက သူေျပာသလိုပင္ မတ္မတ္ေတာင္ခ်င္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ ကိုင္းခရမ္းသီးႀကီးႏွယ္ ရွည္လေမ်ာႀကီးျဖစ္ကာ တြဲေလာင္းက်ေနေသာလီးေခ်ာင္းတြဲတြဲႀကီးက ပိန္ပိန္သြယ္သြယ္ျဖစ္ေသာ သူ႕ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ဘယ္လိုမွ မအပ္စပ္ မလိုက္ဖက္လွဘဲ ျဖစ္ေနေပသည္။

"နည္းတာႀကီး မဟုတ္ဘူး ဟြန္း "

နီနီျမင့္ ပါးစပ္မွ သူ႕ဖာသာသူ ေရရြတ္သလို အသံကေလးထြက္လာသည္။ သူမမ်က္လုံးအစုံကေတာ့ ထူးေက်ာ္လေခ်ာင္းတုတ္တုတ္ တြဲတြဲႀကီးကို တအံ့တၾသေငးေမာၾကည့္ေနေပသည္။

"မမ ေငြကို မလိုခ်င္ပါဘူး ကြ်န္ေတာ္ မမ ကို ခင္လြန္းလို႔ ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ ျပေပးတာေနာ္ "

"ေငြမလိုခ်င္ မင္းက ဘာလိုခ်င္လို႔တုန္း"

ေျပာၿပီးမွ သူမစကားလြန္မွန္းသိ၍ ျပန္ဖာေထးရွာပါသည္။

"မင္း မမကို အထင္ေတာ့ မေသးရဘူးေနာ္ ထူးေက်ာ္ "

"အို မမကလည္း ဒါ အထင္ေသးစရာလား လို႔ အထင္မေသးတဲ့အျပင္ အထင္ႀကီးလို႔ ခ်စ္လို႔ "

ထူးေက်ာ္ေျပာၿပီး သူမကိုဆက္ၿပီး စကားနာထိုးမေနေတာ့ဘဲ သူမခါးေလးကို သိမ္းက်ံဳးေပြ႕ဖက္ပစ္လိုက္သည္။ ရင္သားအုံအိအိႀကီးႏွစ္ျမႊာကို လက္တစ္ဖက္က ဖ်စ္နယ္ပစ္လိုက္ရင္း က်န္တစ္ဖက္က ဖင္သားအိအိႀကီး ႏွစ္ဖက္ၾကားထဲကို လက္လွ်ိဳ၍ ႏႈိက္သြင္းလိုက္ကာ ဖင္အကြဲေၾကာင္းအတိုင္း ေအာက္ကေနအထက္ကို ပြတ္ဆြဲတင္လိုက္ၿပီး ထမီေအာက္နားစကေလးကိုပါ တစ္လက္စတည္းဆြဲလွန္တင္လိုက္ပါသည္။

"အိုးး မင္းးး  မင္းးးး   … သိပ္ ရမ္းကားတာပဲ ထူးေက်ာ္ရယ္ … ဟင္းးး … "

ေဒၚနီနီျမင့္မ်က္ႏွာတစ္ခုလုံး ရွက္စိတ္ျဖင့္ နီရဲတြတ္လို႔ သြားသည္။ သူမလက္က ထမီကိုျပန္လည္ ဖုံးဖိေသာ္လည္း မရေတာ့ေပ။ ထူးေက်ာ္က သူမထက္ကို အရင္လက္ဦးေနၿပီ။

ဆက္ရန္
85
"မမ မ လုပ္နဲ႔ေလ ကြ်န္ ေတာ္ မ မလိုပါဘူး "

"အိုးး လႊတ္ ဖယ္ပါ ေမာင္ေလး မမက ဒီေငြမဆုံးတာပဲ ေက်းဇူးတင္ရဦးမွာ "

"ဟာ မေပးနဲ႔ ေတာ္ ၿပီ မမ ဒီလို လုပ္ရင္ ေနာက္ဆို ဆိုင္ကယ္သြားဖို႔ ေခၚလည္း ကြ်န္ေတာ္လာမွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး "

"မရဘူး ယူကိုယူရမယ္ ေမာင္ေလး ထူးေက်ာ္ မင္းအသာေနစမ္း "

မယူဘူး ယူရမယ္ လုပ္ကာ ႏွစ္ေယာက္သား ရုန္းရင္းဆန္ခတ္ကေလးျဖစ္ပြားၿပီး ေဒၚနီနီျမင့္၏ ကိုယ္လုံးအိအိကေလးက ထူးေက်ာ္ရင္ခြင္ထဲကို မထင္မွတ္ဘဲေရာက္ရွိသြားသည္။ ထူးေက်ာ္ သူမလက္ေကာက္ဝတ္ႏွစ္ဖက္ကို မလႊတ္ဘဲ ကိုင္ျမဲကိုင္ထားၿပီး ပိုက္ဆံအိတ္ထဲမွ ပိုက္ဆံတစ္ထပ္လုံး ၾကမ္းျပင္ေပၚလြင့္က်သြားသည္။

"ေဆာရီး မမ ကြ်န္ေတာ္ ျပန္ေကာက္ေပးမယ္ ေငြေတာ့ မယူပါရေစနဲ႔ "

"မမ မင္းကို ကိုယ့္ေမာင္ေလးအရင္းတစ္ေယာက္လို ခ်စ္လို႔ခင္လို႔ေပးတယ္မွတ္ပါ မ်ားမ်ားမယူလည္း ေငြတစ္သိန္းေလာက္ေတာ့ျဖင့္ ယူသြား မင္းသုံးဖို႔ေပါ့ "

မမနီနီျမင့္က ထူးေက်ာ္ ပုဆိုးခါးပုံစထဲကို ေငြစကၠဴ တစ္သိန္းက်ပ္တိတိ(ငါးေထာင္တန္ တစ္အုပ္)ကို အတင္းအၾကပ္ပင္ ထိုးထည့္ေပးသည္။ မယူဘူးလုပ္ကာ ရုန္းကန္ရင္း ထိုင္ရာက ထအေျပးမွာ ထူးေက်ာ္ပုဆိုးက မထင္မွတ္ဘဲ ကြင္းလုံပုံကြ်တ္က်သြားရာ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီလည္း ဝတ္ေလ့ဝတ္ထမရွိတာမို႔ ထူးေက်ာ္ လီးတန္းလန္းႏွင့္ ျဖစ္ကာသြားရေတာ့သည္။

"အိုးးး မ … မမ  "

"ဟင္ …ေမာင္ ေမာင္ေလး …  ခိခိ ခိ "

ေဒၚနီနီျမင့္ေရာ သူပါ ၾကက္ေသေသၿပီး ထူးေက်ာ္လည္း ေၾကာင္တက္တက္ႏွင့္ ဒီအတိုင္းရပ္ေနမိခိုက္ဝယ္ ေဒၚနီနီျမင့္တစ္ေယာက္ သူ႕ရဲ႕စံခ်ိန္မီျဖစ္ေသာ တုတ္တုတ္ထြားထြားအလွ်ားရွည္ရွည္ ငပဲႀကီးအား အနီးကပ္အေနအထားအတိုင္း ဝဝလင္လင္ႀကီး ေတြ႕ျမင္ရႈစားခြင့္ကို ရရွိခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။

ထူးေက်ာ္ တစ္ဖက္လွည့္၍ ပုဆိုးျပန္ဝတ္လိုက္သည္။ သူ႕မ်က္ႏွာလည္း ျပံဳးစိစိႀကီးျဖစ္ေနၿပီး ေဒၚနီနီျမင့္သူ႕လီးကို ျမင္ေတြ႕သြားသျဖင့္ မရွက္သည့္အျပင္ ပိုလို႔ေတာင္မွ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္ေနမိပါေသးသည္။

"မမ ပိုက္ဆံ ျပန္ယူေနာ္ မယူရင္ မမလိုပဲ ကြ်န္ေတာ္အတင္းထည့္ေပးမွာ "

"ထည့္ေလ ဘယ္ေနရာထည့္မွာလဲ ခိခိ ခိ …မင္းက လူနံပိန္သေလာက္ ဟင္း ဟင္း လူနဲ႔ေတာင္မလိုက္ဘူး မမ ထင္ေတာင္မထင္ထားမိဘူး "

ေဒၚနီနီျမင့္လည္း ထူးေက်ာ္မေနတတ္ေအာင္ စေနာက္၍ေျပာလိုက္ရာ …

"အာ မမကလည္း ေပါက္ကရ ေျပာေတာ့မယ္ ဟင္းဟင္း ကဲ ဒီမွာေရာ့ မမ ပိုက္ဆံေတြ ျပန္ယူ "

"အို အို အိုးးး မ မလုပ္နဲ႔ ေမာင္  …ေလး အာ …ျပန္ယူကြာ ဒုကၡပါပဲဟယ္ ဒီကေလး "

ေဒၚနီနီျမင့္ကိုယ္ကေလးတြန္႔ ၍ ရုန္းသည္။ ထူးေက်ာ္က သူမအက်ၤ ီရင္ဘတ္ၾကားထဲကို ေငြစကၠဴေတြ အထပ္လိုက္ကို လုံးေထြးၿပီး ျပန္ထိုးထည့္ေပးေနသည္။ ေဒၚနီနီျမင့္ရင္ဘတ္ၾကားထဲ သူ႕လက္က တိုးဝင္သြားခ်ိန္ဝယ္ တင္းမာလုံးခဲ၍ အိအိကေလးျဖစ္ေနေသာ ႏို႔အုံႀကီးႏွစ္လံုးကို သူ႕လက္က တိုက္ရိုက္ပင္ ထိေတြ႕မိသြားၿပီး ထူးေက်ာ္လည္း မသိဟန္ျပဳ၍ ႏို႔ကို ဖ်စ္နယ္ညွစ္ကိုင္ပစ္လိုက္ပါသည္။ သူမကလည္း မေခလွပါ။ ရင္ဘတ္ၾကားထဲက ပိုက္ဆံကို မရမက ျပန္လုယူကာ ထူူးေက်ာ္ခါးၾကားထဲကို ျပန္ထည့္သည္။ ႏွစ္ေယာက္သားမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ တြန္းရုန္း၍ ထူးေက်ာ္လက္က သူမရင္ဘတ္ၾကားက ျပန္ထြက္မလာေသးသလို ေဒၚနီနီျမင့္လက္ကလည္း သူ႕ပုဆိုးစကို တမင္တကာ ေျဖေလွ်ာ့ခြ်တ္ခ်၍ ခါးေအာက္ပိုင္း ေပါင္ခြဆုံရွိ သူ႕လီးႀကီးကို မေတာ္တဆလိုလိုပုံစံႏွင့္ တမင္တကာပင္ ဖ်စ္ကိုင္ဆုပ္ဆြဲပစ္လိုက္ပါသည္။

ဆက္ရန္
86
ေဒၚနီနီျမင့္အက်ၤ ီအဝတ္အစားလဲၿပီး အိမ္ေနဝတ္စုံျဖင့္ပင္ အခန္းထဲကေန ျပန္ထြက္လာသည္။ ဘာအခုအခံမွ် ပါမည္မထင္သည့္ ဘေလာက္စ္လက္ျပတ္ပါးလွပ္လွပ္ကေလးက သူမ၏ထြားထြားအိအိရွိလွသည့္ ရင္သားဆိုင္ႀကီးႏွစ္ျမႊာကိုပင္ ထြင္းေဖာက္ျမင္ေတြ႕ေစသလိုျဖစ္ေနေပသည္။ ထမီတိုတိုကို သူမခါးအထက္မွာ ခပ္တင္းတင္း စည္းေႏွာင္ဝတ္ဆင္ထားသျဖင့္ သလုံးသားဝင္းဝင္းကေလးမ်ားေပၚလြင္လို႔ေနကာ တင္ပါးအိအိကားကားႀကီးႏွစ္ဖက္ကို လႈပ္လီလႈပ္လဲ႔ႏွင့္ အိမ္ေနာက္ခန္းဖက္ဆီသို႔ ခပ္သုတ္သုတ္ကေလး  ေလွ်ာက္ဝင္သြားျပန္တာကို ေတြ႕ရေလသည္။

"ေမာင္ထူးေက်ာ္ မျပန္လိုက္နဲ႔ဦးေနာ္ သား အခ်ိန္ေတာ့ရတယ္မဟုတ္လား "

"ရပါတယ္ အန္တီ ေျဖးေျဖးလုပ္ပါ "

အိမ္ေရွ႕အိမ္ေနာက္ လွမ္းေအာ္ေျပာရင္း သူမဝင္ေရာက္သြားရာဆီကို ထူးေက်ာ္ မသိမသာ ခိုးေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္မိသည္။ ေဒၚနီနီျမင့္က အေအးဖန္ခြက္ႏွစ္လုံးကို အေရွ႕မွာခ်ၿပီး အေအးတစ္ခုခုကို ေဖ်ာ္စပ္ေနဟန္တူပါသည္။ မၾကာပါ သူမ အေအးခြက္ႏွစ္ခြက္ကိုင္ကာ အိမ္ေရွ႕ကိုလွမ္းထြက္လာခဲ့ၿပီး တစ္ခြက္ကို ထူးေက်ာ္ဆီကမ္းေပးလိုက္ရင္း …

"ေရာ့ေသာက္ ငါ့ေမာင္ အဲ …ငါ့တူကေလး ဟင္း ဟင္း ဟင္း "

"ရပါတယ္ ဘယ္လိုေခၚေခၚပါ … မ မ ရဲ႕ "

"ဟင္ မင္း ဘယ္လိုေခၚလိုက္တယ္ မမတဲ့လား …အဲလိုေခၚတာ ပိုၿပီး နားဝင္ခ်ိဳသလိုပဲေနာ္ ေမာင္ေလး မင္းအသက္ ဘယ္ေလာက္ရွိၿပီလဲ ထူးေက်ာ္ရယ္ "

"အဟင္း ဟင္း … ဟင္း "

ထူးေက်ာ္လည္း ရွက္စႏိုးပုံစံႏွင့္ရယ္ေနလိုက္ၿပီးမွ …

"ဒီႏွစ္ဆိုရင္ သုံးဆယ္ျပည့္ပါၿပီ အန္တီ့ ထက္ေတာ့ အမ်ားႀကီး ငယ္မွာပါ "

"အို အို အန္တီေတာ့မေခၚနဲ႔ကြယ္ မမ လို႔ပဲ ေခၚ ရတယ္ … အဟင္းဟင္း … မင္းနဲ႔ မမနဲ႔က ကြာလြန္းမွ ၁၅ ႏွစ္ ၁၆ ႏွစ္ေလာက္ ရွိမွာပါ ေမာင္ေလးရယ္ "

"မမ ေက်နပ္သလို ေခၚပါ့မယ္ ကြ်န္ေတာ့္ကိုလည္း ထူးေက်ာ္ ဒါမွမဟုတ္ ေမာင္ေလးပဲ ေခၚပါ … ဟို အဲ မမ … "

"မမျမင့္ ေပါ့ … အားလုံး ဒီလိုပဲ ေခၚတာပဲ … ကဲ ကဲ … စကားေကာင္းေနတာနဲ႔ အေအးလည္းေသာက္စမ္းပါကြယ္ မမလက္ရာ သံပုရာအေအးေလး ဘယ့္ႏွယ္လဲ "

ထူးေက်ာ္လည္း သံပုရာရည္ကို တစ္စုပ္ စုပ္ၾကည့္လိုက္ၿပီး …

"ေကာင္းတယ္ မမရဲ႕… မမလက္ရာက ဆိုင္ေတာင္ဖြင့္လို႔ရတယ္ သိလား "

ဆိုၿပီး ခပ္ေျမွာက္ေျမွာက္ကေလးေျပာလိုက္ရာ ေဒၚနီနီျမင့္ တဟင္းဟင္းရယ္ၿပီး မ်က္လုံးရြဲႀကီးမ်ားႏွင့္သူ႕ဖက္ကို အဓိပၸါယ္ပါပါ ေစာင္းငဲ့၍ၾကည့္လိုက္ပါသည္။ ႏွစ္ေယာက္သား ဧည့္ခန္းထဲက ႀကိမ္ကုလားထိုင္ႏွစ္လုံးေပၚမွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္၍ ေျခခ်ိတ္ထိုင္ရင္း စကားေကာင္းေနၾကရာ ထူးေက်ာ္က သူမတစ္ကိုယ္လုံးကို ေစ့ေစ့ၾကည့္၍ အကဲခတ္ေနသလို ေဒၚနီနီျမင့္ကလည္း ထူးေက်ာ္ကို ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္လုပ္၍ ခႏၶာကိုယ္အထက္ေအာက္ မက်န္ေအာင္ တိတ္တခိုး ၾကည့္ရႈအရသာခံေနေလသည္။ ဖိုႏွင့္မတို႔၏ ထူးျခားလွေသာ ဆြဲေဆာင္မႈအားပင္တည္း။

ထူးေက်ာ္၏ ေစ့စပ္လွေသာမ်က္လုံးမ်ားက ေျခကိုခ်ိတ္ထိုင္ေနေသာ ေဒၚနီနီျမင့္၏ ေျခသလုံးသားႏွစ္ဖက္ ေအာက္နားဆီကေန ထမီေအာက္စကေလးလြတ္ကာ လပ္ဟာလ်က္ရွိေသာ အသားဆိုင္ဝင္းဝင္းအိအိ ကေလးေတြရွိရာဆီကို မေတာ္တဆ မ်က္စိခလုတ္တိုက္ ေရာက္ရွိသြားေလသည္။ ေပါင္ခြဆုံရွိ လွ်ိဳ႕ဝွက္အဂၤါဆီကို မေရာက္ေပမယ့္ ေပါင္ရင္းအသား ဝါဝါဝင္းဝင္းကေလးမ်ားကိုေတာ့ အတိုင္းသားႀကီး ျမင္ေတြ႕ခြင့္ရလိုက္ၿပီျဖစ္သည္။ မ်က္စိကသာေရာက္ေနေပမယ့္ စကားစမျပတ္ေအာင္ဆိုၿပီး ထူးေက်ာ္က …

"ေအာ္ ဒါနဲ႔ မမေစာေစာက ေျပာေတာ့ ခရီးသြားဖို႔ရွိတယ္ဆိုတာ ဘယ္ကိုသြားမွာမို႔မ်ားလဲ မမရဲ႕ ကြ်န္ေတာ့္ဆိုင္ကယ္နဲ႔ သြားမယ္ဆိုရင္ေကာ ျဖစ္ႏိုင္မွာလား"

ေဒၚနီနီျမင့္ မ်က္ေမွာင္ကေလး အသာက်ံဳ႕ကာ စဥ္းစားသည္။

"အင္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္ ဒါေပမယ့္ တစ္ညအိပ္ဆိုေတာ့ မင္းနဲ႔မမ အင္း … ေမာင္ႏွမေတြလို႔ေျပာလည္းရတာပဲ ဘီးလင္းေတာင္စြန္းအထိသြားမွာ ေမာင္ေလး အငယ္မဆီ ပစၥည္းလူၾကံဳပါးဖို႔ ရွိလို႔ပါ … ဒါျဖင့္ … မမ သြားျဖစ္တာနဲ႔ မင္းကို ေခၚလိုက္မယ္ေလ … ဟုတ္လား "

"ေက်းဇူးပါ မမရယ္ "

"အံမယ္ ေက်းဇူးတင္ရမွာက ကြ်န္မပါတဲ့ ရွင္ …ကိုင္း မျပန္ခင္ မင္းအတြက္ …"

သူမဘာလုပ္မည္ဆိုတာ ႀကိဳသိလိုက္တာမို႔ ထူးေက်ာ္ထိုင္ရာကေန လွစ္ကနဲထၿပီး ပိုက္ဆံအိတ္ဖြင့္ကာ ေငြစကၠဴတစ္ထပ္ကို ႏႈိက္ထုတ္မလိုလုပ္ေနေသာ ေဒၚနီနီျမင့္လက္ကို ဖမ္းဆြဲခ်ဳပ္ကိုင္ထားလိုက္မိသည္။

ဆက္ရန္
87
အထည္ႀကီးပ်က္

နရသူ





ဆိုင္ကယ္ေပၚမွဆင္းၿပီး အိမ္ျခံဝန္းထဲကို လႈပ္လီလႈပ္လဲ့ေလွ်ာက္ဝင္သြားေသာ ေဒၚနီနီျမင့္၏အိုးႀကီးကို ၾကည့္၍ ထူးေက်ာ္စိတ္ထဲက ေကာင္းေကာင္းႀကီး ျပစ္မွားေနမိသည္။

ေဒၚနီနီျမင့္သည္ သူဆိုင္ကယ္ကယ္ရီဆြဲလာသည့္ သက္တမ္းတစ္ေလွ်ာက္ စိတ္ဝင္စားစရာ အေကာင္းဆုံးဟု ဆိုရမည္ျဖစ္သည့္ အမ်ိဳးသမီးႀကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ သူမ အသက္အားျဖင့္ ၄၅ ႏွစ္ဝန္းက်င္ခန္႔ ရွိၿပီ။ ထူးေက်ာ္ထက္ အသက္ ထက္ဝက္နီးပါးေလာက္ ကြာသည္။ အေဒၚအရြယ္ အန္တီႀကီးအရြယ္သာျဖစ္သည္။ ထူးေက်ာ္က အသက္သုံးဆယ္ပင္ မျပည့္ေသးပါ။ ေဒၚနီနီျမင့္က လင္မရွိသည့္ မုဆိုးမတစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး သမီးႏွစ္ေယာက္အေမလည္းျဖစ္သည္။ သမီးေတြက အိမ္ေထာင္ရက္သား က်ကုန္ၾကၿပီး အေဝးမွာ သြားေရာက္၍ မိသားစုအလိုက္ အလုပ္လုပ္ကိုင္ေနၾကသည္။ သူမအနားမွာ ဘယ္သူမွမရွိပါ။ အခ်ိန္မေရြး ဆြဲစားလို႔ရသည္ဆိုတာ ေသခ်ာပါသည္။

ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ဆိုင္ကယ္ ကယ္ရီသမားမ်ားစြာအထဲကမွ ထူးေက်ာ္ဆိုင္ကယ္ကိုသာ အျမဲတေစ ေရြးစီးတတ္သည့္ သူမကို ထူးေက်ာ္ကိုယ္တိုင္ပင္ သတိထားမိလာျခင္းေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ေလသည္။

ထူးေက်ာ္မွာလည္း ဒီလို မိန္းမႀကီးေတြ အပီကိုင္ခဲ့သည့္အေတြ႕အၾကံဳေတြရွိပါသည္။ အခ်ိဳ႕မိန္းမေတြဆိုလွ်င္ ဆိုင္ကယ္ျဖင့္ ဟိုင္းေဝးခရီးသြားရင္း လမ္းတစ္ဝက္မွာပင္ အလုပ္ျဖစ္ခဲ့ၾကတာမ်ိဳးလည္း ၾကံဳေတြ႕ရတတ္ပါသည္။ သူကေတာ့ဘယ္ေသာအခါမွ လက္ေႏွးခဲ့ျခင္းလည္း မရွိေပ။ ဘယ္ေယာက္်ား ဘယ္မိန္းမ မဆို လီးႏွင့္ေစာက္ဖုတ္ လိုးျခင္းတည္းဟူေသာ အေတြ႕အရသာမွာ သာယာတတ္သူေတြျဖစ္ၾကၿပီး ဆုံဆည္းမႈမွန္သမွ်သည္လည္း ထိုေနရာမွာပင္ လမ္းဆုံးေလ့ရွိတတ္ၾကတာကို သူသိထားၿပီးျဖစ္သည္။

ဆိုင္ကယ္ကိုျပန္ေကြ႕လာခဲ့ၿပီးမွ သူမပိုက္ဆံအိတ္ႏွင့္ဘုရားတင္ဖို႔ ဝယ္ယူလာခဲ့ေသာ ေမၿမိဳ႕ပန္းတစ္စည္းက သူ႕ဆိုင္ကယ္ အေရွ႕ျခင္းထဲမွာက်န္ေနတာကို သတိထားလိုက္မိၿပီး ထူးေက်ာ္ သူ႕ငေျမြထိုးဆိုင္ကယ္ကို သူမအိမ္ဖက္ဆီ ျပန္ေကြ႕လာလိုက္သည္။

ဆိုင္ကယ္စက္သတ္ကာ ေဒါက္ေထာက္ၿပီး အိမ္ဝင္းထဲကို အသာေလွ်ာက္ဝင္လာခဲ့သည္။

"အန္တီျမင့္ … အန္တီျမင့္ "

ႏွစ္ႀကိမ္တိတိေခၚလိုက္ၿပီး ျပန္ထူးသံမၾကားရ၍ ထူးေက်ာ္လည္း ေစ့ထားေသာ ဘာဂ်ာတံခါးကို ဆြဲဖြင့္ၿပီး အိမ္ေရွ႕ခန္းကို လွမ္းဝင္လာခဲ့ပါသည္။ အိမ္ထဲေရာက္ေနၿပီျဖစ္၍ ေအာ္ေခၚလည္းၾကားမည္ဟု ယူဆၿပီး …

"အန္တီျမင့္ ကြ်န္ေတာ္ပါ ထူးေက်ာ္ပါ "

ေဒၚနီနီျမင့္ အိမ္ေနာက္ခန္းထဲက ထြက္လာသည္။

"ေအာ္ ေမာင္ထူးေက်ာ္ ေျပာ ဘာမ်ားလဲလို႔ "

"ဒီမွာေလ အန္တီ႕ပိုက္ဆံအိတ္နဲ႔ ပန္းစည္းက်န္ေနလို႔ လာျပန္ေပးတာပါ"

"အိုးး ဟုတ္သားပဲ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ သားေရ မင္းမေျပာရင္ အန္တီေတာင္ သတိရဦးမွာမဟုတ္ဘူး ဟင္း ဟင္း ဟင္း  လာ လာ အိမ္ထဲမွာ ခဏထိုင္ တစ္ခုခုေသာက္ပါဦး "

ထူးေက်ာ္လက္ကာျပလိုက္ကာ ဟန္ကိုယ့္ဖို႔ဆိုတဲ့အမူအယာႏွင့္ …

"ေနပါေစ ဒုကၡရွာလို႔ အန္တီရယ္ "

"အို ဒုကၡရွာတာေတာ့ ဘယ္ဟုတ္မွာလဲ သားရဲ႕ မင္းကိုေက်းဇူးတင္လြန္းလို႔ ေက်းဇူးဆပ္ရတာေပါ့ တျခားသူ တစ္ေယာက္ေယာက္သာဆို မင္း ခုျပန္ေပးသလို လာၿပီးေပးခ်င္မွ ေပးမွာေပါ့ မဟုတ္ဘူးလား အန္တီလည္းဒီေန႔ ခရီးတစ္ခုသြားစရာရွိလို႔ဆိုၿပီး အိတ္ထဲမွာ ေငြငါးသိန္းေလာက္ထည့္ထားမိတာ ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ ေမာင္ေက်ာ္ထူး အဲ ေမာင္ထူး ေက်ာ္ ရယ္ ""

"ရပါတယ္ အန္တီရယ္ ကြ်န္ေတာ္က အဲဒီလိုမ်ိဳး မလုပ္တတ္ပါဘူး အန္တီရဲ႕ ဟင္းဟင္း "

"ေအးပါကြယ္ အန္တီနားလည္ပါတယ္ ခဏေနာ္ အန္တီအဝတ္အစားလဲလိုက္ဦးမယ္ ၿပီးမွ အေအးအတူ ေသာက္ၾကတာေပါ့ မင္းလည္း ဆိုင္ကယ္တစ္ခ်ိန္လုံး ပတ္ေမာင္းရတာနဲ႔ ေမာေနၿပီ အေမာေျပ ကေလးေတာ့ လုပ္သြားပါ "

သူမေနာက္ဆုံးစကားျဖစ္ေသာ အေမာေျပကေလးေတာ့ လုပ္သြားပါ ဆိုတဲ့စကားေၾကာင့္ ထူးေက်ာ္စိတ္ထဲက ရယ္ခ်င္ပက္က်ိျဖစ္သြားရသလို ပုဆိုးေအာက္က ညီေတာ္ေမာင္ပင္ ေထာင္းကနဲ ေခါင္းေထာင္ထခ်င္သလိုလို ျဖစ္သြားရေလသည္။

ဆက္ရန္
88
ေနာက္ဆုံးလူနာျဖစ္သည့္ အန္တီဂြ်ိဳက္စ္ဆိုေသာအမ်ိဳးသမီးႀကီးကို သီးသန္႔ကုသေပးၿပီး ေဒါက္တာဂ်မားက ေဆးခန္းအဝင္ဝရွိ သံဘာဂ်ာတံခါးကို အကူနာ့စ္မေလးေနာ္မူအား ပိတ္ခိုင္းလိုက္သည္။

"ကဲ ရိုစီေရ တစ္ေန႔တာအလုပ္ေတာ့ ၿပီးၿပီ ဆရာတို႔အနားယူၾကဖို႔ပဲ က်န္ေတာ့တယ္ "

ရိုစီအား ျပံဳးျပံဳးႀကီးစိုက္ၾကည့္လ်က္ေျပာလိုက္ရာ ရိုစီလည္းအလိုက္တသိႏွင့္ပင္ ေဒါက္တာဂ်မားအနားကို တိုးကပ္လာၿပီး …

"ဆရာ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ပုံစံသာေျပာပါ ရိုစီဖက္က လုံးဝတာဝန္ေက်ေစရမယ္ "

"ေနပါဦးကြယ္ ေနာ္ေနာ္လာရင္ သိရမွာေပါ့ "

ဆိုၿပီး ေနာ္မူလည္း တံခါးပိတ္ၿပီး ျပန္ဝင္လာသည္ႏွင့္ သူက …

"ေနာ္ေနာ္ ဆရာ့အတြက္ ေဆးအဆင္သင့္လုပ္ထားလိုက္ေနာ္ ရိုစီ႕ကိုေတာ့ ေနာက္ေန႔မွ သူနားလည္ေအာင္ ျပေပးရတာေပါ့ ဟုတ္လားသမီး "

"ဟုတ္ကဲ့ ဆရာ ေနာ္ေနာ္ စီစဥ္လိုက္ပါ့မယ္ ခဏကေလးေနာ္ "

သူမေျပာၿပီး အတြင္းခန္းထဲ ဝင္သြားလိုက္သည္။ ေနာ္မူ အျပင္ကိုျပန္ထြက္လာေတာ့ လက္ထဲမွာ အဂၤလိပ္စာတန္းေရးထိုးထားေသာ ေဆးပုလင္းႏွစ္လုံးႏွင့္အတူ လိမ္းေဆးအဆီတစ္မ်ိဳးကို ထည့္ထားဟန္တူသည့္ ေၾကြရည္သုတ္ပန္းကန္လုံးတစ္လုံးကိုပါ ကိုင္လာတာေတြ႕လိုက္ရပါသည္။

"ကဲ ဆရာ ကုတင္ေပၚမွာလွဲလိုက္ေလ ရိုစီလည္းလာ အစ္မကိုကူေပးဦး "

"ဟုတ္ကဲ့ မေနာ္ "

ေနာ္မူကေျပာၿပီး သူမလက္ထဲမွာကိုင္ထားေသာ ေဆးပုလင္းတစ္လုံးထဲမွ ေဆးရည္အနည္းငယ္ကို ပန္းကန္လုံးထဲရွိ ေဆးအဆီႏွင့္ေရာစပ္ကာ ထည့္ေမႊလိုက္သည္။

ေဒါက္တာဂ်မားလည္း ကုတင္ေပၚမွာ လွဲအိပ္ခ်လိုက္ရာ ေနာ္မူက သူ႕ဝတ္ရံုရွည္ေအာက္မွ ေဘာင္းဘီဇစ္ကို ဆြဲျဖဳတ္ေပးလိုက္ၿပီး ေဘာင္းဘီကို ေအာက္သို႔ တစ္ခါတည္း ဆြဲခြ်တ္ခ်ေပးလိုက္ပါသည္။ ေဒါက္တာဂ်မား၏ ေဘာင္းဘီ ကြ်တ္သြားသည္ႏွင့္ သူ႕ကိုယ္ေပၚမွာ တစ္ထည္တည္းက်န္ရွိေနေသာ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကိုပါ ဆက္လက္ခြ်တ္ခ်ေပးလိုက္ရာ အဝတ္ကင္းမဲ့သြားၿပီျဖစ္ေသာ သူ႕ကိုယ္ခႏၶာေအာက္ပိုင္းမွာ ဘြားကနဲ ေပၚထြက္လာခဲ့ေသာ ရွည္ရွည္ေမ်ာေမ်ာျဖစ္ကာေနသည့္ လီးတန္ႀကီးကို သူမတို႔ႏွစ္ေယာက္စလုံးပင္ ျမင္ေတြ႕လိုက္ရေလၿပီ။

ရိုစီကား ယခုအခ်ိန္အထိ ေနာ္မူ ဘာလုပ္မည္ ကိုင္မည္ဆိုတာကို မသိေသးဘဲ ဂရုတစိုက္ၾကည့္ရႈ အကဲခတ္၍ေနေပရာ ေနာ္မူက သူမလက္ဖဝါးေလးထဲကို ေနာက္ပုလင္းတစ္လုံးထဲကေနၿပီး ေဆးအဆီ ေလးငါေျခာက္စက္ခန္႔ ေလာင္းထည့္လိုက္တာ ေတြ႕ရၿပီး သူမက ထိုေဆးအဆီကို ေဒါက္တာဂ်မား၏ တုတ္တုတ္ထြားထြားရွိလွေသာ လိင္ေခ်ာင္းေပၚမွာ အေသအခ်ာပင္ လိုက္လံ၍ သုတ္လိမ္းေပးလိုက္တာကိုပါ ေတြ႕ျမင္ရျပန္ပါသည္။ ေဒါက္တာဂ်မားလီးက ေဆးအဆီေလးငါးစက္လိမ္းရံုျဖင့္ပင္ အနည္းငယ္ဦးမာ့၍ ေထာင္ထလာသလို ရိုစီ႕စိတ္ထဲကထင္မိေပသည္။

ရိုစီလည္း ေဒါက္တာဂ်မား၏လီးႀကီးကို ေနာ္မူကိုယ္တိုင္ သူမလက္ကေလးႏွင့္ဂရုတစိုက္ လိုက္လံပြတ္သပ္ ဆြႏွဴးေပးေနကို ျမင္ေတြ႕ရၿပီး သူမေပါင္ၾကားထဲကပါ အရည္တစိုစိုျဖစ္လာခဲ့ေလရာ ေနာ္မူႏွင့္အတူကူၿပီး ေဒါက္တာဂ်မားလီးကို ဝိုင္းဝန္းပြတ္သပ္ ဆုပ္နယ္ေပးလာသည္။

"ေဆးအကုန္ လိမ္းရမွာလား မေနာ္ "

"ဟုတ္တယ္ ဇလုံထဲကေဆးအဆီေတြပါ လိမ္းေပးရမယ္ ဒါမွ ဒီအေကာင္ႀကီး က်န္းမာသန္စြမ္းၿပီး ၂၄ နာရီ အျမဲေထာင္ေနႏိုင္မွာ ရိုစီရဲ႕ "

ေနာ္မူက ဘာမွမျဖစ္သလိုပုံစံႏွင့္ပင္ ေအးေအးသက္သာရွင္းျပေျပာဆိုေနပါသည္။ ထိုသို႔ ေျပာဆိုေနရင္းကလည္း သူမလက္ႏွစ္ဖက္ကို ေဆးအဆီထည့္ထားသည့္ ေၾကြပန္းကန္လုံးထဲႏွစ္၍ ေဒါက္တာဂ်မားလီးႀကီးတစ္ေခ်ာင္းလုံးကို ေဆရည္ရႊဲရႊဲသုတ္လိမ္းကာ ငါးဖယ္ေတသလို ဆုပ္၍ဆုပ္၍ ဖ်စ္နယ္ေပးေနျပန္ေပသည္။ ရိုစီ႕ကိုလည္း သူမလုပ္သလိုလုပ္ခိုင္းသည္။

ရိုစီလည္း မလုပ္ဖူးေသာအလုပ္ျဖစ္ေန၍ သူမလုပ္တာကို ေနာက္ကေနၾကည့္ၿပီး လိုက္လုပ္ေပးေနရသည္။ လီးကို တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ဆုပ္နယ္ကာ ဖ်စ္ကိုင္ေပးေနၾကရင္းက လီးႀကီးတျဖည္းျဖည္းထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ေဆးအရွိန္ရလာသလို သူမတို႔ႏွစ္ေယာက္စလုံးလည္း ဖီလင္ေတြတက္လာၾကရၿပီး သူနာျပဳအလုပ္ဝတ္စုံေအာက္မွ ေစာက္ပတ္ေတြက အရည္မ်ားျဖင့္ တရႊဲရႊဲ ယိုုစိမ့္စီးက်လာခဲ့ရၿပီ ျဖစ္သည္။

ဆက္ရန္
89
ေဒါက္တာဂ်မားလည္း အားတက္လာၿပီး အသည္းအသန္ဖိေဆာင့္ခ်ေနေလေတာ့သည္။ သူ႕လီးက တဝက္ေလာက္ ဝင္ေနရာကေန တျဖည္းျဖည္းႏွင့္လီးအရင္းကိုေရာက္ရွိလာသည္။ ရိုစီက လီးအဝင္လြယ္ေအာင္ဆိုၿပီး သူမေစာက္ပတ္ကို လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ျဖဲေပးလိုက္သည္။ ႀကီးမားတုတ္ထြားလွေသာ ေဒါက္တာဂ်မားလီးက သူမအဂၤါဇပ္ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားကိုျဖဲၿပီး အတင္းဝင္အတင္းထြက္လိုးေဆာင့္သြင္းေနေပရာ အထိအေတြ႕ကစီးစီးပိုးပိုးရွိလြန္းလွၿပီး ယခုမွသာ တကယ့္လီးအရသာစစ္စစ္ကို ခံစားရေပေတာ့သည္ဟု ရိုစီစိတ္ထဲမွာထင္မွတ္မိေလေတာ့သည္။ ေဒါက္တာဂ်မားက ရိုစီ႕ေပါင္တန္ႏွစ္ဖက္ကို သူ႕ပုခုံး တစ္ဖက္တစ္ခ်က္မွာ တင္ထမ္း၍ သူမဖင္ကို ေအာက္ကေနပင့္မၿပီး သူ႕လီးကို အဆက္မျပတ္ လိုးသြင္းေပးေနသည္။ လီးအဝင္အထြက္ၿမိဳင္ဆိုင္သေလာက္ တဘုတ္ဘုတ္တေဘာက္ေဘာက္ႏွင့္ အသားဆိုင္ခ်င္း ထိခိုက္ရိုက္ခတ္သံေတြက တားမႏိုင္ဆီးမရပင္ ထြက္ေပၚလာေပသည္။

ေဒါက္တာဂ်မားက လူေကာင္ႀကီးသလို အားအင္သန္စြမ္းၿပီး အလိုးလည္းၾကမ္းသူပင္ျဖစ္သည္။ ဗမာမ ကုလားမ တရုတ္မ ကရင္မ ေစာက္ပတ္ေပါင္းစုံကိုစားဖူးသူျဖစ္၍ ဘယ္ေစာက္ပတ္ကို ဘယ္လိုလိုးရမည္ဆိုတာ ေကာင္းေကာင္းသိေနသည္။ တရုတ္မ ကရင္မေတြအရည္ရႊမ္းၿပီး ေပါ့ရႊတ္ရႊတ္ႏိုင္သေလာက္ ကုလားမ ဗမာမေတြရဲ႕ေစာက္ပတ္က ပို၍ လိုးရတာ စီးစီးပိုးပိုးရွိလွသည္။ ရိုစီ၏ေစာက္ပတ္မွာ သူစားဖူးသမွ်ေတြထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ႏူးညံ့ၿပီး စုပ္ဆြဲမႈအားလည္း အလြန္ေကာင္းတာကို သတိထားမိသည္။ အလိုးေကာင္းေကာင္းႏွင့္ လိုးရင္း ရိုစီပင္တစ္ခ်ီၿပီးသြားရသည္အထိ ေဒါက္တာဂ်မားတစ္ေယာက္ မရပ္မနားေဆာင့္ခ်ေပးလိုက္သည္။

စြတ္ဖတ္စြတ္ဖတ္ဟူေသာအသံမ်ားႏွင့္အတူ ရိုစီေစာက္ေခါင္းထဲက အရည္သံေတြကလည္း သူမအဘယ္မွ်အထိ ရမၼက္ဒီဂရီတက္ေနသည္ကို တစ္ဖက္တစ္လမ္းက ေဖာ္က်ဴးျပေနသလိုပင္ ျဖစ္ေနေပသည္။ ဂ်မားကိုယ္တိုင္လည္း ရိုစီ႕ေစာက္ပတ္မွေပးေသာအေတြ႕ထူးကို အျပတ္အရသာေတြ႕ေနၿပီ ျဖစ္ရာ သူမတစ္ခ်ီၿပီးတာကို မသိက်ိဳးကြ်ံျပဳရင္း အခ်က္ေလးငါးဆယ္မက အားသြန္၍ ဆက္တိုက္ ဖိလိုးပစ္လိုက္ရာ သူ႕လီးမွလရည္မ်ားက အခ်ိန္ၾကာၾကာထိန္းမထားႏိုင္ေတာ့ဘဲ ရိုစီ႕ေစာက္ေခါင္းထဲမွတဆင့္ သူမသားအိမ္ဆီအေရာက္ ဒုတ္ဒုတ္ထိ ပန္းလႊတ္ဝင္ေရာက္သြားခဲ့ေတာ့သည္။

ရိုစီလည္း ေစာက္ပတ္ထဲက ေစာက္ရည္မ်ားကို တျဖစ္ျဖစ္ပန္းညွစ္၍ သူမ၏ဒုတိယအခ်ီကို ေဒါက္တာဂ်မားႏွင့္အတူ မမီမကမ္းလိုက္ပါၿပီး ၿပီးလိုက္ရေပသည္။ ဂ်မားက မရပ္ေသးဘဲ ရိုစီစိတ္တိုင္းက်ျဖစ္ေအာင္ ေနာက္ထပ္အခ်က္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ ေမွ်ာလိုးေပးလိုက္ေသးသျဖင့္ ရိုစီလည္း သူမအလိုရွိေသာ ကာမစည္းစိမ္ကို အျပည့္အဝရရွိသြားေလသည္။

ႏွစ္ေယာက္သား အတန္ၾကာေအာင္ ေပြ႕ဖက္နမ္းရွဳံ႕ကာ ႏွစ္ကိုယ္ၾကား စကားတြတ္ထိုးေနၾကၿပီး အလုပ္ခ်ိန္ရွိေသးတာႏွင့္ လူခ်င္းခြဲလိုက္ၾကပါသည္။

ညေနအလုပ္ဆင္းခ်ိန္တြင္ ေဒါက္တာဂ်မားေမာင္းႏွင္ေသာ ကားငယ္ေလးႏွင့္အတူ ရိုစီတစ္ေယာက္ သူ႕ကိုယ္ပိုင္ေဆးခန္းဆီကို လိုက္ပါလာခဲ့သည္။ ေဒါက္တာဂ်မားက သူ႕ေဆးခန္းကို ကန္ေတာ္ေလးဖက္မွာ ဖြင့္လွစ္ထားၿပီး ေၾကးေရတတ္မိန္းမေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သူ႕ထံကို အျမဲတေစ လာေရာက္ေလ့ရွိၾကသည္။ လူလည္းစြမ္း ေဆးကလည္းစြမ္းလို႔လားေတာ့မသိေခ်။ ေဆးခန္းကို အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္လင့္သည္အထိ ဖြင့္ရေလ့ရွိေပသည္။ ေနာ္မူဆိုေသာ အမ်ိဳးသမီးသူနာျပဳအကူတစ္ေယာက္သာရွိေသး၍ ယခုလို ရိုစီကိုပါ အလုပ္ဝင္ဖို႔ ေခၚလာခဲ့ၿပီး လုပ္ရမည့္လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားကို ႏွစ္ေယာက္သားညႊန္ျပေပးၾကေလသည္။ ရိုစီလည္း ေနာ္မူဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ပါ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ရင္းႏွီးမႈရရွိသြားၾကသည္။

ဆက္ရန္
90
ရိုစီစကားဆက္မေျပာေတာ့ဘဲ သူ႕လီးႀကီးကို ပါးအပ္ကာ ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးနမ္းရွဳိက္လိုက္ပါသည္။ လဒစ္ထိပ္ျပဲႀကီးကို သူမႏႈတ္ခမ္းမွာေတ့၍ ျပြတ္ကနဲေနေအာင္ စုပ္လိုက္သည္။ ေဒါက္တာႀကီးကား မ်က္လံုးအစုံကို ေမွးစင္း၍ စည္းစိမ္ႀကီးစြာ ခံစားေနဟန္တူပါသည္။ သူ႕လက္ႏွစ္ဖက္က ရိုစီ႕ေခါင္းကိုကိုင္၍ အသာပင္ ဖိႏွိမ္ခ်ေပးလိုက္သည္။ ရိုစီ လီးႀကီးကို အားပါးတရၾကည့္ရႈအရသာခံေနၿပီး သူမပါးစပ္ထဲ လီးတစ္ေခ်ာင္းလုံးထည့္ကာ ငုံ၍ စုပ္ပစ္လိုက္ပါသည္။

"အိုး ေဂါ့ဒ္ … ဂြတ္ဒ္ ဗဲရီး ဂြတ္ဒ္ ရိုစီ …စုပ္ စုပ္စမ္း ေကာင္းတယ္ အရမ္းေကာင္းတယ္ မင္းေတာ္တယ္ နတ္သမီးေလး "

ရိုစီလည္း ေကာင္းတယ္ဟုခ်ီးမြမ္းျခင္းခံရ၍ ေသြးနားထင္ေရာက္ကာ လီးႀကီးကို တျပြတ္ျပြတ္ႏွင့္ အသံထြက္ေအင္ အဆက္မျပတ္ စုပ္ေပးေနမိေတာ့သည္။ သူ႕ဟာႀကီးက သူမလက္တစ္ဆုပ္စာပင္ ကလိမ့္မည္မဟုတ္ဘဲ အရွည္ကလည္း ၉လက္မေလာက္နီးနီးပင္ ရွိေလမလား မေျပာတတ္ပါေခ်။ သူမလက္ႏွင့္တိုင္းထြာၾကည့္ရင္းက ရိုစီ႕စိတ္ထဲက ကာမဆႏၵလိႈင္းမ်ားထၾကြၿပီး ၾကက္သီးေမြးညင္းမ်ားပင္ ေထာင္ထလာမိေပသည္။

ရိုစီက သူ႕လဒစ္ထိပ္က အကြဲေၾကာင္းကေလးကို လွ်ာဖ်ားကေလးတို႔တို႔ၿပီး ထိုးယက္ဆြေပးလိုက္သည္။ ဒစ္လုံးေအာက္ေျခရွိ လီးကိုယ္ထည္ႏွင့္ဆက္သြယ္ထားေသာ အေၾကာေခ်ာင္းကို လွ်ာႏွင့္အသြားအျပန္ ယက္သပ္ကာျဖင့္ လီးတစ္ေခ်ာင္းလုံးကို ပင့္ဝိုက္သိမ္းယက္ပစ္လိုက္သည္။ ေဒါက္တာဂ်မားကိုယ္ႀကီးတြန္႔ခါၿပီး ကုလားထိုင္ကေနပင္ ၾကြတက္လာရေလသည္။ လီးေခ်ာင္းေအာက္မွာ တြဲေလာင္းႀကီးျဖစ္ေနေသာ ေဂြးဥတြဲတြဲႏွစ္လုံးကို အာခံတြင္းထဲသြင္း၍ တျပြတ္ျပြတ္ႏွင့္အရသာယူကာ စုပ္ေပးလိုက္သည္။ လီးကိုကိုင္ကာ ဂြင္းတိုက္ေပးသည္။ ေဒါက္တာဂ်မားလည္း လီးေတာင္လာၿပီး လိုးခ်င္စိတ္က မခံမရပ္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေပၚလာသျဖင့္ …

"ရိုစီ ရပ္ ရပ္ေတာ့ မင္း ဒီအေပၚမွာ ခဏထိုင္ပါ ငါ မင္းေစာက္ပတ္ကို ၾကည့္ခ်င္တယ္ ကစ္စ္လည္း ေပးခ်င္တယ္ ဘယ့္ႏွယ္လဲ"

"ဆရာႀကီး ဆႏၵရွိသလိုလုပ္ေလ ဒါျဖင့္ ရိုစီ အဝတ္ေတြ အကုန္ခြ်တ္ေပးမယ္ "

ရိုစီ သူမကိုယ္ေပၚက သူနာျပဳယူနီေဖာင္းကို အကုန္ခြ်တ္ပစ္လိုက္ေလသည္။ ရင္စည္းဘရာစီယာကိုေရာ အတြင္းခံပင္တီကိုပါခြ်တ္ခ်ပစ္လိုက္ရာ သူမ၏တင္းၾကြမို႔ေမာက္ေနေသာ ႏို႔အုံအိအိႀကီးမ်ားႏွင့္တကြ ေပါင္ခြဆုံအၾကားမွာ အေမႊးအျမွင္ထူထူ အုပ္ဆိုင္းလွ်က္ရွိေသာ ေစာက္ပတ္အုံေဖာင္းအိအိႀကီးကိုပါ တစ္လက္စတည္းေတြ႕ျမင္လိုက္ရေလသည္။ ေဒါက္တာဂ်မားက ရိုစီကုိ ကုလားထိုင္မွာထိုင္ေစလိုက္ၿပီး ေပါင္တန္ႏွစ္ဖက္ကို နေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္စီျဖဲကားေစလိုက္သည္။ ရိုစီေစာက္ပတ္ကေလးက ျပဲျပဲဟဟျဖစ္လို႔သြားၿပီး သူက ရိုစီ႕ေျခရင္းမွာ ဒီအတိုင္းထိုင္ခ်လိုက္ကာ ေစာက္ပတ္ကိုမ်က္ႏွာအပ္၍ ပါးစပ္ႏွင့္ျပြတ္ကနဲကုန္းစုပ္ကာ လွ်ာႏွင့္တျပတ္ျပတ္ ယက္ဆြေပးေနေလေတာ့သည္။

ရိုစီမ်က္လုံးစုံမွိတ္ၿပီး သူမေအာက္ႏႈတ္ခမ္းကိုသြားျဖင့္ နာနာကေလးကိုက္ထားလိုက္မိသည္။ ေစာက္ပတ္ထဲက ရြစိရြစိျဖစ္လာသည့္ ေဝဒနာကို သူမအေနႏွင့္ မသက္မသာႀကီး ေအာင့္အည္းခံစား ေနရဟန္တူသည္။ ေဒါက္တာဂ်မားကလည္း အေလွ်ာ့မေပးဘဲ ေစာက္ပတ္အကြဲေၾကာင္းအတိုင္း ေအာက္မွေန၍ အထက္သို႔ လွ်ာျပားႀကီးႏွင့္ယက္ကာယက္ကာ သပ္တင္ပစ္လိုက္သည္။ အစိထိပ္ဖူးကေလးကို တျပြတ္ျပြတ္စုပ္၍ အေခါင္းထဲကို လွ်ာႏွင့္လွည့္ပတ္ေမႊေႏွာက္ကာ ယက္ပစ္လ္ုက္ျပန္သည္။ ရိုစီ့ေစာက္ရည္မ်ားက ေစာက္ပတ္တဝိုက္မွာ ျမင္မေကာင္းေအာင္ စီးယိုက်လာေလေတာ့သည္။

"အ အား ေကာင္းလိုက္တာ ဆရာရယ္ အား ရိုစီ ၿပီးေတာင္ ၿပီးခ်င္လာၿပီ အ အရွီး အီးဟီး ေသပါၿပီေနာ္ ယက္ေနလိုက္တာ တကတည္း အာ ေစာက္ ေစာက္ပတ္ကို မကိုက္နဲ႔ေလ ဆရာရဲ႕ အင့္ အိ အိ "

ရိုစီလက္ႏွစ္ဖက္က ေဒါက္တာဂ်မားေခါင္းမွ ဆံပင္ေတြကို ဆုပ္ဆြဲကုပ္ဖြကာျဖင့္ ပါးစပ္မွလည္း တအင္းအင္း ညည္းတြားေရရြတ္ရင္း ေကာ့ပ်ံထြန္႔လူးေနေပသည္။ အခ်ိန္ေရာက္ေနၿပီမို႔ ဆရာဝန္ႀကီးဂ်မားက သူမကိုယ္လုံးအားေပြ႕ခ်ီလိုက္ရင္း သူ႕အခန္းတြင္းရွိ စားပြဲေပၚကို ပင့္မတင္ကာ ေနရာခ်ေပးလိုက္သည္။

ရိုစီ စားပြဲေပၚမွာပက္လက္ကားရယားႀကီး ဒူးေထာင္ေပါင္ကားလုပ္ကာ လဲေလွ်ာင္းေနလိုက္သည္။ ေဒါက္တာ ဂ်မားလည္း သူမေပါင္ႏွစ္ဖက္အၾကားကို တိုးဝင္လိုက္ကာ သူ႕လိင္ေခ်ာင္းတုတ္တုတ္ႀကီးကို သူမေစာက္ပတ္ အေခါင္းေပါက္ကေလးထဲသို႔ ေတ့ခ်ိန္၍ ေဆာင့္သြင္းထည့္လိုက္သည္။ လီးႀကီးက အရည္မ်ားျဖင့္ရႊဲစိုေနေသာ သူမေစာက္ေခါင္းကေလးထဲကို တစ္တစ္ၾကပ္ၾကပ္ႏွင့္ပင္ တဝက္သာသာေလလာက္အထိ ေဆာင့္ဝင္သြားေလသည္။

ေဒါက္တာဂ်မားလည္း သူ႕လီးကို စတင္၍ အသြင္းအထုတ္လုပ္ေနေလၿပီ။

"အား ဂြတ္ဒ္ ဗဲရီးဂြတ္ဒ္ လိုးလို႔အရသာ ရွိလိုက္တာကြာ "

"ေကာင္း ေကာင္းလားဆရာ …ဆရာ့စိတ္ႀကိဳက္သေဘာရွိလိုးေနာ္ ရိုစီဟာ ဆရာနဲ႔ခုမွေတြ႕ဖူးေပမယ့္ ဆရာ့အလိုလိုက္တဲ့ေနရာမွာ သူမ်ားတကာထက္မညံ့ဘူးဆိုတာ သက္ေသျပခ်င္တယ္ ရိုစီ႕ကို ဆရာ ေစာက္ပတ္ေရာ ဖင္ေရာ ႏွစ္ခုစလုံး အသုံးျပဳႏိုင္တယ္ဆရာ "

"ေကာင္းတယ္ ငါကလည္း အဲဒီလိုမိန္းမမ်ိဳူးကိုမွႀကိဳက္တာ ေဆးခန္းမွာ ေနာ္မူဆိုတဲ့ကေလးမေလးနဲ႔ရိုစီ႔ကို ေစာက္ပတ္ပြတ္ခိုင္းရမယ္ ႏွစ္ေယာက္တစ္ေယာက္လိုးခ်င္တယ္ "

"ဆရာ့ အႀကိဳက္ျဖစ္ရမယ္ ရိုစီ ကတိေပးတယ္ ဟင္းဟင္း ဟင္း"

ဆက္ရန္
Pages: « 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 »