အခ်စ္တကၠသိုလ္

စာေပဌာန => သေရာ္၊ဟာသ၊ကလိတိတိ => လိင္စာေပမဟုတ္ေသာ ဝတၳဳ ေဆာင္းပါးႏွင့္ ကဗ်ာ က႑ => သေရာ္စာ => Topic started by: Bagyitoke on March 10, 2011, 11:00:43 PM

Title: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: Bagyitoke on March 10, 2011, 11:00:43 PM
Country Big Son!!!

အခုတေလာ ဟိုနားကြၽတ္စီစီ ဒီနားကြၽတ္စီ စီ ၾကားေနရတာကေတာ့ ဘာတဲ့ ႏိုင္ငံဂ်ီးသားစိတ္ဓာတ္တဲ့ ကဲ ဘဂ်ီးတုပ္လို ျဗိတိသွ်စကား သိပ္မတက္သူကေတာ့ ဘာသာျပန္လိုက္တယ္(Country Big Son)!!!
အဒီအေၾကာင္းေလးေျပာရရင္ေတာ့ ဂလိုဗ်
ဘဂ်ီးတုပ္တည္းဟူေသာ သေကာင့္သား တေယာက္ သိၾကားေစာင္မလို႕ ျခင္ေသ့႐ုပ္နဲ႕ တိုင္းျပည္ကို ေဝဟင္ခရီးကေန ေျမေက်ာ႐ံႈ႕ပီး ေရာက္သြားေလ၏

ျခင္ေသ့႐ုပ္တိုင္းျပည္လို႕ သမုတ္ရျခင္းကေတာ့ က်ဳပ္တို႕ဘမာေတြက အဒီတိုင္းျပည္မေရာက္နဲ႕ ေရာက္တာနဲ႕ အဒီ ပါးစပ္ကေသးေပါက္တဲ့ ျခင္ေသ့႐ုပ္ေရွ႕ မွာ ဝင့္ဝင့္စားစား နဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြဘဲ ႐ိုက္ပီး မ်က္ခြက္စာအုပ္ (Face Book)ေပၚတင္တင္ ထားေတာ့ ဒီေတာသား ဘဂ်ီးတုပ္လဲ အထက္ပါ တိုင္းျပည္ကို ျခင္ေသ့တိုင္ျပည္လို႕ ေခၚရေလ၏

ကဲ ေတာသာဘဂ်ီးတုပ္ ျခင္ေသ့တိုင္းျပည္လဲေရာက္ေရာ ေလဆိပ္မွာစေတြ႕တာဘဲ လူေတြ လမ္းမေေလွ်ာက္ဘဲ ေရြ႕ေနတာမ်ား လား လား!!!!! အံ့ဖြယ္ဗ်ာ

ဂလိုနဲ႕ ေလဆိပ္ကထြက္ေရာ လူေတြတန္းစီေနက်တယ္ဗ် ဒါနဲ႕ ဘဂ်ီးလဲ အတူပါလာသူ ျမိဳ႕သားေမာင္ေခ်ာကို
ဟ ေကာင္ေမာင္ေခ်ာ!! ဟိုမယ္လူေတြဘာတန္းစီေနတုန္း လာ တို႕လဲ သြားတိုးရေအာင္ "
ဟု ေျပာလည္းေျပာ က်ဳပ္တို႕ဆီမွာလို ငါးဖယ္တိုးမလို႕ လဲလုပ္ေရာ
ေမာင္ ေခ်ာမွ အထိတ္တလန္႕နဲ႕
ဟိုက္!! ဘဂ်ီး အဒီလိုၾကားျဖက္လို႕ရဘူးဗ် ေနာက္ကေနတန္းစီရတယ္ဗ်!
အဒါ တက္ကစီ ငွါးဖို႕ တန္းစီေနတာေလ
ဘဂ်ီးလဲ သိပ္ေတာ့မၾကည္ဘူး ဒါေပသည့္ သူက ဦးေဆာင္လာသူစိုေတာ့ ဘာမွမေျပာဘဲ ျငိမ္ေနလိုက္တယ္

ဒါနဲ႕ဘဲ တက္ကစီေပၚဝယ္ ေတာသားျမိဳ႕ေရာက္ဘဂ်ီးတုပ္တေရာက္ လမ္းကကေကာင္း ကားကေကာင္းနဲ႕ ဟိုေငးဒီေငးလိုက္လာရက ဗ်ုန္းစို ကားကရပ္သြားလို႕ေရွ႕ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ မီးပိြဳင္မိတာကိုး အမယ္ ဒီတိုင္းျပည္ကေကာင္ေတြ က "ငအ"ေတြဟ တခုခုစို တန္းစီေနေရာ
ေဘးၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘာကားမွမရွိဘူး ဒီေတာ့ ဘဂ်ီးတုပ္ေတြးမိသည္ကား
အင္း ဒီဒ႐ိုက္ဘာ အေတာ္အတာဘဲ တို႕ဆီမွာလို ေက်ာ္ခြပီး အနားေရာက္မွဝင္တာမဟုတ္ဘူး "အ" ပကြာ ထမင္းငက္မယ္ ဒီလိုသာေမာင္းရင္ ဟု ေတြးမိကာ
!!ဟေကာင္ေမာင္ေခ်ာ ဒ႐ိုင္ဘာကို ေအာက္ကေနပက္ေက်ာ္ခိုင္းလကြာ လဖြတ္ ေအာက္ေက်ာမွာအလြတ္ၾကီး အနားေရာက္မွ ဟီးဟီး တို႕ဆီမွာလို လက္ကေလးေထာင္ပီး ဟိုလိုေလး လုပ္ခိုင္းလကြာ!!!
ဘဂ်ီး!!! ဒီမွာ အဒီလိုလုပ္လို႕မရဘူးဗ် အားလုံးက ကိုေရာက္ရာမွာ တန္းစီပီး ေစာင့္ရတာေလ"
ဒုတီရံပီ ဘဂ်ီးတုပ္မေက်မနပ္ ႏႈပ္ဆိတ္ေနလိုက္ရျပန္တယ္!!

ဒါနဲ႕ ဟိုတယ္ေရာက္ေတာ့ စပီ ဇာတ္လမ္းက ဘဂ်ီးတုပ္တေရာက္ ခံတြင္းခ်င္လာပီ ဒီေတာ့ အဖြာေတာ္ေလး ႐ႈအံုးမွဘဲစိုပီး ေဆးလိပ္ေလးထုပ္ပီး မီးခ်စ္မယ္လုပ္တုန္း
ဟိုးဟိုး!! ဘတုပ္ ေမာင္ေခ်ာ၏ အလန္႕တၾကားသံ
ဘဂ်ီးတုပ္ ႂကြယ္မွီးစတိုေလပီ
ဟေကာင္ ေမာင္ေခ်ာ ဘာတုန္း ေဆးလိပ္ေသာက္ဖို႕ တန္းစီရမွာလား လဂြ
ဟုတ္ဘူး ဘဂ်ီးရ ဘဂ်ီးခုေသာက္မဲ့ေနရာက ေသာက္မရဘူး
ဟေကာင္ နင္ဘဲ အမိႈက္ပုံးေထာင္ထားတာေတြ႕ရင္ ေသာက္ရတယ္စို
ဒါေတာ့ ဟုတ္တယ္ ဒါေပမဲ့ အဒီအမိႈက္ပုန္းမွာ ေဆးလိပ္ခြက္လိုဟာမပါရင္ ေသာက္လို႕မရဘူးဗ်
လဖြတ္ကြာ !!! ဒီေဆးလိပ္ေသာက္ဖို႕အေရး အမိႈက္ပုန္းမွာ ေဆးလိပ္ခြက္ပါတာလိုက္ရွာရလိုဖစ္ေနပီ!
အိုဘဂ်ီးကလဲ ဒီမွာက ဓာတ္တိုင္တတိုင္ကို ၁ခုေလာက္ရွိတာ ေဟာ ဟိုေရွ႕မွာ ေတြ႕ပီ သြားေသာက္ေခ်!!
ဟိုက္ ဟုတ္သားဟ တခုနဲ႕တခုနီးနီးေလးရယ္
ဒီျမဴနီစပယ္ေတြကြာ ဦးေဏွာက္နဲလိုက္တာ အမိႈက္ပုန္းေတြ အမ်ားဂ်ီးလိုက္ခ်ထားတာ ဘတ္ဂ်က္ေတာ့ ကုန္ပါပီကြာ
တို႕ဆီမွာလို အမိႈက္ကန္ေလးေတြေဆာက္ေပးပီး သဘာဝၾကၾက အပုတ္နံ႕ေလး႐ႉပီး ေသာက္ရမွာကြ ဟီးဟီး
ေမာင္ေခ်ာမွ
ဘဂ်ီး ႏိုင္ငံဂ်ီးသားပီသတယ္ဆိုတာ အဒါဘဲဗ်  စည္းကမ္းကိုဘယ္သူမွေစာင့္ၾကည့္မေနဘူး ကို႕အသိစိတ္ဓာတ္နဲ႕ကို ေစာင့္ထိမ္းတာေလဗ်ာ
ေတာ္ပါကြာ နင့္ရဲ့ႏိုင္ငံဂ်ီးသား တရားကို!
ဘဲ့နဲ႕ ဟိုေနရာလဲ တန္းစီ ဒီေနရာလဲ တန္းစီ  လဂြ ထမင္းစားဖို႕ေတာင္တန္းစီေနရတာမနိပ္ပါဘူးကြာ
လမ္းကူးရင္လဲ မီးစိမ္းေအာင္ေစာင့္ရေသးတယ္
တို႕ဆီမ်ား ကားၾကားထဲကို ဖင္ေလးေကာ့လိုက္ ဘိုက္ေလးရွပ္လိုက္နဲ႕ ေရွာင္ရတာ နဂါးတိုင္းျပည္က ေရွာင္လင္ေက်ာင္းကိုယ္ေတာ္ေတြကို သနားတယ္ ဟင္း ဟင္း!

ဒီလိုနဲ႕ ဘဂ်ီးတုပ္၏ွ country big son တရားကို ေမာင္ေခ်ာမွ ေခါင္းေလးတညိမ့္ညိမ့္နဲ႕ နာလာရေလသည္
ဟေကာင္ ေမာင္ ေခ်ာ ငါ့ကို ဟိုျခင္ေသ့ပါးစပ္ကေသးေပါက္တဲ့ေနရာကိုပို႕ေပးစမ္းကြာ
ဒါမွမဟုတ္ ဟို သင္းေဘာဂ်ီးေနာက္ခံထားပီး ဒံုပက္ ႐ိုက္လို႕ရမဲ့ေနရာ ျဖစ္ျဖစ္ ဘာတဲ့ ဆန္တိုနာ စိုလား ဘာလားကြာ သဲေသာင္ေလးရွိတဲ့ ကမ္းေခ်လား အဒီကို ပို႕ကြာ

ေမာင္ေခ်ာ
အလဲ့ ဘဂ်ီးက ဘယ္ေခတုန္း ဒါေတြတယ္သိပါလား ဘယ္လိုသိတုန္းဗ်
ဟေကာင္ရ တို႕ဘမာေတြ ဒီတိုင္းျပည္ေရာက္ရင္ အဒီေနရာေတြမွာ အလုအယက္ သြာပီးဒံုပက္႐ိုက္ပီး ေသာက္ခြက္ စာအုပ္ေပၚ တင္တင္ေနတာေလ
နာလဲ အားက်မခံ အဒီေနရာေတြမယ္ ႐ိုက္မွ ေခတ္မွီမယ္ထင္လို႕ပါ ဟီးဟီး

ဂလိုနဲ႕ ဘဂ်ီးတုပ္တေရာက္ ျခင္ေသ့ပါးစပ္က ေသးေပါက္တိုင္းျပည္မွ အျပန္ ေလယာဥ္ေပၚဝယ္ အေတြးနယ္ခ်ဲ႕မိသည္ကား
"အင္း !!အဒီတိုင္းျပည္ကေကာင္ေတြ လာပေစအံုး  ဒင္းတို႕ကို တို႕ရဲ့ Country big son ပညာေကာင္းေကာင္းေပးရမယ္ဒါမွ လြတ္လပ္ခ်င္းရဲ့ အရသာကိုသိမွာ" ဟု စဥ္းစားပီး ေလယာဥ္မယ္အလစ္တြင္ ငံုလာေသာကြမ္းအား ျပစ္ ခနဲခိုးေထြးလိုက္ပါေတာ့သည္
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: imail on March 25, 2011, 02:17:14 AM
တစ္ေန႔သ၌ Naked News သတင္းဌာနမွ CEO ကိုရင္ျပံဳး ဦးေဆာင္ေသာ ဖင္ေျပာင္တစ္စုတို႕ အကၽြႏ္ုပ္တို႕ ေပ်ာ္စံရာ တကၠသီလာ အခ်စ္ကၽြန္းသာဆီသို႕ အင္တာဗ်ဴး(၀ါ) မဟုတ္ကဟုတ္ကမ်ား ေမးျမန္းရန္ ေရာက္ရွိလာၾကကုန္၏

ပထမဦးစြာ ေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေကာ္မတီမွ ေမာ္ကြန္းထိန္း(၀ါ)ေမာ္ၾကီး(၀ါ)ဘၾကီးတုပ္ကို အင္တာဗ်ဴးရန္အလို႕ငွာ ျပင္ဆင္ၾကကုန္၏။ ျဖစ္ေနတာလူၾကီး ျဖစ္ခ်င္တာ ဘူးၾကီးဟု ဆိုအပ္ေသာ ဘၾကီးတုပ္သည္ ၄င္းေတာင္ရွည္ အသာခၽြတ္လွ်က္ ေဘာင္းဘီတိုနံငယ္ပိုင္း ကိုယ္ဗလာအရိုးျပိဳင္းတို႕ကို ျပသကာ (လူၾကီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အားနာစြာျဖင့္ နံငယ္ပိုင္း ေပး၀တ္ထားသည္ ဤကား စကားခ်ပ္) အင္တာဗ်ဴးမေလးမ်ားေရွ႔ေတြ ေျမာက္ၾကြေျမာက္ၾကြျဖစ္ေနေလသည္။ အင္တာဗ်ဴးမည့္လူသိုက္မွာ ကိုရင္ျပံဳးအား အ၀တ္အစားမ်ားခၽြတ္ေပးျခင္း မဲေသာေနရာမ်ား လူျမင္ေကာင္းေအာင္ ေပါင္ဒါဖို႕ေပးျခင္းစေသာ အင္တာဗ်ဴ၀ါတို႕၏ျပဳဖြယ္ကိစၥအ၀၀တို႕ကို ျပင္ဆင္ေနၾကေလသည္။

လူၾကီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ CEO ကိုျပံဳးကိုယ္တိုင္ တန္းလန္းဗ်ဴးမည္ကုိသိလ်က္ မသိသားဆိုးရြားစြာျဖင့္ ဘၾကီးတုပ္တစ္ေယာက္ ေကာင္မေလးမ်ားေရွ႕တြင္ ဟန္ေရးျပေနျပန္ေလသည္။ ကိုရင္ျပံဳးတံုးလံုးျဖစ္ကာမွ ရင္တြင္းထၾကြတဏွာရာဂတို႕သည္ ေမွးမိန္ေပ်ာက္ကြယ္လ်က္ နာယကဂုဏ္ေျခာက္ပါး စံုလင္စြာျဖင့္ မ်က္ႏွာပုပ္သိုးကာ အဗ်ဴးခံေလ၏။

ကိုျပံဳး -- Who are you?
ဘၾကီးတုပ္ -- နင့္ဂ်ီးေတာ္လင္ထင္လို႕လား
ကိုျပံဳး -- အမယ္ ဗွ်စ္တစ္ရွပ္လို နားလည္တယ္ဟ ျမန္မာလိုပဲေမးတာ ေကာင္းပါတယ္ ဦးက ဒီေက်ာင္းမွာ ဘာလုပ္ပါသလဲ
ဘၾကီးတုပ္ -- နင့္ေသာက္ပူပါလား
ကိုျပံဳး -- (ဒီလူၾကီးနဲ႔ေတာ့ ခက္ေနျပီ ဘယ္လိုေမးေမး ဂြတိုက္ေနတာပါပဲလား) ခင္ဗ်ား ေက်ာင္းမွာ ဘာလုပ္သလဲ
ဘၾကီးတုပ္ -- ေမာ္ကြန္းထိန္းေလ သိသိၾကီးနဲ႔ေမးေနတာပဲ ငါ့မ်ား အားတယ္ထင္ေနလား
ကိုျပံဳး -- မအားရေအာင္ ဦးက ဘာေတြအလုပ္ရွဳပ္ေနပါသလဲ
ဘၾကီးတုပ္ -- အင္း.. ေျပာရရင္ေတာ့ ရွည္သကြာ
ကိုျပံဳး -- ဒါဆို မေျပာနဲ႔ေတာ့ေလ
ဘၾကီးတုပ္ -- ေအး လဂြကြာ ေျပာပါမယ္ဆိုမွ
ကိုျပံဳး -- ေျပာပါ ေျပာပါ က်ေနာ္တို႕က ဦးတို႕လိုလူေတြရဲ႕ ကိစၥေတြကို သိခ်င္တာပါ
ဘၾကီးတုပ္ -- တိုတိုတုပ္တုပ္ေျပာရရင္ေတာ့ ဦးက လူၾကီးေပါ့ကြာ
ကိုျပံဳး -- အင္း ရွင္းသြားတာပဲ ဟုတ္ပါျပီ ဒါဆိုရင္ ဦးတို႕ တကၠသိုလ္ၾကီးရဲ႕ လက္ရွိအေျခအေနေလး သိခ်င္ပါတယ္။
ဘၾကီးတုပ္ -- ေကာင္းပါတယ္ ေကာင္းပါတယ္ပဲ ေျပာရမွာပါပဲ ေက်ာင္းသားမ်ားက စည္းကမ္းရွိၾကပါတယ္ တစ္ခါတစ္ေလ ထထျပီး စန္းစန္းတင့္ ၾကတာက လြဲရင္ေပါ့ေလ
ကိုျပံဳး -- စန္းစန္းတင့္တယ္ဆိုတာ ဘာမ်ားပါလဲ
ဘၾကီးတုပ္ -- အင္တာဗ်ဴးသမားျဖစ္ျပီး စန္းစန္းတင့္ေတာင္မသိဘူးတဲ့ ေသာက္ပိန္း လံုး၀မေျပာဘူး သတ္ခ်င္သတ္ပလိုက္
ကိုျပံဳး -- ဟုတ္ပါျပီ ေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရး အေနနဲ႔ကေရာ
ဘၾကီးတုပ္ -- ေကာင္းပါတယ္ လူညီပါတယ္ လက္တြဲပါတယ္ ညွိႏႈိင္းၾကပါတယ္ မူးၾကပါတယ္ ျငင္းၾကပါတယ္ ထေဆာ္ၾက... အဲ ထျပီးလည္း ျငင္းခုန္ေဆြးေႏြးၾကပါတယ္
ကိုျပံဳး -- ဟုတ္ပါျပီ ဦးအခုလို ေျပာၾကားေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဦးအေနနဲ႔ ေက်ာင္းနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး က်ေနာ္တို႕ Naked News မွာၾကည့္ရွဳေနၾကတဲ့ ပိတ္သတ္ၾကီးကို ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါေသးသလဲ
ဘၾကီးတုပ္ -- ဦးအေနနဲ႕ကေတာ့ ေက်ာင္းေနေပ်ာ္၍ စာေတာ္ၾကပါေပါ့ စန္းစန္းတင့္ ၾကတာလည္း တင့္ၾကပါေပါ့ အတင့္လြန္ရင္ အႏႈတ္မ်ားမယ္ေပါ့ ဒါပါပဲ
ကိုျပံဳး -- ဟုတ္ကဲ့ အခုလိုေျဖၾကားေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္

ဤသို႕ ဗ်ဴးျပီးသကာလ အင္တာဗ်ဴးအဖြဲ႔တို႕သည္ ေက်ာင္းတြင္းလွည့္ပတ္ၾကည့္ရွဳၾကကုန္၏ ။ ေက်ာင္းအတြင္းရွိ ေက်ာင္းေတာ္သားတို႕သည္ အခ်စ္ေက်ာင္းေတာ္သားတို႕ပီသစြာ ေခါေတာတစ္သိန္းအင္အားျဖင့္ အင္တာဗ်ဴးအဖြဲ႕မွ မိန္းကေလးမ်ားကို ၾကည့္ရွဴၾကကုန္သည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိန္းကေလးအခ်ိဳ႕မွာ ေသြးလန္႕ေနၾကေပျပီ။ ထိုေၾကာင့္ CEO ကိုျပံဳး သူ႕ သငမေလးမ်ား ကာယအိေျႏၵပ်က္ျပားမႈမရွိေအာင္ က်န္ရွိသူမ်ားကို အင္တာဗ်ဴးရာတြင္ အကၽြႏ္ုပ္သာ တန္းလန္းဗ်ဴးေတာ့အံ့ဟု ေၾကြးေၾကာ္လ်က္ ေနာက္တစ္ေယာက္ ဗ်ဴးရမည့္သူကို ရွာေလ၏ ။
ပထမဆံုးေတြ႔ေသာ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကို အင္တာဗ်ဴးရန္ ေကာင္းေသာသူဟု ကိုရင္ျပံဳးစိတ္တြင္ မွတ္ထင္လ်က္ အနားသို႕သြားျပီး မိတ္ဆက္ေလ၏

ကိုျပံဳး -- မင္ဂါဘာ
အိုင္ေမး -- မင္ဂါဘာ
ကိုျပံဳး -- ေမးခ်င္ပါတယ္
အိုင္ေမး -- ေမးတာမေကာင္းဘူး ဦးေလး.. ေမးရင္ ေျဖရမယ္ ေျဖရင္ေလကုန္မယ္ ေလကုန္ေတာ့ေမာမယ္ ေမာေတာ့ မထုႏိုင္ဘူး ထုႏိုင္ေတာင္ ႏွစ္ခါမထုႏိုင္ဘူး ဒီေတာ့မေကာင္းဘူးဦးေလး
ကိုျပံဳး -- (ဒီေကာင္ေတာ့ ေသာက္ဂြပဲ ဘာအေၾကာင္းမွ မေမးရေသးဘူး မေကာင္းဘူးေတြေရာ မဆီမဆိုင္ထုတာေတြေရာက စေနျပီ သေဘာပါသလားေဟ့) အင္း ညီေလးရာ ညီေလးနာမည္ေလး ေျပာပါဦး
အိုင္ေမး -- အိုင္ေမးပါ ခင္သူေတက နေမးတဲ့ ေကာင္မေလးေတြကေတာ့ မမေအးတဲ့ ဂိန္ေမး တဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာက်ေနာ့္ကို က်ိတ္ခိုက္ေနသူေတြက ကိုေမးတဲ့ နအိုက္တဲ့ အမွီးတဲ့
ကိုျပံဳး -- နာမည္ေတြ မ်ားလွပါလား ညီေလးရာ
အိုင္ေမး -- မ်ားတယ္ေလ ဒါေတာင္ ကြယ္ရာမွာေခၚတဲ့နာမည္ရွိေသးတယ္ အိုင္ေမႊးတဲ့ မီးေမႊးတတ္လို႕တဲ့
ကိုျပံဳး -- ေအာ္ေအာ္ ဘယ္လိုမ်ား ေမႊးသလဲကြယ္
အိုင္ေမး -- က်ေနာ္က ဟိုစပ္စပ္ဒီစပ္စပ္ ပါတယ္ေလ ေက်ာင္းထဲမွာဆို က်ေနာ္၀င္မေျပာတဲ့ အခန္းမရွိသေလာက္ပဲ က်ေနာ္ေျပာျပီဆိုလည္း ထျပီးရန္ျဖစ္ကုန္ၾကေရာ
ကိုျပံဳး -- ေအာ္ ဂလိုလား
အိုင္ေမး -- အင္း ဂလို
ကိုျပံဳး -- ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြနဲ႔ ဆက္ဆံေရးကေရာ
အိုင္ေမး -- ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ေတာ့ ေရွ႕တစ္မ်ိဳး ကြယ္ရာတစ္မ်ိဳး ဆက္ဆံတယ္ေလ ေက်ာင္းသူေတြကိုေတာ့ က်ေနာ္က သားေျပာမယားေျပာ အရမ္းေျပာတာ တစ္ခါတစ္ေလ ေပၚတင္ေျပာခ်င္လို႕ ခ်ိန္းတာေတာင္မလာလို႕ စာေပးေျပာတယ္ေလ အခ်စ္လို႕ဆိုထားေလေတာ့ က်ေနာ္တို႕က သားေျပာမယားေျပာပဲ ေျပာတယ္
ကိုျပံဳး -- ဒီေတာ့ လူၾကီးေတြနဲ႔ ျပႆနာမျဖစ္ဘူးလား
အိုင္ေမး -- ျဖစ္ပါဘူး လူၾကီးေတြက သေဘာေကာင္းၾကပါတယ္ လက္သီးျပင္းၾကတာတစ္ခုပါပဲ
ကိုျပံဳး -- ဒီေတာ့ ညီေလး ေက်ာင္းမွာေပ်ာ္လား
အိုင္ေမး -- ေပ်ာ္ပါတယ္ မိန္းကေလးေတြကို သားေျပာမယားေျပာ ေျပာမယ္ အခန္းစံုအခန္းစိ ဆိုင္၏မဆိုင္၏သိသိမသိသိ ဂြလိုက္တိုက္မယ္ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္ေတာ္ေၾကာင္းတတ္ေၾကာင္း မီးရွဴးမီးပန္းေဖာက္မယ္ အဲ ပ်င္းလာရင္ မီးေမႊးမယ္ ဒါပါပဲ
ကိုျပံဳး -- ဟုတ္ပါျပီ ညီေလး အခုလို ေျပာၾကားေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ညီေလး အေနနဲ႔ ေက်ာင္းနဲ႔ပတ္သတ္ျပီး အကိုတို႕ Naked News မွာၾကည့္ရွဳေနၾကတဲ့ ပိတ္သတ္ၾကီးကို ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါေသးသလဲ
အိုင္ေမး -- က်ေနာ့္အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ က်ေနာ္တို႕လို ေက်ာင္းေပ်ာ္စန္းစန္းတင့္တို႕ ေပ်ာ္စံရာ တကၠသီလာၾကီးမွာ လာေရာက္ေပ်ာ္ရႊင္စန္းစန္းတင့္ႏိုင္ပါေၾကာင္း ေျပာခ်င္ပါတယ္
ကိုျပံဳး -- ခုလိုေျဖၾကားေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္
အိုင္ေမး -- က်ေနာ္ကလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္

ဤသို႕ျဖင့္ ကိုရင္ျပံဳးမွ စန္းစန္းတင့္ဆိုသည္ကို သေဘာေပါက္ျပီးသကာလ ေက်ာင္းတြင္းသို႕ ဆက္လက္ခ်ီတက္ရန္ တာစူစဥ္ သူ၏ သငမေလးမ်ားမွ အခ်ိန္လင့္ျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ၀ိုင္း၀န္းတားျမစ္ၾကကုန္၏ ။ ကိုရင္ျပံဳးမွာ ပတ္၀န္းက်င္ရွိေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ တို႕ကို အင္တာဗ်ဴးခ်င္စိတ္မ်ား မ်ိဳသိပ္လ်က္ ေနာက္တစ္ေန႕ သို႕တည္းမဟုတ္ တစ္ရက္ရက္ေတာ့ ထပ္လာဦးမည္ဟု စိတ္ထဲမွာ ေတးမွတ္လ်က္ ၄င္း၏ သတင္းဌာနရွိရာသို႕ က်ိတ္မႏိုင္ခဲမရ ျပန္သြားေလသတည္း။




Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ဂိ ဂိ on March 26, 2011, 08:46:11 PM
တစ္ေန႕သ၌ အကၽြႏု္ပ္ ေမာင္ဂိ တစ္ေယာက္ လမင္းေဆးေပါ့လိပ္ကုိဖြာရင္း လဖက္ရည္ ေပါ့ဆိမ့္ေလးႏွင့္ ဇိမ္ယူေနသည့္ သကာလ ……….. ျဗဳန္း ခနဲဆုိ ……. ကၽြႏု္ပ္၏ ေရွ႕သုိ အဝတ္မပါ ကုိယ္ဗလာႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးႏွင့္ ဝတ္လစ္စလစ္ မယ္ကေလးမ်ား ေရာက္ရွိလာသည္တမံု႕ ….. ။

ကၽြႏု္ပ္ ။ ။ ေအာင္မငီး … လန္႕လုိက္ထွာေနာ္ …. ဒါဂ်ီးက အဒူ ဂ်ီးရဲ
ကၽြႏု္ပ္ အဘယ္မွ်လန္႕သြားသနည္းဆုိလွ်င္ စကားမ်ားပင္ မပီေတာ့ေခ် ။
ထုိလူဂ်ီး ။ ။ မလန္႕ပါနဲ႕ ဂစ္ဂစ္ ရယ္ .. အဲေလ … ဂိဂိ ရယ္ နာက နိကတ္နယူးခ်န္နယ္က ကုိရင္ျပံဳးပါဟ ….

ေအာ္ … သည္ေတာ့မွ ကၽြႏု္ပ္ ႏႈတ္မိ၏ ။ အႏွီ ပုဂၢိဳလ္သည္ အခ်စ္တကၠသိုလ္ ျပန္ၾကားေရးဌာန မွ ဘယ္ေတာ့မွ ဦးပဇင္းမျဖစ္သည့္ ကုိရင္ျပံဳးပါတကား ။ ( ဦးေလးျပံဳး စိတ္အဆုိးနဲ႕ ေနာ္ ခ်စ္လို႕စတာ … စိတ္ဆုိးရင္ ေခၚေလာ့ဘူး .. )

ဦးေလးျပံဳး ။ ။ ဒီက ဂိဂိ ကုိ နဲနဲဗ်ဴးခ်င္လုိ႕ ဟ … အရင္ဆံုး အဝတ္ေတြခၽြတ္ ……
ကၽြႏု္ပ္ ။ ။ ဗ်န္႕………….. ဗ်ဴးတာနဲ႕ ခၽြတ္ တာ အဆုိင္ပူးထင္တယ္ေနာ္
ဦးေလးျပံဳး ။ ။ ေအာင္မယ္ … ဒီငဂိ ေတာ့ ေက်ာင္းပံုမွန္မတတ္ဖူးထင္ပ … နိကတ္နယူးက ဘယ္တံုးက အဝတ္ပါလုိ႕လဲ … နင့္ကုိ ေက်ာင္းမတတ္ေၾကာင္း ဘဂ်ီးတုပ္ နဲ႕ တုိင္လုိက္ရမလား … ဟြန္႕
ကၽြႏု္ပ္ ။ ။ တုိင္ေတာ့ …. မတုိင္ပါနဲ႕ အူးေလးရယ္ …. ခၽြတ္ဆုိခၽြတ္ ……. ခၽြတ္ …….
ကၽြႏု္ပ္၏ ပါးစပ္မွ ခၽြတ္ပဲရွိေသး၏ ဝတ္လစ္စလစ္ မယ္ေလးမ်ားက ကၽြႏု္ပ္၏ အဝတ္အစားမ်ားကုိ ဘစ္ပါမက်န္ဆြဲယူသြားေခ်ျပီ ။ ေၾကာက္စရာေကာင္းလုိက္တာ ……. လက္သြက္ခ်က္မ်ားေျပာပါတယ္ ။
ဦးေလးျပံဳး ။ ။ ကဲ … ဗ်ဴးပီေဟ့ ငဂိ နင့္ကုိ ….. လာထား …. အရင္ဆံုး ….. နင့္ကုိ ေက်ာင္းနဲ႕ပတ္သတ္တဲ့ ခံစားခ်က္ ေမးမယ္ … ေျဖပါ
ကၽြႏု္ပ္ ။ ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး ဟာ …… ဟာ ………
ဦးေလးျပံဳး ။ ။ ရွည္တယ္ တုိတုိနဲ႕ လုိရင္းေျပာ …. ေက်ာင္းထဲမွာေတာင္ မဆုိင္တာေတြကုိ ဖ်က္ေနတာ နင္ပါ အဖ်က္ခံခ်င္လုိ႕လား ………….
ကၽြႏု္ပ္ ။ ။ အြင္ …. တား ေျပာေတာင္ အေျပာရေတးပူးေလ ….
ဦးေလးျပံဳး ။ ။ မေျပာနဲ႕ ေတာ္ျပီ ေနာက္ေမးခြန္း တစ္ခုေျပာင္းမယ္ … ဟုိတစ္ေန႕က နာ ဗ်ဴးတုန္းက ဘဂ်ီးတုပ္က ေက်ာင္းသားေတြ စန္းစန္းတင့္ ျဖစ္တယ္လုိ႕ ေျပာတယ္ … အာ့ ဘာေျပာတာလဲ ဟင္ …
ကၽြႏု္ပ္ ။ ။ ေက်ာင္းသားေတြ စန္းစန္းတင့္ ျဖစ္တာေတာ့ေျပာမေနနဲ႕ ေက်ာင္းထဲေရာက္တာနဲ႕ လြတ္ျပီကၽြတ္ျပီ ေျပာခ်င္တာ ေျပာႏုိင္ပီဆုိပီး ေျပာခ်င္တာေျပာ လုပ္ခ်င္တာလုပ္နဲ႕ .. စန္းစန္းတင့္ေတြ ခ်ည္းပဲ ..
ဦးေလးျပံဳး ။ ။ အင္ .. ဟုတ္ပူးေလ … အဲ့ဒီ စန္းစန္းတင့္ ကုိသိခ်င္တာေလ …….
ကၽြႏု္ပ္ ။ ။ ဘာ …………………….. ! သတင္းသမားလုပ္ျပီး စန္းစန္းတင့္ကုိ မသိဘူး ဟုတ္စ …

အူးေလးျပံဳးလဲ မငယ္ေသာ မ်က္ႏွာကုိ ၾကံဖန္ ငယ္ရင္း ………….
ဦးေလးျပံဳး ။ ။ ဟုတ္ပါတယ္ ေမာင္ဂိ … မသိလုိ႕ပါ ေျပာျပပါေနာ္ ….. နာ နင့္ကုိ အေပၚခန္းမွာ ဘာေဒြရွိလဲ ေျပာျပမယ္ေလဟာ … ေနာ္ …..
ကၽြႏု္ပ္ ။ ။ ဟား ဟား ဟား …. အူးေလးျပံဳးက လာဘ္ထုိးတာလား …………… ဘယ္ေတာ့မွ မရဘူးမွတ္ .. ဟင့္ ဂိဂိ တဲ့ ၂ ဂိပဲ ရွိတယ္ ၃ ဂိဆုိ လွီးထုတ္မယ္ …. ဘာမွတ္ေနလဲ ……
ဦးေလးျပံဳး ။ ။ အဲ့လုိေတာ့ အလုပ္နဲ႕ေလ ေမာင္ဂိရယ္ …. ေျပာျပပါေနာ္

ကၽြႏု္ပ္လည္း အူးေလျပံဳး စကားကုိၾကားျပီးေနာက္ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ဘယ္လုိမွ မေျဖဆည္ႏုိင္ပဲ မ်က္ရည္လည္ရြဲျဖင့္ ေျပာလုိက္ရေတာ့သည္ တကား ………
ကၽြႏု္ပ္ ။ ။ ေအာင္မေလး … အူးေလးျပံဳးရဲ႕ အေပၚခန္းမွာ ဘာရွိလဲ သိခ်င္လုိက္တာေနာ္ ………. က်အု က်အု .. ဒါေပမယ့္ေလ … ေနာ္လဲ စန္းစန္းတင့္က ဘာမွန္း မသိဘူး အူးေလးရဲ႕ .. ငဲ့ ငဲ့ က်အု က်အု …. သူမ်ား တင့္ လုိ႕ လုိက္တင့္ တာ .. အဟင့္ …. ေနာ္သာ သိရင္ အေပၚခန္းဘာ ဆုိတာ သိရျပီ ခုဆုိ … ခုေလာ့ .. ခုေလာ့ … က်အု က်အု က်အု
( မွတ္ခ်က္ ။ ။ က်အု သည္ ရႈိက္သံျဖစ္၏ )
ဦးေလးျပံဳး ။ ။ ထားပါေတာ့ ငါ့တူရယ္ …….အူးေလး လဲ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ေနာင္တရပါဒယ္ .. အဟင့္ .... အူးေလး ေမးခြန္းေျပာင္းေပးမယ္ေနာ္ … မငိုနဲ႕ေတာ့ တတ္တတ္ … ေနာင္ ငါ့တူလဲ ေက်ာင္းသားၾကီး ျဖစ္မွာပါ …..
ကၽြႏု္ပ္ ။ ။ ဟတ္ … ဟတ္ … ဟတ္ကဲ့ အူးေလး …
ဦးေလးျပံဳး ။ ။ ေနာက္ေမးခြန္းက ဂိဂိ မင္းတုန္း အေၾကာင္း ဘာလို႕ေရးလဲ ….
ကၽြႏု္ပ္ ။ ။ ကၽြန္ေတာ္ က ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကုိ ရသစံု စြာနဲ႕ ေက်ာင္းေတာ္သူ ေက်ာင္းေတာ္သားေတြ အားလံုး သိရေအာင္ ေရးတာပါ ……
ဦးေလးျပံဳး ။ ။ ေကာင္းပ့ါကြာ …… ဒါနဲ႕ ေက်ာင္းထဲမွာ စိတ္ဝမ္းကြဲမႈေတြ ရွိေသးလား ….
ကၽြႏု္ပ္ ။ ။ စိတ္ဝမ္းကြဲမႈဟုတ္လား … စိတ္ဝမ္းကြဲမႈဆုိတာ ဘာလဲ … ဘာျဖစ္တာလဲ …. ဘယ္လုိမ်ိဳးကုိေခၚတာလဲ ….. အေနာ့္ ကုိ ျပန္လင္းပါဦး ….
ဦးေလးျပံဳး ။ ။ ကဲကဲ … မင့္ မလဲ မသိတာနဲ႕ မေျပာခ်င္တာနဲ႕ စံုေနတာပဲ … ေနာက္မ်ား ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးထဲမွာ ဘာေတြလုိအပ္မယ္လို႕ ေမာင္ဂိထင္လဲ …..
ကၽြႏု္ပ္ ။ ။ ဘာေတြလုိမလဲဆုိရင္ …. လူေတြ … ေမာင္ႏွမ စိတ္ဓာတ္ေမြးၾကဖုိ႕လုိတယ္ ….. ဒီေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကုိ ပစ္စလတ္ခတ္ သေဘာမထားပဲ ဗဟုသုတ ဟင္းေလးအုိးၾကီးလုိ႕ သေဘာထားတတ္ဖုိ႕ လိုပါတယ္ …………….
ဦးေလးျပံဳး ။ ။ ကဲ …… ေနာက္ဆံုးေမးခြန္းေလးေမးမယ္ေနာ္ … ခုတေလာ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမွာ ဘယ္သူေတြ ၾကိဳးစားအားထုတ္စြာ ပညာရင္ႏုိ႕ စုိ႕ေနလဲ …..
ကၽြႏု္ပ္ ။ ။ ဒါကေတာ့ ရွင္းပါတယ္ ….. ေက်ာင္းေတာ္သား ျဖစ္သြားေသာ … ေနာင္ ျဖစ္လတၱံ ေက်ာင္းေတာ္သူ ေက်ာင္းေတာ္သားအားလံုး ၾကိဳးစားျပီး ေက်ာင္ေတာ္ၾကီးကုိေစာင့္ေရွာက္ေနပါတယ္ …………….

ကၽြႏု္ပ္လဲ ေျပာရင္းႏွင့္မာန္ေတြပါသည္ထင့္ မတ္တပ္ထရပ္ရာ ဝတ္လစ္စလစ္ မယ္ေလးမ်ားအား နီးကပ္စြာ ေတြ႕ရထင့္ ဖြားဘက္ေတာ္ ညီညီပါ အလုိက္မသိစြာျဖင့္ ထၾကြေနရာ ကၽြႏု္ပ္လဲ ရွက္လြန္းလွ၍ အနီးဆံုး ဝတ္လစ္စလစ္မယ္ေလးအား ဆြဲ၍အကာအကြယ္ျပဳလုိက္ရသည္တကား ………………. ။

ဤတြင္ နိကတ္နယူးခ်န္နယ္ ႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္ သုေသတီ ဂိ တုိ႕ အင္တာဗ်ဴးခန္းျပီးဆံုး၏ ။

စာၾကြင္း ။ ။ ျပန္ခါနီးတြင္ အူးေလးျပံဳးက ေနာက္ရက္မ်ားတြင္ စားအေရးအသားေကာင္းေသာ တုိက္ၾကက္ၾကီး … လြဲကုန္ပီ .. ၾဆာတပ္ၾကပ္ၾကီး ၊ ယခုတေလာ ဟစ္ ျဖစ္ေနေသာ စီနီယာၾကီး ကုိခ်န္းကုိႏွင့္တကြ ေက်ာင္းေတာ္သား စာေရးဆရာ အေပါင္းတုိ႕၏ ရင္တြင္းစကားသံမ်ားကုိ လုိက္လံဗ်ဴးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသြားပါသည္ ။




လြန္တာရွိ ဝန္တာမိ ဤေနရာမွ ေတာင္းပန္ပါ၏  ညီငယ္ဂိ
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: jayjay on April 25, 2011, 01:08:18 PM
စန္းစန္းတင့္ စန္းစန္းတင့္
ေခါင္းထဲမွာ ခ်ာခ်ာလည္ေနသည္... ဟုတ္သည္ စီအီးအို စၾကၤာျပဳံးတစ္ေယာက္ နံေဘးနား ပြတ္သီးပြတ္သပ္လာလုပ္ေနေသာ
naked channel မွ ေကာင္မေလးမ်ားကိုပဲ ဖိီးလ္ငုပ္ေလာက္ေအာင္ ဒီအေတြးကၾကီးစိုးေနသည္....
ေမာ္ၾကီးကိုစလိုက္မိသည့္ စန္းစန္းတင့္က ဂိ ၾကီးဆီ ေရာက္သည္အထိ တင့္တုန္းပဲ ဘာေတြ တင့္မွန္းလည္းလဲ မသိ
ဒီအခ်စ္တကၠသိုလ္က လူေတြက အာဂခ်ည္းပဲ မျဖစ္ဘူး ဒီလူေတြက နည္းနည္းျမင့္ေနတယ္ နည္းနည္းနိမ့္မယ့္ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကို
ရွာ ဗ်ဴးရမယ္...

ျပဳံး  ---  ေဟ့ေကာင္မေလးေတြ သြားမယ္ေဟ့
သံၿပိဳင္  -- ေဟး....... ဘယ္သြားမွာလဲ
ျပံဳး  --    အခ်စ္တကၠသိုလ္ကို ဗ်ဴးစရာရွိတယ္
သံၿပိဳင္  -- ဟင္း မသြားခ်င္ဘူး အဲ့က ေက်ာင္းသားေတြက ေၾကာက္စရာၾကီးေတြ သူတို႔ အစိၾကီးေတြ ျပဴးေနတာပဲ (မ်က္စိေျပာပါတယ္)
ျပဳံး  -- မရွည္နဲ႔ လာသြားမယ္

ေျပာၿပီးသကာလ ေရွ႕မွ ကားယား ကားယား ကြတ ကြတ ႏွင့္သြားေနေသာ စီအီးအို ေနာက္သုိ႔ ေကာင္မေလးတစ္သိုက္မွာ အထုပ္ကေလးမ်ား
ပိုက္ၿပီး လိုက္ခဲ့ေခ်ေတာ့သည္...
စီအီးအိုတစ္ေယာက္ ေက်ာင္း၀င္းထဲ ေရာက္လွ်င္ ေရာက္ခ်င္း ေတြ႔ကရာလူမေမး၀ံ့ေတာ့ပဲ လူရိပ္လူေခ်ၾကည့္ရာ
တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ ႏုံတဲ့ပုံမေပါက္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ေနစဥ္မွာပဲ ေကာင္မေလးမ်ားထဲမွ မေကက

မေက  --  ဆရာ ဆရာ ေက်ာင္းထဲကို ဘယ္သူေရာက္ေနလဲ ၾကည့္ပါဦး
ျပဳံး  -- ဘယ္သူလဲ
မေက  --  ဟိုမွာ  ဆရာ
ျပဳံး  -- ဟာ ဟုတ္တယ္ဟ ပြၿပီ လာလာ သြားဗ်ဴးရေအာင္

စၾကၤာျပဳံး တစ္ေယာက္ ဗ်ဴးမည့္လူေရွ႕အေရာက္တြင္ အလွပင္ ျပင္မအားပဲ ကိုယ္လုံးတီး ခၽြတ္ကာ

ျပဳံး  --  အညာေရာေစးေရာ
      --  ဘာလဲ အညာက ဆီးယုိ ဆီးယိုမၾကိဳက္ဘူးဗ် ခင္ဗ်ားက ဘာလဲ ကိုယ္တုံးလုံး ဒုတ္ျပ ခဲျပနဲ႔ ဘာၾကီးတုန္း ပါခ်ဳပ္နဲ႔ တိုင္လိုက္ရမလား
ျပဳံး  -- ဟိုက္ရွ္ ဒီမင္းသား ျမန္မာလိုတတ္တယ္ဟ   မင္ဂါဘာ ခင္ဗ်ား ထယ္ေစာက္မဟုတ္လားဗ်
      --  ထယ္ေစာက္ ကိုးရီးယားမင္းသားကို ေျပာတာလား မဟုတ္ပါဘူး ကၽြန္ေတာ္ နေဂ်ပါဗ်
ျပဳံး  -- ဟမ္ ဟုတ္လား ေစာရီးဗ်ာ လူမွားသြားလို႔ ညီေလးက ထယ္ေစာက္နဲ႔ ခၽြတ္ၿပီးစြပ္ထားသလိုပဲေရာ
နေဂ်  -- ေျပာၾကတာပါပဲ ဥိးေလးရာ ေနပါဦး ဦးေလးက ကိုယ္လုံးတီးၾကီးနဲ႔ ဘာတုန္းဗ်
ျပဳံး  -- ေၾသာ္ ဒီလိုပါ ဦးေလးက naked channel က စီအီးအို ကိုရင္ျပဳံးပါ အင္တာဗ်ဴးရင္ နံမည္နဲ႔ညီေအာင္ တုံးလုံးေလးခၽြတ္ၿပီး ဗ်ဴးတာကလား
နေဂ်  -- သူတုိ႔ေလးေတြေရွ႕မွာလား ရတယ္ေလ လာထား

ေၾသာ္ ရတယ္ေလ လာထားက ေနာက္မွ ခ်က္ျခင္းလက္ငင္းပင္ ခၽြတ္လိုက္သည္မွာ ျမန္မွျမန္

ျပဳံး  --  ညီေလးေရ ကိုယ္တို႔ naked channel က ေမးခ်င္တာေလးေတြ ကို ေျဖၾကားေပးပါဦး
နေဂ်  --  ရပါတယ္ ေမးပါ ေမးခ်င္တာေမးပါ ေျဖခ်င္တာေျဖပါမယ္ ေျပာခ်င္တာေျပာပါမယ္
ျပဳံး  --  တိန္ လာျပန္ၿပီလား မသိဘူး... ဒီလိုပါ ညီေလးေရ စေတြ႔ကာစက ညီေလးက ေလာင္းကုတ္ၾကီးတစ္ကားကား မာဖလာၾကီးနဲ႔ဆိုေတာ့
          ဒီေလာက္ပူတာ ဘာလုပ္ေနတာလဲေပါ့ေနာ္ ေနာက္ၿပီး ညီေလးမ်က္ႏွာကလဲ ေဒါသမ်ားထြက္ေနသလားလို႔
နေဂ်  --  ဒါက ဒီလိုပါ ေက်ာင္းမွာက ေက်ာင္းသူနည္းတယ္ဗ် ေက်ာင္းသားက မ်ားတယ္ အေနာ့္က ၾကိဳးစားပမ္းစား ရွာေဖြထားတဲ့
             ေကာင္မေလးေတြ ရွိတယ္.. အဲ့ဒီေကာင္မေလးေတြကို ခု ဒါးျမတိုက္ခံရတယ္ဗ် ခင္ညားၾကီး တိလား
ျပဳံး  --  ေဟ ဒါးျမ ေက်ာင္းမွာ ဒါးျမရွိလို႔လားကြယ္
နေဂ်  --  ဒါးျမဆိုတာ အခ်စ္ဒါးျမ ေအးဒါးျမတိုက္ခံရတာဗ်  အီး ဟိးဟိး
ျပဳံး  -- ဘယ္သူက ဒါးျမတိုက္တာတုန္း
နေဂ်  --  က်ဳပ္ျပမယ္ ဟိုမွာ ဂီတာထုိင္တီးေနတဲ့ ဘဲၾကီးကိုေတြ႔လား
ျပဳံး  --  အင္း
နေဂ်  -- အဲ့ ဘဲၾကီးက ခ်န္းကိုတဲ့ က်ဳပ္ဘာက်ဴပ္ ေကာင္မေလးနဲ႔ က်ဴေနတာကို ေဘးနားထိုင္ၿပီး ဂီတာလာတီးတာဗ်ာ
            ေကာင္မေလးက ၾကိဳက္လို႔ဆိုၿပီး လိုက္သြားေရာ  အဲ့ဒါက တစ္ေယာက္
            ဟိုမွာ ဟိုမွာ  ျဖတ္ေျပးသြားတဲ့ တစ္ေယာက္ေတြ႔လား
ျပဳံး   --  ေတြ႔လိုက္တယ္ အဲ့ဒါ ဟိုတစ္ေန႔ ဦးေလး ဗ်ဴးလိုက္ေသးတယ္ ဂိဂိတဲ့
နေဂ်  --  ဟုတ္တယ္ အဲ့ေကာင္က သူ႕ကိုယ္သူ SSA က စိုင္းလုံပါဆိုၿပီး အတိုေတြ အရွည္ေတြ ကာရာေတး ေတြ လာကစားျပသြားေတာ့
             က်ဳပ္ရဲ႕ ေနာက္ထပ္ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ထပ္ပါသြားတယ္ အဲ့ဒါေတြကို တင္းေနတာဗ်
ျပဳံး   --  အဲဒါနဲ႔ ခုလို ၀တ္ထားတာနဲ႔ သက္ဆိုင္မႈ ရွိလား ညီေလး
နေဂ်  --  ဘာဗ်.... ခင္ညားၾကီး က်ဳပ္ကိုလာေနာက္ေနတာလား သိပ္ဆိုင္တာေပါ့ ဒီလို၀တ္မွ လန္ထြက္ေနမွာေပါ့ အဲ့ဒါမွ ေကာင္မေလးေတြ
             မ်က္စိက်မယ္လို႔ က်ဳပ္ေဘာ္ဒါၾကီး ဒပဲ ေျပာထားတယ္ ခင္ညားမသိရင္ မေျပာနဲ႔ဗ်
ျပဳံး   --  ေၾသာ္ ေၾသာ္ ဒါနဲ႔ ညီေလးမာဖလာ ေရေတြ က်ေနတယ္ေနာ္
နေဂ်   --  အဲ့ ဒါေရမဟုတ္ဘူး ေခၽြးဗ်... ဒီေလာက္ပူအိုက္တာ ဒါေတြ၀တ္ထားေတာ့ ေခၽြးထြက္တာေပါ့ ဒါေတာင္မသိဘူးလား
              အင္တာဗ်ဴး လုပ္တဲ့သူကလဲ ဘာေတြ လာၿပီး စန္းစန္းတင့္ေနမွန္းလဲ မသိဘူး သြားမယ္

ဟမ္ စန္းစန္းတင့္ တဲ့ နာ့ကို စန္းစန္းတင့္လို႔ ေျပာသြားတယ္ ဘာပါလိမ့္
စၾကံာျပဳံးတစ္ေယာက္ အ၀တ္အစားမ်ား ေကာက္ကာ ေကာ့ပက္ေကာ့ပက္ တြဲေလာင္းတြဲေလာင္းေလွ်ာက္သြားေသာ
နေဂ် ကိုၾကည့္ကာ နေ၀တိမ္ေတာင္ က်န္ခဲ့သည္
ဒီၾကားထဲ သူနားမလည္ေသာ စန္းစန္းတင့္က သူကိုယ္တိုင္ျဖစ္ေနတယ္တဲ့

ဘာပါလိမ့္ေနာ္

လာဦးမယ္ေနာ္ ေနာက္ထပ္ စန္းစန္းတင့္ဦးမယ္
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: jayjay on April 25, 2011, 02:06:13 PM
စၾကၤျပဳံး တစ္ေယာက္ နေဂ်ေပးေသာဒုကၡမ်ားကို ဦးေႏွာက္ေဆးေသာအားျဖင့္ မာလာေဆာင္ေနာက္ဖက္သို႔ တစ္ေယာက္တည္း ထြက္ခဲ့ရာ
ကိုယ့္ထက္အရင္ ဦးေႏွာက္ေဆးေနေသာ ေက်ာင္းသားေဇာ္ရဲႏွင့္ေတြ႔ေနသျဖင့္ ေနရာလုခဲ့ရေသးျပန္သည္။
ညေနေလာက္ထိ ဦးေႏွာက္ေဆးၿပီးသကာလ ေက်ာင္းထဲထားခဲ့ေသာ ေကာင္မေလးမ်ားကို ျပန္ေခၚရန္ ၀င္ခဲ့ေခ်တမု႔ံ။
ေက်ာင္းထဲအေရာက္တြင္ ေလာင္းကုတ္ၾကီး တစ္ကားကား လည္ပင္းပတ္ထားေသာ မာဖလာႏွင့္ ေခၽြးမ်ားကို သုတ္ေနကာ
တစ္စုံတစ္ေယာက္ကို အေျပးအလႊားရွာေနသာ နေဂ်ကို ေတြ႔လိုက္သည္။ နေဂ် သည္လည္း စၾကၤျပဳံးကို ေတြ႔သြားၿပီ
နေဂ် မ်က္ႏွာျဖစ္သြားသည္က
တုံးလုံးခၽြတ္ကာ ရယ္ဒီျဖစ္ေနေသာ ေကာင္မေလးကို စပရိတ္ေမြ႔ရာအေကာင္းစားၾကီးေပၚ၀ယ္ သူ႔အား လက္ယပ္ေခၚေနသည္ကို
ေတြ႔လိုက္ေသာ မ်က္ႏွာမ်ဳိး
ေျပးလာသည္ စၾကၤာျပဳံးထံ နေဂ် အ၀တ္အစားမ်ားခၽြတ္ကာေျပးလာသည္။ စၾကၤာျပဳံးလဲ နေဂ်မ်က္ႏွာကို အဓိပါယ္ ေဖာ္တတ္သြားၿပီးသကာလ
ထိုင္ပဲ ထုိင္ခ်ရမလို အေနာက္ဘက္ အုတ္နံရံကိုပဲ ေက်ာေျပးကပ္ရမလို၊ ဖင္ပိတ္ၿပီးပဲ ေျပးရမလိုလို ျဖစ္သြားသည္
သို႔ေသာ္ ဘာမွ မလုပ္ရပါ..... နေဂ်လဲ သူ႔ကို ဘာမွ မလုပ္ပါ

နေဂ်  --  ဦးေလးၾကီး လာ အင္တာဗ်ဴးၾကမယ္ က်ဳပ္ေျဖမယ္ လာ လာ အခ်ိန္မရွိဘူး ဒီအခ်ိန္ ေနညိဳၿပီး ခဏေနရင္ ေလျပိဳေတာ့မယ္
             ေျပာခ်င္တာေတြ ရွိတယ္ ျမန္ျမန္ေမး ေမးရမွာက ညီေလး ခုဘာျဖစ္ေနလဲ တစ္ခြန္းတည္း
ျပဳံး  --   ေအးေအး ညီေလး ခုဘာျဖစ္ေနလဲ (ညီေဂ်ာ္ မွ လင္းဇာနည္ေဇာ္ကို ေမးသည့္အသံျဖင့္)
နေဂ်  --  ကၽြန္ေတာ္ ခု ဘာလုပ္လဲ သိလား တစ္ေနကုန္ ေက်ာင္းထဲ ေလွ်ာက္သြားၿပီး ေထာက္လွမ္းေနတာဗ်...
ျပဳံး   --  ဘာေတြ ေထာက္လွမ္းတာတုန္း ေကာင္မေလးေတြကို အေနာက္ကေန ေထာက္တာလား
နေဂ်  --  ဘာဗ် ေျပာတာ နားေထာင္စမ္းပါ.... တစ္ေနကုန္ သြားေထာက္လွမ္းလာေတာ့ ဘာသိလာရလဲ ဆိုေတာ့
             ေက်ာင္းသားေတြ ပ်င္းေနၾကတယ္ဗ် ... ပ်င္းေနၾကတယ္
              ပ်င္းေနတယ္ဆိုတာက စာပဲ သင္ေနၾကတယ္ စာပဲ ဖတ္ေနၾကတယ္ စာက်ေတာ့ လိုက္မေရးၾကဘူး
             ဖတ္စာအုပ္ထဲက စာကိုပဲ အခန္႔သား ထုိင္ဖတ္ေနၾကတယ္ဗ်ာ
ျပဳံး    --   ေက်ာင္းသားဆိုတာ စာဖတ္ စာက်က္ရမယ္ ဒါပဲမဟုတ္လား
နေဂ်  --  ဘယ္ဟုတ္မလဲဗ်... ဒါးဆိုတာ ေသြးရတယ္ ေသြးမွ ထက္မွ သူ႔အတိုင္းထားရင္ တုံးတတ္တယ္ေလ ဒါေတာင္မသိဘူးလား
             ေက်ာင္းသားဆိုတာ စာဖတ္၊ စာက်က္ယု့တင္မဟုတ္ဘူး ကိုယ့္ကိုယ္ကို လဲ ထက္ျမက္လာေအာင္ ေသြးရမယ္
ျပဳံး   --   ဟာ ဟုတ္သဟ
နေဂ်  --  ဟုတ္ရမယ္ေလ ေနာက္ၿပီး ဌာနေတြ လိုက္ၾကည့္ေတာ့လဲ ဘာေတြေတြ႔လဲ ခင္ညားသိလား
ျပဳံး   --  မသိဘူးေလ
နေဂ်  --  အဲ့ဒါပဲ အဲ့ဒါပဲ ခင္ညားတို႔က လူၾကီးလုပ္ၿပီး ေလ့လာပါ သင္ယူပါ ဆည္းပူးပါဆိုတာကို ေခြးပူးတာတို႔ လူပူးတာတို႔ပဲ လိုက္ၾကည့္ေနတာကိုး
            (ဦးေလးျပဳံး စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ခင္ဗ်  သေရာ္စာဆိုေတာ့ နည္းနည္း ေလးေလးပင္ပင္ေလး ထည့္ထားတာပါ  ;D ;D)
ျပဳံး  --  တိန္ ခြပ္သဟ
နေဂ်  --  ဌာနေတြ လုိက္ၾကည့္ေတာ့ ေတာက္ေျပာင္တာဆိုလို႔ လိင္မႈေရးရာ ဌာနေလာက္ပဲ ရွိတာကလားဗ်
             ခုံေတြဆို ညီလို႔.... ၾကမ္းခင္းေတြဆိုေျပာင္လို႔.... မွန္ေတြ ဆိုလက္လို႔ ဗ်ာ... ဖိတ္ဖိတ္ကို လက္ေနတာပဲ ဖုန္ဆိုတာ ဘယ္ျပတိုက္မွာ
             သြားရွာရမလဲေတာင္မသိဘူး
ျပဳံး  --  အဲ့ဒါမေကာင္းဘူးလား ညီေလး
နေဂ်  --  စကားဆုံးေအာင္ နားေထာင္ေလ  က်န္တဲ့ဌာနေတြက်ေတာ့ ေမွာင္မည္းၿပီး ဖုန္တေထာင္းေထာင္းနဲ႔ ဌာနမွဴးေတြကလဲ
              ငုတ္တုတ္ေလးေတြ ထုိင္ၿပီး ထုိင္ခုံ အစုတ္မွာ စာထုိင္ေရးေနလိုက္တာမ်ား က်လဲ က်ပါေပ့ဗ်ာ
             ဒါ ေကာင္းသလားဗ်... ဌာနဆို ဌာနေတြအားလုံး လူစည္ရမယ္ေလ ခုေတာ့ သမိုင္း ဌာနမွာဆိုလဲ ေက်ာင္းသားေလး ဂိဂိ
             (ေျပာရတာေတာင္မေကာင္းဘူး က်ဳပ္ေကာင္မေလး လုသြားတာ) တစ္ေယာက္တည္း တစ္ကုပ္ကုပ္နဲ႔ ေက်ာက္စာေလးထြင္းလိုက္
             သမိုင္းေၾကာင္းေလး လွန္လိုက္နဲ႔၊ က်န္းမာေရးဌာနမွာလဲ ဆရာ၀န္ေတြ သုံးေယာက္လား ေခ်ာက္တီးေခ်ာက္ခ်က္နဲ႔
              က်န္းမာေရးအေၾကာင္းေလးပဲ ေျပာေနတာ ေတြ႔ခဲ့တယ္ ေက်ာင္းသားရယ္လို႔လဲ ေလာက္ေလာက္လားလား မေတြ႔ခဲ့ေပါင္ဗ်ာ
ျပဳံး   --   အဲ့ဒါ အဲ့ဒါက
နေဂ်  --  ေတာ္ တန္ တိတ္ က်ဳပ္ေျပာတာနားေထာင္... က်ုဳပ္စိတ္ဓါတ္ေတြ က်ေနတာဗ်  ဌာနတိုင္းလူစည္ေအာင္ ေက်ာင္းသားေတြ ၾကိဳးစားသင့္
            တယ္ဗ်... ေက်ာင္းသားေတြ စာေရးသင့္တယ္ ။။ စာခ်ည္းပဲ ဖတ္ေနလို႔ မၿပီးဘူးဗ်... ခင္ညားသိလား
ျပဳံး  --  အဲ့ဒါ အူးေလးနဲ႔ ဘာဆိုင္လို႔လဲကြယ္
နေဂ်  --  ဟာ က်ဳပ္က ေျပာခ်င္လို႔ ေျပာတယ္မွတ္ေနလား... ခင္ညားကို ေျခေထာက္အေညာင္းခံ ၿပီး လိုက္ရွာေနတယ္ ထင္လို႔လား
             ခင္ညားေျပာေတာ့ naked channel စီအီးအိုဆို ခင္ညား ခ်န္နယ္မွာ ေကာင္မေလးေတြ တုံးလုံးေလးေတြ ခၽြတ္ၿပီး
            ဒါကို ဘရိတ္ကင္းနယူး တင္ေပါ့ဗ် ေက်ာင္းသားေတြ ၾကည့္မိၿပီး စာေရးရင္ ေကာင္းတာေပါ့
             ဘာမွမသိဘူး ဒီလူၾကီး ဖြတ္.... ေတာ္ၿပီ ေလကုန္တယ္ ေမာတယ္ ေလၿပိဳတယ္ အရက္သြားေသာက္ေတာ့မယ္
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ကိုရင္ျပံဳး on April 26, 2011, 02:54:57 AM
နေဂ်  --  အဲ့ဒါပဲ အဲ့ဒါပဲ ခင္ညားတို႔က လူၾကီးလုပ္ၿပီး ေလ့လာပါ သင္ယူပါ ဆည္းပူးပါဆိုတာကို ေခြးပူးတာတို႔ လူပူးတာတို႔ပဲ လိုက္ၾကည့္ေနတာကိုး
            
တိန္ ... ေမာင္နေဂ်ရယ္ ... လူၾကီးဆိုေတာ့လဲ ... -ီးၾကဴ ... အဲ ... တာ၀န္နဲ့ ၀တ္တရား အရ ၾကဴ ေနရလို ့ မအားျဖစ္ ေနတာပါ ...
ေနာက္ဆို ေခြးပူး လူပူး တင္မက ၾကက္ပူး ၀က္ပူး ကင္းပူး ကြင္းပူး တစ္ပူး ( အဲ ... ဖဲ၀ိုင္းနဲ ့ မွား သြားလို ့ ) ေတြ ပါ မက်န္ ေလ့လာပါ့မယ္ ....
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ငါ့ေကာင္မေလး ေတြ ကို ဌာနေျပာင္ေအာင္ နဲနဲ ပြတ္ခိုင္းျပီး ထိုင္ ၾကည့္လိုက္ဦးမယ္ ဟ ....
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: Bagyitoke on April 29, 2011, 11:31:23 PM
ရာဇဝင္ေႂကြး


အင္း!!!အျပင္ေလာကမလဲ ဘာေတြသတင္းထူး သတင္းဦးေတြရွိေနပီလဲမသိဘူး ေတာ္ၾကာေခတ္နဲ႕ရင္ေဘာင္တန္းမလိုက္ႏိုင္တဲ့ ဒီအဘိုးဂ်ီး အိုင္တီေခတ္မွာ ဘဲဥလာေၾကာ္ေနတယ္အေျပာခံရအံုးမယ္ မျဖစ္ေခ်ဘူး ဟိုဟို ဒီဒီ သြားပီး ေသာက္တင္းတုပ္စရာကုန္ၾကမ္းေတာ့ ရွာအံုးမွပါေလ"

ဘဂ်ီးတုပ္တေယာက္ အိမ္တြင္းေအာင္းေနတာ ၾကာပီမို႕  အျပင္ေလာကႏွင့္အဆက္အသြယ္ပ်က္ေနသည့္အတြက္ ဤသို႕ေတြးမိေလကာ  သူ၏စီးေတာ္ယာဥ္ ေလးႏွင့္ အိမ္မွထြက္ခြါပီးသကာလ့္ ဦးတည္ရာလမ္းကို ရြာတုန္းက တူအငယ္ဆုံးေကာင္ ေမာင္ေခ်ာတို႕ရွိရာ ကြမ္းသီးသုံးပင္ စက္မႉဇံုသို႕ ထြက္ခြါလာေလေတာ့သည္
ေမာင္ေခ်ာ၏ အလုပ္႐ံုေရာက္ေသာ္ အဝင္ဝ၌ အေစာင့္အမ်ိဳးေကာင္းသားေလးမွ တံခါးအထဲမွေန၍ အလြန္ေဖာ္ေရြ ယဥ္ေက်းေသာ တုတ္မ်က္ႏွာေပး အမူအယာျဖင့္ ေလသံအားေခြၽတာေသာအားျဖင့္ ခက္ျပက္ျပက္ဘဲ
" ဘယ္သူနဲ႕ေတြ႕ျခင္လို႕လဲ"
ဘာလာလုပ္တာလဲ
အမ္!ဘဂ်ီးတုပ္နဲ႕ေတာ့ စေတြ႕ပီ
ဟေကာင္ နင္တို႕သူေဌး ေမာင္ေခ်ာကို ေျပာလိုက္ သူ႕ဘဂ်ီး လာတယ္လို႕"
"သူေဌးမအားဘူး ခင္ဗ်ားက ဘယ္သူလဲ ဘာသူ႕ဘဂ်ီးလဲ က်ဳပ္တို႕သူေဌးမွာ ဘာအမ်ိဳးမွမရွိဘူး"
ဟိုက္!!ဒီေကာင္ ငါ့ကို လႊတ္ေကာေနပါလား မဟုတ္ေသးဘူးဟ
ဟုေတြးမိကာ  
ေမာင္ရင္ သြားေျပာလိုက္ပါနင္တို႕သူေဌးကို

ေဟ့ !!သာဒင္ အျပင္မွာဘာျဖစ္ေနတုန္း
ေျပာသံႏွင့္အတူ ေမာင္ေခ်ာတေရာက္ ထြက္အလာ ဘဂ်ီးတုပ္ကိုျမင္သည္ႏွင့္
ဟာ!!!ဘဂ်ီး ဟဲ့ေကာင္ သာဒင္ တံခါးဖြင့္ အဒါ ငါ့ဘဂ်ီးကြ မင္းေတာ့ကြာ မေမးမစမ္း ရမ္းတုပ္ေနျပန္ပီ သြား ျမန္ျမန္ ဖြင့္
ထိုအခါမွ အႏွီ သေကာင့္သား သာဒင္မွာ တံခါးကို ဖြင့္ေပးရင္းက
ဟီး!! ဘေဒြး အေနာ္မသိလို႕ေနာ္ ခြင့္လႊတ္ပါ

"ေအးပကြာ ထားပါထားပါ ရပါတယ္
ႏို႕ ေမာင္ေခ်ာ ဘာလို႕ နင္ဒီေလာက္ လံုျခံုေရးအသိရွိေနတုန္း အရင္ကဆို အထဲကို ဘယ္လိုဝင္ဝင္ ရေနတာကို"

ဂလိုဘဂ်ီးရ!! ကြၽန္ေတာ္အခု ကားထုပ္လုပ္ေရး လုပ္ေနဒယ္
ဘဂ်ီးတုပ္။   ။ ဟင္!!!အံ့အားတၾကီးႏွင့္
နင္က ကားထုပ္ေနတယ္ ဟုတ္လား?ဟေကာင္ ဟုတ္မွလုပ္စမ္းပါကြာ နင္ရြာမွာ ထဲက ဒီေလာက္ေသာက္ျပင္းထူပီး ေနလို႕ ဆယ္တန္းေတာင္မေအာင္တာ အင္ဂ်င္နီရာလဲမဟုတ္ ဘာမဟုတ္က ကားထုပ္ေနတယ္ ဘာတုန္း ဆိုက္ကား လား? ဟု ဘဂ်ီးတုပ္ထုံးစံအတိုင္း အလြန္ေအာင္ျမင္ ျပဲအာေသာ ေလသံျဖင့္ ေျပာရာ  ေမာင္ေခ်ာမွ
႐ႉး!!!!တိုးတိုး ဒီဘဂ်ီးနယ္ ကို႕တူေမာင္ကို ဘဲ့နဲ႕လုပ္ငယ္က်ိဳးငယ္နာလာေဖာ္ေနရတုန္း ဒြတ္ခဘဲ

ဘဂ်ီးတုပ္။     ။မဟုတ္လို႕လား နင့္ဟာက
ေခ်ာ။          ။ ကဲကဲ ငါ့ဘဂ်ီးကလက္ေတြ႕ျပမွ ယံုမွာကိုး လာလာ အလုပ္႐ံုထဲမွာျပမယ္ က်ဳပ္ဘယ္ေလာက္ ၾကိဳးစားထားလဲဆိုတာ
ဟုဆိုကာ အေရွ႕မွဦးေဆာင္ကာ သြားေလေတာ့သည္ အထဲတြင္ဘဂ်ီးတုပ္ ျမင္လိုက္ရသည္ကား
ဟိုက္!!!!!!!
1994 ခုႏွစ္ မွအစခ်ီ၍ 2000 ခူ႕ႏွစ္ ဒီဘက္ပိုင္းထိ Model ျမင့္ ဂ်ပန္ျပည္လုပ္ HiAce ကားေတြတန္းစီထားသည္ကို ျမင္ရေလသည္
တုပ္။         ၊ ဟေကာင္ေမာင္ေခ်ာ  အဒါေတြ နင္က ထုပ္တာလား
ေခ်ာ။    ။ အလြန္တရာမွ ပိုင္ႏိုင္ေသာ အျပဳံးႏွင့္
ဟ ဟ ဘဂ်ီးတုပ္ ယံုပီေနာ္ က်ဳပ္  ကားထုတ္ေနဒါ
တုပ္။      ။ ဟေကာင္ လဂြေကာင္ နင့္ဘဂ်ီးက အင္ဂ်င္နီယာဆိုတာ နင္သိတယ္ေနာ္ လာမညာနဲ႕ ေျပာစမ္း မွန္မွန္
ဘယ္မွာတုန္း ကားထုပ္တာဆိုရင္ ေဘာ္ဒီကို ပရက္ နင္းတဲ့ မို ေတြ?
ဘယ္မွာတုန္း  ေဆးမႈတ္တဲ့ ႐ံုေတြ?
ဘယ္မွာတုန္း ကြန္ေဘရာေတြ ကရိန္းေတြ ဝယ္ဒါ မရွင္းေတြ?


ေခ်ာ။      ။ ဟိုး ဟိုးထားဘဂ်ီး!!!!!!ဘဂ်ီးေတာ့ သြားပီ အိုင္တီေခတ္မွာဘဲဥေၾကာ္ေနပီ
ဘဂ်ီးအင္ဂ်င္နီရာမွန္တယ္ ကြၽန္ေတာ္သိတယ္ ဒါေပမဲ့ ဘဂ်ီး ကားထုတ္ႏိုင္လား ကဲ ေျပာ?
တုပ္။   ၊ ဟိုက္ ကို႕႐ႉးကိုပက္ပီ
ဟေကာင္ ကားမေျပာနဲ႕ မူလီေတာင္ ကြာလတီမွီေအာင္ မထုတ္ႏိုင္ပါဘူးကြာ
ေခ်ာ။    ။ ဒါဘဲေလ ဘဂ်ီး လက္ထက္မွာ မလုပ္ႏိုင္တာကို ဘဂ်ီးတူ က်ဳပ္ေမာင္ေခ်ာ လုပ္ေနပီ ဂုဏ္ယူလိုက္စမ္းဘာဟာဟာ!!!!!
တုပ္။   ။ ဟေကာင္ နင္က ကားက ဘယ္ဘီးကစပီး ရက္လို႕အေရွ႕သြားတာလဲ မသိတဲ့ေကာင္က
ေခ်ာ။  ။ ဟိုးထား ငါ့ဘဂ်ီး ဟုဆိုကာ သူ၏ နားထင္အား လက္ညိႈးႏွင့္ေထာက္ျပပီး
"ဒီမွာဘဂ်ီး တခုဘဲလိုတယ္ ဘာမွတက္စရာမလိုဘူး အဒါက နားထင္ ဗ် နားထင္!!!
တုပ္။   ။ ဟင္!! နင္က နားထင္နဲ႕ကားထုတ္တယ္ဟုတ္လား လဖြတ္!!!!ေပါက္ကရ ေျပာေနျပန္ပီ
ေခ်ာ။    ။ ေဝးပ ဘဂ်ီးရာ ေဝးပ
တုပ္။  ။ ကဲ လင္းစမ္းပါဦးကြ မင္းရဲ့ မဟာေရႊဉဏ္ေတာ္ဘယ္လိုအသုံးခ်ပီး ဒီဂ်ပန္လုပ္  HIACE ကားေတြကို ထုတ္သလဲဆိုတာ
ေခ်ာ။  ။ဒီလိုဗ်  ေရွးက ရွဲမွာ ကြၽဲေခါင္းေလးေတြ႕လား
တုပ္။  ။ ဟေကာင္ အဒါကြၽဲေခါင္းမဟုတ္ဘူး တိုရိုတာရဲ့ လိုဂို ဟ
ေခ်ာ။ ။ လိုဂိုေသာဘာေသာ မသိဘူးဗ်ာ အဒီကြၽဲေခါင္းကို က်ဳပ္တံဆိပ္ကပ္လိုက္တယ္ဗ်ာ
တုပ္။  ။အဲ-----အေတာ္ခက္သားဟ!!
ေခ်ာ။    ။ မပီးေသးဘူးဘဂ်ီး ဘီးေအာက္ကိုၾကည့္လိုက္ ေဆးေတြဖရိန္မွာ ျပန္မႈတ္ထားတယ္ အဒါက်ဳပ္ျပန္လုပ္ေပးထားတာ
တုပ္။   ။ ဪ ----ဂ်ပန္ေတြ ကားထုတ္တာ ေသာက္သုံးမက်လို႕ နင္က ေဆးထက္မႈတ္ေပးတာကိုး
ေခ်ာ။  ။ ဒါဘဲေလ ဒင္းတို႕ဂ်ပန္ငပုေတြ ဘာကားထုပ္ထုပ္ က်ဳပ္တို႕လို႕ လုပ္ငန္းရွင္ေတြက အေခ်ာသက္ေပးမွ တံဆိပ္တက္ေပးမွ ဒီမွာ ကားလို႕ အမည္တပ္ပီးသုံးလို႕ရတာေလ ဟဟ ဘဂ်ီးတူ ဘဲဗ်ာ ဘယ္ေခပါ့မလဲ
တုပ္။  ။ေအးေအး ေပါက္ပီ ေပါက္ပီ ဟားဟား နင္ေျပာမွဟုတ္သလိုလိုဘဲဟ ေမာင္ေခ်ာရ ေနာ္
ဒီငပုေတြ က နည္းပညာျမင့္တယ္ ကဘာမွာ ဘာညာနဲ႕ ေသာက္ေလက်ယ္ေနတယ္ ဟိဟိ နင္တို႕လိုမဟာသုတစံုလင္ေရႊဉဏ္ရွင္ေတြနဲ႕ေတြ႕မွ ဒင္းတို႕မွက္မွာ'
ေခ်ာ။     ။ဒါဘဲေလဘဂ်ီးရ ဦးေႏွာက္ကို လႊာပီးသုံးေတာ့ လူသားအရင္းျမစ္ မကုန္ဘူးဗ်ာ ဒီငပုေတြ ၾကိဳက္သေလာက္ထုပ္ လူအား ေငြအား အကုန္သုံးဗ်ာ အခ်ိန္တန္ရင္ က်ဳပ္ကတံဆိပ္မတက္မျခင္း ကားလို႕မျမည္ဘူးေလ ဟဟ
အဒါ ရာဇဝင္ေႂကြးဆပ္တာဘဲ ဗ် ဒီေကာင္ေတြ က်ဳပ္တို႕ဘိုးေဘးဘီဘင္ေတြ ကို ႏွိပ္စက္လာတာ  ခု က်ဳပ္တို႕အလွည့္ေရာက္ပီ ဘဂ်ီးတုပ္ေရ ဟားဟားဟားဟား!!!

ကဲကဲ ေမာင္ေခ်ာ ေရ အခ်ိန္လဲလင့္ပီ ဘဂ်ီးလဲျပန္မယ္ကြာ ေနာက္မွေတြ႕က်ေသးတာေပါ့
ဘဂ်ီးတုပ္လဲ အျပန္လမ္းတေလွ်ာက္စဥ္းစားခမ္းထုတ္ေနမိသည္ကား
" ဪ----သနားစရာဂ်ပန္ငပုေတြပါလား သူတို႕ချမာ သူတို႕ကိုသူတို႕ ကဘာမွာ နည္းပညာအေတာ္ဆုံးထင္ေနတာ "

Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: Bagyitoke on May 25, 2011, 06:03:54 PM
ေရွာင္လင္ေက်ာင္းေရာက္ ဘဂ်ီးတုပ္          

ဘဂ်ီးတုပ္တေယာက္ ဂ်ပန္ကိုလက္စားေခ်တဲ့ သူ႕တူဆီကျပန္လာထဲကအိမ္တြင္းမွာေအာင္းေနရတာပ်င္းပ်င္းရွိလို႕ ဒီတခါ နဂါးတို႕ေပ်ာ္စံရာ တိုင္းျပည္က နာမည္ေက်ာ္ ေရွာင္လင္ေက်ာင္းသို႕ ဗဟုသုတရွာမွီးရန္အလို႕ငွါ သြားေလေတာ့သည္
                                                           xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ေက်ာင္းဝေရာက္သည္ႏွင့္ အတြင္းအားအျပည့္ပါေသာ အသံနက္ၾကီးျဖင့္

 ရပ္!!!!!!!!!!!

ဟိုက္ လဂြ လန္႕လိုက္တာ   -----ကလူကလူ

ေအာ္မီေတာ္ဖူ!!!!!!
ဒဂါ ဘယ္သြားမလို႕လဲ!!!လို႕
 
ဘုန္းေတာ္ၾကီးတပါးက ေတာင္နံရံၾကားကေန ကိုယ္ေဖာ့ပညာနဲ႕ ဆင္းလာပီး ဘဂ်ီးတုပ္ေရွ႕ ဗ်ုန္း  ဆိုေရာက္လာတယ္

 ဘာရမလဲ ဘဂ်ီးတုပ္လဲ တ႐ုပ္ကားေတြၾကည့္ထားတာ ဒီေလာက္ေတာ့ ေဖာတက္တာေပါ့

ေအာ္မီေတာ္ဖူ!!!!!! ဒီလိုပါကိုယ္ေတာ္ တပည့္ေတာ္က ေရႊေရာင္လႊမ္းတဲ့ တိုင္းျပည္က လာတဲ့ ဗန္တိုျပတ္ သိုင္းဆရာ ဘဂ်ီးတုပ္ပါ  ကိုယ္ေတာ္တို႕ရဲ့ ေရွာင္လင္ ေက်ာင္းက သိုင္းပညာကို ေလ့လာဆည္းပူးရင္း အပန္းေျဖခရီးထြက္လာတာပါ

ေကာင္းပါပီ  ဒါဆို ေက်ာင္းထိုင္ကိုယ္ေတာ္နဲ႕ေတြ႕ရေအာင္ ႂကြပါ

ဘဂ်ီးတုပ္လဲ အဆိုပါကိုလ္ေတာ္ေနာက္မွ လိုက္သြားေလသည္

ဘုရားဝစ္ျပဳပီးသည္ႏွင့္ ေက်ာင္းထိုင္ကိုလ္ေတာ္ထြက္လာပီး

ဒဂါတုပ္ !!! ေမာင္ရင္က ေမာင္ရင္တို႕နန္းတြင္းသိုင္းပညာတက္ထားတယ္ ဟုတ္

----မွန္ပါ သို႕ေပေသာ္လဲ တပည့္ေတာ္သင္ယူေလ့လာစရာ မ်ားက်န္ေနေသးလားလို႕ အရွင္ဘုရား ကိုလာေလွ်ာက္တာပါ

ကဲဒါဆို အတြင္းအား ပညာ စလိုက္ရေအာင္ ဟုဆိုကာ နဂါးအားမာန္ အတြင္းအားပညာအား စတင္သင္ေပးရန္ အတြက္

ကဲဒဂါတုပ္ ဘယ္ဘက္လက္ေပးစမ္း!!!
------တင္ပါ့!!

ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္မွ ဘဂ်ီးတုပ္လက္ေကာက္ဝစ္ေသြးေၾကာကိုစမ္းပီး

ဟာ!!!ဒဂါတုပ္ရဲ့ အတြင္းအားက ေကာင္းတယ္ ဘုန္းၾကီးနဲ႕တူတူဘဲ သင္စရာမလိုဘူး ရပီ
ဘယ္လိုက်င့္ခဲ့ရသတုန္း ရွင္းျပပါဒဂါတုပ္

---မွန္ပါ တပည့္ေတာ္တို႕ ေရႊေရာင္လႊမ္းတဲ့ျပည္သူျပည္သားေတြဟာ ျမိဳခ်တာ အလြန္ကြၽမ္းပါတယ္
ဘာျဖစ္ျဖစ္ အျမဲ ျမိဳခ်ေနရတာ အက်င့္ပါပီး အတြင္းမွာ ဝါေယာဓာတ္ေတြ အားေကာင္းလာပီး က်င့္စရာမလိုဘဲ ေမြးရာပါ အတြင္းအားပါရမီရွင္ေတြ ျဖစ္လာတာပါဖုရား

အလို!!!ေကာင္းေလစြတကား တို႕ေရွာင္လင္ေက်ာင္းမွာေတာ့ ဒီလိုအတြင္းအားရေအာင္ ႏွစ္နဲ႕ခ်ီေလ့က်င့္ရတယ္ ဒီလိုမွ မဟုတ္ရင္  ႏွစ္တေထာင္ၾကာသီးကိုစားမွသာ ဒီလိုအတြင္းအားရတာ ဒဂါတုပ္က အဒီလိုက်င့္စရာမလိုေတာ့ ကုသိုလ္ထူးတာပါ့

ကဲ ဒီတေခါက္ လက္နက္မဲ့သိုင္း ပညာစရေအာင္ အကြက္ခင္းပါ ဒဂါတုပ္!!!

ဘဂ်ီးတုပ္လဲ အကြက္ခင္းရင္ ဖိနပ္ကိုခြၽတ္လိုက္ပီး ကေတာင္း ၾကိဳက္လိုက္ပါတယ္  ပီးေတာ့မွ ႐ိုးရာဗန္တိုျပတ္ ၏ အကြက္အတိုင္း ေရွ႕ေျခေထာတ္ကို ဆန္႕ ေနာက္ေျခကို ယို႕ပီး လက္သီးကို ရင္ဝမွာကာ လက္ဝါးကို ေရွ႕သို႕ဆန္႕ထုပ္ေလသည္

"ကဲ ဒဂါ အကြက္ၾကည့္" ဟုေျပာပီးသည္ႏွင့္ ေရွာင္လင္ေက်ာင္းေတာ္၏နာမည္ေက်ာ္ မိုးၾကိဳးလက္ဝါး ၁၂ ကြက္ သိုင္းျဖင့္ စတင္ တိုက္ခိုက္ေလသည္

ဟိတ္!!!----ယား-----ယိ------ဟူး
ဝွစ္------ဝွန္း----ဝွမ္း-----ဝွမ္း!!!!!


အတြင္းအားအျပည့္ႏွင့္ လက္ဝါးမွ ေလခြဲသံတို႕သည္ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ ဆူညံ၍ေနေလသည္ အနီးနားမွ ဖုန္လုံးမ်ား ထလာပီး ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ႏွင့္ ဘဂ်ီးတုပ္ အားသဲကြဲစြာမျမင္ရေတာ့ပါ

ေဖာင္း-----ေျဖာင္း-----က်ယ္ေလာင္ေသာအသံထြက္ေပၚလာပီး ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္မွာ ဝါးတ႐ိုက္အကြာခန္႕ လြင့္ထြက္သြားေလသည္

ဆရာေတာ္မွ အလြန္အံ့အားသင့္ေသာအမူအယာျဖင့္

"ဒဂါတုပ္ပညာ ျပည့္ဝေပတယ္ လက္နက္မဲ့သိုင္းမွာ ကိုယ္ေတာ္ထက္သာတယ္ ဘယ္လိုက်င့္ပါလဲ?"

---မွန္ပါ တပည့္ေတာ္တို႕မွာ လက္နက္မဲ့သိုင္းက ကေလးေတြက အစတက္ပါတယ္ဘုရား

"မဟုတ္ေသးဘူး ဒဂါ သိုဏ္းထက္ကို ဒဂါရဲ့ အေရွာင္အတိမ္းေတြက အရမ္းၾကည့္ေကာင္းေနတယ္ ဘယ္လိုက်င့္လဲ ေျပာျပပါလား?"

--ဪဒါကေတာ့ လြယ္ပါတယ္ဘုရား
တပည့္ေတာ္တို႕က ကားနဲ႕က်င့္တာပါဘုရား

ဆရာေတာ္မွာမ်က္လုံးျပဴးသြားပီး

အလို!!!ဒဂါ ကားနဲ႕က်င့္တယ္ ဟုတ္စ ေသေဘးနီးရန္ေကာ

--တပည့္ေတာ္တို႕ တိုင္းျပည္ကိုသာလာပီး ကားလမ္းကူးတာကို ေန႕စဥ္က်င့္ပါဘုရား
ကေလးေတြက အစတက္တယ္လို႕ေျပာတာ အဒါပါဘဲ ေမြးထဲက
လမ္းေတြေပၚမွာ ေန႕စဥ္သြားလာရင္းက ခုလိုတက္ကုန္ၾကတာပါ
သီးသန္႕ေနရာေပးပီး အခ်ိန္ေပးပီး က်င့္စရာမလိုပါဘူး

အလို!!!ေကာင္းေလစြတကား

ဒဂါတုပ္မွာ ဆက္ပီးေလ့က်င့္စရာမလိုေတာ့ေလာက္ေအာင္ သိုင္းပညာ ျပည့္စံုေနပါပီ
ဒဂါသာအပန္းမၾကီးဘူးဆိုရင္ ဘုန္းၾကီးကို ဒဂါ့ရဲ့ အေရွာင္အတိမ္းပညာေလး ျပန္မွ်ေဝခဲ့ဖို႕ေတာင္းဆိုပရေစ
ဟု ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္မွာ အတင္းကိုနားပူစနားဆာလုပ္ေလေသာေၾကာင့္ အႏွီဘဂ်ီးတုပ္လဲ  ေရွာင္လင္ေက်ာင္းေတာ္သို႕ ပညာျပန္လည္ျဖန္႕ေဝခဲ့ရေလသည္

ျပန္ခါနီးတြင္ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ေျပာလိုက္သည့္စကားတခြန္းကားနားထဲကမထြက္ေျခ အဒါကေတာ့

ဒဂါတုပ္တို႕ဆီကလူေတြရဲ့ ေရွာင္တိမ္းမႉပညာကေတာ့အံ့မခန္းပါဘဲ ဘုန္းၾကီးတို႕ ေရွာင္လင္ေက်ာင္းေတာ္ကေတာင္ အရွုံးေပးရပါတယ္ ဟူသတည္း
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: bloodthirsty on May 25, 2011, 06:10:48 PM
ဘတ္စကားပါ တုိးစီးခုိင္းလုိက္ပါ ဘတုပ္ရယ္....
ေရွာင္လင္ေက်ာင္းထုိင္ မေျပာနဲ႕
ွGatling Gun နဲ႕ အတြဲလုိက္ ပစ္ရင္ေတာင္ ထိခ်င္မွ ထိေတာ့မွာ.... း)
 :P :P :P :P :P :P :P :P
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: minthowae on May 26, 2011, 01:20:27 PM
တာ၀န္ရွိသူ နဲ႕ တာ၀န္သိသူ

တစ္ေန႕သႏွိဳက္..   အခ်စ္တကၠသိုလ္ မာလာေဆာင္  ေရ/မီး တာ၀န္ခံ တာ၀န္ရွိသူ မီးေသြးသည္.. တာ၀န္ရွိစြာျဖင္႕.. ေက်ာင္းသူမ်ား အေဆာင္အားေလွ်ာက္ပတ္ၾကည္႕ေသာအခါ...

ဟဲ႕.. နင္တို႕ေတြ ... က်န္း..  မီးလံုးေတြ ခန ခန က်ြမ္းတယ္.. ပိုထူးျခားတာက အိပ္ခန္းမီးလံုးေတြနဲ႕ အိမ္သာ၊ေရခ်ိဳးခန္းမီးလံုးေတြ ခနခန လဲေနရ
တယ္.. မီးဖိုေခ်ာင္မီးလံုး ငါတပ္ေပးထားတာ ခုထိ မက်ြမ္းဘူး..  ဘယ္လိုျဖစ္တာတုန္း

ေအာ္.. ကိုမီးေသြးရယ္..   အိပ္ခန္းမွာက ညက် စာဖတ္ရတယ္ေလ.. ပီယာႏိုဆရာမေလး. ဘၾကီးေထာင္.. ေမာင္ေမာင္ရဲ..

ဟင္.. အဲဒါ ဘာ.. ဘာသာေတြလဲ.. ေႏြဦးရ

ကိုမီးေသြးကလဲ.. က်ြန္မတို႕ ဘာသာရပ္ေတြ မသိပဲ နဲ႕.. ထားပါ.. အဲဒါ စာဖတ္ရေတာ႕ မီးက မေလာက္ဘူးေလ.. အိပ္ခန္းထဲ ဖတ္သူဖတ္
ေရခ်ိဳးခန္းဖတ္သူဖတ္.. အိမ္သာထဲ ဖတ္သူဖတ္နဲ႕ ၾကိဳးစားရလို႕ မီးလံုးက်ြမ္းတာပါေတာ႕.. မီးဖိုေခ်ာင္ကေတာ႕.. မွိန္လို႕ မဖြင္႕ကို မဖြင္႕တာ
စားခ်ိန္ေလးပဲ.. အဲသာပဲ

ေအာ္.. တာ၀န္ရွိသူ  မီးေသြးမွာလဲ.. တာ၀န္ရွိသည္႕အေလွ်ာက္.. ဘာမွ မေျပာေတာ႕ပဲ.. မီးလံုးလဲေပးျပန္လာခဲ႕သည္ေပါ႕... (တာ၀န္ရွိသူဆိုတာ
တာ၀န္ရွိသည္႕အေလွ်ာက္ေပါ႕)

မိုးစက္ . တစ္ေယာက္ ကြန္ျပဴတာ လက္ေတာ႕နဲ႕ မာလာေဆာင္ေရွ႕ေရာက္လာဘာသည္..

ေမာင္ေလး.. ေမာင္ေလး..

ဗ်ာ.. အမ မာယာ  ဘာလို႕လဲ
ဟို .. အမလက္ေတာ႕ေလ.. ေလးေနလို႕
ဟုတ္.. ၾကည္႕ေပးမယ္.. ဖြင္႕ေလ..
အြန္..
ေအာ္ လက္ေတာ႕ေျပာေနတာကို
ေလးမွာေပါ႕.. ဘာေပါ႕ ညာေပါ႕နဲ႕ ကြိကြ လုပ္ေပးသြားျပီး ထြက္လာ..
ေမာင္ေလး ေမာင္ေလး..
ဗ်ာ.. မ၀ိုင္း ဘာဖစ္
အမ အေပါက္က အသံ မထြက္လို႕
အြန္..
ဟဲ႕.. ငါ႕လက္ေတာ႕ ေျပာတာဟဲ႕.. နားက်ပ္က အသံ မထြက္ဘူးလို႕
ေအာ္.. ဒါမ်ား.. ဘာ ညာ ကြိ ကြ..  ရပီ
မိုးစက္စိတ္ေလျပီး ျပန္လာသည္
ဘယ္႕ႏွယ္ဗ်ာ.. ကိုယ္႕ဘာသာကို ေက်င္းထဲ ၀ိုင္ယာလက္စ္ေလး ေထာင္မလို႕ပါဆို..
ေဟာဗ်ာ..
မာလာေဆာင္ အေနာက္ဘက္မွာ
ၾကည္႕စမ္း...

အီဗာထုပ္ေတြ.. ပစ္ထားၾကတာ... အ့မယ္.. အေဖာ္ေလးေတာင္ပါေသး.. ဟိုက္ .. ေသာက္ေခြး.. ဒိုင္တိုအတုက တစ္ေခ်ာင္း
ေအာ္.. ငါ႕ အမေတြ ညီမေတြ.. ဘာေတြ သံုးေနလဲ လို႕ သူမ်ားျမင္ရင္ မျဖစ္ပါဘူး..ေလ... အမွိဳက္ပုန္းထဲ.. လြင္႕ပစ္ရင္လဲ.. သူမ်ားေတြ ျမင္ရင္
တစ္မိုးထင္မယ္.. ငါတို႕ အေဆာင္သူေတြက  ကလီးယားတယ္ဆိုတာ မသိပဲ စြတ္ အထင္ေသးေနၾကအုန္းမယ္.. ကဲ.. ငါပဲ  က်င္းတူုး ေျမျမဳပ္
ေပးခဲ႕မယ္...

ထိုသို႕ မိုးစက္ တစ္ေယာက္ တာ၀န္သိစြာ မည္သူမွ် မခိုင္းေသာ အလုပ္တစ္ခုကို ကိုယ္႕ဘာသာကိုယ္ က်င္းတူး ေျမျမဳပ္ ေပါက္ျပားအုပ္စဥ္
တာ၀န္လဲ မရွိ.. တာ၀န္လဲ မသိေသာ ေက်ာင္းသို႕ လာတက္သူ ေက်ာင္းသားတစ္စုမွ ျမင္ျပီး လွမ္းေအာ္သည္ကား

အဟားးး ေက်ာင္းၾကီးရဲ႕.. ဆရာေလး.. ဘယ္႕ႏွယ္ ေကာင္မေလးေတြ အေဆာင္ေနာက္ ေပါက္ျပားၾကိးနဲ႕ပါလား  ဟားဟား

မိုးစက္ ဘာမွ မေျပာပဲ.. လက္ေတာ႕ေလးနဲ႕.. အခ်စ္တကၠသိုလ္ ဆာဗာခန္းထဲ ေအးေဆးျပန္လာခဲ႕ေလသည္... ။
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: Bagyitoke on May 30, 2011, 01:43:05 AM
ဘဂ်ီးတုပ္  ခရီးသြားေနသည္

တေန႕တ၌ က်ႏုပ္ ဘဂ်ီးတုပ္တေရာက္ နဂါးျပည္မွအျပန္ ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႕ အသက္ကလဲၾကီးပီဆိုေတာ့ကား ကုသိုလ္ေရး အလို႕ငွါ ဘုရား ဖူးထြက္ရန္ အတြက္ အေဝးေျပးအသင္းတခုက စုေပါင္းတည္ေထာင္ထားေသာ ယာဥ္အဖြဲ႕ႏွင့္ လိုက္ပီး ဘုရားဖူးရန္ အတြက္စာရင္းေပးသြင္းေလသည္။

အႏွီေမာ္ေတာ္ယာဥ္ၾကီးကား အသစ္စက္စက္ မၾကာခင္ကမွ အေနာက္ႏိုင္ငံမွ တင္သြင္းလာေသာ ကားသစ္ၾကီးဖစ္ေလရာ လိုက္ပါစီးနင္းမည့္သူမ်ားမွာလဲ ကားသစ္ႏွင့္သြားရမည္ျဖစ္ေပေသာေၾကာင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးလွ်က္ရွိေပသည္
ဖန္တရာေၾက စက္ကန္းဟန္း ကားေတြစီးရတာၾကာေတာ့ ကားအသစ္ကိုစီးရမည္ဆိုေပေတာ့ ပရိတ္သက္ေရ စဥ္းစားသာၾကည့္ေပေတာ့

ခရီးစဥ္က ရန္ကုန္ ကေန ပဲခူး ေရႊေမာ္ေဓာ ဘုရားကိုသြားဖူးမွာပါ
အဲ တခုဘဲ ကားပိုင္ရွင္က အလြန္ဘဲလက္ေပါက္ကပ္ပီး ခုတမ်ိဳးေတာ္ၾကာတမ်ိဳးဇီဇာေၾကာင္တက္တယ္

ကဲ နံနက္၄ နာရီကားစထြက္ပါပီ

အဲ ကားကလူေတြအမ်ားၾကီးဆန္႕ေတာ့ လူမ်ိဳးစံုေပါ့ေလ  ကားမွာေတာ့ စပယ္ရာလဲ ပါတယ္ဟ

ဒီလိုနဲ႕ ၁၀ မိုင္ကုန္းနားေရာက္ေတာ့ ကိုေရႊစပယ္ရာက

" ကဲ ေျပာေရးရွိက ေျပာရအံုးမယ္ ခရီးသည္တို႕ ခရီးလမ္းတ႐ေလွ်ာက္မွာ ေခါင္းအျပင္မထုတ္ရ ဘူး ကြမ္းေသြး လမ္းမေပၚမေထြးရဘူး အမိႈက္မပစ္ ရဘူး"
ရွင္းပါတယ္ေနာ္"
ဟု အလြန္တရာမွ ယဥ္ေက်းျပဳငွါေသာ ပီယဝါစာ မိုးခ်ဳန္းသံ အာဠွာဝက အျပဳံးႏွင့္ ေျပာေလသည္။

ဘဂ်ီးတုပ္လဲ
" အင္း!!!!!ကိုယ္လဲ ဒီကားမွစီးမိပီကိုး မတက္ႏိုင္ဘူးေလ ကိုယ္ကေတာ့သူေျပာသလို စည္းကမ္းမမဲ့ေလာက္ပါဘူး "
 (စာ႐ႉသူတို႕သိတယ္ဟုတ္ ခ်င္ေသ့ပါးစပ္ ေသးေပါက္တဲ့ တိုင္းျပည္ကျပန္လာတဲ့ Country Big Son ဘဂ်ီးတုပ္ဘဲဟာ)ဟီးဟီး

ဒီလိုနဲ႕ မင္ဂလာဒံု ေက်ာ္လာေတာ့ အႏွီမိန္းမငယ္တဦးက သူ႕ပီေက အခြံအား ကားအျပင္သို႕ လႊင့္ပစ္ေသာ္ ကိုေရႊအာဠွာဝက မွာ ေလေလးတခြၽန္ခြၽန္ ႏွင့္ မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတယ္ဗ်ား
ဘဂ်ီးတုပ္ကဘယ္ရမတုန္း ဒါမ်ိဳးေတာ့

"ေဟ့သူငယ္!!!! ဟိုအေရွ႕ကကေလးမအမိႈက္ပစ္တယ္ နင္မျမင္ေလေရာ့လား ခုနကေတာ့ ဆင္ဖမ္းမယ္ ၾကားဖမ္းမယ္နဲ႕"

"ဒီမယ္ဘိုးေတာ္ဂ်ီး!!! တိုးတိုးလုပ္ပါဗ် အဒါက်ဳပ္ အမ  ဗ် ခင္ဗ်ားဂ်ီးနယ္ အလိုက္ကမ္းဆိုးကိုမသိဘူး "

ထိုအခါဘဂ်ီးတုပ္မွ

"ဪ----မသိလို႕ပါ ေမာင္ရာ ႏို႕ ေမာင္ရင္ကခုနကဘဲ ေအာ္လံနဲ႕ေအာ္ထားလို႕ ေမ့သြားတယ္ထင္လို႕ပါကြာ "

စပယ္ရာ။         ။ ဟြန္း ဒီမယ္ ဘဂ်ီး မွက္ထားဗ်  ဆယ္တန္းေအာင္ဖို႕မလိုဘူး အလိုက္သိဖို႕လိုတယ္ ဆိုတာ
တုပ္။               ။ ေအးပါကြယ္ ဘဂ်ီးက မ်က္စိမံႈလို႕ပါကြာ ခြင့္လႊတ္ပါ

 လို႕ေျပာပီး ဘဂ်ီးတုပ္လဲ ကြမ္းေလးစပီးျမံု႕ေနပါတယ္
ကြမ္းေတြးကို 5X9ကြၽပ္ကြၽပ္အိပ္ေလးထဲေထြးလို႕ျပည့္ပီး အမိႈက္ထုပ္ထဲ ထည့္မယ္လုပ္တုန္း ကိုေရႊအာဠွာဝက ရဲ့ အသံက ထြက္လာပါေလေရာ

"အမိႈက္မပစ္ရဘူးေျပာထားတယ္ေနာ္ ဒီကစပယ္ရာလုပ္စားလာတာၾကာပီ သိေနတယ္ အမိႈက္ပစ္တာျမင္လို႕ကေတာ့ အဒီေနရာမွာ ကန္ခ်ထားမွာ"

ဘဂ်ီးတုပ္လဲ

အြန္!!!!ငါ့မွာ စနစ္တက် အမိႈက္ေလးသိမ္းဖို႕လုပ္ပါတယ္ ဒီသေကာင့္သားက ေစာင္းေျပာေနပဟ ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္ေနပီ

လို႕ မေက်မနပ္ေတြးမိေသာ္လည္း မူလအစီစဥ္က ဘုရားဖူးရန္ ကုသိုလ္ေရး အတြက္ ႏွလုံးသြင္းကာ ခႏိၲစ ပါရမီ က်င့္သုံးပီး ေနလိုက္ေလသည္

ကဲ ခုဆိုေမာင္းလာလိုက္တာ ေထာက္ၾကံ့လဲေရာက္ေရာ အႏွီကားမွာ ဗ်ုန္းဆိုလမ္းေဘးသို႕ထိုးရပ္သြားေလ၏

ကားေပၚပါသူတို႕လဲ သူတခြန္း ကိုတခြန္း ေျပာဆိုေနစဥ္ လူတဦးကားေပၚသို႕တက္လာပီး

!!!!!'ခရီးသည္အားလုံးဘဲ ဒီကားကို က်ဳပ္က ဆက္ေမာင္းပါမယ္"

ဟိုက္---ဟို-----ဟာ----ဟင္----ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ---ဘာျဖစ္လို႕လဲ -----အရင္ေမာင္းလာတဲ့ ဒ႐ိုက္ဘာကေရာ!!!ဟု တေယာက္တေပါက္ ေျပာေနစဥ္ ထိုဒ႐ိုက္ဘာအသစ္မွ

"!!!!!နားေထာင္-----ပါသူငယ္ခ်င္းတို႕ ဖရန္႕ဇိုပရိုဒက္ရွင္းက ထုပ္လုပ္လိုက္တဲ့ စိုင္းစိုင္းနဲ႕မိုးမိုးတို႕ လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ပီ  အဲ----အဲ မွားကုန္ပ!!!!

" အားလုံးကိုေျပာမယ္ီ

!!!က်ဳပ္တို႕ အံုနာက အရင္ေမာင္းလာတဲ့သူက ကားေမာင္းရမ္းတယ္ အိုဘာစပိနဲ႕ေမာင္းတယ္လို႕ ဒီကားထဲက ခရီးသည္က ဖုန္းဆတ္တိုင္လို႕ သူ႕ကိုဒီထိဘဲေမာင္းခိုင္းလိုက္တယ္
ဒီေတာ့က်ဳပ္ကခုကစပီး ေမာင္းေတာ့မယ္ ဒါေပမဲ့ က်ဳပ္ေမာင္းခ်င္တာက ရန္ကုန္ကေနစပီးေမာင္းရခ်င္တာ အဒီလိုေမာင္းရမွလဲ က်ဳပ္ဘယ္လို ယဥ္ေမာင္းကြၽမ္းက်င္တယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႕သိမွာ ဒီေတာ့ ရန္ကုန္ျပန္လွည့္မယ္ ဒါဗ်ဲ  "

ဟုေျပာဆိုေလကာ ရန္ကုန္သို႕ျပန္ေကြ႕ေလသည္

ဘဂ်ီးတုပ္လဲ" အင္း ----ဒီပံုအတိုင္းဆို ဒီေန႕ ေရႊေမာ္ေဓာဘုရားမွဖူးရပါ့မလားမသိဘူး နဲနဲေတာ့ အထြန္႕တက္ၾကည့္အံုးမွ" ဟုေတြးကာ

"ဒီမယ္ ကားဆရာဂ်ီး ခုက ေထာက္ၾကံ့ေရာက္ေနပီေလ ေရွ႕ဆက္သြားရင္ လွည္းကူး ေရာက္ေတာ့မွာ ဆက္ေမာင္းလို႕ရဘူးလား"
လို႕ သြားေလးျဖဲကာ ေလေျပေလးႏွင့္ေမးရာ

တိတ္------------!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

အမေလး ကလူကလူ-----လန္႕ထာကြာ ေျဖးေျဖးေျပာပါဟ

"ဒီမယ္ ဘိုးေတာ္ဂ်ီး ခင္ဗ်ား စီးမွာလားမစီးဘူးလား ဒီကားစီးရင္ က်ဳပ္က ေမာင္းသူ က်ဳပ္ေမာင္းတာကို စီးခ်င္စီး မစီးခ်င္ ဒီကဆင္းသြား ဟိုလိုလုပ္ဒီလိုလုပ္ လာပီးဆရာမလုပ္နဲ႕ ခင္ဗ်ားေမာင္းတက္ရင္ လာေမာင္း"
ဟု ယဥ္ေက်းျပဴငွါစြာ ရွင္းျပေလရာ ကားမေမာင္းတက္ေသာဘဂ်ီးတုပ္ ခင္ဗ်ာ

"ေအးေအးပါကြယ္ မသိလို႕ပါ ဆရာရယ္ ဆရာ့ကား ဆရာသာေမာင္းပါ ဘာမွကိုမေျပာေတာ့ပါဘူးကြယ္ " ဟုဇတ္ကေလးပုသြားပီး ကုပ္ကုပ္ေလး ထိုင္ေနေလေတာ့သည္

မၾကာပါ အႏွီကားၾကီးသည္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕သို႕ျပန္ေရာက္ပီးသကာလ စထြက္ရာဂိတ္သို႕ျပန္ေရာက္လာေလသည္
စပယ္ရာေလးက
"ခရီးသည္ေတြ တပို႕တပါးသြားႏိုင္ပါတယ္ ျပီးတာနဲ႕ ဒီဒ႐ိုက္ဘာဆရာအသစ္က ျပန္ပီး ဘုရားဖူးခရီးကို ျပန္ေမာင္းပါ့မယ္"

ဟုေၾကညာေလသည္
၁၀ မိနစ္ ခန္႕ၾကာေသာ္

ရႊီးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး(ဝီစီသံ)
!!!!!!!!!!!!အားလုံးကားေပၚတက္ပါ"

လူအမ်ားလဲ ကားေပၚသို႕ေရာက္ပီးေသာ္

"ကဲ အခု ေနာက္ဒ႐ိုက္ဘာအသစ္က ပဲခူးဘုရားဖူး ခရီးကို စတင္ေမာင္းႏွင္ပါမယ္"

ဟု စပယ္ရာမွ ေျပာဆိုပီး သီခ်င္းေလးတပုဒ္ကိုဖြင့္လိုက္ပါတယ္

အဒီသီခ်င္းေလးထဲကအတိုင္း ဒ႐ိုက္ဘာေတြက တစ္ေယာက္ ပီးတစ္ေယာက္ ေထာက္ၾကံ့ေရာက္လိုက္ျပန္လွည့္လိုက္  လွည္းကူးေရာက္လိုက္ျပန္လွည့္ရလိုက္ အင္းတေကာ္ေရာက္လိုက္ ျပန္လွည့္ရလိုက္နဲ႕ အမ်ိဳးေကာင္းသား ဘဂ်ီးတုပ္တေရာက္ ပဲခူးဘုရားဖူးကိုသြားေနလိုက္တာ ေရႊေမာ္ေဓာဘုရားကို ယေန႕အခ်ိန္ထိ ေရာက္ကိုမေရာက္ေသးတာဗ်ိဳးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး

အဒီသီခ်င္းေလးကေတာ့
" မေၾကနပ္ဘူး အခ်စ္ရယ္ တစ္က ျပန္စမယ္"  ဟူသတည္း
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on September 24, 2011, 09:03:43 AM
က်ေတာ္သိသေလာက္ ျမန္မာလူမ်ိဳးသူေဌးၾကီးမ်ားပိုင္တဲ႕ ႏိုင္ငံခ်ား ကန္ပနီ ေတြဗ်
DBS=ေဒၚဘုတ္ဆံု(ငရုပ္သီး မွဳန္႕ကန္ပနီလားမသိ)
UBS=ဦးဘစိန္ (ဘဏ္လုပ္ငန္းလားမသိ)
UOB=ဦးအုန္းေဘ(ဘဏ္ပဲနဲ႕တူတယ္)
SMRT=စိုင္းေမာင္ရစ္တင္(ရထား ကားေတြပို႕ေဆာင္ေရးလားမသိ)
HSBC=ေဌးစိန္ဘၾကိဳင္(ဘဏ္လားမသိ)
OCBC=အုန္းၾကိဳင္ဘၾကိဳင္(ေဌးစိန္နဲ႕ညီအစ္ကုိေတြေနမွာ)
မေလးရွားမွာလည္း နာမည္ၾကီးၿမန္မာ မိန္းကေလး မေမပိုင္တဲ႕ဘဏ္တစ္ခုရွီတယ္ဗ် MAY Bank
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: Seeker on September 26, 2011, 03:52:10 AM
ကဲဒီတခါ က်ေနာ္တင္လိုက္တဲ့ပို့စ္က ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး။ အေပ်ာ္သေဘာနဲ့ ေက်ာင္းဖုိရမ္ ကလူေတြ အတြက္ ေပ်ာ္စရာေလးျဖစ္သြားေအာင္ ေရးလိုက္တာပါ။
လိုအပ္ခ်က္မ်ား ရွိေနမယ္ ဖတ္လို့မေကာင္းခဲ့ရင္ က်ေနာ့္ကိုအပစ္မတင္ပါနဲ့ ကိုၾကပ္ နဲ့ ကိုျပံုးတို့ကိုဘဲ အပစ္တင္ၾကပါ......  :P :P :P :P :P
ဖတ္လို့ေကာင္းခဲ့ရင္ေတာ့ က်ေနာ္ေတာ္လို့ေပါ့ဗ်ာ......ဟီးဟီး.....

ယေန့ေခတ္ ကမၻာေလာကၾကီးကိုၾကည့္လိုက္စမ္း.....အားလံုးက နည္းပညာေတြမွာ သူ့ထက္ငါအျပိုင္ၾကိးစားရင္း လူေတြကို မက္လံုးေပးဆဲြေဆာင္လာၾကတာ....
ေအာင္ျမင္သြားတဲ့ နည္းပညာကုမၸဏီေတြလဲ ရွိသလို အရွံုးေပၚသြားတဲ့ ကုမၸဏီေတြလဲ ဒုးနဲ့ေဒး.......။
ကုမၸဏီ တခုနဲ့တခု ျပိုင္ပီး တရားဆဲြတာလဲ ဟိုေနရာမွ စီကနဲ့ ဒီေနရာမွ စီကနဲ တရားရံုးေတြလဲ ဒီနည္းပညာကုမၸဏီေတြရဲ့ျပသနာကိုဘဲ ေျဖရွင္းေပးေနရသည္။
HP ဆိုရင္ သူ့ရဲ့ touchpad ကိုထုတ္လုပ္လိုက္တာ....အရွံုးေပၚသြားလို့ အဲဒီ product ကိုရပ္ဆိုင္းလိုက္ရတဲ့အထိျဖစ္သြားပါတယ္......
ipad ကစလိုက္တဲ့ ဇာက္လမ္း...... သူ့ေနာက္ကေန အားလံုးက လိုက္ပီး လိုက္တု လုိက္ထုတ္လိုက္ၾကတာ...... Toshiba, Motorola, Samsung, LG
Sony စတဲ့ နံမည္ၾကီး ကုမၸဏီေတြေတာင္ tablet ေတြလိုက္တုပီးထုတ္လိုက္ရတဲ့အဆင့္ေတာင္ျဖစ္လာခဲ့ၾကပါတယ္။
အဲဒါနဲ့ က်ေနာ္လဲ....အားက်မခံသူတို့နဲ့အျပိုင္ TOUCH PHONE နွင့္ TABLET ကိုထုတ္လုပ္ဖို့ စဥ္းစားမိသြားတယ္။
အဲဒါနဲ့ ကုမၸဏီအတြက္ လူေတြကိုစုရတယ္။ သက္ဆိုင္ရာပညာရွင္ေတြ ကဏၭအလိုက္ အခ်ိန္ေပးပီး လြယ္ကူစြာ ဖြဲ့စည္းလို့ရခဲ့ပါတယ္။...စုလို့ရတဲ့ ပညာရွင္ေတြက.......
ေဆာ့္ဖ္၀ဲ ဗိသုကာခ်ဳပ္..........             မိုးစက္ေလး (သူ့ေအာက္မွာ ၀န္ထမ္းေပါင္း ၂၀၀၀ ေက်ာ္ခန့္)
ေဆာ့္ဖ္၀ဲ ဒီဇိုင္းနာ.............               ဆက္ဆက္ (သူ့လက္ေအာက္မွာ ၀န္ထမ္းေပါင္း ၁၉၉၆ ေေယာက္)
Application ပညာရွင္...............        မာယာ (သူ့လက္ေအာက္တြင္ လူေပါင္း ၁၉၉၃ ေယာက္)
ဟဒ္၀ဲ ဒီဇိုင္းနာခ်ဳပ္..............            ကိုအိုင္ေမးလ္ (သူ့ေလာက္ေအာက္တြင္ နည္းပညာတကၠသိုလ္မွ ေက်ာင္းပီးဘဲြ့ရစ လူငယ္ ၁၀၀ ေက်ာ္ခန့္)
ဟာဒ္၀ဲ စက္ရံဳမွုးခ်ဳပ္.............          ကိုျပံုး ( သူ့လက္ေအာက္တြင္ ၀န္ထမ္းေပါင္း ၁၀၀၀၀ ေက်ာ္ခန့္)
Product Manager......................... ကိုဒစ္တိုေနတာ.(သူ့လက္ေအာက္ လူေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ခန့္)
Clouding System Manager............. ကိုမင္းေသြး.(သူ့လက္ေအာက္တြင္လူေပါင္း ၃၀၀၀ ေက်ာ္ခန့္)
Security & Network Admin..............ကိုတက်ြန္းစံ(သူ့လက္ေအာက္တြင္ network ပညာရွင္ ၂၀၀၀ ေက်ာ္ခန့္)
Support Dept Manager....................ကုိမာစတာ(သူ့လက္ေအာက္တြင္ လူေပါင္း ၈၀၀ ေက်ာ္ခန့္)
Customer Service ..........................ဒါဒါ (သူ့လက္ေအာင္တြင္ ေဘာက္ဆက္ဆက္ နဲ့အေျပာေကာင္းသည့္၀န္ထမ္း ၅၀၀ ေက်ာ္ခန့္)
Chief Financial Officer.......................မမ(Tim Morse သည္ မမ ရဲ့ အားကိုးရေသာ ညလက္ရံုးျဖစ္သည္။ ၄င္းသည္ ယခင္က Yahoo တြင္                                              
                                                    တာ၀န္ထားေဆာင္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ မမသူ့လက္ေအာက္တြင္ ၀န္ထမ္းေပါင္း ၁၆၀၀ ေက်ာ္ခန့္)
Quality Control Dept. Mgr.................ေဖေဇာ္ဂ်ီနဲ့ ကိုကိုၾကီး ( သူတို့လက္ေအာင္တြင္ ၀န္ထမ္းေပါင္း ၇၀၀ ေက်ာ္ခန့္)
Research Dept Mgr...........................ဂိဂိ(သူ့လက္ေအာက္တြင္ ပညာရွင္ေပါင္း ၄၀၀ ေက်ာ္ခန့္)
Project Mgr......................................ကိုေဂ် (သူ့လက္ေအာင္တြင္ ပညာရွင္ေပါင္း ၄၂၀ ေက်ာ္ခန့္)
Operation Manager ကေတာ့ က်ေနာ္
Marketing Mgr ကေတာ့ လဂြဆိုပီးလိုက္လုိက္ထုတက္တဲ့ ဘၾကီး......
CEO ကေတာ့ က်ေနာ္တို့ရဲ့ ကိုရီးၾကပ္ (ေခၚ) ၾကပ္ၾကပ္ ေပါ့ဗ်ာ..................။
ဒါ့အျပင္ ဒါရိုက္တာဘုတ္အဖြဲ့ကိုလဲ ကိုၾကပ္ ကိုေမလး္ ကိုျပံုး ကိုခ်မ္းကို Seeker နွင့္ Micahel S. Dell ( သူသည္ DELL ရဲ့ cofounder နွင့္ CEO ျဖစ္ပါတယ္) MARK HURD
(သူကေတာ့ HP မွ CEO ျဖစ္ပါတယ္။ သူကလဲ က်ေနာ္တိ့ုရဲ့ company မွာတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခ်င္လြန္းတာနဲ့ ေခၚခန့္လိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္) စတဲ့ အဖြဲ့၀င္ေတြနဲ့
ဖြဲ့စည္းတည္ေထာင္ထားပါတယ္။ ဒါေတြအၾကမ္းဖ်င္း ဘဲ ရွိေသးသည္။ အေသးစိတ္ ဌာနခဲြေတြအလိုက္မပါေသး။
ဒါ့အျပင္ ရံုးထဲမွ ၀န္ထမ္းမ်ားကို ေန့လည္စာအတြက္ရံုးမွ စာဖိုမွုးမ်ားခ်က္ျပုတ္ထားတဲ့အစားအစာမ်ားကို အခမဲ့ ၾကိုက္သေလာက္ စားသံုးနိုင္ပါတယ္။
ထို့အျပင္သန့္ရွင္းေရး၀န္ထမ္းေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ကိုလဲ ခန့္အပ္ထားပါတယ္။
အဲဒီအတြက္  John W. Thompson ကိုတာ၀န္ေပးထားပါတယ္။သူက Symantec တြင္ဘုတ္အဖဲြ့၀င္လဲျဖစ္ပါတယ္။ ေလာေလာဆယ္သူူ့ကို စာဖိုမွုးမ်ားနွင့္
သန့္ရွင္းေရး၀န္ထမ္းမ်ားကိုအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအတြက္တာ၀န္ေပးအပ္ထားပါတယ္။
အဲဒလို ကမၻာအရပ္ရပ္က အေတာ္ဆံုး ကြ်မ္းက်င္ပညာရွင္မ်ားကို တာ၀န္ေပးထားသည့္အျပင္ ထိုရံုးတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္အလုပ္လုပ္ခ်င္သည့္ ပညာရွင္မ်ားမွာလဲ ဒူးနဲ့ေဒး။
ဟုတ္ပီ။။။။။
 ဖဲြ့စည္းပီးတာကဟုတ္ပီ....ကုမၸဏီနံမည္ ဘယ္လိုေပးမလဲ........? ? ? ? အေမရိကကိုအေျချပုပီး ဖဲြ့မွာဆိုေတာ့ အဂၤလိပ္လိုနံမည္ေပးမွသင့္ေတာ္မည္......အဲဒါနဲ့

အားလံုး၀ိုင္းပီးစဥ္းစားလုိက္ၾကတာ....ေခါင္းထဲကဘယ္လိုမွထြက္မလာ....စဥ္းစားမိတာေတြလဲၾကည့္ဦး
FGG( FUCKING GUYS GROUP) မဟုတ္ေသးပါဘူး....ဒါက နဲနဲ ေပ်ာ့ေနသလိုခံစားရတယ္။
AFS( ANNAL FUCKING SYSTEM ) ဒါကေခၚရတာ လွ်ာေထာက္ေနတယ္.......။
WAAS ( WE ARE ALL STUPID) အစက WAS ဟုစဥ္းစားမိေသးတယ္....မၾကိုက္....ကေလးဆန္သည္ဟုထင္ရသည္။ WAAS ကလဲ ရွည္သည္။

ဘယ္လိုမွ စဥ္းစားလို့မရသည့္အဆံုး ကိုအိုင္ေမးလ္ နွင့္ ကိုရီးၾကပ္တို့ ညအေတာ္မိုးခ်ဳပ္မွအိမ္ျပန္သြားၾကသည္။
Copyright အတြက္ နံမည္ကေပးရေတာ့မည္။အဲဒီအခ်ိိန္ထိိ န့ံမည္ကမေပးရေသး။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကားပါကင္သို့ ကိုအိုင္ေမး သူ့ရဲ့ကား ( GMC Yukon
ေနာက္ဆံုးေပၚနည္းပညာျဖင့္ေပါင္းစပ္ဖြဲ့စည္းထုတ္လုပ္ထားေသာ ) သြားယူစဥ္ ေခ်းပံုတက္နင္းမိိရာ အမွတ္တမဲ့ ပါးစပ္မွ SHIT ဟုထြက္မိသြားသည္။  >:( >:( >:( >:( >:(
ထိုအသံကို ဟိုဘက္ကပ္ရက္ Microsoft company မွ ထိပ္ေျပာင္ၾကီး Steve Ballmer က သူ့ရဲ့ကား( Cadillac 1992 model STSကားစုတ္ေလး)
လာထုတ္ရင္း ၾကားသြားေတာ့ မ်က္နွာငယ္ေလးနဲ့ လွမ္းၾကည့္သည္။
ထိုအခ်ိန္ခဏအတြင္း ကိုေမလး္ေခါင္းထဲသို့ အလင္းေရာင္တခ်က္ ေတာက္သြားသည္။
ေနာက္ေန့မနက္တြင္ ရံုးေရာက္ေရာက္ျခင္း အိုုင္ေမးလ္ က်န္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖဲြ့၀င္မ်ားအားအေရးေပၚေခၚယူပီး .....ယမန္ေန့ကအေၾကာင္းေျပာျပသည္။
ေျပာျပရင္း ယခု မိမိတို့ company ကို MicroShit  ဟုသတ္မွတ္ရန္သေဘာတူလားဟုေမးရာ အားလံုးကေထာက္ခံသေဘာတူသျဖင့္ ထိုနံမည္သည္

အတည္ျဖစ္သြားေတာ့သည္.......။ထုိအခ်ိန္မွစရ်္ ..........................................

PS: မအားတဲ့ၾကားကေန နဲနဲခ်င္းဆီေရးပီးတင္ရတာျဖစ္တဲ့အတြက္ နားလည္ေပးနိုင္လိမ့္မယ္လို့ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on September 26, 2011, 09:27:44 AM
ေအာ္ ကိုစိကားက က်ေတာ္ကိုဘာရာထူးမွာမေပးဘူးေပါ့ ၀မ္းနည္းတြားပီ
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: Seeker on September 27, 2011, 06:43:31 AM
ေအာ္ ကိုစိကားက က်ေတာ္ကိုဘာရာထူးမွာမေပးဘူးေပါ့ ၀မ္းနည္းတြားပီ
လာမယ္ေလ ကိုေဇာ္ရဲ ေျဖးေျဖးေပါ့....... ;) ;) ;) ;) ;)
သိတယ္မလား ကိုေဇာ္ရဲ နွင့္ ကိုလမး္မေတာ္သားတို့ကို ေနာက္ပိုင္းမွာအေရးၾကီးတဲ့အခန္းေတြမွာ ပါလာမယ္။
အဲဒါေၾကာင့္ ျမွုပ္ကြက္ေလး ထားထားတာ။။။။။။
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: Seeker on September 29, 2011, 07:27:34 AM
ထိုအခ်ိန္မွစတင္ကာ MicroShit  company သည္ ကမၻာေပၚတြင္ ျပိုင္ဘက္ကင္းပီး နည္းပညာတြင္ ထိပ္ဆံုးသို့ေရာက္ေနေသာ company ျဖစ္လာေတာ့သည္။ နွစ္အနည္းငယ္ၾကာလာေသာအခါ MicroShit ကုမၸဏီမွ ကမၻာေပၚတြင္ မည္သူမွ် မထုတ္လုပ္ရေသးေသာ ဖုန္းကို ထုတ္လုပ္ေတာ့သည္။
ထိုဖုန္းအတြက္ အခ်ိန္ေတြမ်ားစြာ ေငြေပါင္းမ်ားစြာရင္းပီး ဆန္းသစ္ေသာနည္းပညာမ်ားျဖင့္ အထပ္အထပ္အခါခါ ဆန္းစစ္ေသခ်ာစြာ
သုေတသနျပုလုပ္ခဲ့ၾကရသည္။
ထုိ့ျပင္ ကမၻာ့က်န္းမာေရးအဖြဲ့ရဲ့ ဥကၠဌ အၾကံေပးသူ ေဒါက္တာ လမ္းမေတာ္သားနဲ့ Battery နည္းပညာကိုတေခတ္ဆန္းေစသူ ပညာရွင္ ကိုေဇာ္ရဲ စသည့္ပညာရွင္ေတြလဲ
MicroShit Company ၾကီးတြင္ ထပ္မံ အားျဖည့္ထားတာျဖစ္တဲ့အတြက္ နည္းပညာပိုင္းမွာ ထိတ္တန္းေရာက္ေစခဲ့တာလဲ မထူးဆန္းဘူးလို့ေျပာလို့ရသည္။
ထိုဖုန္းကိုကမၻာၾကီးအတြက္စတင္မိတ္ဆက္ေပးလိုက္ေသာအခါ အားလံုးေသာ လူအမ်ား အ့့ံၾသမွင္သက္မိသြားၾကုကုန္သည္။
ထုိဖုန္းအတြက္ DevCon ပြဲကိုကမၻာေပၚရွိ developer ၾကီးမ်ား နံမည္ၾကီး နည္းပညာကုမၸဏီမ်ားမွ ပညာရွင္မ်ား စသည့္ ပညာရွင္ေပါင္းမ်ားစြာ တက္ေရာက္ၾကကုန္သည္။
ထုိပဲြကို လူ ၁သိန္းေက်ာ္ခန့္ဆန့္ေသာ ခန္းမၾကီးတြင္ျပုလုပ္လိုက္သည္။ ေနရာမရရွိလို့မတက္ေရာက္လုိက္ရေသာ ပညာရွင္မ်ားစြာလဲ ဒူးနဲ့ေဒး.......။

02 January Currents Year............
နံနက္ ၁၀ နာရီထိုးဘို့ ၁၀ မိနစ္အလို..............
DevCon ကို စတင္ဘို့ ၁၀ မိနစ္ခန့္သာလိုေတာ့သည္။ တက္ေရာက္လာၾကသည့္ ပညာရွင္ေပါင္းမ်ားစြာလဲ စိတ္၀င္တစားနဲ့ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကပီ။
တခ်ိဳ့ကလဲ လက္ထဲမွာ recorder ေလးေတြကိုင္လို့ တခ်ိဳ့ၾကေတာ့လဲ camcorder ေလးေတြတျပင္ျပင္နဲ့ ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကသည္။ ခန္းမၾကီးရဲ့ ေလးဘက္ေလးတန္ ပတ္ပတ္လည္မွာေတာ့ LED TV ၾကီးေတြေထာင္ထားပီး MicroShit ကုမၸဏီမွထုတ္လုပ္ထားေသာ product မ်ားျပထားသည္။
 ထိုတီဗီေတြကို SONY မွ စပြန္ဆာေပးျခင္းျဖစ္ပီး ေစ်းကြက္အတြင္းသုိ့ မျဖန့္ခ်ိရေသးေပ။ (SONY ကိုကမၻာ့စီးပြားပ်က္ကပ္ဆိုက္ေတာ့ bankruptcy ျဖစ္အ့ံဆဲဆဲအခ်ိန္တြင္ MicroShit မွ ေဒၚလာ ဘီလီယံေပါင္းမ်ားစြာထည့္၀င္ပီးကူညီေပးခဲ့ဘူးသည္)
သိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ သီခ်င္းတီးလံုသံေလးမ်ား တျဖည္းျဖည္းေမွးမိွန္သြားခ်ိန္တြင္ မီးအားလံုးကို ပိတ္လိုက္သည္။ စတိတ္စင္ေပၚတြင္ေတာ့ မိီးေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေလးထြန္းထားသည္။
သိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ MicroShit CEO ကိုၾကပ္တက္လာေတာ့ ေအာက္က ပိတ္သတ္မ်ားမွာ တေျဖာင္းေျဖာင္းနဲ့ လက္ခုပ္ျသဘာေပးၾကသည္။
''ေျဖာင္း .....ေျဖာင္း.....ေျဖာင္း.........''
ကိုၾကပ္မွ
''Thank you.........Thank you for coming ....Thank you '' ဟု Thank you ဆိုေသာစကားလံုးကို အလကားရတိုင္းေဖါေဖါသီသိီသံုးကာျပန္ေျပာရင္ အျပံုးပန္းေတြ မ်က္နွာေပၚတြင္အထင္းသား။
ပါးစပ္ၾကီးမွာလဲ နားရြက္တက္ခ််ိတ္၇ေတာ့မလား ထင္ရသည္။
ကိုၾကပ္မွ ဆက္ပီး......
''ဲ့ ကမၻာအရပ္ရပ္က နိုင္ငံေပါင္းစံုက ပညာရွင္ေတြ အခုလို တက္ေရာက္ခ်ိီးျမွင့္ၾကတဲ့အတြက္ က်ေနာ့္မွာ အတိုင္းမသိ ၀မ္းသာရပါတယ္။
က်ေန္ာတို့ဘာေတြလုပ္တယ္........ကမၻာၾကီးကို ဘယ္လိုကိုင္ဆဲြလွဳပ္ရမ္းပီး နည္းပညာမွာေျပာင္းလဲခဲ့တယ္ဆိုတာ ေျပာေနစရာလိုမယ္မထင္ပါဘူး။
ဒီေန့ က်ေနာ္ပြဲထုတ္ျပသမိတ္ဆက္ေပးမွာကေတာ့ က်ေနာ္တို့ကုမၸဏီထုတ္ လက္ကို္င္ဖုန္းနဲ့ Mini Computer လို့ေခၚတဲ့ ကြန္ျပူတာအေသးစားေလးေတြဘဲျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ ဘာေတြနည္းပညာအသစ္ေတြနဲ့ေပါင္းစပ္ဖဲြ့စည္းထားသလဲဆိုတာ တင္ဆက္သြားပါမယ္။''
ကိုၾကပ္မွာေျပာရင္ ေထာင့္တေနရာရွိ စားပြဲေပၚတြင္တင္ထားေသာ ပစၥည္းအခ်ိဳ့မွ တခုကို ေကာက္ယူလိုက္သည္။
ထုိ့ေနာက္လက္ကကိုင္ျပရင္း......
'' ဒါေလးကေတာ့ လက္ကိုင္ဖုန္းပါ။ ဒီအတိုင္းၾကည့္ရင္ေတာ့ ဘာမွ မထူးဆန္းပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ တကယ္ကိုမယံုနိုင္စရာေကာင္းတဲ့ နည္းပညာေတြနဲ့ေပါင္းစပ္ထားတယ္ဆိုတာေတာ့
ယံုမွားသံသယ ရွိၾကမယ္ထင္ပါတယ္။က်ေနာ္လက္ေတြ့ ျပသရင္း ရွင္းလင္းေပးပါမယ္''
ထို့ေနာက္ ကိုၾကပ္က ဖုန္းက လက္ကကိုင္ရင္း power button ေလးက္ိုနွိပ္ပီး တဆက္ထဲ
''Fucking unlock'' ဟု ေရရြက္လိုက္သည္။ ထိုအခ်ိိန္တြင္ ဖုန္းမွာ အလိုအေလ်ာက္ ပြင့္သြားသည္။
ပိတ္သတ္ထံမွလဲ အံၾသေသာ ေရရြတ္သံေတြထြက္လာသည္။
ဟင္.......အို........အိုးမိုင္ေဂါ့ဒ္.........
wowww what the fucking great
စသည္ျဖင့္ အသံေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးထြက္လာၾကကုန္သည္။
ေအာင္ျမင္ေသာ မ်က္နွာအမူအရာျဖင့္ ကိုၾကပ္မွ ဆက္ပီး
'' အခုဆိုရင္ ဒီဖုန္းဟာ သံုးဘို့အဆင္သင့္ျဖစ္ေနပီဆိုတာ အထူးေျပာဖြြယ္မလိုပါဘူး။ ဟုတ္ပီ အရင္ဆံုးဒီဖုန္းရဲ့ ဖြဲ့စည္းပံုေတြကို အရင္ေလ့လာၾကည့္ရေအာင္။
က်ေနာ္တို့ဖုန္းရဲ့ အထူက 6.52 MM ရွိပီးေတာ့ အေလးခ်ိန္ကေတာ့ 106 gram ေလးပါတယ္။ Display ဆိုဒ္က 4.3 '' ျဖစ္ပီး Full HD 1600x 900 Pixels ပါ။
Processor ကေတာ့ Bar Nyar Company က ထုတ္လုပ္ထားတဲ့  Quad Core 2.2 GHz ျဖစ္ပါတယ္။ 2GB Ram ျဖစ္ပီးေတာ့ storage ကေတာ့ 32 GB နွင့္ 64 Gb ဆိုပီး ၂ မ်ိဳးထုတ္ပါမယ္။ rear camera ကေတာ့ 3 MP HD နဲ့ record လုပ္ပါမယ္။ front cam ကေတာ့ 4 MP 1080p ျဖစ္ပါတယ္။
USB က 3.0 ျဖစ္ပီး CDMA ေရာ GSM ပါ ၂ မ်ိဳးလံုးသံုးနိုင္တဲ့ Dual Mode နဲ့ထုတ္လုပ္ေပးထားပါတယ္။ ''
ပိတ္သတ္ထံမွ လက္ခုပ္သံေတြထပ္မံ ထြက္ေပၚလို့လာပါသည္။
''ရြွီး ေျဖာင္း ေျဖာင္း.....''
'' ဒါမွ တို့ကိုၾကီး ကြ....ေျဖာင္းေျဖာင္း....''

ကိုၾကပ္လဲ ပိတ္သတ္ထံမွ လက္ခုပ္သံကိုေစာင့္ရင္း ေရတငံု ၂ ငံုေသာက္စရွိေသးတယ္ ပိတ္သတ္ထံမွ ေအာ္သံေၾကာင့္ သီးသလိုျဖစ္သြားေသးသည္။
'' ဒါမွ ကိုကိုၾကပ္ ကိုကိုေရ မီးေစာင့္ေနမယ္ေနာ္ ငုတ္နဲ့.......''
ကိုၾကပ္ထိုအသံကိုၾကားလိုက္ရေတာ့ တြန့္လဲတြန့္သြားသည္။ ပိတ္သတ္ထဲက ဘူေျပာတာလဲဆိုပီး ရွာၾကည့္ေသးသည္။မေတြ့....။ ??? ??? ??? ???
အဲဒီေနာက္ ဟန္ကိုဆက္ထိန္းရင္းေျပာရသည္။ သူ့မွာေျပာသာေျပာေနတာ။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ငုတ္နဲ့ေဆာင့္မယ္ ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးအသံကို နားထဲကစြဲေနသည္။
စိတ္ထဲကလဲေတြးေနမိသည္။ ငုတ္နဲ့ ဘယ္လိုပံုစံျဖင့္ ဘယ္ေနရာကို ေဆာင့္မလဲ ဆိုပီးေတာ့ေပါ့ေလ......။
ဒါေပမဲ့..............
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: tatkyatgyi on September 29, 2011, 11:50:15 PM
ကိုစိကာ လုပ္မွေတာ့ အနည္းဆံုး ဒူရယ္ကြပ္ကိုးေလာက္နဲ႕ or Dual 16th core and 1 TB  ဝမ္းတီဘီ ဟိုက္ဒရိုက္ေလာက္ထည့္ပစ္လိုက္ပါလားဖုန္းထဲမွာ၊ဟီးဟီး
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ေဖေဇာ္ဂ်ီ on September 30, 2011, 01:00:57 AM
(click to show/hide)

Quality Control ဆိုလို႕ ရုံးမွာရွိတယ့္ သူေယာင္မယ္ေလးေတြရဲ့  Quality ကို Control လုပ္ေပးရမွာလား ကိုစီကာၾကီးရ? အဟီး  8) 8)
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: Seeker on October 01, 2011, 03:26:54 AM
Quote
ကိုစိကာ လုပ္မွေတာ့ အနည္းဆံုး ဒူရယ္ကြပ္ကိုးေလာက္နဲ႕ or Dual 16th core and 1 TB  ဝမ္းတီဘီ ဟိုက္ဒရိုက္ေလာက္ထည့္ပစ္လိုက္ပါလားဖုန္းထဲမွာ၊ဟီးဟီး
ကိုၾကပ္ အဲဒါက ေနာက္ ဂ်ေနေရးရွင္းမွ ထုတ္ေတာ့မလားလို့  ;D ;D ;D ;D ;D အရမး္ေဆာလြန္းေနရင္ Apple နဲ့ Samsung တို့က မနာလိုျဖစ္ေနမွာစိုးလို့ပါ ဟီး  ဟီး

Quote
Quality Control ဆိုလို႕ ရုံးမွာရွိတယ့္ သူေယာင္မယ္ေလးေတြရဲ့  Quality ကို Control လုပ္ေပးရမွာလား ကိုစီကာၾကီးရ? အဟီး 
အင္း.....အဲဒါလဲမဆိုးဘူးဘဲ ေကာင္းသားဘဲ  ;D ;D ;D ;D

ကဲလာပီ ေနာက္တပိုဒ္

ဒါေပမဲ့ စိတ္ကိုျပန္ထည့္ပီး လုပ္သင့္တာကိုဆက္လုပ္ဘို့ ကုိယ့္ကိုကိုယ္အမိန့္ေပးလိုက္ပါတယ္။
'' ေနာက္တခု ထူးဆန္းတဲ့အရာကိုထပ္ေျပာရရင္ ဒီဖုန္းရဲ့ Display Glass ကို သာမာန္ မွန္နဲ့လုပ္ထားတာမဟုတ္ပါဘူး။ သူ့ရဲ့ မွန္ကို Lockheed Martin Company ကေနမွာထားတာပါ။တနည္းေျပာရရင္ F35 JSF တိုက္ေလယာဥ္ေတြမွာသံုးတဲ့မွန္ကို ဒီဖံုးအတြက္ အသံုးျပုထားျခင္းပါ။
 ပီးေတာ့ ဖုန္းရဲ့ ေဘာ္ဒီအတြက္ titanium နဲ့ သတၱဳတမ်ိဳးေရာစပ္ပီး ထုတ္လုပ္ထားတာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေပါ့ပါးပီး ခိုင္ခံ့တဲ့ ဖုန္းလို့ေျပာလို့ရပါတယ္။
အဲဒီေတာ့ ဖုန္းလြတ္က်ရာမွာျဖစ္ျဖစ္ ခဲနဲ့ထုတာျဖစ္ျဖစ္ ခံနိုင္ရည္ မာေက်ာတဲ့ဖုန္းပါ။ မာေက်ာေပမဲ့ အေလးခ်ိန္ကေတာ့ က်ေနာ္ ေစာေစာကေျပာတဲ့အတိုင္း 106g ပဲ ရွိပါတယ္။
ဒါေတြကေတာ့ အျပင္ hardware နဲ့သက္ဆိုင္တဲ့ information ပါ။ ''
ပိတ္သတ္ထံမွ ထပ္မံပီး လက္ခုပ္သံေတြဆက္လက္ပီး ေပၚထြက္လို့လာျပန္ပါသည္။
ေျဖာင္း ေျဖာင္း ေျဖာင္း.....

တခ်ိဳ့ကလဲ ကိုၾကပ္အသံကိုေရရြတ္ပီး ၾသဘာေပးၾကသည္။
ကိုၾကပ္, WOWW man,,,,, 

''တို့ကိုကိုၾကပ္.....ကိုေရ အဲဒါမီးေအာ္လိုက္တာ......''
ေျဖာင္း ေျဖာင္း ေျဖာင္း.....

ဒီအသံထပ္ၾကားရျပန္ပီ။ ေညာင္နာနာအသံေလးၾကားလိုက္ရေတာ့ စိတ္ထဲဘာရယ္မဟုတ္ ဟိုလိုလိုဒီလိုလုိေတြးမိသြားသည္။
ကုတင္ေပၚေရာက္ရင္ ေအာ္တဲ့အသံက ဘယ္လိုမ်ားေနမလဲ ဆိုပီးေတာ့ေပါ့ေလ......။
ဟယ္.....မျဖစ္ေသးပါဘူး ေအာက္မွာလဲကမၻာအရပ္ရပ္က ပညာရွင္ေတြ ရွိေနတယ္ဆိုပီး ကုိယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ထိန္းပီးပဲြကို ဆက္ပီး သြားေစလိုက္ပါတယ္။
'' ဟုတ္ပီ ဖုန္းရဲ့အၾကမ္းဖ်င္း အျပင္ဘက္ ကအေျခအေနေတြကို ေျပာျပထားပီးပီဆိုေတာ့ သိသင့္သေလာက္ေတာ့ သိေလာက္ပီလို့ထင္ပါတယ္။
ေနာက္တခု ထပ္ပီး ေျပာျပခ်င္တာကေတာ့ ဖုန္းရဲ့အေရးၾကီးတဲ့အခ်က္ေတြထဲမွာ တခ်က္အပါအ၀င္ျဖစ္တဲ့ Battery Life ပါ။
အခု က်ေနာ္တို့ ဖုန္းရဲ့ battery က တျခားဖုန္းေတြနဲ့မတူတဲ့ နည္းပညာနဲ့ေပါင္းစပ္ဖြဲ့စည္းထားတဲ့ Battery ပါ။ ဘယ္လို နည္းပညာေတြနဲ့ေပါင္းစပ္ဖြဲ့စည္းထားသလဲ ဆိုတာ
ပညာရွင္ Mr. Zaw Ye' ကိုဖိတ္ေခၚပါတယ္။ Mr. Zaw Ye'  ေက်းဇူးျပုရ်္ စင္ေပၚကို ၾကြခဲ့ပါရန္ဖိတ္ေခၚပါတယ္။''
 
အဲဒလိုေျပာလိုက္တာနဲ့ ေအာက္မွ လက္ခုပ္ေတြနဲ့အတူ ကိုေဇာ္ရဲ စင္ေပၚသုိ့ ကားရားကားရား နဲ့တက္လာပါတယ္။
စင္ေပၚေရာက္တာနဲ့
''Hello everybody, Today is my fucking lucky day'' လို့ေျပာလို္က္တာနဲ့ ေအာက္ ကလက္ခုပ္သံေတြ မစဲေတာ့။ တေျဖာင္းေျဖာင္းနဲ့ကိုတီးေနေတာ့သည္။
'' က်ေနာ္ အေနနဲ့ ကိုူယ္တာ၀န္ယူထားတဲ့အပိုင္းထဲက တစိတ္တပိုင္းကို ရွင္းျပသြားမွာပါ။ ခင္ဗ်ားတိုသိတဲ့အတိုင္းဘဲ။ သာမာန္ လက္ကိုင္ဖုန္းေတြရဲ့ battery ေတြဟာ
တခါတရံ သံုးစဲြသူေတြကို စိတ္အေနွာင့္အယွက္ေပးတက္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုမ်ိဳးမျဖစ္ေအာင္ က်ေန္ာတို့ရဲ့ MicroShit က ထုတ္တဲ့ လက္ကိုင္ဖုန္းရဲ့ battery နည္းပညာကို
ေနာက္ဆံုးစမ္းသပ္ေတြ့ရွိထားတဲ့ နည္းပညာေတြနဲ့ ေပါင္းစပ္ဖြဲ့စည္းတည္ေဆာက္ထားပါတယ္။ ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ သာမာန္လက္ကုိင္ဖုနး္ေတြမွာသံုးတဲ့ battery  ေတြက ဆဲလ္(စ္)
ေတြဟာ ေသဆံုးသြားၾကသလို ေပ်ာက္ကြယ္တက္ၾကပါတယ္။အဲဒါကေတာ့ အခုလက္ရွိသံုးေနတဲ့ battery  တိုင္းမွာ အဲဒလိုျဖစ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုမျဖစ္ေအာင္ က်ေနာ္တို့က
 ေသဆံုးေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကတဲ့ ဆဲလ္(စ္) ေတြရဲ့ ေနရာမွာ ဆဲလ္(စ္)ေတြအသစ္ထပ္မံ ေပါက္ဖြားေစပါတယ္။ နားလည္ေအာင္ေျပာရရင္ က်ေနာ္တို့ သက္ရွိ သတၱ၀ါလူသားေတြ
ေသဆံုးေပမဲ့ လူသားေတြမိတ္လုိက္ပီးျပန္လည္ေမြးဖြားၾကသလို အခု ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ ဆဲလ္(စ္) အသစ္ေတြက ျပန္လည္ ေနရာယူေစပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မို့ က်ေနာ္တို့ ဖုန္းရဲ့ battery ဟာ ပထမဆံုးေသာနည္းပညာထဲက တခုျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက battery ကိုအားသြင္းတဲ့စနစ္ပါ။
က်ေနာ္တို့ပတ္၀န္းက်င္မွာ ၾကည့္လိုက္ရင္ သာမာန္မ်က္စိနဲ့မျမင္နိုင္တဲ့ သံလိုက္စြမ္းအင္ေတြ ပီးေတာ့ ေလလွိုင္းထဲက radio  frequency wave ေတြဟာ ေနရာတိုင္းမွာ ရွိေနပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္တို့က အဲဒီသံလိုက္စြမး္အင္ေတြ ေရဒီယိုလွိုင္းေတြကို ျပန္လည္အသံုးခ်ေစပီးေတာ့ battery ထဲကို အလိုအေလ်ာက္စီး၀င္ေစပါတယ္။ အဲဒလိုစီး၀င္တဲ့အခါမွာ battery ရဲ့ ပါ၀ါ လိုအပ္ခ်က္ကို တခါတည္းျဖည့္တင္းေပးပီး အလုပ္လုပ္ေစပါတယ္။ အဲဒီလိုလွ်ိဳ့၀ွက္နည္းပညာနဲ့ေပါင္းစပ္ဖြဲ့စည္းတည္ေဆာက္ထားပါတယ္။
ဒါတင္ဘဲလားဆိုေတာ့ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ယေန့ ကမၻာမွာ ေခတ္စားေနတဲ့ ဆိုလာ စစ္စတမ္ ဆိုတာၾကားဘူးမွွာပါ။ သူ့ရဲ့အလုပ္လုပ္ေဆာင္ပံုေတြကို သိပီးသားျဖစ္တဲ့အတြက္ ရွင္းမျပေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ က်ေနာ္တို့ဖုန္းရဲ့ ပါ၀ါလုိအပ္ခ်က္ကိုေတာ ဆိုလာ ရဲ့ဆန့္က်င္ဘက္ ဆိုျပန္ နည္းပညာနဲ့ ထပ္မံဖြဲ့စည္းတည္ေဆာက္ထားပါတယ္။
ဆိုျပန္ ကဘယ္လိုအလုပ္လုပ္သလဲ ဆိုေတာ့...........................................









Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: Bagyitoke on October 25, 2011, 02:18:26 AM
ေက်ာင္းေတာ္သားေလး ဘဂ်ီးတုပ္


ေက်ာင္းထဲ ေခ်ျပန္ခ်မိတဲ့ ဘဂ်ီးတုပ္တေရာက္ မေယာင္မလည္နဲ႕ ဟိုအခန္းဝင္ ဒီအခန္းထြက္ ဗဟုသုတရွာမွီးရန္အလို႕ငွါ ခရီးဆန္႕ေလသည္

တေနရာအေရာက္၌ လက္ေမာင္းမွာ လက္ပတ္အနီေရာင္ပတ္ထားတဲ့ မ်က္ႏွာေပါက္ဆိုးဆိုးနဲ႕ ေက်ာင္းသားတေရာက္က

" ေဟ့လူ !! ခင္ဗ်ားဘယ္ကလဲ?? ဒီအသက္ ဒီ အရြယ္နဲ႕ေတာ့ ေက်ာင္းသားဟုတ္ဟန္မတူဘူး ေျပာစမ္း မွန္မွန္"

ဘာမွတ္ေနတုန္း ဒါအခ်စ္တကၠသုိလ္ ဗ် သာလာယံ ဇရပ္မဟုတ္ဘူး"

"ေဟလကြာ ငါ့ကို ေျပာတာလားဟ?

"ခင္ဗ်ားကို မေျပာလို႕ ဘယ္သူကို ေျပာမွာတုန္း က်ဳပ္နဲ႕ ခင္ ဗ်ား ၂ ေရာက္ထဲရွိတာ

"မသိပါဘူး ေမာင္ရာ  ငါလဲ ဒီေနရာ ဘာမွန္းမသိလို႕ လူၾကီး( အသက္ၾကီးသူ) ပီပီ ဝင္စပ္စုတာပါကြယ္

"က်ဳပ္တို႕ေက်ာင္းက နယ္နယ္ရရ မဟုတ္ဘူးဗ် ခင္ဗ်ား အခုလို လမ္းသလားေနရင္ ေမာ္ကြန္းထိမ္းတို႕ ဌာနမႉးတို႕ အပတ္တေရာင္ လွဲ႕ အဲ မွားလို႕ ပတ္တေရာင္လွဲ႕လာရင္ ျမင္သြားလို႕ကေတာ့ က်ဳပ္တို႕လံုျခံုေရး ညံ့တယ္ဆိုပီး လစာ အျဖတ္ခံေနရမွာ "

ဒီေတာ့ ဘဂ်ီးတုပ္လဲ သေဘာ ေပါက္လိုက္ပါတယ္

အင္း!! တို႕ ျပည္က အာရေက ေခတ္ မေပ်ာက္ေသးဘူးလား ေပ်ာက္ပီလား သိရေအာင္ စမ္းအံုးမွ လို႕ စဥ္းစားမိပီး

ဓဒီလို လုပ္ကိုရင္ရာ အဘလဲ ဟိုေငးဒီေငး လို႕ရေအာင္ ကိုရင့္ကို ဒီက အျပန္ ကိုသာခ်ိဳ ဆိုင္မွာ လဘက္ရည္တိုက္မယ္ေလ ေနာ္ ဟီးဟီး"
ဟဲဟဲ ကဘာပက္လာတဲ့ ဘတုပ္ဘဲ ဘယ္ေခပါ့မလဲ ဒီေလာက္ေတာ့

ဒီေတာ့မွ အႏွီသေကာင့္သားလဲ ေဘးဘီဝဲယာၾကည့္ပီး ဘဂ်ီးတုပ္နားကပ္လာခါ

"အျပင္မထြက္ရဘူးလို႕ ေမာ္ကြန္းထိမ္းက မွာထားတယ္ ဒီမွာ အဘိုးၾကီး အခုဘဲေပးစရာရွိတာေပး " ဟုဆိုကာ လက္ျဖန္႕လာ၍ဘဂ်ီး တုပ္လဲ အိပ္ထဲက ဆင္တေကာင္ ေပးလိုက္ပါတယ္

ကဲ အဘိုးၾကီး အျပင္သြားမေနနဲ႕ အေရွ႕မွာ အခန္းေလးရွိတယ္ ေတြ႕လား အဒီအခန္းထဲကိုဝင္လိုက္ အဒီမွာ ခင္ဗ်ား ဘယ္မွာမွ ရွာေဖြမရတဲ့ အရာေတြကို ေတြ႕လိမ့္မယ္ သြားသြား  ဟု ဆိုကာ ထိုအခန္းေလးထဲသို႕ တြန္းပို႕ေလေတာ့သည္
အထဲေရာက္ရင္ ခင္ဗ်ားလို အဘိုးၾကီးကို အားလုံးက ဝိုင္းပီး ေဖးမကူညီမွာပါ တခုေတာ့မွာလိုက္မယ္ အခန္းထဲေရာက္ရင္ ဘယ္သူက ဘာလဲ အရင္ ေလ့လာ ပီးရင္ ခင္ဗ်ားသိတာေတြ ဝင္ေဆြးေႏြးလို႕ရတယ္ ဟုတ္ပီေနာ္
ခင္ဗ်ားၾကီးက အသက္လဲၾကီးပီဆိုေတာ့ ေလာက အေတြ႕ၾကံုေတြ မ်ားမွာဘဲ

ေျပာရင္းက အခန္းတြင္းသို႕ဝင္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ႏွင့္ ဝင္လာေလရာ အခန္းထဲတြင္ကား စာသင္မည့္သူမလာေသး၍ေလာ ဘာေလာ မသိ လက္ပံပင္ ဆရက္ က်သည့္ႏွယ္ ပြက္ေလာ႐ိုက္ေနေလေတာ့သည္

ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ အသီးသီးကား မိမိတို႕သန္ရာသန္ရာ အေၾကာင္းရာမ်ားကို သူ႕ထက္ငါ အျပိဳင္အဆိုင္ ေျပာဆိုေနၾကေပသည္
တခ်ိဳ႕မွာလဲ အခန္းေထာင့္မွာ တေရာက္ထဲ ေခြေနသူကေန အခ်ိဳ႕မွာလဲ ၂ ေရာက္ထဲ ေျပာေနသူကေျပာ အခ်ိဳ႕မွာလဲ ဘယ္ေက်ာင္းသား ထမင္းဘူး လိုက္ႏိႈက္ရမလဲ ေခ်ာင္းသူက ေခ်ာင္း

အဲ အဲဒီမွာ ထူးသူးျခားျခား ေတြ႕ရတာကေတာ့ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြဟာ  လူငယ္ေတြျဖစ္တာေၾကာင့္ ထင္ပါသည္ မိမိတို႕ ရင္းႏွီးရာအစုအစုေလးေတြႏွင့္ အုပ္စုဖြဲ႕ဝိုင္းထိုင္ပီး ျငင္းခံုေျပာဆိုေနၾကသည္

ဤျမင္ကြင္းကား တခ်ိန္က ေက်ာင္းေတာ္သားဘဂ်ီးတုပ္ အဖို႕ ငယ္ဘဝကို ပင္ လြမ္းဆြတ္သတိရ ေစေတာ့သည္

ဟဲ့!!!နီက ဘာျဖစ္လို႕လဲ----------ပ်င္းထွာဟယ္ တိုတိုရယ္!!!!

ဟု အသံေလးစာစာ စာစာကိုၾကားရေတာ့ အႏွီဘဂ်ီးတုပ္ လွည့္ၾကည့္လိုက္ရာ

အခန္းေထာင့္ မွာ ဆံပင္ဂုတ္ဝဲႏွင့္ ေကာင္မေလးတေရာက္  ေကာင္ေလးတေရာက္ႏွင့္အလြမ္းသယ္ေနေလ၏
မၾကာခင္ဘဲ အႏွီစံုတြဲနားသို႕ အေပါင္းသင္းေရာင္းရင္းေတြေရာက္ရွိလာပီး အာထု ၾကပါေလသည္

သူတို႕အုပ္စုကား အႏွီအခန္းတြင္းတြင္ လိုင္စင္ရ အရက္ျဖဴဆိုင္ကဲ့သို႕ပင္ စည္ကားသိုက္ျမိဳက္စြာ ေအာ္ဟစ္ျငင္းခုံေနၾကရာ အခန္းေထာင့္တြင္ ညိမ္သက္စြာ ဘိမ္းမွိန္းမွိန္းေနေသာ စာေရးၾဆာ ခ်မ္းကိုမွာ သူ႕နတ္ျပည္ဘံုဘိတ္မာန္ေလး ပ်က္သြားမွာစိုး၍ အခန္းတြင္းမွ အေျပးတပိုင္းႏွင့္ ထြက္သြားေလသည္

ဘဂ်ီးတုပ္လဲ စကားေျပာေဖာ္ရွာေလရာ ရွာမေတြ႕ေလေတာ့ နေဘးတြင္ရွိေသာ ေက်ာင္းသား တေရာက္အား
"ဟိုင္း ကိုရင္ မင္လာပါ အဘက ဘဂ်ီးတုပ္ပါကြယ္ ေမာင္ရင္က ဘယ္အတန္းကတုန္း?
ဟုေမးရာ
"ကြၽန္ေတာ္က  သီးစစ္ ေရးဖို႕  ဂုဏ္ထူးတန္းတက္ေနတဲ့ အာဗ်ဲပါ  ဗ်ာ ႏို႕ အဘ က အသက္လဲၾကီးပီ ေက်ာင္းသားေတာ့ မဟုတ္တန္ဘူး ဟု ရည္ရည္မြန္မြန္ပင္ စကားလက္ဆံုေျပာေလသည္
ေအးကြ အဘက ေမာင္ရင္တို႕အရြယ္ကေတာ့ ေက်ာင္းသားေပါ့ေလ

အဘ ဒီမွာ အသိအကြၽမ္းေတြ ဘာေတြမရွိဘူးလား အဘဝင္လာထဲက ကြၽန္ေတာ္ၾကည့္ေနတာ ဘယ္သူနဲ႕မွလဲ စကားမေျပာဘူး ဟိုလူၾကည့္ ဒီလူၾကည့္နဲ႕

အိမ္း ေျပာရရင္လဲ အဘ ဒီအခန္းထဲကို ေက်ာင္းဝက လက္ပက္အနီနဲ႕ ႐ုပ္ဆိုးဆိုးေကာင္ေလးကို အာရေက ေပးပီးဝင္လာတာဟ ဟီးဟီး သူကေတာ့ေျပာလိုက္သား အထဲေရာက္ရင္ မီးစင္သာၾကည့္ က တဲ့ ဒီေတာ့ ကိုေတြက ဘာမ်ားထူးပီး ေျပာရမွာလဲကြာ "
 
ဟာ!! ဘယ္ ဟုတ္မလဲ ဘဂ်ီးရ ကိုနဲ႕ရင္းႏွီးမႉရေအာင္ စကားေလးဘာေလးလိုက္ေျပာေလဗ်ာ ဘဂ်ီးမွ စပီးမေျပာရင္ ဘယ္သူက လာေျပာမွာတုန္းဗ်
"
"အင္း ကိုရင္အာဗ်ဲေျပာတာလဲ ဟုတ္တန္သေလာက္ေတာ့ ဟုတ္ပါတယ္ေလ သို႕ေပမဲ့ ကိုရင္ေတာင္ ဘယ္သူနဲ႕မွ မေျပာဘဲ ဒီမွာလာထိုင္ေနတာဘာလို႕တုန္း    လို႕ ေမးလိုက္တို႕

အာဗ်ဲခမွ်ာ သြားျဖီးေလးနဲ႕

အဘရယ္ က်ဳပ္လဲ ဟီးဟီး ေဘာင္မဝင္လို႕ေပါ့ဗ်ာတဲ့

အင္း!!! ေဘာင္?  ေဘာင္? အေတာ္လဲခက္တာဘဲေနာ္ ဒီေဘာင္ဆိုတာေတြ စည္းဆိုတာေတြ က လူတစုကသတ္မွတ္တာလား အဲဒီလူတစုနဲ႕ သဟဇာတမျဖစ္တဲ့သူ ကဘဲ မွားေနလား စဥ္းစားရင္းက ဘဂ်ီးတုပ္လဲ ေလးကန္ေသာ ေျခလွမ္းမ်ားနဲ႕ အႏွီအခန္းအတြင္းမွေန၍ ေက်ာင္းတြင္းမွ ေဒါက္တာဆိုက္ကို အခန္းသို႕ အေျဖရွာရန္ ထြက္လာခဲ့လေတာ့သည္

Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: imail on October 25, 2011, 03:51:33 PM
Welcome Back ဘၾကီးတုပ္

ျပန္လာလို႕ တစ္ပိုစ္တင္ တင္တာနဲ႔ ဘၾကီးတုပ္ထံုးစံ သေရာ္စာက စလာျပီမို႕ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ၾကိဳဆိုပါေၾကာင္း။ reporter တုပ္ၾကီးမွ bagyitoke.com ကို သတင္းေပးပို႕သြားပါသည္ဆိုတဲ့ တစ္ေန႕တာစက္ရပ္သတင္းေတြလည္း ျပန္လာဦးေတာ့မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္ ဘၾကီးေရ။

(ဘၾကီးတုပ္ျပန္လာျပီဆိုေတာ့ အေျပာအဆုိေလး အေနအထိုင္ေလး ဆင္ျခင္မွ။ သေရာ္စာတို႕ စက္ရပ္သတင္းတို႕ထဲ ထည့္ေရးခံရရင္ ေတေရာ)
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: drlanmadawthar on November 27, 2011, 03:08:53 AM
ျမန္မာႏိုင္ငံ ႏိုင္ငံမွာ မၾကားဘူးသေလာက္ရွိတဲ့ compromise ရဲ႕ အဓိပၸါယ္

ကိုၾကပ္ မဒမ္ၾကပ္နဲ႕ အတူတူ အခ်စ္တကၠသိုလ္ ႏွစ္ပတ္လည္ညစာ စားပြဲကို တက္ေနပါတယ္၊

ညစာစားပြဲမစခင္ လႊတ္ေတာ္ ဆရာၾကီးမ်ား အစိုးရအရာရွိၾကီးမ်ားပတ္၀န္းက်င္ ေကာ္မရွင္ အဖြဲ ့၀င္ၾကီးမ်ား အီးယူသံမႈးမ်ားနဲ႕ ေကာ့ေတးလ္ ေသာက္ေနတံုး (သေဘာေပါက္)   :D :D :D

အဘ ဒီညအစဥ္ေျပရဲ႕လား ဒီပြဲၿပီးသြားလို႕ ဟာဝါယီ ရီေဆာ့သြားရင္ သမီးကို ဆက္ဆက္ေခၚရမွာေနာ စကားေတြ ေဖာင္ေနေအာင္ေျပာၿပီး ေခ်ာေခ်ာလွလွ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က လာႏႈတ္ဆက္သြားပါတယ္၊  

မဒမ္ၾကပ္   ကိုကိုၾကပ္ ဒါဘယ္သူလဲ

ကိုယ့္ စက္ကပ္ေက်း အသစ္ကေလးေလ

ရွင္..ရွင္......... ရွင္က ရုံးမွာ စက္ကပ္ေက်းေလးေတြကို ဂ်ီအက္စ္အမ္ဖံုးလဲသလို ေျပာင္းေျပာင္းကိုင္ၿပီး က်ဴပ္ကိုေတာ့ လိုင္းဖုန္းၾကီးလို အိမ္မွာ ပိတ္ထားတာေပါ့ေလ

မနက္ျဖန္ၾကရင္ စက္ကပ္ေက်းကို အရင္ ဂိဂိ ကိုပဲ ျပန္ေခၚလိုက္၊ မလုပ္ရင္ ရွင့္ကို ကြာမယ္   :'( :'( :'(
 
ေအးရတယ္ ကြာလို႕ရတယ္ ဒါေပမဲ့ မင္းလဲ ေနာက္ႏွစ္က်ရင္ ဘုရားဖူး မထြက္ရေတာ့ဘူး၊ ယူရုတ္ တို႕ ဩဆီတို႕မလည္ရေတာ့ဘူး၊ ေက်ာင္းထဲမွာ ပါ-ခ်ဳပ္ကေတာ္ဆိုၿပီး မင္း ဆရာၾကီးလုပ္ေနတာေတြ ရပ္ရေတာ့မယ္ ေက်ာင္းထဲက အေပါင္ဆုံးပစၥည္းဆိုင္မွာ သြားသြားၿပီး လိုခ်င္တာေတြ လက္ညိွးထိုးေတာင္းလို႕မရေတာ့ဘူး မင္းအမ်ဳိးေတြလဲ ေထာက္ပံ့ေၾကးေတြ ရပ္သြားမယ္   ??? ??? ??? ???
 
မဒမ္ၾကပ္ ၿငိမ္သြားပါတယ္ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ပေရာ္ဖတ္စာ ဆိတ္ဖြားက ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို လက္ခ်ိတ္ၿပီး ၀င္ခ်လာတယ္။ သူက ဒု-ခ်ဳပ္ေလ
 
ဟိုမွာ ပေရာ္ဖက္စာ ဆိတ္ဖြားနဲ႕ပါလာတာ ဘယ္သူလဲ  
 
ဒါလား သူ႕စက္ကပ္ေက်းေပါ့    ::) ::) ::)
 
မဒမ္ၾကပ္ အသံေျပာင္းသြားၿပီး
 
ကိုကိုၾကပ္ က်မတို႕ စက္ကပ္ေက်းက ပိုေခ်ာတယ္ေနာ္တဲ့   ;D ;D ;D ;D


ဤတြင္ ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးျခင္း အႏုပညာ သင္ခန္းစာျပီးဆုံး၏  :P :P :P
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ဂိ ဂိ on December 06, 2011, 09:51:09 PM
                            “ ျမန္မာ့ အားကစား ကမၻာကုိလႊမ္းရမည္ ”

အခ်ိန္ကား ခရစ္သကၠရာဇ္ 2013 ႏွစ္ဦးပုိင္း ျဖစ္၏ ။ ေနရာကား ျမန္မာႏုိင္ငံ အားကစားဝန္ၾကီးဌာန ၏ အထူးေဆြးေႏြးခန္းတြင္ျဖစ္သည္ ။ အခန္းထဲတြင္ေတာ့ အသံမ်ား တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္လ်က္ အပ္ က်သံပင္ၾကားရေလာက္သည္ ။

“ က်ဳပ္တုိ႕ ဘာဆက္လုပ္ၾကမလဲ ..... ”

ျငိမ္သက္ေနေသာ အခန္းအတြင္း၌ တိတ္ဆိတ္မႈကုိ ေဖာက္ခြဲကာ စကားသံတစ္ခ်ိဳ႕ ထြက္ေပၚလာသည္ ။

“ အားလံုး ျငိမ္ေနလို႕ ထူးလာမွာ မဟုတ္ဘူးဗ် .... တခုခု ေတာ့ လုပ္မွ ရမယ္ .... အားလံုး အၾကံေလးဘာေလး ေပးၾကပါဦး .... ”
“ ဟုတ္ကဲ့ ... ဝန္ၾကီးခင္ဗ်ာ .... ဒီႏွစ္က အေရွ႕ေတာင္အာရွ အားကစား ျပိဳင္ပြဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ႏုိင္ငံ က အိမ္ရွင္အျဖစ္က်င္းပ ရမွာ ဆုိေတာ့ ... သိကၡာပုိင္းပါ ပါလာပါျပီ ..... ႏုိင္ငံ့ ဂုဏ္သိကၡာ အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္တစ္ခုကုိ ခ်မွ ျဖစ္မွာပါ .... ”
“ ဟုတ္တယ္ေလ ... အဲ့ဒါေၾကာင့္ က်ဳပ္က ေျပာေနတာေပါ့ဗ်ာ ... အခု က်ဳပ္တုိ႕ ဘာဆက္လုပ္ၾကမတုန္း ... ျပီးခဲ့တဲ့ ျပိဳင္ပြဲတုန္းက ႏုိင္ငံ အလုိက္ အဆင့္က ၇ ဆုိေတာ့ ဒီႏွစ္မွာ ဒီ့ထက္ ပုိအဆင့္တက္မွ ရမယ္ ... ေရႊတံဆိပ္လဲ အနည္းဆံုး အခု ၅၀ အထက္ရမွျဖစ္မွာ .... ျပီးခဲ့တဲ့ ျပိဳင္ပြဲ တုန္းက အိမ္ရွင္ အင္ဒုိနီးရွားကုိ သတိရၾကစမ္းပါ .... ႏုိင္ငံအလုိက္လဲ ပထမ ... ေရႊတံဆိပ္လဲ သူအမ်ားဆံုးပဲ ... အဲ့လုိ ျဖစ္ေအာင္ က်ဳပ္တုိ႕ မလုပ္ႏုိင္ၾကဘူးလား ....... ”

အစည္းအေဝးခန္းအတြင္း တြင္ရွိေသာ လူၾကီးမ်ားအားလံုး အေတြးကုိယ္စီျဖင့္ ျပန္လည္ျငိမ္သက္သြားေသာေၾကာင့္ အခန္းၾကီးလည္း ျပန္လည္တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္သြားျပန္သည္ ။

“ လုပ္လုိ႕ရတဲ့နည္း ရွိပါတယ္ ...... ”

ျငိမ္သက္ေနေသာ အခန္းထဲ အသံတစ္ခ်ိဳ႕ ထပ္မံ ထြက္ေပၚလာျပန္ျပီ ။ ဒီတစ္ခါအသံကေတာ့ အားလံုးစိတ္ကုိ ဖမ္းစားသြားေလသည္ ။ အခန္းထဲရွိလူၾကီးမ်ားအားလံုးရဲ႕ မ်က္လံုးမ်ားက ထုိစကားသံထြက္ေပၚလာရာဆီသုိ႕ ဦးတည္လ်က္ ထပ္မံေပၚထြက္လာမည့္စကားသံ အခ်ိဳ႕ ကုိေစာင့္ဆုိင္းေနၾကသည္ ။ ထုိစဥ္မွာပဲ သူတုိ႕အားလံုးေမွ်ာ္လင့္ေနေသာ စကားသံအခ်ိဳ႕က ေပၚထြက္လာေလသည္ ။

“ ျပီးခဲ့တဲ့ ျပိဳင္ပြဲတုန္းက အင္ဒုိနီးရွား လုပ္သလုိပဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ျပန္လုပ္ရင္ ... ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ႏုိင္ငံ ပထမ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္ ...... ”
“ ဘယ္လုိ လုပ္မွာတုန္းကြ ... ရွင္းစမ္းပါဦး .... ”
“ ဒီလုိပါခင္ဗ် ..... ျပီးခဲ့တဲ့ ျပိဳင္ပြဲတုန္းက အင္ဒုိနီးရွားက ပထမ ရေအာင္ သူတုိ႕ ရုိးရာ အားကစားနည္းေတြကုိထည့္သြင္းက်င္းပခဲ့ပါတယ္ .... အဲ့အက်ိဳးရလဒ္ အေနနဲ႕ ကေတာ့ ... ရုိးလင္း စေပါ့(ထ္) ျပိဳင္ပြဲမွာ ခ်ီးျမွင့္တဲ့ ေရႊတံဆိပ္ ၁၂ ခုလံုးကုိ အိမ္ရွင္ႏုိင္ငံကပဲ ရရွိခဲ့ပါတယ္ ... ျပိဳင္ပြဲတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ ထည့္သြင္းက်င္းပခဲ့တဲ့ သူတုိ႕ ရုိးရာ အားကစားနည္းေတြကေန ေရႊတံဆိပ္ေပါင္း အနည္းဆံုး ၅၀ ေလာက္ရရွိခဲ့တာကုိ ေတြ႕ရွိရပါတယ္ .... အဲ့ဒီလုိပဲ အခု ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ႏုိင္ငံက အိမ္ရွင္အျဖစ္ လက္ခံက်င္းပတဲ့ ဒီႏွစ္ျပိဳင္ပြဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ႏုိင္ငံရဲ႕ ရုိးရာ အားကစားနည္းေတြကုိ ထည့္သြင္းက်င္းပမယ္ ဆုိရင္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ျပည့္ဝေအာင္ျမင္မယ္လုိ႕ ယံုၾကည္ပါတယ္ခင္ဗ် ... ”
“ ေကာင္းလုိက္တဲ့ အၾကံ ..... ဟုတ္ပ .... ကဲ ... အားလံုးၾကားၾကတဲ့အတုိင္းပါပဲ ...... အဲ့ဒီေတာ့ .... ျပီးခဲ့တဲ့ျပိဳင္ပြဲက ဆုတံဆိပ္ တစ္ခုမွ မရတဲ့ အားကစားနည္းေတြ အကုန္ျဖဳတ္ျပီး ... က်ဳပ္တုိ႕ ရုိးရာအားကစားနည္းေတြ ထည့္သြင္းက်င္းပမယ္လုိ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ျပီး အတည္ျပဳလုိက္ပါတယ္ .......ဒီဆံုးျဖတ္ခ်က္ အတုိင္း က်န္တဲ့လူေတြ အျမန္ဆံုး လုပ္ေဆာင္ေပးၾကပါ လုိ႕ ေျပာၾကားရင္း ... ဒီေန႕ အစည္းအေဝးကုိ ဒီေနရာမွာပဲ နိဂံုးခ်ဳပ္လုိက္ပါတယ္ ..... ”

******************************************

ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ေမွ်ာ္လင့္ေနေသာ ဆီးဂိမ္း ျပိဳင္ပြဲၾကီး စတင္ေနပါျပီ ... ။ အားလံုးေသာ ႏုိင္ငံသူ ႏုိင္ငံသားေတြအတြက္ကေတာ့ ဝမ္းေျမာက္ဂုဏ္ယူစရာပါပဲ ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ႏုိင္ငံက အိမ္ရွင္ပီပီ ေရႊတံဆိပ္ အမ်ားဆံုးနဲ႕ ထိပ္ဆံုးမွာ ရပ္တည္ေနတာကုိးဗ် ... ။ ေအာ္ ... ျပီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္က ပထမရတဲ့ အင္ဒိုလား ... အဟိ ..... သူ႕ အဆင့္က ေအာက္ေရရင္ တတိယ ... ။ အခုေတာင္ တီဗြီကေန တုိက္ရုိက္လာေနတဲ့ ပြဲတစ္ခု ကၽြန္ေတာ္ တုိက္ရုိက္ၾကည့္ေနတာဗ် ... ။ ဘာပြဲတုန္းဟုတ္လား ... ။ “ ထုတ္ဆီးတုိး ” ပြဲဗ် ... ။ ျပိဳင္ေနတဲ့ အသင္းေတြလား ... ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ျမန္မာနဲ႕ ယုိးဒယား ဗုိလ္လုေနတာဗ် ... ။ ယုိးဒယားကေတာ့ ျမန္မာနဲ႕ နီးစပ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ရုိးရာ အားကစားနဲ႕ နည္းနည္း ယဥ္ပါးတာမုိ႕လုိ႕ ဗုိလ္လုပြဲေရာက္တာဗ် ... ။ အခုေတာ့ သူတုိ႕ လဲ အေျခအေနမေကာင္းပါဘူးဗ်ာ ... ။ ေလာေလာဆယ္ပဲ ၂ ပြဲျပတ္ ရႈံးေနျပီ ။ ဒီတစ္ပြဲႏုိင္ရင္ ေနာက္ထပ္ေရႊတံဆိပ္တစ္ခု ထပ္တုိးဦးမွာေပါ့ဗ်ာ ... ။

မေန႕ က ပဲ “ စေကာရြက္ ” ျပိဳင္ပြဲတုိ႕ ...“ အာလူးေကာက္ ” တုိ႕ ...  “ လိပ္ဥ ဖြက္ ” တုိင္းတုိ႕ ကေနျပီး ေရႊတံဆိပ္ေတြ တသီၾကီးရထားေသးတယ္ေလဗ် ။ မနက္ျဖန္ ဆုိရင္ေတာ့ “ ဖန္ခုန္ ” တန္းတုိ႕ “ ေဂၚလီရုိက္ ” တာတုိ႕ ... “ ဂ်င္ကုလားမစည္းနင္း ” တာတုိ႕ က်န္ေသးတယ္ဗ် ။ ဒါေတြလဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ပဲ ေရႊရမွာပါေလ ... စိတ္ခ်ရပါတယ္ ။ ဟုတ္တယ္မုိ႕ လား ... ။ ဒီကစားနည္းေတြ ဟုိ ႏုိင္ငံကလူေတြ ဘယ္လုိသြားကစားတတ္မွာတုန္း ။ ဒီကစားနည္းေတြကို ေၾကညာေတာ့ ျပိဳင္ပြဲ က်င္းပဖုိ႕ ၆ လအလုိမွာ ေၾကညာတာေလ ။ ဟုိႏုိင္ငံေတြမွာ ေလ့က်င့္ဖုိ႕ ၆ လပဲ ရတာကုိး ။ က်ဳပ္တုိ႕ ကေတာ့ ေမြးကတည္းက ကစားလာတာမဟုတ္လား ။ ဘယ္ကေလးေခၚေဆာ့ေဆာ့ ေအးေဆးပဲ ။ ဒါေတာင္ “ ဆီမီးခြက္ၾကီး ကေလာင္ကလင္ ” တုိ႕ ... “ ေရသူမၾကီး ကုန္းလားေရလား ” တုိ႕ .... “ မီးျခစ္ဆံ နင့္အေနာက္မွာ ဘယ္သူလဲ  ” တုိ႕ကေန ေရႊေတြကလဲ ရထားေသးသကိုးဗ် ။ ေလာေလာဆယ္ေတာင္ စုစုေပါင္း ခ်ီးျမွင့္မယ္ ေရႊတံဆိပ္ အခု ၆၀၀ မွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ႏုိင္ငံက ၄၀၀ ရထားျပီးပီေလဗ်ာ ... ။ က်န္တဲ့ ၂၀၀ ကလဲ ၁၅၀ ေလာက္က ေသခ်ာ ေနတယ္ေလ ။ ဟုိလက္က်န္ ၅၀ ကေတာ့ က်န္တဲ့ ႏုိင္ငံေတြ ကုိ နည္းနည္း ေဝေပးရမွာေပါ့ဗ်ာ ... ။ မေကာင္းတတ္လုိ႕ ..... အဟက္ ။


P.S >>> မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ ထိခုိက္ေစလုိေသာ ဆႏၵျဖင့္ ရည္ရြယ္ကာ ေရးသားထားျခင္းမဟုတ္ပါ ... ႏုိင္ငံကုိ ခ်စ္ေသာစိတ္ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ့္ ျဖစ္ေစခ်င္ေသာ ဆႏၵ ေလာဘ မ်ား ႏွင့္ အားမလုိအားမရျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါသည္ ။






ဆႏၵမ်ားျဖင့္ ဂိဂိ
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: imail on December 08, 2011, 01:39:57 AM
အိုင္ေမးႏွင့္ သူေတာ္စင္

တစ္ေန႕သ၌ အိုင္ေမး လမ္းေလွ်ာက္ထြက္စဥ္ သစ္တစ္ပင္ေအာက္ သူေတာ္စင္တေယာက္ ငုတ္တုပ္ထိုင္သည္ကို ျမင္ေလ၏။ အနားသို႕ အသာခ်ဥ္းကပ္ ေလ့လာမည္ဟု ၾကံစည္စဥ္ သူ၏ေရွ႕ ေျမကမၺလာဆီသို႕ မ်က္စိကို အသာမွိတ္ လက္ညိဳးညႊန္ျပေလေသာေၾကာင့္ အသာထိုင္လ်က္ သူေတာ္စင္အား အကဲခတ္၏။ တည္ၾကည္မႈကေတာ့ ျငိမ္သက္သည့္ေရျပင္အလားပင္။ ထိုစဥ္ တခဏ အိုင္ေမးသူငယ္ခ်င္း လာေနသည္ကို ျမင္သျဖင့္ အသာလက္ရပ္ေခၚ အနားတြင္ ထိုင္ခိုင္းျပီး အဘယ္သို႕ေသာ စကားမ်ား အမိန္႕ရွိမည္ကို နားစြင့္ေစာင့္ေမွ်ာ္မိ၏။ အတန္ၾကာမွ သူေတာ္စင္ မ်က္စိဖြင့္လာက အိုင္ေမးတို႕ကို ၾကည့္လ်က္ "တုပ္" ဟု တစ္လံုးေျပာေလသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ကိုယ္ေနဟန္ကို ခပ္တုပ္တုပ္ ေနရန္ ေျပာသည္ထင္ျပီး ထိုင္ေနလိုက္သည္။ သို႕ေသာ္လည္း သူေတာ္စင္ၾကီးက လက္ညွိဳးထိုးျပီး "တုပ္" ဟုဆိုလာျပန္သျဖင့္ ခပ္တုပ္တုပ္ ထပ္ထိုင္ရျပန္သည္။ ထို႕ေနာက္ သူေတာ္စင္သည္ ထိုင္ေနေသာ အုတ္ပလႅင္ေပၚမွ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းအသာခ်ကာ "ျဗဳန္း" ဟု မည္တမ္းျပီး မတ္တပ္ရပ္ေလ၏။ အနည္းငယ္ အံ့အားသင့္လွ်က္ ဘာမ်ား ဆက္လက္အမိန္႕ ရွိပါဦးမလဲဟု ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနစဥ္ "တုပ္တုပ္ျဗဳန္း" "တုပ္တုပ္ျဗဳန္း" ဟု ဆက္တိုက္ သီခ်င္းသံကဲ့သို႕ ဆိုကာ ေကြးေနေအာင္ ကပါေလေတာ့သည္။ အိုင္ေမးႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းခမ်ာ အရူးကို သူေတာ္စင္ထင္မွတ္၍ ရိုေသက်ိဳးႏြံမိေခ်ျပီ။ ေဒါသအမ်က္ ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္ျခင္းကို ေျဖစိမ့္လိုေသာငွာ လိုက္လံရိုက္ပုတ္မည္ ၾကံေသာ္လည္း သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သူမွ တစ္ရွက္မွ ႏွစ္ရွက္မျဖစ္ေစရန္ အရူးကို ရန္လုပ္က မတရားျဖစ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဘယ္သူမွ မသိခင္ အသာေနလိုက္တာက အေကာင္းဆံုးျဖစ္မည္ဟု မ်က္ႏွာပ်က္တက္တက္ျဖင့္ အိုင္ေမးအား ေျဖသိမ့္ေလ၏။ သို႕ဂလိုေသာ အေၾကာင္းတို႕ေၾကာင့္ မည္သူမည္၀ါရယ္လို႕ အကဲျဖတ္ မဆင္ျခင္မိပဲ ျပဳသမွ် ႏုခဲ့ေသာ မိမိအျဖစ္ကို မ်ိဳသိပ္၍ ေနာင္ဤသို႕ မျဖစ္ေအာင္ အသိတရား ရင္၀ယ္ထားျပီး အသာက်ိတ္မွိတ္ေနရေလေတာ့ သတည္း။

 :D


Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ဂိ ဂိ on December 22, 2011, 10:46:20 PM
                                                                                      “ ဂိဂိ ႏွင့္ ဝမ္းတီး ”

တစ္ေန႕ သ၌ ေမာင္ဂိ တစ္ေယာက္ အလုပ္႕ကိစၥမ်ား ရွိသျဖင့္ ဌာနဆုိင္ရာ ရံုးတစ္ခုအားသြားခဲ့၏ ။ ထိုရံုးသုိ႕ ေရာက္ေသာ္ အဝင္ဝ၌ ရံုးအတြင္းသုိ႕ ဝင္ရန္ လူမ်ား တန္းစီေနၾကသျဖင့္ အခ်ိန္မရေသာ ေမာင္ဂိ တစ္ေယာက္ ဂိတ္ေပါက္ေစာင့္အား ကပ္ဒုိးေလး ေျပာလုိက္ေလသည္ ။

“ ကုိယ့္ဆရာ ..... က်ဳပ္အခ်ိန္မရဘူး ... အခုဝင္ခ်င္တယ္ .... အုိေကမလား ... ”
“ ရတယ္အကုိ ... ေရွ႕ ကလူေတြအားလံုးေက်ာ္လုိက္မယ္ ... အခုခ်က္ခ်င္းသာဝင္သြားေပေတာ့ ... ”
“ ေက်းဇူးတင္တယ္ဗ်ာ .. က်ဳပ္လံုးဝ အခ်ိန္မရလုိ႕ ပါ ... ေနာက္မွာလဲ လုပ္စရာေတြက တန္းစီေနလုိ႕  .... ”
“ ရပါတယ္ အကုိရယ္ ... က်ေနာ့ကုိ လဖက္ရည္ဖုိးေလးသာ ေပးခဲ့ ...... ”

ေမာင္ဂိလဲ လဖက္ရည္ဖုိး ေထာင့္ငါးရာ ေပးပီး ရံုးအတြင္းသုိ႕ ဝင္ခဲ့ေလသည္တမံု႕ ။ ရံုးအတြင္းသုိ႕ ေရာက္ေသာ္လဲ ဝယ္ရမည့္ ေလွ်ာက္လႊာ အေရာင္းေနရာမွာလဲ လူေတြက ျပံဳလုိ႕  ..... ။ ေလွ်ာက္လႊာတစ္ရြက္ရဖုိ႕ အေရး ၃ နာရီေလာက္ေစာင့္ရမည့္ကိန္းပင္ ။ ဒီလုိဆုိေတာ့လဲ ... လမ္းေဟာင္းအတုိင္းပဲေပါ့ ... ။ ေမာင္ဂိ ေကာင္တာနား ေရာက္ေအာင္တုိးကပ္သြားျပီး ေကာင္တာမွာရွိေသာ မိန္းခေလးအား ေျပာလုိက္ျပန္သည္ ။

“ ညီမေလး ... အကုိ အခ်ိန္မရလုိ႕  ... အဲ့ဒါ ေလွ်ာက္လႊာေလး အခုယူလုိ႕ မရဘူးလားဟင္ ... ”
“ ရတာေပါ့ အကုိရယ္ .... ညီမ အဆင္ေျပေအာင္လုပ္ေပးပါ့မယ္ ... လဖက္ရည္ဖုိးေလးပဲ ေပး ညီမကို .... ”

လာျပန္ျပီ လဖက္ရည္ဖုိး .... ။ ထပ္ကုန္ျပန္ပီေပါ့ ေငြ တစ္ေထာင္ ... ။ ျမန္မာႏုိင္ငံက လဖက္ရည္ေတြကလဲ ေစ်းၾကီးပါ့ ... အနည္းေလး တစ္ေထာင္ ေထာင့္ငါးရာပဲ ... တစ္ခါတစ္ေလဆုိရင္ ႏွစ္ေထာင္ေတာင္ရွိေသး ... ။ ဘယ္တတ္ႏုိင္မလဲ ကုိယ္က အျမန္လုိတာကုိး ။ အမွန္ကေတာ့ ေလွ်ာက္လႊာေလး ဝယ္တဲ့ေနရာမွာ လူျပံဳစရာအေၾကာင္းမရွိ ... ။ အဝင္ေပါက္မွာလဲ ျပံဳစရာမလုိ ။ သုိ႕ေပမယ့္ လဖက္ရည္ဖုိး လုိခ်င္ၾကေတာ့လဲ .. မျပံဳ ျပံဳေအာင္လုပ္ၾကသည္ေပ့ါ ... ။ ရွိပေစေတာ့ ... ။ ကုိယ္က အခ်ိန္မွမရတာကုိး ...... ။

ဒီလုိနဲ႕ ကိစၥ ဝိစၥ အားလံုးလဲ ျပီးလုိ႕ ရံုးအျပင္လဲ ေရာက္ေရာ .... ကုန္က်ေငြကုိ ေမာင္ဂိ ျပန္တြက္ၾကည့္လုိက္သည္ ။ ဟုိက္ကေရာ ..... တစ္ေသာင္းခြဲေတာင္ကုန္သြားပါလား ... ။ ေလွ်ာက္လႊာဝယ္တာက ၃ ေစာင္ အားလံုးေပါင္း ငါးရာ ... ။ ဒါဆုိ က်န္တဲ့ ပုိက္ဆံ ဘယ္ေရာက္သြားလဲ ... ။ ေသခ်ာ ဆန္းစစ္ ေတြးေတာၾကည့္ျပန္၏ ။ တရားခံေတြ႕ ပါျပီ ... လဖက္ရည္ဖုိး ..... ။ ထားလုိက္ပါေတာ့ေလ ... ကုိယ္က ေလာတာကုိး ..... ။

ဒီလုိနဲ႕ ေနာက္ တစ္ပတ္ေလာက္အၾကာမွာ ေမာင္ဂိ ထုိရံုးကုိ သြားစရာ အေၾကာင္းေပၚလာျပန္သည္ ။ ေမာင္ဂိ တစ္ေယာက္ ထုိရံုးကို အေတာ္လန္႕ ၏ ။ ဘာလုိ႕ ဆုိေတာ့ကာ လဖက္ရည္ဖုိး ေစ်းၾကီးသည္ကုိး .... ။ ဘယ္လုိလုပ္ရပါ့ ........ ။ ေတြးရင္း ... ေတြးရင္း ...... ေတြးရင္းႏွင့္ပင္ အေကာင္းဆံုးအၾကံဥာဏ္ေပၚလာ၏ ။ ထုိအတုိင္းပင္ လုပ္ရန္ စိတ္ကလဲ ဆံုးျဖတ္လုိက္သည္ ။ ဒီလုိနဲ႕ လမ္းမွာရွိေသာ ဆူပါမားကတ္ တစ္ခုကုိ ေမာင္ဂိ ဝင္သည္ ။ ဝယ္စရာရွိတာ ဝယ္သည္ ။ ျပီးေတာ့ ထုိရံုးကုိ သြား၏ ။

ရံုးေရာက္ျပီ ... ။ ဟုိတစ္ခါအတုိင္းပင္ အဝင္အဝမွာ လူေတြက ျပြတ္သိပ္လ်က္ ... ။ အရင္တစ္ခါ အေတြ႕ အၾကံဳအရ ေမာင္ဂိ အေပါက္ဝနားတုိးသြားသည္ ... ။ ထုိ႕ ေနာက္ အေပါက္ေစာင့္အား ေျပာလုိက္သည္ ။

“ ကုိယ့္ဆရာ .. က်ဳပ္ အခုဝင္မယ္ ... အုိေကလား ... ”

အေပါက္ေစာင့္ကလဲ မွတ္မိသည္ထင့္ ။ ေလ်ာေလ်ာရႈရႈ ပင္ ဝင္ခြင့္ေပး၏ ။ အထဲေရာက္ေတာ့ အေပါက္ေစာင့္က ေျပာသည္ ။

“ အကုိ လဖက္ရည္ဖုိး ...... ”
“ ေအာ္ ... လဖက္ရည္ဖုိး ဆုိတာ လဖက္ရည္ေသာက္ဖုိ႕ မလား .... ရဒယ္ ... သိလုိ႕ ၾကိဳျပင္ဆင္လာတယ္ ... .... ေဟာဒီမွာ ... လဖက္ရည္ကုိ အျပင္ထြက္သြားေသာက္စရာမလုိေတာ့ဘူး ... ဝမ္းတီး အသင့္ေဖ်ာ္လဖက္ရည္ထုပ္ေလး ... ဟီဟိ ... ဒီဘက္မွာေတြ႕လား .. ႏုိ႕ဆီေတာင္ပါေသး .. အေဟးေဟး ... ရွယ္ေသာက္ရမွာေနာ္ .. ႏုိ႕ဆီနဲ႕ ... အဟစ္ ... ေရာ့ .... အင့္ ... ”

အေပါက္ေစာင့္လဲ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ႏွင့္ လဖက္ရည္ထုပ္ေလးကုိင္လုိ႕ ။ ေမာင္ဂိ ကေတာ့ ေအာင္ႏုိင္သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ဝံ႕ ၾကြားေသာ ေျခလွမ္းမ်ားႏွင့္ တစ္လွမ္းျပီးတစ္လွမ္း လွမ္းလ်က္ ။ ေဟာ ..... ေလွ်ာက္လႊာဝယ္မယ့္ေနရာေရာက္ျပန္ပီေပါ့ ။ ထံုးစံအတုိင္းပါပဲ .... လူေတြ က်ပ္လုိ႕ ညပ္လုိ႕  ... ။ ဒီေတာ့လဲ ေမာင္ဂိလဲ ထံုးစံအတုိင္းပဲေပါ့ ... ။ ေကာင္တာနားတုိးသြားပီး ေျပာလုိက္သည္ ။

“ ေလွ်ာက္လႊာ အခုလုိခ်င္တယ္ ညီမေလး .... ”
“ ရတာေပါ့ အကုိ ... ေရာ့ အင့္ ... ညီမ ကုိလဖက္ရည္ဖုိးပဲေပး ... ”
“ အုိေခ .... ေရာ့ ... ဒီမွာ ဝမ္းတီး လဖက္ရည္ထုပ္ ... ညီမပါတဲ့ ဟုိဓာတ္ဗူးေလးထဲက ေရေႏြးနဲ႕ ခုခ်က္ခ်င္းေဖ်ာ္လုိက္ယံုပဲ ....... ႏုိ႕ဆီေတာင္ပါေသး ... ခစ္ခစ္ ”

ေကာင္တာမွ မိန္းခေလးလဲ ဘာျပန္ေျပာရမွန္းမသိ ... ။ လဖက္ရည္ထုပ္ေလး ကုိင္ကာ ငုိင္လုိ႕  ... ။ ေမာင္ဂိ ကေတာ့ ေလွ်ာက္ကုိ ကုိင္လ်က္ ေမာ္ၾကြားေသာ ေျခလွမ္းမ်ားႏွင့္ ။ ဒီလုိနဲ႕ ေမာင္ဂိ တစ္ေယာက္ ကိစၥ မ်ား အားလံုးျပီးလုိ႕ ရံုးအျပင္လဲ ေရာက္ေရာ ကုန္ေသာ ပုိက္ဆံ ျပန္တြက္ၾကည့္၏ ။

“ အုိ ... ငါးရာပဲ ကုန္ပါလား ... နိပ္သဟ ... အယ္ ... ဝယ္လာတဲ့ ဝမ္းတီး လဖက္ရည္ပါကင္ထုပ္ကေတာ့ တစ္ထုပ္ပဲက်န္ေတာ့ပါလား ... အင္း ...... ေတာ္ေတာ္ လဖက္ရည္ၾကိဳက္တဲ့ ရံုးပဲ ..... ”

ေမာင္ဂိ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ရံုးအေရွ႕ မွာ ဝမ္းတီး ပါကင္ အိတ္အခြံေလးကုိင္လုိ႕  .. အေတြးမ်ားက ပလံုစီလ်က္ .... ။ အျပန္လမ္းမွာေတာ့ ေမာင္ဂိ တစ္ေယာက္ အေပ်ာ္ၾကီးေပ်ာ္လ်က္ ကားကုိ ဖလန္းဖလန္း ထေအာင္ ေမာင္းရင္း ... တစ္ေနရာအေရာက္ ....

“ ရႊီ ...... ”

ဟုိက္ ... ဝီစီသံ ထြက္လာပါေရာ့ကလား .. ။ အုိ .. ငါ့ကားကုိ တားတာပဲ ... ။ အင္း ... ေဘးကပ္ရပ္ရဦးျပန္ပီေပါ့ .... ။ ကားက လမ္းေဘးလဲရပ္ျပီးေရာ ဝတ္စံုျဖဴ ေဘာင္းဘီ အျပာႏွင့္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ ကားေဘးနားလာရပ္ျပီးေျပာေလ၏ ။

“ ကုိယ့္ဆရာ ... လိုင္စင္ေလး တစ္ခ်က္ေလာက္ျပပါ ... ”
“ ဒီမွာ ပါ ..... ”

လုိင္စင္ယူၾကည့္ေသာ ပုဂၢိဳလ္က လုိင္စင္အားၾကည့္ရင္း ဘာမွမေျပာပဲ ခ်လံအား ေရးေလေတာ့သည္ ။

“ အြန္ .. ဘာလုိ႕ ခ်လံေရးတာတုန္းဗ် ... က်ေနာ္ဘာမွ မမွားထင္တယ္ေနာ္ ... ”
“ မွားလုိ႕ ေရးတာေပါ့ဗ်ာ ...... ကဲ ... လုိင္စင္ကုိ ခ်လံနဲ႕ ငါးဆယ့္တစ္လမ္းရံုးမွာသာ သြားယူေပေတာ့ ... ”
“ အဲ့လုိေတာ့ မလုပ္နဲ႕ေလ .. အဆင္ေျပေအာင္ ညိွၾကတာေပါ့ ...ေနာ့ ... က်ေနာ္ လဖက္ရည္ဖုိးေပးပါ့မယ္ဗ်ာ ... လုပ္ပါ ... ကုိယ့္ဆရာရယ္ ”

ေျပာရင္းနဲ႕ပဲ ... ေမာင္ဂိတစ္ေယာက္ ဟုိရံုးမွ က်န္ေသာ တစ္ထုပ္တည္းေသာ ဝမ္းတီးထုပ္ေလးအား ထုတ္လုိက္သည္ ။ သုိ႕ေသာ္ ..... သုိ႕ေသာ္ ...... ထုိပုဂၢိဳလ္ေျပာလုိက္သည့္ စကားက ေမာင္ဂိ ထုတ္လက္စ ဝမ္းတီးထုပ္ေလးအား ျပန္ထားရင္း ပုိက္ဆံအိတ္ေလးကုိသာ ထုတ္လုိက္ေတာ့သည္ ။ ထုိပုဂၢိဳလ္ေျပာလုိက္သည္က ......

“ လဖက္ရည္ဖုိးေတာ့ မလုပ္နဲ႕ေလ .... ဘီယာဖုိးလုပ္ ..... ဟဲဟဲ ... ဘီယာဖုိးေလးပဲ .... ”

ပင္ျဖစ္ပါ၏ ။ ထုိစကားေၾကာင့္ ေမာင္ဂိ တစ္ေယာက္ ပုိက္ဆံ တစ္ေသာင္း ကုန္သြား၏ ။ ထုိစကားေၾကာင့္ပင္ ေမာင္ဂိတစ္ေယာက္ အေတြးမ်ား ေတြးမိျပန္ေလသည္ ... ။ ထုိအေတြးသည္ကား ....

“ အင္း ..... ဘီယာကုိလဲ လဖက္ရည္ ထုပ္ေလးလုိ အသင့္ေဖ်ာ္ေသာက္လုိ႕ ရေအာင္ ထုတ္ေပးရင္ေကာင္းမယ္ကြယ္ ... အဟင့္ ”





ေလးစားစြာျဖင့္ ဂိဂိ

Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: Bagyitoke on December 27, 2011, 12:07:08 PM
ဘဂ်ီးတုပ္ ႏွင့္ အေရာင္ေျပာင္းျခင္း သီအိုရီ

တေန႕တ၌ အႏွီဘဂ်ီးတုပ္တေယာက္ အိမ္မွာ ျပင္းျပင္း ရွိသည္ႏွင့္ အိပ္ငိုက္ေနျပီးသကာလ   ရက္ကြက္ ဓမၼာ႐ံုမွ အစည္းေဝးတက္ေရာက္ပါရန္ ဖိတ္စာရရွိပါ၍ စိတ္ထဲနဲနဲ ထူးထူးဆန္းဆန္း ခံစားမိကာ အက်ိဳးအေၾကာင္းသိရရန္ ခ်ီတက္ခဲ့ေလေတာ့သည္။

ဓမၼာ႐ံု ေရာက္ေသာ္ ရပ္ကြက္အတြင္းမွ တာဝန္ရွိသူမ်ားမွ ၾကိဳဆိုၾကပီး ကြၽန္ႏုပ္ ဘဂ်ီးတုပ္အား သက္ၾကီးဝါၾကီး ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ အစည္းေဝး၏ ေရွ႕ဆုံးေနရာတြင္ ေနရာယူေပးပါရန္ ေျပာၾကေလသည္
ဘဂ်ီးတုပ္တေယာက္လဲ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္လုပ္ေသာ အစည္းအေဝးမွန္းမသိရဘဲ အူေၾကာင္ေၾကာင္ ျဖင့္ ေရွ႕ဆုံးခံုတြင္ ထိုင္ေနေလေတာ့သည္။

ေရွးဦးစြာ ရပ္ကြပ္လူၾကီး ဦးဘိုးစီ မွ
"ဒီကေန႕ အစည္းေဝးက်င္းပရျခင္းရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ က်ဳပ္တို႕ရပ္ကြက္ရဲ့ ႏွစ္စဥ္က်င္းပျမဲ သက္ၾကီးပူေဇာ္ပြဲ   ရံပံုေငြက်င္းပဖို႕ရရွိေရးအတြက္ဘာအစီအစဥ္က်င္းပလွ်င္ေကာင္းမလဲဆိုတာ ေကာ္မတီေတြ ဆပ္ေကာ္မတီေတြ သက္ဆိုင္ရာ ေကာ္မတီေတြဖြဲ႕ဖို႕ရာ အတြက္ ၾကိဳတင္ညွိႏိႈင္း ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္"

ဒီေတာ့ကား ရပ္ကြက္ထဲမွာ ေရွ႕မွီေနာက္မွီလဲျဖစ္ အသက္ၾကီးဝါၾကီးလဲ ျဖစ္  အာရွတခြင္သာမက  ဥေရာပ တဖံု အေမၾကီးကား တလႊား အေတြ႕အၾကံုလဲေျပာစရာမရွိေလာက္ေအာင္ကိုႏွံ႕စပ္တဲ့ ဘဂ်ီးတုပ္ကို ေကာ္မတီ အၾကီးကဲအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ တင္ေျမႇာက္ပါမယ္ အားလုံးသေဘာတူပါလား????????"

!!ဟိုက္  ငါေတာ့ ဘုမသိဘမသိနဲ႕ ဂြေတာ့က်ပီ အင္း ဟန္ကို႕ဖို႕ေတာ့လုပ္ထာအံုးမွ ကိုယ္က ႏိုင္ငံတကာ ကိုေျခဆန္႕လာတာဘဲေလ "

"ေနအံုး ေနအံုး ဟိုးထား က်ဳပ္အသက္လဲၾကီးပီ မလုပ္ပရေစနဲ႕ ကိုရင္တို႕ရာ  ေနာ္ က်ဳပ္ဘာက်ဳပ္ အ သုံးလုံးဘဲ လုပ္ေနတာ အေကာင္းပါ"
ဘဂ်ီးတုပ္ အ သုံးလုံးက ဘာတုန္းဗ် ခင္ဗ်ား အထူးအဆန္းေတြ လုပ္လာျပန္ပီ

ဟီးဟီး ဂလိုဟ အ သုံးလုံးက
အိမ္ထဲမွာေန
ေအာကားၾကည့္
အိပ္ စက္ အနားယူ ဒါဘဲေလ

တိန္ အၾကံၾကီးပါေပ ဘတုပ္ရာ

ဦးဘိုးစီ ----"ကဲကဲ က်ဳပ္တို႕အားလုံးသေဘာတူတယ္ေနာ္ ဘဂ်ီးတုပ္ကို ေခါင္းေဆာင္တင္ဖို႕"
))))တူပါတယ္ တူပါတယ္(((()))))) မွန္တယ္ သူသာလွ်င္ ဒီရာထူးကို ရသင့္တယ္ (((()))))ဒီလူကို မေပးလို႕ ဘယ္သူ႕ကို ေပးမွာလဲ "
တေယာက္တေပါက္ ေထာက္ခံက်ရင္းႏွင့္
အႏွီဘဂ်ီးတုပ္တေရာက္ ဘာမွန္းညာမွန္းမသိေသာ အစည္းအေဝးမွသည္ ရပ္ကြက္ပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရး လူၾကီးျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ခဲ့ေလေတာ့သည္

လူၾကီးျဖစ္လာပီဆိုေတာ့ကား လူၾကီးတေယာက္ ပီပီ သသေနထိုင္ရေတာ့မည္ဆိုေသာေၾကာင့္ နဂို စပ္ျဖဲျဖဲ ေနခဲ့ေသာ ဥပဓိ႐ုပ္ ကို ျပင္ရေလသည္
ဥပမာ တေလာကလုံး ကိုယ့္လုပ္စာ စားေနရတဲ့ အေပါက္ ျဖစ္ေအာင္ ႐ုပ္ကို မာတင္းတင္း ထား
ေနတာထိုင္တာ သြားတာလာတာကလဲ အရင္လို လပ္ယားလပ္ယား သြားခ်င္တာ သြားလို႕မရ တေနရာသြားရင္ ေနာက္က အပါးေတာ္ျမဲ ၄ ေယာက္ေလာက္ ကိုျခံရံ ပီး မ်က္ႏွာကို ေမာ့ ဖင္ကို ေကာ့ ပီး အေနအထိုင္ စတိုင္ ထုတ္ရပါပီ
 ဒီလိုနဲ႕ ရံပံုေငြ ပြဲ လုပ္ရန္ အစည္းေဝး ေခၚရမည့္ေန႕သို႕ေရာက္ရွိလာေလပီ

ဘဂ်ီးတုပ္
!!!အဟမ္း ဟမ္း ဒီကေန႕ က်ဳပ္ က သဘာပတိ လုပ္ပီး အစည္းအေဝးက်င္းပမယ္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပာႏိုင္တယ္ ဒီဘဂ်ီးတုပ္က လြတ္လပ္မႈကို ကို အေလးထားတယ္  ''''
အားလုံး ေသာ သူေတြက ကိုယ္ဘာလုပ္ခ်င္လဲ တင္ျပၾကပါ ၾကိဳေတာ့ေျပာထားမယ္ေနာ္ ေပါက္ကရ အၾကံေတြေတာ့လာမေပးနဲ႕ ေပးလို႕က ေတာ့ ဒလိ ဘဲ

ထိုသို႕ေသာ အဖြင့္မိန္႕ခြန္း အားၾကားလိုက္ရသည္ႏွင့္ အစည္းေဝးလာ ပရိပ္သတ္ထဲတြင္ တီးတိုးေျပာဆိုသံေတြ ထြက္လာေတာ့သည္
ဟ ဒီလူၾကီးဘယ္လို ျဖစ္တာလဲဟ အရင္က အားလုံးနဲ႕ သဟဇာတ ျဖစ္ေအာင္ေနတာ ခုေလသံက ေျပာင္းေနဒယ္ :-\ >:(
ဟုတ္တယ္ကြ
အာဏာ သံ ျပင္းသလိုဘဲ  :(
တို႕ရပ္ကြက္လူၾကီးေတာ့ ျမင္းကို ဂ်ိဳတက္ေပးလိုက္ပီထင္တယ္ ::)
အရင္က ဒီလူ ဒီလိုမဟုတ္ပါဘူး ခုမွ ဘိုလို ဖစ္သြားပါလိမ့္ ???


အစည္းအေဝးလာလူစုမွ ထိုသို႕တီးတိုးေျပာဆိုေနစဥ္ ရပ္ကြက္ထဲမွ
ဆိုက္ကား သမား ေမာင္ပုေလြ႐ိုးမွ
ကြၽန္ေတာ္ ပုေလြ႐ိုး ပါဘဂ်ီးတုပ္ ကြၽန္ေတာ္ အၾကံတခုျပဴခ်င္ပါတယ္
ကြၽန္ေတာ္တို႕ ရံပံုေငြ ပြဲလုပ္ရင္ ေမာ္ဒယ္ေလးေတြကို မပါမျဖစ္ ႐ိႈးပြဲေလး လုပ္ခ်င္ပါဒယ္

ဘမ္း ဘမ္း !!!!! ဘဂ်ီးတုပ္မွ စားပြဲအား လက္ဝါးႏွင့္ ႐ိုက္သံ
မွန္လိုက္ေလ ပုေလြ႐ိုးရာ မင္း ေလာက္ ေခါင္းေကာင္းတာ ဘယ္သူရွိမတုန္း ကဲ က်န္သူေတြ ဘယ္သူကန္႕ကြက္မလဲ"

ထိုစဥ္ အစည္းအေဝးေနာက္ဆုံးတန္း မွ ရပ္ကြက္ ေက်ာင္းၾဆာေလး ကိုၾကည္ႏိုင္မွ
ဘဂ်ီး ျပန္စဥ္းစားပအံုး က်ဳပ္တို႕လုပ္မွာက သက္ၾကီးပူေဇာ္ပြဲရံပံုေငြ အတြက္ေလ ဘယ့္နဲ႕ ဟိုေဖာ္ဒီေဖာ္ ေမာ္ဒယ္ေတြ -----ေတြ ဒုန္း ဒုန္း!!!တိတ္)))))))))))))))))))))))))))))
ဘဂ်ီးတုပ္မွ အသံနက္ၾကီးျဖင့္ ေအာ္ဟစ္လိုက္ရာ ေက်ာင္းၾဆာကိုၾကည္ႏိုင္မွ ဇတ္ကေလး ပုသြားပီး
ဒီမွာ ၾကည္ႏိုင္ မင္းက သဘာပတိလား ငါက သဘပတိလား????
ဘဂ်ီးဂ်ီး က သဘာပတိပါခင္ညာ!!!!  

အားလုံးေသာ သူမ်ားလဲ ေခါင္းျခင္းဆိုင္ပီး တီးတိုးေျပာၾကေလသည္
 ဟ အဖြင့္တုန္းကေတာ့ လြတ္လပ္မႈ ေလးဘာေလးေျပာတယ္ ကိုယ္ဘာလုပ္ခ်င္လဲ ေျပာၾကပါေျပာပီး ခုမွ တဘက္ပိတ္လုပ္ေနဒယ္ >:(
 ေအးေလ မွန္တာေပါ့ ၾဆာေလးကိုၾကည္ႏိုင္ေျပာတာ ဘယ္အပ္စပ္မတုန္း သက္ၾကီးပူေဇာ္ပြဲနဲ႕ ေမာ္ဒယ္႐ိႈးနဲ႕ >:( >:( >:( >:( >:(

ထိုစဥ္ ဘဂ်ီးတုပ္မွ မတ္တက္ရပ္လိုက္ပီး
"အားလုံးနားေထာင္ပါ သူငယ္ခ်င္းတို႕ ဖဇိုပရိုဒက္ရွင္းနဲ႕ စိုင္းစိုင္း တို႕က လုပ္ခ်လိုက္ျပန္ပီ အဲ အဲ မွားပဟ
ဘဂ်ီးတုပ္တေရာက္ အိမ္တြင္နားေထာင္ေလ့ရွိေသာ ဟစ္ေဟာ့ သီခ်င္းထဲမွ စာသားႏွင့္ မွားေျပာေလရာ  သူ႕ေဘးတြင္ရွိေသာ ကိုေလးပြ မွ သံေယာင္လိုက္ ဖား ပီး
မင္းတို႕လက္ေတြ ေလထဲကို ေျမႇာက္ထားလိုက္ အ  ဟာ အ ဟာ ႐ို႕     ႐ို႕
ေဟးးးးးးးေကာင္))))))))) ေလးပြ တိတ္စမ္း
ဗ်ာ ဘတုပ္က စိုင္းစိုင္း ဆိုလို႕ ဟာမိုနီလိုက္ေပးတာေလ
ေတာ္စမ္း ဒီမွာ ေယာင္သြားတာကြ နားမလည္ဘူးလား
ဟုတ္ကဲ့ ဟီးဟီး မႊားသြားလို႕ ပါ ဘတုပ္

မင္းလုပ္တာနဲ႕ ဘာေျပာခ်င္တာလဲ ေမ့သြားပီ လဂြ

ဪ သိပီ အဟမ္း ဟမ္း ဒီမွာ အားလုံးနားေထာင္ က်ဳပ္က ဒီအဖြဲ႕မွာ ေခါင္းေဆာင္ဘဲ ခင္ဗ်ားတို႕ အၾကံေပးတာကို ဦးေဏွာက္ ေဖာက္စား မယ္ အဲ အဲ မွာလို႕ အၾကံေပးတာကို ဦးေဏွာက္နဲ႕စဥ္းစားပီး မသင့္ေတာ္ရင္ ဖ်က္မွာဘဲ နားလည္လား လြတ္လပ္မႈေသာ  ဘာေသာ လုပ္မေနနဲ႕ က်ဳပ္တို႕ရပ္ကြက္ထက္ အမ်ားၾကီး ၾကီးက်ယ္တဲ့ ယူအန္ လို အဖြဲ႕မွာေတာင္ ဘီဒို အာဏာ ဆိုတာရွိတယ္
ကိုေလးပြးးးးးးးး ဘဂ်ီး ဗီြတို အာဏာ ဗ် မွားေနပီ ဟုစကား ေထာက္ေပးရာ
ေအးေအး ေလးပြ ေျပာသလိုဘဲကြာ အဒီလိုရွိတယ္ ဒီေတာ့ ငါက ဒီအဖြဲ႕မွာ ဒါကို သုံးပိုင္ခြင့္ရွိတယ္ ရွင္းလား အားလုံး

ဟုတ္းးးးးးးးးးးးးမွန္ပါဒယ္ ဘဂ်ီးတုပ္
မွန္ပါဒယ္ဗ်ိဳးးးးးးးးးးး ဟု အားလုံးေသာပိတ္သတ္မွ ေျမႇာက္ေပးၾကျပန္သည္ ဪလူဆိုတာကလဲ ေျမႇာက္ေပးရင္ ေဂြးတက္ေအာင္ က တက္ၾကေပသကိုး
ပရိပ္သက္ဆိုတာလဲ ဆန္းသား မွားမွန္းသိေနတာေတာင္ အမွားလို႕ ေျပာရခက္ ေျပာလိုက္လို႕ လက္ခံရင္ ဟုတ္တုတ္တုတ္ မဟုတ္ရင္ လူၾကားထဲ အေျပာခံရ ရွက္စရာ ျဖစ္ေနေတာ့ ေအာင့္သီး ေအာင့္သက္ႏွင့္ ေထာက္ခံၾကရေလသည္

ကဲ ဘယ္သူဘာေျပာစရာရွိေသးလဲ!!!
ထိုအခါ ဘုရားကိုးဆူၾဆာ ေမာင္ေမာင္ဇာ မွ အဟမ္း ဟမ္း ေျပာျခင္တာကေတာ့ ပြဲေတာ္ အတြင္း လံုျခံုေရးက အေရးၾကီးတယ္ဗ် ဒီေတာ့ လံုျခံုေရး အဖြဲ႕ေတြကို ငွါးရမ္း သင့္ပါတယ္လို႕ အၾကံျပဴပါတယ္

ထိုစဥ္ ရပ္ကြက္ထဲမွ ၁၀၉/၁၁၀ ဂြတို မွ

ဟာ ဦးေမာင္ေမာင္ဇာကလဲ ဘာလို႕ငွါးမလဲဗ်ာ က်ဳပ္တို႕ လို လူငယ္ ေခ်တက္ေလးေတြ မွ အမ်ားၾကီး အျပင္လူငွါးရင္ အာရေက လဲ ကုန္မယ္ ဒီလူေတြကို ေကြၽးေမြးစားရိပ္လဲ ရွိေသးတယ္ ဟီးဟီး က်ဳပ္တို႕ကိုေတာ့ ပုလင္းဘဲ ေထာင္ေပး ႐ုတ္ရုတ္ လာလုပ္ရင္ ဆြဲျဖဲ လိုက္မယ္ ကင္လိုက္မယ္  ဟိုေလ လက္ပက္အနီေလးေတာ့ ပတ္ေပးေပါ့ ဟ ဟ ဟ

ဒီေကာင္ ဂြတို မင္းကဘာသိလို႕ ေျပာတာလဲကြ က်ဳပ္ေမာင္ေမာင္ ဇာ ေျပာတာက ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္သမားကို  သူ႕ေနရာနဲ႕ သူ အလုပ္ခိုင္းမွ ရမယ္လို႕ ေျပာတာ မင္းတို႕ကို ဦးေဏွာက္မရွိ ေတြ႕ကရာ ရန္ရွာ လမ္းထဲလာရင္ လူစိမ္းဆို ရန္လိုက္စ ပီးရင္လဲ အုပ္စုလိုက္ ႐ိုက္က်ႏွက္က်တဲ့  အုပ္စုရွိမွ မိုက္ရဲတဲ့ လူရမ္းကား ေတြကို ဘယ္လိုလုပ္စိတ္ခ်ရမတုန္းကြ ဟင္း မေျပာလိုက္ခ်င္ဘူး >:(

))))ကဲကဲ ေတာ္ၾကေတာ္ၾက
ဘဂ်ီးတုပ္ သူေတာ္ေကာင္းၾကီးဝင္လုပ္ရန္ အေျခအေနေပးလာေလပီ ေမာင္ေမာင္ဇာေျပာသည္မွာကား က်ိဳးေၾကာင္းမွန္ကန္ေန၍ ဒီေနရာမွာ ေမာင္ေမာင္ဇာအဆိုကို ဘီဒိုသုံးပါက ဘဂ်ီးတုပ္လူပံု အလယ္တြင္ ကဲ့ရဲ့႐ံႈ႕ခ်ခံရ ကိန္းကို လူလည္ၾကီးသား ပီပီ သိေနပါသျဖင့္ အပူ႐ုပ္ကို ဟန္လုပ္ခါ

ေမာင္ဇာလဲေတာ္ ဂြတိုလဲေတာ္
ေမာင္ေမာင္ဇာေျပာတာ မွန္တယ္ အားလုံး ေမာင္ေမာင္ဇာေျပာတာကို မွတ္တမ္းတင္ထား ဟုတ္ပီလား

ဟုတ္ ဘဂ်ီး မွန္ပါ ဘဂ်ီး အဒီလိုဘဲမွတ္သားထားလိုက္ပါမယ္(ကိုရီးယား ေလသံ)
 
ကဲကဲ ဒီအစည္းေဝး ဒီေန႕ ဒီေလာက္ဘဲ ကဲျပန္ၾကရေအာင္ ဟုေျပာပီး မတ္တက္အထ

ဘြဏ္း ဘြမ္း!!!!!! အား!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ဘယ္က ေရာက္လာမွန္းမသိေသာ ေရမ်ား ဘဂ်ီးတုပ္၏မ်က္ႏွာေပၚသို႕ က်လာရာ
ဟဲ့    ပလုပ္တုပ္----လန္႕ထာ
ဘဂ်ီးတုပ္ ပက္လက္ကုလားထိုင္ေပၚ၌ အိပ္ေပ်ာ္သြားစဥ္ အိပ္မက္မက္ျပီး လန္႕အႏိုးတြင္ ေဘးစားပြဲခံုမွ ေရခြက္မွာ မ်က္ႏွာေပၚေမွာက္က်တာဘဲျဖစ္ပါသည္

ဟူး ---- ေတာ္ပါေသးရဲ့ အိပ္မက္ျဖစ္ေနလို႕ေပဘဲ

အႏွီအိပ္မက္ေလးမွ ဘဂ်ီးတုပ္တေရာက္လန္႕ႏိုးျပီးသကာက ေတြးမိတဲ့ အေတြးေလးကေတာ့

ဪ ေနရာ ေနရာ ဘာမဟုတ္တဲ့ အိပ္မက္ထဲေလးမွာေတာင္ ရရင္ရသလို ဆရာလုပ္ခ်င္သကိုး  
အေတာ္ဆိုးတဲ့ အရာပါလား

ဒါေၾကာင့္တို႕ဘမာေတြ ဘယ္ေလာက္ဘဲ ႏိုင္ငံတကာပက္လာ ပတ္လာ ဟိုေကာင္ေလး မင္းဒသေျပာသလို တို႕ဘမာေတြ တေယာက္ထဲရွိတာေတာင္ အရိပ္နဲ႕ရန္ျဖစ္တဲ့သူေတြဆိုေပေတာ့ ဂေလာက္ေတာ့ရွိပီေပါ့ေလးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: အိတ္ႀကီး on January 07, 2012, 05:34:17 PM
၂၀၁၂ စကတည္းက ေက်ာင္းရဲ့ ခ်က္ခန္းႀကီး ပ်က္သြားျပန္ပါပီ၊ ဒီတစ္ခါ ခ်က္ခန္းပ်က္လို႔ ဝမ္းနည္ေနတာက က်ေနာ္ အိပ္ႀကီး မဟုတ္ေတာ့ဘူးဗ်၊ မိုးကုတ္သူ ထက္ထက္မိုးဦးရဲ႕ ညီမေခ်ာေလး ထက္ထက္လင္းပါ၊ သူကေတာ့ လက္ရွိခ်ိန္မွာ တစ္ခ်ိန္တံုးက  က်ေနာ္ရဲ႕ တြဲဖက္လက္ေထာက္ ခ်က္ခန္းမႈး တာဝန္ကို လက္ဆင့္ကမ္းယူထားသူပါ၊ သူနဲအတူ ခ်က္ခန္းထဲ မွာ သူကိုႀကိဳက္ပီး ဇြတ္လိုက္ေနသူကေတာ့ ဆက္ဆီေကာင္ေလး ခင္ဗ်၊ တက္ထက္ကလဲ ျပန္ပီးစိတ္ဝင္စားေနေတာ့ အေျဖေတာင္ ျပန္ေပးခါနီးေနပီခင္ဗ်၊ ထက္ထက္နဲ႔ ဆက္ဆီေကာင္းေလးၾကားမွာ သမာသမတ္ မက်တက် ဝင္ေလွာ္ေပးေနတာက အသက္ ၁၅ ႏွစ္ေက်ာ္ ေမာင္ထြန္းေအးေလးပါပဲ၊ ထက္ထက္လဲ သူကို ေၾကြေနတဲ့ ေကာင္ေလးနဲ႔ ေဝးေနေတာ့ ခ်က္ခန္းႀကီးကို လြမ္းသတဲ့၊

ဒီတစ္ေယာက္က ခ်က္ဝါး၊ ဒီေမာင္ထြန္းေအးေလးကလဲ မလြယ္ဘူးဗ်၊ ခ်က္ခန္းပ်က္သြားတာ သူခမ်ာလဲ အိမ္ေျမာင္အၿမီး ျပတ္သလို ခုန္ဆြခုန္ဆြနဲ႔ ေတ႔ြသမွ်လူ ဂ်ီေတာ့မွာ လိုက္ပီး အာဝါးေတြေပးပီးေတာ့ တံေတြးသႀကၤန္က်ေနတာ၊ ခ်က္ခန္းေကာင္းတုန္းကဆို ေက်ာင္းသူဆို သူအေတာ္ ဝါးေတာ့တာ၊ အာဝါးေပးတာေျပာပါတယ္၊ ေနာက္ဆံုး အားဝါးေပးစရာမရွိရင္ ေက်ာင္းသားေတြကို ျပန္ေပးေနလို႔ ဒီလူလိုင္းေျပာင္းသြားပီလားေတာင္ သံသယေတြ ့ျဖစ္ေနတယ္ဗ်ိဳ႕၊ မွတ္မွတ္ရရ ညဖက္ႀကီး က်ေနာ္ဆီေတာင္ ဖုန္းဆက္ပီး အာဝါးေပးတာ ၾကက္သီးေတြေတာင္ထသြားပီး ခေရပြင့္လဲ ပြစိပြစိ ျဖစ္သြားတယ္ဗ်ိဳ႕၊ ေမာင္ထြန္းေအး ခဗ်ာ ခ်က္ခန္းမရွိေတာ့ အာဝါးရမယ့္ သူမရွိေတာ့လို႔ အိမ္ေျမာင္အၿမီးျပတ္သလို ခုန္ဆြခုန္ဆြနဲ႔၊

ေနာက္တစ္ေယာက္ ခ်က္ေခ်ာင္း၊ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ေမာ္ႀကီး ဦးေလးၿပံဳး၊ ခ်က္ခန္းထဲဝင္လာပီး စကားႏွစ္ခြန္းေလာက္ေျပာပီးရင္ အလုပ္မ်ားသလို ဘာလိုလိုနဲ႔ ခ်က္ခန္းေထာင့္မွာ ဘီယာေသာက္လို႔ ခ်က္ခန္းကို ေခ်ာင္းေနေတာ့တာ၊ ပန္းေရာင္ေလးေတြ ဝင္လာရင္ ကမန္းကတန္း ထပီးႏႈတ္ဆက္၊ ပန္းေရာင္ေလးေတြ ျပန္သြားရင္ ဇက္က်ိဳးသြားတဲ့ လူလို အခန္းေထာင့္သြားပီ ဘီယာျပန္ေသာက္ေနျပန္ေရာ၊ ဦးေလးၿပံဳးလဲ ေခ်ာင္းစရာခ်က္ခန္းေပ်ာက္၊

ေနာက္ထပ္ ဦးေလးၿပံဳးလို ခ်က္ေခ်ာင္း တစ္ေယာက္ကေတာ့ မုတ္ဆိတ္ေမႊးႀကီးနဲ႔ ဦးေလးဆိတ္ပါ၊ သူလာရင္ ခေလးသေရခံႀကီး လည္ပင္းမွာ ခ်ိတ္လို႔ ဝင္လာတာ၊ သူေခ်ာင္းတာက တစ္မ်ိဳး ခ်က္ခန္းထဲေတာ့ ဝင္လာတယ္၊ ပီရင္း စီနီယာခန္းတို႔ ေကာလိပ္ဂ်င္ခန္းတို႔မွာ တင္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသား/သူေတြရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ဖန္တီးခ်က္ေတြ သြားေခ်ာင္းၾကည့္ပီး သေရေတြ ဒလေယာက်ေနတာ၊ သေရခံဆိုတာ ရႊဲသြားလို႔ ပုဆိုးခါးပုံစကို ပါးစပ္ထဲေတာင္ ထိုးထဲ့ထားရတယ္၊ ဒါေတာင္ ထိန္းမရလို႔ သေရေတြက ခ်က္ခန္းထဲမွ အိုင္ထြန္းေနတာ၊ သူလဲ ခ်က္ခန္းပ်က္ေနလို႔ ေဘစင္ေပၚေမးတင္ပီး ငမ္းေနရတယ္တဲ့ဗ်ိဳ႕၊

ေနာက္တစ္ေယာက္က ခ်က္လည္ နဂြမ္း၊ သူခ်က္ခန္းထဲဝင္လာရင္ ဟိုလူကစ ဒီလူကၾကပ္နဲ႔ စိတ္ေတာ့ မဆိုးတတ္တဲ့ ရွင္ဂြမ္းဂိေလးပါ၊ ေျပာသမွ်ေတြကို ယုံပီး ဘုမသိဘမသိ အကူအညီေတြေပး၊ အလိမ္ေတြကို ခဏခဏခံရ၊ ျပန္ေတာ့မယ္ဆို အားလံုးက ဝိုင္းဆြဲ၊ အဟုတ္ေတြမွတ္ပီး ဆက္ေန၊ ပီးေတာ့ အူလည္လည္နဲ႔ ခ်က္ခန္းက ျပန္ထြက္သြားတတ္တဲ့ အခုေတာ့ ခ်က္ခန္းမရွိလို႔ ဘုရားပြဲေဈးေတြလိုက္ပီး ဆက္လည္ေနဖို႔ ရဟတ္စီးေနရတယ္တဲ့ဗ်ာ၊

ေနာက္တစ္ေယာက္က ခ်က္ရွာ အန္တီေက၊ ခ်က္ခန္းထဲလာပီ ခ်စ္သူရွာ ရတာနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ခ်စ္သူေမာင္ ေပ်ာက္လို႔ ခ်က္ခန္းထဲ လာေအာ္ေနတာေလ၊ ပီးေတာ့ ခ်က္ခန္းကို ေကတီဗီခန္းထင္ေနလားမသိ၊ ခ်က္ခန္းထဲ သီခ်င္းေတြေအာ္ဆို၊ ရင္ေတြလဲ ခဏခဏ ဖြင့္လြန္းလို႔ အေအးေတြပတ္ပီး အဟတ္...အဟတ္...နဲ႔ ေခ်ာင္းေတြဆိုးေနရတာ၊ သူ႔ခ်စ္သူက ဘယ္သူမ်ားလဲ၊ တို႔ေက်ာင္းက တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ားလာ ခ်က္ရွာႀကီး အန္တီေကရယ္၊ စမူဆာ နံျပားနဲ႔ ပဲျပဳတ္ေလးမ်ားပါရင္ ေၾကြးသြားပါဦး၊

ေနာက္တစ္ေယာက္က ခ်က္ၾကပ္ ကေမး၊ ဝင္လာရင္ ဟိုလ႔ူၾကပ္ ဒီလူ႔ၾကပ္နဲ႔ ပံုေတြထြက္ေအာင္လုပ္၊ အားလံုးကို ၾကပ္လို႔လဲပီးေရာ လူမသိ သူမသိ ခ်က္ခန္းထဲက တိတ္တိတ္ေလးထြက္သြားပီး ရင္သားႏွစ္ခုၾကားမွာ ေကာင္းစားေနတဲ့ေၾကာင္ကို မနာလိုစိတ္ေတြ ပြားပီး သြားသတ္ေနတာ၊ သတ္လို႔မႏိုင္ရင္ ကြန္က်သြားလို႔ဗ်ာ ဟီးးးဟီးးးဆိုပီး ခ်က္ခန္းထဲျပန္ဝင္လာပီး ေတြသမွ်လူ ၾကပ္ျပန္ေရာ၊ ခုေတာ့ ခ်က္ခန္းမရွိလို႔ ၾကပ္စရာမရွိေတာ့၊ စတားဝက္အူလွည့္ တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ သြားၾကပ္လိုက္တာ အရမ္းအရမ္း ပိုးစိုးပတ္စက္ ဝက္ဝက္ကြဲ ဝရုန္းသုန္းကား ဝုန္းဒိုင္းႀကဲ ခင္ေနတဲ့ ရပ္ေဆြရပ္မ်ိဳး ေက်ာင္းသူေႏြဦးျဖစ္ေနလို႔ ေတာင္းပန္ေနရသတဲ့၊

ေနာက္ ၂ ေယာက္က ခ်က္ေထာင္၊ ၾဆာကလီနဲ တက္ပု၊ ခ်က္ထဲေရာက္လာရင္ ေတြ႔သမွ်လူ အတို႔အေထာင္လုပ္ ခ်က္ထဲေျပာသမွ်စကားေတြကို ေနာက္ကေန လိုက္ေျမွာက္ေပး၊ ပီးရင္ ခ်က္ထဲက စကားေတြကို ဖတ္ပီး ကုန္ၾကမ္းေတြ ရသြားလို႔ တိတ္တိတ္ကေလး စာေတြသြားေရးပီး ပိုစ္ေတြတင္ေနၾကတာ၊ အခုေတာ့ ခ်က္ခန္းပ်က္ေနလို႔ ေထာင္စရာမရွိ ကိုယ္ဟာကိုယ္ ႀကိဳးနဲ႔ဆြဲေထာင္ပီး ထုတ္တန္းမွာ ႀကိဳးနဲ႔ ခ်ည္ထားပီး ေထာင္ထားတယ္တဲ့ဗ်ာ၊

ေနာက္တစ္ေယာက္က ခ်က္ဖလား လီအြန္ဟတ္၊ သူခမ်ာ ေကာလိပ္ဂ်င္ျဖစ္ခ်င္လြန္းလို႔ ညဖက္ခ်က္ခန္းထဲ ဝင္လာရင္ ဖလားတစ္လံုးနဲ႔ ရွိသမွ်လူဆီကေန ဗုတ္အလႈခံေနတာ၊ ေမာ္ကြန္းထိန္းလဲ မခ်န္အလႈခံလို႔ ေမာ္ႀကီးခမ်ာ စာေရးၾဆာေတြဘက္ ပုတ္ထုတ္ပီး ထြက္ေျပးေနရတယ္၊ ခ်က္ခန္းႀကီးလဲ မရွိေရာ လီအြန္ဟတ္တစ္ေယာက္ အလႈခံစရာမရိွပဲ ဖလားႀကီးေခါင္းစြတ္လို႔ ကြာလတီပံုေတြ တစ္ၿဖဲႏွစ္ၿဖဲ သဲမဲပီး ရွာေနရတယ္တဲ့၊ ေအာ္ ဂ်င္ၿဖစ္ရင္ ဂ်င္ေသာက္ပီး ဂ်င္ေပါက္ရမွာ ဆိုေတာ့....

သူမ်ားေတြကို အားလံုးေျပာပီးသြားပီ ေျပးေတာ့မယ္၊ အိတ္ႀကီးတစ္ေယာက္ လြင္မိုးကို အားက်မိလို႔ " အိတ္ႀကီးခရီးသြားေနသည္" လြင္မိုးလိုေတာ့ ေရႊမတူး၊ ၆ လက္မနက္တဲ့ ေရတြင္းေလးေတြ လိုက္တူးေနပါေၾကာင္း၊ တြင္းကေတာ့ တူးပီးရင္ ေရက သူထြက္ကိုယ္ထြက္နဲ႔၊ လွ်ာလဲထြက္ေပါ့၊

အားလံုးကို ခင္တဲ့
အိတ္ႀကီး
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: shadowless on February 13, 2012, 05:18:57 PM
အကာလ ညသန္းေခါင္ယံ.... ေခြးအူသံမွလြဲ၍ ပတ္၀န္းက်င္က... ေျခာက္ျခားဖြယ္ေကာင္းေလာက္ေအာင္... တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ ဤအခ်ိန္၀ယ္... သုသန္တစ္ေနရာ၌ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းကင္းမဲ့စြာ.. လႈပ္ရွားေနသူတစ္ဦး...
သူ႔နာမည္က... သုဘရာဇာ ေမာင္အရိပ္...................................

" အင္း... ဒီညေတာ့.. ပ်င္းပ်င္းရွိ... နာနာဘာ၀ေတြကို အင္တာဗ်ဴးအံုးမွ... "

" အို... နာနာဘာ၀... ႏိုးေလာ့... ထေလာ့... ႏိုးထေလာ့....... "
အေရွ႕ အုတ္ဂူဆီမွ.. တက်ီက်ီျမည္သံႏွင့္အတူ... ၀ိညာဥ္တစ္ခု... ႏိုးထလာသည္။
" ရင္မွာခံစား... ဟား.. ဟား... "
အမည္းေရာင္.. ၀ိညာဥ္ကိုၾကည့္၍ အရိပ္ အံ့ၾသသြားသည္။
" ဟဲ့.. ဘယ့္ႏွယ္... မီးသၿဂိဳဟ္ၿပီးမွ... အုတ္ဂူသြင္းရလားဟ... "
" မဟုတ္ရပါဘူး.. အကိုရယ္.. ျဖဴျဖဴက... လူ႔ဘ၀ကတည္းက.. ဒီအေရာင္ပါ.. "
" ေအာ္.. နာမည္က.. ျဖဴျဖဴတဲ့လား... လူကေတာ့.. မည္းနက္ေနတာပဲ... ဒါနဲ႔ ေနစမ္းပါအံုး.. လူ႔ဘ၀တုန္းက.. ဘာအလုပ္လုပ္တုန္း... "
" ေျပာရမယ္ဆိုရင္အကိုရယ္... ျဖဴျဖဴလူ႔ဘ၀တုန္းက... အဆိုေတာ္.. ဆရာ၀န္.. ေၾကာ္ျငာမင္းသမီး.. အကုန္လုပ္တယ္... "
" အန္... တစ္ခုခုကို.. ေစာက္ခ်မလုပ္ပဲနဲ႔... ဘယ္လိုလုပ္ေအာင္ျမင္မတုန္း.. ငါဆို.. သုဘရာဇာလုပ္လာတာ.. ဒီတစ္သက္ပဲ.. အဲဒါေၾကာင့္.. သုဘရာဇာအရိပ္ေဟ့ဆို... နာနာဘာ၀ေတြကအစ.. ဖိမ့္ဖိမ့္တုန္.. ဟားဟား... "
" ထင္သားပဲ.. အဲဒါေၾကာင့္.. လူေတြၾကားမွာ.. အကိုနာမည္မၾကီးတာေပါ့... ခုေခတ္က.. အကုန္လုပ္ရတယ္... အဲဒါမွ.. လူေတြၾကားမွာ.. နာမည္ၾကီးမွာ.. "
" အဲဂလိုလား... "
" ဟုတ္တယ္ အကိုရဲ႕... ဂ်စ္တုေသ ဆိုတဲ့ ေကာင္မေလးဆို... အဆိုေတာ္.. သရုပ္ေဆာင္.. ဆရာ၀န္.. ေနာက္ဆို.. သီခ်င္းေတြေတာင္.. ကုိယ္တိုင္ေရးအံုးမတဲ့... "
" ဘုရား ဘုရား... အဲဒီလို.. ဆရာ၀န္ေတြ.. အဆိုေတာ္.. သရုပ္ေဆာင္လိုက္လုပ္လို႔ထင္တယ္... ခုႏွစ္ေတြမွာ.. ငါ့သခ်ၤိဳင္းေတာင္... ေနရာခ်ဲ႕လိုက္ရေသးတယ္... "
" ဟုတ္တယ္ အကိုရဲ႕... အဲဒါ.. ျဖဴျဖဴတို႔ေက်းဇူးေတြေလ... ဟဲဟဲ... "
ရြဲ႕ေျပာလို႔ ေျပာေနမွန္းမသိ.. ဒါနဲ႔မ်ား.. ဆရာ၀န္ျဖစ္လာေသးတယ္...။
" ဒါနဲ႔... ျဖဴျဖဴက.. ဘာသီခ်င္းေတြ ဆိုတာတုန္း... "
" ေအာ္.. ျမန္မာသီခ်င္းေတြပဲ.. ဆုိျဖစ္ပါတယ္အကို... သေဘာမက်ပါဘူးအကိုရယ္... ျဖဴျဖဴက.. ျမန္မာဆို.. အာမေတြ႕ဘူး.. အဂၤလိပ္ကိုမွ... အားရပါးရ... "
" ေတာ္ပါေတာ့... ဒီေလာက္ဆိုရပါၿပီ... တစ္ခုေတာ့.. အံ့ၾသမိတယ္... "
" ဘာလဲ အကို "
" ေအာ္.. ျဖဴျဖဴ ဒီေလာက္ အသံေကာင္းရဲ႕သားနဲ႔... ဘာလို႔.. သူေတာင္းစားမလုပ္တာလဲလို႔.. စဥ္းစားမိလို႔ပါ... အကိုေတာင္.. အသံမေကာင္းလို႔.. "
ေဒါသထြက္သြားသည့္ မ်က္ႏွာႏွင့္.. မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ရွပ္ထိုးသည္။
" အကိုကလည္း.. ကမာၻေက်ာ္မယ့္ အဆိုေတာ္ပါဆို.. ဘာလို႔ သူေတာင္းစားလုပ္ရမွာလဲ... မယံုရင္.. သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ဆုိျပမယ္ေလ.... ေနာ္.. နားေထာင္.. "
ေလကိုတစ္၀ရွဴၿပီး.. ဆိုရန္ဟန္ျပင္လိုက္သည္။
" မလုပ္ပါနဲ႔ဟာ... ငါ.. နားပင္းသြားပါအံုးမယ္... ေနာက္ဆံုးတစ္ခုေလာက္.. ေမးခ်င္ေသးတယ္... "
" ဘာလဲအကို.. "
" သူမ်ားေတြ.. ေသၿပီးလို႔.. နာနာဘာ၀ ဘ၀ေရာက္ရင္.. အေပ်ာ္သေဘာပဲျဖစ္ျဖစ္.. လူေတြကို လိုက္ေျခာက္ၾကတယ္... ျဖဴျဖဴေရာ.. သြားမေျခာက္ဘူးလား.. "
" အာ.. ဘယ္ေနမလဲ အကိုကလည္း.. ျဖဴျဖဴလည္း.. ေသေသခ်င္း.. သြားေျခာက္တာပဲ.. ဒါေပမယ့္.. သူတို႔က.. မေၾကာက္ၾကပါဘူး... "
" ဘာျဖစ္လို႔တုန္း... "
" လူ႔ဘ၀တုန္းက.. စင္ေပၚမွာ သီခ်င္းဆိုရင္.. ပရိတ္သတ္ကို... လူးလွိမ့္ၿပီး ေျခာက္ခဲ့ေတာ့... အခုလည္းသူတို႔က.. ရွိဳးပြဲဆိုေနတယ္ပဲထင္လို႔... လက္ခုပ္မ်ားေတာင္တီးၾကေသးတယ္.. "
" အန္... အဲလိုလား... အင္းအင္း.... ျပန္၀င္ေတာ့ေနာ္... ေနာက္မွေတြ႕မယ္... "
" Have a nice dream bro! "
ျပန္၀င္ခါနီးေတာင္.. ထစ္ခ်ဳန္းသံနဲ႔... ဘိုလိုမႈတ္သြားေသးသည္။
" ေအာ္.. လူေတြလူေတြ... အလုပ္မ်ိဳးစံုကို.. ေတာင္လုပ္ေျမာက္လုပ္.. ကိုယ့္လူမ်ိဳးကိုယ္မွ.. အထင္မႀကီး... လူ႔ဘ၀ထဲက.. သရဲရုပ္နဲ႔ ဒီလိုမ်ိဳးကို... ဘာေတြမ်ား အားေပးေနၾကပါလိမ့္..... "
အရိပ္ စိတ္ညစ္သြားသည္။
" မျဖစ္ေခ်ဘူး... ေနာက္တစ္ေယာက္ေလာက္.. အင္တာသြားဗ်ဴးအံုးမွ... "

" အို... နာနာဘာ၀... ႏိုးေလာ့... ထေလာ့... ႏိုးထေလာ့....... "
ေရွ႕အုတ္ဂူဆီမွ... တကၽြီကၽြီျမည္သံႏွင့္ မေရွးမေႏွာင္း... ပူအိုက္လွေသာရာသီဥတုကို အံတုကာ.. ေခါင္းစြပ္အက်ီၤပြပြႏွင့္.. ေဘာင္းဘီရွည္ရွည္ ဂြက်က်.. ဆံရွည္လူငယ္ နာနာဘာ၀တစ္ေကာင္... ျဖည္းညွင္းစြာထလာေပမယ့္.. ပါးစပ္ကေတာ့.. မၾကား၀ံ့မနာသာေတြ... တရစပ္ေရရြတ္ေနသည္။
" $+-#@@$#&&&$# "
" ေဟ့ေကာင္... မင္းဘယ္သူ႔ကို ဆဲေနတာလဲကြ... ငါ့ကိုဘာေကာင္ထင္လို႔တုန္း... သုဘရာဇာအရိပ္တဲ့.. တစ္ရိပ္ပဲရွိတယ္.. က်ိန္စာတိုက္ပစ္လိုက္အံုးမယ္... မင္းကဘာေကာင္တုန္း.. "
" ဗ်ာ.. မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ... ကၽြန္ေတာ္.. သီခ်င္းဆိုေနတာပါဗ်ာ.. "
" ေဟ့ေကာင္.. ေျဗာင္လိမ္ေျဗာင္စားမလုပ္နဲ႔... ငါ.. ေမြးကတည္းက.. သီခ်င္းနားေထာင္ၿပီးအိပ္လာခဲ့တဲ့ေကာင္ကြ... ဒီလိုသီခ်င္းမ်ိဳးမရွိဘူး.. ၾကာတယ္ကြာ.. ရွင္းရွင္းေျပာ.. မင္း ဘယ္သူ႔ကိုဆဲတာတုန္း... မေက်နပ္ရင္.. တစ္ေယာက္ခ်င္းခ်မယ္... လာခဲ့ "
" အာ.. အကိုကလည္း... တကယ္ သီခ်င္းဆိုတာပါဆိုေနမွ... ခုေခတ္ ရပ္သီခ်င္းေတြက... အဆဲေလးနည္းနည္းေလာက္ျဖစ္ျဖစ္.. ညစ္ညစ္ညမ္းညမ္းေလး.. နည္းနည္းေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ ပါမွ ေပါက္တာဗ်... အကိုက.. ေရွးေခတ္သီခ်င္းေတြ နားေထာင္ၿပီး.. ဘာမွလည္းမသိဘဲနဲ႔... "
ကိုယ့္ကိုကုိယ္ေတာင္.. သိမ္ငယ္သြားသည္။
" ေအာ္.. အဲလိုလည္းရွိသလား.. မသိပါဘူးကြာ.. ငါက.. ဘိုထီးတို႔.. ကိုတိုးႀကီးတို႔.. ကိုငွက္တို႔ေလာက္နားေထာင္ဖူးတာကြ... ဒါနဲ႔.. မင္းကေရာ.. အဆိုေတာ္ပဲလား.... "
" ဟုတ္ပါတယ္ အကို... ဒီေန႔ေခတ္ထဲမွာ... ကေလးကစားစရာနာမည္နဲ႔ ရပ္ပါဆို.. လူတိုင္းသိတယ္.... "
" ေအာ္.. သိၿပီသိၿပီ.. ဟိုတေလာက.. ငါၾကားလိုက္ပါတယ္.. ပလုတ္တုတ္ဆိုလားပဲ.. ဒါနဲ႔ေနပါအံုး... မင္းအဲဒီလိုဆဲေတာ့... ပရိတ္သတ္က.. ဘာမွျပန္မေျပာဘူးလား.. "
" ဘယ္ကလာ.. အကိုကလည္း.. သူတို႔က.. အားေတာင္ေပးၾကေသးတယ္... သီခ်င္းစာသားေတြကို က်က္ၿပီး.. သူတို႔မေက်နပ္တဲ့သူေတြကို.. သီခ်င္းဆိုသလိုလိုနဲ႔.. ဆဲလို႔လည္းရတယ္ေလ.. "
" ေအာ္... ေနာင္လာေနာက္သားေတြ အတြက္ပါ.. ထည့္စဥ္းစားေပးတာကိုး.. ေရႊဥာဏ္ေတာ္.. စူးေရာက္ပါေပတယ္.. ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာရယ္... "
" အခုေနာက္ပိုင္း... မူလတန္းအရြယ္ ကေလးေတြေတာင္မွ.. ေတာ္ေတာ္ေလး ဆဲ.... အဲ.. ဆိုတတ္လာၿပီဗ်.. ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဂ်န္နေရးရွင္းၿပီးရင္... ေနာက္ဂ်န္နေရးရွင္းေတြ ဒီ့ထက္တိုးတက္လာမွာ.. ျမင္ေယာင္ေသးတယ္ဗ်ာ.. "
မိုက္ရိုင္းလိုက္ေလျခင္း သူတို႔ဆဲတာပင္ အားမရလို႔ ေနာင္လာမည့္ အနာဂတ္လူငယ္မ်ားသို႔ မေအႏွမ မၾကား၀ံ့မနာသာေတြ ေျပာတတ္ေအာင္ သင္ေပးရသည္ကိုပင္ ဂုဏ္ယူေနသေယာင္။
"  သူမ်ားသားသမီးေတြကို.. ပ်က္စီးေစတဲ့သီခ်င္းေတြကုိ ဘာလို႔မ်ား ဆိုခ်င္ရတာလဲ ညီေလးရာ..  မဆိုပါနဲ႔လား.. "
" ေအာ္ အကိုရယ္.. သူမ်ားသားသမီးကို မဖ်က္ဆီးလို႔.. ကိုယ့္သားသမီးမွ မရွိတာပဲဗ်ာ.. "
ေျပာမိေသာ ကိုယ့္ပါးကိုယ္ လက္၀ါးေစာင္းႏွင့္ ျဖတ္ရိုက္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။ ဘယ္လိုေကာင္မွန္းမသိ ေျပာေလကဲေလ မန္းေလၿပဲေလ။ စိတ္ထဲေပါက္လာသည္။
" ေအး.. အဲဒါဆိုလည္း.. ကိုယ့္ဘာသာကုိယ္... အေခါင္းထဲျပန္အိပ္ေတာ့ကြာ... ေခြး............ @$##$%#@$% "
" အကို.. အဲလိုေတာ့ မဆဲနဲ႔ေလဗ်ာ... "
" မဆဲပါဘူးကြာ.. ငါလည္း.. မင္းေျပာတဲ့.. သီခ်င္းဆိုၾကည့္တာပါကြာ... ဟုတ္ၿပီလား... @$##%^$##@ "
ေကာင္ေလးကိုယ့္ရွဴးကိုယ္ပတ္ၿပီး... အုတ္ဂူထဲျပန္၀င္သြားသည္။
 ေအာ္ လူေတြလူေတြ ကိုယ့္ကို ဆဲလို႔ဆဲေနမွန္းမသိ ကိုယ့္ကို မိုက္ရိုင္းတတ္လာေအာင္ တမ်ိဳးတဖံုသင္ေပးေနေသာ သေကာင့္သားအဆိုေတာ္မ်ိဳးကိုမွ ခံုခံုမင္မင္ အားေပးတတ္ၾကသည္။ ေနာင္လာေနာင္သားမ်ားအတြက္ ကၽြႏု္ပ္ရင္ေလးမိလျခင္း... ။
" မဟန္ေသးပါဘူးကြာ... ေနာက္ထပ္တစ္ေယာက္ သြားဗ်ဴးအံုးမွ.. "

" အို... နာနာဘာ၀... ႏိုးေလာ.. ထေလာ့... ႏိုးထေလာ့......... "
ေရွ႕အုတ္ဂူေပၚတြင္.. ငုတ္တုတ္ထိုင္.. စာရြက္ႏွင့္ ေဘာပင္ကိုင္လ်က္... ရုပ္ခပ္ဆိုးဆိုး နာနာဘာ၀တစ္ေကာင္ကိုေတြ႕မိသည္။
" ေအာ္.. သုဘရာဇာ အရိပ္ဆိုတာ.. ညီေလးလား.. "
ရုတ္တရက္.. ရုပ္ႏွင့္လိုက္ေလ်ာညီေထြရွိလွစြာေသာ.. ကြဲအက္အက္အသံႏွင့္ ေမးလိုက္သည္။
" ဗ်ာ... ဟုတ္ကဲ့... ကၽြန္ေတာ္.. အရိပ္ပါအကို.. "
" ေအး.. အခုန.. တစ္ေခါက္ေလာက္ျပန္ဆို ၾကည့္ပါအံုး... "
" ဗ်ာ... "
" အာ.. အခုနကကြာ... အို.. နာနာဘာ၀.. ဘာျဖစ္တယ္ဆိုလား.. အဲဒါ.. တစ္ေခါက္ေလာက္ျပန္ဆိုၾကည့္စမ္းပါဆိုကြာ... "
သူ႔ပံုက... မဆိုလွ်င္ တကယ္ပင္.. ဂုတ္ခ်ိဳးသတ္ေတာ့မည့္ပံုစံ။ တစ္သက္ႏွင့္တစ္ကုိယ္ မေၾကာက္ဖူးေသာ သုဘရာဇာအရိပ္တစ္ေယာက္... ေၾကာက္ေသးပါ.. ျဖန္းျဖန္းပါသြားသည္။
" ဟုတ္ကဲ့ပါအကို... အေနာ္.. ဆိုေတာ့မယ္ေနာ္... အို.................... နာနာဘာ၀.... ႏိုးေလာ... ထေလာ့... ႏိုးထ........ ထ... "
" ေတာ္ၿပီ.. ရၿပီ... "
သီခ်င္းေတာင္မဆံုးေသး... ရုတ္တရက္ထေအာ္လိုက္ေသာအသံေၾကာင့္... သီခ်င္းပါထစ္သြားသည္။
" ဘာျဖစ္လို႔လဲအကို.. အဲဒါသီခ်င္းမဟုတ္ဘူး.. ဂါထာရြတ္တာေလ.. "
" ဘာမွလာမေျပာနဲ႔... ဒီမွာညီေလး.. မင္းရဲ႕  တုန္းကာလာက နဂိုတည္းက မလွပါဘူးဆိုမွ.. ပစ္ခ်္ ကလည္းယိုင္ေတာ့... ဘယ္လိုလုပ္ရမတုန္း.. "
" ဗ်ာ.. "
သူေျပာတာ.. ကုိယ္တစ္လံုး တစ္ပါဒမွ်နားမလည္...
" မဗ်ာနဲ႔... သီခ်င္းဆိုမယ္ဆိုရင္ အရင္ဆံုး.. တုန္းကာလာလွဖို႔လိုတယ္.. မဟုတ္ရင္ ေနာက္.. level ဘယ္လိုလုပ္တက္မတုန္း.. မဟုတ္ဘူးလား "
" ဟုတ္ကဲ့ပါအကို "
သီခ်င္း၀င္ၿပိဳင္တာ မဟုတ္ရပါပဲ... သူ႔သေဘာႏွင့္သူ ဆံုးျဖတ္ အမွတ္ေပးေနသည္။
" ၿပီးေတာ့ ညီေလးက.. အိပ္စပရက္ရွင္ အားနည္းေနတယ္... "
" မဟုတ္ဘူးေလအကို... ကၽြန္ေတာ္က.. သီခ်င္းၿပိဳင္တာမဟုတ္.. "
" ေတာ္.. ဘာမွလာမေျပာနဲ႔... ငါ့ေရွ႕ေရာက္လာတဲ့သူရဲ႕ အသံကို.. အကဲျဖတ္ေပးဖို႔က.. ငါ့အလုပ္.. "
ပိုးစိုးပက္စက္.. စိတ္ေလသြားသည္။ ရာရာစစ နာနာဘာ၀က.. သုဘရာဇာကိုျပန္ၿဖဲေနသည္။ ရုပ္ကေၾကာက္စရာေကာင္းလြန္းလို႔သာ သည္းခံေနရသည္။
" ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္.. ေလ့က်င့္ရင္ရမွာပါ... ႀကိဳးစားေပါ့ညီေလးရာ "
ေအာင္မာ.. သူကေတာင္ အႀကံေပးေနေသးသည္။ ထိန္းထားသမွ် ေဒါသေတြ.. အေတာင့္လိုက္ထြက္သြားၿပီ.. သည္းခံႏိုင္စရာမရွိေတာ့...။
" ဒါနဲ႔.. ေနပါအံုး.. ခင္ဗ်ားက.. သီခ်င္းၿပိဳင္ပြဲမွာ.. ဒိုင္လုပ္တဲ့လူမဟုတ္လား... "
" အင္းေလ.. "
" က်ဳပ္ကို.. တုန္းကာလာ မလွဘူး ေျပာရေအာင္.. ခင္ဗ်ားအသံကေရာ... ျပာတာတာ အက္တက္တက္နဲ႔... "
" ေအာ္.. ဒါကေတာ့ ညီေလးရယ္... ငယ္ငယ္က ေနမေကာင္းျဖစ္ၿပီး...... "
" ေတာ္.. ဆက္မေျပာနဲ႔... "
ကိုယ့္အလွည့္ေရာက္တုန္း... မနားတမ္းျပန္ခ်ဲမွျဖစ္မည္။ မဟုတ္လွ်င္မလြယ္... ။
" ၿပီးေတာ့.. ဘာတဲ့... အိပ္စပရက္ရွင္ မေကာင္းဘူးတဲ့... ခင္ဗ်ားကေရာ.. မ်က္ႏွာတစ္ခုထဲ ကြက္ေသေနတဲ့ရုပ္နဲ႔.. သူမ်ားကိုလိုက္ေျပာေနတယ္.. "
" အဲဒါကေတာ့ ညီေလးရယ္... ကိုယ္ကဒိုင္ဆိုေတာ့ကာ.. ခပ္တည္တည္.... "
" ေတာ္.... ဘာမွဆက္မေျပာနဲ႔... ေနာက္ကို.. ဘယ္သူဆိုဆို.. အားေပးရမွာမဟုတ္ဘူးလား.. ခင္ဗ်ားက.. စိတ္ဓါတ္က်ေအာင္ေျပာသလို.. ျဖစ္မေနဘူးလား.. ေနာက္.. ဒါမ်ိဳးမျဖစ္ေစနဲ႔... ဟုတ္ပီလား.."
ခပ္တည္တည္နဲ႔ေဟာက္လိုက္ေတာ့.. ၿငိမ္က်သြားသည္။ ဒါေတာင္.. ေခါင္းတၿငိမ့္ၿငိမ့္ႏွင့္.. ဆရာႀကီးအိုက္တင္ဖမ္းေနတုန္း။
" ဟုတ္တယ္... အကို.. ဒါကို ထည့္မစဥ္းစားမိဘူးညီေလး... ေနာက္ကို ဆင္ျခင္ပါ့မယ္.. ေက်းဇူးကြာ.. " ဆရာႀကီးအထာနဲ႔.. ျပန္၀င္သြားသည္။

အေရွ႕အရပ္ဆီမွ.. ေရာင္နီ သန္းလို႔လာခဲ့ၿပီ... ေနာက္ေန႔မွပဲ.. က်န္တဲ့လူေတြ ဆက္ဗ်ဴးေတာ့မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ၿပီး သုဘရာဇာ အရိပ္ အိပ္ယာ၀င္ေတာ့ေလသည္။







Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on February 17, 2012, 01:22:47 PM
ဗုတ္သူခိုးျပဇာတ္
ေရးသူ စေလဇီးသီး ဦးရွည္ေန႕
ဗုတ္သူခိုးမျပာတာ အင္တာနက္ဆိုင္သို႕ဗုတ္ခိုးရန္အသြား ဆိုရန္
ေၾသာ္ အခ်စ္မည္ေခၚ၊ တကၠသိုလ္ေတာ္မွာ ရက္စက္ပြိဳင့္ ေခၚမွာစြဲေအာင္ မြဲေတလွတဲ႕၊ က်ႏုပ္ကိုယ္ငယ္၊ တစ္ခါတစ္ရံ၊ မင္ဘာမ်ားမွ၊ ကံမ်က္ေစ႕လည္လို႕မွ အေပါင္းေပးတယ္မရွီ၊ ေကာ္ပီပိုစ္႕ကိုေရာင္း၊ ၀မ္းကိုေၾကာင္းရတယ္၊ လက္ၾကိမ္းလို႕ရိခဲ႕ပီ။
အေပါင္းတစ္၀က္ အနုတ္တစ္၀က္နွင့္၊ ပိုစ္႕ပ်က္သိကာ ပါေကာင္းလို႕ပါေတာတယ္၊ ကိုယ့္မွာက ဘေလာ့ အင္တာနက္ကိုေၿမလွန္ ဂလံုဆန္ေအာင္ စံုကန္ကာ ရွာရတယ္၊ ေကာ္လိုက္တဲ႕ကံ၊ အေပါင္းဗုတ္နွင့္ ပိုစ္႕အရည္တြက္ေရး၊ ေပးနုိင္တဲ႕ ေမာင္မ်ားကို လူ႕ေဘာင္တြင္တစ္ခါ ၾကံဳစမ္းခ်င္ဘိ၊ ဇာတာထြန္းေပၚ ကံႏိုဳးေဆာ္လို႕ မေတာ္တဆ ဗုတ္ေပါင္း၁ေထာင္ ပိုစ္႕၅၀၀ နွင့္ စီနီယာမ်ားျဖစ္ေတာ့မွ  ၀၀ၾကီးေဖါင္းလန္ေအာင္ ဂလုစည္းစိမ္ခံေတာ့မယ္။
    ေၾသာ္ ေတာင္ၾကံေျမာက္ၾကံ၊ ဘရံေတာက္တီး၊ ဆင္းရဲခန္းကို နိဒါန္းသြယ္လို႕၊ ဘယ္နွယ့္ပင္ ညည္းေသာ္ျငားလည္း၊ ဗုတ္နီးနမယ္မဟုတ္၊ ပိုစ္႕ကိုသာၾကပ္ၾကပ္တင္နုိင္မွ၊ ေက်ာင္းသားအခန္းကို ကုပ္မိမယ္၊ ဗုတ္မေထာင္ ပိုစ္႕ေတြက ေကာ္ပီက၀၀၊ အကူးကဘရဗ်စ္၊ ဘာတစ္ခုမွ ကိုယ္တုိင္းမေရးပါလို႕၊ ေကာ္ပီပိုစ္႕ကိုထြက္ မူရာေတာင္ႏြဲေႏွာင္း ပုိစ္႕တင္ထြက္ေတာ့မည္။ ေမာ္ကြန္းထိမ္း အက္မင္လယ္၊ ဗိုစ္သူခိုးကို ေနမၿမင့္ေအာင္ အတန္းတင္ေပးေတာ္မူလုိက္စမ္း ေမာင္ၾကီးတို႕။
(တစံုတစ္ေယာက္အား ရည္ရည္ရြယ္ေရးပါသည္ ဟိဟိ) အေပါင္းေတြ႕ရင္ဆက္ေရးမယ္ ဟဲဟဲ
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on February 18, 2012, 08:06:02 AM
ဗုတ္သူခိုးေမာင္ေမာင္ အင္တာနက္ဆုိင္သို႕ဗုတ္ခိုးရန္အသြားဆိုရန္
ေၾသာ္ တကၠသိုလ္ခန္း၀ါ အခ်စ္ျပည္မွာ ဗုတ္ရခဲခက္၊ ဗုတ္ေပါင္း၅၀၀ ပိုစ္႕ေပါင္းရာနွင့္၊ ဗုတ္ေရးက ခက္လြန္းလို႕၊ အသက္ရွိစဥ္ မေသခင္ကို၊ ဗုတ္လ်င္ၾကီးခံ ၁၀၀၀ တန္ကို၊ ပိုစ္႕ေပါင္း၅၀၀ နွင့္ အပါင္းဗုတ္မ်ားကို တစ္ခါကယ္၀၀၊ ရလုိက္ရရင္ၿဖင့္၊ အာဂ ေယာက်ၤား လူျဖစ္ရၾကိဳးနပ္ေလငဲ႕၊ မရပ္မနား ပိုစ္႕ကိုတင္လို႕ ၀မ္းေက်ာင္းရပါၿငားဘဲ၊ ဗုတ္ရသည့္တစ္ေန႕ တလလံုးတြင္မွ၊ ၃ဗုတ္ေလာက္သာ ေတြ႕ရတယ္၊ ဗုတ္နွယ္ပိုစ္႕နွယ္၊ ဘယာ႕မ်ားကို၊ ကြယ္ေလငဲ႕ ပိတ္ပိတ္ေပ်ာက္၊ အမြဲ႕တကာ့ထြတ္ေခါင္ ဖြတ္မင္းေနာင္မွာ၊ ျပာေတာင္ၾကီးေပါက္ေလေရာ့၊ ေျပာင္ေျမာက္ေအာင္မြဲနုိင္တဲ႕ငါ့ကိုယ့္ေနာ္။။။။။။။။
   ဟယ္သို႕ေသာ္လည္းေယာက်ၤား၊ ကံေရွ႕သြား ၊ ကံထားရာဟဲ႕၊ မနုံနဲ႕ပါဘူး၊ အလွဲသင္ခ်က္ပိုင္၊ ၾကက္ကန္းခြပ္လို႕၊ ပြဲကြ်တ္ေအာင္နုိင္ေသးသပ၊ ကံဆုိင္လို႕တစ္ကယ္၊ ပုိစ္႕ေကာင္းကိုတင္မိလွ်င္၊ ဗုတ္သခိုးေမာင္ေမာင္ ၊ လူေနလွလို႕၊ ေရြခ်သလိုေၿပာင္လိမ္႕မယ္၊ အေဆာင္ေတာ္ လက္ပေတာ့နဲ႕ ေမာက္စ္အစံုအလင္၊ ဗုတ္နဲ႕ပိုစ္႕လဲရောအာင္၊ အင္တာနက္ဆုိင္သို႕၀င္ေတာ့မယ္၊ ဆုိင္ပိုင္ရွင္ ေတာ္သံုးက ၊ ကီးဘုတ္ကိုဆက္။။။။



ဗုတ္သူခိုး ေမာင္ေမာင္နဲ႕ ဗုတ္သူခိုးမ ျပာတာ တို႕ အင္တာနက္ဆုိင္သုိ႕အ၀င္တြင္ ေတြ႕ဆံုခန္း
ဗုတ္သူခိုးမ ျပာတာ ဆိုရန္

ဗုတ္မရပိုစ္႕မ်ိဳး၊ ပိုစ္႕ေပါင္က်ိဳးႏွင့္၊ ေကာ္ပီပိုစ္႕ေတြ၊ ဟိုဒီေလွ်ာက္တင္၊ ေခါင္းေသြးစုတ္တဲ႕၊ဗုတ္သူခိုးငယ္၊  ပုိစ္႕ကိုေရာင္းစား၊ ဗုတ္စြမ္းအားနွင့္ စီးပြားတစ္နွစ္ ဘယ္ေလာက္မ်ားျဖစ္ပါတံုး၊ စစ္စစ္ေပါက္ေပါက္၊ ၀မ္းေရးေလာက္၍ စားေသာက္သည့္ျပင္၊ လက္ကပ္ေၿခကပ္၊ ပိုမိုျမတ္လို႕ အဖတ္တင္ အိမ္တြင္ဗတု္ေရ အကြ်န္ေမာင္မွာ ပိုစ္႕ဘယ္ေလာက္မ်ားသလဲ၊ တင္ထားပိုစ္ကမွာ မလြဲစင္စစ္ မ်က္ၿမင္ျဖစ္၌ မစစ္သာဘူး ၊ဘလာခြ်တ္ျခံဳ၊ ၁၀ပိုစ္႕ေက်ာ္မွေလးေက်ာ္ရံု၊ ၂၀ျပည့္ေအာင္ အနုိင္နုိင္တင္ရတယ္၊တန္းတက္ေရးကို ဘယ္လိုဗုတ္မ်ိဳးနွင့္ ၊ ဘယ္ပိုစ္႕ေကာ္ပီ ၊ဘဲ႕နွယ့္မ်ားတင္ရတုန္း၊ နွမလိုစိတ္ကစြဲလို႕ ျဖစ္နဲ႕ကိုျပန္စမ္းပါ ေမာင္ၾကီးရယ္။
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on February 20, 2012, 07:35:15 AM
ဗုတ္သူခိုး ေမာင္ေမာင္နဲ႕ ဗုတ္သူခိုးမ ျပာတာ တို႕ အင္တာနက္ဆုိင္သုိ႕အ၀င္တြင္ ေတြ႕ဆံုခန္း
ဗုတ္သူခိုးေမာင္ေမာင္ဆိုခန္း

အီမိုေကၾကီး မည္းတူးၾကီးနွင့္၊ ခါးမွာေဘာင္းဘီ၊ ခ်က္ၿပဳတ္ျပဲကို၊ ဂ်ီစတင္းနဲ႕ကြယ္၊ လူျမင္သမွ် စိတ္ပ်က္ေအာင္လွပါတဲ႕၊မျပာတာ၊ ဗုတ္ေတြကိုေရာင္း၊စီးပြားေၾကာင္းႏွင့္၊ လူေကာင္းကိုေမာင္၊ရံုးလွေဆာင္၊ ၀ေအာင္စား၍ ခါး၀တ္အၿမင္၊ လက္ကပ္ေၿခကပ္၊ပိုရိျမတ္လို႕၊အဖတ္တင္၊ အိမ္တြင္အမ်ား၊ သံေသတၱာနွင္၊ စံုစြာထား၊ ေငြသားေလးသိန္းရွိပါတယ္၊ သည္ပစၥည္းေတြ၊ ေလးသိန္းေငြေၾကာင့္၊စိတ္ခ်လက္ခ်၊မအိပ္ရဘူး၊ ညမွဳညလူ၊ သူခိုးမ်ားပူလြန္းလို႕၊ ကိုယ္ထူကိုယ္ထ၊ကင္း၀တ္လွည့္၍၊ ေစာင့္ခဲ႕ရ၊ ကာလမနည္းၾကာပါပီ၊ ညစာနံနက္၊ပိုစ္႕ေရာင္းရက္မွာေတာ့၊ ေကာ္ပီေရာေရာ၊ ကူးရင္းပုိစ္႕တဲ႕၊ အင္တာနက္ကို ၊ရတနာသိုက္လို၊ေကာ္ပီအလွ်င္၊ မူရင္းမဆင္းတဲ႕၊ ပိုစ္႕မ်ားေနာင္နွင့္၊ select all ကိုဆြတ္၊ မတင္မခ်င္း၊ အင္တာနက္ကုိဖြင့္ျပီးလွ်င္၊ အတင္းသာကူးတင္ရတယ္၊ေကာ္ပီပိုစ္႕မွာ မ်က္ၿမင္ပါပဲ ေကာ္ပီျပည့္စံု ဗုတ္ဂုဏ္နွင့္၊ ကံုလံုဘိခ်င္း၊မသိမ္ဖ်င္းပါဘူး၊ လူဆင္းရဲမမွတ္ပါနဲ႕ အမိငယ္။
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on February 22, 2012, 09:11:46 AM
ဗုတ္သူခိုးမျပာတာျပန္ဆိုရန္
ေငြေလးသိန္းႏွင့္၊ ေဌးေအာင္ၾကြ၀၊ ဥစၥာေပါတဲ႕၊ ေဇာတိကငယ္၊ နွမမွာလဲ သည္လိုပဲ၊ ေျမထဲသို႕ျမဳပ္၊ ကိုယ္သေဘာက် ခင္ပြန္းမ်ားရခဲ႕လွ်င္၊ သူေဌးမ လုပ္မယ္လို႕၊ေငြထုပ္ၾကီးမ်ား၊လူမသိေအာင္၊ဖံုးဖိလို႕ထားလုိက္တယ္၊ေကာ္ပီကူးခ်င္း၊ ကံခ်င္းဘဲနီးေရာ့ထင့္၊ေမာင္ၾကီးနဲ႕တူရာမွာ ၊ေငြျဖဴေလးသိန္းရွိပါတယ္၊ သည္ေငြေလးသိန္း၊ဥစၥာ၀န္ေလးလြန္းလို႕၊အေရးမေတာ္၊ ခိုးသူလုယက္၊မင္းနွီပ္ဆက္၍ပ်က္ခဲ႕ေသာ္၊ ကူေဖာ္ေလာင္ဖက္မရွိလွ်င္ခက္တာမို႕၊နွစ္သက္ေလာက္သူ သည္စည္းစိမ္ၾကီးကို ထီးလိုလုပ္၍၊ အုပ္ခ်ဳပ္မယ့္သူကို၊ တစ္ဆူေယာက္်ား၊ ဇဗၺဴမွာရွားလြန္းလို႕၊လင္သားမယူ အပ်ိဳၾကီးလုပ္၍ ၊ရြက္အုပ္သီးပူရတယ္၊ ကံတူခဲ႕လွ်င္ အလယ္ခါမွစုရံုးလို႕၊ ေရြအတန္းမ်ားတက္ရမယ္မသိ ထင္ရမက္ကယ္နွင္ေစာင္လွ်က္သာေနရပါေတာ့နယ္ က်ဳပ္ေမာင္ငယ္၊

ဗုတ္သူခုိးေမာင္ေမာင္ျပန္ဆိုရန္
သံုးစြဲမကုန္၊ ေကာ္ပီပံု၊ ရက္စပက္ေလးေရြး၊ ျခိမ္႕ေအာင္ၾကြယ္တဲ႕၊မယ္ဗုတ္သူခိုးငယ္၊ ကူးလြန္းလွ်င္မရ၊ တင္လြန္းလွ်င္မလွတဲ႕၊ ေရွးကတင္ထား၊ ပိုစ္႕ထဲမွာေန၊ လူျဖစ္ေထြကို၊ အေက်သားနွင့္ဇာတ္သြားရွည္ေအာင္၊ အေရးေဆာင္လို႕ေကြ႕ေခ်ာင္ေ၀၀ုစ္၊ ေဘာက္စရာလုပ္ေနတုနး္၊ ရက္စပက္ခ်င္းတူ ၊အကူးခ်င္းမွ်၊ သူခိုးခ်င္းနတ္ဖက္၊ ကူးဖို႕ေပါေပါက္လာတဲ႕ဘေလာ့ေတြလို၊ ကူးရွာသည့္နွင့္ အခန္႕သင့္၊အခြင့္ဆီဆုိင္ ၊အတုိင္အလွဲ႕၊အစပ္ျဖင့္တဲ႕လွသေပါ့၊ ပိုစ္႕ပဲခ်င္းေပါက္ၾကစို႕၊ေနာက္မစုတ္စတမ္း၊ သည့္ေန႕တြင္ျဖင့္၊ ဘီလူးေတြ႕လက္ရကူးလို႕၊ ပက္ပက္ဆက္ဆက္တင္ေတာ့မည္၊ ကီးဘုတ္တီး၊ ပြဲျပီးေစၾကစို႕ငဲေလ အမိငယ္။
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on February 27, 2012, 10:23:26 AM
ဗုတ္သူခိုးမျပာတာဆုိရန္
မၾကီးမငယ္၊ မ်က္ထားညိဳတဲ႕၊ ကိုသူခိုးငယ္၊ ခ်စ္တယ္ၾကိဳက္တယ္၊ အတင္းအၾကပ္၊ ေနာက္ပိုးထပ္လို႕၊ ေတာက္တဲ႕ကပ္တြယ္ေပသည့္၊ ဘယ္ႏွယ္တုန္းခုတင္ခု၊ အရပ္မွဴေဆာ္သလို၊ ေတာ္ရံုေသာ့ပါရာ့၊ ေပါ့ေပါ့တန္တန္၊ဇယား၊ က်ပြမ္၊ သေရႏြမ္းေအာင္ တလတြန္းၾကံတယ္လို႕၊ ဟန္ပန္ရနိုင္ပါ့မလား၊
   တနပ္စားမၾကံ၊တစ္ကယ္တန္းမွန္ပါလွ်င္၊ အင္တာနက္ခန္း၀င္၊ ေသတၱာနွင့္ ေဘေလး၊ ရက္စပက္ေလးေရြးနွင့္ ေငြေလးသိန္းကို၊ ၾကိဳက္ေၾကးတင္ကာမွ၊အၾကင္မယား၊လူနွင့္တူလို႕၊ လူခန္႕ညားေတာ့မယ့္၊ ေငြသြားယူလို႕၊ေငြျမင္လွ်င္လင္အုပ္မည္၊ အဟုတ္ပ ဟလူရယ္၊အင္တာသံုးနက္၊တို႕ဂ်ီေတာ့မ်ာလည္း၊ ကာစတ္မက္စိဘံုပ်ံ၊ေဖ႕ဘြတ္မြဲခံသိပ္မည္၊ လက္ေတာ့အံသာ၊ ဆြဲယူခါနွင့္၊ၾကင္ယာမကြဲ၊ အကုန္၀ယ္လို႕၊အင္တာနက္ဆုိင္မ်ာတည္ရေအာင္၊ ပဲ၀က္ရက္စပက္၊ ေလးသိန္းေငြကို၊ ျပန္စြာသူယူေျခေတာ့ ေမာင္ၾကီးရယ္။
ဗုတ္သူခိုးေမာင္ေမာင္ဆိုရန္
   ဟဲဘၾကီးတုပ္သား၊ စာပါမ်ားျဖင့္၊ သီၾကားေဆာင္မ၊မယားလည္းရေခ်ျပီ၊လူတကာနဲ႕၊ၾကင္ယာနက္ဖက္၊ ေမာင္ၾကီးသက္ကုိ၊လက္ခ်င္းတြဲ လို႕၊ေက်ာင္းတက္သဘင္၊ ရက္စပက္စားလုိ႕၊အခဲသား၀င္ရေအာင္၊ ရက္စပက္ပဲ၀က္၊ မသံုးရက္တဲ႕၊အနဂၢရတနာ၊ကုတင္ေအာက္ၾကား၊ ငါ၀ွက္လို႕ထားခဲ႕တဲ႕၊ေၾကးမ်ားစြာကို၊မၾကာခ်က္ခ်င္း၊လိပ္နွင့္အတူ ပက္က်ိေနွးတဲ႕၊ အင္တာနက္တြင္းမွာ၊ သိုင္းနင္းကြက္က်၊သူခိုးမကူ၊ၾကင္းသည္းအူ၊ ေငြစယူၾကြေတာ့မည္၊ MPT ၾကာ၀င္၊ ရတနာပံုတယ္လီနွင့္ ၀ိုင္မက္ေဆာင္ကို၊ သန္းေခါင္းယံမွာ အင္တာကိုျမန္ပီးလွ်င္ ေခ်ာပို႕ေတာ္မူလုိက္စမ္း ေအာ္ပေရတာ။
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: phonezaw69 on February 28, 2012, 10:15:33 AM
       ေက်ာင္းထဲကို ေမာင္ဖုန္းေရာက္ေတာ့ စာေရးခ်င္တဲ့ ေမာင္ဖုန္းရဲ ့ အာသီသေတာ့ ျပည့္ျပီဟဲ့လို ့ အားရ၀မ္းသာ စာေတြေရး

ပို ့စ္ေတြတင္နဲ ့...။  တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ေနေတာ့ သတိထားမိလာတယ္..။ ေက်ာင္းသားေတြ အားေပးတဲ့ စာေရးဆရာ.. လူ၀င္မ်ား

တဲ့ေတာ့ပစ္မွာ ပို ့စ္တစ္ခုတက္လာျပီဆို ေနာက္က လိုက္ဖံုးတဲ့ ပို ့စ္ေတြ တက္လာတာ ေတြ ့ရတာပဲ...။ ဒါေၾကာင့္မို ့ ကထိက ကို

ေဇာ္ရဲက  ဗုတ္သူခိုးျပဇာတ္ေရးျပီး သေရာ္ေနတာလို ့ ျမင္လာမိတယ္...။  အခုလဲ ေမာင္ဖုန္းကို ပို ့စ္ဖံုးေအာင္လုပ္တယ္... ဗုတ္ခိုး

တယ္လို ့ မထင္လိုက္ပါနဲ ့ဗ်ာ...။

       ေမာင္ဖုန္း စာေရးတာက  ကိုယ္တိုင္ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာ  ၾကံဳေတြ ့ခဲ့တာေတြကို ေရးျပီးတင္ျပတာပါ...။   ကိုုယ္တိုင္ၾကံဳေတြ ့ခဲ့တာ

လဲ ရွိမွ...ေရးခ်င္တဲ့ အာသီသ ကလည္း ရွိမွ..အခ်ိန္ကလည္းေပးမွ ေရးႏိုင္တာပါ...။ မုဒ္ မ၀င္လို ့ကေတာ့ ေရးျပီး တင္လိုက္လဲ ဖတ္

လို ့ေကာင္းမယ္ မထင္ပါဘူး....။ အခုေတာ့ ေရးစရာအေၾကာင္းအရာကလည္းရွိ   ေရးခ်င္စိတ္ကလည္း ျပင္းျပေနတာ  ထိန္းလို ့ကို

မရတာနဲ ့ ေရးလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ..ကိုေဇာ္ရဲလည္း ခြင့္လႊတ္ပါ...။ အခန္ ့မသင့္ရင္ အနွဳတ္ေလးေတြေတာင္ ရႏိုင္ေပမဲ့ တတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး

ေရးလိုက္ျပီ....။

အသက္ ေလးဆယ္ေက်ာ္မွ မခ်စ္ရဘူးလို ့ ဘယ္သူေျပာခဲ့တာလဲ..

ကိုယ့္မွာ အိမ္ေထာင္ရွိတာနဲ ့ မခ်စ္ရေတာ့ဘူးလို ့ ဘယ္သူေျပာခဲ့တာလဲ..

မင္းကို ခ်စ္တာ အျပစ္တဲ့လား..

တို ့ႏွစ္ဦး ခ်စ္ေနရင္ ျပီးတာပါပဲ အခ်စ္ရယ္..

ပိုင္ဆိုင္ဘို ့မွ မလိုပဲ..ကိုယ္တို ့ႏွစ္ဦး ခ်စ္ဘို ့ပဲ လိုတာပါကြယ္..

တို ့ေတြနားလည္မွဳ ရွိဘို ့အဓိကပါ...

တစ္ခုပဲ ေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္.

ခဏခဏ..စိတ္မေကာက္ပါနဲ ့ကြယ္..


       ေမာင္ဖုန္းရဲ  ့ ဘာညာသာရကာ စမူဆာ ေလးက ခဏခဏ စိတ္ေကာက္တတ္..ရစ္တတ္ေတာ့ ၾကာေတာ့ ေမာင္ဖုန္း စိတ္

ညစ္လာတယ္ဗ်...။ အဲ့ဒီေတာ့ ေမာင္ရဲ  ့ဘာညာသာရကာ စမူဆာ ေလး အတြက္ ေမာင္ဖုန္းက ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ ေျပာျပခ်င္ေန

တာ..။  ပံုုျပင္ဆိုေပမဲ့ ဇာတ္ေတာ္လာ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္ေပ့ါဗ်ာ...

       ဟိုးေရွးေရွးတုန္းကတဲ ့...တိုင္းမသိ..ဗာရာဏသီ... ၊ မင္း မသိ..ျဗဟၼဒတ္ ဆိုတဲ့အတိုင္း..ဗာရာဏသီျပည္မွာ ျဗဟၼဒတ္မင္းၾကီး

တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ မင္းလုပ္ေနတုန္းကေပါ့ကြယ္....။  အဲ့ဒီ ဘုရင္ၾကီးဟာ..ေရွးဘုန္း ေရွးကံေၾကာင့္ ဒီ့ျပင္ သာမန္လူေတြ  နားမလည္

ႏိုင္တဲ့ မာဂဒစကားကို နားလည္သတဲ့...။  မာဂဒ စကားဆိုတာ တရိစ ၦာန္ေတြ ေျပာဆိုတဲ့ ဘာသာစကားေပါ့ကြယ္..။ အဲ့ဒိလို မာဂဒ စ

ကားကို တတ္သိနားလည္တယ္ဆိုတာ ဘုရင္ၾကီးရဲ  ့ အဂၢေဒ၀ီ မေဟဂိ ေတာင္ မသိဘူးတဲ့...။ ဒီလို မာဂဒစကားကို နားလည္တယ္ ဆို

တဲ့အေၾကာင္းအျခားလူေတြကို ေျပာျပရင္လည္းဘုရင္ၾကီးခမ်ာ မလကီးယားျပီး နတ္ရြာလားရလိမ့္မယ္တဲ့..။ ဒါေၾကာင့္ မင္းၾကီးကဘယ္

သူ ့ကိုမွ ေျပာမျပဘူးတဲ့ကြယ္....။

       အဲ့ဒိလို ေျပာမျပေပမဲ့ တစ္ရက္ေတာ့  ဒုကၡေရာက္ပါေလေရာကြယ္..။  ျဖစ္တာက ဒီလိုကဲြ ့...။ အဲ့ဒီတစ္ရက္မွာ ျဗဟၼဒတ္မင္းၾကီးဟာ

သူ ့ရဲ  ့ အဂၢေဒ၀ီ မေဟ၈ိ နဲ ့ နန္းမေဆာင္စမုဒ္ကေနျပီး အေရွ  ့ေလာကဓာတ္ တစ္ခြင္လံုးကို ရွဴစားေတာ္ မူေနတာတဲ့ကြယ္..။ အဲ့ဒီအခ်ိန္

မွာပဲ နန္းျပႆတ္ မွာ နားေနတဲ့ စာကေလး လင္မယားရဲ  ့ ရန္ျဖစ္သံကို ၾကားသတဲ့ကြယ္..။ စာကေလးလင္မယား ဘာေတြရန္ျဖစ္ေနတာ

လဲဆိုေတာ့..ဟိုဒင္း ဟိုဟာ..ဟိုဥစၥာ ျဖစ္မွာေပါ့ကြယ္...။  စာကေလးလင္မယား ရန္ျဖစ္သံၾကားေတာ့ ဘုရင္ၾကီးက အမွဳမဲ ့ အမွတ္မဲ့နဲ ့အား

ရပါးရ ရီေမာလိုက္တာေပါ့.....။  အဲ့ဒါကို ေဘးနား ခစားေနတဲ့ အဂၢေဒ၀ီ မေဟဂိ က" ေမာင္ေတာ္ ဘုရား အေၾကာင္းမဲ့ ဘာလို ့ရီတာလဲဘုရာ့

ႏွမေတာ္ကို ေလွာင္တာေျပာင္တာလားဘုရာ့...ဒါမွမဟုတ္...ေက်ာင္းထဲက အပ်ိဳၾကီးမမ ကိုပဲ အခ်က္ျပတာလားဘုရာ့. . ေဟာ့ဆက္ဆီဂဲလ္

ကိ္ုပဲ အခ်ိန္းအခ်က္လုပ္တာလားဘုရာ့.. ေမာင္ေတာ္ မေျပာရင္ျဖင့္ ႏွမေတာ္ မေထာ္ေတာ့ဘူး ဘုရာ့..ညစာလည္း စားဖို ့မစဥ္းစားနဲ ့ ဘုရာ့

ေျပာပါဆို...ေျပာေလ..ဘုရာ့ " နဲ ့ ဘုရင္ၾကီးကို နားပူနားဆာ လုပ္ေတာ့တာကိုးကဲြ ့...။  

       ဘုရင္ၾကီးလည္း သူအခ်စ္ဆံုး မိဖုရားလည္းျဖစ္ေနေတာ့ ေျပာမျပရင္လည္း ..ညစာငတ္.. ေျပာျပရင္လည္း သူေသရမွာ ဆိုေတာ့  ဒုကၡ

နဲ ့ လွလွနဲ ့ ေတြ ့ေတာ့တာေပါ့ကြယ္....။ ဘုရင္ၾကီး အၾကပ္ရိုက္ျပီး ဘာလုပ္လို ့လုပ္ရမွန္း မသိခ်ိန္မွာ..နတ္တို ့သနင္း ( စာေရးေနတဲ့ ကိုနတ္

သား မဟုတ္ပါ.. ) သိၾကားမင္းရဲ  ့ ပ`႑ုဳ ကဗၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာ တင္းေတာ့..ဦးမာဃသိၾကားမင္းလည္း "  တင္းတယ္....တင္းတယ္...တင္း

တယ္..တင္းတယ္ေဟ့... " နဲ ့ သီခ်င္းဆို ထကျပီး လူျပည့္ကို ဒိဗၺစကၡဳ နတ္မ်က္စိ ပုလင္းကဲြနဲ ့ အတင္းျဖဲ ၾကည့္တာေပါ့ကြယ္...။" လား..လား

ငါ့ ေဘာ္ဒါအရင္း.ျဗဟၼဒတ္မင္းေတာ့ ဖြင့္ေျပာရင္ ေသပဲြ၀င္ေတာ့မယ္... စစ္ကူလိုေနျပီ မာတလိရဲ  ့ တို ့ႏွစ္ေယာက္ ဆိတ္ေယာင္  ဖန္ဆင္း ျပီး.

..ျဗဟၼဒတ္မင္းကို ကယ္ၾကစို ့... "

       သိၾကားမင္းနဲ ့မာတလိက ဆိတ္လင္မယားေယာင္ေဆာင္ျပီး နန္းေဆာင္ေရွ ့နား တိုးကပ္လို ့သြားသတဲ့...။ ျဗဟၼဒတ္မင္း ၾကားေလာက္တဲ့

ေနရာေရာက္မွ ရန္ျဖစ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး..သိၾကားမင္းက ေျပာသတဲ့." ဟိုမယားေၾကာက္ ျဗဟၼဒတ္မင္းေတာ့ သူ ့မယား အလိုလိုက္တာနဲ ့ သူ ့

အသက္ ေသရေတာ့မယ္...ငါသာဆို ဒီလို ဘယ္ရမလဲကြာ  " တဲ့...။  ဆိတ္မ အေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့ မာတလိ ကလည္း ေျပာတာေပါ့..." သူ ့မိန္း

မ သူခ်စ္ရင္ ေျပာရမွာေပါ့  "  တဲ့....။ အဲ့ဒီေတာ့ ဆိတ္ထီး အေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့ သိၾကားမင္းက  "  ကို္ယ့္အသက္ေသမဲ့ ကိစၥ ဒီလိုမ်ိဳး  လာေမး

ေနလို ့ကေတာ့ ..မင္းကိုဆိုလဲ ေဟာ့ဒီလို ေခြ ့ပစ္လိုက္မွာ.. "  ဆိုျပီး လိုက္ေခြ ့ေတာ့တာပဲတဲ့ကြယ္....။  အဲ့ဒီေတာ့မွ ျဗဟၼဒတ္မင္းလည္း သတိျပန္

၀င္ျပီး..မိဖုရာကို ဆဲြတဲ့ျပီး..နီးရာ ယမထာေရႊၾကိမ္လံုးနဲ ့ ( ဒုတ္..မဟုတ္ပါ.. ;D ) ေက်ာျပင္ကို ေဗ်ာတင္တာေပါ့ကြယ္....

       "       ကိုယ့္အရာမဟုတ္ပဲနဲ ့ ေနရာတကာ သိခ်င္ဦးဟဲ့ ...အထူအပါးနားမလည္ပဲနဲ ့လွ်ာရွည္ခ်င္ဦးဟဲ့...ညစာငတ္မေလး ဘာေလးနဲ ့

               စိတ္ေကာက္ခ်င္ဦးဟဲ့..မာဂဒစကားကို ငါနားလည္တာ ဖြင့္ေျပာရင္ ေသမယ္ဆိုတာ မသိပဲနဲ ့ စပ္စုခ်င္ဦးဟဲ့...တိန္...ငါ..ေျပာမိျပီ..
 
               ေနာက္တစ္ခါလွ်ာရွည္ခ်င္...သိခ်င္..ေကာက္ခ်င္လို ့ကေတာ့ နင့္ကို စဥ့္နီတုန္းေပၚတင္ျပီး ျဖတ္ျပစ္မယ္ဟဲ့...."

       အဲ့လို တစ္ဟဲ့ဟဲံနဲ ့ ေက်ာျပင္ကို ေဗ်ာတင္ေတာ့မွ မိဖုရာလည္း အပိုးက်ိဳးသြားသတဲ့ကြယ္....။  ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲကြယ္. ေမာင္ဖုန္း

ရဲ  ့ ဘာညာသာရကာ စမူဆာ ေလး လည္း ပံုျပင္ေလး နားေထာင္ျပီး လိမၼာယဥ္ေက်းရမယ္ေနာ္...။ အဲ့လိုမဟုတ္ပဲ ပံုျပင္ထဲက မိဖုရားလို ေနရာ

တကာ သိခ်င္....အထူအပါးနားမလည္ပဲ လွ်ာရွည္...ခဏခဏ စိတ္ေကာက္...နားေထာင္ခ်င္မွန္းမသိ .နားမေထာင္ခ်င္မွန္း မသိနဲ ့ သူမ်ားေတြ

နား၀ဋ္ေၾကြးခံခိုင္းရင္ေတာ့ ..ပံုျပင္ထဲက ဘုရင္ၾကီးလိုေတာ့ ေမာင္ဖုန္း မလုပ္ရက္ပါဘူးကြယ္....ကထိကၾကီးကို အကူအညီေတာင္းျပီး " ေကာက္

ခ်င္ရာေကာက္...မဖင္ေကာက္  "  ဆိုျပီးေတာ့ပဲ ေတာ့ပစ္အသစ္ ဖြင့္ခိုင္းလုိက္ေတာ့မယ္..ေမာင္ဖုန္းရဲ  ့ဘာညာသာရကာ စမူဆာ ေလး အပိုင္စား

ယူေပေတာ့ကြယ္..... ;D ;D ;D ;D


တိုင္ဆိုင္မွဳရွိလွ်င္ ခြင့္လႊတ္ေစခ်င္တယ္ဗ်ာ ။ ေမာင္ဖုန္း ရည္ညႊန္းတာက ေမာင္ဖုန္းရဲ  ့ဘာညာသာရကာ စမူဆာ ေလး ကို ပါ..။

ဟတ္ထိ ကုန္ရင္ေတာ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္.. ;D ;D ;D

 
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on February 28, 2012, 04:16:00 PM
ဗုတ္သူခိုးေမာင္ေမာင္၊ မရပ္မနားေျပးသြားသည္ကိုျမင္ေသာ္ေၾကာင့္ ေမာ္ကြန္းထိမ္းဆို
                     အခ်စ္တကၠသိုလ္ေျမာယံ၊ တန္ခိုးထန္သည့္၊ ပါေမာကၡၾကီး၊ အင္တာနက္ ပံုနွိင္းစပ္တဲ႕၊ ေကာ္မတီ၀င္တုိ႕၊ ငါသည္ေမာ္ကြန္းထိမ္း၊ ေက်ာင္းသားေရးေရာ၊ တန္းတက္ေရးကိစၥ၊ ေရြးေတာ္မူျမင္၊ အတန္းတင္ခြင္သို႕၊ မ်က္ရွင္လ်ံေမာင္း၊ ေရြမွန္ေျပာင္းျဖင့္၊ လမ္းေၾကာင္းတူရူ၊ ရူ႕စားေတာ္မူရာတြင္၊ လူတစ္ေယာက္ယာ၊ အပူမစဲ၊ လိပ္ေလာက္ေနွးတဲ႕၊ ေကာ္နွက္ရွင္မွာ၊ ၾကိဳးစားပမ္းစား၊ ပိုစ္႕ေတြတင္ေန၊ အကူးေ၀တဲ႕၊ အင္တာနက္မ်ာ၊ ကီးဘုတ္ခ်ီေျမွာက္၊ ေမာက္စ္ ခုလုပ္နွင့္၊ ၀မ္းေျမာက္အူရြင္က ကာေျပးလို႕၊ ဟန္ေရးဆင္ျဖစ္အင္ထူးလွပါတကား၊ ေက်ာ္လြားခုန္ေပါက္၊ တီးလက္ေဖ်ာက္နွင့္၊ ေျမာက္သုိ႕တူရူ၊မ်က္နွာမူ၍၊ ပူမွန္းမသိ၊ ေခြ်းတစ္လံုးလံုး လမ္းမဆံုးေအာင္၊ တင္တုန္းပင္ရွိေသးသည္၊ ပိတိရြင္ရြင္ အူကိုေလပင့္၊ မ်က္နွာပြင္တဲ႕၊ ခ်က္ရုပ္သြင္၊မွာ ဘ၀င္ျမဴးလွပါတကား၊ ျဖစ္လွ်ားေၾကာင္းေရး၊မွန္ရကိုေမးရေအာင္၊ ေျပးတဲ႕လုလင္၊မေ၀းခင္၊လွ်င္ခုေခၚ၍ ေက်ာင္းေတာ္သို႕ေခၚခဲ႕ၾကေကာ္မတီ၀င္မ်ား
ဗုတ္သူခိုးေမာင္ေမာင္ ေက်ာင္းေတာ္သုိ႕ေရာက္လွ်င္
ေမာ္ကြန္းထိမ္းဆို
                   လုလင္ေယာကၤ်ား၊ အရပ္သားငယ္၊အမ်ားတကာ၊ ဓမၼတာနွင့္၊ နွင့္မွာမတူ ၊ မြန္းတဲ႕တဲ႕ေန၊ အခိုးေ၀တဲ႕ အင္တာနက္ပူမွာ ၊အကူးမနားလွ်က္တင္ကာ ၊၀မ္းပန္းသာတဲ႕ ၊ေၾကာင္းလွ်ာမ်ားကို မုသားမဖန္ ဟုတ္တုိင္းျပန္ အမွန္တင္စမ္းဟဲ႕ မင္ဘာအသစ္သား
ဗုတ္သူခိုးေမာင္ေမာင္တင္ရန္
                  တင္ပါသည္ေမာ္ကြန္းၾကီးဗ်ား၊ က်န္ေတာ္ငမြဲ ဗုတ္ဆင္းရဲမွာ လက္က်ိဳးလုမွ်၊ ဗုတ္ေရာင္းလုပ္စာ၊ တစ္သက္လံုးရွာလို႕မွ၊ သည္တစ္ခါရဖူးတဲ႕၊ ရက္စပက္ ပဲ၀က္ခန္႕ကို၊ ေရြေက်ာင္းသဘင္၊ အတန္းတင္ပြဲ၊ က်င္းပရာတြင္၊ လူခ်င္းတူတူ သူမ်ားနဲ႕ပင္၊ ဗုတ္စရိပ္ျပဳတ္၊ ေနပူမေရွာင္၊ အင္တာနက္ကို၊ ဟုိဒီခိုးကာ ၾကိဳးၾကိဳးစားစားရွာထားတဲ႕ ရက္စပက္သားေလးေတြ၊ ဗုတ္သားေရးကို၊ အေျပးျမန္စြာ၊ ယူမယ္လို႕လာပါသည္ ေက်ာင္းတြင္ေမာ္ကြန္း ခင္ဗ်ား။။။။။
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: phonezaw69 on March 05, 2012, 12:43:56 PM
       ေမာင္ဖုန္း ေက်ာင္းထဲေရာက္လို ့ ၁၃ ရက္အၾကာမွာ ေက်ာင္းသားအဆင့္ကိုေက်ာ္လို ့ ေက်ာင္းသားၾကီး အဆင့္ေတာင္

ေရာက္ခဲ့ေပါ့ဗ်ာ... ။ အားေပးၾကတဲ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ မ်ားကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ရပါတယ္ဗ်ာ...။ ေမာင္ဖုန္း ဘယ္လိုပဲ က်ိဳး

စား....က်ိဳးစား   အားေပးသူမရွိလို ့က  ေမာင္ဖုန္းဘ၀  တစ္ေၾကာင္းပို ့စ္ေလးေတြ တင္လိုက္ ...သူမ်ားတင္တဲ့ ပို ့စ္ေနာက္မွာ

ပို ့စ္ဖံုးေအာင္လိုက္တင္ေနရတဲ့ဘ၀ျဖစ္ေနမွာဗ်...။ ဒီေတာ့ က်ိဳးစားပမ္းစားနဲ ့တင္လိုက္ရတဲ့ပို ့စ္ေတြ...ဒါေပမဲ့...ဒီေတာ့ပစ္မွာ

ကိုယ္တင္ျပီး..ေနာက္ေတာ့ပစ္တစ္ခု မွာေရးေနယံုရွိေသးတယ္...ေစာေစာကေတာ့ပစ္မွာ..ေနာက္တစ္ေယာက္က  ပို့ စ္တင္ျပီး

၀င္ဖံုးလိုက္ျပန္ေရာ....ေကာင္းေလစြ...ေကာင္းေလစြ.... ဒါေၾကာင့္ ကထိက ကိုေဇာ္ရဲ က  ဗုတ္သူခိုး ျပဇာတ္ၾကီး  ေရးျပီး  သ

ေရာ္ေနတာကိုး.....ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကထိကၾကီးလဲ

       
ေၾအာ္ အခ်စ္ဆိုတဲ႕ တကၠသိုလ္ေတာ္မွာ စာတိုေပစ ဟာသအေႏွာေႏွာ ကိုယ္ေတြ႕ရယ္ႏွင့္ ေရးသားတင္ဆက္ အသံုးေတာ္ခံပါေသာ္လည္း အားေပးၾကသည္မွာ ေခ်ာက္တီးေခ်ာက္ခ်က္ သံုးေလး ေယာက္ရယ္ႏွင့္ က်ဳႏုပ္ မွဳကား ကထိက မို႕ဗုတ္လည္းမလို ပိုစ္႕လည္းမလို သို႕ေပေသာ္လည္း မင္ဘာအသစ္မ်ား ေရးသားတင္ဆက္ အသံုးေတာ္ခံပါလွ်င္ ဗုတ္မရသည္ႏွင့္ စိတ္ဓါတ္ၾကေပလိမ္႕မည္။ ထို႕ေၾကာင့္တြင္မွဳ အတို႕က်ဳနပ္ ေတာင္းဆိုသည္မွာ စာတိုေပစ ေကာ္ပီမဟုတ္ ကိုယ္တုိင္းေရးလွ်င္ ၀င္ေရာက္ဖတ္ရွဴ ေကာင္းသည္ထင္လွ်င္ ဗုတ္အသံုးေတာ္ကို အေပါင္းလကၡဏာ ျပေပးၾကပါ သို႕မွာသာလွ်င္ေရးသားသူလည္း ၀မ္းသာေၾကနပ္ ပိတိဘ၀င္ စိတ္မွာရြင္၍ ေပ်ာ္မဆံုးျဖစ္ေပလိမ္႕မည္။ ဤစာသည္ကား အက်ႏုပ္ အမိန္႕မေပး မတိုက္တြန္းလို ေမတၱာရပ္္ခံသည္ စာပင္ျဖစ္၏။


       ဆိုရေလာက္ေအာင္ ရင္ဖြင့္ယူရတဲ့အထိ ျဖစ္ကုန္ပါေရာလားဗ်ာ...။  ေအာ္....အခ်စ္တကၠသိုလ္ဆိုျပီး တက္ေရာက္ေနၾကေပမဲ့ .ဒီလိုသာ

ဗုတ္ေတြခိုး...ပို ့စ္ေတြ ဖံုးေနရင္ျဖင့္ တကယ္ေရးခ်င္တဲ့သူေတြ..ကြယ္ေပ်ာက္ကုန္ၾကေတာ့မယ္...။ တစ္ေၾကာင္းပို ့စ္တင္တာ..ပို ့စ္ဖံုးတာဟာ

တကၠသိုလ္ အစဥ္အလာျဖစ္ကုန္ေတာ့မယ္...ကထိကၾကီးက ပီအမ္ပို ့ျပီး အားေပးေပမဲ့ ေမာင္ဖုန္းတစ္ေယာက္..ေတာင္ကတံုးကို ျပန္ေရာက္

ေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ  ့

Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: အိတ္ႀကီး on March 08, 2012, 07:19:24 AM

ယခုေတာ့ ပိုစ္ထပ္ ပိုစ္ဖုံးကိစၥေတြကို သတိထားပီး ညင္ညင္သာသာနဲ႔ ကိုင္တြယ္ ေျဖရွင္းေနတာ ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္ေျပလာပါၿပီ၊ ဒါေၾကာင့္လဲ ဟိုကထိက ဗလေတာင့္ေတာင့္ ခန္႔ေခန္႔ေခ်ာေခ်ာ ဖိုက္တာ ကိုကိုေဇာ္ရဲကို ဓါတ္ပံုခန္းမွာ ရွင္းလင္းေရးလုပ္ဖို႔ လႊတ္လိုက္တာ၊ တစ္ပတ္ပဲ ၾကာတယ္ အခန္းေပါက္ဝမွာ ထိုင္ငိုေနေရာဗ်ာ၊ ဒါနဲ႔ အေျပးအလႊားသြားပီး ပံုခန္းကိုၾကည့္ လိုက္ေတာ့ လားးးလားးးမန္ဘာေတြ ပိုစ္တင္တာ ေၾကာက္ခမန္းလိလိ၊

ဒါနဲ႔ပဲ ပံုတင္တဲ့ မန္ဘာေတြ စြမ္းလွခ်ည္လား တစ္ေန႔ကို ပိုစ္ ၄၀ ကေန ၅၀ ေလာက္ တင္ေနၾကတယ္ဆိုေတာ့၊ ဘယ္လိုပံုေတြပါလိမ့္ဆိုပီး အားေပးမယ္လုပ္ေတာ့၊ လဖြတ္ ဘာမွ မထူးဆန္း၊ ႏိုင္ငံျခား porn site ထဲကတို႔ facebook ထဲကတို႔ တစ္ျခားျမန္မာ ၁၈+ ဆိုဒ္ထဲက ပံုေတြကို ဆြဲခ်ပီး ဒီမွာ လာတင္ေနၾကတာကိုး၊ ဒီပံုေတြက က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လဲ အဲဒီ ဆိုဒ္ေတြမွာ တိုက္ရိုက္သြားၾကည့္လို႔ရေနတာ၊ ဘာမ်ားထူးဆန္းေတာ့မွာလဲ၊ စိတ္က ေတာ္ေတာ္တိုသြားတာ၊ ဒါနဲ႔ ထိုင္ငိုေနတဲ့ ကထိကကို ခ်ဥ္ခ်ဥ္စုတ္စုတ္အၾကည့္နဲ႔ ၾကည့္ပီး ေျပာပစ္လိုက္တယ္၊ ဖြင့္ေပးခ်င္ဦးဟဲ့ ေတာ့ပစ္အသစ္ေတြ၊ ေကာ္ပီအားကို ဤလူမ်ိဳးေတြနဲ႔ နင္ပဲတန္တယ္လို႔ ေျပာပစ္လိုက္တာ၊ ငိုေနရင္း ႏွပ္ခ်ီးညွစ္လိုက္ပီး က်ေနာ္ဆီကို လွမ္းပစ္လို႔ ထြက္ေျပးလာရတယ္၊

ပိုစ္တင္တာ ၅၀ မွာ အတန္းတက္ေပးေပမယ့္ ပိုစ္ ၅၀ ေက်ာ္သြားရင္ေတာ့ အတန္းတက္တာ ရီစပတ္စနစ္ ျဖစ္သြားပါပီ၊ ဒါေၾကာင့္ ပိုစ္သမ ေလာဘသား အဲ... ဝိသမ ေလာဘသားေတြ စည္းကမ္းကို မသိပဲ ပိုစ္ေတြတင္ေနရင္ ပင္ပန္းေနမယ္ဗ်ာ၊ ေက်ာင္းကို ေစတနာထားတယ္ဆိုရင္ ေကာင္းတာေလးေတြ ကြာလတီပံုေတြ၊ အထူးအဆန္းပံုေလးေတြပဲ လုပ္ပါဗ်ိဳ႕၊ ႏို႔ေပၚ၊ အဖုတ္ေပၚရင္ပီးေရာ မလုပ္ၾကပါနဲ႔၊ က်ေနာ္က အလကားရတဲ့ ႏြားေတာင္ သြားၿဖဲၾကည့္တတ္တာ၊ ႏို႔ေပၚတိုင္း အဖုတ္ေပၚတိုင္း ဖီးမတက္ပါဘူး(ပံုဆိုတာ တကယ္မွ လုပ္လို႔မရတာ)။

ေျပာခ်င္တာ ေျပာပီးပီ လစ္ေတာ့မယ္၊ ဗုတ္ႏုတ္ေတြလဲ ေပးေတာ့မယ္ထင္တယ္ 8) 8) 8) 8)

အိတ္ႀကီး
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on March 19, 2012, 03:52:32 PM
ဘၾကီးတုတ္ နွင့္ ပတ္စပိုစ္႕





တစ္ေန႕သ၌ ကၽြႏု္ပ္ လည္း ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႕ အညီ လြန္စြာမွ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ ဇနီးသည္ ေဖ်ာ္ေပးသည့္ ေကာ္ဖီနဲ႕အတူ စီးကရက္

 ဖြာေနခိုက္ စကားေျပာစက္မွ အသံမည္လာ၍ ေကာက္ကိုင္ကာ နားေထာင္လိုက္ေလရာ

‘ ဟလို ’

‘ အေတာ္ကဲ တဲ႕ေမာင္ေဇာ္ရဲလား ကြ ….ငါဘၾကီးတုတ္ပါကြ ငယ္ငယ္တုန္းက ေမာင္တုပ္..နည္းနည္းၾကီးလာေတာ့ကိုတုတ္ ထပ္ၾကီးလာေတာ့

ဦးတုတ္ အခုေတာ့ ဘၾကီးတုတ္ေပါ့ကြာ…….ေအး ငါ ၂၀ ရက္ေန႕ၾကရင္ မလာယု ကြ်န္းဆြယ္ မွာ မလိုင္လံုးေလးေတြ အသြင္းအထုတ္

အေၾကာင္း ေလ႕လာဖို႕လာရမယ္ကြ အဲ႕ဒါ မင္းကို ငါလွမ္းေျပာတာ  ’

အကၽြႏု္ပ္မွာလည္း အခ်စ္တကၠသိုလ္တြင္ နာမည္ၾကီးလွစြာ ေသာ…ဘၾကီးတုတ္နွင့္ စကားေျပာရ၍ အနည္းငယ္တုန္ေနေသာ အသံအား

ထိမ္းလွ်က္

“ ဟုတ္ ဘၾကီး ေရာက္ရင္ ဖုန္းဆက္လုိက္ဗ်ာ ဘၾကီးအခုလိုတကူးတက ဖုန္းဆက္တာ ၀မ္းသာတယ္ဗ်ာ ဘၾကီးတုတ္ ေရာက္ရင္

ကၽြန္ေတာ္လာေတြ႕ရမွာေပါ့ဗ်ာ ဘၾကီးဆိုတာ နယ္နယ္ရရမွ မဟုတ္တာဗ်.. ရရနယ္နယ္ အဲ႕ေလ ဟုတ္ေပါင္

ဘၾကီးဆိုတာ ေရွာင္လင္ထိေတာင္ သြားျပီး ပညာျပထားတဲ႕သူပဲဗ်ာ လာမွေပါ့ဘၾကီး  ’

 ဟုေျပာျပီး သကာလ ဖုန္းခ်ကာ ဘၾကီးလာမည့္ရက္အား calendar မွာ ေဆာ့ပင္အနီနဲ႕ ေတးမွတ္ထားလိုက္ေလေတာ့သတည္း။။။

ဘၾကီးတုတ္ ဆိုသည့္အတုိင္းပင္ ျပတ္သားလွေပစြ တိက်လွေပစြ

၁၈ ရက္ေန႕တြင္ စကားေျပာစက္မွ မိမိ တစိုး တစိေလးမွမသိေသာနံပတ္အစိမ္းသက္သက္ၾကီး ေပၚထြက္ခါ အတူတူ ေခၚဆိုေနမွဳ ေၾကာင့္

အေၾကြးရွင္အထင္နဲ႕ အစတြင္မူ  မကိုင္ေသာ္လည္း မျဖစ္ေခ်ဘူး ေနာက္ခါလာေနာက္ခါရွင္း စိတ္နဲ႕ပင္ ေကာက္ကာကိုင္ထူးလုိက္ေတာ့

“ ဟလို ”

“ အေတာ္ကဲတဲ႕ေမာင္ေဇာ္ရဲလား ကြ ငါဘၾကီးတုတ္ကြ မလာယု ကြ်န္းေပၚ  မွာ မိန္႕မိန္႕ၾကီး ေရာက္ေနပီကြ အဲ႕ဒါမင္းကို လွမ္းေျပာတာေဟ႕

မလိုင္လံုး အသြင္းအထုတ္ကေတာ့ ေနာက္ေန႕မွ ၾကည့္မယ္ေဟ႕ အခုေတာ့ ေကာင္းကင္ပ်ံ၀ဲ ေလယာဥ္မည္း စီးလာလို႕ ေညာင္းကုိက္ေနလို႕

အနွိပ္ခန္းသြားမလို႕ေဟ႕ အဲ႕ဒါမင္းဘယ္အခ်ိန္လာမွာတုန္းကြ အခုေတာ့မလာေသးနဲ႕ဦးေဟ႕  ”

“ ဟုတ္..ဘၾကီးဒါဆိုလည္း က်န္ေတာ္ ေနာက္ထပ္ ၂နာရီေလာက္ေနမွ လာခဲ႕ပါမယ္ .. ဘၾကီး အခုတည္းေနတဲ႕ ေဟာ္တယ္

လိပ္စာသာ ေပးပါေတာ့ဘၾကီးရာ  ”

“  အိမ္း ..အိမ္း.. ေမာင္ေဇာ္ရဲေရ xxxxx ေဟာ္တယ္ေဟ႕  ”

“ ဟုတ္ပီ ဘၾကီးေရ အေနွးအျမန္မဆိုင္းမတြ အခုခ်က္ခ်င္းပင္ ေရေတာ္ခ်ိဳးလို႕ လာေရာက္ေတြ႕ဆံုပါမည္ ဘၾကီးတုတ္  ”

ကဲ မိန္းမေရ ငါတို႕ ဘၾကီးတုတ္ မလာယု ေရာက္ေနပီတဲ႕ အဲ႕ဒါ ငါတို႕သြားေရာက္ ေတြ႕ဆံုရမယ္ ေရခ်ဳိး ရေအာင္…………

မိန္းမကလည္း ဘၾကီးတုတ္ဆိုတာ ဘယ္သူမွန္း ေသေသခ်ာခ်ာ မသိေသးသည္ထင္ပါ့

“ အို..အေမာင္ ဘၾကီးတုတ္ ဆိုတာ ဘယ္သူတုန္း အေမာင္ရဲ႕ ..ဘာလို႕ ဘၾကီးတုတ္လို႕ အမည္နာမ တြင္ေခၚသပ

 အမိ..အထင္ အေတာ္ပင္တုတ္သလားတမံု”

“ ဘၾကီးတုတ္ တုတ္မတုတ္ ဆိုတာ အမိ ဘၾကီးတုတ္နင့္ မ်က္ျမင္ ေတြ႕မွသာ ေမးပဲၾကည့္ၾကည့္ လွန္ပဲၾကည့္ၾကည့္ ဟို

 မွတ္ပံုတင္ေျပာပါတယ္ အကၽြႏု္ပ္ေတာ့ မသိေပါင္ အမိငယ္  ”

အလြန္တရာ စကားနည္းလွေသာ ကၽြႏု္ပ္ ဇနီး ကလည္း “ဘၾကီးတုပ္လို႕ေခၚရေအာင္ age ဟု ေခၚမည္ အသက္သည္ အေတာ္ပင္ၾကီး သေရာ့

 အေမာင္  ”

“ အိမ္း အကၽြႏု္ပ္ တို႕ အခ်စ္တကၠသိုလ္ ပါေမာကၡၾကီး ဦးအုိင္ေမး ပင္ ဘၾကီးေခၚဆိုပံုေထာက္ရွဴ႕၍ အေတာ္အတန္ပင္ ၾကီးမည္ဟု

ခန္႕မွန္းရပါသည္ အမိငယ္ …….မရွိဘူး ဆို အနည္းဆံုး ၅၀ ေက်ာ္ေပါ့ အမိ  ”

ကၽြႏု္ပ္တို႕ လည္း ေရမိုးခ်ိဳး ျပီးသကာလ ေလးဘီးတပ္ ယာဥ္နွင့္ ဘၾကီးရွိရာ စံနန္းရိပ္ျမံဳသို႕ ခ်ီတက္ၾကေလေတာ့သတည္း။

လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္မူ ဘၾကီးဆိုတာ အသက္ၾကီးၾကီးမ်က္မွန္ထူထူ ဆံပင္ျဖဴ သြားက်ိဳး အဖိုးအိုေပါက္စ ၅၀ ေက်ာ္ လို႕သာ

သတ္မွတ္ထားလွ်က္ပင္ရွိေသး၏။

ဘၾကီးစကား တည္ေလစြ ျပတ္သားလွေပစြ တည္းခိုရာ ေဟာ္တယ္ အနားသို႕ေရာက္ရွိလာေလသျဖင့္ စကားေျပာစက္အားဖြင့္ကာ

ထုတ္ဆက္လုိက္ေလေသာအခါ

“ ေဟ အေတာ္ကဲတဲ႕ေမာင္ေဇာ္ရဲ  ငါ အခု ဂ်လန္ အေလာ္ မွာ ေဟ႕ ညစာစားသံုးေနသဗ်ာ မင္႕အဲ႕ ကို လာခဲ႕ေဟ႕ ”

“  ဟုတ္ပါျပီ ဘၾကီး ေရ ကၽြန္ေတာ္ ဂ်လန္ အေလာ ေရာ မေလာ ေရာ ေရာက္ေအာင္လာခဲ႕ပါမယ္ဗ်ာ ဘၾကီးဘယ္ဆိုင္မွာ စားသံုးေနတယ္

 ဆိုတာကိုသာ ေျပာၾကားေတာ္မူပါ ဘၾကီး ”

“ ေအး..ေအး ေကာင္းသကြဲ႕  ”

“ ဘၾကီးေရ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ဘၾကီးေျပာတဲ႕ဆုိင္ေရွ႕ေရာက္ေနပါျပီဗ်ာ အသားျဖဴျဖဴ အရပ္ရွည္ရွည္နဲ႕ ခန္႕ညားတဲ႕ရုပ္သြင္နဲ႕

 အရမ္းလန္းတဲ႕ ေကာင္မေလးလက္ကိုတြဲထားတာ ကၽြန္ေတာ္ပါဗ် ”

“ ေအး ..ငါေတြ႕ပီေဟ႕ ငါလက္ေထာင္ထားတယ္ ဒီဖက္ကို လာခဲ႕ေဟ႕  ”

ကၽြႏု္ပ္လည္း လက္ကိုသာ ေတြ႕ရျပီး လူကိုေသေသခ်ာခ်ာမျမင္ရ ေသာေၾကာင့္ အနားကပ္ကာ တိုးသြားျပီးသကာလ

လား..လား ေတြ႕ပါျပီဗ်ာ နာမည္ၾကီး ေရွာင္လင္ေက်ာင္းေရာက္ ဘၾကီးတုတ္ လြဲသကာမွ တက္တက္စင္ ေအာင္လြဲ  အလတ္ၾကီး အသက္

၅၀ ေတာ့ ေက်ာ္မည္မထင္ေအာင္ နုပ်ိဳလတ္ဆတ္ ဖလန္းဖလန္းထ လွ်က္ပင္ရွိေနေသး၏ မိတ္ဆက္ၾကျပီးအသီးအသီး

အေတြ႕အၾကံဳမ်ားေၾကာင့္ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္မ်ား သဖြယ္ ခင္မင္ၾကကုန္ေလ၏ ။

ထိုေတာ့မွ ဘၾကီးလည္း သူ႕အေၾကာင္း ကို အိတ္သြန္ ဖာေမွာက္ ေျပာၾကားေလေတာ့သည္ ။

“ အေတာ္ကဲတဲ႕ေမာင္ ေဇာ္ရဲေရ ငါေတာ့ ပတ္စပို႕ေပ်ာက္ေနတယ္ ေဟ႕ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ျပီး ဘာမွကိုမစားနုိင္ေတာ့ဘူးေဟ႕ ”

ဘၾကီးစကားမွန္ကန္ေလစြ စားပြဲေပၚတြင္ ျပည့္လွ်ံေနေသာ အစားအေသာက္မ်ားက ပန္းကန္သာ က်န္ေလေတာ့သည္ စားပြဲနွင့္ပင္မဆံ့ ။

“ ဘယ္လိုျဖစ္ရတာတုန္း ဘၾကီးေရ  လာတာမွ၁ရက္ထဲ ပတ္စပိုစ္႕ေပ်ာက္ရတယ္လို႕ဗ်ာ  ”

“ ေအးကြာ ငါက နုိင္ငံခ်ားဆိုတာ ဖလပ္ဖလပ္ ထေအာင္ ေထာင္းလေမာင္းေၾကေအာင္သြားေနတာပါကြာ အခုမွ ေက်ာ္မေကာင္းၾကားမေကာင္း

 ပတ္စပိုစ္႕ ေပ်ာက္ရတယ္လို႕ကြာ ” တင္းဒယ္ တင္းဒယ္ ဆိုျပီး ေအသင္ခ်ိဳေဆြသီခ်င္းေတာင္ ဆုိေနပါ့သကား ဘၾကီး။

ဘၾကီးတုတ္ ဆိုသည္ကား အျခားမဟုတ္ မေသာက္မစားနွင့္ အင္မတန္မွ ခန္႕ညားထယ္၀ါသူၾကီးပါ လား။။။

ဘၾကီးလည္း ပတ္စပို႕ေပ်ာက္ေသာေၾကာင့္ စိတ္မေကာင္းစြာ ေဟာ္တယ္သို႕ခ်ီတက္ေတာ္မူၾကေလသည္။

ေဟာ္တယ္သို႕ေရာက္ျပီးသကာလ ဘၾကီးလည္းမ်က္နွာမသာမယာနွင့္ပင္ ကြမ္းယာအား  တဗ်စ္ဗ်စ္ ၀ါးကာ ေရသန္႕ဘူး လြတ္ထဲသို႕ေထြး

ထည့္သည္ကိုျမင္ရျပီးသကာလ အင္မတန္မွ နုိင္ငံၾကီးသား ပီသေသာ စည္းကမ္းရွိေသာ ဘၾကီးတုတ္ ဟု

မွတ္ခ်က္ခ်မိကုန္ေလ၏( ေနာက္လာေနာက္သားမ်ား အတုယူကုန္)

ဘၾကီးလည္း ေဟာ္တယ္အခန္းအတြင္းရွိ လွည္းေနေလွေအာင္း ျမင္းေစာင္း မက်န္ ဆိုသလိုပဲ ကုတင္မ်ား လွန္ျခင္း ေစာင္မ်ားလွန္ျခင္း

အ၀တ္ေသတၱာအား ေမွာက္ျခင္း အ၀တ္အထည္မ်ားကိုလြင့္ျပစ္ကာ ရွာျပီးသကာလ ပိုးသာကုန္ေမာင္ပံု ေစာင္းမတတ္ဆိုသလို

ဒံုရင္းမေတြ႕သည္က မေတြ႕သည္ပင္။ ထုိေနာက္ အိပ္စက္အနားယူေနေသာ ဘၾကီးတုပ္သူငယ္ခ်င္းအား ပုဆိုးပါ မခ်န္ လွန္ရွာျပီးသကာလ

 ဘၾကီးတုပ္လည္း စိတ္ပ်က္စြာျဖင့္

“ ငါတစ္ကယ္ေပ်ာက္ျပီ လို႕ပဲ သတ္မွတ္လုိက္ပါပီ ေဇာ္ရဲရာ နက္ျဖန္ သံအမတ္ၾကီးပဲေတြ႕ရမလား ဘယ္သူေတြ႕ရမလည္း မသိေတာ့ပါဘူးကြာ

ငါ့အျဖစ္နွယ္ဆိုးပါတယ္ကြာ ငါ မလိုင္လံုး အသြင္းအထုတ္လုပ္ ပါမယ္ ဆိုေနမွ လဖြတ္ကြာ ”

ဟု ညည္းတြားျပီးသကာလ ဘၾကီးတုတ္ သူ၏ ေက်ာပိုးအိတ္ အျပင္သို႕ လက္ႏွဳိက္ ျပီးထုတ္လိုက္ ေသာ္အခ်ိန္တြင္ မည္းမည္းေလး

စာအုပ္စာအုပ္.............

" ေဟးးးးးးးးးးးးး " ဘၾကီးတုတ္၏ အလန္႕တၾကားေအာ္သံ "  ေတြ႕ျပီးေဟ႕ ေတြ႕ျပီေဟ႕ “ ဟုေၾကြးေၾကာ္ကာ

ေဟာက္သံပင္ထြက္ေနျပီ ျဖစ္ေသာ သူ႕သူငယ္ခ်င္းလည္း မေနရ အတင္းနွိဳးကာ

“ သူငယ္ခ်င္း ငါ့ပတ္စဘုတ္ ျပန္ေတြ႕ပီေဟ႕ ျပန္ေတြ႕ျပီေဟ႕ ၀မ္းသာလြန္းလို႕ပါသူငယ္ခ်င္းရာ ၀မ္းသာလြန္းလို႕ပါဟ

…ျပန္အိပ္လို႕ရပီသူငယ္ခ်င္း …….ေဟး ဟုတ္ပီေဟ႕ မလုိင္လံုး အသြင္းအထုတ္ ျပန္လုပ္လို႕ျပီေဟ႕……………ကဲကဲ

 ပတ္စဘုတ္ ျပန္ေတြ႕တဲ႕အထိမ္းအမွတ္အေန႕နဲ႕ မနက္ျဖန္ အနွိပ္ခန္း မွာ အပူထုတ္မယ္ေဟ႕ ……..”

“ ကဲ  ကဲ အေတာ္ကဲတဲ႕ေမာင္ေဇာ္ရဲေရ ဘၾကီး ၀မ္းသာတဲ႕အထိမ္းအမွတ္နဲ႕ ဘၾကီးမင္းတို႕ကို ပညာျပမယ္ေဟ႕ ၾကည့္ၾကၾကည့္ၾက”

ဟု ရုပ္တည္ၾကီးနဲ႕ဆိုကာ  သူငယ္ေတာ္အကအား ကျပ အသံုေတာ္ခံပါေလေတာ့သည္………

ေအာ္.. ငယ္ငယ္တုန္းက ေမာင္တုတ္ ၾကီးေတာ့ ကိုတုတ္ ..ဦးတုတ္ နဲ႕ အခု ေတာ့ဘၾကီးတုတ္ တစ္ျဖစ္လည္း ဘၾကီးတုတ္ကေတာ့ ျဖင့္

အဖက္ဖက္ကပညာျပည့္စံုပါေပတယ္ ဘၾကီးတုတ္။


18/03/2012 တြင္ ဘၾကီးတုတ္နွင့္ေတြ႕ဆံုျခင္းအထိမ္းအမွတ္ ျဖင့္ ေရးသားဂုဏ္ျပဳပါသည္။









Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on March 24, 2012, 09:16:46 AM
ေမာ္ကြန္းထိမ္း ဆို
   ျဖစ္ရေလနဲ၊ လူဆင္းရဲငယ္၊ ပဲ၀က္ရက္စပက္၊ တစ္ဗုတ္စာႏွင့္၊ က်ိဳးရာမဲ႕သီး၊ ေနပူၾကီးကို တထီးလြားလြား နင့္မယားက၊ ေစစားခိုင္းခန္႕၊ခရီးနယ္စန္႕ပေလ၊ ေရြေက်ာင္းေျမာက္ကို၊ ေျခာက္ယူဇနာ၊ ေတာင္မွထိုဟန္၊ ၁၂ယူဇနာ၊ သခၤ်ာမခ်ိဳ႕၊ တန္းပို႕တဲ႕၊ ၂ေက်ာင္းျပန္ကို၊ ျမဴဆန္ေလာက္ေသး၊ ပဲ၀က္အေန၊ၾကိတ္စာေၾကတဲ႕ ရက္စပက္ကေလးနဲ၊ ေကာ္နက္ရွင္ကိုမေၾကာက္၊ သက္စြန္႕ၾကိဳးပမ္း၊ ေသြးသန္ပင္ခန္းေလာက္ေအာင္ တရၾကမ္းတင္ခဲ႕တယ္၊ ေကာ္နက္ရွင္ ၁kb/hr လည္းေထာက္ခဲ႕ျပီ၊ ေနာက္ဆိုေလာ၍ကေရာကပါး နင္မသြားနဲ႕ေတာ့၊ နင့္ထားတဲ႕ ရက္စပက္အညံ၊ ပဲ၀က္ခန္႕ကို၊ သန္႕သန္႕ရွိေစ၊ အျခားရွစ္ေရြး တစ္ပဲရက္စပက္ ေၾကးကို ငါေပးမည္၊ လမ္းရွည္ခရီး ေနပူၾကီးကို ေခြ်းစီးတစ္ျဖာ၊ မေျပးပါနွင့္ေတာ့၊သည္ရက္စပက္ တစ္ပဲနွင့္၊ ေရာင့္ရဲကာ ေနပါေတာ့ဟဲအရပ္သား။

ဗုတ္သူခိုးေမာင္ေမာင္ျပန္ဆုိ
   တင္ပါသည္ ေမာ္ကြန္းခင္ဗ်ား၊ သနားေတာ္မူ တစ္ပဲဆိုတဲ႕ ထုိရက္စပက္ျဖဴကိုလည္း ယူပါမည္၊ ဗုတ္ခိုးေရာင္းခ၊ အဖိုရတဲ႕၊ ရက္စပက္ေလးေရြး၊ ျမိဳ႕ရိုးၾကားမွာ၊ သူေနရွာတဲ႕၊ ဟိုဟာေလးကိုလည္း၊ ေျပး၍ယူခ်င္လွပါေသးသည္၊ အထည့္အထုပ္၊ ရက္စပက္ သာဟုတ္ပါေစ၊ ျဖဳတ္မ်က္လံုးေလာက္၊ ေသးလုိ႕ပင္ေပ်က္ကတဲ၊ မေထာက္မမူ အနည္းငယ္မွ်ကိုလို႕၊ တပ္ကရယ္မျပဳသင့္ဘူးး၊ ရက္စပက္၊ ကာမဂုဏ္၊ အတန္းတက္ကိစၥနွင့္ၾကံဳလာေသာ္အခါ၊ အာရံုကိုျဖတ္နုိင္ခဲ လွပါသည္၊ ေက်ာင္းတြင္ေမာ္ကြန္းခင္ဗ်ား။

ေမာ္ကြန္းထိမ္းျပန္ဆို   
   လုလင္ေယာက်ၤား အရပ္သားငယ္၊ သြားမည္ေတာင္တာ၊ ယူဇနာေျခာက္ျပန္၊ ဆမတန္ ေကာ္နက္ရွင္ ေနွးေသးသည္၊ ပူဆာညိဳးေခြ၊ ပင္ပန္းလို႕ေသေတာ့မည္၊ နင့္ရက္စပက္ ကိုထား၊ သဲပူျပင္ကို နင္မသြားနဲ႕ေတာ့၊ မယားၾကင္ရာနင့္သည္းခ်ာမွာ၊ မ်က္နွာရသေလာက္၊ စိတ္ရြင္လန္း၊ ၀မ္းပန္းေျမာက္ေအာင္၊ ၅၀၀ ရက္စပက္၊ ေက်ာင္းသားၾကီးအဆင့္ကိုမၾကာေပးမည္ဟဲ႕၊ ေ၀းလွသည့္ ေနရာ၊ ျမိဳ႕ရိုးမွာ ၀ွက္ခဲ႕တဲ႕၊ ပဲ၀က္ဟာကို၊ မေထာက္မထား၊ မတာမကြယ္၊ တဏွာကိုပယ္ပါေရာ့၊ ကိုယ္၀ယ္အသက္၊ မေထာက္မထား၊ မတက္သြားမိလို႕၊ ဆံုးပါးပ်က္ခဲ႕လွ်င္၊ ပဲ၀က္ရက္စပက္၊ မကယ္ရွာဘူး၊ ပိုေတာ ခ်ိန္ခဲ႕ ရက္ပစက္ ၅၀၀ပင္ ရမွာကို၊ စိတ္ခ်ေနပါေတာ့ ေလဟဲ႕၊ အရပ္သား၊
(ဤအခန္းတြင္ ရက္စပက္ ၁၀၊ ၂၀၊ ၅၀၊ ၁၀၀၊ ၂၀၀၊ မွစ၍ဆထက္ဆထက္ ေပးည္စကားမ်ားမွာ စကားခ်ပ္၍ေျပာေစ)
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on April 12, 2012, 03:34:19 PM
ေမာင္ေမာင္ရဲ နွင့္ အခ်စ္နတ္တကၠသိုလ္


တစ္ေန႕သ၌ က်ႏုပ္ ေမာင္ေမာင္ရဲသည္ မဒမ္ရဲ ခ်က္ထားေသာ ငါးရံအူဆီျပန္ မရမ္းသီးသတ္ ပီၾကီးဟင္း နဲ႕ထမင္းသံုးပန္းကန္ စားျပီးသကာလ  ေလးလံထုိင္းမွီဳင္းလွေသာ ဘုတ္ၾကီးခႏၵာကိုယ္ၾကီးအား မနုိင့္တစ္နုိင္သက္လွ်က္ TV ေရွ႕သို႕ သြားကာ  ဆိုဖာ ေပၚတြင္ ထုိင္လ်က္သား စတင္ငိုက္မ်ည္းပါေလေတာ့သည္။

ထိုစဥ္အခ်ိန္တြင္ စိတ္အလွ်င္သည္ ျပိဳးကနဲ ပ်က္ကနဲ ျဖစ္ျပီးေနာက္ ျမဴခိုးေတြ ေ၀သလုိမ်ိဳးျဖစ္ကာ အရာရာကို သဲသဲကြဲကြဲ မျမင္ရေတာ့ေခ်……..
စိတ္အလွ်င္ ေအးကနဲေအးကနဲ ျဖစ္ကာသြားျပီးေနာက္…..
မ်က္လံုးကိုအားယူဖြင့္ၾကည့္လုိက္ေသာ္အခါတြင္မူ အခ်ားမဟုတ္ ..
အခ်စ္နတ္တကၠသိုလ္ ဟူေသာ ၾကီးက်ယ္ခန္းနားျမင့္မား လွသည့္ မုဒ္ဦးၾကီးကို ငြားငြားစြင့္စြင့္မ်က္၀ါးထင္ထင္ ေတြ႕ျမင္လုိက္ရပါေတာ့သည္။
 ျပင္းျပစြာသိခ်င္လွေသာ္စိတ္ကား ထိမ္းခ်ဴပ္နုိင္စြမ္း အလွ်င္မရွိေပ…..ထိုစိတ္အားအေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္ ၀င္ေပါက္အား ေျခဦးတည္ကာ လွ်မ္းေလွ်ာက္လုိက္ေသာ္အခါတြင္ေတာ့ မွဒ္ဦးမွာ မွန္ၾကီးတစ္ခု ကာစီးထားလွ်က္ ရွိေပ၏။

နတ္တကၠသို္လ္္သို႕ ၀င္လုိလွ်င္ လိုက္နာရန္စည္းကမ္းမ်ား ဟူေသာ္ သတိေပးခ်က္က အထင္းသား…
၁.user name ျဖည့္ပါ
၂.password ျဖည့္ပါ
၃. ၀င္ေရာက္ၾကည့္ရွဴ႕လိုေသာ္ ၾကာျမင့္ခ်ိန္ကိုျဖည့္ပါ

ျပီးလွ်င္၀င္ပါ ဟူ၍ ပင္ျဖစ္ေပေတာ့သည္။
ထိုေၾကာင့္အခ်ိန္အခါၾကံဳတံုး အခ်ိန္မဆြဲေတာ့ပဲ အလွ်င္အျမန္ျဖည့္ကာ နွိပ္လုိက္ေသာအခ်ိန္တြင္ ကဒ္ျပားေလးတစ္ကဒ္ ထြက္ၾကာလာကာ သတိေပးစာတန္းနဲ႕အတူ ဖတ္၇ွဴ႕ေလ႕လာလုိက္ေလေတာ့သည္။
ဤကဒ္ျပားကို နတ္တကၠသိုလ္ သို႕၀င္ေရာက္ေနေသာ အခ်ိန္ တုိင္းခ်ိတ္ဆြဲထားရမည္ျဖစ္ပါသည္။ လံုခ်ံဳေရးမ်ားက စစ္ေဆးေျမးျမန္းသည့္အခါ ဤ ကဒ္ျပားအား ျပသရမည္ျဖစ္ပါသည္။

အင္းေပါ့ေလ ၾကီးက်ယ္ျမင့္ျမတ္လွတဲ႕ တကၠသိုလ္ေတာ္ၾကိးေပပဲ အဲ႕သေလာက္ေတာ့ ရွိမွာေပါ့ ဟူ စိတ္တြင္မွတ္လွ်က္ ဆက္လက္လွမ္းေလွ်ာက္ေလေတာ့သည္။

မ်ားမၾကာမွီကာလ အတြင္း၌ ဘုတ္ကေလးမ်ား နည္းမ်ားမဆိုသနားၾကပါခင္ဗ်ာ သနားၾကပါခင္ဗ်ာ ဟူေသာ္ သနားစဖြယ္အသံကေလး က နားထဲသို႕ ညက္ညက္ေညာေညာ ၀င္ေရာက္လာေလရာ အသံလာရာ ဖက္သို႕ မ်က္စိ ကစားလုိက္ေလရာ

‘သနားၾကပါခင္ဗ်ာ သနားၾကပါ က်န္ေတာ္ နာမည္ ဇိုးေလး ပါ တကၠသိုလ္မွာ ပညာတတ္ျဖစ္ခ်င္လြန္းလို႕ အတန္းတက္ခ်င္လြန္းလို႕ ဘုတ္မ်ား အလွဴခံ ေနရခ်င္းျဖစ္ပါတယ္ ပညာတတ္ျဖစ္ခ်င္လြန္းေသာ္ ဇိုးေလးပါခင္ညာ ခင္ညာ ဟုဆိုကာ ေရွ႕တြင္ ဇိုးေလး တင္ထားေသာ ပိုစ္႕မ်ားလင့္ဟု ဆိုကာ လင့္ေပါင္းမ်ားစြာကို ေတြ႕ရွီေလရာ

ေအာ္ပညာတတ္ျဖစ္ခ်င္လြန္းေသာ ဇိုးေလးအား ၀င္ဘုတ္ေပးမွ ပါပဲဟူေသာ္စိတ္နဲ႕အတူ လင့္မ်ားကို၀င္ကာ ဘုတ္ခ်ိီးျမင့္ လုိက္ေလေတာ့သည္။

ဆက္လက္၍ ေတာင္ၾကည့္ေျမာက္ၾကည့္ျဖင့္ ေလွ်ာက္လမ္းေလရာ
တစ္ေနရာအေရာက္တြင္ …..ဟိတ္ ခနရပ္ ဟူေသာ္ ခန္႕ညားလွသည့္အသံနွင့္အတူ အနီေရာင္၀တ္ စံုနဲ႕လံုျခံဳေရးတံဆိပ္ ပါ အိတ္ၾကီး ဟူေသာ နာမည္က ထင္ထင္ရွားရွား။
မင္းကဒ္ခနေပး ငါစစ္မလို႕ ငါကဒီေက်ာင္းက လံုျခံဳေရးကြ
ဟုတ္ကဲ့ပါအစ္ကို ေရာ့။။ အတန္ၾကာကဒ္အားစစ္ေဆးျပီးသကာလ
ေအးမင့္ၾကာျမင့္ခ်ိန္က ၁နာရီပဲေနာ္ ၁ နာရီျပည့္ရင္ မင္းျပန္ထြက္ရမယ္ ေက်ာင္းထဲမွာ ေနပိုင္ခြင့္မရွီေတာ့ဘူး
ဟုတ္ဟုတ္ က်န္ေတာ္လုိက္နာပါမယ္….ခင္ဗ်ာ

ဆက္လက္ေလွ်ာက္လမ္း၍ နာရီကိုၾကည့္လို္ကေတာ့ ဇိုးေလးနွင့္ လံုခ်ံဳေရး အိတ္ၾကီးနဲ႕ပင္ မိနစ္၂၀ ေလာက္ ကုန္သြားေလျပီ။
မျဖစ္ေခ်ဘူး ငါျမန္ျမန္လုိက္ၾကည့္မွေတာ္ၾကာၾကေပမယ္။
နတ္တကၠသို္လ္၏ ေခ်ာင္က်က် တစ္ေနရာအေရာက္တြင္ေတာ့ နတ္၀တ္စံု ပ်ိဳးပ်ိဳးပ်က္ပ်က္နဲ႕အတူ လက္ေတာ့ ၂လံုး pc ၁လံုး tab ၁လံုးေရွ႕မွာခ်လ်က္ တေတာက္ေတာက္နွင့္ ကီးဘုတ္ ကိုအဆက္မျပတ္ေခါက္ေနေသာ အဆိုပါလူအား စိတ္၀င္စားသြားသျဖင့္အနားတိုးကပ္ ၍ ၾကည့္ရွဴ႕လုိက္ေသာအခါတြင္ ……အျခားဟုတ္ယိုးလား……လူ႕ျပည္တြင္…..နာမည္ေက်ာ္ၾကားလွေသာ အခ်စ္တကၠသို္လ္ တြင္ ဇာတ္လမ္းမ်ားကို တစ္စိုက္မတ္မတ္ တင္ဆက္ေရးသားခဲ႕ေသာ္ နတ္သား ပင္ျဖစ္ေပေတာ့သည္။ အခ်စ္တကၠသို္လ္တြင္လည္း ခင္မင္လွေသာ္ေၾကာင့္
“ေဟ႕နတ္သား ဘာေတြလုပ္ေနတာလည္းကြ”
“ဟာ ရဲရဲ နင္ဒီေရာက္လာပီလား ေအးဟာ ငါ့အျဖစ္က ဆုိးပါတယ္ ေအ ငါ လူဘ၀တုနး္က စာအရမး္ေရးနုိင္ျပီးလူေတြကို အက်ိဳးျပဳခဲ႕ေတာ့ အခုနတ္သား ျဖစ္တဲ႕အခ်ိန္မွာ နတ္သမီးေတြနဲ႕ ခံစားခြင့္မျပဳပဲ သၾကားမင္းၾကီး ဦးမာျပံဳး က ငါ့ကို နတ္စာရင္းအင္းဌာနဲ႕ မွတ္တမ္းမွတ္ရာ ဌာနမွာ စံစားေစတယ္ဟာ ဒီေတာ့ ငါ့မွတစ္ေန႕တစ္ေန႕ ရိုက္လုိက္ရတဲ႕စာေတြဟာ အိပ္ခ်ိန္ေတာင္မရပါဘူးဟာ ငါေနာက္မွနင္နဲ႕ေအးေဆးေျပာမယ္ အခုငါ့အလုပ္မျပီးေသးလို”႕ဟု ဆိုကာ လူ႕ဘ၀က အၾကင့္အတုိင္း အနီျပ က မိန္႕မိန္႕ၾကီးလုပ္ေနပါေတာ့သည္

ေအာ္နတ္သား နတ္သား အခုထိ ရုိက္ေနတုန္းပါလား နတ္သားတုန္းကလည္းရုိက္ နတ္သား၂ထပ္ကြမ္းျဖစ္ေတာ့လည္းရုိက္ေနတုန္းပဲ။။။

တစ္ေနရာအေရာက္တြင္ ေကာ္ပီေပ႕ ေကာ္ပီေပ႕ ဟု အဆက္မျပတ္ရြတ္ဆိုေနသံကိုၾကားသျဖင့္ အနားကပ္သြားရာ ………အခ်စ္တကၠသိုလ္တြင္…အလြန္တရာမွ ေကာ္ပီေပ႕လွေသာ…….ေကာ္ပီေပ႕ ဘုရင္ၾကီး ဂရုၾကီး မာစတာၾကီး ေမာင္ေမာင္မွိန္ ပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။
အနီးအနားတြင္ရပ္ေစာင့္ေနေသာ လံုျခံဳေရး၀တ္စံုျဖင့္တစ္ေယာက္အား ခ်ဥ္းကပ္၍
“ေနာင္ၾကီး……….နာမည္ဘယ္လုိေခၚသတုန္းဗ်”
“အိမ္းငါ့နာမည္ …………ငါ့နာမည္က ဖင္ျဖဴနတ္ေမး တဲ႕က”….ဟုဆိုကာ နတ္သုတ္ဒါကြမ္းအား ဗ်စ္ကနဲေထြးလိုက္ေလေတာ့သည္။
“ဟုတ္ကဲ႕ နတ္ေမးခင္ဗ်ာ ဟိုနားကတစ္ေယာက္က ဘာလို႕ေေကာ္ပီေပ႕ေကာ္ပီေပ႕ လုိ႕အဆက္မျပတ္ေအာ္ေနရတာလည္းဟင္”
“အိမ္း ဒိီလုိကြဲ႕ ဒီေကာင္ေလးက လူ႕ဘ၀တုနး္ကေပါ့ကြာ အခ်စ္တကၠသိုလ္ဆိုတဲ႕ ေနရာမွာ အင္မတန္မွ ေကာ္ပီေပ႕ လုပ္တာကြ အဲ႕မွာ အလုပ္လုပ္တဲ႕ ကထိကေတြ ပါေမာကၡေတြေတာင္ အေတာ္ေလးဒုတ္ခေရာက္ကုန္ၾကတယ္ကြာ တင္တဲ႕ဟာေတြ ေပါင္းရဖ်က္ရ ဟိုဟာခံရဒီဟာခံရနဲ႕ ညညဆိုအိပ္ေတာင္မအိပ္နုိင္ပဲအလုပ္လုပ္ၾကရတယ္ကြ ဒီေတာ့ ဒီေကာင္တင္ေပးတဲ႕ ကုသိုလ္ေၾကာင့္ နတ္ျပည္ေရာက္လာေသာ္လည္း ေကာ္ပီေပ႕လုပ္တဲ႕အက်ိဳးေၾကာင့္ ေကာ္ပီေပ႕ ေကာ္ပီေပ႕လုိ႕႔ပဲ အျမဲေအာ္ေနရေတာ့တာေပါ့ကြာ…..
ဒါေတာင္ ဒီေန႕မို႕လို႕ေဟ တစ္ခ်ိဳ႕က ၂ရက္တစ္ခါ ဥပမာ လူေလး တို႕ ကားက တို႕ တို႕လည္း တစ္ခါတစ္ခါ၀င္ေအာ္ရတယ္ကြ”
ဟုတ္ နတ္ေမး မွ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ရွင္းျပပါေတာ့သည္။

အခ်ိန္လည္းအေတာ္အတန္လင့္သြားပီမို႕ က်န္ရွိေနသာ္ နာရီ၀က္အားအသံုးခ်ရန္ ဆက္လက္၍ အတြင္းပိုင္းသို႕၀င္ေရာက္ ေလေတာ့သည္။
တစ္ေနရာအေရာက္တြင္ အုပ္စုလုိက္ထုိင္ေန၍ စင္ေပါမွ တစ္ေယာက္မွ ၀တ္လစ္စစ္လစ္ပံုမ်ားကို တစ္ပံုခ်င္းလွန္ျပေနေလရာ အခ်ားသူမဟုတ္ နတ္ဂ်ာၾကီးပင္ ျဖစ္ေလေတာ့သည္။ စင္ေအာက္မွလက္ခုတ္လက္၀ါးတီး အားေပးေနၾကသူမ်ားမွာ နည္းနည္းေနာေနာ မဟုတ္ေပ။ နတ္ဂ်ာၾကီး ကြ နတ္ဂ်ာၾကီး ကြ ဟူေသာအားေပးသံမ်ားလည္း ပတ္၀န္းက်င္မွာ လြင့္ပ်ံေနေလေတာ့သည္။

တစ္ေနရာအေရာက္တြင္ေတာ့ “ဗုတ္ေတြနုတ္မယ္ ဒီပိုစ္႕ကိုပဲ နတ္ကိုနတ္မယ္ ဒီလိုအခ်ိန္ခါကြယ္ ဟိုမွာ ဒီမွာရယ္ ပိုစ္႕ေတြေပါတယ္ ဒီလုိတစ္ဗုတ္ပီး တစ္ဗုတ္နုတ္မယ္……..မၾကိဳက္တဲ႕သူေတြရင္ မိုင္းနပ္ေလးကို ေတာင္း…..”
အုပ္စုလုိက္ သီခ်င္းဆိုေနၾကေသာ အုပ္စုတစ္စုကိုလည္း အမွတ္မထင္ေတြ႕လုိက္ မိေသး၏

တစ္ေနရာအေရာက္တြင္မူ မန္ယူတြ မန္ယူတြ ဟူေသာ္အသံေသးေသးေလးနွင့္နတ္ေသးေသးေလးအား ေတြ႕ေလေတာ့သည္ နတ္ေဂ်း နင့္ နတ္ဂိ ……..သူတို႕၏ ေသးငယ္လွေသာ္ခႏၵကိုယ္နွင့္ မလုိက္ဖက္စြာနတ္၀တ္နတ္စားမ်ားက အပံုလုိက္ ေအာက္တြင္က်ေနေလ၏။ ၂ေယာက္သား ps9 နွင့္ ေဘာကန္ေနၾကခ်င္းျဖစ္ေလသည္။ အရက္ပုလင္း မ်ားက ေဘးတြင္ ျပန္႕ၾကဲလွ်က္။


အေနွာက္အယွက္မေပးခ်င္၍ ဆက္လက္ေလွ်ာက္လွမ္းလာေလရာ အေဆာင္တစ္ခုအားေတြ႕ရွီျပီး တံခါးေပါက္အား ဖြင့္၍ ၀င္မည့္အလုပ္

‘guess ၁၀၁ သင္သည္ ဤအခန္းသို႕၀င္ခြင့္မရွီေပ ဤ အခန္းသည္ ထိန္းသိမ္းထားေသာ အခန္းပင္ျဖစ္ေလ၏ ၀င္ဖို႕ၾကိဳးစားလွ်င္ ပုဒ္မ ေပါင္း၁ေသာင္းျဖင့္သင့္အား တရားစြဲနုိင္ေလသည္ ဟူအသံထည္ထည္၀ါ၀ါၾကီးအား ၾကားေလရာ ရင္းနွီးေနေသာအသံျဖစ္သျဖင့္ အသည္းအသန္စဥ္းစားလိုက္ေလရာ ဦးထြန္းေအး ဟုတ္သပါ့ ဦးထြန္းေအး အသံၾကီးပင္ျဖစ္ေလသည္။

က်ႏုပ္လည္း စိတ္၀င္စားစြာျဖင့္ ဆက္လက္ အထဲသို႕၀င္မည္အလုပ္။။။။။။

“ေမာင္ ထေတာ့ေလ ေနေတာင္ေစာင္းေနပီ ေခါင္းကိုက္ေနမယ္” ဟူေသာ္မဒမ္ရဲ၏ အသံေၾကာင့္ နတ္ျပည္မွ လူျပည္သို႕ျပန္လည္ ေရာက္ရွီလာေလေတာ့သည္ စိတ္ထဲတြင္ေတာ့ ေနာက္တစ္ခါ အိပ္ရင္ ထပ္သြားဦးမယ္ ဟု စိတ္တဲတြင္ေတာ့ ၾကံဳး၀ါးလုိက္ေလေတာသည္။

ပံုဤဇာတ္လမ္းတြင္ပါ၀င္ေသာ နာမည္နာမ မ်ားအတြက္ ၾကိဳတင္ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းမည္မဟုတ္သလို နာမည္မ်ားလည္းေျပာင္းေပးမည္မဟုတ္ေပ နာမည္တူမရွား နတ္တူ မရွားတဲ႕ ။။။
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: W!re on April 13, 2012, 01:37:59 PM
mmcybermedia မွာ ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတဲ့ ခ်က္တင္အေၾကာင္းသေရာ္စာေလး ဒီမွာပါ တင္လိုက္ပါတယ္။

ခ်က္တင္ထဲမွာ Q ေနရင္းခံစားမိတာက ခ်က္တင္ထိုင္ေသာသူမ်ား သူငယ္ျပန္ကုန္ၾကသည္ဆိုတာေလးပါပဲ။ ကေလးေတြနဲ႕ စကားေျပာရသလိုျဖစ္ေနတယ္။ မယံုမရွိနဲ႕ ဥပမာေတြနဲ႕ကို ေသခ်ာရွင္းျပမယ္။ March လ အတြင္းမွာတင္ ျဖစ္ခဲ့တာေတြ။ စၿပီ။

ရန္ကုန္မွာ ၃-၄ ခါေလာက္ ဆံုခဲ့ဖူးတဲ့ ၃၀ ေက်ာ္သေဘၤာသားတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ သၾကၤန္အေျမွာက္ႏိုင္ငံကို အလည္ေရာက္ေနေတာ့ သူနဲ႕ေတြ႕ဖုိ႕ခ်ိန္းရတယ္။ သူက "အဲဒီအခ်ိန္ တားတားအား၀ူး" တဲ့။ ဘယ့္ႏွာပါလိမ့္။ ခင္ဗ်ားသူငယ္ျပန္တာ ေစာသားေနာ္လို႕ ျပန္ေျပာလိုက္ရင္လည္း စိတ္ေကာက္ဦးမယ္။
ျပည္ပေရာက္ကာစ ျမန္မာတုိ႕ရဲ႕ထံုးစံအတုိင္း Perth မွာ ေက်ာင္းတက္ခြင့္ရတဲ့ အတန္းေဖၚေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ခုမွ FB ကို ပလူျပန္ေအာင္သံုးေနတာေတြ႕တယ္။ ရန္ကုန္မွာတုန္းကေတာ့ ကြန္နက္ရွင္အေၾကာင္းျပၿပီး FB ဆုိ သံုးစရာလုိ႕ေတာင္ မထင္တတ္တဲ့ ဒီမမရဲ႕ Profile ကို အရင္က၀င္ၾကည့္လိုက္ရင္ ေသမ်ားသြားပလားလုိ႕ထင္ရေအာင္ကို ေျခာက္ေသြ႕ေနခဲ့တာ။ ခုက်ေတာ့လည္း အရက္သမား ေထာင္ကလြတ္လာသလိုကိုျဖစ္လုိ႕။ သူက လာအက္သြားတာနဲ႕ သူ႕ဂ်ီေတာ့ေလး လွမ္းအက္ၿပီး ႏႈတ္ဆက္လုိက္တာကို ျပန္ေျပာတာက "ဘူမ်ားယဲခ်င့္" တဲ့။ ငါ့ႏွယ္။
အရင္ရည္းစားနဲ႕ ပတ္သတ္ၿပီးေတာ့ ခင္ခဲ့တဲ့ အန္တီမီးမီးဆိုတာရွိတယ္။ သူ႕သမီးေလး ဒီသၾကၤန္အေျမွာက္ႏိုင္ငံမွာ ေက်ာင္းထားရင္ေကာင္းမလားဆိုၿပီး စံုစမ္းဖို႕ကၽြန္ေတာ့္ mail ေလးေပးပါဆိုလုိ႕ ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကို သြားအက္ၿပီး စကားေျပာလုိက္တယ္။ သူကဘယ္သူမွန္းမသိဘဲ အူလည္လည္နဲ႕ျပန္ေမးေနတာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ကိုမသိဘူးလား။ ေသခ်ာစဥ္းစားပါဦးဆိုၿပီး စလုိက္ေတာ့ အဲဒီကၽြန္ေတာ့္အေမအရြယ္ႀကီးက ျပန္ေျပာတာက "မီးကမသိတဲ့လူေတြနဲ႕ဆို စကားမေျပာဘူးေနာ္" တဲ့။  ျမတ္စြာဘုရား။

ကဲ... ကၽြန္ေတာ္ လူေတြနဲ႕ အံမ၀င္တာ ကၽြန္ေတာ္မွားသလား... ေျပာ။
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: အိတ္ႀကီး on April 29, 2012, 10:26:02 PM

က်ေနာ္မေျပာခ်င္လို႔ ၾကည့္ေနတာၾကာၿပီ၊ ဒီေက်ာင္းထဲမွာ အိတ္ႀကီးဆိုတဲ့ေကာင္ ဟိုေနရာလဲ စပ္စပ္၊ ဒီေနရာလဲ စပ္စပ္နဲ႔ ေနရာတစ္ကာ ေလွ်ာက္ပါေနတာ၊ ေတြ႕ရာေနရာ စာေတြေလွ်ာက္ေရး၊ ဟုတ္ေလလား မဟုတ္ေလလားမသိ၊ ေဆာ္ၾကည္တာကလဲ အလြန္အမင္းဆိုပဲ၊ ရုပ္တည္နဲ႔ ဖိန္႔ေနတာ ျဖစ္မယ္၊ ေက်ာင္းထဲမွာ ေနရာေလးရလာေတာ့ ေျမာက္ၾကြား ေျမာက္ၾကြားနဲ႔၊ ဟိုပိုစ္ကို ေရႊ႕မယ္၊ ဒီပိုကို သိမ္းမယ္နဲ႔ ေက်ာင္းသားသစ္ေတြကို ၿခိမ္းေျခာက္လိုက္ေသးတာ၊ ေက်ာင္းသူသစ္ ဝင္လာရင္ ရွိမွ်သြား ၂၈ ေခ်ာင္း(အံဆံုး ၄ ေခ်ာင္းက ႏႈတ္ထား၏)ကိုေပၚေအာင္ ပါးစပ္ကို နားရြက္ခ်ိတ္မတတ္ၿဖဲလို႔ ေခၚေတာ တစ္သိန္းအားနဲ႔ ေၾကာင္ေတာ့တာ၊

ူဒါေတာင္ ေက်ာင္းသူေတြက သူအေၾကာင္းသိေနလို႔ ျပန္မႀကိဳက္ရင္ ရမ္းခ်င္ေသး၊ ေက်ာင္သူေတြကလဲ သူ႔ဆိုဘယ္ျပန္ႀကိဳက္မလဲ၊ လူက ပိန္ပိန္ မဲေျခာက္ေျခာက္၊ ရုပ္က ဘိန္းစားကို ေပါင္ဒါမညီမညာ လိမ္းထားတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔၊ သူအနားကပ္လိုက္ရင္ အေပါစား ေဘာ္ဒီစပေရးနံ႔ကလဲ တစ္ေထာင္းေထာင္းနဲ႔ ခင္တဲ့လူေတြေတြ႕ရင္ ပိုက္ဆံေခ်း၊ ေတာအရက္ကို ေသာက္၊ ေျပာတဲ့စကားက မိုးေပၚကမဆင္း၊ ဒယ္ဒီက အေကာင္ႀကီးဆိုပဲ(အေကာင္ႀကီးဆိုေတာ့ ဆင္တို႔ ေဝလငါးတို႔ ျဖစ္ေလာက္တယ္)၊ အလုပ္ဆိုလဲ ကမာၻနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ထားတာတဲ့(အလုပ္ဆိုတဲ့ စာေလးကို အမာၻေျမပံုေပၚမွာ ကပ္ထားတာ ျဖစ္ေလာက္တယ္)၊ ေျပာေတာ့က တစ္မ်ိ္ဳး ေသာက္တာက လမ္းေဘးေရအိုးစင္၊ အလုပ္မရွိ အကိုင္မရွိ ၁၀၉-၁၁၀ ေက်ာင္းထဲမွာ တစ္ေန႔ကို ၁၂ နာရီေလာက္ရွိတာ၊

အဲေလာက္ ေက်ာင္းထဲမွာ ရွိေနမွေတာ့ ဘယ္လိုအလုပ္လုပ္ၿပီး ဘယ္ကပိုက္ဆံရလို႔ ဘာနဲ႔ထမင္းစားမေတာ့မလဲ၊ ေက်ာင္းအလုပ္ဆိုလဲ ဟိုနားပါ ဒီနားပါ၊ ခပ္စြာစြာရယ္၊ သူ႕ဆို အျပင္မွာ ေခ်ာင္းရိုက္ခ်င္တဲ့သူေတာင္ ရွိေသးဆိုပဲ၊ ေက်ာင္းသား/သူေတြဆို သူ႔ကို ရြံ႕ၾကလို႔ ခ်က္ခန္းထဲမွာ စကားမေျပာဘူး၊ သူကလဲ ခ်က္ခန္းထဲမွာ သူမ်ားေတြဆို မတူသလို မတန္သလို ဆက္ဆံတတ္တာ၊

ေတာ္ၿပီဗ်ာ၊ ဒီဘဲအေၾကာင္းေျပာရင္နဲ႔ စိတ္က ခ်ဥ္လာၿပီ၊ လူခ်င္းေတြ႕ရင္ ဖင္ကို ေဆာင့္ကန္ပစ္ဦးမယ္၊ ပါးေတြ နားေတြ ဆြဲရိုက္ပစ္ဦးမယ္၊

အိတ္ႀကီးကို မုန္းတီးေနသူ...

အိတ္ႀကီး       
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: hotsexygirl on April 30, 2012, 09:54:42 AM
ဟား ဟားး   မမအိတ္ရယ္....ေကာင္းလိုက္တဲ ့ ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ..... ;D ;D ;D ;D ;D ပိုၿပီး   ၿပီးး ၿပည္ ့စံုသြားေအာင္  ဒီလိုေလးး ထပ္ၿဖည္ ့လုိက္ေလ...
အိတ္ႀကီးကို မုန္းတီးေနသူ...အိတ္ႀကီး  အစားးး..... ဆီလိမ္းၿပီး ႏွိပ္  ယံုနဲ ့  3 ခါၿပီးေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္တဲ ့   အိတ္ၾကီးလို ့ ;D ;D ;D ;D ;D



ခင္လို ့၀င္စသြားသည္ ။
  ပံု  အိတ္ၾကီး ညီ မ  ဆက္ဆီ :-*
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zine zine on May 04, 2012, 09:57:04 AM
ေရွ႔က ျဖတ္သြားလို႔ မ်က္စေလးပစ္ျပရင္ ..500 ... ျပံဳးျပရင္ ....1000.... ခင္ခ်င္ရင္ ...1000 ... စကားေတြ တီတီတာတာလာေျပာေနခ်င္ရင္ ....2000 ...ေပးေဆာင္ရမည္..........သို႔ေသာ္.. လာမည္႔မိုးရာသီ အထူး promotion အေနျဖင္႔ .... ရည္းစားႏွင္႔ျပတ္ အသဲကြဲသျဖင္႔ တိုင္ပင္လိုလွ်င္... ရည္းစားစကားေျပာလိုလွ်င္ free......
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on July 14, 2012, 11:08:07 AM
ေပါက္တတ္ကရ ၅၀ ေတာင္ေရးေျမာက္ေရး ကိုမိုးစက္ျပန္လာခ်င္းအမွတ္တရ

လြန္ခဲ႕တဲ႕ ၁နွစ္နီးပါးေလာက္ကေပါ့ဗ်ာ………….အခ်စ္တကၠသို္လ္မွာ အရမ္းခင္စရာေကာင္းတဲ႕ အက္မင္ မိုးစက္ ဆိုတာရွိသတဲ႕။။။ သူဟာ တစ္ေန႕ၾကေတာ့ သူ၀ါသနာပါတဲ႕ သီခ်င္းဆိုခ်င္းအလုပ္ကို တစိုိက္မတ္မတ္ လုပ္ခ်င္တာေၾကာင့္ အက္မင္အဖြဲ႕ကေန အနားယူဖို႕အေၾကာင္းဖန္လာပါေတာ့တယ္……….ဒီလိုနဲ႕မိုးစက္ေလးဟာ သူ၀ါသနာပါတဲ႕အတုိင္း သီခ်င္းမ်ားကို ပလံုစတီဒီယိုမွာ စတင္သြင္းကာ စီရီးမ်ားကို စတင္ထုတ္ပါေတာ့သတဲ႕……သူရဲ႕႔ပထမဆံုး စီးရီး နာမည္ကေတာ့ မိုးစက္နဲ႕ error 403 ပါတဲ႕…….

ဒီလိုနဲ႕ မိုးစက္ေလးဟာ သူေမွ်ာ္မွန္းထားတဲ႕အတုိင္း စီရီးေပါက္အားဟာ ထင္သေလာက္မေကာင္းျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။။ ဒီေတာ့ စိတ္ဓါတ္ၾကေနတဲ႕ မိုးစက္ေလးဟာ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ဇာတ္မင္းသားေဟာင္းၾကီီး ဆုိင္းဆရာတစ္ျဖစ္လည္း စိန္ေဂၚလီ၄လံုး ပန္႕အခါတရာဆြဲ မီးေသြးနဲ႕ သြားေတြ႕ပါေတာ့တယ္။ မီးေသြးဆိုတာနယ္နယ္ရရ ဟုတ္ရိုးလား ၁မိနစ္အတြင္းမွာ အခ်က္ ၈၀ေဆာင့္နုိင္တယ္ဆိုျပီးနာမည္ၾကီးေနသူ တစ္ေယာက္ေပါ့ကြယ္။။

ဒီလိုနဲ႕ကံထလာတဲ႕ မိုးစက္ေလးဟာ မီးေသြးနဲ႕ ေပါင္းျပီး ဇာတ္ေထာင္ၾကေလသတဲ႕။။။။ မင္းသားေလးမိုးစက္ေပါ့ကြယ္။။။ အဲ႕ဇာတ္မွာပဲ ဇာတ္ကားလိပ္ ကားဆြဲ လုပ္တာကေတာ့ ဗလၾကီးေခၚ ဂိဂိပဲ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ေအာင္ျမင္လာတဲ႕ဇာတ္ၾကီးမွာ ဇာတ္မန္ေနဂ်ာ ေနရာလစ္လပ္ေနတာေၾကာင့္ ဦးဆိတ္ဖြား ဆိုတဲ႕သူ က ၀င္လုပ္ပါသတဲ႕။ ဦးဆိတ္ဖြားကေတာ့ အလြန္တရာမွ စိတ္ဆတ္ေသာ လူတစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္စိတ္ဆတ္ သလည္းဆိုေတာ့ မိန္းကေလးကလြဲရင္ က်န္တာကို ၾကည့္မရပါဘူးတဲ႕။ ဒီလုိနဲ႕ လူေဖ်ာင့္စိတ္တိုၾကီး ဦးဆိတ္ဖြား စေနဆုိင္းပညာရွင္ မီးေသြး ဇာတ္မင္းသားေလး မိုးစက္ နဲ႕ ကားလိပ္တင္ ကားလိပ္ခ် ဂိဂိ တို႕ဟာ ရိုးရိုးသားသားၾကိဳးၾကိဳးစားစားနဲ႕ ဇာတ္မ်ားကိုေဖ်ာ္ေျဖ ကျပအသံုးေတာ္ခံၾကပါသတဲ႕။ ဒီလိုနဲ႕တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႕ေအာင္ျမင္လာတဲ႕ဇာတ္ၾကီးကို ေငြေၾကးနဲ႕ ……….

မနက္ျဖန္ဆက္ရန္ အပိုိင္း၁ ျပီး၏
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: tunaye2011 on August 03, 2012, 10:05:14 AM
ဟိုအရင္တုန္းကေတာ့. ဆြမ္းအုပ္နီနီ အေမရြက္လို ့..ေပါ့ဗ်ာ... အခုေတာ့ ေခတ္ေတြေျပာင္းလာတာနဲ ့


(click to show/hide)

 ;D ;D ;D ;D ;D
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: sithu2287 on August 03, 2012, 10:44:03 AM
(click to show/hide)

 ဦးထြန္း နဲ ့ကို ပုတု ခ်က္ ခန္း ထဲ မွာစကား မေျပာ ပဲ ရပ္ရပ္သြားတာ၀ွစ္ျပီးေတာ ့  ၾကဴ ေနတာကိုး   ;) ;) ;) ;) ;) ;) ;) ;) ;)
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ႏုိးတူး on August 03, 2012, 03:53:54 PM
ဟုိတုန္းကေတာ့ ဘာ ဆုိလား ေပါ့ဗ်ာ ..
ခုေတာ့ ေခတ္ေတြ ေၿပာင္းၿပီး ဘာ ဆုိလား ၿဖစ္သြားဘီ တဲ့ ..

 ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D
(click to show/hide)
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on October 15, 2012, 11:42:40 AM
တစ္ေန႕သ၌ က်နုပ္သည္ ျပင္းျပင္းရွိသည္ နွင့္အညီ ခ်က္ခန္းကို၀င္လွ်က္ ထုိင္ေနေလရာ အဆိုပါခ်က္ခန္းသို႕ မန္ဘာအသစ္ေလ ေနမင္းေမာင္ သည္ က်န္ေတာ္အားရွည္လား ေထြျပားလွေသာ ေမးခြန္းမ်ားအား တရပ္စပ္ အားမနာစတမ္း ေမးျမန္းေလေတာ့သည္။ အဆိုပါ မင္ဘာအသစ္ေလး အကိတ္ေလး ေနမင္းေမာင္ သည္ စာေရးခ်င္ပါလွ်က္နွင့္ အေတြ႕အၾကံဳ မရွီေသးေလ ေသာေၾကာင့္ အက်နုပ္အား ကုန္ၾကမ္းေပးပါရန္ ေတာင္းဆိုေသာအခါ တတ္သည္ပညာမေနသာဆိုသလိုပင္ က်နုပ္လည္း အဆိုပါကုန္ၾကမ္းအားေပးေလ၏။

ဇာတ္လမ္းအမည္= ေနမင္းေမာင္ နွင့္ ညိဳးႏြမ္းေၾကမြသြား ေသာ ပန္းတစ္ပြင့္
 တစ္ေန႕သ၌ ျမန္မာျပည္ေျမလတ္ပိုင္း မထင္မရွားျမိဳ႕ေလး၌ အင္မတန္မွ ရိုးေသာ အေသာနံုခ်ာေသာ ထံုေသာ ေနမင္းေမာင္ ဟု အမည္နာမတြင္ေသာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရွိေလ၏
ထိုေလာက္ ထံုေသာ အေသာ ေနမင္းေမာင္ တြင္ ႏုနယ္ပ်ိဳျမစ္ေသာ အလွကို ပိုင္ဆုိင္ထားသျဖင့္ အနီးအနားတြင္ ရွီေသာ ကာလသား ကာလသမီးမ်ားက အခ်ိန္အခါမလပ္ ေနမင္းေမာင္ေလးအား မဟားဒယားျပဳရန္ ၾကံစည္ၾကကုန္ေလ၏။ ထိုေၾကာင့္ ေနမင္းေမာင္ေလးသည္လည္း အဆိုပါအင္မတိအင္မတန္ အႏၱရယ္ထူေျပာလွေသာ မထင္မရွားျမိဳ႕ေလးကို စြန္႕ခြာကာ ၾကီးပြားတိုးတက္ရန္အလို႕ငွာ မဟာရန္ကုန္ျမိဳေတာ္ၾကီးသို႕ ထြက္လာခဲ႕ေလေတာ့၏

ဤသို႕ျဖင့္ ထံုထံုအအ ေနမင္းေမာင္ေလး တစ္ေယာက္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ ၾကီးကို ေရာက္လာေသာ အခါ အဆင့္မွိလိုင္းကားမ်ား တုိက္တာမ်ား ရထားမ်ား ေရွာ့ပင္းေမာမ်ား ကို လုိက္လံေငးေမာေနရင္း လွပေျပျပစ္ေသာ ေနမင္းေမာင္အလွကို က်ားေခ်ာင္းေခ်ာင္းေနေသာ ေဇာ္ရိုး တို႕ အေပါင္းအပါ သံုးေယာက္သည္ ...........ေနမင္းေမာင္ေနာက္ မွ ထပ္ခ်ပ္မကြာ လုိက္ကာ အလစ္အငိုက္ကို ေခ်ာင္းေျမာင္းလွ်က္ရွိေလေတာ့၏။ အေတြ႕အၾကံဳမရွိလွေသးေသာ ေနမင္းေမာင္လည္း အဆိုပါေဇာရုိးတို႕အား သတိမထားမိပဲ ငမ္းသျဖင့္ လူကြယ္ရာတစ္ေနရာအေရာက္တြင္ ေဇာ္ရိုးတို႕ အဖြဲ႕မွ ကားတင္ေျပးေလေတာ့သည္။ ကားတင္းေျပးျပီ ေမွာ္ဘီအနီးရွီ တုိက္ပ်က္ၾကီးတစ္ခုတြင္ ေနမင္းေမာင္ အား ပန္းေကာင္းအညြန္႕ခ်ိဳးဆိုသလို အတင္းအဓမ အလိုမတူပဲ ျပဳလုပ္ၾကေလေတာ့သည္။ (ဤတြင္ေနမင္းေမာင္ေလးတစ္ေယာက္ ဒူးျဖင့္မ်က္ရည္သုတ္ပံုကို အေနွးကြက္ျဖင့္ျပသေစ)
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ေနမင္းေမာင္ on October 15, 2012, 12:19:59 PM
(click to show/hide)

အမေလး အမယ္ မင္းရဲ့ ေျပာရေတာ့မယ္.. :'( :'( :'( :'( (မ်က္ရည္ ကို လက္ဖမိုး ျဖင့္သုတ္ၿပီး) ကိုေဇာ္ရဲ ရယ္ ေနမင္း အ သစ္ေလး ပါ အလို ေျပာလိုက္တာ ရင္ထဲကိုခ်ိသြားတာ ပဲ ကိုေဇာ္ရယ္ ဇာတ္လမ္း ကိုနည္းနည္းဆြဲ ပါအံဳး ေရာက္တာနဲ့ တန္းလုပ္ၾကေတာ့တာ ပဲလား ........လည္ပရေစ ဘုရားေလးဘာေလးလဲ .......ေနာက္မွတက္ေပါ့ဇာတ္ရွိန္ က ....အခု ေတာ့ စမယ္မၾကံေသးဘူး တက္ေနၿပီ (ဇာတ္ရွိန္ေျပာပါတယ္) ေက်ာင္းသူေတြ ကားတင္ေျပးတာက ဟုတ္ေသးတယ္ ကိုေဇာ္ရိုးတို့ဆိုေတာ္ ....မေတြး၀ံ စရာပါပဲ ...ေနာက္ၾက ရင္ ရင္နာနာနဲ့ ကိုေဇာ္တို့ေလာကထဲ ေျခစံု ပစ္၀င္လိုက္ေတာ့မယ္ (စိတ္နာေနသာေလသံ ျဖင့္ ).....ေနာက္ပိုင္းဆက္ရန္ရွိသည္......

               ရွက္ရွက္ႏွင့့္ ၀င္ေရးေနေသာ

                    တက္သစ္စ ေလး   ေနမင္းေမာင္
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on October 16, 2012, 10:57:14 AM
ခ်က္ပုန္းၾကီးမည္းတူ ေသာင္းက်န္းေလပီ ..........ေရြျမိဳ႕ေတာ္တြင္အမူထမ္းေသာ ဗိုလ္ကေလး မင္းရဲဗလႏိုးတူ ထံသို႕ ေတာင္ မည္းတူ သတင္းေပါက္ၾကာေလ..ပီ။

စံုေတာခ်က္ တြင္ လာသမွ်အထီးအမ လူၾကီးလူငယ္မေရြး အနုိင္က်င့္ေနေသာ မည္းတူ အား ေျခမွဳန္းသုတ္သင္ရန္ ေနျပည္ေတာ္မွ ရဲမက္ ၄ဦးအားေစလြတ္ေလျပီ။ အဆိုသူမ်ားက အခ်ားမဟုတ္ စစ္မွဳစစ္ခ်ီရာတြင္အလြန္ေတာ္သူ အခ်ိန္မေရြးတုိက္နုိင္သူ ဂ်ာစစ္သား။ မူဗီအပုဒ္၁၀၀အား ၁၀မိနစ္အတြင္း အက္ဒစ္တင္းလုပ္နုိင္သူ ၃ေပမွ်က်ယ္ေသာ ေရးကူးကန္ကို ကန္႕လန္႕ျဖတ္ ၃ခါ ကူးနုိင္သူ နတ္မင္းဖီး။ စာမ်ားကိုအလြတ္ရိုက္နုိင္သူ ပီဒီအက္မ်ားကို တစ္ေန႕တဲအပုဒ္၁၀၀ ေက်ာ္ဖန္တီးနုိင္သူ ျမက္ပင္ အပင္တစ္ရာအား တမဟုတ္ခ်င္းခုန္ကူးနုိင္သူ နတ္ဆိုးရူး နွင့္ ဟုမ္းမိတ္မ်ားကိုသာ သီးသန္႕တင္သူ အကုန္အစံုလည္းရသည့္ လယ္ကြက္မ်ားကို ဒုတ္တိုတစ္ေခ်ာင္းနွင့္ မနားတမ္းထြန္နုိင္သူ ရြာေဆာ္လဖယ္ တို႕ပင္ျဖစ္ၾကေလကုန္သတည္း။

အဆိုပါ သူရဲေကာင္း၄ေယာက္သည္လည္း ဗိုလ္ကေလး မင္းရဲဗလနုိးတူမွ ညြန္ၾကားသည္အတုိင္း ခ်က္ပုန္းၾကီးမည္းတူ ေသာင္းက်န္းရာ ျမိဳင္ေတာခ်က္သို႕ တက္ၾကြစာခ်ီတက္ၾကကုန္ေတာ့သည္။ ခ်က္ေတာျမိဳင္သို႕အ၀င္ မ်ားမၾကာမွီတြင္......
"ဟားဟား ဘူးထြားဘူးထြား ဟြားဟြား ငါမည္းတူစံေပ်ာ္ရာ ခ်က္ေတာျမိဳင္သို႕ အဘယ္သိ သာမန္ေညာင္ည လူမ်ား၀င္လာရသတုန္းကြ ေျပာစမ္းပါဦး" ဟု ေတာအုပ္အလည္တြင္မိန္႕မိန္႕ၾကီးထုိင္လွ်က္ ခ်က္ပုန္းၾကီးမည္းတူမွဆိုေလရာ

"ေအာင္မာ သူခိုးကမ်ား လူဟစ္လို႕ကြ ငါတို႕က နင့္ကိုဖမ္းဆီးသုတ္သင္ဖို႕ ေနျပည္ေတာက ဗိုလ္ကေလး မင္းရဲဗလနိုးတူး ေစလြတ္လုိက္ခ်င္းျဖစ္ေလတယ္ ....ဒီေတာ့နင္အသာအၾကည္ အဖမ္းခံရင္ နင့္အတြက္သက္သာမယ္ မည္းတူ" ဟု ဂ်ာစစ္သားမွ ၀င့္ၾကြားစြာဆိုေလသည္။

"ေအာင္မာ နင္တို႕ပညာေလးနဲ႕မ်ား ငါ့ကိုစမ္းခ်င္ေသးတယ္ ငါဆိုတဲ႕ေကာင္မက ခ်က္ေတာျမိဳင္မွာ ၾကင္လည္ခဲ႕တာ ရန္ပတ္ျဖစ္ခဲ႕တာ နွစ္ေပါင္းမနည္းေတာ့ဘူး" ေအးစမ္းခ်င္ရင္ေတာ့ ေရွ႕တိုးခဲ႕

သူရဲေကာင္းမ်ားလည္းရွဳးရွဳးရွားရွားျဖစ္သြားကာ "ကဲ ဒီေလာင္ေတာင္ေလၾကီးလွတဲ႕ မည္းတူ ငါ့အေၾကာင္းသိမယ္"  ဟုဆိုကာ ရြာေဆာ္လဖယ္ မွ ကိုယ္ေဖာသိုင္းသံုးကာ မည္းတူ အားတုိက္ခိုက္ရန္ဦးတည္လုိက္ေတာ့ေလသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ပင္လည္း မည္းတူမွ ေနာက္ေက်ာတြင္ခ်ိတ္ဆြဲထားေသာ သူမ ၏လက္နက္ ေအာ္လံအား ထုတ္ယူလုိက္ျပီး ပါးစပ္တြင္ေတ႕ကာ စတင္ေအာ္ကာ သီခ်င္းမ်ားကို ဆိုပါေတာ့ေလသည္။

ဤမွ်ေလာက္ ကီးမကိုက္ေသာ နား၀င္ပီယံမရွီလွေသာ စိတ္ပ်က္ဖြယ္ေကာင္းေသာ အသံဆိုးၾကီးေၾကာင့္ ပညာရွင္ ရြာေဆာ္လဖယ္ တစ္ေယာက္လည္း အတြင္းအားကုန္ခန္းကာ ေျမျပင္တြင္ ဖုတ္ကနဲျပဳတ္ၾကကာ ဆက္လက္တုိက္ခုိက္ ခ်င္းငွာ မစြမ္းသာေတာ့ေခ်။

ထိုအခ်င္းအရာကိုျမင္ေသာ နတ္ဆိုးရူးက ဂ်ာစစ္သားေလာက္မွပညာခ်င္း တူမယ္ထင္တယ္ မည္းတူ ပညာအရမ္းျမင့္ေနလြန္းတယ္ ကိုဂ်ာစစ္သား။ ဂ်ာစစ္သားမွလည္း ေအာင္ျမင္ခံညားေသာေလသံျဖင့္
"ငါ ၏အိစက္ညက္ေညာတဲ႕ ေမြ႕ရာေၾကာင့္ ခါးနာေရာဂါျဖစ္ေနတယ္ အေဆြေတာ္တို႕ သမားေတာ္က လွဳပ္လွဳပ္ရွားရွားမလုပ္ရဘူးလို႕မွာထားတယ္ ဒီေတာ့ အတြင္းအားစုစည္းလို႕မရေသးဘူး ဒီေတာ့ နတ္ဆိုးရူး အရင္တုိက္လုိက္ပါ" ဟုတ္ဆိုေလရာ

နတ္ဆိုးရူးမွလည္း သူ၏ နာမည္ၾကီးသိုင္းကြက္ထဲမွ ပီဒီအက္တစ္ေထာင္ တစ္ဖတ္ဖတ္ ရိုက္ခ်က္ သိုင္းကြက္ကို ခင္းကာ မည္းတူ အနားသို႕ တမဟုတ္ခ်င္း ေရာက္ရွီေလ၏။
မည္းတူကလည္းအေတြ႕အၾကံဳရွိသူပီပီ တစ္ဖတ္ဖတ္ ရိုက္ခ်က္ကို ျပန္လည္မခုခံေပ သူမ၏ နာမည္ၾကီး ေ၀႕လည္ေၾကာင္ပတ္ သိုင္းကြက္ကိုသံုးကာ ေရွာင္ထြက္ေလသည္။  နတ္ဆိုးရူး သိုင္းကြက္ေျပာင္းခင္းေလသည္ ေနာက္ဆံုးသို္င္းကြက္ ေသကြင္းေသကြက္ မ်ားကိုသာ တုိက္ခိုက္ေသာ တုိက္ပင္လက္ညိဳး .....အင္မတန္မွ အစြမး္ထက္သည္ ဤသိုင္းကြက္ျဖင့္ ေျမာက္မ်ားလွေသာ လူဆိုးမ်ားကို အနုိင္ယူခဲ႕ျပီျပီ. သို႕ေသာ္ မည္းတူမွာ ထင္ထားသည္ထက္ပိုလည္ ေလသည္ကို နတ္ဆိုးရူး အခ်ိန္ေနွာင္းမွသိခဲ႕ရေလေတာ့သည္။ နတ္ဆိုး ၏ တုိင္ပင္လက္ညိဳး ကို မည္းတူမွ သူမ၏ နုာမည္ေက်ာ္ သိုင္းကြက္တစ္ကြက္ျဖစ္ေသာ ေမးစရာရွိလို႕ ေမးစရာရွိလို႕ တိုက္ကြက္အား ထုတ္လုိက္ေသာ အခ်ိန္တြင္ေတာ့ နတ္ဆိုးရူးမွာ လက္ေျမာက္ကာအရွံးေပးလုိက္ရေတာ့ေလသည္။

နတ္မင္းဖီး မွာလည္း သူ၏ ေသြးေသာက္လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ တစ္ေယာက္ အေရးနိမ္႕သြားသည္ကိုျမင္ေသာေၾကာင္ ့ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို နာမည္ၾကီး ေျမေအာက္သိုင္းသမားမ်ား ဖိန္႕ဖိန္႕တုန္ေၾကာက္ရေသာ မူဗီစာတန္းထိုး သိုင္းကြက္အား ထုတ္ေဖာ္ကာ အတင္း၀င္ေရာက္တုိက္ခုိက္ ေလသည္။ နတ္မင္းဖီး ၏ သိုင္းကြက္မွာ အင္မတန္မွေကာင္းမြန္ေသာ္လည္း ေဒါသထြက္ေနခ်င္းကလည္းတစ္ေယာက္ မေန႕က ဆံုေထာင္းမ်ားသြားခ်င္းေၾကာင့္တစ္ေၾကာင္း အနည္းငယ္ ေပ်ာ့သြားေလရာ မည္းတူမွ ေဘးထုိင္ဘုေျပာ သိုင္းကြက္ အား ထုတ္လုိက္ေသာအခ်ိန္တြင္ နတ္မင္းဖီး တစ္ေယာက္ရင္ဘတ္တြင္း အတြင္းဒဏ္ရာအနည္းငယ္ရရွိသြားေလေတာ့သည္။

ေနာက္ဆံုးတြင္ေတာ့ ဂ်ာစစ္သားလည္း မိမိမွ မ၀င္ေတာ့လွ်င္မျဖစ္ေတာ့ ပီဟုစိတ္ကိုဆံုးျဖတ္လွ်က္ သမားေတာ္ေပးေသာ ပန္နယ္ေဒါ အတြင္းအားေဆးအား ေသာက္လွ်က္ မ်က္နွာ၁ေထာင္ သိုင္းကြက္ အားသံုးကာ တုိက္ခိုက္ေလသည္။ မည္းတူကလည္း ေခသူမဟုတ္ေပ အေတြ႕အၾကံဳရွိသူပီပီ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေလးနဲ႕နံဒယ္ သိုင္းကုိထုတ္သံုးေလရာ မ်က္နွာတစ္ခုတည္းထင္ပင္ အေတာ္နံလွေသာေၾကာင့္ မ်က္နွာ ၁၀၀၀ သုိင္းသံုးထားေၾကာင့္ အထိနာ ေလေတာ့သည္။ ဂ်ာစစ္သားမွ သံမဏီအတြင္းအားျဖင့္ တုိက္ေသာလည္း မည္းတူမွ အေရထူ သုိင္းျဖင့္ ခုခံေလရာ အရာမ၀င္ပဲျဖစ္ေလ၏။ ထုိေၾကာင့္ဂ်ာစစ္သားလည္း မျဖစ္ေခ်ဘူးဟူ ဆိုကာ သိုင္းေလာတုိင္းတြင္ အင္မတန္မွဖိန္႕ဖိန္႕တံု အထူးသျဖင့္ မိန္းမ မ်ားကို အဓိက ထားတုိက္ေသာ ဂ်ာနည္း ၃၂ နည္းျဖင့္ တုိက္ခိုက္ေလေတာ့သည္။ ဂ်ာနည္း ၃၂မွာ အင္မတန္မွ ေၾကာက္စရာေကာင္းေသာလည္း မည္းတူမွ ဤအေၾကာင္းကိုသိကာ ၁လတိတိ ေရမခ်ိဳးပဲ အပုတ္ခံထား ျပီးက်င့္ထားေသာ သိုင္းကြက္ ထမိန္လွန္ သိုင္းကြက္သံုးလုိက္ေသာအခါတြင္ေတာ့ ဂ်ာစစ္သားလည္း အဆိပ္ေငြ႕ဒဏ္ခံလုိက္ရကာ မူးမုိက္ ေအာ့အန္ ခ်င္းအျဖစ္သို႕ေရာက္ရွီ ေတာ့သည္။ မည္းတူ မွ ေထာ္လန္ေနေသာနွတ္ခမ္းကို ထပ္မံေထာ္လွ်က္ ရွင္တို႕ ပညာေတြနဲ႕ မရေသးပါဘူး က်မကို နွိမ္နွင္းခ်င္လွ်င္ ဗိုလ္ကေလး မင္းရဲဗလနိုးတူး သာလြတ္ စမ္းဘာ ဒါမွ ျပိဳင္ရဆုိင္ရတာ ေကာင္းမယ္ထင္တာပဲ.....ဟုဆိုကာ ေနာက္ဆံုးမည္းတူ လက္နက္ မည္းမည္းကြက္သံုးကာ ကိုယ္ေျပာက္သြားေလေတာ့သည္။


သူရဲေကာင္းေလးေယာက္ ေနျပည္ေတာ္သို႕ျပန္ကာ ဗိုလ္ကေလးမင္းရဲဗလနိုးတူ ထံတင္ျပရာ .............အင္မတန္မွ အမ်က္ေတာ္ရွကာ ေအးခ်က္ပုန္းမမည္းတူ ငါနဲ႕ေတာ့ေတြ႕မယ္ဟု ေျပာကာ အခန္းအတြင္းသို႕၀င္ေလေတာ့သည္။
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ေနမင္းေမာင္ on October 16, 2012, 01:27:27 PM
(click to show/hide)

ဘာလုိ့သူ ကစစ္ထြက္မတိုက္ဘဲ အခန္းထဲ ၀င္သြားတာ လဲ.... ဘာ သိုင္းကြက္သံုးမွာ လဲ ဗိုလ္ကေလးမင္းရဲဗလႏိုးတူ က....ဂ်ာနယ္ထဲ ထည့္ရန္ သိခ်င္သျဖင့္ ေမးလိုက္ ပါသည္.......

                                                                                                                                                  ပံဳ
                                                                                                                                             လစ္ရင္လစ္သလို ဂ်ာေသာ (ဂ်ာနယ္လစ္)      
                                                                                                                                                      ေနမင္းေမာင္
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ကဝိ on October 16, 2012, 03:59:31 PM
(click to show/hide)


အဲ့ဂလုိ နဲ႔ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးတြင္ ေနမင္းေမာင္ေလးတေယာက္ အပ်ဳိရည္ ပ်က္ပီး သကာလ မည္သည့္ အခ်င္းအရာျဖင့္ လုပ္ကုိင္စားေသာက္ရမည္ကုိ မသိသျဖင့္
(ပါလာေသာ ေငြတုိေငြစေလးမ်ားကလည္းကုန္ေတာ့မည္ျဖစ္သည္) ပန္းဆုိးတန္း ဂုံးတံတားေအာက္တြင္ တေယာက္တည္း ေယာင္္ခ်ာခ်ာျဖစ္ေနတုံး……..
ေဘးနားသုိ႔ ကားတစ္စီး လာရပ္ကာ အႏွီ မႏူးမနပ္ ရူပါေျဖာင့္ေျဖာင့္ ေဂ်ာေတာင့္ေတာင့္ ေကာင္ေလး အား ေမးျမန္းေလေတာ့သည္…
ညီေလးက ဘယ္သြားမလုိ႔လဲ သြားစရာမရွိရင္ ကိုႀကီးတုိ႔နဲ႔ လုိက္ခဲ့ပါလား
ထမင္းလည္းေကြ်းမယ္ မုန္႔ဖုိးလည္းေပးမယ္ေလ……..
ေနမင္းေမာင္ေလး တေယာက္္ စဥ္းစားေလၿပီ
အင္းးးးးး ဒီလူႀကီးေတြႏွယ္ သေဘာေကာင္းလွပါလား ထမင္းလည္းေကြ်းမယ္ မုန္႔ဖုိးလည္းေပးမယ္တဲ့
ဟင္း ဟုိလူေတြနဲ႔မ်ားကြာပါ့ ငါ့ကုိ မဟားဒယား က်င့္ၿပီးသြားတာေတာင္ စကားေလးတစ္ခြန္းမေျပာဘူး ထမင္းမေကြ်းသြားဘူး  
အင္း   ငါလည္း ထမင္းတနပ္ အလကားစားရနည္းလား ၿပီးေတာ့ မုန္႔ဖုိးလည္းရအုံးမယ္ လုိက္သြားလုိက္အုံးမယ္……….
ဤကဲ့သုိ႔ စဥ္းစားကာ ေကာင္းၿပီေလ ကုိႀကီးတို႔က ဘယ္သြားမွာလဲ လုိက္ခဲ့မယ္ေလ
ဆုိကာ အဆုိပါ ကားေပၚသို႔ ပါသြားေလေတာ့သည္……..

   ဤသုိ႔ျဖင့္….ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး၏ အေၾကာင္းအခ်င္းရာမ်ားအား နကန္းတလုံးမွ မသိေသာ
အဆုိပါ မႏူးမနပ္ အပ်ဳိရည္ပ်က္ပီးကာစ  ေနမင္းေမာင္ေလး၏ ဘ၀သည္ ထုိအခ်ိန္မွ စပါေလေတာ့သည္…….

   ဤၽတြင္တခန္းရပ္………ဆက္လက္ေစာင့္ေမွ်ာ္ၾကပါကုန္……
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ေနမင္းေမာင္ on October 16, 2012, 04:50:34 PM
(click to show/hide)

ေနမင္းေမာင္ သည္ ထို လူမ်ားေခၚေဆာင္ရာသို့ လိုက္ပါခဲ့ သည္....ထို သူတို့ သည္ အျခားမဟုတ္ ေနမင္းေမာင္၏ ငယ္ေပါင္းမ်ားျဖစ္ၾကသည္... လူေတာ္တေယာက္ျဖစ္ေသာေနမင္း၏ အရည္အခ်င္းေၾကာင့္မၾကာမွီထိုသူတို့ က မန္ေနးဂ်င္းရာထူးေပးလိုက္သည္.... ေနမင္းေမာင္ ၏ ကုမၸဏီ ကို ေဇာ္ရဲ ဆို သူႏွင့္ က၀ိ ဆို သူႏွေယာက္ ေအာက္ေျခ သိမ္းလုပ္ရန္ လာေလ်ာက္ၾက သည္ (အိမ္သာေဆးအဆင့္ သာသာ)..... အလြန္စိတ္ထားေကာင္းေသာ ေနမင္းေမာင္ သည္ လူၾကီးပီပီ အလုပ္ခန့္ လိုက္ပါသည္.... အမွန္သူတိုု့ ႏွစ္ေယာက္မွာ အပုန္းမ်ားျဖစ္ၾကသည္...... တေန့ ေဇာ္ရဲဆိုသူကဇာတ္လမ္းအရင္ စလာသည္.....ကုမၸဏီ ကားေမာင္းေသာ ကိုကလိ ဆိုသူႏွင့္ ညိၾကသည္.... ဒီေနရာတြင္ ကို ကလိ အေၾကာင္း ကိုနညး္နည္း ေဖာ္ျပလို သည္... ကို ကလိ ဆို သူမွာ ေယာက်ာိးတေယာက္ျဖစ္ေသာ္လည္း မိန္းကေလးမ်ားကို စိတ္မ၀င္စား ေပ....ထူးၿခားခ်က္မွာ ေယာက်ာ္းေလးမ်ားကို သာစိတ္၀င္စားတတ္သူျဖစ္သည္.. ေဇာ္ရဲ ကလည္း ကလိ ကို ေရာက္ကတည္း က ၾကိတ္သေဘာ က်ေနသူျဖစ္ သည္...တေန့ ကလိ ကိုေျပာရန္ ေဇာ္ရဲ ၾကံေလ သည္.... ဒီလိုနဲ့ တရက္တြင္ ေဇာ္ရဲ သည္ ထံုစံ အတိုင္း အိမ္သာထဲ သန္႕ရွင္းေရးလုပ္ေနရာ ကလိ ႏွင့္ေတြ႕ဆံု ေသာ အခါ ရင္တြင္းျဖစ္မ်ားကိုေျပာေလ သည္.... " ကို ကလိ ခဏေလး ေဇာ္ေျပာ စရာရွိလို့.." ကလိ ကလည္း ေဇာ္ရဲ ကိုေၾကြေနသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ... " ေဇာ္ေလး ေျပာေလ ကို ကို ကလိ ကို ဘာေျပာခ်င္လို့ လဲ" ဟုေမးေလ သည္ ... ေဇာ္ရဲ လည္းသူခ်စ္ေနသည္ ကို ကလိအားေျပာလိုက္ရာ ကလိ က ေဇာ္ရဲ ကို အိမ္သာတည္း ေခၚ ၿပီး အပ်ိဳ၇ည္ ဖ်က္ေလေတာ့ သည္...ထို သို့ျဖစ္ေနသည္ကို အၿပင္ က ေခ်ာင္းေနေသာ က၀ိ ဆို သူ ျမင္ေသာ အခါ စိတ္မ်ားထၾကြ လာသည္.... ေနာက္ အၾကံတခု ရ၍ ပါလာေသာ MP 4 ျဖင့္ မွတ္တမ္းတင္ေလေတာ့ သည္.. (ဖုန္းမကိုင္ႏီုင္ေသး ပါ ႏွစ္ေယာက္လံူး ကေတာ္ေတာ္မြဲ ပါသည္ )... ထို့ေနာက္ က၀ိ သည္ ေဇာ္ရဲ ႏွင့္ ကလိ တို့ ဇာတ္လမ္း ကို ျပ ၿပီး ကလိကို အၾကပ္ကိုင္ေတာ့ သည္ ...." ကလိ မေန့ က ဟာေတြ ဗီဒီယို ရိုက္ထားတယ္ တရံုးလံုး မပြေစခ်င္ ၀ိေနာက္လိုက္ခဲ့" ဟုေခၚေတာ့ သည္ ... ကလိလည္း မန္ေနးဂ်င္း ဒါရိုက္တာ ေနမင္းေမာင္ ကိုေၾကာက္ သျဖင့္ က၀ိေခၚရာေနာက္ သို့ မ်က္ႏွာ ပ်က္ စြာလိုက္သြားသည္....က၀ိ လည္း ရံုးဆင္းညေန ေရာက္ေတာ့သူ့အၾကံ ႏွင့္ သူ ကလိ ကို အတင္း ပူးေလေတာ့ သည္... ကလိ ကလည္း သူ့အၾကိဳက္ ျဖစ္ေနသ ျဖင့္ မျငင္းေတာ့ ပဲ ေနေတာ့ သည္ ..... ေနာက္ပိုင္း ေဇာ္ရဲ သည္ က၀ိႏွင့္ ကလိ ကိုျမင္ေသာအခါ ဘယ္လိုမွ မထိမ္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ  သူပါ ၀င္ပါေတာ့သည္.......ရံုးတြင္းဇာတ္လမ္းမ်ား ကိုေပ်ာ္ေပ်ာ္ ၾကီးဆင္ႏြွဲေနၾက ေသာ လူသံုး ဦး ကို မေမ်ွာ္လင့္ပဲ ကံၾကမၼာဆိုး က ၀င္ေရာက္ေမြွေႏွာက္ေလေတာ့ သည္ .... 

           .......ဆက္ရန္ရွိေသးသည္.......
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: မင္းသမီးေလး on October 16, 2012, 07:05:27 PM
(click to show/hide)


ေရလည္မိုက္တယ္ေဟ့ၾကိုးစားထားနာေတာင္ေရးတတ္ေသး၀ူး
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ေနမင္းေမာင္ on October 16, 2012, 07:12:52 PM
(click to show/hide)

မင္းသမီးေလး အခုလိုအားေပးတာေက်းဇူးပဲေနာ္ အားတက္သြားၿပီ ......
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ကဝိ on October 16, 2012, 07:44:05 PM
(click to show/hide)


ေနာက္တစ္ေန႔မနက္…… အဆုိပါ အူလည္လည္ ငတိ ေနမင္းေမာင္ေလး အိပ္ရာမွ ႏုိးေသာအခါ……
ဟင္ ငါ… ငါ…. ဘယ္ေရာက္ေနတာတုန္း…….

ငါက မန္ေနဂ်င္း ဒါရုိက္တာေလ……
ဟုိ ေဇာ္ရဲ တုိ႔ က၀ိ တုိ႔ ကလိ တုိ႔ဆုိတာ ငါ့ရုံးက ၀န္ထမ္းေတြေလ…….

အုိ ငါ ငါ…..အိမ္မက္ေတြ မက္ေနပါလားးးးးးး

ဒါ ဒါ ေတြက အိမ္မက္ေတြေပါ့…….

အားးးးးး ငါ့တကုိယ္လုံးလဲ နာက်င္ေနတာပဲ ညက ဘာေတြမ်ားျဖစ္သြားတာတုန္းမသိဘူး……..ဟုဆုိကာျပန္လည္စဥ္းစားေတာ့မွ  
မေန႔က ကားႏွင့္ပါသြားၿပီးေနာက္ ထုိလူမ်ားတုိက္ေသာ အရက္မ်ားအျမည္းမ်ားကုိ ေဇာရုိးတုိ႔ သုံးေယာက္သူူ႔အား ၀ုိင္း၍ ျပဳက်င့္ခဲ့ပုံမ်ားကုိ ျပန္လည္စဥ္းစားရင္ စိတ္ညစ္ညစ္ျဖင့္
 တၿဖဲနၿဖဲ ေသာက္စားၿပီး (တခါမွ မစားဘူးသျဖင့္) ေနာက္ လူကလည္းမူးေနစဥ္ သူ႔အား ၀ုိင္း၍ xxxxx ျပဳက်င့္ခဲ့ေၾကာင္း ျပန္လည္သတိရသြားေလသည္….။

သူက အႀကိမ္ႀကိမ္ မလုပ္ရန္ ေတာင္းပန္ေသာ္လည္း မရေတာ့ေပ……. က်ားရဲတြင္း ထဲ သက္ဆင္းခဲ့ေသာ ယုန္သူငယ္ေလးလုိ ခုိကုိးရာ မဲ့ခဲ့ေလၿပီ……

ေဟ့ေကာင္….. မင္းကုိ ငါတုိ႔က ပုိက္ဆံေပးၿပီးေခၚခဲ့တာေလကြာ…. ၿပီးေတာ့ မင္းငါတုိ႔ ေကြ်းေမြးထားတဲ့ ဟာေတြ စားေသာက္ၿပီးမွေတာ့ ဒီလုိျငင္းလို႔ရမလားကြ……
ရတယ္ မင္းမလုပ္ခ်င္ရင္လည္း ငါတုိ႔ေကြ်းထားတဲ့ဟာေတြ ျပန္ေပးေလ……

သုိ႔ေသာ္ ျပန္ေပးရန္ သူ႔မွာ ေငြမရွိေပ….ထုိ႔ေၾကာင့္ အကုိႀကီးတုိ႔ရယ္ ကြ်န္ေတာ့ကုိ သနားပါအုံးဗ်ာ….. ကြ်န္ေတာ့မွာ ပုိက္ဆံမရွိေတာ့လုိ႔ပါ….
ေဟ့ေကာင္…မရွိရင္ေတာ့ မင္းလုပ္ရမွာပဲ မလုပ္ဘူးဆုိရင္ ေတာ့ မင္းကုိ……သတ္ၿပီးေတာ့ ထားခဲ့မွာေနာ္…..

သတ္မည္ဆုိတဲ့ စကားၾကားလုိက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ…ငတိေလး ေနမင္းေမာင္ တေယာက္ အမူးေျပက.... ေၾကာက္လန္႔တၾကားျဖစ္သြားၿပီး……အဲ့လုိေတာ့ မလုပ္ၾကပါနဲ႔ဗ်ာ ေတာင္းပန္ပါတယ္…..
အကုိႀကီးတုိ႔ လုပ္မယ္ဆုိလည္းလုပ္ၾကပါ……. သတ္ေတာ့မသတ္ပါနဲ႔ဗ်ာ……
ေအးဒါဆုိပီးေရာ….

ေနာက္ဆုံး ေသရမည္ကုိေၾကာက္ေသာေၾကာင့္ အူလည္လည္ငတိေလး ေနမင္းေမာင္သည္ အလုိမတူလုိက္ေလ်ာလုိက္ရေလသည္.......
အမွန္မွန္ေတာ့ သိစိတ္မွ အလုိမတူေစကာမူ   မသိစိတ္က..... ဟုိတစ္ေန႔မွ ေဇာရုိးတုိ႔ႏွင့္  အျဖစ္အပ်က္ မ်ားကုိ ျပန္လည္ေတြးေတာရင္း တစုံတရာ အားေတာင့္တာလ်က္.....


ဤသုိ႔ျဖင့္ ………xxxxxxxxxxxxxx


 ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားမွာ သူ၏ ဘ၀တြင္ မည္ကဲ့သုိ႔မွ် မစဥ္းစားခဲ့ဘူးေသာ ထိတ္လန္႔ ေခ်ာက္ခ်ားစရာ အျဖစ္မ်ားေၾကာင့္ သိစိတ္မွ နာက်ည္းမႈန္းတီမႈမ်ား (မသိစိတ္မွ စြဲလမ္းမႈမ်ား) ျဖင့္ အဆုိပါ သုံးဦးအား အိမ္မက္ထဲတြင္ ထည့္မက္မိျခင္းျဖစ္ေၾကာင္းသတိရသြားၿပီးေနာက္……

အဟင့္ ဟင့္ သြားပါၿပီ….ငါ့ဘ၀ေတာ့ သေကာင့္သားေတြ လက္ခ်က္မိတာ ႏွစ္ခါရွိၿပီ ……..

မည္ကဲ့သုိ႔ သူ႔ဘ၀အား ဆက္သြားရန္…..ေတြးေတာ စဥ္းစားေနစဥ္…….. အခန္းတခါး၀ုန္းခနဲ ပြင့္သြားၿပီးေနာက္………..

ဤတြင္ တခန္းရပ္……….ဆက္လက္ေစာင့္ေမွ်ာ္ၾကပါကုန္……….
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ေနမင္းေမာင္ on October 17, 2012, 11:50:09 AM
(click to show/hide)

က၀ိ ...... ထိုသူသည္ နာမည္နဲ့လိုက္ေအာင္ စိတ္ကူး ရင္တတ္သူ ျဖစ္ သည္..... အလုပ္ရွင္ အေပၚ ကိုဘယ္ေသာ အခါက မ်ွမေလးစားေပ.....သူ႕၏အလုပ္ရွင္ ျဖစ္ေသာ မန္ေနးဂ်င္း ဒါရိုက္တာ ေနမင္းေမာင္ ကိုပဲ အျမဲ ပမာမခန့္ လုပ္ခ်င္သည္.....အခုတင္ သူ၀ယ္လာေသာအေခြမွ အခန္းတခန္း ကို ပက္စက္ယုတ္မာေသာ အၾကံစည္မ်ားျဖင့္ ...သူ႕ေက်းဇူးရွင္ အလုပ္ရွင္ ကိုေစာ္ကားေမာ္ကား စိတ္ကူးေနေလေတာ့သည္.......
သူသည္ ရံုးတြင္ ၾကမ္းသမ်ွကိုအားမရေသးေပ....အရင္က သူ၏သရုပ္ ကျပန္ျပေလေတာ့သည္....." အင္း ငါလည္း ရံုး မရွိတဲ့ ရက္ ပန္္းဆိုးတန္း ဂံုးတံတားေအာက္သြားမွ" ဟုဆိုကာ အစြမ္း ကုန္ ျပင္ၿပီး သြားေလေတာ့ သည္......ကံဆိုးမသြားရာ မိုးလိုက္လို့ရြာ ဆို သလို ပင္ သူ့၏မွန္းခ်က္မွာႏွမ္းထြက္မကိုက္ေခ်.....တေန ကုန္ေစာင့္ေနေသာ္လည္း (အလြန္က်က္သေရတုန္း မြဲေတစုတ္ခ်ာလန္ေနေသာ သူ့ရုပ္ရည္ေၾကာင့္) အလကားပင္မည္သူမွ် မေခၚေျခ..... ကံဆိုတာအျမဲ မဆိုးဘူးဆိုသလို  က၀ိဆိုတဲ့ ေကာင္ေလး က အလြန္အမင္း ဆာေလာင္ေနတဲ့ ကပၸလီ ကဲ့သို့မဲနက္ေနတဲ့ လူ ၅ ေယာက္ က (ပိုက္ဆံ မရွိ သျဖင့္ အလကား ရလို့ ေခၚျခင္း ) ရထားျဖင့္ ေနထိုင္ရာ သို့ (က်ဴးေက်ာ္နယ္ေျမ) ေခၚေဆာင္သြားသည္.... အေပးအယူေလးမတည့္မွီ လူၾကီး ၅ေယာက္စားေသာက္ရန္ အလို့ငွွာ အရက္မ်ားအျမည္းမ်ားကို၀ယ္ေပးရေသးသည္ ( မြွန္ခ်က္က 9ေလာက္ရိွပါတယ္ အိတ္စိုက္ မႊန္တာ).... အဲလို 5 in 1 ၿပီးေနာက္ က၀ိတေယာက္ လံုုး၀ ကို မထႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ( ေမွာက္ရက္ ပဲ ) .... ရံုး ကိုလညး္ ၁ ပတ္ေလာက္ခြင့္ ယူသြားပါတယ္ .... ေဇာ္ရဲ နဲ့ ကလိတို့ ကေတာ့ လံုး၀ အၾကိဳက္ျဖစ္သြားပါတယ္ .... က၀ိ ကေတာ့ ဆြြဲ ရင္း မက္ရင္းနဲ့ပဲ...........

......................ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါအံုးမည္.....................................
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on October 18, 2012, 10:32:28 AM
ခ်က္ပုန္းၾကီးမည္းတူ အပိုင္း၂ (ဇာတ္သိမ္း)

ဗိုလ္ကေလး မင္းရဲဗလႏိုးတူးလည္း အခန္းတြင္းသို႕၀င္လွ်က္ တစ္ခ်ီတစ္ေမာင္း ဆံုေထာင္းျပီးေသာ အခါအၾကံေကာင္းညဏ္ေကာင္းမ်ားထြက္လာသည္နွင့္အတူ ခ်က္ပုန္းၾကီးရွီရာ စံုေတာခ်က္သို႕ ကိုယ္တုိင္ကိုယ္က်သြားေရာက္ဖမ္းဆီး ရန္ ေရြနန္းေတာ္ မွထြက္ခြာ လာေလေတာ့သည္။

နန္းေတာ္မွထြက္လာရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ေတာ့ နာမည္ၾကီးဗိုလ္ကေလး ျဖစ္သည္နွင့္အညီခ်စ္ခင္ ေသာ ျပည္သူျပည္သားမ်ားကလည္း ….
’’ဟယ္ဟိုမွာ ဗိုလ္ကေလးမင္းရဲဗလနိုးတူး ၾကည့္စမ္း နွဳတ္ခမ္းေမြးစစနဲ႕ ခန္႕တယ္ေနာ္ ဟုတ္’ အပ်ိဳေလးမ်ားျဖစ္ၾကေသာ မဏိအိုးရွင္း…သဗၺဴဆက္….တို႕မွ တိီးတိုးသဖန္းပိုး ေျပာၾကေလသည္။
အပိ်ဳေလးမ်ားသာမက အာယုဒယ ျမိဳ႕ေတာ္အထိသြားျပီး အလြန္တရာမွ နာမည္ၾကီးလွေသာသမားေတာ္ ဦးဆိုက္ကို ထံသို႕သြားျပီးခြဲစိတ္ၾကမည့္ ရမန္ေနမင္းေမာင္ နွင့္ ပ်ဴအပင္ေလး တို႕ကလည္း တပ္မွဴးေလး မင္းရဲဗလနုိးတူးအား ေစ႕ေစ႕ငငၾကည့္ျပီး
“ေနနွင့္ဦးေပါ့မင္းရဲဗလ ရယ္ တို႕မ်ား ခြဲစိတ္ျပီးျပန္လာမွ ငါတို႕အေၾကာင္းေကာင္းေကာင္းသိမယ္” ဟု ရမန္ေနမင္းေမာင္မွ တိုးတိုးေလး တစ္ကိုယ္တည္း ဆိုေလ၏။ ထိုအေၾကာင္းအရာကို အနားတြင္ ရုပ္ဖ်က္ကာ အလစ္ကုိေခ်ာင္းေနေသာ သမိန္ကလိ နွင့္ ရာဇေဇာရိုး တို႕မွာလည္း တိတ္တဆိတ္ ရမန္ေနမင္းတို႕ေနာက္မွ လုိက္သြားေလသည္ကိုေတြ႕ရေတာ့ေပသည္။

ကဲနာမည္ၾကီး ခ်က္ပုန္းၾကီးမည္းတူ စံေပ်ာ္ရာ ၾကင္လည္က်က္စားရာ စံုေတာ့ခ်က္သို႕ ဗိုလ္ကေလးမင္းရဲဗလနိုးတူး တစ္ေယာက္ ခ်ဥ္းနွင္း၀င္ေရာက္ လို႕လာေလေတာ့ျပီ။

ေမွ်ာ္လင့္ထားသည့္အတုိင္းပင္ အင္မတန္မွညဏ္ေျပးေသာ ခ်က္ပုန္းၾကီး မည္းတူမွ အသင့္ေစာင့္စားေနေသာ သစ္ပင္ေပါမွာ ဖုတ္ကနဲ႕ခုန္ဆင္းလာကာ…..
“ဟားဟား ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း မင္းရဲဗလနုိးတူး ကိုယ္တုိင္ လာရတာပါပဲလား ဘယ္လိုလည္း မင္းရဲဗလ က်န္းခန္႕လို႕မာပါစ” ဟု  ရုိက္ေပါက္မ်က္နွာေပးျဖင့္ ခ်က္ပုန္းမည္းတူမွ ဆိုေလရာ
“အာ လာ ပ သ လာ ပ ေျပာဖုိ႕လာတာမဟုတ္ဘူး မည္းတူ …ငါ့မွအလုပ္ေတြအမ်ားၾကီးရွိေသးတယ္ သည္းထိတ္ရင္ဖို႕ေတြ အထူးအဆန္းပံု ေတြ လုပ္ရဦးမယ္ ဒီေတာ့ တိုတိုပဲေျပာမယ္ နင္ေအးေအးေဆးေဆးအညံခံလုိက္ပါ နင့္ပညာနဲ႕ ငါ့ပညာဆိုဆိုတာ မနွိင္းသာ ေအာင္ၾကြာျခားလြန္းပါတယ္”

“ဟားဟား အေျပာၾကီးလွခ်ည္လား မင္းရဲဗလနုိးတူးရယ္ ငါ့ကိုမ်ား သာမန္ေညာင္ည နင္အရင္က ေတြ႕ဖူးတဲ႕ မိန္းမမ်ား မွတ္ေနလို႕လား အစြမ္းအစရွီလို႕ အရိုက္ခံနုိင္လို႕ အေရထူေနလို႕ ခ်က္ပုန္းလုပ္ျပီး ျပည္သူ႕ေမတၱာခံယူေနတာဟဲ႕…..ဒီေတာ့ ငါေျပာမယ္ ငါသိုင္း ကြက္ ၅ကြက္ သံုးမယ္အဲ႕ ၅ကြက္ကို နင္ခံနုိင္တယ္ဆိုရင္ ငါအသာအတည္ နင္ ဖမ္းတာကို ခံလုိက္မယ္ မထြက္ေျပးဘူး ေအး ငါ့သိုင္း၅ကြက္ကို မခံနုိင္ဘူးဆိုရင္ နင္ဘယ္ေတာ့မွ ငါ့ကိုလာမဖမ္းနဲ႕ေတာ့ ဟုတ္ျပီးလား”

“ေအး ဒါဆိုလည္းျပီးေရာ နင့္စကားနဲ႕နင္ပဲေနာ္ လူမွာကထိ မိန္းမမွာသစၥာ ပဲ”
“ကဲအဲ႕ဒါဆို အသင့္ျပင္ေပေတာ့”

စံုေတာခ်က္တစ္ခြင္လံုး မနက္ေစာေစာျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူမ်ားလူလာ မရွီေသးပဲ တိတ္ဆိိတ္ညိမ္သက္လွ်က္ ရွီေလေပသည္။ ခ်က္ေဘာ့မွ တစ္ခါတစ္ခါ ၅၀၅ ထထ ျမည္ခ်င္းသာရွီေသလည္။ တိတ္ဆိတ္ခ်င္းကို ျဖိဳခြင္းလုိက္သူက ခ်က္ပုန္းမည္းတူ ပင္ ဟိုင္းကနည္း အတြင္းအား ထည့္ကာ
‘ကဲလာျပီး နံပတ္၁ အကြက္” ဟုဆိုကာ သူမ၏ ေက်ာ္ၾကားလွေသာ အင္းမတန္မွအစြမ္းထက္လွေသာ သိုင္းသမားမ်ား အင္မတန္ေၾကာက္ရေသာ “ပါးစပ္က ပန္းလြတ္ တစ္တြတ္တြတ္စကားသံမ်ား” တုိက္ကြက္ကို အသံုျပဳက ရက္ပါမ်ားထက္ပင္အစ၂၀ေလာက္ျမန္ေသာ ပတြတ္ပတြတ္နဲ႕စကားမ်ားကို အတြင္းအားျဖင့္ ထုတ္ေအာ္ ေလသည္။ အဆိုပါ တုိက္ကြက္သည္ မည္မွ်ေၾကာက္စရာေကာင္းသလည္းဆိုသည္မွာ ခ်က္ပုန္းမည္းတူ အဆုိပါ တုိက္ကြက္သံုးလုိက္ျပီဆိုလွ်င္ သိုင္းသမားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ မခံနုိင္သျဖင့္ တိုးလွိဳ ေတာင္းပန္ရသည္သာ ျဖစ္ေလသည္။
သို႕ေသာ္
မင္းရဲဗလသည္လည္း အလကားနာမည္ၾကီးေနခ်င္းမဟုတ္ေပ ဒူးဆရာလူ၀ၾကီးဦးထြန္းေအးထံတြင္ ၅နွစ္ၾကာ သိုင္းပညာမ်ားကို စည္းပူး ခဲ႕ျပီးတဖန္ ပြဲေက်ာင္းဘုန္းၾကီးကိုရင္ျပံဳး ထံတြင္လည္း ၅နွစ္ထက္ မနည္း ၾကဴနည္း အတြင္းအားၾကဴနည္း မ်ားကို သင္ယူဆည္းပူးခဲ႕ျပီးျဖစ္သျဖင့္………..
မည္းတူ အဆိုပါတုိက္ကြက္ သံုးလုိက္ျပီ ဆုိသည့္တစ္ျပိဳင္နက္ လက္နက္ဖက္ကို နားတြင္ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ပိတ္ကာ “နားပိတ္ထားေအးတယ္”  သိုင္းကြက္အား ထုတ္သံုးလုိက္ေလ ရာ မည္းတူ တုိက္ကြက္မွာျပင္းထန္သည္မွန္ေသာ္လည္း အၾကားမရွီေတာ့လွ်င္ ထိေရာက္ခ်င္းငွာမစြမ္းေလေသာေၾကာင့္ ပထမတုိက္ကြက္ မည္းတူ မေအာင္ျမင္လုိက္ေတာ့ေပ။

မည္းတူလည္း ပထမတုိက္ကြက္ မစြမ္းခ်င္းငွာ ဒုတိယ တုိက္ကြက္ ျဖစ္ေသာ ပတ္ခြ်ဲနွပ္ခြ်ဲ တိုက္ကြက္အားထုတ္ေလသည္။ ထို ပတ္ခြ်တ္နပ္ခြ်ဲ တုိက္ကြက္မွာ အင္မတန္မွ အစြမ္းထက္ေသာ တုိက္ကြက္ျဖစ္ေလသည္ ေတာ္ယံုတန္ယံုေယာက်ၤားမ်ား အဆိုပါ တုိက္ကြက္နွင့္ပင္ အရွံဳးေပးရသည္မွာ မေရမတြက္နုိင္ေအာင္ရွိခဲ႕သည္။

မင္းရဲဗလသည္လည္း အေတြ႕အၾကံဳရွိသူပီပီ သိုင္းကြက္ေျပာင္းခင္းလုိက္ေလသည္။ ထိုသုိင္းကြက္က အခ်ားမဟုတ္ “မင္းခြ်ဲလည္း ငါကမမွဳ” ပင္ျဖစ္သည္။ အဆိုပါသိုင္းကြက္ ျဖင့္ခုခံလုိက္ေလရာ မည္းတူ သိုင္းကြက္ အရာမ၀င္ပဲ မည္းတူလည္း ေျခ၃လွ်မ္းမွ် အေနာက္သို႕ဆုတ္သြားရေလသည္။

ခ်က္ပုန္းၾကီးမည္းတူလည္း အနည္းငယ္ကိုယ္ဟန္ပ်က္သြားေသာ ကိုယ္အားျပန္လည္ထိမ္းရင္း သူ႕မ၏ နည္မည္ၾကီး ေယာကၤ်ားေပါင္း ေျမာက္မ်ားစြာ၏ အသက္အားနုတ္ယူခဲ႕ ေသာ “ပန္းဥလက္ေျခြ” သိုင္းအား ထုတ္သံုးေလျပီ

မင္းရဲဗလလည္း မည္းတူ၏ နာမည္ၾကီး “ပန္းဥလက္ေျခြ” သိုင္းကြက္အားျမင္လုိက္ရေသာေၾကာင့္ အတန္ငယ္သတိထားကာ “ငါ့ဟာငါဖြက္ထားတယ္” သိုင္းအားထုတ္သံုးျပီး ကာကြယ္လုိက္ရေလေတာ့သည္။
မည္းတူ၏သိုင္းကြက္က မင္းရဲဗလ နုိးတူး သိုင္းကြက္ကို ထိုးေဖာက္ခ်င္းငွာ မစြမ္းနုိင္ေျခ။

ထို႕ေၾကာင့္ တဖန္ျပန္လည္ စဥ္းစားျပီး စတၱဳထေျမာက္သုိင္းကြက္အား စတင္လုိက္လုိက္ေလေတာ့သည္။ “စိတ္ထဲတြင္လည္း ဒီစတၱဳထ သိုင္းကြက္ေတာ့ ဒင္းခံနုိင္မယ္မထင္ပါဘူး ဘယ္သူမွလည္း ခံနုိင္တဲ႕ထံုးစမ္မရွီပါဘူးဟု” ၾကံဳး၀ါးကာ မည္းတူမွ “စိတ္ေကာက္ဖင္ေကာက္ရင္ေကာက္ဆံပင္ေကာက္ အကုန္ေကာက္ပလိုက္မယ္” ေကာက္ေကာက္ၾကီး သိုင္းကြက္ အားထုတ္လုိက္ေလသည္။
မည္းတူ၏ ေကာက္ေကာက္ၾကီးသိုင္းကြက္အားျမင္ေလရာ မင္းရဲဗလလည္း အတန္ငယ္ပူပန္သြားေသာ စိတ္အားညိမ္ေအာင္ထိမ္းလွ်က္ သမဓိအတြင္းအားမ်ားကိုစုစည္းကာ “ေသာက္ဂရုမစိုက္ဘူးေဟ႕” သိုင္းျဖင့္ မျမင္ခ်င္ေယာင္မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္လုိက္ေလရာ မည္းတူ သိုင္းကြက္ မ်ားစြာနစ္နာသြားေလျပီး အရာမထင္ေတာ့ေျခ။

ေျပာထားၾကသည့္အတုိင္း သုိင္းကြက္ နံပတ္၅ သို႕ ေရာက္ရွိလာေပသည္။ အဆိုပါတုိက္ကြက္အား မင္းရဲဗလ နုိးတူးမွ ခံနုိင္လွ်င္ဆိုပါက ခ်က္ပုန္းမည္းတူတစ္ေယာက္ မင္းရဲဗလေနာက္သို႕ အသာတၾကည္လုိက္ပါရေတာ့မည္ျဖစ္ေလသည္။ အဆိုပါအျဖစ္သို႕ ခ်က္ပုန္းမည္းတူ ဘယ္နည္းနဲ႕မွ အျဖစ္မခံနုိင္ေျခ ခ်က္ေလာကတြင္ သူ႕မအား ရုိက္ေပါက္ ယွဥ္နုိင္တဲ႕သူတစ္ေယာက္မွမရွီဟု လူအမ်ားက ထင္ေၾကးေပးခဲ႕သည္ အားလံုးက သတ္မွတ္ခဲ႕ပီ  သို႕ေသာ္ အဆိုပါဆံုးျဖတ္ခ်က္က ဤေနာက္ဆံုးသိုင္းကြက္တြင္ မည္တူေလျပီ။

မည္းတူလည္း သူမ၏ ေနာက္ဆံုး အစြမ္းထက္ဆံုးေသာ ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆံုးေသာ ယခုခ်ိန္မတုိင္ခင္ထိ မည္သူမွ မယွဥ္နုိင္ေသာ သိုင္းကြက္ “တဗ်ဲဗ်ဲထုိင္ငို” သိုင္းအား ထုတ္သံုးကာ မင္းရဲဗလနိုးတူးထံသို႕အတြင္းအား အကုန္သံုးအား ေျပး၀င္လုိက္ေလေတာ့သည္။ မည္းတူထင္ထားသည္က အဆိုပါသိုင္းကြက္နွင့္ပင္ မင္းရဲဗလ က်ဆံုး ေစရမည္ ဟုပင္

သို႕ေသာ္ထင္ထားသလိုျဖစ္မလာေပ မင္းရဲဗလနုိးတူးမွ သိုင္းၾကမ္းမ်ား သိုင္းဓါတ္ရွင္မ်ားကိုၾကည့္ကာ  အဆိုပါ သိုင္းဓါတ္ရွင္တြင္ သိုင္းဆရာကိုေက်ာ္ ျပသခဲ႕ေသာ သဇင္ပန္းေျခြ သိုင္းကြက္ အားၾကည့္ရွဳျပီး အသိပညာတိုးပြားခဲ႕ေလခ်င္းေၾကာင့္ မည္းတူ၏ နာမည္ၾကီးသိုင္းကြက္အားခံုခံရန္ ျပင္ဆင္မွဳမ်ားျပဳလုပ္ခဲ႕ေပေလသည္.။

မင္းရဲဗလမွ ေက်ာတြင္ ခ်ိတ္ဆြဲလာေသာ လပ္ထိပ္ နွင့္ၾကာပြတ္အား ေျဖးညွင္းစြာ ထုတ္ယူလုိက္ေလျပီး တဗ်ဲဗ်ဲငိုကာ ေျပး၀င္လာေသာမည္းတူအား လပ္ထိပ္ဖမ္းခတ္လုိက္ျပီး အနီးနားရွိသစ္ပင္ခြင္ ေကာက္ကာ ခ်ည္ေနွာင္လိုက္ျပီး ၾကာပြတ္ျဖင့္ ခတ္ဆတ္ဆတ္ေလး ေလးငါးခ်က္ ရုိက္လုိက္ေသာ အခါတြင္ေတာ့ မည္းတူ တစ္ေယာက္မည္သို႕မွေတာင္ခံနုိင္ခ်င္းငွာမစြမ္းသာေတာ့ေျခ …………..ကိုကိုိ သေဘာၾကလုပ္ပါ ကိုကိုသေဘာ ဟုျဖစ္သြားေလေတာ့သည္။။။
ေရြနန္းေတာ္သို႕အျပန္လမ္းတြင္ေတာ့ မင္းရဲဗလနိုးတူ မ်က္နာ ျပံဳးလွ်က္ရွိေလသည္ သို႕ေသာ္အတြင္းအားမ်ားအသံုးျပဳမ်ားသြားေသာ္ေၾကာင့္ ဒူးမ်ားေခ်ာင္ကာ လမ္းေကာင္းေကာင္းမေလွ်ာက္နုိင္ေသာေၾကာင့္  ေ၀ါယာဥ္လြတ္ကာ ၾကိဳခိုင္းရေလေတာ့သည္။ ေ၀ါယာဥ္ေပါတြင္ေတာ့ နွစ္ခ်ိဳ႕၀ါးစိမ္းအရက္ တစ္ပုလင္းလံုးေသာက္အာ အိပ္ေပ်ာ္ခ်င္းအျဖစ္သို႕ေရာက္ေလေတာ့သည္။

ဤတြင္ခ်က္ပုန္းၾကီးမည္းတူ ဇာတ္လမ္းျပီးေလ၏
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ေနမင္းေမာင္ on October 18, 2012, 12:01:40 PM
(click to show/hide)

ကေဇာ္ရဲ က်ေနာ္ မွေနာက္ပိုင္းပါ ပါ့မလားစိုးရိမ္ေနတာ ထင္တဲ့အတိုင္း ပဲ မရ ရေအာင္ ကိုထည့္ တာ (ကိုရီးယား ကားထဲကလိုဆို ျဖတ္ေလ်ာက္ေပါ့) .......မဆိုးပါဘူး တခြန္းေလာက္ပါလည္းနည္းတာမွ မဟုတ္တာ..... ;D ;D ;D အပင္ေလးလဲ ပါသြားေသးတယ္ ....... သူ့ကိုေတာ့ဘယ္ကိုေျပာင္းခိုင္းမွာပါလဲ....ဒိြ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ေမးၿခင္းျဖစ္ပါတယ္.... 8) 8) 8) 8) 8)

                                                                                                    အခုလို တေနရာစာေလာက္ျဖစ္ျဖစ္ထည့္ေပးတဲ့အတြက္ သင္းခယူးပါ
                                                                                                           ကေဇာ္ရဲ
                                                                                                                ေနာက္မ်ားမွာ အေနာ္ေရးရင္လည္း ပါခိုင္းပါ့မယ္ :P :P

         
အားလံုးကိုအျမဲေလးစားတဲ့ ေနမင္းေမာင္
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on October 18, 2012, 02:13:59 PM
တစ္ေကာင္ၾကြက္ ေနမင္းေမာင္ေလးဟာ စာေပကလည္းမတတ္ လက္ေၾကာကလည္းမတင္း အားအားရွိအင္တာနက္ထုိင္သံုးေနေသာေၾကာင့္ ရပ္ရြာမွ ဘယ္သူမွလည္းမေၾကြးေမြး မေစာင့္ေလွ်ာက္သည့္အျပင္ ရြာတင္အင္မတန္မွာ ေစတနာသဒၵါ တရားရွိလွေသာ ကိုရင္ျပံဳး ေတာင္ ဥပကၡာျပဳလုိက္ပီမို႕ ျမိဳ႕တက္၍ သူေဌၾကီး ဦးထြန္းေအး ဇနီး မအိုင္ေမး တို႕ အိမ္တြင္ အိမ္ေဖာ္အလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ ရေလေတာ့သည္။ ထိုအိမ္မွာပင္ သူနွင့္ရြယ္တူ မင္းသမီးေလး ဟူေသာ သမီးတစ္ေယာက္ရွိေလသည္။

ေမာင္ေနမင္း ေလးဟာ အရြယ္ကလည္းရ ပညာနွင့္ဥစၥာအရာမွာ ကုန္းေကာက္စရာမရွိေအာင္ မြဲေတလွေသာ္လည္း မ်က္နွာေလးနွင့္ ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္မွာ အင္မတန္မွလွေလ၏

ဤသို႕ျဖင့္ ေနလာၾကရာမွ ေနမင္းေမာင္ ေလး၏ အလွကိုျမင္ျမင္ကတည္းက စြဲလမ္းေနေသာ မင္းသမီးေလးသည္ က်ားေခ်ာင္းသလိုေခ်ာင္းေနရာ အခြင့္သာေသာေန႕တစ္ရက္တြင္ ေနမင္းေမာင္ေလးအား
အဓၶမျပဳၾကင့္ကာ အမိုက္အေမွာင္ခ်စ္စခန္း ဖြင့္ၾကေလေတာ့သည္. `(ဤတြင္ ရုပ္ရွင္ျဖစ္ပါက ငွက္ေျပာသီးအား ဒါးျဖင္ခုတ္ပံုကို အေနွးျပသေစ)

ဤသို႕ျဖင့္ ေနမင္းေမာင္ေလးမွာ ၁၀လအၾကာတြင္ သားရတနာေလးတစ္ေယာက္ ေမြးဖြားလာေလေတာ့သည္။ ထိုအခ်ိန္မွ ဦးထြန္းေအးနွင့္ ဇနီးမအုိင္ေမးတို႕သည္လည္း မ်က္လံုးျပဳးမ်က္စံျပဴးျဖစ္ကာ သမီး မင္းသမီးေလးအား စင္ကာပူသို႕အတင္းေစလြတ္ေလေတာ့သည္။ ေနမင္းေမာင္ေလးကိုလည္း ေငြမ်ားပံုေပးက သမီးမင္းသမီးနွင့္ မပတ္သတ္ရန္ေျပာေလေတာ့သည္။

ဤတြင္အခ်စ္နွင့္ ေမတၱာ ကိုတန္ဖိုးထားေသာ ေနမင္းေမာင္က
“က်န္ေတာ္ခင္ဗ်ားတို႕သမီးကိုခ်စ္ခဲ႕တာ ေဟာဒီက ရင္ဘတ္ၾကီးနဲ႕ခ်စ္ခဲ႕တာ ေဟာဒီေငြေတြေၾကာင့္ခ်စ္ခဲ႕တာမဟုတ္ဘူး”  ဟုဆိုတာ မင္းသမီးေလး`၏ မိဘမ်ားအား ေငြထုတ္နွင့္ ျပစ္ေပါက္လိုက္ေလရာ ၅ေထာင္တန္မ်ား ၀ဲကနဲ လြင့္ပ်ံသြားေလေတာ့သည္။

ဤသို႕ျဖင့္ ေမတၱာကိုတန္ဖိုးထားေသာ ေနမင္းေမာင္ ေလးမွာ သားတစ္ေယာက္ ခါးတစ္ခြင္ဆင္းလာျပီး ရန္ကုန္ျမိဳ႕ရွိ ဆင္ေျခဖုနး္ရပ္ကြက္ ေလးတစ္ခုတြင္ အေၾကာ္ဗန္းေလးေခါင္းရြက္ကာ
“ေဟာဒီက အေၾကာ္စံု” ဟုသံကုန္ဟစ္ကာ ဆင္းဆင္းရဲရဲ ေစ်းေရာင္းစားရေလသည္။
ဤသို႕ျဖင့္ ေမာင္ေနမင္း မွာ ကေလးတစ္ေယာက္အေဖဆိုေသာလည္း တစ္ေနကုန္ ပါးကြက္ၾကားမပ်က္ ေခြ်းကေလးမကြက္ပဲ တစ္သားေမြးသေသြးလွဆိုသလုိ မ်က္နွာေလးက မွဳန္ေနေအာင္ ခ်စ္ခ်င္စရာမို႕
ရပ္ကြက္ထဲမွ ပိ်ဳပ်ိဳ အုိအို မုဆိုးမ တစ္ခုလပ္ မ မ်ားက အခ်ိန္အခါမလပ္ ၾကံစည္ၾကကုန္ေလ၏။

ဤသို႕ျဖင့္ တစ္ေန႕သ၌ သားငယ္ကေလးေက်ာင္းသြားခိုက္ ေမာင္ေနမင္းမွာလည္းေစ်းေရာင္းျပိးအျပန္ ေရမိုးခ်ိဳးျပီး လံုခ်ည္ေလးရင္လွ်ားကာ သနပ္ခါးေသြးလိမ္းခ်ိန္
ဒုန္းကနဲ႕တခါးဖြင့္သံၾကား၍လွည့္အၾကည့္ ရက္ကြက္ထဲမွာ ဓါးထက္လွပါသည္ ဆိုေသာ ငါးစိမ္းသည္ ေဒါမည္းတူ

‘ဟင္ ခင္ဗ်ား ခင္ဗ်ာ က်န္ေတာ္ကိုမတရားမလုပ္နဲ႕ေနာ္ မတရားမလုပ္နဲ႕”ဟူ ေတာင္းပန္ေသာ္လည္း လွ်င္ျမန္လွေသာ ေဒၚမည္းတူလက္က ပါးစပ္ကိုပိတ္ျပီးျဖစ္ေလသည္။
(ဤတြင္ ရုပ္ရွင္ျဖစ္ပါက ခါးရမ္းသီးကို ဒါးမနွင့္ထု ပံုကို အေနွးကြက္ျပသေစ)

ဤသို႕ျဖင့္ အိမ္ေရွ႕၀ မွာ ၾကဴၾကဴပါေအာင္ငိုရင္း ဒူးနွင့္မ်က္ရည္သုတ္ေနေသာ ေနမင္းေမာင္။
သားငယ္ျဖစ္သူကလည္း ေက်ာင္းမွငိုျပီးျပန္အလာ

“သားေလး ဘာလို႕ငိုျပီးျပန္လာ ရတာတုန္းသားရယ္ မထိပ္မလန္႕သာရွိလုိက္တာ သားရယ္” ဆိုေတာ့
သားျဖစ္သူက မ်က္ရည္လည္ရြဲနွပ္တြဲလဲျဖင့္
“အေဖ အေဖ သားကိုလည္း ေက်ာင္းက သားသူငယ္ခ်င္းေတြက ေမးၾကတယ္ မင္းရဲ႕အေမက ဘယ္သူလည္းတဲ႕ သားဘယ္လိုေျဖရမွာလည္းအေဖရဲ႕ “ ဟူေျပာေတာ့

ငယ္စဥ္ကတည္းက အနာရထားတဲ႕ ေနမင္းေမာင္က မ်က္ရည္ၾကားက ေဒါသတၾကီးျဖင့္
“ေတာ္စမ္းသား နင့္အေမအေၾကာင္းဘာမွ မေမးနဲ႕လို႕ေျပာထားတယ္မဟုတ္လား”
“ဟင့္အင္း ဟင့္အငး္ မရဘူးမရဘူး ေျဖေျဖေျပာကိုေျပာျပရမယ္ သားကိုခ်စ္ရင္ေျပာျပပါေဖေဖရယ္”
ဟုအတင္းေတာင္းဆိုလာေတာ့ ခံစားခ်က္ရွီေနတဲ႕ ေနမင္းက အံၾကိတ္ျပီး ေျပာခ်လုိက္ေလတယ္။
“မင္းအမကို သိပ္သိခ်င္ေနတယ္ဟုတ္လား”
“ဟုတ္ကဲ႕ ေဖေဖ”
ေနမင္းေမာင္မွ မ်က္ရည္ကိုသုတ္ျပီးအသက္ကိုျပင္းျပင္းရွဳကာ
“ေအးမင္းသိပ္သိခ်င္ေနေတာ့လည္း ေျပာျပရတာေပါ့ကြာ”
သူသားေလး ပါးစပ္ဟက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ျဖင့္ေငးေေလသည္ ေနမင္းေမာင္က ကေလးကိုလက္ညိဳးထိုးျပီး
“မင္းဟာမယားေကာင္မေပါပဲ ေမြးခဲ႕တဲ႕သားကြ …မင္းဟာမယားေကာင္မေပါပဲေမြးခဲ႕တဲ႕သား”
“ဗ်ာ ……..အေဖ”
သားျဖစ္သူ မ်က္လံုးျပဳးသြားသည္။ ျပီးမွဇေ၀ဇ၀ါျဖင့္
“သားဟာ မယားေကာင္ မေပါပဲေမြးခဲ႕တဲ႕သား ဟုတ္လားအေဖ “
“ေအးဟုတ္တယ္”
ထိုေတာ့မွ သားျဖစ္သူလည္း မ်က္ရည္သုတ္ျပီး။
“ေတာက္အေဖကိုေျခေတာ္တင္ ခရမ္းသီးမွန္ရင္ ကပ္ေၾကးနဲ႕ညွပ္မယ္ ဆိုတဲ႕ မိန္းမေတြကို သားအရမ္းမုန္းသြားျပီ….သားသိပ္မုန္းသြားျပီအေဖ…….”

“မွန္တယ္ငါ့သား မိန္းမမွန္ရင္မုန္းသင့္တယ္ “
“အေဖ႕ဘ၀ ကိုသိပ္သနားသြားျပီအေဖ…”
သားအဖ၂ေယာက္ဖက္၍ငို

ဒီလိုနဲ႕ေနလာျပီး သားေလး ၆နွစ္သားသို႕ေရာက္ေသာအခါၾကမွ နိုင္ငံခ်ားသြားအလုပ္လုပ္ေနေသာ မင္းသမီးေလး ျပန္ေရာက္လာက ေနမင္းေမာင္တို႕ သားအဖ အေၾကာင္းေမးေလေတာ့သည္။
သူ၏မိဘမ်ားကလည္း ေနမင္းေမာင္ တုိ႕ကို ေငြေပး၍နွင္ခ်လုိက္ျပီျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပေသာအခါ မင္းသမီးေလးက အဲ႕တုန္းက သူစိတ္မထိမ္း နုိင္လို႕မွားခဲ႕ေၾကာင္း ယခုေတာ့ သူ႕ေယာက်ၤားနွင့္ သားေလးမ်က္နွာကိုျမင္လိုေၾကာင္းေျပာကာ  ရန္ကုန္ျမိဳ႕အနွံ ျပဲျပဲစင္ေအာင္ လုိက္ရွာေတာ့သည္။

ျမိဳ႕စြန္တစ္ေနရာမွာ ဆင္းရဲစြာ အေၾကာ္ေရာင္းေနေသာ ေနမင္းကို ေတြ႕၍ သနားက်င္နာျပီး (ေနမင္းေမာင္က မင္းသမီး တာ၀န္မေၾကေၾကာင္း ပုဆိုးစြန္ေတာင္စြဲ၍ရန္ေတြ႕သည္ကိုသည္းခံ ျပီး)
သားအဖ၂ေယာက္လံုးကို မိခင္တာ၀န္ေၾကျပြန္စြာ လုပ္ေၾကြးပါရေစ ဆိုျပီးျပန္ေခၚသြားေလသည္။

ေနာင္၂နွစ္အၾကာတြင္
မင္းသမီေလးက ကန္ပနီ မွာ အလုပ္လုပ္ရင္း ေမာေမာနွင့္ျပန္လာ ေနမင္းေမာင္ ေလးက သနပ္ခါးဘဲၾကားေလးနွင့္ ေနာက္ကေလးတစ္ေယာက္ုိ ခါးတစ္ခြင္ခ်ီကာ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသည္။
မင္းသမီးျပန္ေရာက္သည္နွင့္ မင္းသမီးေမာလာလား ေရအရင္ေသာက္မလား ေရသြားယူုလုိက္ဦးမယ္ ျပန္လာရင္စားဖို႕လည္းအဆင္သင့္ အားလံုးခ်က္ထားျပီးပီးဟု လင့္၀တ္တရားေက်ပြန္စြာ ပေရာပရီေျပာေလေသာအခါ
“အဲ႕ဒါေတြေၾကာင့္ေယာက်ၤားကို ခ်စ္တာ ဟုေျပာျပီး နမ္းဖို႕အျပင္”
ေနမင္းေမာင္မွ မ်က္ေစာင္းကေလးထိုးျပီး
“သြားလူေတြေရွ႕မွာဆိုသိပ္ကဲတာပဲ”

ဤဇာတ္လမ္းဤတြင္ျပီး၏


မွီညမ္း အၾကည္ေတာ္ (ေလးစားစြာဦးညြတ္မိ၏)
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ႏုိးတူး on October 18, 2012, 02:32:09 PM

အားလုံးဘဲ ဗ်ာ ..
စပန္း ဆန္ သြားရင္ နဲနဲေလာက္ ေခြးလႊတ္ၾကပါ ..
ႏုိးတူးရီရလြန္လို့ ဗုိက္ေတြေတာင္ နာလာတယ္..

ေဇာ္ရဲ ..
နင္ အဲက အလုပ္ၿပဳတ္ရင္ သေရာ္စာဘဲ ေရးစားေတာ့ ကြာ ..
 ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ေနမင္းေမာင္ on October 18, 2012, 02:36:08 PM
(click to show/hide)

မင္းသမီးေလး ေယာက်္ားေတာ့ ျဖစ္ပါရဲ့ :-* :-* :-*  ေဒၚမည္းတူ က အတင္းအားဓမၼေတာ့ က်င့္ပါရဲ႕  8) 8) 8) 8) ....... ငါ့နဲ့ေနာ္ ဘယ္ဘ၀က ကုသိုလ္ကံေၾကာင့္ ကိုေဇာ္ရဲေရးသမွ်ထဲမွာ ႏြဲ့ ခ်ည့္ႏြဲ႕ေနရတာလဲ တခုပဲလြဲေနတယ္ >:( >:( >:( ..ဇာတ္လမ္းေတြထဲကတုိင္းပါပဲ ဒါေပမဲ့ ေယာက်္ားေနရာနဲ့ မိန္းမေနရာလြဲမ်ားေနလားလို့  :'( :'( :'( အျဖစ္ ကမႏွစ္ကနဲ့ မတူ....ဒန္တန့္ဒန္ .....

                                                                                       ျဖစ္သမ်ွကိုအေကာင္းမွတ္ခါ ဒီတခါမဆိုးဘူး ဟု ေက်နပ္ေနေသာ  ;D ;D
                                                                                                         ေနမင္းေမာင္
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: သရဲ on October 18, 2012, 11:04:47 PM
(click to show/hide)

ဆရာမႀကီး တႀကီးေဇာ္ ေလးစားတယ္ဗ်ာ....အသကူုန္ကုိေလးစားသြားျပီ
လက္စြမ္းအရမ္းထက္လာျပီ...က်ေတာ္ ဖတ္ ေနရင္းက ကုိ စားေႀကာင္း တပုိဒ္တုိင္းမွာ ရီေနရလြန္းလုိ႕
ေလးစားစြားျဖင့္ က်ေနာ္ ဒီေနရာကေန ကုိ ေလးစားသြားပါတယ္...
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ဂိ ဂိ on October 18, 2012, 11:52:58 PM
အဲ့လုိ ဟာ မ်ိဳးကုိ ဆရာႀကီး ဇဝန ေရးတာ ဖတ္ဖူးတယ္ဗ် ... စာအုပ္နာမည္က “ ကၽြန္ေတာ့လင္ ” ဆုိလားပဲ .... အင္း .. ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ယဲယဲ ... ႀကိဳက္တယ္ဗ်ာ  :) :) :)





ဂိ
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on October 23, 2012, 08:15:40 PM
ရဲရဲ၏ ပိုစ္႕၁၀၀၀ျပည့္အထိမ္းအမွတ္ စာမူၾကီး
ရာဇ၀င္မွာ ေနမင္းကိုထားခဲ႕

(ဒီဇာတ္လမ္းကို က်န္ေတာ္မေရးခ်င္ေတာ့ညားလည္း ေနမင္းေမာင္ ေလးက မ်က္ရည္လည္ရြဲ နွပ္တြဲလဲ နွင့္ ခ်က္ခန္းတြင္ ငိုယိုေတာင္းပန္ကာ ေရးခိုင္းသည္က တစ္ေၾကာင္း (သူက်ားက်ားယားယားနွင့္ ၃ပြင့္ဆုိင္ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေရးေပပါတဲ႕ေလ) မင္းသမီးေလး က က်န္ေတာ့္အား ေတြ႕သည္ေနရာတြင္ ရိုက္မည္ဟု ျခိမ္းေျခာက္ေသာေၾကာင့္ တစ္ေၾကာင္း က်န္ေတာ္ရဲရဲလည္း ေၾကာက္ျခင္းတစ္၀က္ ေနမင္းကို ခင္ရာမင္ေၾကာင္း ကတစ္၀က္ျဖင့္ ဤစာကိုေရးသားပါသည္။ ဤကားစကားခ်ီးတည္း)

ျမန္မာနုိင္ငံတြင္ တတိယေျမာက္အခ်မ္းသာဆံုးပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးျဖစ္ေသာ သူေဌးၾကီး ဦးထြန္းေအး နွင့္ ေဒၚအုိင္ေမး တို႕ တြင္ ေနမင္းေမာင္ဟူ ေသာ အလြန္တရာမွ ေခ်ာေမာေသာ အရပ္ရွည္ေသာ ဗလေတာင့္ေသာ ကိုရီးယားမင္းသား ခ်ီးပိုင္ နွင့္ နင္လာငါလား ခြဲျခားရေသာ ၃နွစ္သားအရြယ္ရွိ သားဦးရတနာေလးတစ္ေယာက္ရွိသတတ္ ။
ပိုက္ဆံကလည္းခ်မ္းသာ အပူအပင္ကလည္းမရွိ ဆိုေတာ့ သူ႕တို႕သားေလး ေနမင္းေမာင္ အားခ်စ္လုိက္က်သည္မွာ ဒြန္႕ဒြန္႕လူး သည္ဟုဆိုရမလိုပင္။

တစ္ေန႕သ၌ အလုပ္ကိစၥျဖင့္ အေမၾကီးကား နုိင္ငံ ဆက္သြယ္ေရးနွင့္တယ္လီဖုန္း လုပ္ငန္းတြင္ CEO တစ္ျဖစ္လည္း chairman တစ္သြယ္ လုပ္ကိုင္ေနေသာ အေမၾကီးကား နုိင္ငံ၏ ဒုတိယ အခ်မ္းသာဆံုးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ ဒူးရင္းသီးမိုဘုိင္း ကန္ပနီ မွ ကိုရင္ျပံဳးကိုေတြ႕ရန္အလို႕ငွာ
ဦးထြန္းေအးနွင့္ ေဒၚအုိင္ေမးတို႕မွာလည္း သားရတနာေလးပါ တစ္ပါးတည္းေခၚကာ ကိုယ္ပိုင္လီယာဂ်က္ျဖင့္ အေမရိက နုိင္ငံသို႕ ထြက္ခြာခဲ႕ၾကေလေတာ့သည္။ ဤသို႕ျဖင့္ ေလယာဥ္ေလးသည္ ဦးေရာပ နုိင္ငံသို႕ျဖတ္အျပန္တြင္ ေလမုန္တိုင္း မိုးၾကိဳး မီးေတာင္ျပာမ်ားေၾကာင့္ အင္ဂ်င္စက္ခ်ိဳ႕ယြင္းကာ ေျမျပင္ဆီသို႕ဦးတည္းထိုးဆိုက္လာေလေတာ့သည္။
“ေလယာဥ္က က်န္ေတာ္တို႕၂ မိနစ္ပဲ ေလထဲမွာညိမ္ေအာင္ထိမ္းလို႕ရေတာ့မယ္ အင္ဂ်င္ ၂လံုးလံုးအလုပ္မလုပ္ေတာ့ဘူး ဒါေပမယ့္ က်န္ေတာ္တို႕ဆီမွာ အသက္ကယ္ေလထီး ၁ခုပဲရွိတယ္ ဒီေတာ့ အဲ႕ဒါကို သူေဌးတို႕ ၾကိဳက္သလိုသံုးပါ က်န္ေတာ္ကေတာ့ ဒီေလယာဥ္နဲ႕အတူတူ အသက္အေသခံမယ္ဟု” ေလယာဥ္ ကား သေဘၤာ မီးရထား အကုန္ေမာင္းလည္းေမာင္း အေၾကာင္းလည္းသိသည့္ ပိုင္းေလာ့ ကိုမိုန မွာ ေျပာေလသည္။
ဒီေတာ့ သူေဌးၾကီးတို႕လင္မယားလည္း သူ႕တို၏ သားဦးရတနာ ေနမင္းေမာင္ေလးအား ေလထီးကုိတပ္ဆင္ေပးလွ်က္ ငိုယိုကာ ေလယာဥ္တံခါေးေပါက္မွျပစ္ခ်လို္က္ေလေတာ့သည္ ။ သို႕ေသာ္လည္း အလြန္တရာမွကံေကာင္းလွသည့္ေနမင္းေလးမွာ ေလထီးနွင့္တညိမ္႕ညိမ္႕ဆင္းသြားျပီးသာကလ ေလယာဥ္လည္း စက္ျပန္ေကာင္းကာ ပံုမွန္ျပန္လည္ ပံ်သန္းနုိင္သည္ ဟူသတတ္ ။ ေလယာဥ္ေပၚတြင္ေတာ့ သူေဌးမၾကီးေဒၚအုိင္ေမးရဲ႕ငိုသံမ်ားဆူညံလွ်က္ ငါ့တားေလးေတာ့ တနားပါတယ္ ကံကိုက ဆိုးလြန္းတာပါတားေလးရယ္ …………..မပူပါနဲ႕ရွင္မရယ္ ငါေနာက္တစ္ေယာက္ျပန္ရေအာင္ တာ၀န္ယူပါတယ္ဟု သူေဌးၾကီးဦးထြန္းေအးမွလည္း အားေပးလွ်က္ရွိေပသည္။

ဒီလိုနဲ႕ ကံဆိုးသူေမာင္ေနမင္းေလးဟာ ေလတုိက္ရာသို႕လုိက္ပါရင္ အာဖရီးက တုိက္ အင္မတန္မွ ျငိမ္းခ်မ္းေသာ လူတိုင္းလုိိိလို ျငိမ္းခ်မ္းေရး နုိဘယ္ဆု ရေနၾကေသာ ကြန္ဂို နုိင္ငံအတြင္း ေတာၾကီးမ်က္မည္းအတြင္းသို႕ ဖုတ္ကနဲၾကေရာက္ေလေတာ့သည္။

ဤသို႕ျဖင့္ေနမင္းေမာင္ေလးလည္း ေတာၾကီးမ်က္မည္းအလည္တြင္ ဆင္ၾကီး နိုးနိုး အခ်စ္ည က်ားသစ္ေလး
ၾကံ က၀ိ တို႕က ထိမ္းေၾကာင္းလွ်က္ ေမ်ာက္မည္းတူး နုိ႕ခ်ိဳ႕ကို စို႕ကာ တျဖည္းျဖည္းအရြယ္ေရာက္လာေလေတာ့၏။ ေနမင္းေလးလည္း ငယ္နာမည္ေပ်ာက္လွ်က္ ေတာထဲတြင္ က်ားက်ားယားယား ဟုအမည္နာမတြင္ေလေသည္။(ေနမင္းေရမင္းေျပာတဲ႕က်ားက်ားယားယားျဖစ္ျပီေနာ္)
ေနသာသာေသာေန႕တစ္ေန႕တြင္ က်ားက်ားယားယားတစ္ျဖစ္လည္း ေနမင္းေလးက ေတာထဲတြင္ ႏြယ္ၾကိဳးမ်ားခိုစီးလွ်က္ အယ္မေလးအယ္မေလး ဟု ေအာ္ဟစ္ေကြ်းကာ ဂနာမညိမ္ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ေနေလေတာ့သည္။

ဤတြင္ မင္းသမီးေလး ဟုအမည္နာမတြင္ေခၚေသာ နုဖတ္ဥထြတ္၀င္း၀င္းနုသည့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္သည္ ေနမင္းေမာင္ေလးနွင့္ သူမအား ရန္ျဖစ္ေအာင္စသည့္ ကထိကၾကီးzawye ဆိုသူအား ေတြ႕ရာသခ်ိ ၤဳင္း ဒါးမဆုိင္းပဲ သတ္ရန္ ျမန္မာျပည္အနွံေနျပည္ေတာ္ပါမက်န္ လုိက္လံရွာေဖြျပီးသကာလ မေတြ႕သည့္အဆံုး အာဖရိက နုိင္ငံ ကြန္ဂို သို႕ ေရာက္ရွိလာေလေတာ့သည္။  မိန္းကေလးပီပီ အမဲလုိက္သည္ကိုလည္း ၀ါသနာပါေသာ မင္းသမီးေလးသည္ ကြန္ဂိုသို႕ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္အမဲလုိက္မည္ဟု ၾကံဳး၀ါးကာ ေတာထဲသို႕၀င္လွ်က္ ယာယီတဲတြင္ စခန္းခ်ေနထုိင္လွ်က္ရွိေလသည္.။

ေနသာသာေနတစ္ေန႕တြင္ မင္းသမီးေလးသည္ ဂိုးေလဘယ္၀ီစကီေလး ေသာက္ကာ ပိုကာေဒါင္းလွ်က္ရွီေနစဥ္တြင္ အယ္မေလးအယ္မေလး ဟုေသာ ၾကယ္ေလာင္ေအာင္ျမင္လွသည့္ အသံ၀ါ၀ါၾကီး ကိုၾကားမိေသာသကာလ အေပါင္းအသင္းမ်ားပင္မေခၚေတာ့ပဲ တစ္ကိုယ္တည္း အသံၾကားရာေနာက္သို႕ေသနတ္ဆြဲကာ လုိက္ေလေတာ့သည္

တျဖည္းျဖည္းနွင့္ ေတာနက္ထဲသို႕ ေရာက္မွန္းမသိေရာက္ရွိလို႕လာေတာ့သည္။ ဤတြင္သာယာ၀ါေျပာဖြယ္ေကာင္းေသာ စမ္းေခ်ာင္းေလးတစ္ခုတြင္ တစ္ကိုယ္တီးလြတ္လပ္စြာေနေရခ်ိဳးေနေသာ က်ားက်ားယားယား အား ေတြ႕ျမင္လုိက္ေသာ မင္းသမီးေလးသည္…….

ဒုတိယပိုင္းေမွ်ာ္
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ေနမင္းေမာင္ on October 23, 2012, 08:32:10 PM
(click to show/hide)

ဟုတ္ေက်းဇူးတင္စြာဒုတိယပိုင္းကိုေမ်ွာ္ေနပါတယ္ ......  အားေပးလ်က္ပါ ပထမဆံုး ေလးစားစြာ ပို့စ္ေပးလိုက္ပါတယ္ ကရဲ ......
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: monarch on October 23, 2012, 09:46:19 PM
(click to show/hide)
အဲ့ ေနမင္း ေမာင္အေသးေလးကို အညင္ကပ္လို ့ကို တမင္ ဥာဏ္ဆင္ျပီး ေလ ယာဥ္ေပၚက ပစ္ခ်ခိုင္းလိုက္တာ  ;D ;D
(click to show/hide)
   ??? ??? အားက်ဒါ  :P :P
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ေနမင္းေမာင္ on November 03, 2012, 07:52:16 PM
(click to show/hide)

ဟီးး မိုက္လိုက္တာ ၾကက္သီးေမြးညင္းမ်ားထသြားေလာက္ေအာင္ကိုေကာင္းပါတယ္ ..... အိုင္ပီကိုေဆာ္ေရ... မိုက္တယ္ဗ်ာ ဆက္ေရး... အားေပးေနတယ္... က်ေနာ္ အရမ္းၾကိဳက္တဲ့ ၀တၳဳတပုတ္လို ေရးေနတဲ့အတြက္ အျပီးေရာက္ရင္ ပီဒီအပ္ဖ္ ကို့ဟာကိုလုပ္ၿပီး သိမ္းထားပါ့မယ္ ဟီး... ေက်းဇူးတင္လ်က္ပါ ကေဆာ္
                                                                                                                                  ညီေလး ေနမင္းေမာင္
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ေနမင္းေမာင္ on November 04, 2012, 12:27:04 AM
(click to show/hide)

ဟီးးးၾကိဳက္တယ္ဗ်ိဳ႕ဆက္ေရးပါ အားေပးေနပါတယ္ ဗ်ိဳ႕႕႕႕ ကိုေဆာ္ေရ.... 8) 8) 8) 8)
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ႏုိးတူး on November 04, 2012, 11:48:50 AM

ထိုစဥ္ အမႈလိုက္စာေရး ႏိုးတူး ဆိုသည့္ သူငယ္ကေလးမွာ အေျပးအလႊားဝင္လာျပီးလွ်င္၊

>:( >:( >:( >:( >:( >:( >:( >:(

ဂ်ပန္မွာယာကူဇာ အီတလီမွာမာဖီးယား ယိုးဒယားမွာဒူးမေကာင္း ဆိုျပီး ေျပာစမွတ္ျပဳၾကရတယ္။ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ေတြ အဆင့္ဆင့္
  ေျပာင္းခဲ့ျပီး ခုေနာက္ဆံုးဂိုဏ္းခ်ဳပ္ကေတာ့ ဒူးေအးေအး လို႔ ေခၚၾကတဲ့ ဦးထြန္းေအး လို႔ အတိအက်သတင္းရတယ္။ ခု ေဘာ္လီကိစၥကိုလဲ သူကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္ျပီး
  လုပ္ကိုင္သြားပံုရတယ္။ ေလာေလာဆယ္က်ဳပ္ေျပာႏိုင္တာကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ။

အင္း ..
တူ ဘန္ေကာက္သြားတာကုိ နာက ေပါ့ေပါ့ေလးေတြးထားတာ ..
ဒီကိစ က နာ ထင္ထားတာထက္ ပိုေလးနက္ပါလား..
 :o :o :o :o :o
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ကဝိ on November 04, 2012, 12:23:55 PM
 ;D ;D ;D

ဟီးဟီးဟီး ရီ ရတာ ပါးေတာင္ေညာင္းတယ္ ဆာ... ေဆာ္သိခၤရယ္....
လုံးဝ ေလးစားပါတယ္ အႀကံဥာဏ္ကလည္း ထြက္လည္း ထြက္တတ္ပါေပ့....
ဓာတ္ပုံေလးေတြေတာင္ ထည့္ေပးထားေသးတယ္ ဟီးဟီး...
ဇာတ္လမ္းကုိ ျမန္ျမန္ေလး ဆက္ပါဗ်ဳိ႕....
                                            ေမွ်ာ္ေနမယ့္
                                                ကဝိ.... :-* :-*
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ေနမင္းေမာင္ on November 04, 2012, 07:37:22 PM
က်ေနာ္ေနမင္းေမာင္ လည္းအရမ္းကိုၾကိဳက္ပါတယ္ဗ်ာ... တကယ္ကို ဇာတ္လမ္းဇာတ္ကြက္လဲ ပီျပင္ပါေပတယ္ ကေဆာ္ ပံုေတြထည္႔ထားေတာ့ပိုၾကိဳက္တယ္ဗ်ာ.... က်ေနာ္ အျမဲအားေပးေနပါတယ္ ကိုေဆာ္ ဆက္ေရးပါဗ်ာ.... ပရိတ္သက္တေယာက္အေနနဲ့ အခိုင္အမာေတာင္းဆိုပါတယ္ေနာ္......
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: DR Sate Phwar on November 04, 2012, 08:24:40 PM
အားေပးၾကတာေက်းဇူးတင္ပါသည္ ။ နာမည္ပါတဲ့သူေတြ စိတ္ဆိုးနဲ႔ေနာ္။ မပါေသးတဲ့သူေတြ လဲ ေစာင့္ေန ပါလာမည္။
ေသေသခ်ာခ်ာေလး စိတ္ဝင္တစားေရးေနပါသည္။
ဇာတ္ကေရးရင္းနဲ႔ ရွည္လာျပီဗ်။ လံုးခ်င္းထုတ္ရေကာင္းမား။
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: netsoelay on November 04, 2012, 08:43:00 PM
ထုတ္ဟ ေဆာ္ၾကီးရ မိုက္တယ္ အားေပးတယ္ နာ ကာဘာဆြဲေပးမယ္ေ၀့

( အခ်ြန္နဲ ့၀င္မပါတီ  ;D ;D ;D ;D ;D )
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: Roy@l on November 04, 2012, 10:47:51 PM
ေဆာ္ၾကီး နင့္က နာကိုမ်ား ပေလြရိုးေလးဘာေလးနဲ႔

ပေလြရိုးနဲ႔  .. အေသ   .... ( ဆင္ဆာ )  လိုက္ရ   8) 8)
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: Sayar Kali on November 04, 2012, 11:38:32 PM
ယြန္းဆုေလး တကယ္ေကာင္းတယ္ဟ ဖတ္လို႔....
ဟာဒယ ဥာဏ္ ရႊင္ရႊင္နဲ႔ နာမည္ေလးေတြ ေပးထားတာလဲ မုိက္တယ္...
စိတ္ကူးေကာင္းတယ္..
တကယ္ ေက်းဇူးတင္တယ္..ဟိ နင္ေပးထားတဲ့ငါ့နာမည္ကို တကယ္ၾကိဳက္တယ္..
ဟိ နင့္စာေတြ ေစာင့္ဖတ္ေနတယ္ေနာ္..ဆက္ေရးပါ..ညန္ညန္ေလး....

အားေပးေနမယ္ေနာ္..
ခေရကလိ ;D ;D ;D


Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ၾဆာၾသ on November 05, 2012, 10:18:34 PM
ေအာ္.....ယြန္းဆုေလးကလဲ ဒါလဲတတ္ပါသေကာ ဟယ္။ ??? ??? ???
ဘာတဲ့ နာမည္က ေဆာ္သိခၤတဲ့လား။  ;D ;D ;D ေခတ္မေကာင္းလုိ႔မ်ား စုံေထာက္၀င္လုပ္ေနျပန္ပေပ့ါ။  :-\ :-\ :-\
ဘာတဲ့တုန္းေအ ဘုရင္ေခတ္ကေန ကုိလုိနီေခတ္ကုိေရာက္ျပန္ပလားေအ။  ;) ;) ;)
ေခါင္းေတြကုိမူးေနတာပဲ။  :( :( :(

ျမန္ျမန္ေလးသာ ဆက္ဆြဲေအ။ ပီးရင္ စာအုပ္တုိက္ပုိ႔ပီး လုံးခ်င္းထုတ္ပစ္လုိက္ဦးမယ္။ :P :P :P
ေကာင္းတယ္။ ကေဆာ္ေပြတာလႊတ္ေကာင္းဗ်။  :P :P :P(ဟီး မီကုိေကြကာကုိ ပုံတူကူးခ်လုိက္ပါသည္) ;) ;) ;)

ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင့္
ၾဆာၾသ
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: tunaye2011 on November 07, 2012, 09:50:56 AM
(click to show/hide)


     အေျပာင္အပ်က္ေရးျပီး အားေပးသြားတယ္ အိုင္ေဆာ္ပီၾကီးေရ...ဆက္ေရးပါဦး..အကုန္လံုးက ေစာင့္ေမွ်ာ္အားေပးေနၾကတယ္..
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on November 07, 2012, 10:10:00 AM
အရမ္းအရမ္းကိုေျပာင္ေျမာက္တဲ႕ သေရာ္စာပါ သမိုင္းတစ္ခု စိုက္ထူနုိင္ခဲ႕ပါျပီ။ cheer!!!
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: minthowae on November 13, 2012, 10:36:08 AM
တစ္ေန႕သႏွိဳက္(မေန႕က)ေန႕လည္ခင္းတြင္ မားသားၾကီးက အသစ္၀ယ္လာေသာ ျမန္မာ႕ျမန္မာ႕ရုပ္ရွင္ဇတ္ကား ၄ ခ်ပ္တဲြၾကီးအား ဖြင္႕ကာ ၾကည္႕ေတာ႕
အနားမွာ လက္ေတာ႕နဲ႕ အင္တာနက္ဖြင္႕ျပီး ေအးရွားသူေလးေတြနဲ႕ဘလက္ခ္မန္းၾကီးတို႕ ကုတင္က်ိဳးတဲ႕ေအာကားေတြ ေဒါင္းမလို႕ကို အစဥ္မေျပေလေတာ႕
မထူးဘာဘူး ဆိုျပီး အသံၾကား ရုပ္လာ ေနမွေတာ႕ အဲ႕ရုပ္ရွင္ၾကည္႕မိေလသတည္းးးးး

စကတည္းကိုက မင္းသားက နွုတ္ခမ္းနီေတြရဲေအာင္ ဆိုးထားတာ ျမင္ေတာ႕(ျမင္ကြင္းတြင္ေပၚလြင္လွေအာင္ ဘယ္မိတ္ကပ္ဆရာကျပင္သလည္းမသိ.. ေယာက်ားေလးက
နွုတ္ခမ္းၾကီးရဲတြတ္ေအာင္ ဆိုးထားေတာ႕) လိုင္းမ်ားေျပာင္းသြားပလားလို႕...ေတြးမိေလဧ။္..

မင္းသမီးသည္ကား.. ျမန္မာကားတို႕တြင္ ထံုးစံအတိုင္း သူက အလယ္ ေဘးကပံ႕ပိုးရရွာေသာ ဇတ္ပို႕ မင္းသမီး၂လက္၃လက္နွင္႕ ပဲမ်ားကာ  လိုအပ္သည္ထက္ပိုေသာ
အမူအရာတို႕ျဖင္႕ ကင္မရာေရွ႕တြင္ ဘယ္ဒါရိုက္တာက သင္သည္ မသိ... ရိုးရွင္းစြာ ေျပာေသာ စကားကိုပင္ ညွတုတုနွင္႕  အကယ္ဒမီေရွာ႕ခ္ သရုပ္ေဆာင္တာ ျမင္ေသာ
အခါ ကိေလသာ ထၾကြလြန္းအားၾကီးေသာ က်ဳႏု္ပ္သည္ပင္လွ်င္ .. တရားစခန္း ၀င္ခ်င္စိတ္ေပါက္ေအာင္ ေျပာင္ေျမာက္စြာ အႏုပညာရသေပးေလဧ။္.

ေအာ္.. အႏုပညာသက္တမ္း နုေသးလို႕ ျဖစ္မွာပါလို႕ ၾကံဖန္ျဖည္႕ေတြး(  ငါတို႕လိုၾကည္႕တဲ႕လူေဒြဆီကေန ပိုက္ဆံေသာက္ေသာက္လည္းရတဲ႕ သက္တမ္းကိုေတာ႕ ေမ႕)ပီး
မွန္းစမ္း.. ဇတ္လမ္း.. ဇတ္အိမ္ဆိုျပန္ေတာ႕...

ဟိုက္... ၂ခန္းေလာက္ၾကည္႕ပီးထဲက ဇတ္သိမ္းကို သိေနတဲ႕ ေပါေၾကာင္ေၾကာင္ အူေၾကာင္ၾကား ကလိထိုးျပီး အတင္းရီခိုင္းတဲ႕ ဇတ္ကားၾကီးပါလား  ဆိုတာ သိေလေတာ႕
မားသားၾကီးအား မေနႏိုင္ပဲ ေျပာမိေလသည္...

အေမကလည္းဗ်ာ.. အဲေလာက္ေပါေၾကာင္ေၾကာင္ကားကို ဘာလို႕ ၀ယ္လာသတုန္း.. ဘယ္ေလာက္တုန္း ဆိုေတာ႕ ၁ေသာင္းနဲ႕ဘယ္ေလာက္ဆိုလည္း

ဟမ္.. ရွံဳးမွာ.. ဒီကားေတာ႕.. ဘယ္သူမွ လာငွားမွာ မဟုတ္ဘူး (က်ြႏု္ပ္အေမသည္ကား ဗြီဒီယိုအေခြငွားဆိုင္ဖြင္႕ထားသည္ေပါ႕)
ျပန္ေျပာလိုက္ေသာ မာတာမိခင္ၾကီး စကားေၾကာင္႕.. က်ြႏု္ပ္ ဟိုက္ခနဲ ျဖစ္ကာ.. စိတ္ေလသြားသည္႕ စကားသည္ကား

ေအး.. မင္းမသိလို႕ ခု ႏွစ္ပတ္ထဲတင္ ငါ ေခြ၀ယ္တာနဲ႕ ေခြငွား ျပန္ရတာမွာ အရင္းထဲက စာရင္းစစ္ေတာ႕ ၂၀၀ိ/- ေတာင္ ရွံဳးေသးတယ္..  စေလာင္းလိုင္းေတြက ျမန္မာ
စာတမ္းထိုးကားေတြက ေကာင္းတယ္ေလ.. ဒီလိုကားေတြ ဘယ္သူမွ မငွားဘူး.. လာငွားတဲ႕သူေတြကလည္း ေျပာတယ္.. ျမန္မာကား၁၀ကားၾကည္႕ရင္ အမ်ိဳးအစားခဲြလို႕ရေနပီတဲ႕.. ငါလည္းစဥ္းစားေနတာ လကုန္ရင္ ဆိုင္ခန္းခက စိုက္ရမွာနဲ႕ဆို.. တြက္ေခ်မကိုက္ဘူး
ရပ္ရင္ ေကာင္းမလား.. လို႕

ျမန္မာ႕ .. ျမန္မာ႕ရုပ္ရွင္... ျမန္မာ႕ ... ျမန္မာ႕ရုပ္ရွင္...   
ၾကားဖူးေသာ သီခ်င္းအား ရြတ္ကာ မီးေသြးလည္း အရက္ပုလင္းသြားဆဲြပါသည္.. (ဘာမွမဆိုင္ပူး.. ေသာက္ခ်င္လို႕)
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on November 21, 2012, 02:30:33 PM
ဆရာၾကီးဇက္နွင့္ ျမန္မာမွဳ

အခုတစ္ေလာ ဆရာၾကီးဇက္ ဟိုနားကေန ဒီနားကေန ၾကားၾကားေနသည့္အရာမွာ အျခားမဟုတ္ ျမန္မာမွဳ ျမန္မာမွဳ ဟူေသာ စကားမ်ားပင္ ဒီလိုဆိုလာၾကေတာ့ ျမန္မာမွဳကို အင္မတန္ျမတ္နိုးေသာ ဆရာၾကီးဇက္ လည္း အနွီျမန္မာမွဳအား ေကာင္းေကာင္းၾကီးျပဳလုိက္ေလသမံု။

ဆရာၾကီးဇက္သည္ မနက္အိမ္ရာ နုိးသည့္အခါ မနက္စာကို အညိဳေရာင္အမွဳန္႕ေလးမ်ားအား သၾကား နို႕ဆီနွင့္တြဲ႕ဖက္ကာ ေဖ်ာ္ရသည့္ ခါးသက္ေသာအရသာရွိသည့္ ေသာက္စရာအရည္တစ္မ်ိဳး(ေတြ႕ျပီလား ေကာ္ဖီဆိုသည့္ ဗ်စ္တစ္သွ် စကားကို ျမန္မာမွဳျမတ္နိုးလို႕ျမန္မာလိုျပန္ျပီးေရး လုိက္တာ) ေသာက္ကာ ေပါင္မုန္႕စားျပီးသကာလ ေလးဘီးတပ္ ဓါတ္ဆီထည့္ကာ ေရြ႕လွ်ားေမာင္းနွင့္ နုိင္ေသာစက္တပ္ယာဥ္ ကိုစီးျပီးသကာလ ရံုးသို႕ေရာက္ေလေပ၏။ သို႕နွင့္တမူ ရံုးသို႕ေရာက္လွ်င္ ရုပ္ျမင္သံၾကားစက္နွင့္ လက္နွိပ္စက္လို နွိပ္စရာခလုပ္မ်ား ပါသည့္ ေခာတ္မွီ စက္ပစၥည္းကို အသံုးျပဳလွ်က္ စာရင္းမ်ား လုပ္ကိုင္ေလေတာ့သည္။

ထိုမွတဖန္ လက္ျဖင့္ကိုင္ေဆာင္နုိင္သည့္ေသးငယ္ေသာအရြယ္ရွိကာဆက္သြယ္စကားေျပာနုိင္ေတာ့ ကရိယာမွ အသံျမည္လာသျဖင့္  ေျဖၾကားသည္ ဆိုသည့္ခုလုပ္ကိုနွိပ္ကာ ေျပာဆိုဆက္သြယ္မွဳျပဳေလသည့္တမံု။

ဤသို႕ျဖင့္ တေနကုန္ရံုးမွာ ပင္ပန္းျပီးသကာလာ အျပန္တြင္ စင္တင္ေတးဂီတ ဆုိင္ကို၀င္ကာ ဗွ်စ္ပင္မ်ားမွာ ေပါငး္ခံကာေဖာက္၍ရလာေသာ အရည္တစ္မ်ိဳး ကိုေသာက္ကာ စင္ေပါတြင္  အေခ်ာင္းနွင့္ အလံုးေလးေပါင္းစပ္ထားကာ ပါးစပ္ျဖင့္ေတ႕လွ်င္ အသံမည္ေသာ အရာကို ကိုင္ေဆာင္လွ်က္ သီခ်င္းဆုိေနေသာ မိန္းကေလးအား လွမ္းၾကည့္လုိက္ေလသည္။

အဆိုပါမိန္းကေလးကမွာ တစ္ထြာမွသည္တစ္ေတာင္ ေက်ာ္အထိရွည္လွ်ားကာ အ၀ိုင္းအ၀န္းပံုစံ မိန္းကေလးမွ်ားခါးေအာက္တြင္၀တ္ရေသာ ၀တ္ဆင္စရာ တစ္မ်ိဳး ကို၀တ္ထားသည္ကို ဆရာၾကီးဇက္ ရွဳ႕စားခြင့္ရေလသည္။ ဤမွ် မကေသး ေဆးေပါ့လိပ္ ထက္ေသးငယ္ကာ အျဖဴေရာင္ရွိသည့္ ေဆးေပါ့လိပ္နွင့္တူေသာ ရိုက္ရွဳေသာက္သံုးသည္႕ အရာတစ္မ်ိဳးကိုလည္း ထုတ္ေသာက္ကာ ဇိမ္ယူလွ်က္ ရွိသည္။
ဤသို႕ျဖင့္ အေမာအပန္းမ်ားေျပေျပာက္ကာ အိမ္သို႕ျပန္လာျပီး ေရခ်ိဳးကာ ေလေဆးေပးစက္အားဖြင့္လွ်က္ ဓါတ္ျပားေခြထည့္ဖြင့္လွ်င့္ အသံမ်ားထြက္လာေသာ ေခာတ္မွီစက္ပစၥည္းကို ဖြင့္လွ်က္ သီခ်င္းနားေထာင္ကာ အိပ္ေပ်ာ္ခ်င္းသို႕ေရာက္ေလေတာ့သည္။

ဤတြင္ ျမန္မာမွဳျမတ္နိုးလြန္းေသာ ဆရာၾကီးဇက္ တစ္ေန႕တာ ဇာတ္လမ္းျပီး၏

ဆရာၾကီးဇက္(ကြမ္းျခံကုန္း) ခ zawye
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: netsoelay on December 08, 2012, 05:28:59 PM
People Choice Award of Mr & Miss Taw Win 2012 Contest
ဘုတ္အတြင္းအား ျပိဳင္ပြဲၾကိးကား ျခိမ့္ျခိမ့္သဲသဲ စည္ကားလွပါဧ။္။

ျပိဳင္ပြဲက်င္းပရာေနရာျဖစ္ေသာ အင္တာနက္ လြင္ျပင္မွာကား လိပ္တိုးမေပါက္ေအာင္ ရွိေနဧ။္ ။

ျပိဳင္ပြဲ၀င္ သိုင္း လုံမငယ္ ၁၅ ေယာက္နွင့္ သိုင္းလုလင္ ၁၅ ေယာက္ပါ၀င္ေလသည္။

သိုင္းလံုမငယ္တခ်ိဳအား ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးမည့္ သိုင္းဂိုဏ္းဂ်ီးမ်ားလည္း
အလွ်ိဳလွ်ိဳ ေပၚေပါက္လာေလသည္။
သိုင္းလုလင္ငယ္တို ့မွာကား ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံေပးမည့္ သိုင္းဂိုဏ္းဂ်ီးမ်ားမရွိေပ။


ပြဲစလွ်င္စခ်င္း ေက်ာနံပါတ္ ၁၅ ခ်ိတ္ထားသူ သိုင္းလံုမငယ္မွာ ေစတန္ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ တစ္ဦးျဖစ္သည္ဟုဆိုကာ
ေစတန္ဂိုဏ္းဧ။္ လွ်ိဳ ့၀ွက္ ဘုတ္အတြင္းအားျဖင့္ျပိဳင္ေလဧ။္ ။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံစပြန္စာမရွိေသာ ေက်ာနံပါတ္၅ ခ်ိတ္ဆြဲေသာ သိုင္းလံုမငယ္မွ
အနိုင္ရလွ်င္ေက်ာင္းလာတက္မည္ဟု မက္လံုးေပးကာ ေက်ာင္းေတာ္သား ခ်ာကိုးဆိုသူအား
ခ်ည္းကပ္လာေသာေၾကာင့္ ခ်ာကိုးမွာ မဘက္လိုက္ မိုက္ဘက္ပါရမယ္ဟုေၾကြးေၾကာ္ကာ
ေက်ာင္း ေအာ္ခ်င္ရာေအာ္ ခန္းမ မွေနျပီးေအာ္ပါေသာေၾကာင့္ ေမာ္ကြန္းထိန္း အူးျပံဳးမွ
အစခ်ီကာ စီနီယာ ကနိုးတူး တို ့ လက္ညိွဳးတစ္ေထာင္ အားကိုေဆာင္ အတြင္းအားျဖင့္ဘုတ္ ၾကေလေတာ့သည္။

အူးျပံုးဧ။္ ပရုပ္ဆီလူးလက္ညိဳးသိုင္းကြက္ မွာ ေစတန္ဂိုဏ္းဧ။္ လွ်ိဳက္၀ွက္ဘုတ္ သိုင္းကြက္အားမယွဥ္နိုင္၊
နတ္ဆိုးေလးဧ။္ ေအာ္တိုဘုတ္မွာလည္း သံုးမရ  အူးထြန္းဧ။္ ဘီလူးငါးေကာင္ လက္ထိပ္ ၾကာပြတ္ ဆပ္ျပာသိုင္းကြက္ကိုလည္းမျဖံဳ
( အူးထြန္း ဘာမွမဆိုင္ဘူးလို ့ မေျပာနဲ ့ ဆိုင္ဆိုင္မဆိုင္ဆိုင္ ထည့္ေရးဧ။္ ခ်စ္လြန္းလို ့  ;D ;D ;D)
ကနိုးတူးဧ။္ စိတ္ၾကိးတယ္ကြ သိုင္းကြက္မွာလည္း ေရမွာအရုပ္ေရးသကဲ့သို ့
ေက်ာင္းခ်က္ခန္းအတြင္း၀င္လာသမွ် ေက်ာင္းေတာ္သားတို ့ အား ခ်ာကိုးမွ အကူအညိေတာင္းေသာ္လည္း
တဖက္မွ သိုင္းကြက္မွာ အဆင့္လြန္ျဖစ္ေနပါေသာေၾကာင့္ လံုးလံုးျပားျပား ယွဥ္လို ့မရေခ်။

ထို ့ေၾကာင့္ ေက်ာင္းသမဂၢၢၢၢမွာ မသိမသာေရွာင္ထြက္ သိုင္းကြက္ျဖင့္ ျပိဳင္ပြဲအတြင္းမွထြက္ခြာသြားေလေတာ့သည္ ။

ျပိဳင္ပြဲဂ်ီးမွာကား ဆက္လက္ဆင္ႏြဲေနဆဲျဖစ္ေလဧ။္ ။

အသာစီးရေနေသာ ေစတန္ဂိုဏ္း ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳထားေသာ ေက်ာနံပါတ္၁၅ အား
ယွဥ္ျပိဳင္ရန္ ဆယ္လီဗ်စ္တီ ဂိုဏ္းမွာ ေက်ာနံပါတ္ ၁၄အား၀င္ေရာက္စပြန္ဆာေပးေလေတာ့သည္။

ဆယ္လီဗ်စ္တီဂိုဏ္းဧ။္ ထူးဆန္းေသာဘုတ္ သိုင္းကြက္မွာ နာမည္နွင့္လိုက္ေအာင္ ထူးဆန္းေလဧ။္ ။
အခ်ိန္တိုတိုအတြင္းမွာ ေစတန္ဂိုဏ္းဧ။္ လွ်ိဳက္၀ွက္ဘုတ္ အတြင္းအား သိုင္းကြက္အား
ေက်ာ္တက္သြားေလေတာ့သည္ ။ မည္သို ့လုပ္လိုက္သည္မသိ ထူးဆန္ေပစြ။

ေစတန္ဂိုဏ္း၀င္မ်ားမ်က္လံုးျပဴးၾကေလျပီ ။

ဂိုဏ္းညီအကိုျဖစ္ေသာ 4ည ဂိုဏ္းမွ၀င္ကူေလျပီ
4ည ဂိုဏ္းမွာလဲ မယံုေလာက္ေအာင္အစြမ္းထက္လွေလသည္။

ေစတန္ဂိုဏ္းဧ။္ လွ်ိဳ ့၀ွက္ေသာဘုတ္ သိုင္းကြက္နွင့္
4ညဂိုဏ္းမွ လူမသိသူမသိ ဘုတ္ သိုင္းကြက္တို ့ေပါင္းလိုက္ေသာအခါ
ဆယ္လီဗ်စ္တီဂိုဏ္းဧ။္ ထူးဆန္းေသာဘုတ္ သိုင္းမွာ ေနာက္ေခါက္က်က်န္ရစ္ခဲ့ရေလေတာ့သည္။
ထူးဆန္းလြန္းပါဧ။္ေတာင္း။

မည္သို ့ပင္ဆိုေစကာမူ
သိုင္းေလာကဧ။္ သိုင္းလံုးမငယ္ေလးမ်ားမွ တိတ္တခိုးၾကိတ္ပိုး ဇြတ္မွဇြတ္ သိုင္းကြက္ျဖင့္
ကူညီေပးခံရေသာ သိုင္းလုလင္ ေက်ာနံပါတ္ ၁၂ ဧ။္ ဘုတ္အေရအတြက္မွာကား
အထူးတကာအထူးဆန္းဆံုးျဖစ္ေတာ့ေလဧ။္ ။

..........................................................................

ဖြဘြတ္မွာ တင္ျပီးဖြအူးမလို ့ ၀ိုင္းဆဲမွာေၾကာက္လို ့ေက်ာင္းမွာဘဲတင္လိုက္ရပါေၾကာင္း

 ;D ;D ;D

Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: G0lden M@sked M@n on December 08, 2012, 09:33:30 PM
]ေျမးေလးအသက္ဆယ့္ရွစ္နွစ္ျပည့္လွ်င္ဖတ္ဖို႕ >>>

ဟိုးေရွးေရွးတုန္းကျမန္မာဆိုတဲ့ နိုင္ငံေတာ္ၾကီးမွာေပါ့ ....
စစ္သားေတြကလြတ္ေတာ္တက္ၾကတယ္
ဘုန္းၾကီးေတြကနိုင္ငံေရးလုပ္ၾကတယ္
ဆရာဝန္ေတြ စာေရးဆရာ အနုပညာရွင္ေတြလုပ္ၾကတယ္
အင္ဂ်င္နီယာေတြကမားကက္တင္းလုပ္ၾကတယ္
ေက်ာင္းဆရာေတြကက်ဴရွင္သင္ၾကတယ္
နိုင္ငံဝန္ထမ္းေတြကဘတ္ဂ်က္ေတြကိုေဖ်ာတဲ့ပါရဂူေတြလုပ္ၾကတယ္
အဆိုေတာ္ေတြကနိုင္ငံသိခိုးကူးၾကတယ္
ကုန္သည္ေတြကသူလွိ်ဳလုပ္ၾကတယ္
အလယ္တန္းေက်ာင္းသူေလးေတြခ်စ္သူနဲ႕ဟိုတယ္သြားၾကတယ္
ေက်ာင္းသားေလးေတြဂိမ္းဆိုင္မွာအလုပ္လုပ္ၾကတယ္
ဒီစာကိုေရးေနတဲ့အဖိုးကေတာ့ေဖ့ဘြက္ဆိုတဲ့အင္တာနက္ေပၚကဝက္ဆိုက္ၾကီးထဲမွာလတ္ရားလတ္ရားနဲ႕ေပါက္ကရေလးဆယ္ကိုေရးခဲ့တယ္ကြဲ႕ .....

ျမန္မာသကၠရာဇ္ - ၁၃၇၄ ခုနွစ္တန္ေဆာင္မုန္းလဆုတ္ ရွစ္ရက္
အေနာက္တိုင္းသကၠရာဇ္ - 6-12-2012

ေနာက္ေနာင္ သာမန္ အနက္ေရာင္ျဖင့္သာ သုံးပါ
ဆိတ္ဖြား
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: သားအာဒမ္ on May 08, 2013, 05:47:15 PM
<<<<< အြန္လိုင္း ဆယ္လီဘရစ္တီ - MC မႈံၾကီး >>>>>

ရပ္ကြက္ထိပ္ရွိ လၻက္ရည္ဆိုင္တြင္ ထံုးစံအတိုင္း လၻက္ရည္ေသာက္၍ မနက္ခင္း အလွ ရံုးသြား ေက်ာင္းသြား မိန္းမပ်ိဳ အလန္းေလးမ်ားကို ေဂၚေရးငင္ေနစဥ္မွာပင္

“မင္းက လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ ေနာက္က်လွခ်ည္လား…….။ ေက်ာင္းသြားဖို႔ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ ေနာက္က်ေနျပီ……။”

“ေအး……ငါ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ အိပ္ရာထ ေနာက္က်သြားလို႔ပါကြာ…….။”

“လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ ျမန္ျမန္ ျမိဳဆို႔….ခြိခိြ….။”

အနီးတြင္ ထိုင္ေနေသာ အျပာေရာင္ဝတ္ ေက်ာင္းသားဝိုင္းမွ တစ္ေယာက္က အခုမွ ဝင္လာသူကို လွမ္းေျပာျခင္း ျဖစ္သည္။
ဘာလဲဟ…..။ ေန႔တိုင္း ျမင္ေနက် ေကာင္ေတြက ဘယ့္ႏွယ္ ေကာက္ကာငင္ကာ စကားထစ္သြားပါလိမ့္….။ စဥ္းစားလို႔ပင္ မဆံုးေသး………..။

“MC ၾကီး…………စမူဆာ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ စားဦးမလား။ မစားရင္ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ လဲ  ဟိုဘက္ဝိုင္းကို ပို႔မလို႔……”

ဟင္…………။ စားပြဲထိုး အာၾကီး က အစ စကားထစ္ေနပါ့လား……။ မေန႔က ညေန အထိ အေကာင္းပါ။ ဒီအတိုင္း ေနလို႔ မျဖစ္ေတာ့…….။ ေမးမွ ျဖစ္ေတာ့မည္…….။

“မင္း လဲ လဲ လဲ ……. အာ …….. ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ။ တစ္ဆိုင္လံုး လဲ လဲ လဲ လဲ နဲ႔ ဘာေတြ ျဖစ္ေနၾကတာလဲ….။”

“ဟီဟိ….. ကိုစိုးႏိုင္ကို ေမးၾကည့္…..။ ခြိ……”

သေကာင့္သားက မေျဖ…..။ ေနာက္လူကို လႊဲခ်သြားသည္။ ဒါနဲ႔ ေကာင္တာက စိုးႏိုင္ကို လွမ္းေခၚကာ ေမးရေတာ့သည္။ ဒီ္ေတာ့မွ သေဘာေကာင္းရွာေသာ စိုးႏိုင္ က

“MC ၾကီး …… မသိေသးဘူးလား။ အခု Facebook မွာ အရမ္းနာမည္ၾကီးေနတယ္ေလ…..။”

“ဟင္ …….. က်ဳပ္က ရြာခဏ ျပန္သြားတာ။ ဘယ္သိမတံုး……..။”

“ဒီလိုဗ်..။ ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ က သီခ်င္း တစ္ပုဒ္လုပ္ျပီး Facebook မွာ တင္လိုက္တာ နာမည္

တအားၾကီးျပီး ေပါက္သီခ်င္း ျဖစ္သြားတယ္ေလ……။ လဲ လဲ လဲ လဲ က အဲဒီအထဲက သီခ်င္းစာသား..…။
အဲဒီ ေကာင္ေလးကို မင္းသား မင္းသမီးေတြ အဆိုေက်ာ္ေတြက သူ႔ကို Friend request လုပ္ရတဲ့ အထိကိုေပါက္သြားသတဲ့…..။ အခုဆို Online Celebrity ျဖစ္ျပီး နာမည္ၾကီးေနျပီေလ…….။ MC ၾကီး ၾကည့္ခ်င္ရင္ က်ေနာ္ ေဒါင္းထားတာရွိတယ္။ ၾကည့္မလား……..။ ”

“အင္း…..”

ၾကည့္မလား ဆိုေတာ့ ဗဟုသုတ ရေအာင္ ၾကည့္မည္ေပါ့……..။

ၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ လားလား……..။ အႏွီ သူငယ္က ကိုယ္တိုင္ ေရး၊ ကိုယ္တိုင္ ဆို၊ ကိုယ္တိုင္ ဒါရိုက္တာ လုပ္ထားတာ အံ့ဖြယ္ အတုယူဖြယ္ပါလား……..။ သီခ်င္းကို ဆက္ၾကည့္ေတာ့ တကယ့္အံ့ဖြယ္……..။

တီးလံုးက သက္သက္………အဆိုက သက္သက္….အက က သက္သက္…………။ အားလံုးက သက္သက္စီ……။ မယားငယ္ တံုးပိလို႔ မရဲတရဲ ေအာ္ေခၚေနတဲ့ အသံႏွင့္ ျမန္မာလို အဂၤလိပ္လို ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ႏွစ္မ်ဳိး ဟစ္ထားသည္။ စာသားက နည္းနည္း…..လဲလဲလဲလဲလဲ ကို ထပ္ေနေအာင္ ဆိုကာ ပရိတ္သတ္ကို ရွယ္ ဖမ္းစားထားသည္။

သီခ်င္း အလယ္ေလာက္ အေရာက္မွာေတာ့ MC ၾကီး ပိုအံ့ၾသသြားသည္။ မအံ့ၾသဘဲ ေနႏိုင္ရိုးလား……။ ဘယ္ကေန ဘယ္လို တိုက္ေပၚေရာက္ေနမွန္း မသိေသာ ေဘာ္တယ္ကုလား လိုလို ေန႔ခင္းေန႔လည္ ရပ္ကြက္ထဲ မ်က္စိလည္ ေရာက္လာေလ့ ရွိေသာ ဟသၤာအေလးတို႔ ဖုန္းအပ်က္တို႔ ဝယ္သည့္ ကုလားလိုလို ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသား စာျပန္သလို ရြတ္ဖတ္ေနသျဖင့္ အႏွီ ထူးဆန္းသည့္ ခရီေရးရွင္းကို မအ့ံၾသဘဲ မေနႏိုင္ေတာ့……။

ဒါမ်ိဳးၾကီးေတြႏွင့္ လူစိတ္ဝင္စားေအာင္ ဖန္တီးထားေသာ သီခ်င္းရွင္ကို ခ်ီးက်ဴးသလို ကိုယ္တိုင္လည္း အားေတြမာန္ေတြ တက္ၾကြလာရံု မွ်သာမက ဆံပင္ေတြ ေထာင္ မ်က္လံုးေတြ ျပဴး ရင္ေတြပါ တဆတ္ဆတ္တုန္လာကာ

“ေတာ္ေတာ့ေဟ့………..။ ဒီေလာက္ဆို သေဘာေပါက္ျပီ…….။ ဒီေန႔ေခတ္ လူေတြက အထူးအဆန္း ဆို စိတ္ဝင္စားျပီး အားေပးတတ္မွန္း ငါ သိသြားျပီ…….။ ငါလည္း သူ႔လို….. ဟုတ္ေသးပါဘူး….. သူ႔ထက္ နာမည္ေက်ာ္ေအာင္ လုပ္ရမယ္ကြ….။ ဟားဟား…..မံႈၾကီးေခတ္ တစ္ေခတ္ျဖစ္ရမယ္ကြ အဟား ဟား…..”

ဤသို႔ ေၾကြးေၾကာ္ျပီး သကာလ လၻက္ရည္ဖိုး ရွင္းဖို႔ပင္ သတိမရေတာ့ဘဲ ေျမာက္ၾကြေျမာက္ၾကြ ျဖင့္ အိမ္သို႔ ျပန္သြားေလေတာ့၏။ အိမ္သို႔ ေရာက္ေသာ္ လူစိတ္ဝင္စားရန္ မည္သို႔ ခရီေရးရွင္း လုပ္ရမည္ကို အျပင္းအထန္ စဥ္းစားေလေတာ့သည္။

သိပ္ျပီး ရွည္ရွည္ေဝးေဝး ေတြးစရာမလို……..။ ကိုယ္လုပ္မည့္ အခ်ိန္မွာ နာမည္ၾကီးေနမည့္ သီခ်င္းကို ေကာ္ပီလုပ္လိုက္ရံုသာ…..။ ျပီးေတာ့မွ ကကြက္အဆန္း ထြင္ျပီး ထပ္ထည့္ရမည္။ ဒါေတြ ကလည္း သိပ္ျပီး အံုးစားေနစရာ မလို……။ တိရိစာၦန္ရံုထဲ တစ္ရက္သြားကာ ေမ်ာက္ေတြ ဘယ္လို ကို႔ရို႕ကားယား လုပ္သလဲဆိုတာ မွတ္ခဲ့ရံုပင္…..။

အေရးၾကီးဆံုးက အႏုပညာလုပ္ေတာ့မည္ ဆိုလွ်င္ နာမည္…..။ နာမည္ ဘယ္လိုမွည့္ရင္ ေကာင္းမလဲ ဆိုေတာ့ သိပ္ၾကာၾကာ စဥ္းစားမေန……။ ျမန္မာပီပီ ဟိုလူငယ္ နာမည္မ်ိဳး ခပ္ဆင္ဆင္ လိုက္ မွည့္လိုက္ရံုသာ ငွဲ ငွဲ…. ။

ဟိုက အဂၤလိပ္နာမည္ ကို ေရွ႕မွာ တပ္ထားသျဖင့္ ကိုယ္လည္း တပ္ကို တပ္ရမည္။ ဘာနာမည္ တပ္ရင္ ေကာင္းမလဲ…….အို ရႈပ္ပါတယ္…….ခုတေလာ သူငယ္မေတြ ပါးစပ္ဖ်ားမွာ နာမည္ၾကီးေနတဲ့ ဂ်က္စတင္ ဘီဘာ နာမည္ကို ယူလိုက္ရံံုေပါ့……။
ဒါျဖင့္ ကိုယ္က ဂ်က္စတင္ မံႈၾကီး……။ ဒါေပမင့္ လက္ရွိ အလုပ္အကိုင္ ကိုယ္စားျပဳ MC ကိုလည္း ျဖဳတ္ပစ္ရမွာ ႏွေျမာသျဖင့္ MC ဂ်က္စတင္ မံႈၾကီး ဟုသာ မွည့္လိုက္သည္။ MC ဂ်က္စတင္ မံႈၾကီး……. MC ဂ်က္စတင္ မံႈၾကီး….. ဟား……စားသကြာ….။

ကိုင္း ဒါျဖင့္……….ပထမ ေျခလွမ္းေတာ့ ျပီးျပီ။ ဒုတိယ အေနႏွင့္ ကိုယ္နဲ႔ အတူတူ လိုက္ျပီး ေပါရဲ အဲ လုပ္ရဲေသာ ဝါသနာတူ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ကိုရွာရမည္။ ကိုယ္က အသစ္ ဆိုေတာ့ နာမည္ရွိျပီးသား ေတြႏွင့္ သိပ္မတြဲခ်င္……။ အသစ္ေတြ လုပ္မည့္လူဆိုေတာ့ အသစ္ေတြသာ စိတ္ဝင္စားသည္။ အဲဒါကလည္း အေရးမၾကီး……။ နီးေတာ့မွ ေတြ႔ရာ ေဘာ္တယ္ကုလား ဆြဲေခၚျပီး ဆိုခိုင္းလွ်င္ အိုေက..။

အခု အေရးၾကီးသည္က မန္းနီး…။ သီခ်င္းအသံသြင္းဖို႔ အေကာင္းမဟုတ္ေတာင္ ခပ္စုတ္စုတ္ Mp4 တစ္လံုးေလာက္ေတာ့ လိုသည္။ ဒါ့အျပင္ အြန္လိုင္းေပၚတင္ရန္ အင္တာနက္ဖိုး ရွာရဦးမည္။ ဒီေတာ့ MC ၾကီးဟု အမ်ားက ေခၚၾကသည့္ အတိုင္း လက္စြဲေတာ္ ေပါက္ျပားကို ပုခံုးေပၚထမ္းကာ လမ္းၾကိဳလမ္းၾကား မက်န္ လိုက္ေအာ္ေနသည္ကား..။

“မိလႅာက်င္းေတြ ဆည္တယ္……မိလႅာက်င္း အသစ္ေတြ တူးတယ္……. မိလႅာက်င္းေတြ ဆည္တယ္ …… မိလႅာက်င္း အသစ္ေတြ တူးတယ္…….”

 ငွဲ……..ငွဲ…….ငွဲ……..ငွဲ……..ငွဲ…….။

MC မႈံၾကီး
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on October 10, 2013, 04:36:18 PM
ကိုးနတ္ရွင္ကို ကိုးကြယ္မိေသာ ဆရာၾကီး ဇက္
ယခင္က ျမန္မာျပည္ ကလူေဒြေျပာေျပာေနတဲ႕ကိုးနတ္ရွင္ ဆိုတာ ကိုယ္နုိင္ငံဂ်ားေနတုန္းကေတာ့ ဘာမွန္းကိုမသိ ခဲ႕ယိုးအမွန္ပင္
ယခု ျမန္မာျပည္ ျပန္လာေတာ့မွပင္ နဖူးေတြ႕ ဒူးေတြ႕အကုန္ေတြ႕ ရင္ဆုိင္ရေလေတာ့သဒတ္ အေၾကာင္းမူကား ျမန္မာျပည္ အလယ္မက် မတင္ ျပင္ဦးလြင္ ဟူေသာ ျမိဳ႕ေလးမွာ ျမန္မာျပည္ ျပန္လာျပီးသကာလ ကမာၻေစ်းအၾကီးဆံဳး ဂ်ီးအက္ဆန္ ေခါ ဂ်ီ(အေကာင္မဟုတ္) ကို၀ယ္က ၁ေသာင္းေပးျပီးသကာလ အင္တာနက္ဟူေသာအရာကိုပင္ ေလွ်ာက္ေလသတည္း။ ထိုအခါ၀ယ္ ကမာၻနုိင္ငံအနံနံ မွပင္ ျမန္ဆန္ေသာ သာလြန္ေသာ နုုန္းထားျဖင့္ ေငြ၁၀၀၀၀ အားေ စကၠန္႕မခ်ားပင္ နုတ္ယူေလ]သတည္း ထိုမွတဖန္ ဂူးဂလ္ ခလုန္းအား ၀မ္းသာအားရဖြင့္ကာ ၀င္ေလသတည္း သို႕ေသာ္ ၀က္ေပ့ တက္မလာေသာ အခါ၀ယ္ နဂိုအူေသာ ဆရာၾကီးဇက္ မိုဘိုင္းဆိုင္မွေကာင္ေလးအား ေမးရျပန္ေလ]သည္။
"ေဟ႕ေမာင္ရင္ ေရ အဘ၁၀၀၀၀ေတာ့ျဖတ္သြားျပီေလ ယခုထိ အင္တာနက္မပြင့္ ေသးပါဘားကြယ္ယို႕ဒ"
"ဟုတ္တယ္အဘ က်န္ေတာ္တို႕႕က ေငြတစ္ေသာင္း ျဖတ္ဖို႕ပဲတာ၀န္ယူတာ အဘ အင္တာနက္ ပြင့္မပြင့္က အမ္ပီတီ နဲ႕ပဲဆိုင္ပါတယ္အဘ"

ထိုျဖင့္သကလာ အင္မတန္ တာ၀န္ယူစိတ္ရွိေသာ ျမန္မာ့အမ်ိဳးေကာင္းသား မိုဘုိင္းမသား ေလးအား နုတ္ဆက္ျပီး အိမ္သို႕ျပန္လွ်င္ ေနာက္ ၃ရက္ၾကာေသာအခါ၀ယ္ အင္တာနက္ပြင့္ သတတ္ သို႕ေသာ ၀က္ေပ႕အား ညမအိပ္ခင္ ဖြင့္ထားျပီးလွ်င္  မနက္လင္းေသာအခါ၀ယ္ ထို၀က္ေပ႕အား ဘြားဘြားၾကီးေတြ႕ေလသည္။ တစ္ရက္ကြက္ထဲေန သူငယ္ခ်င္းအား အိမ္နီးနားခ်င္း နာေရးျဖစ္သျဖင့္ ၾကြေရာက္ဖို႕ရာ အီးေမးပို႕ေသာအခါ ရက္လည္ေသာအခါ၀ယ္ထိိုအီးေမးအား လက္ခံရရွီသည္ ဟူေသာ အခါ၀ယ္ ယခု က်နုပ္ ဆရာၾကီးဇက္ ၀က္ေပ႕တစ္ခ်က္ဖြင့္တိုင္း ကိုးနက္ရွင္ ၾကီးကို ပူေဇာ္ပသေနသည္
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: MTK on October 10, 2013, 05:15:03 PM
ေပ်ာက္လွခ်ည္လား ၾဆာႀကီးဇက္

ခုေတာ့.. ကိုးနတ္ရွင္က နဖူးေတြ႔၊ ဒူးေတြ႔ ေတြ႔ရပီေပါ့ေလ...
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on October 14, 2013, 11:31:59 AM
ဆရာၾကီးဇက္ ႏွင့္ ပုပၸားေတာင္မွသနားစရာ ေမ်ာက္မ်ား

တေန႕ေသာအခါ၀ယ္ ဆရာၾကီးဇက္ သည္ အေၾကာင္းကိစၥ အလို႕ငွာ ျမန္မာနုိင္ငံအလယ္ပိုင္းတုိင္း အင္မတိေအးျမ ေသာ ေခ်ာက္ျမိဳ႕သို႕ ေရာက္ရွိေလသတ္ ထိုမွအျပန္၀ယ္ ေက်ာက္ပန္းေတာင္း သို႕ ၀င္ျပီး တစ္ခါ မွမေရာက္ဖူးေသးေသာ ပုပၸားသို႕ ခရီးဆက္ေလသတည္း။

ထိုေသာ္အခါ၀ယ္ ပုပၸားသို႕ေရာက္ေလေသာ အခါ၀ယ္  ဦးစြာပထမစတင္မိတ္ဆက္လိုက္ေလသည္မွာ ေမ်က္မ်ား ပင္ျဖစ္ေလသည္ဟု မထင္မွတ္လိုက္ေလနွင့္ ေမ်ာက္ထက္အင္အားမ်ားျပားေသာ ပန္းသည္မ်ားႏွင့္ ေမ်ာက္စာေရာင္းသူမ်ားပင္ျဖစ္ေလေတာ့သည္။

ထိုေသာအခါ၀ယ္ က်နုပ္မသကၤာ မကင္းျဖစ္လာေသာ ေမ်ာက္စာေရာင္းသူနွင့္ ပန္းသည္မ်ား မွာ လူတစ္ဦးကို ေမ်ာက္စာေရာင္းသူ အေယာက္၁၀၀ နွင့္ ပန္းေရာင္းသူ ၉၉ေယာက္တို႕က ၀ိုင္းေရာင္းေနသျဖင့္ အားလံုးကို မ၀ယ္ဘူးဟု ပက္ပက္စက္စက္ေျဖျပီးသကာလ ေရတစ္ဘူးကုန္ေလသတည္း ထိုေနရာက ပုပၸားေတာင္ကလပ္ အေျခတည္း။

သို႕ေသာ္ ကိုယ့္နွင့္ တူေသာ သနားစရာေမ်ာက္ကေလးမ်ားကိုၾကည့္ျပီးသကာလ ေမ်ာက္စာ ေကြ်းမည္ဟု စိတ္ဆံုးျဖတ္ခ်ျပီးလွ်င္ အင္မတန္ သဒၵါတရားေပါက္က ေမ်ာက္စာ တစ္ေထာင္ဖိုးတိတိ ၀ယ္ကာ မူမမွန္ေသာ ေမ်ာက္စာသည္မ်ားကို တစ္လက္စာတည္း ပိုက္ဆံတစ္ေထာင္ေပးေလသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ခ်က္ခ်င္းေပးလည္းဟု အထြန္႕တက္ခ်င္တက္ေလ အဘယ့္ဇာ ေမ်ာက္စာမ်ားကို ဟိုးေတာင္ေပါမွေပးပါ ျပန္လာမွေပးပါဟု တစ္တြတ္တြတ္ေျပာေနသည္ကို ဘ၀င္မက်စိတ္ေတာ္မေျပ၍ ျဖစ္ေလသတတ္။
သို႕ေပသိ ဆရာၾကီးဇက္ မေဟသီနွင့္ မေဟသိ မယ္ေတာ္တို႕မွာ အာနားသည္လား ဘာေၾကာင့္ရယ္မသိ ထိုပန္းသည္မ်ားေမ်ာက္စာသည္မ်ားသည္ တစ္အုပ္တစ္မၾကီး အၾကင္သူမ်ား ေနာက္မွ လိုက္ၾကေလသတည္း ဆရာၾကီးဇက္လည္း စာေရးဆရာအၾကည္ေတာ္ မ်က္ႏွာထက္ တင္းမာေသာပံု အသံျပတ္ျပတ္ျဖင့္ မ၀ယ္ဘူး ဟူ၍သာ တြင္တြံင္ သံုးေလသတတ္။ ထိုကား ပုပၸား ေတာင္အတက္အစခရီး ပင္ျဖစ္ေလသတည္း။
ဆရာၾကီးဇက္မွာ ေတာင္တက္လမ္း တစ္ေလွ်ာက္တြင္ ပန္းသည္ ေမ်ာက္စာသည္မ်ား ကိုေျဖရတာေမာလာသျဖင့္ ဖုန္းထဲကို မ၀ယ္ဘူး မ၀ယ္ဘူး ဟူေသာ အသံကိုသြင္းကာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ဖုန္းထဲမွ အသံကိုဖြင့္ကာ တက္ေလသတည္း ထိုမွာသာလွ်င္ ေျဖရေသာ ဒုကၡကင္းေ၀ေလသတည္း ဆရာၾကီးေလာက္မေတြးတတ္ေသာ မေဟသီမွာ ေတာင္တက္ရတာ ေမာသည္ကတစ္ေၾကာင္း ေျဖရတာေမာသည္ကတစ္ေၾကာင္း အလယ္ေလာက္တြင္ပင္ လွ်ာထြက္ ကာေမာေလသတည္း.။ သူတို႕အေနာက္တြင္ပင္ ေမ်က္စာသည္ပန္းသည္မ်ားက လိုက္ျမဲလိုက္လ်ွက္ပင္။ ဆရာၾကီးဇက္ကေတာ့ ဖုန္းေလး ဖြင့္လွ်က္ပင္ေအးေအးလူလူ ေတာင္ထိ္ပ္သို႕ေရာက္ေလသည္။
ေတာင္ထိပ္သို႕ေရာက္ေသာ အခါဆရာၾကီးဇက္မေဟသီတို႕၀ယ္ယူအားေပးထားေသာေမ်ာက္စာသည္တစ္ေယာက္မွာ အင္မတန္ဇြဲေကာင္းကာ ေတာင္ထိပ္တိလိုက္ပို႕သည္ကို ေတြ႕ေလသတတ္။ ျပီးေသာအခါ၀ယ္ မေဟသီမွ ေမ်ာက္စာသည္အား အဘယ္ေလာက္ ေမ်ာက္စာဖိုးက်သနည္းဟု ေျမးျမန္းေလရာ ၅၀၀၀၀ ဟုျပန္ေျဖေလသတတ္ (ထိုအခ်ိန္တြင္ ပရိတ္သတ္မ်ားသိေအာင္ အက်နုပ္ အနည္းငယ္ရွင္းျပအံ) ေမ်ာက္စာဆိုသည္မွာ ကုလားပဲ(၀ါ) ျပည္တြင္းေနအစၥလမ္မ်ားကိုးကြယ္သူပဲ ေလး အေစ႕၂၀ေလာက္ကို သတင္းစာစကၠဴကေလးမ်ားျဖင့္ကေတာ့ေလးမ်ားထုပ္ကာ ထိုကေတာ့မ်ား အခု၂၀ ေလာက္ကို တစ္ေထာင္က်ပ္ျဖင့္ေရာင္းခ်ေလခ်င္းပင္ျဖစ္ေလ၏။ ဤသို႕ ဆိုလွ်င္ ပရိတ္သတ္မ်ား သိေလာက္ျပီထင္ေလ၏။
မေဟသီလည္း အမွန္တစ္ကယ္ ၁ေသာင္းဖိုးေတာင္မေကြ်းလိုက္ရေသာေၾကာင့္ မေၾကမခ်မ္းျဖစ္ကာ ေတာင္ေအာက္ျပန္ေရာက္လွ်င္ရွင္းမယ္ ဟုဆိုလိုက္ေလရာ ထိုေမ်ာက္စာသည္မွာ ေတာင္ေအာက္သို႕မွုန္ေနေအာင္ ျပန္ေလသတည္း။ ေတာင္ေအာက္သို႕ေရာက္ေလေသာအခါ၀ယ္ ဆရာၾကီးဇက္ေဖ်ာင္းဖ်ေသတည္း ဤနွယ္ဟာမွာ မင့္တို႕ေတြညံလို႕ခံရတာျဖစ္တယ္ အစကတည္းက ယူရင္ယူသေလာက္ပိုက္ဆံတစ္ခါတည္းရွင္းလွ်င္ မည္သည့္ျပသနာမွျဖစ္မည္မဟုတ္ အဲ႕ဒီေတာ့ ေပးသာေပးလုိက္ေတာ့ဟုေျဖင္းျဖေလရာ အင္မတန္သည္းခံစိတ္ရွီေသာ မေဟသိီကလည္း ေဂါပကနွင့္ တိုင္မည္ဟု ေျပာေလေသာအခါ၀ယ္ ေမ်ာက္စာသည္မွာ ေဂါပကေတာ့မတုိင္နွင့္ ၂ေသာင္းသာေပးပါဟု ေျပာေလရာ ထိုမွသာလွ်င္ အဆင္ေျပေလသတည္း။
အျပန္လမ္းတြင္ အက်နုပ္စဥး္စားမိေလရာ ေနာင္ေသာအခါ၀ယ္ ပုပၸားေတာင္သို႕လာေလလ်ွင္ ကုလားပဲတစ္တင္းနွစ္တင္းေလာက္သယ္လာျပီးအထမ္းသမားတစ္ေယာက္ေခၚကာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ထမ္းခိုင္းျပီး ေမ်ာက္မ်ားအား ၀၀လင္လင္ေက်ြးျပစ္မည္ဟု စိတ္ကူးေလးသတည္း။။။


Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: နတ္ဆိုးႀကီး on April 18, 2014, 01:41:30 PM
ေက်ာင္းတြင္းမွ သႀကၤန္ မဂၤလာ

ဗြမ္း........

"ဘီလူး..သေရကြင္း...@$%%^...အာ....ဒီေကာင္ ေနာင္ကစ္..ေသေတာ့မွာပဲဟ"
 ဦးထြန္း အလန္႔တၾကားျဖစ္သြားသည္။
ပါခ်ဳပ္ခန္းမွ စမတ္က်က် ေဘာင္ဘီတို...လယ္ကတံုးႏွင့္...ေရသဘင္မ်က္မွန္ၾကီး(ေရဗင္) တပ္ထားေသာ ဦးထြန္း ေၾကာင္ေရႏွစ္ထား
သလို ၾကြက္စုတ္ ရုပ္ေပါက္သြားသည္။
"နတ္နတ္တို႔မ်ား........ သႀကၤန္ေတာင္မေရာက္ေသးဘူး ေပ်ာ္ေနျပီ...."
ဟုဆိုကာ ဦးျပံဳးႏွင့္ ဦးဆံရွည္ တို႔ဦးထြန္းေနာက္မွ ကပ္လိုက္လာသည္။ ေက်ာင္းထဲမွာေတာ့ ဦးထြန္းၿပီးရင္..ဦးျပံဳးႏွင့္ ဦးဆံရွည္က အလန္းဆံုး....
ဦးျပံဳးကေတာ့ တံဆိပ္မခြာရေသးေသာ ေယာပုဆိုးကို ေပၚမွ အရိုးေခါင္းပံု T ရွပ္ၾကီး ထည့္ျပီး ေယာပုဆိုး တံဆိပ္ပါသည့္ဘက္ကို မ်က္ႏွာစာျပဳ ၿပီး ျပင္ဝတ္ေနသည္။ ဦးွဆံရွည္ကေတာ့ ....ဆံပင္မရွိတဲ့ထိပ္ကိုပြတ္ရင္း..ေနေလသည္။
"ဦးထြန္းကလဲ နတ္နတ္က ေရနဲ႔ ကန္ေတာ့တာကို စိတ္မဆိုးရဘူးေလ"....
"ရွိေစေတာ့....သို႔ေသာ္လဲ...ငါအစည္းအေဝးတတ္ရင္ ေရစိုႀကီးနဲ႔ဆို မကိုက္ဘူးဟ ...အဲေတာ့ နီ ငါ့ကို မႈတ္ေပး လကြယ္"
"ညွက္ခ်ာဖ်ား....မႈတ္ေတာ့ မေပးပါရေစနဲ႔ ဦးထြန္းရယ္...ဒါေပမဲ႔ မႈတ္မွရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ...ဓါးျပတ္မွာမေၾကာက္ရင္ေတာ့ လာေလ"
"နတ္နတ္ရယ္ ငါ့ကို ဘဝတုံးေအာင္ေတာ့မလုပ္ပါနဲ႔ဟ....."
ဟုဆိုရင္း ေမ်ာ့ၾကိဳးေညာင္းေနေသာ...ေဘာင္းဘီတိုၾကီး ဆြဲတင္လိုက္သည္။ဦးဆံရွည္ကေတာ့ ေျပာင္ေနေသာ နဖူးအစား ရႊဲေနေသာ ဗိုက္ကိုပြတ္ၿပီးေနေလေတာ့သည္။ 8) 8) 8) 8) 8)
...  .............  ............  ................    ................   ...................   .................   ...........
"မေက်နပ္ဘူးဦးထြန္း......ဟမီးကို..ဦးထြန္းကယ္ပါ...ကယ္ပါဦးထြန္း...ကယ္ပါ"
"နီသာ...ကယ္ပါ...ငါ့ကိုမ်ားကယ္ပါတဲ့"
"ဒါနဲ႔ေနပါအံုး...ဘယ္သူလဲဟ"
ဟု ဦးျပံဳးက ဖ်ီးေနေသာမ်က္ႏွာကို အပိုးသတ္ျပီး မ်က္ေမွာင္က်ံဳ ကာေျပာလိုက္သည္။လာတိုင္သူမွာ မဲလွေသာမ်က္ႏွာ ႏွင့္ျပံဳး ျပလိုက္သည္။သြား ဝါဝါတို႔ အထင္းသားေပၚလာသည္အထိပင္
"မဲတူေလ...မဲတူ...ေသခ်ာၾကည့္ပါအံုး"
"ညွက္ခ်ာဖ်ား......." ဦးထြန္း ၊ ဦးျပံဳး ႏွင့္ ဦးဆံရွည္တို႔ ဘုရားတ သြားသည္။
အသားနယ္ ညိုျပာညွက္ကယ္ထက္..ပိုသြားျပီး နဂိုက မဲျပာညွက္ေနေသာ...သပိတ္ႏုေရာင္အလွ ႏွင့္ မဲတူ....
ဝတ္ထားတာက အမဲေရာင္ဇာရင္ဖံုးႏွင့္...မီနီစကပ္ မီးခိုးေရာင္....မ်က္ႏွာမွာလဲ အိုးမဲေတြနဲ႔.....ျပံဳးျပလိုကေတာ့ သရဲေတာင္ထြက္ေျပးရမဲ့ပံု......ဒီအတိုင္းအေမွာင္ထဲရပ္ေနရင္ အေတာ္ရွာယူရမည္သာ....
"ဘိုျဖစ္တာလဲ......မဲတူမ ရယ္"
"ဘိုျဖစ္ရမလဲ ....ကိုကိုေပါ့...ဟင့္..."
မဲတူတေယာက္ မ်က္ရည္မဲမ်ားက်ဆင္းလာသည္(မီးေသြးနဲ႔မို႔ေနာ္)။
"ေအာ္...မဲတူရယ္.....အဲဒါေတာ္တယ္လို႔ေခၚတယ္ဟ..."ဦးထြန္းက စပ္ၿဖီးၿဖီးႏွင့္ရွင္းျပသည္။
"ငါသာဆို နီ႔ ကိုအိုးမဲသုတ္ခ်င္တာ..ရွာမေတြ႔လို႔ ...သူရွာႏိုင္တာခ်ီးက်ဴ း သေဟ့ ...ဟီး..."
"ဦးထြန္းေနာ္....ေဟာ..ေျပာရင္ဆိုရင္းလာပါၿပီ.."
ႏိုးတူးတေယာက္္ ေဒါႀကီးေမာႀကီးႏွင့္ေရာက္လာသည္....
"နီရွင္းမလား...နာသြားရွင္းရမား ေျပာ...မဲတူ"
"ဟ....ဟ..ေနၾကပါအံုး...ဘာျဖစ္တာလဲ ...ေျပာၾကပါဦးဟ...."ဟု ဦးျပံဳးက ဝင္ဟန္႔ေလသည္။
"ဒီလို ဦးျပံဳးရဲ႕ မဲတူ ဖင္ခ်ခံရလို႕"ဟု ႏိုးတူးမွ ေျပာေလသည္
"ညွက္ခ်ာဖ်ား.......ရွင္းေအာင္ေျပာစမ္း ႏိုတူး....သည္ေက်ာင္းက ၁၈ + ျဖစ္ေပမဲ့ ဒါမ်ိဳး လက္မခံဘူးဟ"ဟု ဦးထြန္းမွ ေဒါသသံျဖင့္ဆိုသည္။
"ဟုတ္တယ္ေဟ့....ေက်ာင္းနာမည္ပ်က္တယ္...ဘူလဲေျပာ..ေက်ာင္းက ခ်က္ခ်င္းထုတ္လိုက္မယ္..."
ဦးျပံဳးကလဲ ထုတ္မယ္တကဲကဲ...
ႏိုးတူးက ပါးစပ္အေဟာင္းသားႏွင့္ မဲတူကို ၾကည့္လိုက္...လုပ္ေနသည္...ေနာက္မွ..
"အာ...ဟိုေလ....မဲတူမရဲ႕ တင္ပါးကို မိေထာက္...ရိုက္သြားလို႔ပါ...အဲဒါ....ဟို...." :-[ :-[ :-[ :-[
ႏိုတူး ေျပာလိုပင္မဆံုးေသး....မဲတူက..
"ဒီမွာ...ဒီမွာေလ....."
"အြန္႔......" ??? ??? ??? ???လူႀကီးသံုးေယာက္လံုး အြန္႔ကုန္ၾကေတာ့သည္။ မီးခိုးေရာင္စကပ္ေပၚတြင္ မိေထာက္ အိုးမဲလက္ရာႀကီး.......
...  ................  ...................  .......................  .................   ..............   ................  ..........
"တ်ဲေလးကကြာ..........တ်ဲေလးကလဲ...တ်ဲေလး......တ်ဲ....."
ၾကားရေသာအသံကို နတ္နတ္ ႏွင့္ မိေထာက္တို႔ အရက္ေသာက္ရာ ခြက္ပုန္းခန္းမွ အတိုင္းသားၾကားေနရသည္။
"ဘူေတြလဲဟ....မိေထာက္ရ"
"ဘူရမလဲ ေနာင္ကပ္ ရယ္.....ဦးမိုးစက္နဲ႔ ႀကီးေတာ္အိေပါ့ဟ..."
"သြားေခ်ာင္းရေအာင္ မိေထာက္ရာ.....ေက်ာင္းထဲမွာျမင္ရခဲတယ္ကြ"နတ္နတ္က ဆြယ္ေလသည္။ အရက္မွတပါး စိတ္မပါေသာ မိေထာက္က
"သြားခ်င္သြား ေနာင္ကပ္ ...နာကေတာ့ ဒီစည္းစိမ္နဲ႕ပဲ ေပ်ာ္သေဟ့"
ေခၚမရသည့္ အဆံုး နတ္နတ္ တ်ဲေလး ..အသံေနာက္ေရာင္ခံလိုက္ျပီး ထထြက္ခဲ့ေတာ့သည္။
ခဏၾကာေတာ့ နတ္နတ္ ျပန္လာသည္။
"ဘိုလဲ ေနာင္ကပ္....အေျခအေန..."ဟု ခရီးဦးေရာက္မစိုက္ အလိုက္မသိစြာ မိေထာက္မွ အရက္နဲနဲႏွင့္ ေရေတြခ်ည္းလိမ့္ေသာက္ကာေမးေလသည္။
"ညစ္ပက္ေနတယ္ဗ်...မိေထာက္ရ"
"ေဟ..ေျပာပါအံုးဟ" ::) ::) ::)မူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရာမွ အငမ္းမရ ႏွာေခါင္းႀကီး အဆီျပန္ႀကီးႏွင့္ ေမးေလသည္။
"ဘာေျပာရမွာလဲဗ် ..ကိုမိုးစက္နဲ႔ မအိ ထိုင္တဲ့ဟာက  ေခြးခ်ီးပံုေပၚထိုင္မိလို႔ဗ် အခုေတာ့ လိမ့္သြားျပီ...."
"အြန္႔...." :-[ :-[ :-[ :-[ :-[
...  .....................  .................   ....................   ....................  .....................  ................
"လြမ္း သိပ္ေၾကာက္တာပဲ နတ္ခေလးရယ္....." ;) ;) ;)
"ဘာေတြေၾကာက္ေနတာလဲ လြမ္းခ်စ္......ခ်စ္လြမ္း....ေျပာ...နတ္နတ္္ရွိတယ္...."
"ရွိမွာလဲ....မန္းနစ္ေပါ့...သူေလ..ဒုတ္ျပခဲျပနဲ႔"ေၾကာက္တယ္သာေျပာတယ္....မ်က္ႏွာက မိႈေတြတဲ့မ်က္ႏွာႏွင့္ လြမ္းက နတ္နတ္ရင္ခြင္ထဲမွာ...ေခါင္းေလးဝွက္ထားသည္။သို႔ေသာ္ မဝင္ေပ...ဖရဲသီးႏွင့္ခံေနသည္။ :P :P :P :P :P
"နတ္ခေလးေရာ...ဘိုႀကီးလဲဟင္" ??? ??? ??? ??? ???
"ေအာ္.....ခ်စ္လြမ္းရယ္...တေန႔ေတာ့ ေတြ႔ရလိမ့္မေပါ့" :-[ :-[ :-[ :-[
နတ္နတ္ ခ်စ္လြမ္း ဒီေန႔ အရမ္းလွေနသည္။ ပိေတာက္ေျခာက္ေရာင္ ပြင့္ရိုက္ ေအာ့ပို႔စစ္ ေလးဝတ္ျပီးပိေတာက္ပန္းတို႔ေဝေဝဆာဆာေခါင္းတခုလံုးထိုးထားသည္။ လယ္ဟိုက္ကေလးႏွင့္ အေတာ္ကိုးလွေနေသာ လြမ္းသူကို ေကာင္းကင္နတ္မင္းေခၚ ကၽြႏု္ပ္ ႏွတ္ခမ္းေလးႏွင့္ လြမ္းသူ ႏွတ္ခမ္းေလး ထိမည္အလုပ္ :-* :-* :-* :-* :-*
"ေဟ့ေကာင္ နတ္ေကာင္...ေတနာေလး..ဇာတ္လမ္းေရးပါဆိုေတာ့မေရးဘူး...ငါခိုင္းထားတာလဲ ...ေသခ်ာမလုပ္ဘူး...ဒီမွာလာၿပီးႏွာေၾကာထေနတယ္.....လာခဲ့...." :'( :'( :'( :'(ဟု ဆိုကာ ကိုခ်ာကိုး ေရာက္လာေလသည္
"ဟုတ္တယ္ဗ်ိဳ႕....လုပ္...လုပ္ ...အိုးမဲသုတ္....အျပစ္ေပး..."ဟုဆိုကာ....ခ်စ္ေလး၀၀၇ ငပိန္...တို႔ခ်က္ခန္းထဲမွ ေဘာ္ဒါေတြဝိုင္းေအာ္ၾကၿပီး လိုက္လာေတာ့သည္။ နတ္နတ္လဲ လြမ္းကို လက္ဆြဲ...ေျပးလိုက္ရတာ....လမ္းတဝွက္ေရာက္ေတာ့ လြမ္းက ရွဴ းေပါက္ခ်င္လို႔တဲ့ က်န္ခဲ့ေတာ့သည္။
"ေဟ့ေကာင္ ေနာင္ကပ္ ေသေလေရာ....."ဟုဆိုကာ ကိုခ်ာကိုးတေယာက္ နတ္နတ္၏ xxx ကိုလွန္းဆြဲေတာ့သည္....
"အား.......ေတပါၿပီဂ်" :o :o :o :o :o
....................................................................................
"ထေတာ့ကြာ..အိပ္ပဲေနတာပဲ"
နတ္နတ္ အိမ္က ခ်စ္ခ်စ္ ကိုခ်ာဆြဲမိေသာ xxx ကို ဆြဲႏိုးေတာ့မွ နတ္နတ္ အိပ္ယာမွႏိုးေတာ့သည္။ :-* :-* :-* :-* :-*

                                                                                     ႏွစ္သစ္မွာမဂၤလာအေပါင္းႏွင့္ခေညာင္းပါေစ
                                                                                          လြန္တာရွိ ဝန္တာမိ.....ေပ်ာ္တတ္တဲ့
                                                                                                      နတ္နတ္္




 
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: ကိုရင္ျပံဳး on April 19, 2014, 05:26:50 AM
သေရာ္ဆရာၾကီး ကိုေဇာ္ရဲ (ျဆာဂ်ီးဇက္) ေပ်ာက္ေနတုန္း လက္စြမ္းျပ သြားတဲ့ နတ္နတ္ေခး ကို ေက်းဇူးပါဗို ့ ...
ေရွ ့ဆံုးက ေထာင္သြားပါဒယ္ ( လက္မ )
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: moeset on April 19, 2014, 06:59:21 PM
သေရာ္ဆရာၾကီး ကိုေဇာ္ရဲ (ျဆာဂ်ီးဇက္) ေပ်ာက္ေနတုန္း လက္စြမ္းျပ သြားတဲ့ နတ္နတ္ေခး ကို ေက်းဇူးပါဗို ့ ...
ေရွ ့ဆံုးက ေထာင္သြားပါဒယ္ ( လက္မ )

ကုုိနတ္လဲ မေခသူပဲကုုိ...

ကုုိေဇာ္ရဲျပန္လာျပီ... လာတုုန္းေလး သြားအပူကပ္လုုိက္ဦးမယ္... လက္စြမ္းျပန္ျပခုုိင္းရမယ္...
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: lwanthu on April 19, 2014, 07:52:45 PM
နတ္ေခးက ေတာ္လိုက္တာကြယ္...ဆက္ႀကိဳးစားေနာ္.... :-* :-* :-*
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: hackerz on April 19, 2014, 11:49:57 PM
  နတ္နတ္ေရ သေရာ္စာဖတ္ခ်င္ေနတဲ့ဆႏၵေတြကိုျဖည္႔ေပးလို႔ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဖတ္လို႔လည္းေကာင္းမွေကာင္းဗ်ာ။ တစ္ခုေတာ့သတိေပးပါ့ရေစ နာ့ကို ဇာတ္လမ္းထဲမွာထည္႔ေရးရင္ေတာ့ နာ့အၾကာင္းသိမယ္ဟြင္း။ ( ဟာဒီေကာင္က ဘာေကာင္လဲ သူ႔မ်ားေၾကာက္စရာလား တမင္ကိုထည္႔ေရးလိုက္ဦးမယ္။ ) အဲလိုစိတ္တိုၿပီး ဇာတ္လမ္းထဲမွာနာ့ကိုထည္႔ေရးေအာင္ ဆြပါသည္။ :P :P
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: zawye on May 02, 2014, 04:05:24 PM
ဆရာၾကီးဇက္ႏွင့္ သၾကၤန္အလြဲ

ဆရာၾကီးဇက္လည္း အလုပ္မအားတာတစ္ေၾကာင္း ကိုးနတ္ရွင္မတင္ျဖစ္တာက တစ္ေၾကာင္း စာမေရးျဖစ္တာၾကာေလျပီ။ ယခုအခ်ိန္သမယကား ဆရာၾကီးဇက္ အားအားယားယားျဖစ္ေနေသာ ေၾကာင့္ ဤစာကိုေရးေလ၏။
ဆရာၾကီးဇက္ သၾကၤန္ကာလ အလုပ္အားေသာေၾကာင့္ မဒမ္ဇက္ ပူဆာသည္ကတစ္ေၾကာင္း ခယ္မ ၃ေယာက္ က ၀ိုင္း၀န္း ပူဆာေသာေၾကာင့္ သၾကၤန္ကာလကို ရတနာပံု ဟုအမည္တြင္လတံေသာ မႏၱေလး ကို သၾကၤန္ အက်တ္ေန႕ လည္ေလသတည္း။ ဆရာၾကီးဇက္တို႕ေနထုိင္သည္က ျပင္ဦးလြင္ မွမနက္ေစာေစာ ထ၍ခ်ီတက္က်ေလသတည္း။ မႏၱေလး သို႕ေရာက္ေလလွ်င္ ေရွးဦးစြာၾကံဳရသည္က အုန္းေခ်ာရြာ အေက်ာ္တြင္ ပက္က်ေလေသာ မီးသတ္ပိုက္ႏွင့္ဗြက္ေရမ်ားသာ ျဖစ္ေလသည္…။
မနက္စာစားေလျပီးလွ်င္ မႏၱေလးအထင္ကရျဖစ္ေလသည့္ က်ံဳးကိုပတ္ခ်င္သျဖင့္ ေတာင္ဖက္မွစ၍ ၀င္ေလသတည္း။ စစခ်င္းေစာက္ႏွင့္ထြင္းဆိုသလို အစကတည္းက ယဥ္ဆိုသလိုပင္ ေတြ႕ရသည္က တန္းစီေနေသာ မီးသတ္ပိုက္မ်ားျဖစ္လတၱံ ထိုမွတဖန္ အနီးသို႕ေရာက္ေသာအခါတြင္ကား ၁ေပမွ်သာ ေ၀းေသာ လူမ်ားကို မီးသတ္ပိုက္မ်ားျဖင့္ အားပါးတရ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရြင္ရြင္ ပိုးစိုးပက္စက္ ထိုးက်ေလသတံ။
အစပိုင္းတြင္ ၂ခါ ၃ခါမွ် ခံႏိုင္ေရရွိေသာ္လည္း ၄ေယာက္ေပါင္းမွ ေပါင္ ၃၀၀ ပင္မျပည့္ခ်င္ေသာ မဒမ္ဇက္ ႏွင့္ ခယ္မတစ္သိုက္မွာ ေက်ာေကာ့ေအာင္ခံေနရေလေတာ့သည္။ ဆ၇ာၾကီးဇက္လည္း မေနႏိုင္ေတာ့သျဖင့္ ၾကီးမားလွေသာ ဆရာၾကီးဇက္၏ အတၱေဘာခႏၵာကိုယ္ ၾကီးျဖင့္ ကာကြယ္ေလေတာ့သည္။ ေမာင္မင္းၾကီးသားမီးသတ္ပိုက္သမားမ်ားကလည္း မေၾကနပ္၍ထင္ ဆရာၾကီးဇက္အား အားရပါးရ ေနရာေပါင္းဆံုမွ၀ိုင္း၀န္းထိုးက်ေလေတာ့သတတ္။

ေခသူမဟုတ္ေသာ ဆရာၾကီးဇက္လည္း သူတို႕ထိုးသမွ်ကို ကာကြယ္ရင္းကာကြယ္ရင္း မီးသတ္ပိုက္ဖက္သို႕ ေနာက္ေက်ာေပးအေနအထားသို႕ေရာက္မွန္းမသိေရာက္ေနေလေတာ့သည္။ ထိုစဥ္အခိ်န္တြင္ အကြက္ေကာင္းေစာင့္ေနေသာ ေမာင္မင္းၾကီးသားမီးသတ္ပိုက္သမားမ်ားကလည္း ဆရာၾကီးဇက္၏ တင္းရင္းလွပေတာင့္တင္းေျဖာင့္စင္းေသာ တင္ပါး၂လံုးၾကားကို ေအာက္မွပင့္၍ ၀ိုင္း၀န္း ထိုးက်ေလေတာ့သည္။ ဆရာၾကီးဇက္လည္း အစပိုင္းတြင္ အမ်ိဳးအမည္မသိ အရသာတစ္မ်ိဳးကို ခံစားရေလေသာ္လည္း နည္းနည္းေလး ေနရာေရြ႕သြားေသာအခါ အုတက္မတက္ ခံစားရေလေတာ့သတည္း။ ထိုေၾကာင့္ လက္ကေလးပိတ္ ကြတကြတ နွင့္ ခုန္ဆြခုန္ဆြ ျဖစ္ေနေသာ ဆရာၾကီးဇက္ကို ထပ္၍ထပ္၍ ထိုးက်ေလေတာ့သည္။ ၃နာရီခန္႕ ထရစပ္ နီးပါး အထိုးခံျပီးဆရာၾကီးဇက္လည္း ကုန္းတုန္းကြတ ျမန္႕မာ့အလွ အကျဖင့္ေျဖာ္ေျဖေနသလိုျဖစ္ေနသတည္း။ ထိုေန႕ျပီးေသာ္ ဆရာၾကီးဇက္ လည္း ထုိင္လည္းမထိုင္ႏိုင္ ထလည္းမထႏိုင္ ေလးဖက္ေလးေထာက္ျပီးသင့္ေတာ္သလိုေနရေလသတည္း။ ေၾကာက္လိုက္တာ မႏၱေလးသၾကၤန္ရယ္……………-ုႏွစ္လံုးနာပါတယ္…………..
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: နတ္ဆိုးႀကီး on May 02, 2014, 05:24:50 PM
နတ္နတ္ ႏွင့္ေက်ာင္းေတာ္မွ ၾဆာႀကီးမ်ား

ဆရာၾကီးဇက္...ဆရာႀကီးဇက္ႏွင့္ နာမည္ေက်ာ္သေရာ္ၾဆာႀကီး လက္စြမ္းျပေခ်ျပန္ၿပီတမံု.....။နတ္နတ္လဲ...ၾဆာႀကီးမိုးစက္....
ေျပာသလို.......... မေခသူ တမူထူးလို႔......... ၾဆာဇက္ႏွင့္ ပခံုးခ်င္းတိုက္ ေလၿပီ.......တကား။ သို႔ႏွင့္ .......အတိုက္မေတာ္ .........အမွတ္ပင္ေလ်ာ့ႏိုင္ေသးသည့္.. ရန္ကလဲေစာင့္ေမွ်ာ္ေတာ့သည္....ေလ။ အားမေလ်ာ့ မာန္ခဲလို႔ ပုရြက္ဆိတ္လဲ ပုရြက္ဆိတ္အား ျပရမည္မဟုတ္ပါလား....။..ပူအိုက္ေသာရာသီ..ေခၽြးမ်ားပါသီးသီက်...  ကြန္မေကာင္းသည့္ၾကား...ရသမွ် ညွစ္ထုတ္....အဟုတ္တကယ္...အေျပာၾကြယ္ရရင္....ၾဆာႀကီးဇက္ဆိုတဲ့.....ခ်ာတိတ္ ထိပ္ရိုက္လို႔ ေျပးေတာ့.....လို႔သာ....။ကိုဟက္ကာလဲ မဆိုင္ပဲ.....ဂလိုင္...သံေခ်ာင္းႏွင့္ေခါက္ေသး......။ဦးရင္ျပံဳးက အရင္ေထာင္...ဟန္က်သည္က တမ်ိဳး....။ကိုေတာ္ဝင္က ...ေအးေဆး...သူမသိသလို.....။ကိုပုတုတို႔မ်ား...မာနက ခပ္ႀကီးႀကီး.... ။အရူးေလးက မာန္တတ္....ဟန္မပ်က္ ခ်က္ခန္းဝင္....။တမူထူးတဲ့ ...ကႏိုးတူးက ....ခ်က္ခန္းမွာအိပ္ေပ်ာ္...။
နတ္နတ္ေမ်ာ္တာက ...မိလြမ္း......တကယ္တန္းေတြးရင္ ျပဴးျပဴး ျပတာက မဲတူ။၄င္း၄င္း...ေသာ ၾဆာႀကီးမ်ားကို ....စိန္ေခၚ...တိမ္ေပၚက ေစာင့္မဲ့ နတ္မင္း....အခင္းတကယ္ျပဳလို႔ ..စစ္ေၾကညာလိုက္သည္...ၾဆာႀကီးဇက္နဲ႔ အေပါင္းအပါ တသိတ္...ေခါင္းခ်င္းရိုက္လို႔ ....ေတြးေခၚၾကပါကုန္......

Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: SnowFlake on May 18, 2014, 10:47:35 PM
ျပန္လာပါဘီ..(ကိုရီးယားကားထဲကစတိုင္)


ေက်ာင္းထဲျပန္ေရာက္တာနဲ ့ေျပာစရာက မ်ားလာေတာ့တာပဲ..
ဂလိုပါ…….မိႏွင္းက ေက်ာင္းထဲမွာေန ့ေရာညပါ ေရာက္ေနတတ္ေတာ့ တခ်ိဳ  ့ေဘာ္ေဘာ္ေတြက ဟိုမွာေနတယ္လို ့ထင္ကုန္ေရာ..(ႏိုင္ငံျခားကိုေျပာတာေနာ္)
တကယ္က အမိျမန္မာျပည္ရဲ ့ ျမိဳ ့ေတာ္ၾကီးမွာ ေနတာပါလို ့…
(ဘုရင္ေတြေနတဲ့ေနရာလည္းဟုတ္ဘူးေနာ္)
ညေန ၆ နာရီ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ ေရမိုးခ်ိဳး၊ရွိသမ်ွ အိုးခြက္လွန္
မေမခ်က္ထားတာ အဆင့္သင့္စားျပီး တေရးအိပ္တတ္ပါေၾကာင္း…
(ရံုးမွာက ပင္ပန္းတယ္ေလ..အရင္က အလုပ္က တစ္ခုတည္း..အခုက လစ္တာနဲ ့ခ်က္တဲ့ လစ္ခ်က္ အလုပ္တစ္ခုပိုလာတယ္ေကာ)
ည ၁၀ နာရီေလာက္ဆို ပံုမွန္ တေရးကႏိုး..
လူေျခကလည္းတိတ္ေတာ့ ေက်ာင္းထဲ၀င္...
တာင္လုပ္ေျမာက္လုပ္ေပါ့..ဂလိုပါ..။
ေက်ာင္းထဲလည္းေရာက္ chat box ကလည္းဖြင့္ထားဆိုေတာ့
ွႏွင္းက ဘယ္ႏိုင္ငံမွာလည္းလို ့ေမးၾကေရာ..အဲဒီေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း ေမးခြန္းထုတ္ရ သက္သာေအာင္ မိႏွင္း ျမန္မာျပည္မွာ ေနပါေၾကာင္း ၊ ျမန္မာျပည္ကို ခ်စ္ေၾကာင္း ေျပာမလို ့ပါ..။
ႏွင္းတို ့ျမန္မာျပည္က အင္မတန္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာပါ..။
အမွိုက္ဆိုလည္း ၾကံဳသလို ပစ္။ကိုကို ေတြဆို လမ္းေဘးမွာ
ရွဴ ရွဴ ေပါက္ခ်င္ေပါက္။အုတ္နံရံ က ကြမ္းေသြး ေတြကလည္း
ၾကည့္တတ္ရင္ ကဗ်ာပါပဲ…။
သာယာတာလည္းမေျပာနဲ ့ေတာ့..တခ်ိဳ ့ လမ္းေတြ မ်ား
မိုးရာသီဆို စမ္းေခ်ာင္း ျဖစ္သြားတာ..။
မိုးသံေလသံေလးမ်ားၾကားရင္ EPC က မီးျဖတ္ေပးေသး..။
လွ်ပ္စစ္ေဘး ပူစရာမလိုဘူးေပါ့။ အဲ..အဲ…ဒီလို ဆိုလို ့မ်ား မိႏွင္းတို ့ျမန္မာျပည္ မီးရွားတယ္မထင္နဲ ့ေနာ္..။
သတင္းစာကိုင္တာနဲ ့လင္းထိန္ေနတာရွင့္..။
ဟို..ဘုရင္ေတြေနတဲ့ ေနရာမွာ ထြန္းထားတာမ်ား တံတားဘယ္ႏွစ္စင္းေဆာက္လုိ ့ရတယ္မွတ္သတုန္း..။
ျပီးေတာ့ ရွိေသးတယ္ ပညာေရး ကြန္ယက္ က်ယ္ျပန္ ့တာေျပာပါတယ္ ..ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးကို ကန္ေတာ့ဘို ့ဆိုရင္ ေက်ာင္းနံမယ္သာေျပာလိုက္ ဘာအေရာင္ဘာအဆင္ ၾကိဳက္တယ္ဆိုတာ အတတ္သိျပီးသား ဆိုင္ေတြ ရွိတယ္ေတာ့..။
ကိုယ္စိတ္နဲ ့မွန္းရင္ေတာင္ လြဲႏိုင္ေသးတယ္..။အဲဒီအေျခခံ အုတ္ျမစ္ေလးက ဘယ္ထိခိုင္သြားလည္းသိလား..။
ဟို စာရင္းထဲ၀င္မဲ့ ဟိုဒင္းေတြကို ေတြကို ေလ့က်င့္ေပးတဲ့University မွာေလ..အိပ္ရာကို စနစ္တက် မသိမ္းရင္ အမွတ္ ေလွ်ာ့သတဲ့..။အဲဒီ အခက္အခဲကို ဘယ္လိုရွင္းသလဲ ဆိုေတာ့ ကိုယ့္အိပ္ရာကို လံုးေထြးျပီး Box ထဲထည့္..၊ကုတင္ေပၚမွာ ေက်ာင္းက ပိုက္ဆံေပးငွားထားတဲ့ အသင့္ေခါက္ျပီးသား အိပ္ရာေလး တင္ထားလိုက္ရံုပဲေတာ္ေရ ့..။..ဂလို..ဂလို..။
တေန ့က မိႏွင္းတို ့ရံုးမွာ ဌာန တစ္ခုနဲ ့ပက္သက္ျပီး ၾကန္ ့ၾကာေနတဲ ့အလုပ္ကေလး တစ္ခု..၊
မိႏွင္းနဲ ့မမမန္ေနဂ်ာ ေျဖရွင္းလိုက္ရေသးတယ္..။
သိပ္မခက္ပါဘူး..ျခင္းေတာင္းပလံုးထဲ ပံုး ထည့္ျပီး ၾကာဇံေကနဲ ့ဘဘကို အစ္ကိုၾကီးလို ့   နာနာေခၚေပးလိုက္တာ မၾကာမေႏွး ျပီးသြားပါပေကာ..။
ဒါပဲေလ..ျမန္မာ့စိတ္ရင္း ကူညီျခင္းဆိုတာ..။
ဒီလို စိတ္ရင္းေကာင္းလို ့လည္း တိုင္းျပည္ခ်မ္းသာတာေပါ့။
လြန္ခဲ့ တဲ့ ဆယ္စု ႏွစ္ကဆို ၁၅၀၀ တန္ဖုန္းကို ၁၅ သိန္းနဲ ့
၀ယ္ကိုင္ၾကတာေနာ္..။မိႏွင္းေတာ့ မပါ ပါဘူးေလ..။
မိႏွင္းတုိ ့က အခုမွ ပင္စင္စားေတြအတြက္ ခ်ေပးတဲ ့ဖုန္းကို လမ္းတ၀က္က ျဖတ္ခုတ္ရတာပါ..။ဒါကလည္း ပင္စင္ မစားေသးတဲ့ သူေတြအတြက္ အားေပးယံုေလးပါေအ..။
အင္း..ေက်ာင္းထဲစကားေျပာရင္း မိႏွင္းတို ့အမိ University ကို သြားသတိရမိတယ္..ျမကြ်န္းညိဳညိဳ ေတာ့ဟုတ္ဘူးေပါ့ေနာ္..။
လြင္တီးေခါင္ေခါင္..ကြင္းေျပာင္ေျပာင္..။ တစ္ခုေတာ့ ေကာင္းတယ္ရွင္ ့
အိမ္မွာ တစ္ညလံုးစာက်က္..၊ေက်ာင္းကားေပၚ တမုန္းအိပ္..။ သြားရတဲ ့လမ္းတေလွ်ာက္ လွိ ုင္းေလးက တျငိမ့္ျငိမ့္..။ဇိမ္ပဲ..။
ေက်ာင္းလည္းေရာက္ေကာ လန္းေနလိုက္တာမ်ား ေန ့နဲ ့ညေတာင္မွားပါတယ္ဆို..။
က်န္းမာေရး နဲ ့ပက္သက္လို ့လဲ ဘာမွပူနဲ ့ေဆးေလးသာ ၀ယ္သြား..ေဆးရံုေတြကေတာ့ ေပါမွေပါ..။
က်န္းမာျခင္းသည္လာဘ္တစ္ပါး..အလကားစကားမွမဟုတ္ဘဲရွင္..။
လာဘ္ မရွိလို ့ကေတာ့ ေသဘို ့သာ..အဲ..အဲ..
ဘာေတြေျပာမိကုန္ပါလိမ့္..။

ကိုရီးျပံဳးေရ  ့..ဂေလာက္ေလးနဲ ့ေတာ့ ေက်ာင္းမထုတ္ဘူးမွတ္လားငင္..။
နားရြက္ဆြဲပီး ထိုင္ထ အခါတစ္ရာ လုပ္မယ္ေလ..ေနာ့..။ဟီး..ဟီး။

အမွားပါရင္ ျပင္ဖတ္ေပးၾကပါ..။
တိုက္ဆိုင္မွ ုေလးေတြရွိခဲ ့ရင္ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါ..။
အေပ်ာ္သက္သက္ ကေလးပါလို ့…။

အရွဳပ္ထုပ္ကေလး…ႏွင္းလႊာ..။
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: နတ္ဆိုးႀကီး on July 18, 2014, 11:36:31 AM
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ႏွင့္ ကၽြႏုပ္ေကာင္းကင္ နတ္မင္း ေခတၱ ေတြ႔ဆံုျခင္း

အိမ္း အေမရိကန္ျပည္မွာ သမၼတ လင္ကြင္း ကို ေဆးထိုးျပီး ျပန္အသက္သြင္းသည္ဟု ဆိုသည္။ သမၼတ လင္ကြန္းသည္ ေခတၱ ခဏ ႏိုးထ လာျပီး စကားေျပာသည္ ဆိုပါလား....အိမ္း...ထူးဆန္းေပစြ....တကား။ကၽြနုပ္ ေကာင္းကင္နတ္မင္း ဖတ္ေနေသာ ေဆာင္းပါး အား အေတြးဝင္ေနတုန္း......ေကာင္းကင္နတ္မင္းဆိုတာ မင္းလားေဟ့...ဟု ဆိုေသာ အသံႏွင့္အတူ ကၽြႏုပ္ေကာင္းကင္နတ္မင္းမွာ ဖတ္လက္စ စာအုပ္ကို ေက်ာ္ျပီး ၾကည့္လိုက္သည္။ စစ္ဝတ္စံု ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းျဖင့္ လူတဦး....
ကၽြႏုပ္။   ။ ဟာ...ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းပဲ....အဘ ..လာပါဗ်ာ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ဟ...ဘာ...အဘလဲဟ .....
ကၽြႏုပ္။   ။ေအာ္..ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရယ္...အခုေခတ္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မေျပာနဲ႔ ဗိုလ္ႀကီးေလာက္ေတာင္ အဘ ေခၚေနရတာ....
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ေဟ....
ကၽြႏုပ္။   ။ ဟုတ္တယ္ဗ် ႏုတ္က်ိဳးေနလို႔ပါဗ်ာ....ဟဲဟဲ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ေဟ့ ေကာင္းကင္နတ္မင္း ေဆးကရက္ရွိလား....ငါ့ တလိပ္ေလာက္ တိုက္ပါလား
ကၽြႏုပ္။   ။ ရပါ့ဗ်ာ....ထမင္းစားခ်ိန္ေတာင္ နီးေတာ့မယ္....ထမင္းစားရေအာင္ဗ်ာ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ေအး..ေကာင္းသားဟ
ကၽြႏုပ္။   ။ ေနအံုး ....ဟင္းသြားဝယ္အံုးမယ္ဗ်ာ.....လိုက္ခဲ့ပါလား...
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။သြားတာေပါ့
ကၽြႏုပ္။   ။ ဘာဟင္းစားမလဲ..ဗ်....ဒီမွာက ၁ ေထာင္ ၆၀၀ လားရွိတာဗ်..ဟီး
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ေဟ..... ၁ ေထာင္ ၆၀၀ ဆို သူေဌးေပါ့ဟ...ျပစမ္းပါအံုး ဘယ္မလဲ
ကၽြႏုပ္။   ။ ဒီမွာေလ ၅၀ တန္က ၄ ရြက္....၁၀၀ တန္က၂ ရြက္ ၂၀၀တန္က ၁ ရြက္ ၅၀၀တန္က ၂ ရြက္ေလ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ေဟ...ကိုးဆယ္တန္..တို႔ ေလးဆယ့္ငါးက်ပ္တန္တို႔ ရွိေတာ့ဘူးလားဟ...ေနာက္ျပီး တရိစာၦန္ပံုေတြနဲ႔.....
ကၽြႏုပ္။   ။ ဟာ...ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကလဲ ..အဲဒါေတြက အသိမ္းခံရတယ္ေလ...တရိစာၦန္ေတြကလဲ တယ္ေျပးတယ္ဗ်
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ဘာ..ေျပးတာလဲ
ကၽြႏုပ္။   ။ ထမင္းဆိုင္ေတာင္ေရာက္ျပီ မၾကာခင္သိလိမ့္မယ္ဗ်
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ေအာ္..ေအးေအး
ကၽြႏုပ္။   ။ ဒီမွာေတြ႔လား ဝက္သားဟင္း တပြဲ ၈၀၀ တဲ့ ကန္စြန္းရြက္ေက်ာ္..၂၀၀ ဖိုး ..ခ်ဥ္ရည္ဟင္း ၂၀၀ ဖိုး
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ဟ....ညေန အတြက္ေရာ...
ကၽြႏုပ္။   ။ ညေနစာက ေလွ်ာ့စားတဲ့ ...အဲဒါေၾကာင့္..ဟီး
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ေဟ...ဘယ္သူကလဲဟ...ငါလဲ ေခတ္ေတြနဲ႔ အဆက္ပ်က္ေနျပီ
ကၽြႏုပ္။   ။ ဒီလိုပါဗ်ာ....ဒုသမၼတႀကီးက တေန႔ ၂ ေထာင္ဖိုးပဲစားတဲ့ ..ေနာက္ျပီး ဝန္ႀကီးတပါးက ထမင္းတနပ္ေလွ်ာ့စားတဲ့ဗ်
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ေဟ...လြန္တာေပါ့ဟ
ကၽြႏုပ္။   ။ တိုးတိုး ေျပာပါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရယ္ ပါးရိုက္ခံေနရအံုးမယ္...
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ေဟ.....ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရးရျပီမဟုတ္လား..ဘယ္က ဂ်ပန္က ပါးရိုက္မွာလဲ
ကၽြႏုပ္။   ။ဟာ....လြတ္လပ္ေရးရျပီေလ.....သို႔ေသာ္...ပါးရိုက္ဝန္ႀကီးဆိုတာ ရွိသဗ်
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။တယ္ထူဆန္းတာပဲဟ....
ကၽြႏုပ္။   ။ အင္း ဒါမ်ိဳးေတြ အျပင္မွာ တကယ္ရွိသဗ်
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ေအာ္ ....ေအးေအး.....
ကၽြႏုပ္။   ။ကဲကဲ ..၄ ရာ ဖိုး ႏြားႏို႔ ဝယ္ရေအာင္ဗ်ာ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ဟ...ဘာလုပ္ဖို႔လဲဟ
ကၽြႏုပ္။   ။ သမၼတ ႀကီးက ေျပာတယ္ ႏို႔ေသာက္တဲ့ဗ်
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။အင္း ေကာင္းသားဟ.....
ကၽြႏုပ္။   ။ ဟာ ..ဆႏၵျပတဲ့ လူေတြနဲ႔ တိုးျပန္ျပီကြာ...လာ...ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဟိုဘက္လမ္းကသြားရေအာင္
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ေနပါဦးဟ...ဘူေတြလဲ ..အလံကလဲ ဘာႀကီးလဲ..ေတာ္လွန္ေရး အလံလဲ မဟုတ္ဘူး...ဘာႀကီးလဲ
ကၽြႏုပ္။   ။ ေအာ္ ခြတ္ေဒါင္း အလံေလ....၅၉(စ)နဲ႔ (ဃ) အတြက္ ေလ..ဗိုလ္ခ်ဳပ္ သမီး ပါတီေပါ့ဗ်
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ေဟ.....၅၉(စ) နဲ႔ (ဃ) က ဘာလဲဟ...
ကၽြႏုပ္။   ။ ၂၀၀၈ အေျခခံ ဥပေဒေပါ့ဗ်ာ...ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတဟာ လူမ်ိဳးျခား(သို႔) လူမ်ိဳးျခားရဲ႕ ဇနီး မျဖစ္ရဘူးဆိုတာေလ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ေဟ....ဒါဆို ..စုၾကည္က ႏိုင္ငံျခားသားနဲ႔ အိမ္ေထာင္က်တာလား....ဘုရား..ဘုရား
ကၽြႏုပ္။   ။ ဟုတ္တယ္ေလ....အဲဒါ ဒီမိုကေလစီ ေပါ့ဗ်..ဟီး ဒါ သူ႔ လြတ္လပ္ပိုင္ခြင့္ပဲေလ...
ဗိုလ္ခ်ဳပ္။  ။ဒီမိုကေလစီ...ဒီမိုကေလစီ
ဆရာ နတ္မင္း ဒီမိုကေလစီ ေန႔စဥ္ထုတ္ သတင္းစာ ေရာက္ျပီဗ်ိဳ႕...ဟု သတင္းစာ သမားက ေအာ္ေတာ့မွ ကၽြႏုပ္ နတ္မင္း လန္႔ကာ ႏိုးေလေတာ့သည္။သို႔ေသာ္...ကၽြႏုပ္ အေတြးထဲမွာေတာ့....ေစာေစာက ေခတၱေတြ႔ရေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းအား ေနာက္တခါ ထပ္ေတြ႔လွ်င္ ေျပာခ်င္ေသာ စကားမ်ားကို စဥ္းစားျပီး ေနပါေတာ့သည္ တမံု။.....။

အာဇာနည္ေန႔အား ဂုဏ္ျပဳေရးသားအပ္ပါသည္။ အမွားပါတာရွိရင္ သည္းခံေပးပါဗ်ာ။ဘာကိုမွ မရည္ရြယ္ပါ။

Post  by: ေကာင္းကင္နတ္မင္း@အခ်စ္တကၠသိုလ္
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: နတ္ဆိုးႀကီး on October 18, 2014, 11:39:16 AM
အခ်စ္တကၠသိုလ္ ကန္ေတာ့ပြဲႏွင့္  နိဗၺာန္ေစ်းပြဲေတာ္

တေန႔ေသာအခါ ကၽြႏုပ္ေကာင္းကင္နတ္မင္း သည္ တိပ္ ေခြအေဟာင္းမ်ားၾကား ေခါင္းဆိုက္...ႏိႈက္လိုက္ရာ...ဗုိလ္ေအာင္ဒင္ဇာတ္လမ္းေခြကိုစမ္းမိ ကပ္ဆက္ အစုတ္ေလးထဲ ထည့္ဖြင့္ နားေထာင္ေနေလသည္.....
"......ဝါေခါင္လ မို႔...တမ္းတကာရီ.....ခ်ိန္ရာသီေတာ္သလင္းလမွာ....ေမွ်ာ္ရင္း က်မ ကေတာ့ လြမ္းရပါသည္.....ဆီမီးေရာင္ခ်ည္ ထိန္းထိန္းလင္းေတာ့..သီတင္းကၽြတ္ေတာ့မည္...သီတင္းကၽြတ္ေတာ့မည္....တန္ေဆာင္မုန္းမွာ ေမာင္ဘုန္းမလာေတာ့  လြမ္းရပါသည္….."
ကပ္ဆက္ေလးက တေၾကာ္ေၾကာ္ ေအာ္ျမည္ေလေလေတာ့သည္ တမံု။
ထိုအခ်ိန္..ကိုမနီလင္း( manik linn)မွ
" ေဟ့ ေနာင္ကတ္.."
"ဟ.....မနီႀကီးပဲ ....လာဗ်ာ....ထိုင္....လာလည္တာပဲလား၊ ေနေကာင္းတယ္ေနာ္ ၊အရင္မိန္းမနဲ႔ပဲလား ၊တိုက္မိတဲ့ကားေဘာ္ဒီေရာ ဘယ္လိုေနလဲ၊ နတ္မင္းေပးထားတဲ့ handset ေလးေရာ သံုးလို႔ရေသးလား၊ သီတင္းကၽြတ္ျပီးျပီဆိုေတာ့ ကားေရာ ေခ်ာင္လားဗ်။”
ဟု ကၽြႏုပ္ နတ္မင္း အဆက္ မျပတ္ ႏုတ္ဆက္ေလသည္။ မနီႀကီးကလဲ အားက် မခံ….
“ေအး ၊ ေကာင္းပါတယ္ အရင္မိန္းမပဲ နဲနဲေတာ့ ေဘာ္ဒီပိန္သြားတာေပါ့ သံုးလို႔ေတာ့ ရေသးတယ္ နဲနဲေတာ့ ေခ်ာင္သဟ….အြန္႔ ..မတာေရး…ဘာေတြေမးမွန္းမသိဘူး….ေတေတာ့မွာပဲ…”
ထိုသို႕ ယဥ္ေက်းစြာျဖင့္ ျပန္လွည္ႏုတ္ဆက္ေတာ့သည္။
“လာရင္း ကိစၥေလးေတာင္ ေပ်ာက္သြားတယ္ … ငါတို႔ တကၠသိုလ္ ဆရာ ကန္ေတာ့ပြဲ မလုပ္ရေသးဘူး.ဟ သီတင္းကၽြတ္ေတာင္ျပီးျပီ…တန္ေဆာင္တိုင္ေတာင္ေရာက္ေတာ့မယ္ဟ…”
“မနီႀကီးရယ္ ေက်ာင္းစတုဒီသာ နိဗၺာန္ေစ်းေလးနဲ႔ ဆရာကန္ေတာ့ပြဲေလးေပါင္းလုပ္ၾကတာေပါ့”
“ေအး ငါ မတည္ျပီး ဦးထြန္းနဲ႔ ေပါင္းလုပ္တာေပါ့ဟ….”
“ေကာင္းသလို စီစဥ္ေပါ့ဗ်ာ..လိုရင္ နတ္မင္း တတ္ႏိုင္တဲ့ ဘက္ကကူညီတာေပါ့..”
********* ********** ********** *****
သိုႏွင့္ တန္ေဆာင္မုန္းလ သို႔ပင္ေရာက္လာေတာ့သည္။
ေက်ာင္းထဲမွ လူမ်ား စံုစံုညီညီ တတ္ေရာက္ၾကသည္။ တကၠသိုလ္ ဝင္ေပါက္တြင္ေတာ့ အခ်စ္တကၠသိုလ္ တန္ေဆာင္တိုင္ ဆရာကန္ေတာ့ပြဲႏွင့္ နိဗၺာန္ေစ်းပြဲေတာ္…ဟူ၏။ ေက်ာင္းသားခန္းမွ အလံတိုင္မ်ားက ဒီေန႔တြင္ အစီအရီ….နိဗၺာန္ေစ်းတြင္ တာဝန္က်သူက ကိုဟက္ႏွင့္ ကိုခ်ာ..။ အရင္ဆံုးေတြ႔ရတဲ့ နိဗၺာန္ေစ်း နံပါတ္ ၁ က ဦးထြန္းေအးရဲ႔  ဘီလူး ၅ေကာင္ ေဆး အလွဴ ။ ၂ က ေတာ့ ကိုႏိုတူး မွ ပဲျမစ္..၃ က လြမ္းသူ၏ ဖရဲသီး ၄ က ႏွင္းလြာ၏ အိုးအလွဴ… ၅ က တစ္ေတာ့၏ ဘီယာလား ဘာလားေတာ့ မသိ အဝါရင့္ေရာင္ ဗူးမ်ား….အလွဴ..စသည္ျဖင့္ ဒါနသည္သာ အဓိကထား ေပးလွဴရန္ အသင့္ျပင္ေနၾကသည္။ ေလာ္စပီကာမွ ကိုသရဲ အသံ ထြက္လာသည္။
“အခ်စ္တကၠသိုလ္ရွိေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား ခင္ဗ်ား….ဆရာကန္ေတာ့ပြဲျပီမွ နိဗၺာန္ေစ်း လက္မွတ္မ်ားေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္..ဒါေၾကာင့္ ဆရာကန္ေတာ့ပြဲ ျပဳလုပ္မည့္ ဓမၼာရံုသို႔ လာေရာက္ပါရန္ ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ားးးး”
သို႔ႏွင့္ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား ကန္ေတာ့ပြဲက်င္းပရာ ဓမၼာရံုသို႔ ေရာက္လာေလသည္။ ဦးျပံဳးက စင္ျမင့္ထက္တြင္ ျခင္ရုပ္ပံုထိုးထားေသာတိုက္ပံု အက်ီ ၤ ႀကီးဝတ္ကာ ဟိုဘက္ဒီဘက္ လမ္းေလွ်ာက္ေနသည္။ ဦးထြန္းကေတာ့ ပန္းေရာင္ရင္ဖံုးႀကီးျဖင့္ စင္ေပၚသို႔ ခပ္သုတ္သုတ္ တတ္မည္ အလုပ္..ကၽြႏုပ္မွ လွမ္းႏုတ္ဆက္လိုက္ေလသည္…
“ဟ  ေလးေလး…ရင္ဖံုးႀကီးနဲ႔ ပါလား ေလဒီထြန္းဆီက မလာတာလား”
“တိုးတိုးသာသာ လုပ္ပါ ေနာက္ကတ္ရာ….ရင္ဖံုးတိုက္ပံုေတြ ေခတ္ထေနလို႔ လိုက္ရွာတာ မေတြ႔ဘူးဟ ..ဒါနဲ႔ပဲ ..ငါ့ ေလဒီခ်စ္ခ်စ္ဆီက ရင္ဖံုး ေကာက္စြပ္လာတာ…”
“ညွက္ခ်ာဖ်ား….!!!!”
ကိုသရဲမွ ..မိုက္ကို မလြတ္တန္း ကိုင္ျပီး ဆက္ေအာ္ေလသည္…။
“အခ်စ္တကၠသိုလ္မွ ပါခ်ဳပ္မ်ား ၊ ေမာ္ကြန္းထိန္း ၊ တြဲဘက္ ပါေမာကၡမ်ား ၊ ကထိက မ်ား ၊ တဲြဘက္ ကထိကမ်ား စင္ျမင့္ထက္မွာ ေနရာယူေပးဖို႔ ဖိတ္ေခၚအပ္ပါတယ္”
ကၽြႏုပ္လဲ စင္ျမင့္ေပၚတတ္ရန္ အျပဳ….
“ပထမႏွစ္မ်ား ၊ေက်ာင္းသား ၊ေက်ာင္းသားႀကီးမ်ား ၊ စီနီယာ ေက်ာင္းေတာ္သားမ်ား ၊ေကာလိပ္ဂ်င္ ေက်ာင္းေတာ္သားမ်ား၊ ဂုဏ္ထူးတန္း ေက်ာင္းေတာ္သားမ်ား ၊ဘ႔ြဲရ ေက်ာင္းေတာ္သားမ်ား စင္ေအာက္တြင္ ၿငိမ္ၿငိမ္ ေနေပးပါ..သင့္ေတာ္သလို ထိုင္ေပးၾကပါ ..မၾကာခင္ …ကန္ေတာ့ပြဲက်င္းပပါေတာ့မယ္…”
ကၽြႏုပ္ အေပၚတတ္ရမလို ေအာက္ပဲ ဆင္းရလို ျဖစ္ေနတုန္း ..
“ညီေလး နတ္မင္း လာေလ..” ကိုႀကီးဦးစားႀကီး ႏွင့္ ကိုႀကီး ဘီအိုဘီတို႔မွ လွမ္းေခၚေလသည္…ထို အခ်ိန္..
“ေနာင္ကတ္…နင္အေပၚတတ္ရင္ နာ မကန္ေတာ ့ေတာ့ဘူး..ျပန္မယ္..”
ေျပာသူက လြမ္းသူ…။ဟုတ္တယ္ေဟ့…..ေနာင္ကတ္ ဆင္းလာခဲ့….ဟု ကို ပင့္ကူ ကိုဖိုးသား ကိုပူျပင္း တို႔က ဝိုင္းေအာ္ေတာ့သည္ တမံု …..
“ဆင္းဟ…ဖယ္ေပး…ခု ဖယ္ေပး…..”
******* **** ********** ***********
“ဆင္းဟ…ဖယ္ေပး…ခု ဖယ္ေပး…..” ဟု မဒမ္နတ္မွ ထေအာ္ေလေတာ့သည္။ မေျပာခ်င္ဘူး ည ကလဲ တည လံုးမအိပ္ ဘူး …သူ မအိပ္ေတာ့ ဒီကလဲ အိပ္မရဘူး…..ျပီးေတာ့လဲ သိုးခ်ဥ္ေနေအာင္ ဦးေအာင္ အရင္ အိပ္တယ္…ဒီကေတာ့ မ်က္စိေတြ ေၾကာင္ျပီး အိပ္မရဘူး….မေျပာခ်င္ဘူးေနာ္….ဒီဂိမ္းပဲေဆာ့ေန…ၾကာၾကာေန ဖုန္းပ်က္လို႔ အသစ္ဝယ္ေပးဆိုရင္ေတာ့ Sorry ပဲ…ခုလဲ လူကို ခြျပီး ကုလားေသ ကုလားေမာ အိပ္ေနလိုက္တာ…ဖယ္..ဒီေျခေထာက္ႀကီး…..ကိုယ္ဟာ့ကိုယ္ အပ်ိဳ ပဲေကာင္းတယ္ ေယာကၤ်ားယူျပီး ေန႔မအိပ္ရ ည မအိပ္ရ……………………………………………..
စသည္ျဖင့္ ျမည္တြန္ကာ မနက္ အာရံုကို နံနက္ခ်ိန္ခါေတးသံသာျဖင့္ မဒမ္နတ္ဖြင့္ ေပးေတာ့သည္…..မဟုတ္ပါလား…..

Post  by: ေကာင္းကင္နတ္မင္း@အခ်စ္တကၠသိုလ္
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: မင္းေခါင္ on November 24, 2014, 10:57:08 AM
ဘၾကီးျပံဳး စိတ္ပူေနသည္ ။ မၾကီးႏွင္းက မလာေသး.အဲ..ေက်ာင္းမတက္ေသး..။
ျမန္ျမန္ေနေကာင္းဘို ့ ဆုေတာင္းပါသည္ ။ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးလည္း ေျခာက္ေသြ ့ေနသည္ ။
ပို ့စ္မ်ားလည္း သိပ္မတက္ပါ..။ တက္သည့္ပို ့စ္မွာလည္း တစ္ပို ့စ္္တည္းကို ၃ ေနရာေလာက္ ခဲြတင္ေနသည္ ။
ဘၾကီးထြန္းလည္း စိတ္ညစ္ျပီ..။ ညစ္တြန္း တြန္းျပီး ျပန္ေျဖပံုရသည္ ။ ခ်က္ခန္းထဲမွာေတာင္ ငိုခ်င္း ခ်၏
(click to show/hide)
မမလြမ္းလည္း မေနႏိုင္ပါ..။ တတ္ႏိုင္သမွ် ၀င္ေျဖသြား၏ ။ ထို ့ေၾကာင့္ ေက်ာင္းအတြင္း မွာ နာမည္ၾကီးသည္ ။
က်န္တာမ်ားလည္း ၾကီးပါ၏ ။
ေက်ာင္းသူေလးမ်ား ေက်ာင္းေျပးၾကသည္ ။ ေက်ာင္းတက္လွ်င္လည္း ဘာမွ မတင္ေတာ့ပါ ။
က်ဴလို ့မရရင္ အကစ္ခံရမွာ ေၾကာက္ၾက၏ ။ ေဒၚေလးမဲတူကိုေတာ့ ေၾကာက္ၾကသည္ ။ အျမင္မေတာ္လွ်င္ ဘုေတာ၏ ။
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရွာင္ၾကသည္ ။ မေရွာင္သူမ်ားလည္း ရွိပါသည္ ။ တြတ္ပီ ေျပာသလို မေရွာင္လွ်င္ လြတ္၍ျဖစ္သည္ ။
ေယာင္ေတာင္ေပါင္ေတာင္ ေမာင္မင္းေခါင္ မေနႏိုင္မထိုင္ႏိုင္ ေျပာမိပါသည္ ။ အႏွဳတ္ခံရမွာ သိပါ၏ ။
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: SnowFlake on December 04, 2014, 07:14:07 AM
ဘၾကီးျပံဳး စိတ္ပူေနသည္ ။ မၾကီးႏွင္းက မလာေသး.အဲ..ေက်ာင္းမတက္ေသး..။
တယ္.. ဒီကေလး ေယာင္ေတာင္ ေပါင္ေတာင္နဲ ့ ေျပာျပန္ျပီေပါက္ကရ.. မလာတာက နာေလ.. ေဘာက္မဲ့ေၾကာင့္ ဘဂ်ီးျပံဳးက ပူ ရသတုန္းးး
ေအာ္.. စိတ္ စိတ္.. စိတ္ပူတာ.. ခြိခြိ.. ညက္မွန္မတပ္ဘဲ ဖတ္မိတာ စိတ္တစ္လံုး မျမင္လိုက္ဘူး ဖစ္တြားဒယ္.. ေခ်ာဒီးပါ ကမင္းေခါင္ေရ..
ႏွင္းက အေနာက္ သန္ေတာ့ရင္ ဘယ္သူ ့အေပါက္ ဘယ္လို ေနာက္လိုက္ရမလည္းပဲ ၾကံဖန္ေတြးေနမိလို ့ပါေနာ့..
ေနေကာင္းဘို ့ ဆုေတာင္းေပးတာ ေက်းေက်းပါ..လို ့ ေရွ ့ေလွ်ာက္ မ်က္စိေနာက္ေစရပါမယ္..ေနာ့
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: SnowFlake on December 11, 2014, 01:58:32 PM
အူလဒူကြ်ႏု္ပ္ ႏွင့္ ၂၀၀၀ က်ပ္တန္ နန္းၾကီးသုတ္


ေမြးရပ္ဌာနီ ျမန္မာျပည္၏ ေဟမာန္ကာလ…

အိုဇုန္းလႊာ ဒဏ္ရာ ရေနသျဖင့္ အပူဓါတ္က ယေန ့တိုင္ ေလ်ာ့သည္ မရွိေခ်။ ကြ်ႏု္ပ္ ေပါက္ေက်ာ္မ တစ္ေယာက္လည္း သည္ႏွစ္ေမြးေန ့အတြက္
ေမေမထိုးေပးေသာ ဆြယ္တာ လွလွေလးကို ၀တ္ရန္ လမ္းမရွိသျဖင့္ ထုတ္ၾကည့္လိုက္ ျပန္သြင္းလိုက္ ျဖင့္ တစ္ကိုယ္တည္း
အထုတ္အသြင္း လုပ္ေနရသည္မွာ ရက္အတန္ ၾကာခဲ့ေခ်ျပီ။ (အကၤ်ီကို  အကၤ်ီကို… ဘီဒိုထဲက ဘီဒိုထဲက… :P)။

သည္မနက္ေတာ့ျဖင့္ ႏွင္းလိုလို မိုးလိုလို ဘာမွန္းမသိေသာ ရာသီဥတုေၾကာင့္ ေလာကဓါတ္ တစ္ခြင္သည္
ေအးခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနေခ်သည္။ ကြ်ႏု္ပ္လည္း ရသည့္ အခြင့္အေရးကို မည္သို ့မွ် လက္လြတ္ မခံႏိုင္ရကား
ဘီဒိုထဲမွ ဆြယ္တာကို ထုတ္၀တ္ကာ ေမေမႏွင့္ အတူ နံနက္ေစာေစာ ေစ်းလိုက္ခြင့္ရရန္ ေအာက္ပါအတိုင္း ပူဆာလိုက္ေလသည္။  ;)

“ေမ့… ေစ်းသြားမို ့ ဆို မီးမီးလိုက္မယ္ေနာ္…”

“ဘာလိုက္လုပ္ဦးမွာလည္း ရံုးေနာက္က်ေနဦးမယ္.. ေနခဲ့…”

“နန္းၾကီးသုတ္ စားခ်င္လို ့ပါ ေမရဲ့.. ဆိုင္မွာ ထိုင္စားခ်င္တာ…” (ေမေမ ၀ယ္လာခဲ့မယ္ေျပာမွာ စိုးလို ့) ;)

“ကဲကဲ လိုက္ခ်င္လည္း လာလာ.. ျမန္ျမန္.. အဲ့ အက်ီၾကီးက ဘာလုပ္တာတုန္း.. ေအးျဖင့္ မေအးဘဲ…”

“မီးကိုယ္ထဲ ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္နဲ ့ မို ့ပါ ေမေမရဲ့…” (၀တ္ခ်င္လို ့ပါ ဆိုမွ… ဂယ္ဘဲ) >:(

ဤသို ့ျဖင့္ ေစ်းေရာက္ေသာ္… ေရွးဦးစြာ ငါး၀ယ္ေလ၏။ ေမေမက “ငါးၾကင္း ဘယ္ေစ်းလည္း ညီမ..” ဟုေစ်းသည္ကို ေမးေလ၏။
ေစ်းသည္ လက္မအားပါ။ ပါးစပ္လည္း မအားပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ လက္က ဖုန္းကို ကိုင္ကာ ပါးစပ္က ဖုန္းေျပာေနေသာေၾကာင့္ပင္။
ေမေမ စိတ္မရွည္ေတာ့ပါ။ ၾကက္သားဆိုင္ဘက္ ကူးကာ ၾကက္သား၀ယ္ရန္ ျပင္ဆင္၏။ ငါးဟင္း မၾကိဳက္ေသာ
ကြ်ႏု္ပ္ ဖုန္းေျပာေနေသာ ငါးဆိုင္ရွင္ကို ေက်းဇူးတင္မိပါသည္။  ;D

ၾကက္သားဆိုင္သို ့ ေရာက္လတ္ေသာ္ ေမေမ့စိတ္ၾကိဳက္ ၾကက္သားကိုေရြးခ်ယ္ ၀ယ္ယူျပီး ေစ်းသည္အား
“ခုတ္လိုက္ ညီမ အတံုးေတြ သိပ္မၾကီးေစနဲ ့…” ဟုေျပာလိုက္၏။ ၾကက္သားသည္က “ဟုတ္ကဲ့ အစ္မ..”
ဟုေျပာကာ စဥ့္ႏွီးတုံုးႏွင့္ ဓါးကို ျပင္စဥ္.. “နားနားေဘးမွာ နားနားေဘးမွာ ေနခ်င္လို ့ပါ… နားနားေဘးမွာ နားနားေဘးမွာ ေနခ်င္လို ့ပါ… ”
ကြ်ႏု္ပ္ ေပါက္ေက်ာ္မ သီခ်င္းေအာ္ဆိုျခင္း မဟုတ္ပါ။ ၾကက္သားသည္၏ ဖုန္းျမည္သံပင္တည္း။  ;D ;D ;D

ၾကက္သားသည္က ေမေမ့အား “ခဏေလးေနာ္ အစ္မ..” ဟုေျပာကာ..............


ဆက္ပါဦးမည္။
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: SnowFlake on December 12, 2014, 07:47:53 AM
ၾကက္သားသည္က ေမေမ့အား “ခဏေလးေနာ္ အစ္မ..” ဟုေျပာကာ ဖုန္းကိုထုတ္၏။ နားက်ပ္ၾကိဳးကို ယူကာ နားတြင္ခ်ိတ္ရင္း တစ္ဘက္ကို ဖုန္းအေပါက္တြင္ ထိုး၍ “ဟလို… ဟလို..” ဟုက်ယ္ေလာင္စြာ ေအာ္ေလသည္။ ၾကက္သားခုတ္ရင္း တစ္ဘက္က ဖုန္းေျပာရန္ စီစဥ္ေနေသာ အႏွီေစ်းသည္၏ အေျမာ္ျမင္ၾကီးပံုကို ကြ်ႏု္ပ္ သေဘာက်ကာ ျပံဳးမိပါ၏။ ေမေမကေတာ့ မ်က္ေမွာင္က်ံဳ ့ေနပါသည္။
 
ထိုအခိုက္ ကြ်ႏု္ပ္ ျမင္လိုက္ရသည္က သူမ၏ နားက်ပ္ၾကိဳးတြင္ မိုက္ခရိုဖုန္းဟု ေခၚရမည္ျဖစ္ေသာ မည္းမည္းေလးေထာင့္ တုံုးကေလးက ပါးစပ္ႏွင့္ အတန္ငယ္လွမ္းေနရကား သူခမ်ာ အဆင္မေျပရွာပါ။ လက္က ဓါးကိုကိုင္ရင္း နံထင္ေဘးမွသည္ ပါးျပင္တေလွ်ာက္ တြဲေလာင္းက်ေနေသာ ၾကိဳးမွ အႏွီ မိုက္ခရိုဖုန္း ရွိရာဘက္သို ့ ေစာင္းကာေတ့ကာ ေျပာေနသည္မွာ ဟာသလူရႊင္ေတာ္တစ္ဦးက ေလျဖတ္သည့္ လူမမာ စကားေျပာေနသည့္ပံုစံ သရုပ္ေဆာင္ျပေနသကဲ့သို ့ ျဖစ္ေနေပသည္။

ေနရာတကာ ကူညီခ်င္ေသာ ကြ်ႏ္ုပ္လည္း ၀င္ပါမိျပန္ပါ၏။ ၾကက္သားသည္အေဒၚၾကီး ဖုန္းေျပာရင္း ၾကက္သားခုတ္ႏိုင္ရန္ အလို ့ငွာသူမ၏ နားက်ပ္ၾကိဳးမွ မိုက္ခရိုဖုန္းကေလးကို ပါးစပ္နားသို ့ ကိုင္၍ ေတ့ေပးလိုက္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ အေဒၚၾကီးလည္း အဆင္ေျပသြားသျဖင့္ ၾကက္ကို စ တင္ခုတ္ရန္ ျပင္ေလေတာ့သည္။ ကြ်ႏု္ပ္ကူညီလိုက္သျဖင့္ တစ္ဘက္သား အဆင္ေျပသြားသည္ကို မိခင္အား ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြား ႏိုင္ေစျခင္း အလို ့ငွာ ေမေမ့ဘက္လွည့္ကာ ေအာင္ျမင္စြာ ျပံဳးျပလိုက္ပါသည္။ ေမေမက မ်က္ေစာင္း ထိုးလ်က္ “ေတာ္ေတာ့.. ခုတ္မေနနဲ ့ေတာ့… ငါ့ဘာသာ အိမ္ေရာက္မွ ခုတ္မယ္… ထည့္လိုက္ေတာ့ အဲ့အတိုင္း…” ဟု ခပ္တည္တည္ေျပာကာ ကြ်ႏု္ပ္၏ ေအာင္ျမင္မႈကို ေထာပနာ ျပဳလိုက္ေလေတာ့သည္။

ထိုမွ တဖန္ အသုတ္ဆိုင္ဘက္သို ့ ကူးကာ ကြ်ႏ္ုပ္ပူဆာသည့္အတိုင္း သားအမိႏွစ္ေယာက္ နန္းၾကီးသုတ္ ထိုင္္စားရန္ ၾကံစီၾကေလ၏။ အသုတ္ဆိုင္သို ့ေရာက္လတ္ေသာ္ အလြန္ပင္ လက္ရာေကာင္းလွေသာ ၄င္း အသုတ္ဆိုင္တြင္ အလွဴေပးေနသည့္ အလား ထိုင္စားေနၾကသည္မွာ ကြ်ႏု္ပ္တို ့ သားအမိအတြက္ ထိုင္စရာေနရာပင္ မရွိပါေခ်။ ေမေမက “ပါဆယ္ပဲ ၀ယ္လိုက္ေတာ့ မီးမီး.. ပိတ္ရက္က်မွ ထိုင္စားခ်င္စား…” ဟု ေျပာကာ ကြ်ႏု္ပ္အား ဆိုင္ဘက္သို ့ေမးေငါ့ကာ သြား၀ယ္ေစ၏။ သမီးလိမၼာေလးတစ္ဦး ျဖစ္ေသာ ကြ်ႏု္ပ္လည္း “ဟုတ္ ေမေမ…” ဟုေျပာကာ အသုတ္ပါဆယ္ သြား၀ယ္လိုက္ပါ၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကြ်ႏု္ပ္၏ အဓိက လိုရင္းမွာ အသုတ္ထိုင္စားရန္ထက္ ဆြယ္တာအသစ္ႏွင့္ လမ္းထြက္ရေရးသာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ပင္။ အသုတ္ (၂) ပြဲမွာျပီး ရပ္ေစာင့္ေနစဥ္…….

ဆက္ပါဦးမည္..........
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: SnowFlake on December 12, 2014, 10:31:26 PM
အသုတ္ (၂) ပြဲမွာျပီး ရပ္ေစာင့္ေနစဥ္ ကြ်ႏု္ပ္ ေပါက္ေက်ာ္မ.. ပို္က္ဆံအိတ္ထဲမွ ဆန္မေစာင္း ဂယ္လက္ဆီ အမ်ိဳးအစား ပြတ္စကလင္ ဟန္းဆက္ တယ္လီဖုန္း(စာလံုးေပါင္း မွန္ရဲ့လားဟင္.. လူရွိန္ေအာင္သာ ထည့္ေရးတာ တကယ္ မကိုင္ဘူးေတာ့ သိဘူးရယ္…)ကို ထုတ္လိုက္စဥ္ ေစ်းလယ္ေခါင္ လူၾကားထဲ ဖုန္းေျပာျခင္းကို အလြန္တရာ မ်က္မုန္းက်ိဳးေနေသာ ေမေမက “ဘာလုပ္ဦး မလို ့တုန္းးးး….” ဟု မ်က္ေစာင္းခ်ီကာ ျမည္တြန္ ေတာက္တီးေလ၏။ “နာရီၾကည့္တာပါ ေမ ရဲ့…” ဟု က်ိဳးေၾကာင္း ဆီေလွ်ာ္စြာ ျပန္ေျပာလိုက္ေတာ့ ေမေမ မဆူေတာ့ပါ။ ဖုန္းကိုင္သူတိုင္း ဖုန္းျဖင့္ နာရီၾကည့္ေသာ ေခတ္ကာလ၏ ေရစီးေၾကာင္း သေဘာတရားကို (၂၁) ရာစု ေမေမ ပီပီ ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္ပံု ရပါသည္။

စားပြဲထိုး ေကာင္ေလး ထံသို ့ က်သင့္ေငြ လွမ္းေပးျပီး အသုတ္ထုပ္မ်ား လွမ္းယူစဥ္ “အိုပါ ဂမ္းနမ္းစတိုင္… အိုပါဂမ္းနမ္းစတိုင္….” ထိုေကာင္ေလး၏ အက်ီအိပ္ကပ္ထဲမွ ဆူညံစြာ ထြက္ေပၚ လာေသာ ဖုန္းသံျဖစ္ပါသည္။ ေမေမ့မ်က္ႏွာ စူပုပ္ေကာက္ခ်ိတ္သြားပါ၏။ ကြ်ႏု္ပ္လည္း ခိြကနဲ ရယ္မိပါ၏။ ေကာင္ေလးက အသုတ္ထုပ္မ်ား ကြ်ႏု္ပ္ထံလွမ္းေပးျခင္း၊ ေငြျပန္အမ္းျခင္း စေသာ အမႈမ်ားကို ဖုန္းေျပာရင္းတစ္ဘက္ကပင္ ကြ်မ္းက်င္စြာ လုပ္ေဆာင္သြားပါသည္။ သည္သူငယ္ မေခလွပါေခ်။ လိုအပ္သည္မ်ား ၀ယ္ျခမ္းျပီးေနာက္ အခ်ိန္အတန္ငယ္ လင့္သြားသျဖင့္ ကြ်ႏု္ပ္ ရံုးေနာက္က်မည္ကို စိုးရိမ္ေသာ ေမေမသည္ မိခင္တို ့၏ ၾကီးမားေသာ ေမတၱာျဖင့္ ပိုက္ဆံ ကုန္ကာမွ ကုန္ေရာ ဆိုကၠား စီးျပီး အိမ္ျပန္ရန္ ဆံုးျဖတ္ ပါေလသည္။

ဆိုကၠားစီးကာ ျပန္လာစဥ္ တစ္ခုေသာ လမ္းေကြ ့အေရာက္တြင္ ဆိုကၠားဆရာသည္ အနည္းငယ္ အားစိုက္ရန္ အလို ့ငွာ မတ္တပ္ရပ္လွ်က္ ကုန္းကုန္းကြကြ ႏွင့္ နင္းေလ၏။ ထိုစဥ္ “ေအာက္ အီ အီး အြတ္…. ေအာက္ အီ အီး အြတ္…. ေအာက္ အီ အီး အြတ္….” ဆိုကၠား ေခါင္းခန္းတြင္ ထိုင္လိုက္လာေသာ ေမေမ… ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းၾကားတြင္ ခ်ထားသည့္ ေစ်းျခင္းေတာင္းကို ရုတ္တရက္ အလန္ ့တၾကား ငံု ့ၾကည့္ေလသည္။ ၀ယ္လာေသာ ၾကက္ ထေအာ္သည္ ဟုမ်ား ထင္သြားေလေရာ့သလားပင္။ အမွန္ေတာ့ ထိုအသံ၏ တရားခံမွာ ဆိုကၠားဆရာ၏ ခါးၾကားမွ တယ္လီဖုန္း ျဖစ္ပါသည္။ သည္တစ္ၾကိမ္ေတာ့ ေမေမ မေနေတာ့ပါ။ “နင္တို ့ ဟာကလည္း ဟယ္… ဆိုကၠားနင္းေနတုန္းေတာ့ ဖုန္းေလး ပိတ္ထားသင့္တာေပါ့… လမ္းေပၚမွာ ကားေတြက ရႈပ္ပါဘိသနဲ ့…” ဟု ေျပာပါေတာ့သည္။

အလိုက္သိေသာ ဆိုကၠား ဆရာက ေမေမ့ကို ျပန္ေျပာပါသည္။ “စိတ္ခ်ပါ အန္တီ… က်ေနာ္က ဖုန္းကို ပိတ္သာ မထားျဖစ္တာပါ.. ဆိုကၠားနင္းရင္းေတာ့ ဖုန္းမေျပာဘူးအန္တီရ… က်ေနာ့ ပါစင္ဂ်ာ အႏၱရယ္ ျဖစ္မွာ စိုးလို ့ေလ…” ကတ္စတမ္မာကို ညာဘက္မွာ ထားေသာ အႏွီဆိုကၠားဆရာ လူငယ္၏ စိတ္ေန သေဘာထား ျမင့္ျမတ္မႈကို ကြ်ႏ္ုပ္ အသိမွတ္ မျပဳဘဲ မေနႏိုင္ပါ။ သို ့ေသာ္ ခက္သည္က သူ၏ ဖုန္းမွ ၾကက္ဖတြန္သံသည္ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ မရပ္မနား ေအာ္ျမည္ေနျခင္းပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။ လမ္းေဘး၀ဲယာမွ ေစ်းသြားငါး၀ယ္ လူအမ်ားလည္း ကြ်ႏု္ပ္တို ့စီးလာေသာ ဆိုကၠားကို သမင္လည္ျပန္ ဒရယ္လည္ျပန္ ၾကည့္ၾကေလေတာ့သည္။ ဆြယ္တာ အသစ္ေလး၀တ္ကာ လွခ်င္တိုင္းလွေနေသာ ကြ်ႏု္ပ္ႏွင့္ ဤၾကက္ဖတြန္သံမွာ အလြန္တရာ ဆန္ ့က်င္ဘက္ ျဖစ္ေနရကား ကြ်ႏု္ပ္မွာ မ်က္ႏွာ မထား တတ္ေအာင္ပင္ ရွက္ရပါေတာ့၏။ ဤသို ့လွ်င္ ၾကက္ဖတြန္သံ တညံညံျဖင့္……………

ဆက္ပါဦးမည္……

(click to show/hide)
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: SnowFlake on December 13, 2014, 02:13:02 PM
ဤသို ့လွ်င္ ၾကက္ဖတြန္သံ တညံညံျဖင့္ လမ္းမတန္း တေလွ်ာက္မွသည္ အိမ္ေရွ ့သို ့ ေရာက္ခဲ့ ပါေတာ့သည္။ အိမ္ေပၚေရာက္သည္ႏွင့္ ေရအျမန္ခ်ိဳးကာ ရံုးသြားရန္ ျပင္ဆင္ရေလေတာ့၏။ “သမီးတစ္ေကာင္ ထြန္စက္ တစ္ေထာင္…” ဟူေသာ ဆိုရုိးႏွင့္ အညီ ရံုးေနာက္က်ျပီျဖစ္၍ ေသေကာင္ေပါင္းလဲ ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲ ေနေသာ ကြ်ႏ္ုပ္၏ ျဖစ္အင္ကို ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္ေသာ ေမေမက ၀ယ္လာေသာ နန္းၾကီးသုတ္ကို ဗူးႏွင့္ထည့္ကာ ရံုးျခင္းေတာင္းအတြင္း အဆင္သင့္ ျပင္ဆင္ ေပးထားရွာပါသည္။ ထံုးစံအတိုင္း ေအာ့ဖစ္ဆာ ႏွင္းလႊာ ေအာ့ဖစ္ေရာက္မွ ဆာရ ေပဦးမည္ တကား။ ထိုစဥ္ေအာက္မွ ဖယ္ရီကား၏ဟြန္းသံက ဆူညံစြာ ထြက္ေပၚ လာေပေတာ့သည္။ ကြ်ႏ္ုပ္ မွာကား သနပ္ခါးလူးလွ်က္ တန္းလန္း ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ေမေမကပင္ ဖယ္ရီကားသို ့ ကြ်ႏု္ပ္ မလိုက္ ျဖစ္ေတာ့ေၾကာင္း လွမ္းကာ ေအာ္ေျပာရပါေတာ့သည္။

ကြ်ႏု္ပ္လည္း စတြန္ ့ထိုးကာ အလွျပခ်င္ေသာ အက်ိဳးေၾကာင့္ ရံုးေနာက္က်ေတာ့မည့္ အေရးကို ေတြးကာ စိတ္ညစ္မိပါေတာ့သည္။ လူေတြ ့လွ်င္ ဂ်ာရန္ေခ်ာင္းေန.. အဲအဲ အျပစ္ရွာရန္ ေခ်ာင္းေနေသာ မန္ေနဂ်ာ၏ မ်က္ခြက္ၾကီးကိုလည္း ျမင္ေယာင္မိပါသည္။ စည္းကမ္းအရ (၉) နာရီ ေနာက္ဆံုး ထား၍ ရံုးသို ့ ေရာက္ရမည္ ျဖစ္ရာ ယေန ့ အဘို ့ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့သည္ကို.. ၄င္းမန္ေနဂ်ာ ရုတ္တရက္ မရိပ္မိေစရန္ ရံုးဆင္း၊ ရံုးတက္ မွတ္တမ္းဘုတ္အုပ္တြင္ ႏွင္းလႊာ ရံုးေရာက္ခ်ိန္ (၈) နာရီ (၉၀) မိနစ္ဟု မၾကာခဏ ေရးေနက်ထံုးစံအတိုင္း ေရးရေပဦးမည္။ ဖင္းဂါးပရင့္စက္ ပ်က္ေနျခင္းကိုပင္ ေက်းဇူး တင္ရေသးေတာ့၏။

ယူနီေဖာင္း၀တ္.. ျခင္းေတာင္းဆြဲကာ ရံုးသြားရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္ခ်ိန္တြင္မေတာ့ ကုတင္ေပၚတြင္ ခြ်တ္ပံုထားေသာ ဆြယ္တာ လွလွေလးကို တစ္ခ်က္ ငဲ့ေစာင္းကာၾကည့္မိပါေသးသည္။ အႏွီဆြယ္တာ အသစ္၏ ေကာင္းမႈေၾကာင့္ ရံုးသို ့ တက္ကဆီႏွင့္ ဒိုးရေပေတာ့မည္။ (ကြ်ႏု္ပ္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ေနေသာ ရံုးမွာ ကားမွတ္တိုင္ႏွင့္ ေ၀းလွပါသျဖင့္ ဘတ္စ္ကား စီးျခင္းငွာ မစြမ္းသာပါေခ်) ညိႈးငယ္ေသာ စိတ္ထားျဖင့္ အိမ္မွ ထြက္လာေသာ ကြ်ႏ္ုပ္.. လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ျမင္ရသည္က ဖုန္းၾကီးဖုန္းငယ္ အသြယ္သြယ္ျဖင့္ လမ္းသြားရင္း ေလကန္ေနၾကသူမ်ား။ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ အနည္းငယ္က အင္မတန္ ဟန္းဖုန္းကိုင္ခ်င္ေသာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦး ကြ်ႏု္ပ္အား ေျပာခဲ့ဘူးပါသည္။ “ငါ ဟန္းဖုန္း ၀ယ္ျပီးရင္ နင္ ငါ့ဆီ လမ္းေဘးဖုန္းကေန ၁၀ မိနစ္တစ္ခါ ဆက္စမ္းပါဟယ္…” ဟူ၍။ ယခုေတာ့ ထိုသူငယ္ခ်င္းေကာ ကြ်ႏ္ုပ္ပါ ဟန္းဖုန္းကေလး ကိုယ္စီႏွင့္ စတိုင္က်ေနေခ်ျပီ။

မည္သို ့ပင္ဆိုေစကာမူ တရိပ္ရိပ္တိုးတက္ေနေသာ ကုန္ေစ်းႏႈန္းကို.. အဲအဲ အမိႏိုင္ငံေတာ္ၾကီးကို ဂုဏ္ယူမိသည္ေတာ့ အမွန္ပင္။ အေျပာမဟုတ္ အလုပ္ႏွင့္ သက္ေသျပသြားၾကေသာ အူလဒူ.. တယ္လီေနာ တို ့၏ ေစတနာ (ပုဂံသို ့ ဘုရားဖူးသြားၾကသူမ်ား ဟိုေရာက္ေတာ့ ဘာလိုင္းမွ မမိပါဟု ေျပာပင္ ေျပာၾကေသာ္ျငား) ကိုလည္း အသိမွတ္ မျပဳဘဲ မေနႏိုင္ပါေခ်။ သို ့ပါေသာ္လည္း ယူၾကံဳးမရ… အုိင္ၾကံဳးရ.. ျဖစ္မိသည္က အခ်စ္ေက်ာင္းေတာ္ၾကီး၏ ေက်ာင္းေတာ္သူကြ်ႏု္ပ္.. လက္ေတြ ့က်က် ခ်စ္ႏိုင္ရန္.. တနည္း ဂြတီးဂြက် ဂုဏ္ယူစရာ ဘ၀ ေရာက္ရွိႏိုင္ရန္ ေယာကၤ်ားတင္ေတာင္းဘို ့အေရး စုေဆာင္းထားေသာ ေငြအသျပာမ်ားအနက္မွ တက္ကဆီဘိုး (၂၀၀၀) ဆံုးရံႈးရေပေတာ့မည္။ ေမေမ ထည့္ေပးလိုက္ေသာ နန္းၾကီးသုတ္ဗူးကို တစ္လွည့္.. ျမန္မာေငြ (၂၀၀၀) က်ပ္ကို တစ္လွည့္ၾကည့္ကာ ကြ်ႏု္ပ္ခံစားမိသည္က ယေန ့မနက္ အူလဒူကြ်ႏ္ုပ္ စားရမည့္ မနက္စာသည္ (၂၀၀၀) က်ပ္တန္ နန္းၾကီးသုတ္ ျဖစ္ေခ်ေတာ့သည္တကားးးးး

ျပီးပါျပီ။

(click to show/hide)
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: နတ္ဆိုးႀကီး on October 31, 2015, 11:00:52 AM
ပြတ္ပြတ္..ပြတ္ပြတ္...ျမန္မာျပည္...

ေရႊးေကာက္ပြဲ နီးေခ်ျပီတကား.....ထိုသို႔ စဥ္းစားေနခိုက္....

ေဖာင္း.........ေဖာင္း.......

ထိုစဥ္မီးပ်က္သြားေခ်ျပီ တမံု....။

ေဗ်ာက္အိုးသံတို႔ကား ဆူဆူညံညံ...။ေဟး..ဟု ေအာ္သူကေအာ္...ေတာက္ေခါက္သူကေခါက္...လျပည့္ေနမို႔ မီးဖ်က္ေပးတာ ေျပာသူေျပာႏွင့္။ ကၽြႏုပ္ နတ္ဆိုး ဖတ္လက္စ ေဖ့ဘုတ္ကို ဖုန္းထဲမွ ဆက္ၾကည့္ေနမိ၏...ကၽြႏုပ္ ဖတ္ေနေသာ အေၾကာင္းအရာသည္ကား..

 သံေခ်ာင္းပါတီအေၾကာင္းပင္တည္း..။ သံေခ်ာင္းပါတီသည္ကား နယ္နယ္ရရ မဟုတ္....အရက္သမား ကိုသံေခ်ာင္းမွ ထူေထာင္ထားေသာ ပါတီပင္..။ပါတီဝင္ ဦးေရ ကိုၾကည့္မည္ ဆိုပါက ဘံုဆိုင္ေခၚ အရက္ ဆိုင္တို႔တြင္ ပါတီဝင္ အျပည့္။ လက္ဖက္ရည္ ဆိုင္တြင္ ၂၀ % ၊ ေဖ်ာ္ေရမကာဆိုင္တြင္ ၈၀% ႏွင့္ ရပ္ကြက္လူ၏ ၄၀ % တို႔သည္ ၄င္း ပါတီဝင္မ်ားျဖစ္သည္ ဆိုထားျပန္၏..။ပါတီ၏ မူဝါဒကား နဲနဲေသာက္ မ်ားမ်ားမူး လြပ္လတ္စြာမူးပိုင္ခြင္ရွိရန္ ျဖစ္၏ ။ပါတီကို ကို သံေခ်ာင္းမွ ဥကၠဌ ယူထားျပီး ဒု ဥကၠဌ အေနျဖင့္ ၄င္း ညီ..သံခဲ က ယူထားသည္။ စည္းရံုးေရးမွဴးေနရာတြင္ ငရစ္ ႏွင့္ ကိုၾကြတ္တြင္း တို႔က တာ၀န္ယူျပီး ပါတီဝင္မ်ားအျဖစ္ ရစ္ထုတ္ႀကီး ၊ ငမူး ၊ ငရမ္း ၊ ေလအိုး အျပင္ အေသာက္ဆရာႀကီးမ်ား ဝန္းရံထားေလသည္..။ထန္းသီး အဖြဲ႔မွ ထန္းေရေသာက္..အဖြဲဝင္မ်ားအျပင္..ဘီအီ အဖြဲ႔ ၊အာမီရမ္အဖြဲ႔ ၊ ေဇအဖြဲ႔ မ်ား ဝန္းရံၾကေလ၏...

မဲဆြယ္ရာတြင္ ေျပာေသာ အခ်က္မ်ားသည္ကား..

(၁) အရက္ေမွာင္ခိုမ်ား ကင္းစင္ေစရမည္။
(၂)အရက္ အတုမ်ား ကင္းစင္ေစရမည္။
(၃)ကံစမ္းမဲ အနဲဆံုး ၂၀၀ ပါရမည္။
(၄) အသဲအားေဆးမ်ား အခမဲ့ ျဖန္ေဝေပးမည္။
(၅) သံပုရာသီးမ်ား အခ မဲ့ ေပးေဝေပးမည္။
(၆)ႏိုင္ငံျခား အရက္မ်ား ေစ်းသက္သာစြာ ေသာက္သံုးႏိုင္ရမည္။..ဟု ဆိုေလ၏..

ဖတ္ရင္းႏွင့္ပင္ ကၽြႏုပ္ နတ္ဆိုး ေလခ်ဥ္မ်ားပင္ တတ္ေလေတာ့သည္...။မဆိုးဘူးဟု ေကာက္ခ်က္ဆြဲမိေလသည္...။

သို႕ေသာ္....ျပိဳင္ဘက္ ပါတီကား ရွိေခ်ျပီ...။ထိုပါတီကား....ျမန္ႀကီး ဦးေဆာင္ေသာ..ဘီယာ ပါတီျဖစ္ေလသည္။..ျမန္ႀကီးပါတီသည္ကားလဲ နယ္နယ္ရရ မဟုတ္....ဘီယာသမား ကိုျမန္ႀကီးမွ ထူေထာင္ထားေသာ ပါတီပင္..။ပါတီဝင္ ဦးေရ ကိုၾကည့္မည္ ဆိုပါက စားေသာက္ဆိုင္ ဆိုင္တို႔တြင္ ပါတီဝင္ အျပည့္နီးနီး။ လက္ဖက္ရည္ ဆိုင္တြင္ ၁၀ % ၊ ေဖ်ာ္ေရမကာဆိုင္တြင္ ၅၀% ႏွင့္ ရပ္ကြက္လူ၏ ၅၀ % တို႔သည္ ၄င္း ပါတီဝင္မ်ားျဖစ္သည္ ဆိုထားျပန္၏..။ပါတီ၏ မူဝါဒကား မ်ားမ်ားေသာက္ နဲနဲမူး လြပ္လတ္စြာမူးပိုင္ခြင့္ရွိရန္ ျဖစ္၏ ။ပါတီကို ကို ျမန္ႀကီးမွ ဥကၠဌ ယူထားျပီး ဒု ဥကၠဌ အေနျဖင့္ ၄င္း ညီ..ေပါက္ႀကီး က ယူထားသည္။ စည္းရံုးေရးမွဴးေနရာတြင္ ငေဖာ ႏွင့္ ကိုဗိုက္ပူ တို႔က တာ၀န္ယူျပီး ပါတီဝင္မ်ားအျဖစ္ ကိုဂ်ားႀကီး ၊ ငခြက္ ၊ ငျမည္း ၊ဗိုက္ႀကီး အျပင္ ဘီယာဆရာႀကီးမ်ား ဝန္းရံထားေလသည္..။ABC အဖြဲ႔မွ တိုက္ကား အဖြဲဝင္မ်ားအျပင္..ခ်မ္း အဖြဲ႔ ၊ V အေငြ႔ထြက္အဖြဲ႔ ၊လန္ဒန္ အေငါ႔ထြက္ အဖြဲ႔ အျပင္ အျခားေသာ အေငြ႕ထြက္ အဖြဲမ်ား ဝန္းရံၾကေလ၏...ထူးျခားသည္က စီးပြားေရး သမားမ်ား ပါဝင္ေသာေၾကာင့္ ဓန အင္အားေတာင့္ေလ၏

မဲဆြယ္ရာတြင္ ေျပာေသာ အခ်က္မ်ားသည္ကား..

(၁) အယ္ကိုေဟာ နည္းနိုင္သမွ် နည္းရမည္။
(၂)ဘုရားေဟာ တရားမ်ားႏွင့္ ကင္းလြတ္ရမည္
(၃)ကံစမ္းမဲ အနဲဆံုး ၅၀၀ ပါရမည္။
(၄) ဆီးရႊင္ျပီး က်န္းမာေရး ညီညႊတ္ေစရမည္။
(၅) ႏိုင္ငံတကာ အသိအမွတ္ျပဳ လက္မွတ္ မွန္ကန္ေစရမည္
(၆)အမူးလြန္ျပီး ေခါင္းကိုက္တာမ်ိဳး မျဖစ္ေစရ။..ဟု ဆိုေလ၏..

ဒီပါတီလဲ မဆိုး ဘူးဟု ထင္ေၾကးေပးမိေလသည္။ မဲဆြယ္ပံုမ်ား ေအာက္တြင္ အျပိဳင္ အဆိုင္ တတ္လာေလသည္။ ထန္းေရေသာက္ ေက်ာင္းသူမ်ားပံုႏွင့္ ေဆးလိပ္ေသာက္ ေက်ာင္းသူပံု...
ေအာက္ကမွ ထန္းေရေသာက္မလား ေဆးလိပ္ေသာက္မလား..ဟု ဆိုထားျပန္သည္။ ကြန္မန္႕ ဟုေခၚေသာ ရန္ျဖစ္ ေသာေနရာတြင္..
ကို အာႀကီးမွ ထန္းေရေသာက္က ဘြပ်က္ႏိုင္သည္ ။ေဆးလိပ္ေသာက္က ဘြ အပ်က္ႏိုင္ဟု ေရးသားရာ..ေအာက္မွ ငမူးရစ္ မွ ထန္းေရးေသာက္က အသားလွ ျမန္မာ့ ရိုးရာ စစ္စစ္..ေဆးလိပ္ေသာက္က ေက်ာက္ကပ္ထိမည္ဟု ေခ်ပထားျပန္သည္...။

ထိုသို႔ ပြတ္ေကာင္းေနခိုက္..ဖုန္းမွ MPT မက္ေဆ့ တေဆာင္တတ္လာေလသည္..your balance is 0 Kyats.Pleace.........
က်ႏုပ္နတ္ဆိုး စဥ္းစားမိတာကေတာ့ ပြတ္ပြတ္...ပြတ္ပြတ္ျပီး ကိုယ္ပိုက္ဆံကိုယ္ အကုန္ခံ အဆဲဖတ္ရေသာ မဲဆြယ္ကာလ ....
ရန္ျဖစ္ေနၾကေသာ အင္တာနတ္မွ လူမ်ား...အပြတ္ခံရေသာ ျမန္မာျပည္...ထို႔ေၾကာင့္ နတ္ဆိုး စဥ္းစားမိတာက ဘယ္ပါတီမွ မထည့္ပဲ သာေကတ ေဇာ္လတ္ထံမွ ၆ ေပဓါး ငွားကာ ကြကိုယ္သာ သတ္ေသခ်င္မိေတာ့သည္ တကား.....

ေရႊးေကာက္ပြဲ အႀကိဳ အမွတ္တရ သေရာ္စာ(31.10.2015)
နတ္ဆိုးႀကီး
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: tunaye2011 on January 15, 2016, 10:30:34 AM
ကြန္ျပဴတာ ဂန္ ့ေနတဲ့ရက္ကလဲြျပီး တေန ့တေန ့ ရွိသမွ်ေတာ့ပစ္..တင္သမွ်ပို ့စ္ေတြလိုက္လိုက္ဖတ္လိုက္ရတာ
အသည္းေလးေတာင္ နီေရာင္မသန္းရဲေတာ့ဘူး...။ ဗဟုသုတရမဲ့ ပို ့စ္ေတြလည္း အစံုအလင္ေတြ ့မိတယ္..။
ထူးထူးဆန္းဆန္း ပို ့စ္ေတြလည္းေတြ ့ရပါ့..။ တစ္ေယာက္ခ်င္းရဲ ့18+ ရူးသြပ္မွဳဆိုေတာ့လည္း ေျပာဘို ့မတတ္
သာဘူးေပါ့ေလ...။ တကယ့္ကို ထူးထူးဆန္းဆန္း ပီအမ္လည္း အပို ့ခံရဘူးပါရဲ ့..။ ဒါေပမဲ ့ ေက်ာင္းထဲမွာ
မေဆြးေႏြးျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ မရွိေသးတာလည္း သတိထားလိုက္မိတယ္....။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၁၅ မတ္လက စာအုပ္တစ္အုပ္ လက္ေဆာင္ ရခဲ့တယ္..။ အားနာပါးနာနဲ ့စိတ္၀င္စားမွဳအခံကလဲ
ရွိေနေတာ့ ယူထားလိုက္တယ္..။ ေတာ္ေတာ္နဲ ့မဖတ္ျဖစ္ပါဘူး..။ မာတိကာကိုေက်ာ္ နိဒါန္းေတာင္ဆံုးေအာင္
မဖတ္ျဖစ္လိုက္ဘူး. ထံုးစံအတိုင္း စားပဲြေပၚမွာေတာ့ လူျမင္ရင္ အထင္ၾကီးေအာင္ တင္ထားလိုက္တာေပါ့ ။
အရင္လကေတာ့ ကြန္ျပဴတာ ဂန္ ့ေနတာနဲ ့ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ေမ်ာက္သစ္ကိုင္းလြတ္ေနခ်ိန္က်မွ စားပဲြေပၚက
စာအုပ္ကို သတိျပန္ထားမိတယ္..။ ဒါနဲ ့ေကာက္ဖတ္ေပ့ါေလ..ဖတ္ရင္းဖတ္ရင္းနဲ ့ ဆံုးခန္းတိုင္ပါေလေရာ..။

ကၽြႏု္ပ္ ေခါင္း ၊ ကုိယ္ ၊ လက္ ၊ ေျခဟူ၍ မသိေတာ့ေပ..။ ပရမတ္၀ါေယာ ၊ ဓါတ္၀ါေယာ ျဖစ္ေသာ ပရမတ္
အစစ္ကိုသာ သိေနျခင္းျဖစ္သည္ ။ ေလျပည္ေလညွင္းမ်ား တဖ်တ္ဖ်တ္တိုက္ခတ္ေနသကဲ့သို ့ ခႏၶာကိုယ္
တစ္ကိုယ္လံုး တရြရြ ျဖစ္ေနသည္ ။ တဖြဖြ ျဖစ္ေနသည္ ။
ကိုင္း စိတ္ပါ၀င္စားကုန္ေသာ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူအေပါင္း သူေတာ္ေကာင္းတို ့ ေတာ့ပစ္
အသစ္ဖြင့္ျပီးေဆြးေႏြးလိုၾကလွ်င္ ေျပာၾကကုန္ေလာ့..။ ေဆာင္းတြင္းအခါ ေသြးေလေျခာက္ျခား၍
ဂေယာင္ကတမ္းျဖစ္လို ့လား အရင္လိုဆိုလွ်င္ျဖင့္ အႏွဳတ္ခံျခင္လိုလား မသိ..
ေတြးမိေတြးရာ..ေရးမိေရးရာ ေရးလိုက္ေလ၏

Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: MTK on January 15, 2016, 01:17:55 PM
ကြန္ျပဴတာ ဂန္ ့ေနတဲ့ရက္ကလဲြျပီး တေန ့တေန ့ ရွိသမွ်ေတာ့ပစ္..တင္သမွ်ပို ့စ္ေတြလိုက္လိုက္ဖတ္လိုက္ရတာ
အသည္းေလးေတာင္ နီေရာင္မသန္းရဲေတာ့ဘူး...။ ဗဟုသုတရမဲ့ ပို ့စ္ေတြလည္း အစံုအလင္ေတြ ့မိတယ္..။
ထူးထူးဆန္းဆန္း ပို ့စ္ေတြလည္းေတြ ့ရပါ့..။ တစ္ေယာက္ခ်င္းရဲ ့18+ ရူးသြပ္မွဳဆိုေတာ့လည္း ေျပာဘို ့မတတ္
သာဘူးေပါ့ေလ...။ တကယ့္ကို ထူးထူးဆန္းဆန္း ပီအမ္လည္း အပို ့ခံရဘူးပါရဲ ့..။ ဒါေပမဲ ့ ေက်ာင္းထဲမွာ
မေဆြးေႏြးျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ မရွိေသးတာလည္း သတိထားလိုက္မိတယ္....။
လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၀၁၅ မတ္လက စာအုပ္တစ္အုပ္ လက္ေဆာင္ ရခဲ့တယ္..။ အားနာပါးနာနဲ ့စိတ္၀င္စားမွဳအခံကလဲ
ရွိေနေတာ့ ယူထားလိုက္တယ္..။ ေတာ္ေတာ္နဲ ့မဖတ္ျဖစ္ပါဘူး..။ မာတိကာကိုေက်ာ္ နိဒါန္းေတာင္ဆံုးေအာင္
မဖတ္ျဖစ္လိုက္ဘူး. ထံုးစံအတိုင္း စားပဲြေပၚမွာေတာ့ လူျမင္ရင္ အထင္ၾကီးေအာင္ တင္ထားလိုက္တာေပါ့ ။
အရင္လကေတာ့ ကြန္ျပဴတာ ဂန္ ့ေနတာနဲ ့ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ေမ်ာက္သစ္ကိုင္းလြတ္ေနခ်ိန္က်မွ စားပဲြေပၚက
စာအုပ္ကို သတိျပန္ထားမိတယ္..။ ဒါနဲ ့ေကာက္ဖတ္ေပ့ါေလ..ဖတ္ရင္းဖတ္ရင္းနဲ ့ ဆံုးခန္းတိုင္ပါေလေရာ..။

ကၽြႏု္ပ္ ေခါင္း ၊ ကုိယ္ ၊ လက္ ၊ ေျခဟူ၍ မသိေတာ့ေပ..။ ပရမတ္၀ါေယာ ၊ ဓါတ္၀ါေယာ ျဖစ္ေသာ ပရမတ္
အစစ္ကိုသာ သိေနျခင္းျဖစ္သည္ ။ ေလျပည္ေလညွင္းမ်ား တဖ်တ္ဖ်တ္တိုက္ခတ္ေနသကဲ့သို ့ ခႏၶာကိုယ္
တစ္ကိုယ္လံုး တရြရြ ျဖစ္ေနသည္ ။ တဖြဖြ ျဖစ္ေနသည္ ။
ကိုင္း စိတ္ပါ၀င္စားကုန္ေသာ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူအေပါင္း သူေတာ္ေကာင္းတို ့ ေတာ့ပစ္
အသစ္ဖြင့္ျပီးေဆြးေႏြးလိုၾကလွ်င္ ေျပာၾကကုန္ေလာ့..။ ေဆာင္းတြင္းအခါ ေသြးေလေျခာက္ျခား၍
ဂေယာင္ကတမ္းျဖစ္လို ့လား အရင္လိုဆိုလွ်င္ျဖင့္ အႏွဳတ္ခံျခင္လိုလား မသိ..
ေတြးမိေတြးရာ..ေရးမိေရးရာ ေရးလိုက္ေလ၏

မဲတူလည္း ကိုပူတာပ်က္ရင္ ဖတ္ဦးမွ.... ::) ::) ::)
Title: Re: ကိုယ္တိုင္ေရး သေရာ္စာ
Post by: မင္းေခါင္ on March 30, 2016, 10:22:17 AM
Hi..
Hi..Hi..
ကီြးတို ့ ေညးတို ့..ေခးတို ့ မင္လာဘာေနာ္..ေက်ာ့္ကို ခင္ရင္ ျပန္ Hi ၾကပါ..။ ေက်ာ္က ဟိုေနရာ ပါ..ဒီေနရာ
ပါ..ဆိုေတာ့ အားလံုး သိၾကမယ္ ထင္တယ္...။ ဟိုေနရာပါ ဒီေနရာပါ ဆိုတာ ဟိုေတာ့ပစ္ ၀င္ဖြ..ဒီေတာ့ပစ္
၀င္ဖြတာကို ေျပာတာေနာ္...။ ေနရာတကာ ၀င္ပါလြန္းလို ့ ကိုယ္တိုင္ေတာ့ပစ္ဖြင့္ျပီး ေမာင္ပိုင္စီးထားတဲ့တစ္
ေယာက္ကဆို..ဟိုကလင့္ေတြ ဒီကလင့္ေတြကုိ ကုိယ္တိုင္ upload မလုပ္ပဲနဲ ့ မတင္ပါနဲ ့ဆိုျပီး ေျပာယူရတဲ့
အထိဗ်ာ..။ ေက်ာ္ကလဲ ေက်ာ္ပါပဲ..ဆိုက္တကာ့ဆိုက္ေတြက ေကာင္မေလးပံုေတြမ်ားေတြ ့လို ့ကေတာ့ ျပန္
တင္ျပီးသားပဲ..ေက်ာ့္ ဘဒိုေတြကို ဂလုေစခ်င္လို ့ပါ...။ မူဗီေတြေတြ ့ရင္လည္း အလုပ္ပ်က္ အကိုင္ပ်က္ တင္
လိုက္ရတာ...။ ေရႊလား..အာစီယံလားေတာင္ မစစ္ေတာ့ဘူး..အဲ့ဆိုက္က ေရႊဆိုရင္ ေရႊလိုက္ေတာ့တာပဲ..။
စာေရးတာလဲ ၀ါသနာက ပါေသးသဗ်...။ မက္ဇင္းထုတ္မယ္ဆိုလို ့ မေနႏိုင္ မထိုင္ႏိုင္ ၀င္ေရးလိုက္ေသး...။
မေရြးဘူးဆိုတာ သိလိုက္ေတာ့ ရင္နာနာနဲ ့ စာေရးျခင္းအလုပ္ကို စြန္ ့လႊတ္လိုက္ရတယ္ဗ်ာ..။ မာစတာပိစ္
တစ္ပုဒ္ေရးျပီး ေနာ္ကထပ္ဘာမွ မေရးေတာ့တဲ့ ၾဆာမၾကီးမွတ္ခ်က္ကိုလဲ လြန္မွ မလြန္ဆန္ရဲပဲကိုး...။ ဒါနဲ ့ပဲ
ရတဲ့ေနရာ ၀င္ေရးမဟဲ့ဆိုျပီး..ဓါတ္ပံုတင္တဲ့ေတာ့ပစ္လဲ တင္ထားတဲ့ပံုကို ကုတ္လုပ္ျပီး ဟိုလိုလုပ္မယ္.ဒီလို
လုပ္မယ္..ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုလုပ္မယ္ဆိုျပီး ၀င္၀င္ေရးလိုက္တာ..အက္ဒမင္ေတြ ဘာမွ မလုပ္ရပဲ ပို ့စ္ေတြ
လိုက္ေပါင္းေပးေနရတာနဲ ့တင္ တေနကုန္ပါေရာလား..။ 18+ ဖိုရမ္ဆိုေတာ့ မိန္းေခး နာမည္မ်ားေတြ ့လို့
ကေတာ့ shout box ကေန စကားေျပာရေအာင္ ေခၚလိုေခၚ..ပီအမ္ပို ့ျပီး ဟိုလိုလုပ္ခ်င္တယ္. ဒီလုိ လုပ္
ခ်င္တယ္ဆိုျပီး ေရးရတာလဲ အေမာ..။ ဒါနဲ ့မျဖစ္ေခ်ေသးဘူး. အတန္းတက္ရေအာင္ လုပ္မွ ျဖစ္မယ္ဆိုျပီး
ေက်ာ့္ ေမာ္ဒယ္ေကာင္မေလးပံုေတြ တင္မယ္လို ့ စိတ္ကူးရလာတယ္...။ စိတ္ကူးရေတာ့လဲ တင္တာေပါ့ဗ်ာ..
အတန္းကလဲတက္ခ်င္ေသးတာကိုး...။ ဓါတ္ပံုတင္သူမ်ား လိုက္နာရန္လား..ဖတ္ကို မဖတ္ဖူး..ကုိယ္တင္ရ
ျပီးေရာပဲဟာ...ဖင္ေတြရင္ေတြေတာင္ေဖာ္ထားေသးတာ..မ်က္ႏွာေပၚေပၚ ဘာေပၚေပၚေပါ့..။ spoiler ဆို
တာလား...သိသားပဲ...။ ဖိုရမ္ မေလးေအာင္..page ေတြ သက္သာေအာင္  spoiler ခံေပးရတာေလ..။
သိလဲ လုပ္ပါဘူးဗ်ာ...ေမာ့ေတြ အက္ဒမင္ေတြ ရွိသားပဲ..သူတို ့လုပ္လိမ့္မေပါ့..မသကာ .သတိေပးခံရယံုပဲ
ရွိတဲ့ဟာ..ခရက္ဒစ္ဆိုလဲ fb သာ တပ္ေပးလိုက္...ဘူသိတာမွတ္လို ့...။ ခ္ခ္...ဒါမဲ့ ေက်ာ့္ ့ကိုေတ့ာ လက္မ
ေလးေတြ ေထာင္ေပးခဲ့ၾကေနာ္...ေက်ာ့္ ခ်စ္ခ်စ္ပံုေလးေတြ တင္မို ့ သက္လား..လက္မ ၁၀၀ ေက်ာ္ရင္တင္
ေပးမယ္ဗ်ာ..ေက်ာ္က ေက်ာ့္အေၾကာင္း ေက်ာ္ေရးတာေနာ္.. ကီြးတို ့..ေညးတို ့..ေခးတို ့.ေျပာတယ္မထင္နဲ ့
ေတာ္ၾကာ..ေက်ာ့္ကို ၀ိုင္းဆဲ..အဲ...၀ိုင္းျပီး ေမတၱာပို ့..၀ိုင္းျပီးရီပို ့ထု လို ့..ေက်ာ့္ အေကာင့္ေလး ပ်က္သြားမွာ
စိုးလို ့ပါ....မေမ့နဲ ့ေနာ္....လက္မ ၁၀၀.. ;D ;D ;D ;D စဒါဘာာာာာ ေနာက္တာပါ..အတည္ေျပာတာပါ
ဟီးဟီး